+ π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η διατύπωσις των δογμάτων.

Ο μόνος σκοπός της διατυπώσεως των δογμάτων από Οικουμενικάς και Τοπικάς Συνόδους ήτο και είναι η διαφύλαξις των πιστών εντός της θεραπευτικής αυτής αγωγής της καθάρεσως και του φωτισμού της καρδίας και του δοξασμού/θεώσεως και από κομπογιαννίτες μη ορθοδόξους και τυπικά ορθοδόξους ιατρούς. Τούτο επειδή "πάντες γαρ ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού..." (Ρωμ. 3:23). Αι διατυπώσεις των δογμάτων ουδεμίαν σχέσιν έχουν με θεολογικόν ή φιλοσοφικόν στοχασμόν επάνω στα μυστήρια της Αγίας Τριάδος, της ενσαρκώσεως του Λόγου και της θεώσεως. Η αρώστεια του ανθρώπου συνίσταται εις τον σκοδασμόν του πνευματός εις την καρδίαν που αρχίζει να θεραπεύεται με την αδιάλυπτον προσευχήν, και όχι με στοχασμούς θεολογικο-φιλοσοφικούς. Τούτο διότι ουδεμία ομοιότης υπάρχει μεταξύ του ακτίστου Θεού και των κτισμάτων Του και "Θεόν φράσαι αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον." Δια τούτο οι περί Θεού και ενσαρκώσεως στοχασμοί του Αυγουστίνου και των Φραγκο-Λατίνων και διαρμαρτυρομένων οπαδών του και όπως και οι στοχασμοί ορισμένων τυπικά ορθοδόξων "θεολόγων", γενόμενοι βάσει της analogia entis και της analogia fidei, είναι παντελώς ξένοι προς την Βιβιλικήν και Πατερικήν παράδοσιν. Σήμερον θεωρούνται μάλιστα ως γνώρισμα νοητικώς καθυστερουμένων τινων θρησκολήπτων.

Ο μόνος σκοπός των ορθοδόξων δογμάτων είναι η διαφύλαξις της οδού της εν Χριστώ θεραπείας μέσω της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και της θεώσεως των πιστών.

Συνεχίζεται.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος - Κυριακή Ζ' Ματθαίου.

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιούλ 2012 από simeronwordpress

Πηγή: http://www.impantokratoros.gr/B1ABA583.el.aspx

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Ο άνθρωπος, που ειλικρινώς αναζητεί το νόημα και το φως της ζωής ευρίσκει πάντοτε ενέκφραστον πνευματικήν χαράν και ενθουσιασμόν και πνευματικά κίνητρα και ευρυτάτους ορίζοντας μέσα εις την μυστικήν και αγίαν Ορθόδοξον Εκκλησίαν. Δεν υπάρχει απελπισία και λύπη, αμφιβολία και σκότος, αμαρτία και θάνατος μέσα μου και μέσα σου, τα οποία δεν θα ηδυνάμεθα να αποδιώξωμεν με τας θαυμαστάς ορθοδόξους προσευχάς. Εάν το σκότος έχει καταλάβη την ψυχήν σου και συ, παράλυτος κατά το πνεύμα, είσαι βυθισμένος εις το σκότος, ιδού μία προσευχή, κλαύσε και δάκρυσε και θα σε βοηθήση: «Ο φωτισμός των εν σκότει κειμένων, η σωτηρία των απηλπισμένων, Ιησού Σώτερ μου, προς Σε ορθρίζω, Βασιλεύ του κόσμου, φώτισόν με τη ση λαμπρότητι!»… (Κανών ικετήριος εις τον Γλυκύτατον Ιησούν, ωδή ε΄). Έχεις σκοτισθή από τας πολλάς αμαρτίας; Ιδού το φάρμακον: «Ιησού γλυκύτατε, φώτισόν με τον εσκοτισμένον. Ιησού, το φως μου, φώτισόν με!»…  Εάν οι ακάθαρτοι και αισχροί λογισμοί ενοχλούν την καρδίαν σου, πρόστρεχε εις την προσευχήν και προσεύχου με δάκρυα: «Ιησού γλυκύτατε, φώτισον τους λογισμούς της καρδίας μου. Ιησού, το φως το άγιον, επίλαμψον επ΄ εμέ!»… Εάν δε πάλιν εις τους ορίζοντας της ψυχής σου εμφανίζονται τα πύρινα σύννεφα της ηδυπαθείας, κατέφευγε εις αυτήν την θαυμαστήν προσευχήν: «Ιησού γλυκύτατε, φώτισον τα αισθητήριά μου, εσκοτισμένα τοις πάθεσιν. Ιησού γλυκύτατε, φύλαξον την καρδίαν μου από επιθυμίας πονηράς!»… Και όταν όλα τα δεινά ορμήσουν από παντού επάνω σου, δια να σε ρίψουν εις σκότος, εις απόγνωσιν, εις θάνατον, τότε βόησον προς τον πανοικτίρμονα Κύριον: «Εν τω ουρανώ τα όμματα εκπέμπω μου της καρδίας, προς Σε Σωτήρ, σώσόν με ση επιλάμψει!» (Αναβαθμοί του β΄ ήχου, αντίφωνον α΄ ).

Συνεχίζεται.  

Λιούμπτσο Γκεοργκιέφσκι: «Σε ποιους κήρυξαν το Χριστιανισμό οι Κύριλλος και Μεθόδιος, στους Σλάβους ή στους Μακεδόνες;»

Ο αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος VMRO-NP,  Λιούμπτσο Γκεοργκιέφσκι αντέδρασε  στην παρέμβαση της λεγόμενης «μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας» που προέτρεψε την κυβέρνηση των Σκοπίων να μην αλλάξει  το συνταγματικό όνομα της χώρας.

Σημειώνεται ότι στη συνεδρίαση της Συνόδου που έγινε στην πόλη των Σκοπίων αποφασίστηκε πως «πρέπει να επιμείνουμε στην προστασία της συνταγματικής ονομασίας γιατί σε μας τους «Μακεδόνες» δίνεται η αίσθηση ότι αποτελεί το παρελθόν μας και το μέλλον μας» γράφει το μήνυμα της Συνόδου που διανεμήθηκε μετά τη σύγκλισή της.

Ο Γκεοργκιέφσκι αντέδρασε άμεσα, δηλώνοντας  την προσπάθεια που γίνεται με την παραποίηση της ιστορίας και ρώτησε ποιος τελικά είναι ο ρόλος της εκκλησίας.

Ο πρόεδρος του VMRO-NP είπε ότι τα τελευταία 3-4 χρόνια η κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι, προχωρεί σε μια συστηματική παραποίηση της  Ιστορίας και προσπαθεί να μετασχηματίσει τους Σλάβους σε Μακεδόνες που έχουν, δήθεν, ρίζες από την Αρχαία Μακεδονία.

«Οι Σλάβοι επίσκοποι όταν επιδιώκουν να ενσωματώσουν  την αρχαία Μακεδονία διαγράφουν  πλήρως την αποστολή των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, του Αγίου Ναούμ, του Αγίου Κλήμεντου.

Αν υπάρχει μια ιστορική σύνδεση με την ιστορία μας είναι η αποστολική διακονία αυτών των αγίων μας. Σε ποιους δίδαξαν οι Άγιοι; (Στους Μακεδόνες ή στους Σλάβους;) ποιους προσπάθησαν να γαλουχήσουν στον Χριστιανισμό; (τους Σλάβους ή τους Μακεδόνες;)

«Αφήνοντας να ρέει το μακεδονικό αίμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι σαν να ενστερνιζόμαστε το θεμέλιο της ελληνικής προπαγάνδας του 19^ου αιώνα, που είχε επικεφαλής τον Μητροπολίτη Καραβαγγέλη», είπε ο Γκεοργκιέφσκι.

Σύμφωνα με τον ίδιο η εμμονή στην αρχαιοποίηση της χώρας απομακρύνει το λαό από το Λόγο του Χριστού και τον επιστρέφει στην ειδωλολατρία, σημειώνει το σκοπιανό "Πλας ίνφο".

http://www.echedoros-a.gr

Στόχος ο Χριστός

Αγία Μαρία Μαγδαληνή (22 Ιουλίου)

Είναι εντυπωσιακός και συνάμα δαιμονικός ο τρόπος με τον οποίο διαστρέφεται η αλήθεια σχετικά με το πρόσωπο της Αγίας, την οποία τιμά σήμερα η Εκκλησία μας, αδελφοί μου. Πρόκειται για την Μυροφόρο και Ισαπόστολο Μαρία την Μαγδαληνή, ίσως το ποιο συζητημένο και κακοποιημένο πρόσωπο της Βιβλικής ιστορίας. Η Μαρία, συνδεόμενη αυθαίρετα και λανθασμένα με την λυτρωθείσα από την αγάπη και το έλεος του Χριστού, πόρνη της Ευαγγελικής διήγησης, χρησιμοποιείται στην εποχή μας από ευφάνταστους σκηνοθέτες και μυθιστοριογράφους ως η πλέον κατάλληλη πρωταγωνίστρια κινηματογραφικών ταινιών και σεναρίων, σχετιζόμενων με την ζωή και το πρόσωπο του Κυρίου. Σύμφωνα με αυτά, φέρεται ότι διατηρούσε πονηρές και εφάμαρτες σχέσεις με τον Χριστό, κατ’ άλλους δε ήταν δήθεν σύζυγος του Ιησού, με τον οποίο, μάλιστα, απέκτησαν και παιδιά. Δημιουργούν γύρω από το πρόσωπό της έναν καλοστημένο μύθο, σαν κι αυτούς που κατασκευάζουν οι τεχνίτες του θεάματος για να αυξήσουν το κοινό τους, κυρίως, όμως, τα κέρδη τους.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

Τό ὅτι εἶναι ἀσυγκρίτως χειρότερο ἡ μνημόνευσις εἰς τά μυστήρια τοῦ αἱρετικοῦ, ἡ ἐκκλησιαστική κοινωνία και ἡ ἀναγνώρισίς του εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ, ἀπό τον ἁπλό χαιρετισμό καί τήν εἴσοδό του στήν ἰδιωτική κατοικία μας, εἶναι ἡλίου φαεινότερο καί μόλις εἶναι ἀνάγκη νά το ἀναφέρωμε. Ἐπίσης ἡ διδασκαλία τῆς ἁγ. Γραφῆς, ὅτι δηλαδή μέ τόν ἁπλό χαιρετισμό καί τήν εἴσοδο στήν κατοικία μας ἔχομε κοινωνία μέ τήν αἵρεσι καί τά πονηρά ἔργα τοῦ αἱρετικοῦ, σημαίνει ὅτι πολύ περισσότερο ἔχομε κοινωνία μέ τήν αἵρεσι καί τόν αἱρετικό ἄν τόν μνημονεύσωμε στην Ἐκκλησία ἤ συμπροσευχηθοῦμε μαζί του ἤ τόν ἔχομε εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ. Δι’ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο οἱ ὑπέρμαχοι τῆς δυνητικῆς θεωρίας τοῦ ἐν λόγῳ Κανόνος ἀναγκάσθηκαν νά κατασκευάσουν καί ἄλλη παρεμφερῆ διδασκαλία, ὅτι δηλαδή ἡ μνημόνευσις εἶναι ἁπλῶς εὐχή ὑπέρ ὑγείας καί μακροημερεύσεως τοῦ Ἐπισκόπου καί οὐδεμίαν ἄλλην θεολογική διάστασι ἔχει, ἐνῶ οἱ Πατέρες ὅπως ἀναφέραμε στήν σελίδα 207 διδάσκουν τό ἐντελῶς ἀντίθετο. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή μέ ἀπόλυτη αὐστηρότητα διδάσκει τά ἑξῆς σχετικά με τήν σχέσι τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς: «ἀλλά και ἐάν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν ἀνάθεμα ἔστω · ὡς προειρήκαμεν, καί ἄρτι πάλιν λέγω · εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὅ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω» (Γαλ. α΄, 8,9). Αὐτό τό χωρίον τῆς ἁγ. Γραφῆς εἶναι ἴσως τό αὐστηρότερο ὡς πρός την διασφάλισι τῆς ἀληθείας καί τήν ἀπομάκρυνσί μας ἀπό αὐτούς πού διδάσκουν οἱανδήποτε αἵρεσι καί καινοτομία.

Συνεχίζεται.

Έχει διαστραφεί ο Πάπας, είναι διεστραμμένη η παπική θεολογία :

Έχουμε στην εποχή μας τις αιρέσεις του Παπισμού και του Προτεσταντισμού και για τις οποίες οι εκκλησιαστικοί μας ηγέτες σιωπούν. Πολύ  μεγάλη αίρεση ο Παπισμός, 21 καινοτομίας έχει: filioque, αλάθητο, πρωτείο του Πάπα, άζυμα, καθαρτήριο πυρ, του κόσμου τις αιρέσεις και πολύ χειρότερη αίρεση ο Προτεσταντισμός. Και εμείς τι κάνουμε απέναντι αυτών των αιρέσεων; 

Εμείς τον Πάπα τον ευλογούμε... 

Τον δεχόμαστε στην Αθήνα, στο Βουκουρέστι, στην Τιφλίδα, στην Κύπρο, τώρα και στη Μόσχα ετοιμάζεται να πάει, στην Κωνσταντινούπολη – «Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», «άγιος αδελφός» ο αιρετικός Πάπας, τον οποίο ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός λέει «Τον Πάπα να καταράσθε». Οι Άγιοι καταρώνται, αναθεματίζουν τον Πάπα και οι δικοί μας ηγέτες σήμερα;  Που είναι το αποστολικό και πατερικό τους φρόνημα, που λέει «επιτιμάν αποτόμως τους αιρετικούς».

Τους Προτεστάντες;  Μετέχουμε μαζί τους στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών». Είμαστε και εμείς ένα μικρό κομμάτι αυτού του παγκοσμίου συμβουλίου. Εκκλησίες οι Προτεστάντες! Οι αιρέσεις έγιναν Εκκλησίες, οι αιρετικοί οι βδελυκτοί έγιναν  Εκκλησίες και εμείς είμαστε μαζί με αυτούς και γινόμαστε και εμείς ένα μέρος αυτών των αιρέσεων.

Και τα λέω αυτά διότι παροξύνθηκα εις το πνεύμα διότι μου δόθηκε από το διαδίκτυο η εξής είδηση. Χρυσό μετάλλιο στον Πάπα από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η Αγιοτόκος Θεσσαλονίκη, η Θεσσαλονίκη του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, η οποία ανέθρεψε τόσους αγίους αντιπαπικούς και η Θεολογική της Σχολή στην οποία υπηρέτησα επί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες ως καθηγητής – και ίσως τότε εξαιτίας και της παρουσίας μερικών εξ ημών τους παραδοσιακούς καθηγητάς δεν τολμούσαν να κάνουν αυτά που κάνουν σήμερα -  τώρα λοιπόν στην πόλη του Βατικανού αντιπροσωπεία του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης έδωσαν χρυσό μετάλλιο στον Πάπα. Και ο Πάπας περιχαρής, απευθύνθηκε προς τους παρευρισκόμενους λέγοντας ότι αισθάνθηκε βαθιά τιμή. Πλέον τον εξήγνισαν τον Πάπα, τον παρουσιάζουν ως ορθόδοξο, άξιο τιμής και άξιο σεβασμού.

Εγώ επικρίνω και ελέγχω πολύ αυστηρά αυτή την ενέργεια της αντιπροσωπείας αυτής της Θεολογικής Σχολής και αντίθετα επαινώ όλους αυτούς οι οποίοι προ δύο-δυόμιση ετών υπογράψαμε την «Ομολογία Πίστεως» εναντίον του Οικουμενισμού και εναντίον του Παπισμού. Την οποία Ομολογία της Πίστεως πολλές φορές και αυτές τις μέρες ο Οικουμενικός Πατριάρχης στο Άγιον Όρος την αναθεμάτισε. Και επέκρινε ο Πατριάρχης τους παραδοσιακούς μοναχούς, τους ζηλωτάς μοναχούς της Αγίας Λαύρας οι οποίοι κρατούν τις αποστολικές και πατερικές παραδόσεις. Απέναντι λοιπόν σε αυτόν τον άδικο, αθεμελίωτο έλεγχο που έκανε ο Πατριάρχης στους μοναχούς της Αγίας Λαύρας και σ’ όλους εμάς οι οποίοι υπογράψαμε την «Ομολογία Πίστεως», εγώ εδώ ένας ταπεινός πρεσβύτερος της Εκκλησίας του Χριστού, επόμενος όμως τοις αγίοις Πατράσι, επαινώ αυτούς οι οποίοι ακολουθούν τις αποστολικές και τις πατερικές παραδόσεις και κατακρίνω δριμέως αυτούς τους φοιτητάς τους αντιπροσώπους οι οποίοι πήγαν και ετίμησαν τον αιρετικό Πάπα, αντίθετα προς αυτό που ακούσαμε σήμερα:  «Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος». Χίλια χρόνια ο Πάπας και παραπάνω ακούει την αλήθεια. Πόσες φορές δικοί μας Πατέρες, ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο Μέγας Φώτιος, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, πολλές φορές του είπαν ότι «κάνεις λάθος». Εντούτοις «ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος», έχει διαστραφεί ο Πάπας, είναι διεστραμμένη η παπική θεολογία, «καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.

Πρωτοπρ. Θ. Ζήσης.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

 Κατά το θέλημα της Θείας Προνοίας ημείς ζώμεν επί της γεωγραφικής και θρησκευτικής διασταυρώσεως της Ανατολής και της Δύσεως. Δια τούτο, ίσως ευρισκόμεθα συχνά εις βασανιστικόν αδιέξοδον. Έχετε παρατηρήσει πως εις την ορθόδοξον ψυχήν μας δεν ανταποκρίνεται η ορθολογιστική-σχολαστική παιδεία της ρωμαιοκαθολικής και προτεσταντικής Ευρώπης; Τούτο κατοπτρίζεται σαφώς εις την ιδεολογικήν και ηθικήν περιπλάνησιν του μεγαλυτέρου μέρους των διανοουμένων μας. Αυτοί έχουν αποξενωθή από τον ορθόδοξον λαόν μας, από το σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και δια τούτο έχουν χάσει την ορθόδοξον αίσθησιν και τον ορθόδοξον προσανατολισμόν εις τα βασικά προβλήματα της ζωής και του θανάτου. Η παιδεία κατά το πρότυπον του ευρωπαϊκού διαφωτισμού ποτέ δεν δύναται να είναι παιδεία δι΄ ημάς. Η ορθόδοξος αίσθησις και η ορθόδοξος συνείδησις παραδέχεται και αναγνωρίζει μόνον τους αγίους ως παιδαγωγούς και διδασκάλους και μόνον την αγιότητα ως φωτισμόν και ως αληθινήν παιδείαν. Είναι πολύ βαθειά η πείνα και η δίψα της ψυχής μας, βαθυτέρα από ότι νομίζουν πολλοί από τους διανοουμένους μας, και κανείς δεν δύναται να την ικανοποιήση εκτός του Χριστού και των αγίων Του. 

   Συνεχίζεται.  

Η εν Χριστώ ελευθερία

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 
22 ΙΟΥΛΙΟΥ 2012

(Ματθ. θ΄ 27 - 35)                                                               (Ρωμ. ιε΄ 1  - 7)             

“Και ανεώχθησαν αυτώ οι οφθαλμοί”   

Μεγάλα θαύματα έκανε ο Κύριος κατά την επί γης παρουσία του.  Στη σημερινή περικοπή γίνεται λόγος για τη θεραπεία δύο τυφλών και ενός κωφού δαιμονιζομένου.    

Πολύ συχνά οι Ευαγγελιστές αφηγούνται περιστατικά θαυμάτων του Χριστού για να δείξουν ότι στο πρόσωπό Του απόκαλύπτεται ένας νέος κόσμος, εκείνος της Βασιλείας του Θεού. Ένας κόσμος απαλλαγμένος από την αμαρτία και τις συνέπειές της. 

Το νόημα των θαυμάτων  

Ένα ερώτημα που προβάλλει είναι γιατί ο Χριστός έκανε θαύματα; 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς. Eρμηνεία του 15ου Κανόνος από το νέο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε.

4. Ἡ δυνητική ἑρμηνεία τοῦ ἐν λόγῳ ἱεροῦ Κανόνος ἔρχεται σέ πλήρη ἀντίθεσι μέ τήν ἰδία τήν ἁγία Γραφή, ἡ ὁποία καί αὐτή πρωτίστως καθορίζει τίς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετικούς. Ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Θεολόγος στήν δεύτερη ἐπιστολή του ἀναφέρει τά ἑξῆς σχετικά μέ τούς αἱρετικούς: «εἴ τις ἔρχεται πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν διδαχήν οὐ φέρει μή λαμβάνεται αὐτόν εἰς οἰκίαν, καί χαίρειν αὐτῷ μή λέγετε · ὁ γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς» (Β΄ Ἰωάν. 10,11). Εἶναι πίστις τῆς Ἐκκλησίας ὅτι οἱ ἱεροί Κανόνες εἶναι ἀπολύτως σύμφωνοι καί ἐναρμονισμένοι μέ την ἁγ. Γραφή καί μάλιστα διασφαλίζουν τό κῦρος της. Ἄν ὅμως ἐκλάβωμε ὡς δυνητικόν τόν ὑπό ἐξέτασι Κανόνα, αὐτός ἔρχεται σέ πλήρη ἀντίθεσι μέ τήν διδασκαλία αὐτή τῆς ἁγ. Γραφῆς. Διότι ἡ ἁγ. Γραφή στό σημεῖο αὐτό διδάσκει ὅτι μόλις διαπιστώσομε, ὅτι κάποιος δέν ἔχει τήν ἀληθινή και ὀρθόδοξο πίστι δέν πρέπει οὔτε στήν κατοικία μας νά τον βάλωμε, οὔτε χαίρεται νά τοῦ εἰποῦμε, οὔτε σέ ἐκκλησιαστικό ἐπίπεδο νά ἔχωμε οἱαδήποτε σχέσι καί ἐπικοινωνία. Ἀντιθέτως ὅμως, μέ τήν δυνητική ἑρμηνεία διδάσκομε ὅτι, μέ αὐτόν ὁ ὁποῖος «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ ἐκκλησίας» κηρύττει αἵρεσι, δυνάμεθα, χωρίς νά ἁμαρτάνωμε, νά ἔχωμε πλήρη ἐκκλησιαστική κοινωνία, νά τόν μνημονεύσωμε στα μυστήρια, νά τόν ἀποδεχώμεθα ὡς εἰς τύπον καί τόπονΧριστοῦ καί νά ἀναμένωμε ἡσύχως καί ἐν ὑπομονῇ την ἀπόφασι τῆς Συνόδου, ἡ ὁποία τελικά ἤ μπορεῖ νά μήν ἔλθη ποτέ ἤ τό χειρότερο μπορεῖ νά εἶναι καί ὑπέρ τῆς αἱρέσεως καί εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας.

Συνεχίζεται.

Έγινε η εκλογή της πρώτης Αγγλικανής "επισκοπίνας" στην Αφρική...

First female Anglican bishop elected in Africa

(ENInews)--The Anglican Church of South Africa made history on 18 July by electing the first female Anglican bishop on the continent, reports Episcopal News Service (ENS). The Rev. Ellinah Ntombi Wamukoya, 61, became the bishop-elect of Swaziland and the first woman bishop in any of the 12 Anglican provinces in Africa, according to ENS. [ENI-12-0419, 225 words]

Η Αγγλικανική "εκκλησία" έγραψε ιστορία στις 18 Ιουλίου εκλέγοντας την πρώτη Αγγλικανή "επίσκοπο" στην ήπειρο αναφέρει το ΕΝS. Η "Αιδεσιμώτατη" Ellinah Ntombi Wamukoya, 61 ετών έγινε η πρώτη γυναίκα "επίσκοπος" από όλες τις 12 Αγγλικανικές επαρχίες στην Αφρική, σύμφωνα με το ΕΝS [Οικουμενική υπηρεσία νέων(=ειδήσεων)].

(σ.σ.  ως συνήθως μετά από αυτή την εκλογή θα ακολουθήσει η εκλογή της πρώτης λεσβίας "επισκόπου" και τα υπόλοιπα γνωστά...

Οι  δε "Ορθόδοξοι" Πατριάρχες με την υπογραφή τους στο ΠΣΕ,  αναγνωρίζουν τις "εκκλησίες" τους, ισότιμες με την Ορθόδοξη Εκκλησία!!!)

Η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

Όλαι αι κακοδοξίαι από το Πρωτείον προήλθον. Πρωτείον σημαίνει νόσον πνευματικήν, υποχώρησιν εις το πνεύμα του εωσφόρου. Επομένως η άρσις του Πρωτείου, θα οδηγήση ασφαλώς εις ταπεινώφρονα υποταγήν του παπισμού εις την διαφυλαττομένην διδασκαλίαν της Εκκλησίας. Και ούτως αφ’ εαυτής θα απελευθερωθή η Ρωμαϊκή Καθέδρα από το αλάθητον, το Filioque, το ράντισμα, το Καθαρτήριον, τον ουμανισμόν, τον ορθολογισμόν, δι’ ων κατέστη αιρετική, και θα επανέλθη εις την οικογένειαν των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, «ιματισμένη και σωφρονούσα» πλέον. Και ο Χριστός θα καταλάβη την θέσιν Του, αφ’ ης τον εξετόπισεν ο πάπας. Και εντεύθεν θα έχωμεν την ποθουμένην ένωσιν. Αυτή είναι η μόνη οδός ενώσεως. Η οδός της αληθείας!

+π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν

"Ώστε ός αν εσθίη τον άρτον ή πίνη το ποτήριον του Κυρίου αναξίως, ένοχος έσται του σώματος και του αίματος του Κυρίου. δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν, και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω, ο γαρ εσθίων και πίνων κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει μη διακρίνων το σώμα. δια τούτο εν υμίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι και κοιμώνται ικανοί" (1 Κορ. 11:28-30). Με άλλα λόγια πρέπει κανείς να δοκιμάση τον εαυτόν του αν είναι στην κατάστασιν φωτισμού, και επομένως μέλος του σώματος του Χριστού και ναός του αγίου πνεύματος, με τουλάχιστον τα "γένη γλωσσών," δηλαδή την νοεράν προσευχήν. Άλλως εσθίει τον άρτον και πίνει το ποτήριον του Κυρίου αναξίως (Κορ. 11:27). Εν τοιαύτη περιπτώσει ευρίσκεται μεταξύ ή των "ασθενών" ή των "αρρώστων" ή των πνευματικώς "κοιμωμένων (νεκρών)" (1 Κορ. 11:30), δηλαδή μη μετέχων εις την πρώτην ανάστασιν του έσω ανθρώπου. Ο τοιούτος μετέχει εις την Θείαν Ευχαριστίαν ουχί αξίως, αλλά εις κατάκριμα. Δεν πρέπει κανείς να χρησιμοποιεί τον δείπνον της αγάπης (πού τότε συνόδευε κάθε ευχαριστιακήν σύναξιν) ως ευκαιρίαν να τρώη και να πίνη. Τούτο κάμνει κανείς στο σπίτι του (1 Κορ. 11:21-22,34). "ει δε εαυτούς διεκρίνομεν (δηλαδή δια της νοεράς προσευχής), ουκ εκρινόμεθα, κρινόμενοι δε υπό του Κυρίου παιδευόμεθα, ίνα μη σύν τω κόσμω κατακριθώμεν" (1 Κορ. 11:31-32). Εις τον φωτισμόν και εις τον δοξασμόν κρινόμενοι οι φωτισθέντες και οι θεωθέντες εκπαιδεύονται εντός του πνεύματός των από τον ίδιον τον Χριστόν. Την θεραπείαν αυτήν περιγράφει εν συνεχεία ο Απόστολος Παύλος στην 1 Κορ. 12-15:11.όπως είδαμεν.

Συνεχίζεται.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Ο Θεός είναι η τελεία αγιότης και το απόλυτον φως, δια τούτο «σκοτία εν αυτώ ουκ έστιν ουδεμία» (Α΄ Ιωάν. 1,5). Ημείς είμεθα με Αυτόν «εάν εν τω φωτί περιπατώμεν ως αυτός εστίν εν τω φωτί» (Α΄ Ιωάν. 1,7). Η κοινωνία μετ΄ Αυτού είναι κοινωνία μετά του φωτός, διότι η αγιότης τρέφεται με το φως. Αυτό είναι νόμος της ευαγγελικής εν Χριστώ ζωής. Το θείον φως και η αγιότης ανοίγουν τους οφθαλμούς της ψυχής μας προς τας αιωνίας πραγματικότητας και αυτού και του άλλου κόσμου, ενώ το σκότος της αμαρτίας τυφλώνει και δεν βλέπομεν τίποτε το θείον και τίποτε το αιώνιον, ούτε εις τον κόσμον τούτον ούτε πέραν αυτού (πρβλ. Ιωάνν. 2,10. Εφ. 1,18).                                                                                                    

Η αγιότης είναι η εν χάριτι άσκησις, δια τούτο και η παιδεία είναι τοιαύτη άσκησις. Ο άνθρωπος αποκτά και τας δύο εάν ασκή τας ευαγγελικάς αρετάς. Διότι ο Κύριος της αληθείας μας λέγει: «Ει ουν υμείς, υπάρχοντες πονηροί, οίδατε δόματα αγαθά διδόναι τοις τέκνοις υμών, πόσω μάλλον ο Πατήρ ο εξ ουρανού δώσει Πνεύμα Αγαθόν τοις αιτούσιν αυτόν;» (Λουκ.11,13). Και πράγματι έδιδεν εις τόσους και τόσους αγίους πνευματοφόρους, και πάντοτε δίδει και θα δίδη. Αλλ΄ υπό ένα όρον τον οποίον διατυπώνει ως εξής ο άγ. Χρυσόστομος: «Υπάκουσον του Θεού εν ταις εντολαίς αυτού, ίνα εισακούση σου εν ταις ευχαίς» (Ομιλία 16 εις τους Ανδριάντας).                                                                                                                                            

Η παιδεία είναι προβολή της αγιότητος. Μόνον ο αγιασθείς άνθρωπος δύναται να αγιάζη και άλλους, μόνον γενόμενος αυτός φως δύναται να φωτίζη τους άλλους. Το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου συγκεντρώνει τα πάντα εις τον προσωπικόν αγώνα και την άσκησιν τα πάντα αρχίζουν από το ίδιον το πρόσωπον του ανθρώπου: σωζόμενος ο άνθρωπος σώζει απαραιτήτως και τους άλλους γύρω του, φωτιζόμενος φωτίζει και τους άλλους. Αυτή είναι η ευαγγελική οδός, η εφαρμοζομένη πιστώς εις την Ορθοδοξίαν, φυλασσομένη και διαφυλαχθείσα εις αυτήν. Ιδού πως την χαράσει, ως άλλος υιός της βροντής, ο μέγας άγιος και διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο φωστήρ της οικουμένης, ο άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος : «Καθαρθήναι δει πρώτον, είτα καθάραι. Σοφισθήναι, και είτα σοφίσαι. Γενέσθαι φως, και φωτίσαι. Εγγίσαι Θεώ, και προσαγαγείν άλλους. Αγιασθήναι, και αγιάσαι» (Λόγος 2. 71. PG 35. 480 B). 

   Συνεχίζεται.  

Πιστεύει ο "Ορθόδοξος Τύπος" ότι δεν έγινε η "ένωση των εκκλησιών";

 ΝΕΑ ΧΕΙΡΟΦΙΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΓΑΛΛΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΝ

Μετά βαθυτάτης λύπης ἔχουμε τονίσει ἐπανειλημμένως τὴν προκλητικὴ

στάση, ποὺ ἐπιδεικνύουν οἱ Ἱεράρχες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ποὺ

δραστηριοποιοῦνται στὸ ἐξωτερικό. Καὶ δυστυχῶς τὰ κρούσματα τῆς

ἀποστασίας εἶναι συνεχόμενα καὶ δὲν φαίνεται νὰ ἔχουν τελειωμό. Νέα

περίπτωση τέτοια εἴχαμε μὲ τὴν ἐπίσκεψη ποὺ πραγματοποίησε ἡ

ἀντιπροσωπεία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ποὺ συμμετεῖχε, ὅπως

κάθε χρόνο, στὸν ἑορτασμὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου,

καὶ ἔγινε δεκτὴ στὶς 28-06-12 ἀπὸ τὸν Πάπα Βενέδικτο στὸ Βατικανό.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς παραμονῆς τῶν ἀντιπροσώπων στὴ συνάντηση μὲ

τὸν Πάπα, ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπείας Μητροπολίτης Γαλλίας

Ἐμμανουὴλ ἀσπαζόταν συνεχῶς τὴ δεξιὰ  τοῦ Πάπα Βενέδικτου. Τὸ

ἐρώτημα ποὺ ἐπιθυμοῦμε νὰ θέσουμε στὸν ἅγιο Γαλλίας εἶναι τὸ ἑξῆς

ἁπλό: γιὰ τὸν ἴδιο ἔχει γίνει ἡ «ἕνωση τῶν  ἐκκλησιῶν» καὶ φιλάει τὸ χέρι

τοῦ Πάπα, ὡς νὰ πρόκειται γιὰ κανονικὸ ἐπίσκοπο;  Διότι ὅλες αὐτὲς οἱ

ἐνέργειες, ξεπερνοῦν κατὰ πολὺ τὰ ὅρια  τῆς προδοσίας τῆς Πίστεως, ὅσο

κι ἂν ὁρισμένοι εὐσεβιστὲς χριστιανοὶ  τοῦ καιροῦ μας στενοχωριοῦνται

μὲ αὐτὴ τὴ διαπίστωση.

“O.T”

Σήμερα οι παπικοί εορτάζουν τον προφήτη Ηλία

Πρέπει να θλιβώμεθα, διότι συνεορτάζομε τoν Προφήτη Ηλία με τους Φράγκους της Δύσεως και όχι με τους Ορθοδόξους των Αγίων Τόπων. Το Βατικανό υποκαθιστά την Βηθλεέμ και ο Παπισμός υποκλέπτει την προσδοκία! Πότε θα αντιληφθώμεν την θανατηφόρον αυτήν παγίδα εκ του οικουμενιστικού συνεορτασμού;

Ἄς ἀπαντήση ὁ Οἰκ. Πατριάρχης

Ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ἐδήλωσε, μέ ἀφορμήν

τήν συμπλήρωσιν τεσσαράκοντα ἐτῶν ἀπό τήν κοίμησιν τοῦ ἀοιδίμου

Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου ὅτι θὰ συνεχίση τὸ ἔργον του

εἰς τὸ ζήτημα τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων μετά τῶν Παπικῶν καί ἄλλων

αἱρετικῶν χριστιανῶν. Ὑπεγράμμισε δέ πώς οἱ διάλογοι ἐπικρίνονται,

«ἐν τούτοις θά πρέπει νά καταστεῖ σαφές γιά ἀκόμη μία φορά πώς οὔτε

κατά διάνοιαν προδίδεται ἡ Ἀποστολική καί ἀμώμητος φιλτάτη

Ὀρθοδοξία μας». Τά ἀνωτέρω τά ἐδήλωσεν ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς τῆς Ἁγίας

Μεγαλομάρτυρος Κυριακῆς ἀπό τόν φερώνυμον Ἱερόν Ναόν τῆς περιοχῆς

τοῦ Κοντοσκαλίου. Ἐάν ὅμως δέν προδίδεται εἰς τούς διαλόγους ἡ

«Ἀποστολική καί ἀμώμητος φιλτάτη Ὀρθοδοξία μας», τότε διατί ἀποκαλεῖ

Τόν Παπισμόν Κανονικήν «Ἐκκλησίαν» καί τόν Πάπαν Κανονικόν

«Ἐπίσκοπον» τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν μέ τό Σύμβολον τῆς Πίστεως δέν

ἀποδεχόμεθα ἄλλην Ἐκκλησίαν πλήν ἐκείνης τῆς Ὀρθοδόξου; Ἐάν δέν

προδίδεται ἡ Ὀρθοδοξία τότε, διατί ἀπεδέχθη τό Βάπτισμα τῶν Παπικῶν

ὡς κανονικόν μυστήριον; Ἐάν δέν προδίδεται ἡ Ὀρθοδοξία, πού οἱ Ἱεροί

Κανόνες της ἀπαγορεύουν τάς συμπροσευχάς μετά τῶν πλανεμένων

Χριστιανῶν, τότε διατί τούς καταφρονεῖ καί μάλιστα προκλητικότατα; Ἐάν

δέν προδίδεται εἰς τούς διαλόγους ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις τότε, διατί ἐπιβάλλει

μίαν πρωτοφανῆ τρομοκρατίαν μέ σκοπόν νά ἐξασφαλίση τήν ἀφωνίαν εἰς τά

ζητήματα αὐτά; Ἐάν δέν προδίδεται ἡ Ὀρθοδοξία τότε διατί ἀπειλεῖ  Σεβ.

Μητροπολίτας τῆς Ἑλλάδος, Καθηγουμένους Ἱ. Μονῶν, Πανεπιστημιακούς

θεολόγους κ.λπ. ἀπαιτῶν πλήρη ὑποταγήν εἰς τάς αὐθαιρεσίας τοῦ

Οἰκουμενικοῦ θρόνου εἰς θέματα Πίστεως; Τέλος ἐάν δέν προδίδεται ἡ Πίστις,

διατί φοβεῖται τό ἀντιοικουμενιστικόν-ἀντιπαπικόν ποίμνιον τῆς Ἐκκλησίας

τῆς Ἑλλάδος καί οἱ στενοί συνεργάται του, ἀλλά καί ὁ ίδιος τό ἀποκαλοῦν

«ζηλωτικόν»; Ἀντιλαμβάνεται ὅτι τό «ἀνθενωτικόν» μέτωπον εἶναι

πολλαπλασίως μεγαλύτερον ἀπό τό «ἑνωτικόν»;

Γ.Ζ.     “Ορθόδοξος Τύπος ”

Ο προφήτης Ηλίας, μέγιστος των Προφητών

Ο Προφήτης Ηλίας στην εποχή του και στα έσχατα
† Π. ΑΘΑΝ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

(Απομαγνητοφωνημένη ομιλία)http://www.impantokratoros.gr/9BA39D18.el.aspx

Ο προφήτης Ηλίας, αγαπητοί μου, είναι μία μεγάλη μορφή, μια πολύ μεγάλη μορφή της Παλαιάς Διαθήκης. Είναι ο μέγιστος των Προφητών είναι ανώτερος κι απ' αυτόν τον προφήτη Ησαΐα τον μεγαλοφωνότατο. Και ενώ δεν έγραψε ο προφήτης Ηλίας ούτε μία λέξη, υπήρξε ο ίδιος μία μεγάλη προφητεία. Αυτό του το έργο, ο τρόπος με τον οποίο έζησε, ο τρόπος με τον οποίο έφυγε από την παρούσα ζωή αλλά και η εμφάνισή του στη Μεταμόρφωση του Χριστού δείχνουν ότι η μορφή αυτή είναι παμμέγιστη, είναι πελώρια!

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more