Παναγία η Κασσιωπία

Στα 1530, στη βενετοκρατούμενη Κέρκυρα, ένας τίμιος νέος, ο Στέφανος, γύριζε κάποια μέρα από την πόλη στο χωριό του. 

Στον δρόμο συνάντησε κι άλλους οδοιπόρους, κι έτσι βάδιζαν όλοι μαζί συντροφιά. Κάποια στιγμή διέκριναν μακριά μερικούς νεαρούς, που μετέφεραν αλεύρι από τον μύλο. Η παρέα του Στέφανου μπήκε σε πειρασμό. 
- Δεν τους κλέβουμε το αλεύρι; είπαν μεταξύ τους. Κανείς δεν μας βλέπει. Θα το μοιραστούμε και θα το μεταφέρουμε στα σπίτια μας. 
Όλοι συμφώνησαν, εκτός από τον Στέφανο. 
- Είναι αμαρτία! διαμαρτυρήθηκε. Κι ύστερα, δεν θα ξεφύγουμε την δικαιοσύνη. Θα τιμωρηθούμε σαν ληστές και κακοποιοί. 
Εκείνοι ήταν αποφασισμένοι. Κι όταν πλησίασε η λεία τους, επιτέθηκαν στα παιδιά, τα έδειραν και άρπαξαν το αλεύρι. 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

  Φραγκο-Λατινικός πολιτισμός

Οι Μεροβίγγιοι ρήγες των Φράγκων εσφετερίσθησαν πρώτον το δικαίωμα αρνησικυρίας εις τας εκλογάς των επισκόπων. Κατόπιν εσφετερίσθησαν το δικαίωμα διορισμού των επισκόπων. Εν συνεχεία ανεκάλυψαν την οικονομικήν ωφέλειαν εκ της πωλήσεως των θέσεων των επισκόπων δια της πλειοδοσίας. Εις αυτό το σημείον οι Ρωμαίοι επίσκοποι της Φραγκίας έχασαν την επαφήν των με τον φωτισμόν και τον δοξασμόν, που επεβίωσαν ανάμεσα εις τον μοναχισμόν, κλήρον και λαόν, όπως φαίνεται σαφώς εις τους βίους των αγίων. Εν συνεχεία ηυξήθη ο αριθμός των Φράγκων επισκόπων μέχρις ότου οι Καρολίγγειοι Φράγκοι εξεδίωξαν τους εναπομείναντας Ρωμαίους επισκόπους και επέβαλον τους εαυτούς των ως επισκόπους εις την Εκκλησίαν, με ιδιαιτέραν φροντίδα αστυνομεύσεως των Ρωμαίων, που είχον μεταβληθεί εις τα διάφορα είδη της δουλοπαροικίας. Ούτως αι Φραγκο-Λατινικαί βασιλείαι και ευγένειαι έκαμον την αποστολικήν διαδοχήν ιδιοκτησίαν της φυλής των. Η απείθεια των δούλων και δουλοπαροίκων εις αυτήν την αποστολικήν διαδοχήν διορθώνετο από τον επισκοπικόν στρατόν.

Συνεχίζεται.

BBC: «Ἡ Ἑλλάδα δέν σέβεται τούς μουσουλμάνους»!

Η προώθηση τῆς ἰσλαμοποίησης τῆς Εὐρώπης εἶναι ἔργο τῆς «Νέας Ἐποχῆς». Αὐτὸ βεβαιώνουν ὅλα τὰ στοιχεῖα, ποὺ ἔχουμε στὴ διάθεσή μας. Ἔρχεται ἀκόμα ἕνα νὰ ἐπιβεβαιώσει αὐτόν μας τὸν ἰσχυρισμό.Τὸ βρεττανικὸ τηλεοπτικὸ δίκτυο BBC ἦρθε στὴν  Ἑλλάδα πρὶν λίγες ἑβδομάδες νὰ διαπιστώσει πῶς πάει ἡ ἀνέγερση τοῦ ἰσλαμικοῦ τεμένους.Τὸ δημοσιογραφικὸ ἐπιτελεῖο διαπίστωσε πὼς ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ μόνο εὐρωπαϊκὴ χώρα, ποὺ δὲν ἔχει ἀνεγείρει τζαμὶ γιὰ τίς λατρευτικὲς ἀνάγκες τῶν 300.000 μουσουλμάνων, ποὺ ζοῦν καὶ ἐργάζονται στὴν Ἑλλάδα.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πάντα ηλλοιώθησαν.

Τι δεν μετεβλήθη, τι δεν μετεμορφώθη, τι δεν ανετράπη κατά τον μακρότατον δίαυλον των αιώνων τούτων; Θεσμοί, φιλοσοφίαι, ιδέαι, συστήματα, καθεστώτα, έθνη, ο κόσμος ολόκληρος. Πάντα ηλλοιώθησαν. Και μόνη η Εκκλησία έμεινεν αρραγής, αμετάβλητος, υπερφυσικόν πράγμα και θέαμα μέσα εις την ρέουσαν του βίου τούτου διάβασιν. Ιδού το θαύμα. «Και κατέβη η βροχή και ήλθον οι ποταμοί και έπνευσαν οι άνεμοι και προσέπεσον τη Εκκλησία και ουκ έπεσε· τεθεμελίωτο γαρ επί την πέτραν». Η δε πέτρα είναι ο Χριστός. Η Εκκλησία, λοιπόν, μένει εις τον αιώνα και «πύλαι άδου ου κατισχύσουσι». Πίπτουσι μόνον οι άνθρωποι. Εάν δε είπητε ότι έπεσαν και Εκκλησίαι, θ’ απαντήσωμεν: Εκκλησίαι, ναι,-- ως σύνολα ανθρώπων. Η Εκκλησία ποτέ, ως διδασκαλία, ως θεσμός θεοφύτευτος και ως σώζουσα πνευματική Κιβωτός, ως Θεανθρώπινον Σώμα.                                                                                                  
Ιδού η Ορθοδοξία. Η νύμφη του Χριστού. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Αι δε λεγόμεναι εκκλησίαι, όσαι απατηθείσαι υπό του σατανά εξεκόπησαν της Ορθοδοξίας, δεν είναι, ειμή άζωα, αφεγγή, «ακοινώνητα», απέλπιδα, δυστυχή και μεμολυσμένα την παρθενικότητα τμήματα. Νύμφαι διαζευγμέναι από τον Νυμφίον Χριστόν, ως μη φυλάξασαι αμώμητον την πίστιν. Δύνανται δε να επανέλθουν καλώς, όθεν κακώς απεσπάσθησαν. Αρκεί να επαναλάβουν του ασώτου την φωνήν. Και τότε πάλιν δίδονται αυτοίς ο Χριστός, οι Απόστολοι, των αγίων Πατέρων ο χορός, αι Σύνοδοι, η Παράδοσις, η Θεολογία. Όλα ιδικά των. Η απόφανσις της Εκκλησίας είναι σαφής: «Των αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα τη εκκλησία μίαν την πίστιν εσφράγισαν· η και χιτώνα φορούσα τον υφαντόν εκ της άνω Θεολογίας, ορθοτομεί και δοξάζει της ευσεβείας το μέγα μυστήριον».  

Από τον ΚΒ´ Λόγον του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου:

ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ. 
 «Το να αποκτήση κανείς την ταπείνωση, συναντά πολλά εμπόδια, που τον 
εμποδίζουν, ενώ για την πίστη δεν μας εμποδίζει τίποτε να την 
βρούμε. Γιατί αν το θελήσουμε ολόψυχα να βρούμε την πίστη, 
αμέσως χωρίς κανέναν κόπο την βρίσκουμε, αφού είναι δώρον 
του Θεού και προσόν φυσικόν, μολονότι υπόκειται στο αυτεξού- 
σιον της προαιρέσεώς μας». 

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

50.  «Ζωή συν τω Χριστώ εν τω Θεώ». Ιδού τι πράγματι πρέπει να είναι η ζωή του ανθρώπου. Δια τούτο και εδημιουργήθησαν οι άνθρωποι, δια τούτο και ήλθεν ο Θεάνθρωπος εις τον κόσμον και ανέλαβε την ζωήν μας, δια να την οδηγήση εις τον θείον προορισμόν και τον σκοπόν της. Τοιαύτη ήτο η ζωή μας εν τω παραδείσω:  η ζωή εν τω Θεώ, «θεοζωή». Από την αρχήν έως το τέλος η ζωή του χριστιανού είναι «ζωή εν Χριστώ». Και όχι μόνον αυτό, αλλ΄ ακόμη περισσότερον, ο Χριστός είναι «η ζωή ημών». Ιδού τι είναι η ζωή, ιδού ο ορισμός της:  Ο Χριστός=ζωή. Εάν το έζησες, το πιστεύης, και το αισθάνεσαι, είσαι χριστιανός.

Συνεχίζεται.  

Οφείλομεν να αποβάλωμεν τον νοσηρόν δυτικόν συναισθηματισμόν

Το αίτημα σήμερον είναι το αιώνιον αίτημα: Περισσότερον χριστιανοί, περισσότερον ορθόδοξοι. Η απώλεια των κριτηρίων μας οφείλεται εις την μη συνεπή ορθόδοξον ζωήν. Και επομένως, είναι ανάγκη απορρίψεως όλων των ξένων προς την Ορθοδοξίαν μεθόδων «γνώσεως» και οικειώσεως του Πατερικού πνεύματος, δια να επανεύρωμεν την ορθόδοξον αίσθησιν και προσεγγίσωμεν τον Θεόν. Οφείλωμεν να εγκαταλείψωμεν το δαιμονικόν στοιχείον του Ορθολογισμού, που μας αφήρεσε την διάκρισιν της Ορθοδοξίας από τους αιρετικούς της Δύσεως και να ακολουθήσωμεν την οδόν της ορθοδόξου πνευματικής παραδόσεως. Οφείλομεν να αποβάλωμεν τον νοσηρόν δυτικόν συναισθηματισμόν, τας υποκειμενικάς ενοράσεις μας και να βιώσωμεν με τους παραδεδομένους υπό των Αγίων Πατέρων κανόνας πνευματικής ζωής, δια να απαλλαγώμεν από τα στοιχεία του κόσμου, που μας επηρεάζουν ολεθρίως την σκέψιν…

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

 Σύνοδοι και Ορθόδοξος πολιτισμός

Η δύναμις του φωτισμού και της θεώσεως όχι μόνον υπέμεινε και εβάστασε τους διωγμούς, αλλά και κατέκτησε την Ρωμαϊκήν Αυτοκρατορίαν και έγινε η καρδία του Ελληνικού της Πολιτισμού. Μη οικείοι με την πραγματικότητα αυτήν ιστορικοί, δεν έχουν κανένα τρόπον, να κατανοήσουν την έκτασιν της μεταμορφώσεως που υπέστη το Ρωμαϊκόν κράτος από την θεραπείαν του φωτισμού και της θεώσεως. Το κριτήριον με το οποίον η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έκαμε την Ορθόδοξον πίστιν και πράξιν και το συνοδικόν της σύστημα μέρος της νομοθεσίας και της διοικήσεώς της δεν διέφερε πολύ από την σημερινήν νομικήν υποστήριξιν της γνησίας ιατρικής και της προστασίας των πολιτών από κομπογιαννίτας. Θρησκείαι και δόγματα, που απομακρύνουν από τον φωτισμόν και την θέωσιν , δεν εθεωρούντο μόνον επικίνδυνα δια την σωτηρίαν, αλλά και ως μη συντελεστικά εις την παραγωγήν πολιτών, που θα ηδύναντο να συντελέσουν εις την θεραπείαν και μεταμόρφωσιν της κοινωνίας.

Η συμβολή των φωτισμένων και δοξασμένων εις τον Ελληνικόν Πολιτισμόν, τόσον εις το Ανατολικόν όσον και εις το Δυτικόν τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήτο πολύ μεγαλυτέρα, από όσον δύνανται οι μη γνώσται της Ορθοδοξίας ιστορικοί να φαντασθούν, έστω και αν πολλαί εκ των αυτοκρατορικών προσδοκιών απεδείχθησαν ουτοπικαί.

Ο ισχυρισμός, ότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ο Ελληνικός της Πολιτισμός αντικατεστάθησαν από κάποιαν "Βυζαντινήν" αυτοκρατορίαν και κάποιον "Βυζαντινόν" πολιτισμόν, είναι καθαρά καρικατούρα. Ο φωτισμός και ο δοξασμός είχον γίνει η καρδία και ο πυρήν τόσον του Ανατολικού όσον και του Δυτικού μέρους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αυτή η παράδοσις της θεραπείας και της τελειώσεως δεν ενδιέφερε τους Τεύτονας κατακτητάς των Δυτικών Ρωμαίων. Αλλ' οι Ανατολικοί Ρωμαίοι διετήρησαν και συνέχισαν την παράδοσιν αυτήν, η οποία δεν είναι "Βυζαντινή" αλλά Αποστολική.

Συνεχίζεται.

Αιδώς, προδότες της Ορθοδοξίας

Τι να είπωμεν, δια την υποκρισίαν και ξενοδουλείαν εκείνων που έταξαν την ζωήν των να είναι διδάσκαλοι της αληθείας Χριστού. Το δε χείριστον όλων, ότι οι τοιούτοι υποκριταί, ξενοκίνητοι και ξενόδουλοι, προτρέπουν τον ευσεβή λαό όπως πείθεται εις τας αποφάσεις των, τας οποίας επιγράφουν αποφάσεις της Εκκλησίας! 

Αιδώς, προδότες της Ορθοδοξίας.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

49. Ολόκληρος η Παλαιά Διαθήκη ήτο, τρόπον τινά, μία σκιά του Θεού Λόγου. Πράγματι, όπως μία πελωρία σκιά προηγείται του σώματος, έτσι όλος ο κόσμος εβάδιζε προ Αυτού. Όλη η θρησκεία της Παλαιάς Διαθήκης είναι θρησκεία σκιάς, πίσω από την οποίαν έρχεται το σώμα της:  ο σαρκωθείς Θεός Λόγος, το θεανθρώπινον σώμα Του—η Εκκλησία. Και όντως είναι έτσι:  όλος ο ορατός κόσμος δεν είναι άλλο παρά σκιά, η οποία προδηλώνει και αναγγέλλει το σώμα, το οποίον έρχεται όπισθέν της, την σάρκωσιν του Θεού Λόγου. Μόλις δια της σαρκώσεώςΤου και της Εκκλησίας, του σώματος Αυτού, αποκαλύπτεται η αληθινή πραγματικότης των κτιστών κόσμων, το περιεχόμενόν των, το νόημά των, ο σκοπός των. εις το θεανθρώπινον σώμα της Εκκλησίας όχι μόνον οι ορατοί αλλά και οι αόρατοι κόσμοι λαμβάνουν το «σώμα» των, την πλέον διαρκή και πλέον έλλογον πραγματικότητά των.

Συνεχίζεται.  

Ελληνοποιήσεις με μίζες και λευκούς γάμους μέσω δήμων και περιφέρειας

Η αστυνομική επιχείρηση ήταν σε εξέλιξη μέχρι αργά χθες τη νύχτα και είχαν συλληφθεί δέκα άτομα, μεταξύ των οποίων υπάλληλος ενός δήμου, ενώ εμπλέκεται και υπάλληλος της αποκεντρωμένης περιφέρειας Μακεδονίας - Θράκης και υπάλληλοι ακόμη τεσσάρων δήμων, στο σύνολο των κατηγορουμένων που φτάνουν τους 180.
Η έρευνα ξεκίνησε πριν από τέσσερις μήνες και ήδη στη δικογραφία που σχηματίζεται υπάρχουν στοιχεία για τέλεση 70 εικονικών γάμων από Έλληνες και Γεωργιανούς, προκειμένου οι τελευταίοι να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια ως σύζυγοι Ελλήνων. Οι αστυνομικοί, χρησιμοποιώντας τον «κοριό» της ΕΥΠ, κατέγραψαν συνομιλίες μεταξύ των βασικών εμπλεκομένων. 

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Πρωτ. Θεόδωρος Ζήσης Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας

Simeron Wordpress

Διαλυόμεθα ως Ορθόδοξον Έθνος…

Δεν εμφανιζόμεθα ως προφήται. Αλλά δεν χρειάζεται περισσότερον από μίαν προσεκτικήν εμβάθυνσιν εις τας πεποιθήσεις του σημερινού κόσμου, δια να διαπιστωθή ο μηδενισμός του. Αλλ’ εάν ο μηδενισμός των ούτως ή άλλως πλανωμένων εις τα ερέβη ψευδών θρησκειών και φιλοσοφιών οδηγή εις την εύρεσιν ίσως της Ορθοδοξίας, όμως ο μηδενισμός ημών των Ορθοδόξων, υπό την «οικουμενικήν» μορφήν των, αποτελεί την ασφαλεστέραν εγγύησιν, ότι διαλυόμεθα ως Ορθόδοξον Έθνος… Κατά κόρον έχει υποστηριχθή ότι, εάν επεβιώσαμεν ως φυλή, τούτο οφείλομεν εις την συνοχήν μας εν τη Ορθοδοξία. Τούτο είναι μαθηματικώς εξακριβωμένον. Επομένως, ο ασφαλέστερος τρόπος δια να απολέσωμεν την εθνικήν μας φυσιογνωμίαν, την πνευματικήν και εθνικήν μας υπόστασιν είναι ο καλλιεργούμενος «οικουμενισμός», όστις κάμνει θραύσιν εις τον καλυτέρας τύχης άξιον Τόπον μας.  Τα θεμέλια της Πατρίδος μας τρίζουν. Ουδείς δύναται να την σώση, εκτός από την αγίαν Ορθοδοξίαν μας, της οποίας η ευρύτης εκτείνεται πολύ μακρότερον των φαντασιώσεων των «οικουμενιστών». Οι οποίοι εις το βάθος των είναι μηδενισταί, άρα ουδέν το πραγματικόν έχουν, ουδέν ανθρώπινον, ουδέν θείον. Μόνον η Ορθοδοξία αποτελεί ύπαρξιν και καλύπτει πάσας τας αξίας, ανθρωπίνας και θείας. Είναι θεανθρωπίνη…

θ.μ.δ. 

(σ.σ. το κείμενο είναι γραμμένο το 1968)

Ο Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ διά τήν ἀνίδρυσιν εἰς τό Βερολῖνον τῆς Γερμανίας «Διαθρησκειακοῦ Ναοῦ».

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 23ῃ Ἰανουαρίου 2013

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Διαπέμπομεν ἐπίκαιρον ἀνακοινωθέν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως διά τήν ἀνίδρυσιν εἰς τό Βερολῖνον τῆς Γερμανίας «Διαθρησκειακοῦ Ναοῦ».

Εισαγωγή

Μετ’αφάτου θλίψεως και πόνου και συνοχή καρδίας, πληροφορηθήκαμε από τα έντυπα και ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε.[1] ότι «ένας «Οίκος Προσευχής και Μαθητείας» για Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους πρόκειται να κατασκευαστεί στην πλατεία Petriplatz (πλατεία του Αγίου Πέτρου) του Βερολίνου. Ο οίκος προσευχής και μαθητείας θα φιλοξενεί υπό την ίδια στέγη εκκλησία, συναγωγή και τζαμί. Ο ναός δεν θα έχει θρησκευτικά σύμβολα στο εσωτερικό του, ενώ σε μία από τις αίθουσες θα μπορούν να προσεύχονται μαζί πιστοί από διαφορετικές θρησκείες. Ο ναός αυτός είναι μοναδικός όχι μόνο γιατί καλεί  Χριστιανούς, Μουσουλμάνους και Εβραίους να προσευχηθούν μαζί, αλλά και επειδή θα έχει ανοικτές τις πόρτες του σε οποιονδήποτε θέλει να προσευχηθεί, είτε ανήκει είτε δεν ανήκει σε κάποια θρησκεία. Και ο λόγος είναι ότι το Βερολίνο είναι μία μητρόπολη που δεν πιστεύει, η πρωτεύουσα των αθέων και των αγνωστικιστών.

Για την έναρξη του έργου, η Εβραϊκή Κοινότητα του Βερολίνου, το εκκλησιαστικό κολέγιο Αβραάμ Γκάιγκερ του Πότσδαμ, το Φόρουμ Διαπολιτισμικού Διαλόγου και η Οργάνωση St. Petri-St. Marien της Ευαγγελικής Εκκλησίας ίδρυσαν την οργάνωση «Ο Οίκος Προσευχής και Μαθητείας της Petriplatz του Βερολίνου».

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

Ότι οι επίσκοποι πρέπει να εκλέγωνται εκ των θεουμένων, έμεινε βασική προϋπόθεσις της Ορθοδόξου Παραδόσεως, ιδιαιτέρως υποστηριζομένη υπό του Αγίου Διονυσίου του Αρειοπαγίτου, μέχρι τον 19ον αιώνα. Με την πάροδον του χρόνου οι θεούμενοι αποσυνδέθησαν από τον ενοριακόν κλήρον και ήρχισαν να εμφανίζωνται εις το επίκεντρον των αναχωρητών και μοναχών, οι οποίοι γίνονται εν συνεχεία τα φυτώρια δια την προετοιμασίαν υποψηφίων Ιεραρχών και κυρίως προέδρων συνόδων. Η κυρία ευθύνη των επισκοπικών συνόδων ήτο η προαγωγή της θεραπείας της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και της θεώσεως καθώς και η πλήρης υποστήριξις όλων των προγραμμάτων εφαρμογής των αποτελεσμάτων της εν λόγω θεραπείας δια την εξύψωσιν του συνόλου της κοινωνίας. Πάντα ταύτα προϋπέθετον την χειροτονίαν γνησίων ιατρών και την απόρριψιν των κομπογιαννιτών, των οποίων οι αφηρημένοι στοχασμοί ή απεμάκρυνον απ' αυτήν την θεραπείαν και τελείωσιν ή έφθανον μέχρι πρό της θεραπείας και εβούλιαζον εν συνεχεία εις το τέλμα της ηθικολογίας.

Ακριβώς λόγω της ταυτότητος θεραπείας και τελειώσεως εις όλους τους φωτισμένους και θεουμένους, δεν κατενόησαν ποτέ οι Ορθόδοξοι την δογματικήν αυθεντίαν ως επιβαλλομένην άνωθεν, αλλ' ως υπάρχουσαν εις τους φωτισμένους και θεουμένους έσωθεν. Επειδή δε η κοινή αυτή εμπειρία καταξιώνει την πραγματικότητα, ότι "Θεόν φράσαι μεν αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον," δεν ήτο δυνατόν οι δοξασμένοι να διαφωνήσουν μεταξύ των εις την χρήσιν διαφορετικών όρων, αρκεί να οδηγούν εις τον φωτισμόν και δοξασμόν. Το σχίσμα μεταξύ των Ορθοδόξων και των Ανατολικών Ορθοδόξων είναι ένα παράδειγμα αποδοχής διαφορετικών τρόπων διατυπώσεως από την μίαν πλευράν και ενός μόνον τρόπου διατυπώσεως από την άλλην.

Συνεχίζεται.

Βατικανό: Η αυτοκρατορία πίσω από την... τσέπη του Μουσολίνι

Πολυτελή ακίνητα στη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ελβετία και ένα διεθνές χαρτοφυλάκιο 600 εκατομμυρίων ευρώ μέσω υπεράκτιων εταιρειών θα ταίριαζαν απόλυτα στο προφίλ κάποιας μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας. Ανήκουν όμως στο Βατικανό και προέρχονται από χρήματα που αρχικά είχαν δοθεί στην Καθολική Εκκλησία από τον δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι σε αντάλλαγμα για την παπική αναγνώριση του φασιστικού του καθεστώτος το 1929.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Τον Κύριον υμνείτε - - Praise Ye The Lord - 1st Tone

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

48. Όλον «το πλήρωμα της Θεότητος» κατοικεί «σωματικώς» εις το σώμα του Χριστού—την Εκκλησίαν. Και οι χριστιανοί, ζώντες εν τη Εκκλησία, ζουν εν τω πληρώματι της θείας ζωής, και βιούν όλα τα του Χριστού ως ιδικά των. με το θεανθρώπινον πλήρωμά Του πληρούνται (πρβλ. Ιω. 1, 16. Β΄ Πέτρ. 1, 3-9). Επειδή η Εκκλησία είναι «σώμα Αυτού», δι΄ αυτό και είναι «το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρουμένου» (Εφ. 1, 23). Όντως, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ Χριστού και Εκκλησίας, Αυτός είναι εν αυτή τα πάντα εν πάσι:  αυτή το σώμα Του και Αυτός η κεφαλή της. Μόνον εν τη Εκκλησία ο άνθρωπος είναι ο πλήρης άνθρωπος, έχει πάντα όσα του χρειάζονται δια την αιωνίαν ζωήν εις όλους τους κόσμους. Όλος χριστοποιείται, όλος θεανθρωποποιείται, όλος ουσιοποιείται, όλος απαθανατίζεται. Αντιθέτως, εκτός της Εκκλησίας ο άνθρωπος δεν είναι άλλο παρά ένα σχήμα ανθρώπου, μία σκιά μάλλον του ανθρώπου, φάντασμα και όνειρο και ρομπότ. Αισθάνεται άνευ περιεχομένου, κενός και έρημος.

Συνεχίζεται.  

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ, Η ΔΕ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ

+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

  Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ

Το συνοδικόν σύστημα προήλθεν 1) εκ της ομάδος των προφητών εις κάθε Εκκλησίαν, και 2) εκ των αποστόλων ως των εποπτών των υπ' αυτών ιδρυομένων Εκκλησιών.

Οι επίσκοποι και πρεσβύτεροι των αποστολικών εκκλησιών προήρχοντο από τους προφήτας και διδασκάλους. Η γενική υπό των αποστόλων επίβλεψις επί τοπικών ομάδων εκκλησιών συνεχίσθη, μετά τον θάνατόν των, από την συλλογικήν επίβλεψιν αυτών υπό των εκπροσωπούντων τους ενοριακούς των φωτισμένους και θεουμένους επισκόπων συγκροτημένων εις συνόδους. Ακριβώς υπό την ιδιότητα αυτήν οι συνοδικοί επίσκοποι είναι κατά κυριολεξίαν, οι διάδοχοι των αποστόλων.

Εις κάποιον σημείον, εκκλησίαι, όπως εκείνη της Λαοδικείας (Αποκ. 3:14-22), ηυξήθησαν εις τοιούτον βαθμόν, ώστε έγιναν δεκταί ως ημιφυσιολογικαί, όσον έμειναν υπό εποπτίαν. Φαίνεται ότι εξ αιτίας μιάς τοιαύτης συγκυρίας, αρχίζουν να εμφανίζωνται Εκκλησίαι, όπου προΐστανται πρεσβύτεροι αντί επισκόπων, διότι δεν υπήρχον αρκετοί θεούμενοι, δια τον βαθμόν του επισκόπου.

Συνεχίζεται.

Ο Οικουμενισμός

Ο Οικουμενισμός αποτελεί ένα κοκτέιλ, συντεθειμένον από τας πλέον παραδόξους θρησκευτικάς δοξασίας και τας πλέον εκκεντρικάς φιλοσοφίας. Είναι ένας θρησκευτικός και φιλοσοφικός συγκρητισμός. Είναι μία σαθρά στέγη, όπου στεγάζει ό,τι ημπορεί κανείς να διανοηθή, ως θρησκειολογίαν και φιλοσοφίαν. Ένα μόνον δεν είναι: α λ ή θ ε ι α. Είναι ένα δυσθεώρητον ψεύδος, αλλ’  ωραίον ψεύδος, όπου θέτει εις δοκιμασίαν τας συνειδήσεις, τας πεπειθήσεις, την πίστιν. Είναι ένα γοητευτικόν μηδέν, όπου λαμβάνει υπόστασιν υπαρξιακήν εις την ψυχήν εκείνων, οίτινες δεν έζησαν την πληρότητα της Ορθοδοξίας και δεν εύρον «ανάπαυσιν ταις ψυχαίς αυτών»…                     
Ο οικουμενισμός έχει δαιμονικήν διάρθρωσιν. Υποστηρίζει ότι ουδαμού υπάρχει αλήθεια. Υπόσχεται ότι με την μωσαϊκήν του σύνθεσιν θα δώση λύσιν εις όλα τα προβλήματα του ανθρώπου. Αποτελεί το μέσον μιας νέας θεωρήσεως της ζωής. Είναι άθεος μέσα εις την πολυθεϊαν του. Είναι ασεβής εν τη αποδοχή του υπό την στέγην του όλων των ασεβών. Παντού βλέπει κλάσματα αληθείας, κλάσματα ενός τεθραυσμένου καθρέπτου, τα οποία φιλοδοξεί να ενώση. Δεν παραδέχεται προσωπικόν Θεόν. Αρνείται να δεχθή αυθεντικά, θεόπνευστα δόγματα. Δεν πιστεύει εις αποκεκαλυμμένην αλήθειαν. Δεν υπάρχει μία αλήθεια, αλλά πολλαί, μερικαί, ατελείς. Ο οικουμενισμός δεν κάμνει διακρίσεις. Δεν στενοχωρείται δια την ποικιλίαν ιδεών. Διαλέγετε και παίρνετε. Δεν υπάρχουν αυθεντικά κριτήρια θρησκείας, φιλοσοφίας, τέχνης, ηθικής. Όλα είναι δεκτά και συγχωρημένα. Η αρνητική στάσις του εις πάσαν αλήθειαν, ως απόλυτον τον οδηγεί εις πάσαν ελευθερίαν. Ηθικόν είναι ό,τι επιθυμείς. Αληθές είναι ό,τι φρονείς. Καλόν ό,τι αισθάνεσαι. Ο οικουμενισμός λοιπόν αποτελεί μίαν νέαν έκδοσιν του παλαιού μηδενισμού. Δεν πιστεύει εις τίποτε και δεν απορρίπτει τίποτε. Είναι ένα τέρας, όπου αφομοιώνει τα πάντα…

Ξεχωρίζει η ήρα από το στάρι;

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/

Μετά την "Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού" (2009), έρχεται φέτος να χαροποιήσει τους ευσεβείς ορθοδόξους χριστιανούς και η "Διακήρυξη για την Μασονία" (2013), από την ίδια μερίδα Ορθοδόξων Κληρικών, Μοναχών και Λαϊκών που προσπαθούν να κρατήσουν με νύχια και δόντια ότι έχει διασωθεί από το ναυάγιο που λέγεται κρατική "Εκκλησία της Ελλάδος" και η οποία δεν αντιπροσωπεύει κανονικώς και στην ολότητά της την αληθινή Εκκλησία της Ελλάδος.

Εμείς οι, αποτειχισμένοι από το 1924, Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι με τιμή φέροντες τον τίτλο Παλαιοημερολογίτες, χαιρετίζουμε την εξέγερση της Ορθοδόξου Συνειδήσεως των πατέρων και αδελφών μας αντιοικουμενιστών, που είναι όμως ακόμη εγκλωβισμένοι στην κοινωνία με τους οικουμενιστές υπηρέτες της μασονίας.

Ευελπιστούμε και προσευχόμαστε να βρεθούμε στο ίδιο μετερίζι εντός των τειχών της Αγίας μας Πίστεως. Θεωρούμε πως αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά μόνο με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι οι αγωνιστές πατέρες και αδελφοί αυτοί να διακόψουν την κοινωνία με τους οικουμενιστές λυκοποιμένες τους και με τους κοινωνούντες με αυτούς, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα χάσουν τη θέση τους, θα καθαιρεθούν, θα στερηθούν του μισθού τους, της φήμης τους και θα λοιδωρηθούν από το εκκλησιαστικό κατεστημένο, που ελέγχεται από τους οικουμενιστές και τους μασόνους, όπως φαίνεται, το οποίο, για να είμαστε ειλικρινείς, θεωρούμε ότι δεν πρόκειται να συμβεί, διότι καλές οι ομολογίες και οι διακηρύξεις, αλλά στην πράξη είναι δύσκολα τα πράγματα...

Ο δεύτερος τρόπος, ο οποίος θα είναι πραγματικά ευλογία από τον Θεό, θα είναι να εγερθεί μια αθεϊστική κυβέρνηση, η οποία θα προβεί σε χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους και θα διακόψει τη μισθοδοσία των κληρικών. Τότε οι μεν καθαρά επαγγελματίες θα αυτοαποσχηματισθούν, οι δε συνειδητοί και ακραιφνείς ορθόδοξοι, θα μπορέσουν πλέον να διακόψουν την κοινωνία με τους οικουμενιστές επισκόπους τους, αφού δεν θα τους συνδέει πλέον μαζί τους ο φόβος για τη διακοπή της κρατικής μισθοδοσίας και γενόμενοι έτσι ομολογητές έστω και με το στανιό...

Σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούμε να μιλάμε για Αναλαμπή της Ορθοδοξίας, η οποία για μας δεν έχει σχέση με εθνικούς πόθους, αλλά με τη συνοδική καταδίκη της παναιρέσεως και την ειρήνευση της Εκκλησίας. 

Κωνσταντῖνος Χολέβας : Αυλαία στην καταστροφική διακυβέρνηση του Χριστόφια

Κατατέθηκαν επισήμως οι υποψηφιότητες για τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο. Στις 17 Φεβρουαρίου οι Ελληνοκύπριοι γυρίζουν σελίδα και δίνουν τέλος στην κακή διακυβέρνηση του Προέδρου Χριστόφια και του κομμουνιστικού κόμματος ΑΚΕΛ. Οι τρεις επικρατέστεροι υποψήφιοι είναι: Ο Νίκος Αναστασιάδης, πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗ.ΣΥ.), ο οποίος υποστηρίζεται επισήμως από το κόμμα του και το κεντρώο Δημοκρατικό Κόμμα (ΔΗ.ΚΟ.) του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου. Ο Σταύρος Μαλάς, διακεκριμένος επιστήμων, ο οποίος υποστηρίζεται από το ΑΚΕΛ και τον Χριστόφια. Ο Γιώργος Λιλλήκας, πρώην υπουργός του Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος υποστηρίζεται επισήμως από το σοσιαλιστικό ΕΔΕΚ.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more