Ο άγιος Μακάριος γράφει: “Όπως η βασιλεία του σκότους και η αμαρτία κρύβονται στην ψυχή μέχρι την ημέρα της ανάστασης, όταν ακόμα και το σώμα των αμαρτωλών θά καλυφθεί με το σκοτάδι που έχουν από τώρα στην ψυχή τους, έτσι και η βασιλεία του φωτός και η ουράνια εικόνα, ο Ιησούς Χριστός, φωτίζει τώρα μυστικά και βασιλεύει στις ψυχές των αγίων. Είναι δε κρυμμένος από τα μάτια των ανθρώπων... μέχρι την ημέρα της Ανάστασης, όταν ακόμα και το σώμα θά καλυφθεί και θά δοξασθεί με το φώς του Κυρίου, που από τώρα υπάρχει στην ψυχή του ανθρώπου, ώστε και το σώμα να συμβασιλεύει με την ψυχή, η οποία δέχεται από τώρα τη βασιλεία του Χριστού, αναπαύεται και φωτίζεται με αιώνιο φώς”.
Ο ΓΕΡΩΝ ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ (ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ) ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ
Ο ΓΕΡΩΝ ΣΑΒΒΑΣ ΛΑΥΡΙΩΤΗΣ (ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ) ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ 17/11/2020
Ο πόλεμος του καθεστώτος Πούτιν κατά της Ουκρανίας
Ο πόλεμος του καθεστώτος Πούτιν κατά της Ουκρανίας άνοιξε μια νέα Εποχή την παγκόσμια γεωπολιτική. Το διεθνές περιβάλλον μέσα στο οποίο δρα η Ευρώπη άλλαξε ριζικά.
Η ΕΕ ως θεσμική οντότητα θα συνεχίσει τα βήματα εσωτερικής ενοποίησης, αλλά αυτό δεν φτάνει. Χρειάζεται η «Ευρώπη» ως ιστορικό γεωπολιτικό υποκείμενο να αναλάβει νέο ρόλο. Χρειάζεται να επιφέρει μια ασυνέχεια στο λεξιλόγιο και στις ρουτίνες που έχουν παγιωθεί στην ευρωπαϊκή δημόσια σφαίρα περί της «ευρωπαϊκής σύγκλισης».
Ο νέος ρόλος της Ευρώπης συναρτάται με τη Δύση ως σύνολο. Όλη η Δύση καλείται να ανασυνταχθεί και να διαμορφώσει νέα στρατηγική που θα εντάσσει την αποφασιστική αλληλεγγύη προς την Ουκρανία, με την μελλοντική διακυβέρνηση του πολυκεντρικού και ασταθούς Κόσμου του 21ου αιώνα.
Ποια Δύση όμως; Όχι η Δύση «νικήτρια του 1989-90», ούτε η Δύση ρέπλικα του «Ελεύθερου Κόσμου της μεταπολεμικής εποχής», γιατί δεν έχει πλέον την ισχύ να «ηγηθεί» του Κόσμου. Ο στόχος και η επιτυχία της Δύσης θα είναι να κατορθώσει να θέσει την πολιτισμική κληρονομιά της ελευθερίας, της αυτονομίας, και της δημοκρατίας στην υπηρεσία της νέας αρχιτεκτονικής του διεθνούς συστήματος. Αλλιώς, αν αποκτήσουν την πρωτοκαθεδρία οι Νέοι Αυταρχισμοί, ο Κόσμος θα είναι σκοτεινός και αβέβαιος.
Σε αυτή την προοπτική επιβάλλεται Αμερική και Ευρώπη να βρουν κοινή στρατηγική και αντίληψη για τη νέα μορφή της παγκοσμιοποίησης και της διεθνούς ασφάλειας. Η διάκριση μεταξύ «ατλαντισμού» και «ευρωπαϊσμού» είναι ξεπερασμένη μπροστά στους νέους παγκόσμιους συσχετισμούς.
Η «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης έχει νόημα μόνο ως ιδιαίτερη συμβολή στον συνολικό αναπροσανατολισμό της Δύσης. Η Ευρώπη θα μπορέσει ανταποκριθεί αν αντλήσει από τις καλύτερες ιστορικές και πολιτικές ιδιαιτερότητές της. Κεντρική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής συμβολής θα πρέπει είναι η αποτροπή ενός νέος διπολισμός μεταξύ Αμερικής – Κίνας, όσο και αν το θέλουν ισχυρές δυνάμεις στις ΗΠΑ.
Ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Η θαυματουργός Αγία Εικών της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ»
Κατά την Ιεράν Παράδοσιν, η θαυματουργός Αγία Εικών της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ» έχει αγιογραφηθεί τον προπαρελθόντα αιώνα θαυματουργικώς. Φέρει χρονολογίαν 1870 και έχει το εξής ιστορικόν.
Υπήρχε τότε μία αγιογράφος Μοναχή ονόματι Τατιανή της Ρωσικής Ι. Μονής της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που κείται εις τους απέναντι της Ιερουσαλήμ πρόποδας του Όρους των Ελαιών. Είδε δε η Τατιανή καθ’ ύπνον το εξής όραμα.
Είδεν ότι την επεσκέφθη εις το κελλί της μία άγνωστος Μοναχή, η οποία της είπεν: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσης». Η Τατιανή απήντησεν: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσης». Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλον (σανίδι), πού να σε ζωγραφίσω;
Και τότε η επισκέπτρια Μοναχή της δίδει ένα σανίδι αγιογραφήσεως και λέγει: «Ζωγράφισε!». Αλλά, ζωγραφίζουσα η Τατιανή την Μοναχήν, είδε τα άμφιά της να γίνονται χρυσά, το πρόσωπόν της να λάμπη πολύ, και την ήκουσε να λέγη: «Ώ μακαρία Τατιανή, μετά τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Λουκάν, θα με αγιογραφίσης πάλιν εσύ». Η Τατιανή αντελήφθη, ότι αγιογραφούσε την Παναγίαν! Εταράχθη και εξύπνησεν.
Αμέσως έσπευσε εις την Ηγουμένην και της διηγήθη το όραμα. Η Ηγουμένη εδυσπίστησε και της είπε να πάη να κοιμηθή και αύριον να αγιογραφήση μίαν εικόνα της Παναγίας.
Καθώς όμως επέστρεφεν, είδεν να βγαίνη από το κελλί της φως και ησθάνετο ευωδίαν! Τότε ειδοποίησε την Ηγουμένην και μαζί εισήλθον εις το φωτεινόν και ευωδιάζον κελλί, όπου είδον εκπληκτικώτερον θαύμα. Η Εικών του οράματος ήτο εντός αυτού πραγματική Αχειροποίητος Αγία Εικών της Παναγίας!
Μετά ταύτα, παρουσιάζεται πάλιν η Παναγία εις την Μοναχήν και λέγει: «Να με κατεβάσετε κάτω εις το σπίτι μου, εις την Γεθσημανήν», το οποίο και έγινεν.
ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΗΣ»
Όχι μόνο οι ευλαβείς προσκυνηταί των Αγίων Τόπων γνωρίζουν για την Ιεροσολυμίτισσαν, αλλά και πολλοί Έλληνες και Βούλγαροι έχουν αξιωθεί να προσκυνήσουν την Ιεράν και Θαυματουργόν Εικόνα της, όταν οι Αγιοταφίται Πατέρες την έφεραν εις Αθήνας, εις Θεσσαλονίκην και εις Σόφιαν (Βουλγαρίας).
Εις την πρόσφατον μεταφοράν της Εικόνος εις Βουλγαρία αναφέρει ο μοναχός Πέτρος Αγιοταφίτης, εις το διμηνιαίον Ορθόδοξον Χριστιανικόν περιοδικόν «Κοσμάς ο Αιτωλός» της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας (τεύχος 272, Μάιος – Ιούνιος 2003). Κατά τον μοναχόν, τα ακόλουθα εσυνέβησαν εις τον Ιερόν Πατριαρχικόν Ναόν του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκυ εις Σόφιαν:
«Παράλυτος εκ γενετής, ηλικίας άνω των 60 ετών, ωδηγήθη προ της Αγίας Εικόνος, όπου καθήμενος εις το καροτσάκι του, ικέτευε την Παναγίαν να τον θεραπεύση, όπως και ο Χριστός εθεράπευσε το επί ¨τριάκοντα και οκτώ έτη¨ παραλυτικόν. Και ηκούσθη εκ της Αγίας Εικόνος φωνή, λέγουσα: «Εγέρθητι (σήκω) και έλα να προσκυνήσης». Και ο ανίατος παράλυτος εστάθη επί τους πόδας του υγιής! Και τον είδον να προσκυνή και να ασπάζεται την θαυματουργόν Εικόνα, και να διαλαλή το θαύμα, δοξάζων τον Θεόν και την Παναγίαν. Και έγινε τότε σεισμός πίστεως και ευσεβείας του εντός και εκτός του μεγάλου Ναού απειραρίθμου Ορθοδόξου Λαού, ο οποίος έγινεν αισθητός εις όλην την Βουλγαρίαν και πέραν αυτής. Ηκολούθησαν χαρμόσυνοι κωδωνοκρουσίαι και ο Πατριάρχης κατήλθεν εις τον Ναόν, και έγινεν πάνδημον προσκύνημα και ακολουθία ευχαριστίας – δοξολογίας και παρακλήσεως. Και έχαιρεν ο Ορθόδοξος Λαός χαράν Αναστάσεως, του οποίου προ τινός η ευσέβεια εδιώκετο!
Ηκολούθησε δε και άλλο θαύμα. Το απόγευμα της αυτής ημέρας, ωδηγήθη προ της Αγίας Εικόνος τυφλή, εκ γενετής και αυτή, 15 περίπου ετών, η οποία προσευχομένη έλεγε προς την Θεοτόκον: «Παναγία μου, θεράπευσε και εμέ, όπως εθεράπευσες το πρωί τον παράλυτον. Σε παρακαλώ, χάρισε και εις εμέ το φως των οφθαλμών μου». Και ακούεται πάλιν φωνή εκ της Αγίας Εικόνος, λέγουσα: «Ανάβλεψε. Και η εκ γενετής τυφλή είδε!».
Επίσης ένα αξιοθαύμαστο γεγονός σχετικό με την θαυματουργόν Εικόνα της Ιεροσολυμιτίσσης είναι το εξής:
Πριν από αρκετά χρόνια είχε γίνει μία μεγάλη κακοκαιρία και πλημμύρισε ο Ναός του Τάφου της Παναγίας, που όσοι έχουν πάει ξέρουν ότι είναι πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Αυτό το γεγονός έχει γίνει πάρα πολλές φορές. Όμως αυτή τη φορά ήτο πολύ έντονη η βροχή που τα πάντα εκαλύφθησαν όχι μόνο με νερό αλλά και με λάσπη. Πίστεψαν οι πάντες ότι τίποτε πλέον δεν έμεινε. Αφού παρήλθε η μπόρα και άρχισαν να βγάζουν τα νερά και την λάσπη και έφθασαν στο προσκυνητάρι της Ιεροσολυμιτίσσης, τί να δούν; Η εικόνα είχε φύγει από τον θρόνο της και ευρίσκετο σφηνωμένη στον φεγγίτη ακριβώς από πάνω με το κανδύλι αναμμένο. Όλοι εξεπλάγησαν δια την διάσωσιν της Ιεράς Εικόνος. Αφού καθάρισαν τον Ναό και ό,τι διεσώθη από την καταστροφήν διερωτώντο μεταξύ τους οι Πατέρες πώς θα κατεβάσουν την Εικόνα στη θέση της. Και ώ του θαύματος την επομένην βρήκαν την
Εικόνα της Παναγίας μας στο θρόνο της και η κανδύλα της αναμμένη.
Το πόνημα αυτό αφιερούται εις την Α.Θ.Μ. τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλον και πάσαν την Αγιοταφικήν Αδελφότητα.
Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Δ. Πούλος
Ιεροκήρυξ Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών
οι "ποιμένες" να μοιράζουν τα "ιερά" Κοράνια
Here's a jolt that will run chills down your spine.
Sharia in Belgium
http://www.cbn.com/tv/embedplayer.aspx?bcid=1509282970001
http://www.cbn.com/tv/embedplayer.aspx?bcid=1509282970001
Βασικόν αίτιον αποστασίας.
Κοινή γνώσις παντός μεν ορθοδόξου πιστού, κατ΄ ιδιάζοντα δε λόγον των Μοναχών, πρέπει να τυγχάνη ότι το αίτιον του κακού δεν έχει την προέλευσίν του και δεν αποτελεί συνέπειαν απορρέουσαν εκ των προσωπικών-θεολογικών γνώσεων του Μεταξάκη ή του Παπαδοπούλου, ούτε του Αθηναγόρου ή του Bαρθολομαίου, ως και προ ή μετά άλλων ομοίων αυτοίς, αλλά πηγάζει εκ του γεγονότος ότι, ουχί μόνον ούτοι, αλλά, κρίμασιν οις οίδε Κύριος, άπασα σχεδόν (όχι η Εκκλησία, άπαγε… αλλά) η πνευματική ηγεσία της καθ΄ όλου Εκκλησίας, εκτός βεβαίως σπανίων εξαιρέσεων, ως και οι πλείονες εκ των Καθηγητών της σημερινής θεολογικής επιστήμης, συμμιγέντες, αφομοιώθησαν με την διεστραμμένην «θεολογικήν» σκέψιν της Δύσεως, τουθ΄ όπερ κατέστησε τούτους ου μόνον απειθείς, αλλά και επικριτάς και κατηγόρους της Ορθοδόξου Πατερικής θεολογίας, ανατρέποντες ούτω θεμελιωδώς την υπόστασιν της «Μίας, Αγίας,…» του Χριστού Εκκλησίας! Η αποξένωσις τούτων αύτη και διάβρωσις, ου μην αλλά και η πείσμων αυτών καταφορά και ύβρις κατά της διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, επ΄ αθετήσει και αυτού τούτου του Συμβόλου της Αγίας ημών Πίστεως είναι η βασική αιτία και η ρίζα του κακού, ήτις απέτεκε το απόβλητον εξάμβλωμα και απαράδεκτον δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν πεπλανημένον και κακόδοξον φρόνημα, ότι άπασαι αι «χριστιανικαί» ομολογίαι είναι και θεωρούνται «ΑΔΕΛΦΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ», πράγμα το οποίον τυγχάνει θεμελιώδης αρχή και κατευθυντήριος γραμμή του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, (Π.Σ.Ε) το πιστεύω του οποίου τυγχάνει η πεπλανημένη «θεωρία των κλάδων», βάσει της οποίας και προήλθεν η εξ επόψεως ορθοδόξου υποστάσεως, φθορά των «ορθοδόξων»-μελών αυτού. Το τερατώδες τούτο γεγονός ως αποτέλεσμα κρινόμενον, αφ΄ εαυτού ήδη αποδεικνύει και πείθει ανενδοιάστως, πόσον ανεδαφικοί και ανερμάτιστοι αλλά και Κανονικώς κατακριτέοι τυγχάνουν οι ισχυρισμοί και δικαιολογίαι της συμμετοχής των εκπροσωπούντων τας ορθοδόξους Εκκλησίας, εις το παγκόσμιον τούτο συμβούλιον των αιρέσεων!
ΦΙΜΩΣΙΣ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΙΕΡΑΡΧΩΝ – ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΩΝ ---- Dimitris Hatzinikolaou, Associate Professor
--
Dimitris Hatzinikolaou, Associate Professor
University of Ioannina, Dept. of Economics
University Campus, 45110 Ioannina
HELLAS
Tel.: +30 26510 05925, Fax: +30 26510 05092
E-mail: dhatzini@uoi.gr
Άγιος Νεκτάριος συκοφαντούμενος και διωκόμενος
Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ*
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Το μεγάλο και διαρκές θαύμα στην Εκκλησία μας είναι η αδιάκοπη εμφάνιση αγίων. Ουδέποτε υπήρξε εποχή, στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας της, που να μην υπήρχαν άγιοι. Ουδέποτε έλειψαν από την Εκκλησία μας οι άγιοι και αυτό είναι το μόνιμο θαύμα στη δισχιλιόχρονη ιστορική Της πορεία. Οι άγιοι, άνδρες και γυναίκες, είναι τα ορατά σημεία της λυτρωτικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο αναγεννά τους ανθρώπους και τους καθιστά θεοειδείς υπάρξεις, εικόνες καθαρές του Τριαδικού Θεού, κατά χάριν θεουμένους. Ουδέποτε θα υπάρξει εποχή, που να μην υπάρχουν άγιοι στην Εκκλησία. Κάποιος μεγάλος ασκητής έγραψε πως η απουσία αγίων στον κόσμο, θα σημάνει και το τέλος του.
Ενημέρωση -- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Εκτός τών συστημικών ειδήσεων, συζητήσεων καί λοιπών άλλων δημοσιογραφικών, υπάρχουν κι αυτά που θά ακούσετε από τό 37:00 καί μετά στόν επισυναπτόμενο σύνδεσμο.
Βαρύτητα στην αλώβητη διαφύλαξη των δογμάτων
Θεολογία είναι η διδασκαλία της Εκκλησίας περί της υγείας της πνευματικής, αλλά και περί του δρόμου που πρέπει να ακολουθήσουμε οι ασθενείς για να θεραπευθούμε. Γι΄ αυτό εμείς οι Ορθόδοξοι δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στην αλώβητη διαφύλαξη των δογμάτων, όχι μόνον γιατί φοβούμεθα τον κλονισμό μιας διδασκαλίας, αλλά γιατί χάνουμε την δυνατότητα της θεραπείας και επομένως της σωτηρίας.
Από το Γεροντικό του Σινά :
Δύο ξένοι Μοναχοί επεσκέφθηκαν κάποιο Γέροντα, μια νηστήσιμη μέρα, Εκείνος τους υποδέχτηκε πρόθυμα και τηρώντας τον κανόνα της φιλοξενίας, έφαγε μαζί τους στο τραπέζι. Κατόπιν τους εξήγησε πως η νηστεία έχει μεν το μισθό της, αλλ' εκείνος που καταλύει χάριν των φιλοξενουμένων του, λαμβάνει δυο μισθούς. Ένα, γιατί κόβει το θέλημα του και άλλον, γιατί αναπαύοντας τους αδερφούς του, τηρεί την εντολή της αγάπης.
Ενημέρωση --- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη
" ἀνιέρου δὲ πόλεως καὶ ἀθέου, (...) μᾶλλον ἐδάφους χωρὶς ἢ πολιτεία τῆς περὶ θεῶν δόξης ὑφαιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβεῖν ἢ λαβοῦσα τηρῆσαι "
Διαβάζουμε:
''Λυπάμαι που μεγάλη και μικρή δεν ξέρουν τι είναι η
θρησκεία του πατρίου ημερολογίου δεν ξέρουν τι σημαίνει ιστορία μας για την η
ελληνική ιστορία όλα τα άλλα τα ξέρουμε''
Βρε τι μαθαίνεις στο διαδίκτυο! Μαζί με τους άλλους που
δεν γνωρίζουν - όπως λέγει ο αγαπητός φίλος - ούτε και γω ήξερα ότι υπήρχε
''θρησκεία του πατρίου ημερολογίου'', πρώτη φορά διαβάζω κάτι τέτοιο!
Ευχαριστούμε τον αγαπητό ''γνώστη'' που έστω και
ανορθόγραφα, έστω και με αυτό το ακατανόητο συντακτικό μας δίδαξε κάτι που δεν
γνωρίζαμε!
Σχόλιο Κυπριανός Χ. στήν ανωτέρω ανάρτηση φέησμπουκ (:
από Ιωάννης Παπαρρήγας).
Άν είχε μάθει, τόν είχαν διδάξει, ότι Πίστη, Θρησκεία,
Εκκλησία, είναι τρείς ταυτόσημες εννοιολογικά λέξεις, θά μπορούσε νά αναρωτηθεί,
αλλά καί νά εξηγήσει, πώς προέκυψε ο διχασμός τής Ορθοδοξίας σέ νέα καί παλαιά
Πίστη, Θρησκεία, Εκκλησία. Καί ακόμη, αφού ποτέ δέν γίνεται λόγος γιά
"εκκλησιαστικό συναίσθημα", αλλά πάντα μιλάμε ή γράφουμε γιά
θρησκευτικό συναίσθημα - τό βεβαιώνει η Ψυχιατρική Επιστήμη όπως καί η
Φιλολογία - τότε θά ήταν εύκολο νά αντιληφθεί ότι εγγενές είναι τό συναίσθημα
τού θρησκεύειν, ενώ τό εκκλησιάζειν είναι επιγενές. Ο άνθρωπος είναι απόρροια
τής αγάπης ( συναίσθημα ) τού Θεού.
- 13 νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη. (1Κρ. ιγ').
- Πρός Κωλώτην [1125 - 1126] Πλουτάρχου, υπέρ τών άλλων
φιλοσόφων.
"Εὕροις δ´ ἂν ἐπιὼν πόλεις ἀτειχίστους, ἀγραμμάτους,
ἀβασιλεύτους, ἀοίκους, ἀχρημάτους, νομίσματος μὴ δεομένας, ἀπείρους θεάτρων καὶ
γυμνασίων· ἀνιέρου δὲ πόλεως καὶ ἀθέου, μὴ χρωμένης εὐχαῖς μηδ´ ὅρκοις μηδὲ
μαντείαις μηδὲ θυσίαις ἐπ´ ἀγαθοῖς μηδ´ ἀποτροπαῖς κακῶν οὐδείς ἐστιν οὐδ´ ἔσται
γεγονὼς θεατής· ἀλλὰ πόλις ἄν μοι δοκεῖ μᾶλλον ἐδάφους χωρὶς ἢ πολιτεία τῆς περὶ
θεῶν δόξης ὑφαιρεθείσης παντάπασι σύστασιν λαβεῖν ἢ λαβοῦσα τηρῆσαι."
π. Θεόδωρος Ζήσης
…ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, μας δείχνει τον δρόμο· να δυναμώσουμε την πίστη, τις παραδόσεις, να διατρανώσουμε και να προβάλουμε την ορθόδοξη πνευματικότητα και να στείλουμε τους νέους Βαρλαάμ, δικούς μας και ξένους, εκεί που ανήκουν και τους ταιριάζει, εκεί που πήγε ντροπιασμένος ο Βαρλαάμ και διωγμένος από την Ανατολή· να προσκυνήσει τον Πάπα, όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς: «προσφύσας μεν εκείνω τα χείλη και το γόνυ μεθ΄ ηδονής, ως έοικε, και σεβάσματος ασπασάμενος, την δε κεφαλήν υποθείς ταις εκείνου χερσί και την εκείθεν σφραγίδα χαίρων δεξάμενος». Εμείς ούτε γόνυ θα κλίνουμε ούτε χρειαζόμαστε την ευλογία του, και λυπούμαστε, γιατί οι ηγέτες μας αποδεικνύονται μικροί μπροστά σε τόσο μεγάλα θέματα. Όσοι σέβονται τον Πάπα, ας πάνε να τον επισκεφθούν στο Βατικανό, στη Ρώμη. Στην Ορθόδοξη Ελλάδα από αιώνων είναι πρόσωπο ανεπιθύμητο· persona non grata. Ποιος θα αλλάξει την ιστορία και θα ασεβήσει εις τους αγίους και εις τα άγια;
Υπεραγία Θεοτόκος η επονομαζομένη Ιεροσολυμίτισσα
Κατά την Ιεράν Παράδοσιν, η θαυματουργός Αγία Εικών της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ» έχει αγιογραφηθεί τον προπαρελθόντα αιώνα θαυματουργικώς. Φέρει χρονολογίαν 1870 και έχει το εξής ιστορικόν.
Υπήρχε τότε μία αγιογράφος Μοναχή ονόματι Τατιανή της Ρωσικής Ι. Μονής της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που κείται εις τους απέναντι της Ιερουσαλήμ πρόποδας του Όρους των Ελαιών. Είδε δε η Τατιανή καθ’ ύπνον το εξής όραμα.
Είδεν ότι την επεσκέφθη εις το κελλί της μία άγνωστος Μοναχή, η οποία της είπεν: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσης». Η Τατιανή απήντησεν: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσης». Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλον (σανίδι), πού να σε ζωγραφίσω;
Και τότε η επισκέπτρια Μοναχή της δίδει ένα σανίδι αγιογραφήσεως και λέγει: «Ζωγράφισε!». Αλλά, ζωγραφίζουσα η Τατιανή την Μοναχήν, είδε τα άμφιά της να γίνονται χρυσά, το πρόσωπόν της να λάμπη πολύ, και την ήκουσε να λέγη: «Ώ μακαρία Τατιανή, μετά τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Λουκάν, θα με αγιογραφίσης πάλιν εσύ». Η Τατιανή αντελήφθη, ότι αγιογραφούσε την Παναγίαν! Εταράχθη και εξύπνησεν.
Αμέσως έσπευσε εις την Ηγουμένην και της διηγήθη το όραμα. Η Ηγουμένη εδυσπίστησε και της είπε να πάη να κοιμηθή και αύριον να αγιογραφήση μίαν εικόνα της Παναγίας.
Καθώς όμως επέστρεφεν, είδεν να βγαίνη από το κελλί της φως και ησθάνετο ευωδίαν! Τότε ειδοποίησε την Ηγουμένην και μαζί εισήλθον εις το φωτεινόν και ευωδιάζον κελλί, όπου είδον εκπληκτικώτερον θαύμα. Η Εικών του οράματος ήτο εντός αυτού πραγματική Αχειροποίητος Αγία Εικών της Παναγίας!
Μετά ταύτα, παρουσιάζεται πάλιν η Παναγία εις την Μοναχήν και λέγει: «Να με κατεβάσετε κάτω εις το σπίτι μου, εις την Γεθσημανήν», το οποίο και έγινεν.
ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΗΣ»
Όχι μόνο οι ευλαβείς προσκυνηταί των Αγίων Τόπων γνωρίζουν για την Ιεροσολυμίτισσαν, αλλά και πολλοί Έλληνες και Βούλγαροι έχουν αξιωθεί να προσκυνήσουν την Ιεράν και Θαυματουργόν Εικόνα της, όταν οι Αγιοταφίται Πατέρες την έφεραν εις Αθήνας, εις Θεσσαλονίκην και εις Σόφιαν (Βουλγαρίας).
Εις την πρόσφατον μεταφοράν της Εικόνος εις Βουλγαρία αναφέρει ο μοναχός Πέτρος Αγιοταφίτης, εις το διμηνιαίον Ορθόδοξον Χριστιανικόν περιοδικόν «Κοσμάς ο Αιτωλός» της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας (τεύχος 272, Μάιος – Ιούνιος 2003). Κατά τον μοναχόν, τα ακόλουθα εσυνέβησαν εις τον Ιερόν Πατριαρχικόν Ναόν του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκυ εις Σόφιαν:
«Παράλυτος εκ γενετής, ηλικίας άνω των 60 ετών, ωδηγήθη προ της Αγίας Εικόνος, όπου καθήμενος εις το καροτσάκι του, ικέτευε την Παναγίαν να τον θεραπεύση, όπως και ο Χριστός εθεράπευσε το επί ¨τριάκοντα και οκτώ έτη¨ παραλυτικόν. Και ηκούσθη εκ της Αγίας Εικόνος φωνή, λέγουσα: «Εγέρθητι (σήκω) και έλα να προσκυνήσης». Και ο ανίατος παράλυτος εστάθη επί τους πόδας του υγιής! Και τον είδον να προσκυνή και να ασπάζεται την θαυματουργόν Εικόνα, και να διαλαλή το θαύμα, δοξάζων τον Θεόν και την Παναγίαν. Και έγινε τότε σεισμός πίστεως και ευσεβείας του εντός και εκτός του μεγάλου Ναού απειραρίθμου Ορθοδόξου Λαού, ο οποίος έγινεν αισθητός εις όλην την Βουλγαρίαν και πέραν αυτής. Ηκολούθησαν χαρμόσυνοι κωδωνοκρουσίαι και ο Πατριάρχης κατήλθεν εις τον Ναόν, και έγινεν πάνδημον προσκύνημα και ακολουθία ευχαριστίας – δοξολογίας και παρακλήσεως. Και έχαιρεν ο Ορθόδοξος Λαός χαράν Αναστάσεως, του οποίου προ τινός η ευσέβεια εδιώκετο!
Ηκολούθησε δε και άλλο θαύμα. Το απόγευμα της αυτής ημέρας, ωδηγήθη προ της Αγίας Εικόνος τυφλή, εκ γενετής και αυτή, 15 περίπου ετών, η οποία προσευχομένη έλεγε προς την Θεοτόκον: «Παναγία μου, θεράπευσε και εμέ, όπως εθεράπευσες το πρωί τον παράλυτον. Σε παρακαλώ, χάρισε και εις εμέ το φως των οφθαλμών μου». Και ακούεται πάλιν φωνή εκ της Αγίας Εικόνος, λέγουσα: «Ανάβλεψε. Και η εκ γενετής τυφλή είδε!».
Επίσης ένα αξιοθαύμαστο γεγονός σχετικό με την θαυματουργόν Εικόνα της Ιεροσολυμιτίσσης είναι το εξής:
Πριν από αρκετά χρόνια είχε γίνει μία μεγάλη κακοκαιρία και πλημμύρισε ο Ναός του Τάφου της Παναγίας, που όσοι έχουν πάει ξέρουν ότι είναι πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Αυτό το γεγονός έχει γίνει πάρα πολλές φορές. Όμως αυτή τη φορά ήτο πολύ έντονη η βροχή που τα πάντα εκαλύφθησαν όχι μόνο με νερό αλλά και με λάσπη. Πίστεψαν οι πάντες ότι τίποτε πλέον δεν έμεινε. Αφού παρήλθε η μπόρα και άρχισαν να βγάζουν τα νερά και την λάσπη και έφθασαν στο προσκυνητάρι της Ιεροσολυμιτίσσης, τί να δούν; Η εικόνα είχε φύγει από τον θρόνο της και ευρίσκετο σφηνωμένη στον φεγγίτη ακριβώς από πάνω με το κανδύλι αναμμένο. Όλοι εξεπλάγησαν δια την διάσωσιν της Ιεράς Εικόνος. Αφού καθάρισαν τον Ναό και ό,τι διεσώθη από την καταστροφήν διερωτώντο μεταξύ τους οι Πατέρες πώς θα κατεβάσουν την Εικόνα στη θέση της. Και ώ του θαύματος την επομένην βρήκαν την
Εικόνα της Παναγίας μας στο θρόνο της και η κανδύλα της αναμμένη.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης γονυπετὴς εἰς τὸν τάφον τοῦ ὑβριστοῦ τῆς Κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας
Γράφει ὁ κ. Λυκοῦργος Νάνης, ἰατρὸς
Οἱ φιλοκαζαντζακικοὶ δημοσιογραφικοὶ κύκλοι, μὲ τὰ ἀλλοιωμένα καὶ νοσηρὰ ἀξιολογικὰ κριτήρια, ἀναφερόμενοι στὸ κολοσσιαῖο ἀτόπημα τοῦ εἰρημένου ἐκκλησιαστικοῦ ἀξιωματούχου, κάνουν λόγο γιὰ κίνηση μὲ “ἰδιαίτερο συμβολισμό”…
Πάλι καλὰ ποὺ δὲν προέβη καὶ σὲ δήλωση “συγγνώμης” ἀπὸ τὸ μεγάλο μυκτηριστὴ καὶ ὑβριστὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεώς μας!
Ποῦ καταντήσαμε!
H επί Γης στρατευομένη Εκκλησία δεν ζη την ζωήν των Αγίων Αποστόλων!
Ενώ η Εκκλησία τιμά τους Αγίους Αποστόλους (γιατί αυτό επιβάλλει το πνευματικόν χρέος), ωστόσο η επί Γης στρατευομένη Εκκλησία δεν ζη την ζωήν των Αγίων Αποστόλων! Ορθότατα παρατηρεί ο Άγιος Ιουστίνος(Πόποβιτς) ότι «η ζωή των πιστών εις την Εκκλησίαν δεν είναι άλλο παρά η κατά την χάριν του Αγίου Πνεύματος Θεανθρωποποίησις αυτών ήτοι εν-χρίστωσις και χριστοποίησις αυτών». Ας είμεθα ειλικρινείς, παρατηρούνται τα γνωρίσματα αυτά εις την ζωήν των λαϊκών, των Κληρικών, των Επισκόπων; Και το ακόμη τραγικώτερον, που εξάγεται από τα άγια γραπτά του Αγίου Ιουστίνου: «… και η αποστολικότης διαφυλάττεται δια της προσευχής και όλης ευσεβείας, όπως ακριβώς την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι». Δυνάμεθα να ομιλώμεν σήμερον περί ευσεβείας, όπως «την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι»; Κινδυνεύει να εξαφανισθή η ευσέβεια των Αποστόλων και των Πατέρων μέσα εις τα θολά ρεύματα του Οικουμενισμού, των Αιρεσιολογιών, των Μωαμεθανισμών με την «ευλογίαν» (φρίξον Ήλιε!) Επισκόπων, Αρχιεπισκόπων, Πατριαρχών! Αλλά μήπως η ευσέβεια διατηρείται εις την ζωήν των Μεγαλοσχήμων Αξιωματούχων της Εκκλησίας; «… Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου»! Ειλικρινά θα πρέπει να εντρεπώμεθα, και λαϊκοί και Κληρικοί (προ παντός οι εν υπεροχή όντες), όταν, απαγγέλλοντες το Ιερόν Σύμβολον της Πίστεώς μας, λέγωμεν: «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», διότι ο Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!
Ο Μικρασιατικός Ελληνισμός-Πολιτισμός
Η εφημερίδα «Χριστιανική», θέλοντας να τιμήσει την 100ή επέτειο του ξεριζωμού του Μικρασιατικού και Θρακικού Ελληνισμού διοργανώνει σειρά διαδικτυακών εκδηλώσεων - συζητήσεων, με θέμα:«Ο Μικρασιατικός Ελληνισμός-Πολιτισμός
ΜΝΗΜΗ,
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ»
Γ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑ: 10-11-2022 (Πέμπτη, ώρα 7.30 μ.μ.)
Πρόγραμμα-εισηγήσεις
1η Ο μητροπολίτης Τραπεζούντας
Χρύσανθος , μια εθνική και υπερεθνική ορθόδοξη προσωπικότητα, από τον Γεώργιο
Τσακαλίδη, δρ. Θεολογίας, συγγραφέα.
2η Η
Καππαδοκία της Μ. Ασίας, χώρα Αγίων και σπουδαίων προσωπικοτήτων, από τον Ιντζεσίλογλου
Νικόλαο, ομότιμο καθηγητή Πανεπιστημίου.
3η Η
Μικρασιατική Καταστροφή, Κεμαλισμός και Ερντογανισμός, από τον Ηρακλή
Κανακάκη, πρώην Διευθυντή Δημοτικού Σχολείου, δημοσιογράφο.
4η Η αποκατάσταση των Ελλήνων προσφύγων στην Ελλάδα το 1923. Η
περίπτωση των Ελλήνων της Μακεδονίας, από τον Πελαγίδη Ευστάθιο, ομ.
Καθηγητή Πανεπιστημίου.
ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ
ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Συντονιστής: Γιάννης Ζερβός, Νομικός, Δημοσιογράφος
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ: https://us02web.zoom.us/j/89621518224
ΣΤΟ YOUTUBE:
https://www.youtube.com/user/XRISTIANIKH
Μέγας Βασίλειος
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ καὶ τὴν ψαλμωδία, ὅπως καὶ γιὰ πολλὰ ἄλλα, κάθε στιγμὴ εἶναι ἡ κατάλληλη, ὥστε νὰ ὑμνοῦμε τὸν Θεὸ καὶ ὅταν ἐργαζόμαστε καθὼς κινοῦμε τὰ χέρια, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ γλώσσα ὅποτε μποροῦμε - κι αὐτὸ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἱκανὸ νὰ δυναμώσει τὴν πίστη μας.
Ἂν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσευχόμαστε προφορικά, τότε ἂς δοξάζουμε τὸν Θεὸ μέσα στὴν καρδιά μας, μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ὠδὲς πνευματικές, ὅπως λέει ἡ Γραφή, ἂς κάνουμε τὴν προσευχή μας τὴν ὥρα ποὺ ἐργαζόμαστε· μποροῦμε δηλαδὴ νὰ εὐχαριστοῦμε αὐτὸν ποὺ μᾶς ἔδωσε τὴ δύναμη τῶν χεριῶν στὴν ἐργασία, καὶ τὴν ἱκανότητα τοῦ νοῦ στὴν ἐπιστήμη, αὐτὸν ποὺ μᾶς χάρισε τὸ ὑλικὸ ἀπ᾽ τὸ ὁποῖο φτιάχνουμε τὰ ἐργαλεῖα μας καὶ τὸ ὑλικὸ ποὺ δουλεύουμε στὶς τέχνες μας, ὅποιες κι ἂν εἶναι αὐτές· καὶ νὰ προσευχόμαστε τὰ ἔργα τῶν χεριῶν μας νὰ μὴν ἔχουν ἄλλο σκοπὸ παρὰ μόνο νὰ εὐχαριστοῦν τὸν Θεό.
Υπεραγία Θεοτόκος η επονομαζομένη Ιεροσολυμίτισσα
Κατά την Ιεράν Παράδοσιν, η θαυματουργός Αγία Εικών της Παναγίας «Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ» έχει αγιογραφηθεί τον προπαρελθόντα αιώνα θαυματουργικώς. Φέρει χρονολογίαν 1870 και έχει το εξής ιστορικόν.
Υπήρχε τότε μία αγιογράφος Μοναχή ονόματι Τατιανή της Ρωσικής Ι. Μονής της Μυροφόρου Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής, που κείται εις τους απέναντι της Ιερουσαλήμ πρόποδας του Όρους των Ελαιών. Είδε δε η Τατιανή καθ’ ύπνον το εξής όραμα.
Είδεν ότι την επεσκέφθη εις το κελλί της μία άγνωστος Μοναχή, η οποία της είπεν: «Αδελφή Τατιανή, ήλθα να με ζωγραφίσης». Η Τατιανή απήντησεν: «Ευλόγησον, αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος». Και η επισκέπτρια της λέγει: «Τότε να με αγιογραφήσης». Η Τατιανή εξεπλάγη με το θάρρος της ξένης και απεκρίθη: «Δεν έχω ξύλον (σανίδι), πού να σε ζωγραφίσω;
Και τότε η επισκέπτρια Μοναχή της δίδει ένα σανίδι αγιογραφήσεως και λέγει: «Ζωγράφισε!». Αλλά, ζωγραφίζουσα η Τατιανή την Μοναχήν, είδε τα άμφιά της να γίνονται χρυσά, το πρόσωπόν της να λάμπη πολύ, και την ήκουσε να λέγη: «Ώ μακαρία Τατιανή, μετά τον Απόστολον και Ευαγγελιστήν Λουκάν, θα με αγιογραφίσης πάλιν εσύ». Η Τατιανή αντελήφθη, ότι αγιογραφούσε την Παναγίαν! Εταράχθη και εξύπνησεν.
Αμέσως έσπευσε εις την Ηγουμένην και της διηγήθη το όραμα. Η Ηγουμένη εδυσπίστησε και της είπε να πάη να κοιμηθή και αύριον να αγιογραφήση μίαν εικόνα της Παναγίας.
Καθώς όμως επέστρεφεν, είδεν να βγαίνη από το κελλί της φως και ησθάνετο ευωδίαν! Τότε ειδοποίησε την Ηγουμένην και μαζί εισήλθον εις το φωτεινόν και ευωδιάζον κελλί, όπου είδον εκπληκτικώτερον θαύμα. Η Εικών του οράματος ήτο εντός αυτού πραγματική Αχειροποίητος Αγία Εικών της Παναγίας!
Μετά ταύτα, παρουσιάζεται πάλιν η Παναγία εις την Μοναχήν και λέγει: «Να με κατεβάσετε κάτω εις το σπίτι μου, εις την Γεθσημανήν», το οποίο και έγινεν.
ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΗΣ»
Όχι μόνο οι ευλαβείς προσκυνηταί των Αγίων Τόπων γνωρίζουν για την Ιεροσολυμίτισσαν, αλλά και πολλοί Έλληνες και Βούλγαροι έχουν αξιωθεί να προσκυνήσουν την Ιεράν και Θαυματουργόν Εικόνα της, όταν οι Αγιοταφίται Πατέρες την έφεραν εις Αθήνας, εις Θεσσαλονίκην και εις Σόφιαν (Βουλγαρίας).
Εις την πρόσφατον μεταφοράν της Εικόνος εις Βουλγαρία αναφέρει ο μοναχός Πέτρος Αγιοταφίτης, εις το διμηνιαίον Ορθόδοξον Χριστιανικόν περιοδικόν «Κοσμάς ο Αιτωλός» της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας (τεύχος 272, Μάιος – Ιούνιος 2003). Κατά τον μοναχόν, τα ακόλουθα εσυνέβησαν εις τον Ιερόν Πατριαρχικόν Ναόν του Αγίου Αλεξάνδρου Νέβσκυ εις Σόφιαν:
«Παράλυτος εκ γενετής, ηλικίας άνω των 60 ετών, ωδηγήθη προ της Αγίας Εικόνος, όπου καθήμενος εις το καροτσάκι του, ικέτευε την Παναγίαν να τον θεραπεύση, όπως και ο Χριστός εθεράπευσε το επί ¨τριάκοντα και οκτώ έτη¨ παραλυτικόν. Και ηκούσθη εκ της Αγίας Εικόνος φωνή, λέγουσα: «Εγέρθητι (σήκω) και έλα να προσκυνήσης». Και ο ανίατος παράλυτος εστάθη επί τους πόδας του υγιής! Και τον είδον να προσκυνή και να ασπάζεται την θαυματουργόν Εικόνα, και να διαλαλή το θαύμα, δοξάζων τον Θεόν και την Παναγίαν. Και έγινε τότε σεισμός πίστεως και ευσεβείας του εντός και εκτός του μεγάλου Ναού απειραρίθμου Ορθοδόξου Λαού, ο οποίος έγινεν αισθητός εις όλην την Βουλγαρίαν και πέραν αυτής. Ηκολούθησαν χαρμόσυνοι κωδωνοκρουσίαι και ο Πατριάρχης κατήλθεν εις τον Ναόν, και έγινεν πάνδημον προσκύνημα και ακολουθία ευχαριστίας – δοξολογίας και παρακλήσεως. Και έχαιρεν ο Ορθόδοξος Λαός χαράν Αναστάσεως, του οποίου προ τινός η ευσέβεια εδιώκετο!
Ηκολούθησε δε και άλλο θαύμα. Το απόγευμα της αυτής ημέρας, ωδηγήθη προ της Αγίας Εικόνος τυφλή, εκ γενετής και αυτή, 15 περίπου ετών, η οποία προσευχομένη έλεγε προς την Θεοτόκον: «Παναγία μου, θεράπευσε και εμέ, όπως εθεράπευσες το πρωί τον παράλυτον. Σε παρακαλώ, χάρισε και εις εμέ το φως των οφθαλμών μου». Και ακούεται πάλιν φωνή εκ της Αγίας Εικόνος, λέγουσα: «Ανάβλεψε. Και η εκ γενετής τυφλή είδε!».
Επίσης ένα αξιοθαύμαστο γεγονός σχετικό με την θαυματουργόν Εικόνα της Ιεροσολυμιτίσσης είναι το εξής:
Πριν από αρκετά χρόνια είχε γίνει μία μεγάλη κακοκαιρία και πλημμύρισε ο Ναός του Τάφου της Παναγίας, που όσοι έχουν πάει ξέρουν ότι είναι πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης. Αυτό το γεγονός έχει γίνει πάρα πολλές φορές. Όμως αυτή τη φορά ήτο πολύ έντονη η βροχή που τα πάντα εκαλύφθησαν όχι μόνο με νερό αλλά και με λάσπη. Πίστεψαν οι πάντες ότι τίποτε πλέον δεν έμεινε. Αφού παρήλθε η μπόρα και άρχισαν να βγάζουν τα νερά και την λάσπη και έφθασαν στο προσκυνητάρι της Ιεροσολυμιτίσσης, τί να δούν; Η εικόνα είχε φύγει από τον θρόνο της και ευρίσκετο σφηνωμένη στον φεγγίτη ακριβώς από πάνω με το κανδύλι αναμμένο. Όλοι εξεπλάγησαν δια την διάσωσιν της Ιεράς Εικόνος. Αφού καθάρισαν τον Ναό και ό,τι διεσώθη από την καταστροφήν διερωτώντο μεταξύ τους οι Πατέρες πώς θα κατεβάσουν την Εικόνα στη θέση της. Και ώ του θαύματος την επομένην βρήκαν την
Εικόνα της Παναγίας μας στο θρόνο της και η κανδύλα της αναμμένη.
Όταν κινδυνεύει η πίστις, η Ορθοδοξία, πρώτη πνευματική προτεραιότητα είναι η υπεράσπισή της, ο αγώνας η συμπαράσταση προς όσους αγωνίζονται, η μέχρι θανάτου και αίματος προθυμία.
Όταν, προ του Μ. Κωνσταντίνου εμαίνετο ο διωγμός στην Αλεξάνδρεια εναντίον των Χριστιανών επί Μαξίμου το 311, ο Μέγας Αντώνιος σε ηλικία εξήντα ετών (γεννήθηκε το 251) άφησε για λίγο την έρημο, την άσκηση και την προσευχή και ήλθε στην Αλεξάνδρεια άφοβος και ατρόμητος με διάθεση και πόθο να μαρτυρήσει και να ενθαρρύνει τους οδηγουμένους στο μαρτύριο. Αψήφησε και αγνόησε τις απαγορεύσεις του δικαστού να φύγουν οι μοναχοί από την πόλη και να μη παρίστανται στις αίθουσες των δικαστηρίων. Εμφανίστηκε ενώπιον του ηγεμόνα σε περίβλεπτη θέση στο δικαστήριο, αποδεικνύοντας την προθυμία των Χριστιανών να αγωνισθούν για την πίστη τους και να μαρτυρήσουν, «αυτός ατρέμας ειστήκει, δεικνύς ημών των Χριστιανών την προθυμίαν, ηύχετο γαρ και αυτός μαρτυρήσαι, καθά προείπον». Τον φύλαξε βέβαια ο Θεός και δεν μαρτύρησε, για να ωφελήσει περισσότερο με την ζωή του, αυτός όμως δεν περιορίσθηκε στο κελλί του, στην έρημο, αλλά «υπηρέτει συνήθως τοις ομολογηταίς, και ως συνδεδεμένος αυτοίς ην κοπιών εν ταις υπηρεσίαις». Όταν κινδυνεύει η πίστις, η Ορθοδοξία, πρώτη πνευματική προτεραιότητα είναι η υπεράσπισή της, ο αγώνας η συμπαράσταση προς όσους αγωνίζονται, η μέχρι θανάτου και αίματος προθυμία. Όλα τα άλλα πνευματικά καθήκοντα έπονται. Όσοι πράττουν και συμβουλεύουν τα αντίθετα, απλώς συγκαλύπτουν με προφάσεις την απροθυμία και δειλία τους, και γίνονται διδάσκαλοι και καθηγητές της απραξίας και της υποκρισίας.
Ο κόσμος παραπλανάται και αποκοιμίζεται
Μέσα σ΄ ένα σκόπιμα καλλιεργούμενο κλίμα ενθουσιασμού για τη «μεγάλη επιτυχία» ο κόσμος παραπλανάται και αποκοιμίζεται με το γλυκερό παραμύθι της οικουμενιστικής ενότητος, ενώ όσοι διαφωνούν ή εκφράζονται με δυσπιστία ή ανησυχία, στιγματίζονται ως φανατικοί φονταμενταλιστές, ασυγχρόνιστοι, στενοκέφαλοι και πάντως άγευστοι αγάπης.
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ---- ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Ἔν τινι παρεκκλησίῳ τῆς ἐν… Μονῆς ὑπῆρχε κιβώτιόν τι παλαιὸν καὶ σεσαθρωμένον, πλῆρες ἐφθαθμένων βιβλίων. Οὐδεὶς τῶν σοφῶν περιηγητῶν τῶν ἐπισκεφθέντων κατὰ καιροὺς τὴν βιβλιοθήκην τῆς Μονῆς ἠξίωσε νὰ ρίψῃ ἐκ περιεργείας βλέμμα καὶ πρὸς τὸ λησμονημένον κιβώτιον. Ἀλλ᾽ ὁ φίλος μου κ. Β., ὅστις διέπρεπε διὰ τὴν πρὸς τὰ περιφρονούμενα πράγματα στοργήν του, ἂν καὶ μόνον χάριν τοῦ ἐμπορίου τῶν σπόγγων εἶχεν ἐπισκεφθῆ τὰ μέρη ἐκεῖνα, οὐχ ἧττον ἠρεύνησε τὰ ἐν τῷ κιβωτίῳ, καὶ εὗρε, μεταξὺ πολλῶν βιβλίων τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀκολουθίας, τὰ ἐσκορπισμένα φύλλα παλαιοῦ χειρογράφου ἐπὶ μεμβράνης. Συναρμόσας δὲ καὶ ταξινομήσας αὐτὰ ἐπιμελῶς, κατώρθωσε νὰ ἀναγνώσῃ ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν βιογραφίαν ἀναχωρητοῦ τινος τῆς ΙΓ´ ἑκατονταετηρίδος διαγαγόντος πολυκύμαντον βίον πρὸ τῆς εἰς τὸ μοναστήριον εἰσόδου του. Ἡ βιογραφία δὲ αὕτη ἐσχετίζετο μετὰ τῆς ἱστορίας τῶν Κυκλάδων. Ὀλίγα τινὰ φύλλα ἔλειπον ἐκ τοῦ βιβλίου, ὧν τὸ περιεχόμενον ἠδύνατο εὐχερῶς νὰ ἀναπληρωθῇ ἐξ ἄλλων πηγῶν.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)