Φώτης Κόντογλου - Παραμονὴ Χριστούγεννα

Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές.

Οἱ μεγάλοι καφενέδες ἤτανε γεμάτοι καπνὸ ἀπὸ τὸν κόσμο ποὺ φουμάριζε. Ὁ καφενὲς τ᾿ Ἀσημένιου εἶχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Εἶχε μέσα δύο σόμπες, καὶ τὰ τζάμια ἤτανε θαμπά, ἀπ᾿ ὄξω ἔβλεπες σὰν ἤσκιους τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ μουστερῆδες εἴχανε βγαλμένες τὶς γοῦνες ἀπὸ τὴ ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραῖοι.

Κάθε τόσο ἄνοιγε ἡ πόρτα καὶ μπαίνανε τὰ παιδιὰ ποὺ λέγανε τὰ κάλαντα. Ἄλλα μπαίνανε, ἄλλα βγαίνανε. Καὶ δὲν τὰ λέγανε μισὰ καὶ μισοκούτελα, μὰ τὰ λέγανε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ἴσαμε τὸ τέλος, μὲ φωνὲς ψαλτάδικες, ὄχι σὰν καὶ τώρα, ποὺ λένε μοναχὰ πέντε λόγια μπρούμυτα κι ἀνάσκελα, καὶ κεῖνα παράφωνα.

π. Θεόδωρος Ζήσης : Θα διακόψουμε την κοινωνία με όσους κοινωνούν με τον ακοινώτητο, αιρετικό Πάπα.

Υπομείναμε, υπομείναμε, υπομείναμε τους οικουμενισμούς και τους εκσυγχρονισμούς επί ένα αιώνα. Κάναμε υπομονή και υπακοή· περιμέναμε και ελπίζαμε να παύσουν τα σκάνδαλα, οι συμπροσευχές, οι συγχρωτισμοί, οι συγκρητισμοί, οι ισοπεδώσεις, οι ανανεώσεις, για να επανέλθουν στο σώμα της Εκκλησίας και οι σκανδαλισθέντες αδελφοί μας. Δεν θα αφήσουμε και άλλους να φύγουν· ενιστάμεθα και διαμαρτυρόμεθα. Θα διακόψουμε την κοινωνία με όσους κοινωνούν με τον ακοινώτητο, αιρετικό Πάπα. Ο δρόμος στο εξής δεν θα είναι ανθόσπαρτος.

Ο Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "π. Θεόδωρος Ζήσης : Θα διακόψουμε την κοινωνία με...":
ΠΑΤΕΡΑ ΘΕΟΔΩΡΕ ΘΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΑΣ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ. Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΧΑΡΕΙ ΠΟΛΥ ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΦΘΑΣΕΙ ΣΤΟ ΑΠΡΟΧΩΡΗΤΟ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΥΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΚΟΜΗ ΔΙΟΤΙ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΟΜΩΝ.
ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΣΑΣ.
ΕΝΑΣ ΛΑΪΚΟΣ ΓΟΧ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΚΤΙΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.

Ομιλία π. Θεοδώρου Ζήση -- Κινδυνεύει η Ορθοδοξία;

Η Διαβολική μετάνοια -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Πανεπιστημίου

Ευχή και ευλογία Ιερομάρτυρος

Είναι παλιά δουλειά του διαβόλου να εμποδίζει τους ανθρώπους από την μετάνοια. Να παρουσιάζει δύσκολη και ακατόρθωτη την υπακοή στη σωτήρια πρόσκληση «μετανοείτε», που απευθύνει ο Χριστός και η Εκκλησία. Μα δεν αρκείται ο πονηρός μόνο στα πλήθη των αμετανοήτων, τους οποίους καταδυναστεύει ανενόχλητος. Στηλώνει βλοσυρό το βλέμμα του και σ’ εκείνους τους λίγους, που τον περιφρόνησαν κι εντάχθηκαν εκούσια στο «μικρόν ποίμνιον» του Χριστού. Επιδιώκει να τους κάνει κι αυτούς να… μετανοήσουν, διότι μετανόησαν. Να υποτροπιάσει μέσα τους η απιστία και η αμετανοησία, ώστε να μπορεί να στρογγυλοκαθήσει και πάλι αυτός βασιλιάς, για να καταστήσει τα «έσχατα» των ανθρώπων εκείνων «χείρονα των πρώτων» (Ματθ. 12: 43-45). Είναι μάλιστα τόση η επιμονή και το θράσος του Σατανά, ώστε επιτίθεται ακόμη και σ΄ αυτούς τους κήρυκες της μετανοίας, που τον έχουν πληγώσει καίρια και τον έχουν απογυμνώσει από πολλούς οπαδούς. Παράδειγμα χαρακτηριστικό η μανιώδης επίθεσή του εναντίον του γηραιού επισκόπου Σμύρνης, του αγίου Πολυκάρπου, τον οποίο τιμά το μήνα αυτό η Εκκλησία μας.                                                                         

–Έχω θηρία. Σ΄ αυτά θα σε ρίξω, αν δεν μετανοήσεις!  Απειλεί εξοργισμένος ο ανθύπατος και προσπαθεί να αναγκάσει το δούλο του Θεού να μετανοήσει για την πίστη του και να προσκυνήσει τα είδωλα.                                                                                                                                     
–Κάλεσέ τα! Δεν μπορούμε να μετανοούμε και ν΄ αφήνουμε τα καλύτερα, για να πέσουμε στα χειρότερα, αποκρίνεται ο άγιος.                                                                                                                  

 –Μετανόησε, γέροντα! Αρνήσου τον Χριστόν, επιμένει ο άρχοντας.                                                               

–Ογδόντα έξ χρόνια τον υπηρετώ και σε τίποτε δεν με έβλαψε. Πως μπορώ, λοιπόν, να υβρίσω τον Βασιλέα και Σωτήρα μου;                                                                                                                        

Αυτή είναι η συλλογιστική του Πολυκάρπου, που κατακαίει το διάβολο. Συντρίβει ολοκληρωτικά κάθε σατανική προσπάθεια το επιχείρημα του Ιερομάρτυρα. Θέλγητρα και φόβητρα εξουδετετώνονται από την εμπειρία του. Και γίνεται η ηρωϊκή στάση του ευχή και ευλογία για τους χριστιανούς της κάθε εποχής, αλλά και πρότυπο τεχνικής για τον πνευματικό τους αγώνα. Δεν είναι θεωρητική γνώση η χριστιανική πίστη. Είναι βίωμα και εμπειρία. Ο άνθρωπος που έζησε την προσφορά του Χριστού, που την ένιωσε και την γεύθηκε με της ψυχής του τις αισθήσεις, δεν αλλάζει με τίποτε αυτή τη γεύση και την εμπειρία. Την απολαμβάνει ως την πιο χειροπιαστή απόδειξη της αλήθειας του Θεού, αλλά και την προβάλλει ως το πιο δυναμικό όπλο του. Μ΄ αυτήν βιώνει και επιβεβαιώνει την ασύγκριτη υπεροχή του Χριστού και φιμώνει το αδιάντροπο στόμα του διαβόλου.

Ο Σάββας Ηλιάδης άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Η Διαβολική μετάνοια -- Του αειμνήστου Στεργίου Σ...":

Ευγνωμονούμε από καρδίας τον μακαριστό δάσκαλό μας, του οποίου για πολλά χρόνια παρακολουθούσαμε μαθήματα.Μαθήματα της αληθείας του Ευαγγελίου και των Πατέρων.
Κύριος αναπαύσαι την ψυχήν αυτού.

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς: Σκέψεις για την Ημερίδα της Μητροπ. Πειραιώς και η προϊστορία της

Α΄ Μέρος

Ε Ι Σ Α Γ Ω Γ Η

 

Εἶναι γνωστό ὅτι προσφάτως πραγματοποιήθηκε ἡ πολυσυζητημένη Ἡμερίδα μέ τό ὡς ἄνω θέμα, ἡ ὁποία κατά βάσιν ἀφοροῦσε τήν δογματική καί ἐκκλησιολογική στάσι καί θέσι τῶν Ὀρθοδόξων ἐν καιρῷ αἱρέσεως, ἡ ὁποία στίς ἡμέρες μας σηματοδοτεῖ τήν στάσι τῶν Ὀρθοδόξων στήν αἵρεσι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἡ παροῦσα μικρά προσωπική ἀποτίμησις αὐτῆς τῆς Ἡμερίδος, εἰς τήν ὁποία ἤμουν παρών, θά χωρισθῆ στίς ἑξῆς ἑνότητες:

1. Γενική κριτική τῆς ἐν λόγῳ Ἡμερίδος ὡς πρός τόν σκοπό καί τόν τρόπο ὀργανώσεως καί διεξαγωγῆς της, τά συμπεράσματα καί τήν ἀπήχησι πού εἶχε στό ἀκροατήριο.

Ιδού με ποιους μας ένωσε ο εξομώτης Βαρθολομαίος!

Του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Βλέπω ταυτόχρονα έναν μαραγκό και μια φάτνη και ένα Βρέφος και σπάργανα και λεχώνα Παρθένο που στερείται τα πλέον απαραίτητα, βλέπω τα πάντα να είναι φτωχικά, τα πάντα πλημμυρίζουν από ανέχεια. Είδες πλούτος που υπάρχει μέσα σε τόσο μεγάλη φτώχεια; Είδες πως, ενώ ο Χριστός ήταν πλούσιος, φτώχευσε για χάρη μας; Δεν είχε ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα και γι’ αυτό τοποθετήθηκε σε μια ξερή φάτνη.

Ω, φτώχεια που είσαι πηγή πλούτου! Ω, πλούτε αμέτρητε που κρύβεσαι από τη φτώχεια! Είναι ξαπλωμένος μες στη φάτνη και συνταράσσει την οικουμένη. Τυλίγεται με σπάργανα και διασπά τα δεσμά της αμαρτίας. Ακόμη δεν μίλησε και δίδαξε τους μάγους και τους παρακίνησε σε μετάνοια και μεταστροφή.

One day Abba Isaac went to a monastery. He saw a brother committing a sin and he condemned him.

  When he returned to the desert, an angel of the Lord came and stood in front of the door of his cell, and said, "I will not let you enter."  But he persisted saying, "What is the matter?"  And the angel replied, "God has sent me to ask you where you want to throw the guilty brother whom you have condemned."  Immediately he repented and said, "I have sinned, forgive me."  Then the angel said, "Get up, God has forgiven you. But from now on, be careful not to judge someone before God has done so."

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : Όλοι στη μη μνημόνευση

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Ιδού, Συμεών ανεβόα, το αντιλεγόμενον σημείον ούτος έσται, Θεός ων και παιδίον· τούτω πίστει μέλψωμεν· Ευλογείτε πάντα τα έργα τον Κύριον, και υπερυψούτε, εις πάντας τους αιώνας.

Ερμηνεία.

Εν τω Τροπαρίω τούτω αναφέρει ο Ιερός Μελωδός τα επίλοιπα της προφητείας του Συμεών, τα οποία είπε προς την Παρθένον· «Ιδού ούτος κείται εις σημείον αντιλεγόμενον» (Λουκ. β: 34). Έπρεπε δε να ειπή ο Μελωδός πρώτον το «Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ», και ύστερον να ειπή το «Και εις σημείον αντιλεγόμενον», καθώς τα είπεν ο Συμεών· αυτός όμως αντέστρεψε την τάξιν, και είπε το πρώτον ύστερον εν τω ακολούθω Τροπαρίω: ήτοι το «Ζωή πεφυκώς ούτος έσται πτώσις απειθούσι», το δε ύστερον είπε πρώτον εν τω Τροπαρίω τούτω. Διατί δε τούτο εποίησε; Δια την ακροστιχίδα, ίνα εν τη αρχή δηλαδή του Τροπαρίου γράψη το «Ιδού Συμεών ανεβόα», ότι ούτος ο παρ΄ εμού εναγκαλιζόμενος σήμερον θέλει γένη ένα σημείον αντιλεγόμενον, τουτέστι μη παραδεχόμενον υπό των απίστων. Σημείον γαρ αληθώς ξένον εστίν η σάρκωσις του Θεού Λόγου, κατά τον Ιερόν Θεοφύλακτον, με το να είναι διπλούς ο Χριστός Θεός ομού και άνθρωπος, και τας ενεργείας διπλάς προβάλλεται, αναλόγους με τας διπλάς αυτού φύσεις, και ποτέ μεν καθό άνθρωπος πεινά και διψά, και απεύχεται να μη πίη το ποτήριον του θανάτου, και σταυρούται και πάσχει και θανατούται και θάπτεται· ποτέ δε, καθό Θεός, ενεργεί παράδοξα θαύματα, τρέφει μυριάδας ανθρώπων, νεκρούς ανιστά, Δαίμονας διώκει, ανίσταται εκ νεκρών, αναλαμβάνεται εις τον υπερουράνιον τόπον, και εις τα δεξιά κάθηται του Πατρός· εκείνα μεν γαρ είναι της ανθρωπότητος ίδια, ταύτα δε, της θεϊκής εξουσίας. Όθεν όποιος τας διπλάς ταύτας ενεργείας του Χριστού θεωρεί, αντιλογίαν εκ τούτων λαμβάνει, ποίον από τα δύο, ο Χριστός εστί Θεός, ή άνθρωπος; Ως μη δυνάμενος να νοήση, ή μάλλον ειπείν, ως μη πιστεύων ότι ο Χριστός είναι εις μεν κατά την υπόστασιν και το πρόσωπον, δύο δε κατά τας φύσεις, καθ΄ ας εις και ο αυτός ενεργεί ποτέ μεν τα θεοπρεπή, ποτέ δε τα ανθρωποπρεπή. Ο δε Θεοφύλακτος λέγει ότι η σάρκωσις του Χριστού αντιλέγεται· καθότι άλλοι μεν είπον ότι εξ Ουρανού έφερε το σώμα ο Κύριος, ως οι Απολιναρισταί· άλλοι δε, ότι κατά φαντασίαν εσαρκώθη, ως οι Μανιχαίοι· και άλλοι άλλως περί αυτής εφλυάρησαν. Ο δε Ζυγαδηνός Ευθύμιος ούτως ερμηνεύει: «Τινές σημείον αντιλεγόμενον την σταύρωσιν λέγουσι· σημείον μεν, ως σύμβολον φιλανθρωπίας· δια τους ανθρώπους γαρ ταύτην υπέμεινεν· αντιλεγόμενον δε, ως υβριζομένην υπό των απίστων» και ο Ιεροσολύμων Μόδεστος ούτως λέγει: «Ο Χριστός πληρωτής εστίν ουκ οφειλέτης νόμου· εις πτώσιν δε και ανάστασιν κείται, πτώσιν μεν της αμαρτίας, ανέγερσιν δε της δικαιοσύνης, και εις σημείον αντιλεγόμενον τοις κυριοκτόνοις Ιουδαίοις λέγουσιν, ει Υιός ει του Θεού κατάβηθι από του Σταυρού, και πιστεύσομέν σοι» (Σελ. 835 της Μυριοβίβλου του Φωτίου).

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Των εν Κρήτη 10 μαρτύρων, Ναούμ ιεραποστόλου.

Ἀπὸ αὐτούς, οἱ μὲν Θεόδουλος, Σατορνῖνος, Εὔπορος, Γελάσιος καὶ Εὐνικιανός, ἦταν ἀπὸ τὴ Γορτυνία τῆς Κρήτης. Ὁ Ζωτικός, ἀπὸ τὴν Κνωσό. Ὁ Ἀγαθόπους ἀπὸ τὸ λιμένα Πανούρμου. Ὁ Βασιλειάδης (ἢ Βασιλείδης) ἀπὸ τὴν Κυδωνία. Ὁ Εὐάρεστος καὶ ὁ Μόβιος (ἢ Πόμπιος, ἢ Πόντιος) ἀπὸ τὸ Ἡράκλειο.

Ὅλοι μαρτύρησαν τὸν 3^ο αἰώνα μ.Χ., ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Δέκιος. Καὶ οἱ δέκα μὲ πολὺ ζῆλο ἐργάζονταν γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὸ νησί. Καταγγέλθηκαν στὸν ἔπαρχο Κρήτης, ποὺ ἦταν συνώνυμος τοῦ αὐτοκράτορα, ὀνομαζόταν δηλαδὴ καὶ αὐτὸς Δέκιος. Ὁ ἔπαρχος, ὅταν εἶδε τὴν ἀνθηρὴ νεότητά τους καὶ τὸ ἀρρενωπό τους παράστημα, προσπάθησε νὰ τοὺς παρασύρει μὲ πολλὲς ὑποσχέσεις ἐγκόσμιων ἀπολαύσεων καὶ ἡδονῶν. Ἀλλὰ ὅταν εἶδε ὅτι τίποτα δὲν πετύχαινε, διέταξε νὰ τοὺς μαστιγώσουν, καὶ κατόπιν τοὺς λιθοβόλησαν.

Οἱ γενναῖοι μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ ὑπέμειναν ἡρωικὰ τὰ βασανιστήρια, ἐνθυμούμενοι τὰ λόγια τοῦ ψαλμωδοῦ: «Ἀνδρίζεσθε καὶ κραταιούσθω ἡ καρδίᾳ ὑμῶν, πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ Κύριον». Δηλαδή, νὰ ἔχετε γενναῖο καὶ ἀνδρεῖο φρόνημα, καὶ ἡ καρδιά σας ἂς γίνεται κραταιὰ καὶ ἀτρόμητη, ὅλοι ἐσεῖς ποὺ ἐλπίζετε στὸν Κύριο.

Κατόπιν, μὲ διαταγὴ τοῦ ἐπάρχου, οἱ στρατιῶτες ἔκοψαν μὲ τὰ ξίφη τους τὶς τίμιες κεφαλὲς τῶν δέκα χριστιανῶν Ἁγίων.

Οι δύο Μάρτυρες και Προφήτες Ηλίας και Ενώχ (Ομιλία π.Αθανάσιου Μυτιληναίου)

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=11&t=10322

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ ΔΟΞΑΣΑΤΕ!

Εις ποίαν οδυνηράν δοκιμασίαν μας υποβάλλει το μήνυμα! Πως θα αναμετρηθώμεν με την απαίτησιν;  Πως θα κατορθώσωμεν αξίως να δοξάσωμεν τον Γεννώμενον Χριστόν; Διανοούμεθα εν πίστει την Ενσάρκωσιν του Θείου Λόγου και περιπίπτωμεν εις θάμβος. Βυθιζόμεθα εις το μυστήριον, το «ξένον και παράδοξον» και μένομεν άναυδοι. Που θα εύρωμεν αγγελικόν νουν, δια να κατανοήσωμεν την κένωσιν του Υιού και Θεού; Με ποίαν καρδίαν θα αγαπήσωμεν; Ομολογουμένως, η πιστή ψυχή, μελετώσα την άπειρον αγάπην του Θεού προς τους ανθρώπους, περιέρχεται εις αμηχανίαν. Ω, πόσον μικροί είμεθα ημείς και πόσον μέγας ο Θεός! Και ποίον μεγαλείον κρύπτεται εις την εκούσιον ταπείνωσίν Του! Μία μόνον διέξοδος υπάρχει δια την έκθαμβον και ευεργετουμένην ψυχήν: Η ευγνωμοσύνη, ο πνευματικός κλαυθμός, η ευχαριστία προς την αγάπην, τον Θεόν. Και νομίζω ότι το μόνον ανταπόδομα εις τας ανεκφράστους ευεργεσίας του Θεού είναι η θερμή ευχαριστία και ευγνωμοσύνη. Ω, και να εγνωρίζαμεν τι είμεθα, από πού ερχόμεθα, που πηγαίνομεν!

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Οι Κανόνες της Εκκλησίας και η επίσκεψη του Πάπα στο Φανάρι

http://katihisis.blogspot.gr/

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ -- ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2014

 http://www.imgortmeg.gr/

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2014

Ἀδελφοί μου φιλέορτοι χριστιανοί,

1. Μεγάλη καί ὕψιστη ἑορτή ἑορτάζουμε σήμερα. Ἑορτάζουμε τά Χριστούγεννα, τήν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ Δευτέρου Προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος. Πολύ μεγάλο πραγματικά καί ἀκατάληπτο στήν ἀνθρώπινη διάνοια τό νά γίνει ὁ Θεός ἄνθρωπος, χωρίς παρά ταῦτα νά πάψει νά εἶναι Θεός. Καί γιά νά μήν ξαφνιαστεῖ ἡ ἀνθρωπότητα γι᾽ αὐτό τό περίεργο γεγονός, τῆς Σάρκωσης δηλαδή τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός ἔστειλε ἀπό παλαιά τούς Προφῆτες, γιά νά προετοιμάζονται οἱ ψυχές νά δεχθοῦν πρόσχαρα τόν ἐρχομό Του.

ΙΕΡΑΡΧΕΣ, ΣΥΝΑΞΕΙΣ ΚΑΙ…ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

by Νίκος Χειλαδάκης · Δεκεμβρίου 21, 2014

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Με μεγάλη λύπη βλέπουμε πως τις άγιες αυτές μέρες όπου η νεοταξική λαίλαπα επιβάλει εορταστικές εκδηλώσεις που απέχουν παρασάγγες από το πνεύμα του Θειου μηνύματος της γέννησης του Σωτήρα του κόσμου, πολλές μητροπόλεις της Ελλάδας συμμετέχουν σε αυτό το νεοταξικό πανηγύρι με την πλήρη και ολοκληρωτική διαστροφή των Χριστουγέννων, κατά το πρότυπο της Δ. Ευρώπης, η οποία εδώ και πολλά χρόνια έχει απομακρυνθεί από τις θεμελιώδεις αρχές και διδάγματα του Χριστιανισμού.

Κλασσικό παράδειγμα μεγάλη ιερά μητρόπολη της βορείου Ελλάδας η οποία με ανακοίνωση της μετέχει σε εκδηλώσεις ενός διεθνούς φορέα που προβάλλει ένα άλλο πνεύμα στις εορτές των ημερών, με έμφαση στο… αστρολογικό και στο ξεφαντωτικό χαρακτήρα αυτών των ημερών, απέχοντας παρασάγγας από το κλασικό πνεύμα που βιώσαν, όσοι ακόμα το θυμούνται, από τις περασμένες δεκαετίες,όταν ακόμα οι πιστοί επέμεναν «αναχρονιστικά» και «σκοταδιστικά».

Tο ακόλουθο κείμενο δημοσιεύτηκε την 21 Σεπτεμβρίου του 1957 στην εφημερίδα της Άρτας "Ελεύθερος Λόγος" από τον Αρτινό Ιατρό Κωνσταντίνο Κοντογιάννη (1912-1979), χειρουργό και γενικό διευθυντή του Νοσοκομείου του Μονάχου την περίοδο 1954-1961.

Το ανέβασε η "toula" στο φόρουμ : http://www.agiooros.net/forum/

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Άρτα, δίπλα σ' ανθρώπους φτωχούς αλλά έντιμους, που στερήθηκαν πολλά για να μου δώσουν μια καλύτερη ζωή. Μεγαλώνοντας με ψωμί κι αλάτι, κόπιασαν για να έχει το μοναχοπαίδι τους μόρφωση και αξία στην κοινωνία. Ο πατέρας μου δούλευε για το μεροκάματο απ' τα χαράματα ως το σούρουπο στον κάμπο της Άρτας, και τον θυμάμαι να γυρίζει στα σκοτάδια, τσακισμένος από την κούραση αλλά πάντα με το χαμόγελο, σαν να ήξερε ότι ο μόχθος ο δικός του ήταν η δικιά μου η λευτεριά.

"Η Ρωμηοσύνη δεν αποδεικνύεται, περιγράφεται. Δεν χρειάζεται απολογητάς. Είναι απλώς αυτό που είναι Το δέχεται κανείς ή το απορρίπτει. Δια τούτο τα παιδιά των Ρωμηών ή παραμένουν πιστοί και σκληροί Ρωμηοί ή φραγκεύουν ή εκτουρκεύουν !"

"Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός, τον αγιώτατον και μακαριώτατον πάπαν Ρώμης κύριον κύριον Φραγκίσκον..." 

Ἡ ὀρθόδοξος ἐκκλησιολογία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ καί αἱ καινοτομίαι τοῦ Πόρτο Ἀλέγκρε καί τοῦ Πουσάν

Ὁ ἅγιος Κυπριανός, τονίζει ἤδη τόν 3ον αἰῶνα, τήν ἑνότητα περί τόν Ἐπίσκοπον, περί τήν εὐχαριστίαν καί ἐν τῇ ὀρθοδοξίᾳ· γράφει ὁ ἅγιος Πατήρ: «Ὁ Θεός ἐστιν εἷς, καί ὁ Χριστός εἷς, καί μία ἡ Ἐκκλησία Aὐτοῦ, καί ἡ πίστις μία, καί ἡ ποίμνη μία ἡνωμένη διά τῆς κόλλας τῆς ὁμοφωνίας εἰς τήν στερεάν ἑνότητα τοῦ Σώματος». Ἀλλ’ ἡ  Ὀρθοδοξία διά τόν ἅγιον Κυπριανόν δέν ἀποτελεῖ Πίστιν ἀποφασιζομένην ἑκάστοτε κοινῇ συναινέσει ὑπό τῶν  Ἐπισκόπων, ἀλλά τήν ἀπ΄ ἀρχῆς παραδοθεῖσαν ὑπό τῶν Ἀποστόλων  τοιαύτην. Χάριν αὐτῆς ὁ ἅγιος Κυπριανός, δέν ἐσεβάσθη τήν δικαιοδοσίαν ἤ τήν ἄποψιν τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης Στεφάνου, ἀλλά συνίστα τήν ἀνυπακοήν πρός αὐτόν, διότι ὁ Στέφανος ἐνήργει κατά παράβασιν τῆς ἀποστολικῆς Πίστεως (Epistola LXXIV, Ad Pompeium contra Epistolam Stephani) !  Ἡ αὐστηρά ἐκκλησιολογική διδασκαλία τοῦ ἁγίου Κυπριανοῦ περί μή σωτηρίας ἐκτός Ἐκκλησίας (“extra Ecclesiam nulla salus”) εἶναι, κατά τόν Καθηγητήν Βλάσιον Φειδᾶν, ἡ κατ΄ ἐξοχήν και κατά παράδοσιν ὀρθόδοξος. Ἀντιθέτως, ἡ αὐγουστίνειος ἐκκλησιολογία, ἡ ὁποία ἀποδέχεται στοιχεῖα ἐκκλησιαστικότητος ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας καί ἀποτελεῖ οὕτω τήν βάσιν τοῦ κειμένου τῆςΡαβέννας καί τῶν  τελευταίων κειμένων τοῦ Π.Σ.Ε. (Πόρτο Ἀλέγκρε καί Πουσάν) συνιστᾷ καινοτομίαν, καί ὡς γνωστόν, πᾶσα ἐπίμονος καί ἀμετανόητος δογματική καινοτομία ἀποτελεῖ διά τήν Ὀρθοδοξίαν αἵρεσιν!

Christ is Born - Χριστός Γεννάται

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Ζωή πεφυκώς oύτος έσται, πτώσις απειθούσι, νηπιάσας Θεός Λόγος, ως ανάστασις πάσι, τοις πίστει μέλπουσιν· Ευλογείτε πάντα τα έργα τον Κύριον, και υπερυψούτε, εις πάντας τους αιώνας.

Ερμηνεία.

Εις το ανώτερον μεν Τροπάριον σημείον αντιλεγόμενον ερρέθη ο Κύριος υπό του Συμεών, και ερμηνεύθη, πως τούτο λέγεται· εν δε τω παρόντι λέγεται και ερμηνεύεται παρά του ιδίου Συμεών, πως είναι πτώσις πολλών και ανάστασις. Λέγει λοιπόν ο Ιερός Μελωδός, ότι ο Συμεών επρόσθεσε και τούτο, ότι ούτος ο Θεός Λόγος ο νηπιάσας και υπ΄ εμού βασταζόμενος, επειδή είναι φύσει ζωή, θέλει γένη ανάστασις μεν εις τους πιστεύοντας και πιστώς μέλποντας τον θεοπρεπή ύμνον· ίδιον γαρ είναι της ζωής το να ζωογονή και να ανιστά τους νενεκρωμένους· εις δε τους απειθούντας και μη πιστεύοντας αυτώ θέλει γένη πτώσις εκ του εναντίου, όχι διότι αυτός καταβάλλει τούτους και τους κάμνει να πίπτουν, άπαγε! Ο γαρ Θεός δεν είναι πτώσεως αίτιος, αλλά αναστάσεως· αλλά διότι εκείνοι αυτεξούσιοι όντες, εσκόνταψαν δια την απείθειάν των εις το κατά Χριστόν Μυστήριον και έπεσον, ή και ολοέν πίπτουσιν. Όθεν ο Θεολόγος Γρηγόριος είπε περί των Ιουδαίων, ότι προσκόπτουσι τη σαρκί (του Χριστού δηλαδή)· και ο Ιερός Αμφιλόχιος, ότι πτώσις μεν εστίν ο Χριστός των απίστων Ιουδαίων, ανάστασις δε των πιστευόντων Εθνών· ο δε Θεοφόρος Μάξιμος λέγει: «Εις πτώσιν μεν κείσθαι τον Κύριον των προς μόνην την αίσθησιν την ορωμένην θεωρούντων κτίσιν, και των μόνω τω ρητώ στοιχούντων της αγίας Γραφής, ως μη δυναμένων προς το καινόν Πνεύμα διαβήναι της χάριτος δια την άγνοιαν· ανάστασιν δε των πνευματικώς τα τε κτίσματα του Θεού και τα ρήματα θεωρούντων τε και ακουόντων» (Κεφ. μγ΄ της β΄ εκατοντάδος των Γνωστικών)· και πάλιν: «Το κείσθαι τον Κύριον εις πτώσιν πολλών και ανάστασιν εν τω Ισραήλ, επαινετώς μόνον νοούμενον, εις πτώσιν μεν νοείται των εν εκάστω των πιστευόντων παθών τε και πονηρών λογισμών, ανάστασιν δε των αρετών και παντός θεοφιλούς λογισμού» (αυτόθι κεφ. μδ΄).

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Αναστασίας της φαρμακολυτρίας, Χρυσογόνου.

Ἡ Ἁγία Ἀναστασία εἶχε πατέρα τὸν Πατρίκιο, ὁ ὁποῖος ἦταν Ρωμαῖος. Διακρινόταν γιὰ τὸ ὑπέροχο κάλος, τὴν παιδεία καὶ τὴν κοσμιότητά της. Παντρεύτηκε σὲ νεαρὴ ἡλικία τὸν Ποπλίωνα, ἄρχοντα τῶν Ρωμαίων καὶ φανατικὸ εἰδωλολάτρη. Ἡ Ἀναστασία ὅμως, κατηχήθηκε στὸ λόγο τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔλαβε τὸ Θεῖο Βάπτισμα. Ἐπειδὴ δὲν φανέρωσε δημόσια, λόγω τοῦ ἀνδρός της, τὴν χριστιανική της πίστη βοηθοῦσε κρυφὰ ὅσους εἶχαν ἀνάγκη ἀπὸ ἕνα χέρι βοηθείας ἢ ἕνα λόγο παρηγοριάς. Ντυνόταν πενιχρὰ καὶ μετέβαινε στὶς φυλακὲς πηγαίνοντας τροφὴ καὶ χρήματα.

Ὅταν ἔμαθε ὁ Ποπλίωνας τὴν δράση τῆς Ἁγίας, ἐξοργίστηκε. Ἀρχικὰ προσπάθησε νὰ τὴν μεταπείσει μὲ συμβουλές. Ὅμως, ἡ Ἀναστασία παρέμενε ἀκλόνητη στὴν πίστη της ἀκόμα καὶ ὅταν τὴν κακοποίησε. Αὐτὴ ἡ ἐπιμονή της, ἐξόργισε τὸν Ποπλίωνα καὶ τὴν κατέδωσε στὸν αὐτοκράτορα Διοκλητιανό, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν φυλάκισή της.

Ἐπειδὴ ἐξακολουθοῦσε νὰ ὑμνολογεῖ τὸν Κύριο, ὁ Διοκλητιανὸς διέταξε τὸν βασανισμό της. Τελικὰ ἡ Ἁγία Ἀναστασία παρέδωσε τὸ πνεῦμά της στὴν πυρά.