ΔΙΔΑΧΗ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε΄ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

«Το δε καθίσαι εκ δεξιών μου και εξ ευωνύμων μου, ουκ έστιν εμόν δούναι, αλλ’ οις ητοίμασται» (Μάρκ. ι: 40).                                                                    

ΗΛΙΑ  ΜΗΝΙΑΤΗ   Επισκόπου   Κερνίκης  και  Καλαβρύτων                                            

Οι άνθρωποι οίτινες είναι καθολικά άδικοι, δίδουσι τας τιμάς εκεί, όπου τους φέρει ή η φιλία ή η συγγένεια. Ο Θεός, όστις είναι φυσικά δίκαιος, δίδει τας τιμάς εκεί, όπου ευρίσκεται η αξία. Από τους ανθρώπους τιμώνται οι φίλοι ή οι συγγενείς· από τον Θεόν τιμώνται οι άξιοι· αυτή είναι η μοναδική παρηγορία, την οποίαν έχουσιν οι ενάρετοι άνθρωποι, όταν αμελούνται ή καταφρονούνται από τους ανθρώπους, να αναμένωσι τον μισθόν της αρετής από τον Θεόν. Τούτο δεικνύει φανερά εις ημάς ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εις το σημερινόν ιερόν Ευαγγέλιον. Αυτός αναβαίνει εις Ιεροσόλυμα, όπου υπάγει δια να σταυρωθή· ο Ιάκωβος και Ιωάννης, οι υιοί Ζεβεδαίου, φαντάζονται, ότι εκεί υπάγει δια να βασιλεύση και νικημένοι από φιλοτιμίαν, πρώτα πέμπουσι την μητέρα των να μεσιτεύση, έπειτα παρρησιάζονται και αυτοί. «Θέλομεν», λέγουσιν, «όταν γίνης Βασιλεύς του Ισραήλ, ο εις από ημάς να καθίση εκ δεξιών σου και ο άλλος εξ αριστερών σου, ίνα έχωμεν και ημείς μέρος της Βασιλείας σου»·

Οι υπέροχοι Ύμνοι της Μεγάλης Σαρακοστής

 

ΤΗ Ε΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Τη αυτή ημέρα, Κυριακή Πέμπτη των Νηστειών, διετάχθημεν μνήμην ποιείσθαι της Οσίας Μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας.                 

Μαρία η Οσία μήτηρ ημών ήτο από την Αίγυπτον· δωδεκαετής δε έτι ούσα, έλαθε τους γονείς αυτής και απελθούσα εις Αλεξάνδρειαν, έζη βίον άσωτον δέκα επτά έτη. Εκείθεν υπό περιεργείας ποτέ κινηθείσα απήλθε μετά πολλών προσκυνητών εις Ιεροσόλυμα, ίνα παρευρεθή εις την του Τιμίου Σταυρού Ύψωσιν. Εκεί εδόθη εις παν είδος ακολασίας και ατοπημάτων και πολλούς έσυρεν εις τον βυθόν της απωλείας. Θέλουσα δε να εισέλθη εις την Εκκλησίαν, καθ’ ην ημέραν υψούτο ο Τίμιος Σταυρός, ησθάνθη τρις και τετράκις δύναμίν τινα αόρατον, κωλύουσαν αυτήν της εισόδου, ενώ το μετ’ αυτής πλήθος του λαού ανεμποδίστως εισήρχετο.

Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ

 

Eἶναι δεδοξασμένη, ἔχει δηλαδὴ ὅλον τὸ πλήρωμα τῆς θείας δόξης, καθὼς τὴν ἐπροεῖδεν ὁ Ἰεζεκιήλ· «καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου».

Άμωμος δε είναι κατά τα προσωπικά αμαρτήματα, και προ της συλλήψεως και του ασπασμού. 

Συναξαριστής θ: 199

Τη Ι΄ (10η) Απριλίου, μνήμην επιτελούμεν του εν Αγίοις Πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Ε΄ του Νέου Ιερομάρτυρος, Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και Οικομενικού Πατριάρχου,

του δι’  αγχόνης μαρτυρήσαντος εν αυτή κατά το έτος αωκα΄ (1821), υπέρ της ελευθερίας, της Πίστεως και του Ελληνικού Έθνους, επί της βασιλείας του Ασιάτου Σουλτάνου Μαχμούτ.                                                                  

Γρηγόριος Ε΄ ο Αγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης και Μάρτυς του Χριστού εγεννήθη κατά το έτος αψδε΄ (1745) εις Δημητσάναν της Πελοποννήσου εξ ευλαβών γονέων Ιωάννου Αγγελοπούλου και Ασημίνας το γένος Παναγιωτοπούλου καλουμένων, ωνομάσθη δε κατά το άγιον Βάπτισμα Γεώργιος. Τα εγκύκλια γράμματα εξεπαιδεύθη ο Άγιος εις την πατρίδα αυτού υπό του θείου και αναδόχου του Ιεροδιδασκάλου Μελετίου Ιερομονάχου και Αθανασίου Ιερομονάχου Ρουσοπούλου, εικοσαέτης δε γενόμενος απεδήμησεν εν έτει αψξε΄ (1765) μετά του δευτέρου των διδασκάλων του εις Αθήνας όπου και εμαθήτευσε δύο σχεδόν έτη πλησίον του μεγάλου διδασκάλου Δημητρίου Βόδα. Ύστερον αυτός μεν απέπλευσεν εις Σμύρνην, ο δε Ρουσόπουλος παρέμεινεν εις Αθήνας διδάσκων εις την εν αυταίς σχολήν μέχρι της αποβιώσεώς του (1780). Φθάσας δε εις Σμύρνην ο Γεώργιος συγκατώκησε μετά του εκεί διαμένοντος θείου του Μελετίου Ιερομονάχου, υπηρετών αυτόν και διακούων άμα καρποφόρως τα μαθήματα της Ευαγγελικής Σχολής.

“The Pispirigkou Show” --- Kωνσταντίνου Βαθιώτου

Το νέο αποχαυνωτικό ριάλιτι μιας διανοητικά μολυσμένης κοινωνίας

Μια ολόκληρη κοινωνία παρακολουθεί το νέο αποχαυνωτικό τηλε-ριάλιτι που θα μπορούσε να έχει τίτλο “The Pispirigkou Show”, κατά παράφραση της αμερικανικής ταινίας του 1998 “The Truman Show”. Σύμφωνα με το σενάριο αυτής της ταινίας, προβάλλεται από την τηλεόραση, καθημερινώς και αδιαλείπτως επί 24 ώρες, η ζωή του Truman Burbank, ο οποίος από τα γεννοφάσκια του μεγαλώνει σε μια τεχνητή ειδυλλιακή πολίχνη, δίπλα σε ηθοποιούς που υποδύονται ρόλους για τις ανάγκες του τηλε-ριάλιτι και, αντιστοίχως, της εικονικής ζωής του πρωταγωνιστή.

Γράμμα από έναν πρώην μουσουλμάνο

Επιστολή ενός πρώην μουσουλμάνου, που προσηλυτίστηκε στην Ορθοδοξία και η οποία ελήφθη από το Ορθόδοξο Χριστιανικό Δίκτυο (OCN), μια ιεραποστολική πύλη για τη Μόνιμη Συνέλευση των Κανονικών Ορθοδόξων Επισκόπων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Θα ήθελα να μοιραστώ την ιστορία της στροφής μου προς στον Χριστό. Όλη η οικογένειά μου και οι συγγενείς μου, εμού συμπεριλαμβανομένου, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν ως μουσουλμάνοι. Προσευχόμασταν 5 φορές την ημέρα, ποτέ δεν φάγαμε χοιρινό ούτε ήπιαμε αλκοόλ. Τελικά, αφοσιώθηκα στον ίδιο μονοπάτι μόλις έγινα τα 15 χρονών.

Μαζί με τ’ αδέρφια μου, άρχισα να πηγαίνω στο τζαμί κάθε μέρα για να γνωρίσω τον ένα Θεό -τον Αλλάχ. Ήξερα πολλά για τον Αλλάχ, αλλά ήθελα ν’ αναπτύξω και να ενδυναμώσω την πίστη μου, μέσω μιας βαθύτερης γνώσης, κατανόησης και σωστής τήρησης των εντολών του Ισλάμ. Έμαθα Αραβικά και διάβασα το Κοράνι. Έγινα πολύ θρησκευόμενος και αγάπησα τον Θεό με όλη μου την καρδιά. Ο μέντοράς μου με δίδαξε ότι ο Προφήτης Μωάμεθ ήταν ο τελευταίος των προφητών. Επιπλέον, είπε στον αδελφό μου και σ’ εμένα για έναν άλλο προφήτη, που ονομαζόταν Ίσσα ή Χριστός. Έδειξα ενδιαφέρον για τον Χριστό κι έκανα πολλές ερωτήσεις γι’ Αυτόν. Παρ’ όλα αυτά, απογοητεύτηκα, όταν έμαθα ότι ο Χριστιανισμός οδήγησε στην «πολυθεΐα».

-----------------------------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὡραία ἱστορία! Μένει στόν ἀναγνώστην ἐκείνη ἡ ἀπροσδιόριστος δύναμις πού τόν ἔσπρωχνε να βαπτισθῇ, παρά τό γεγονός ὅτι δέν εἶχε λύσει τό πρόβλημα τῆς «πολυθεΐας» στόν Χριστιανισμόν! Προφανῶς, ὁ Κύριος δέν ἐπέτρεψε ν' ἀκούσῃ κάποιον Οἰκουμενιστήν ψευδεπίσκοπον τοῦ τύπου Ἐλπιδοφόρου Λαμπρυανίδη νά λέγῃ ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ἐξ ἴσου καλοί δρόμοι διά νά φθάσῃ κανείς εἰς τόν Θεόν, διότι τότε ἀμφιβάλλω πολύ ὅτι θά μετεστρέφετο!

Πολιτισμὸς χωρὶς Θεόν -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

ΤΙ είναι ἐκεῖνο πού διαφθείρει τόν ἄνθρωπο καί τοῦ ἀφαιρεῖ τή δυνατότητα νά βρίσκεται κοντά στό Θεό, ἔχοντας ὡς πυξίδα πορείας τίς ἐντολές του; Προφανῶς εἶναι ὁ λεγόµενος πολιτισµός , πού δέν ἐµπνέεται ἀπό τό Θεό καί ὑπηρετεῖ τά πάθη τοῦ ἀνθρώπου καί ἡ ἐπίδρασή του εἶναι µεγάλη, γεγονός πού συµβάλλει στήν ἀποκτήνωσή του. Ὁ πολιτισµός αὐτός εἶναι κυρίαρχος στή ζωή µας καί κανένας δέν µπορεῖ νά τόν ἀµφισβητήσει, χωρίς νά θεωρηθεῖ σκοταδιστής. Κανένας ὅµως δέν µᾶς διαβεβαιώνει ὅτι οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύµατος καί τῆς τέχνης εἶναι καλλιεργηµένοι καί ἀνώτεροι, ἀπαλλαγµένοι ἀπό τά πάθη καί τή σαρκολατρία καί ἀποτελοῦν παραδείγµατα πρός µίµηση. Τό ἀντίθετο θά ἔλεγα. Ὅταν ὑπηρετοῦν τόν ἄθεο πολιτισµό καί προβάλλουν τά πιό χυδαῖα καί ἐπιβλαβῆ, γιατί πρέπει νά τούς ἀναγνωρίσουµε ὅτι µέ τό ἔργο τους συµβάλλουν στήν παιδεία καί τήν ψυχαγωγία τοῦ λαοῦ; Γιατί ἀκόµη νά τούς ἀναγνωρίσουµε τήν ἀπόλυτη ἐλευθερία δράσης, ὅταν οἱ ἴδιοι δέν ἀναγνωρίζουν στούς ἄλλους παρόµοια ἐλευθερία;

ST. IGNATIUS -- Epistle to the Ephesians -- Beware of false teachers.

For some are in the habit of carrying about the name [of Jesus Christ] in wicked guile, while yet they practise things unworthy of God, whom ye must flee as ye would wild beasts. For they are ravening dogs, who bite secretly, against whom ye must be on your guard, inasmuch as they are men who can scarcely be cured. There is one Physician who is possessed both of flesh and spirit; both made and not made; God existing in flesh; true life in death; both of Mary and of God; first possible and then impossible,—⁵³⁴ even Jesus Christ our Lord.

Mε ταπείνωσιν και αισιοδοξίαν -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομοτ. Καθηγητού ΑΠΘ

Ανοιξιάτικος, δροσερός και ευχάριστος ο μήνας που διανύουμε, ευχόμαστε να ΄χει πλούσια τη χάρη και την ευλογία της Αναστάσεως, τη δροσιά του Αγίου Πνεύματος. Μας υποδέχεται στο κατώφλι του μία αγία- σύμβολο της νεκραναστάσεως, που φέρνει η μετάνοια, η οσία Μαρία η Αιγυπτία (1/4), ενώ την τελευταία μέρα του σφραγίζει η μνήμη της «καλής απιστίας» του Θωμά (30/4), αξιόπιστου μάρτυρα και πειστικού κήρυκα της Αναστάσεως. Αλλά ανεξάρτητα από τις καθημερινές μνήμες των αγίων, όλος ο Απρίλιος αποπνέει το σταυροαναστάσιμο μήνυμα. Αγκαλιάζει τον πόνο και τη χαρά, καθώς κλείνει μέσα του το δράμα του θείου Πάθους και το θρίαμβο της Ανάστασης, το πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας και την ευφροσύνη της Διακαινησίμου. Αυτή η εναλλαγή λύπης και χαράς, το συνταίριασμα πόνου και αναψυχής, συντριβής και θριάμβου, ταπεινώσεως και δόξας, είναι και της ζωής μας το καταστάλαγμα.

Η Υπουργός Εξωτερικών της Λ.Δ. Ντόνετσκ, Ναταλία Νικονόροβα, απευθύνεται στον Ελληνικό λαό με βιντεοσκοπημένο μήνυμά της.

 

ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΝΤΑΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ (19-5-1231) - ΠΕΡΙ ΑΖΥΜΩΝ

Πολλοί αθεολόγητοι κληρικοί και λαϊκοί ισχυρίζονται ότι το θέμα περί ενζύμου ή αζύμου άρτου στη Θεία Κοινωνία είναι ασήμαντο. Αν, όμως, είναι ασήμαντη αυτή η διαφορά, τότε γιατί έδωσαν τή ζωή τους, παραδιδόμενοι στο πυρ, οι εορταζόμενοι 13 οσιομάρτυρες; Το μαρτύριό τους αποδεικνύει αντιθέτως ότι πρόκειται όντως περί μεγάλης διαφοράς μεταξύ της Ορθοδοξίας και της αιρέσεως του Παπισμού. Είναι λίαν ενδιαφέρον να δούμε την ομολογία των 13 οσιομαρτύρων.

Στην ερώτηση του λατίνου, παπικού απεσταλμένου, Ανδρέα προς τους οσιομάρτυρες «πώς τελείτε τις ιερές μυσταγωγίες», εκείνοι απάντησαν:

-----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἄς τά βλέπουν αὐτά οἱ κοινωνοῦντες μέ τούς Οἰκουμενιστάς, διακαιολογούμενοι ὅτι οἱ ἑνωτικές ἐνέργειες τῶν τελευταίων, ὅπως εἶναι ἡ ἀλλαγή τοῦ ἑορτολογίου (1924), ἡ συμμετοχή στό ΠΣΕ (1948), ἡ ἄρσις τοῦ Σχίσματος τοῦ 1054 (7-12-1965), οἱ συμφωνίες ἑνώσεως μέ αἱρετικούς (Balamand, 1993, Chambesy, 1990), οἱ συμπροσευχές μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους, οἱ αἱρετικές/πανθρησκειακές δηλώσεις, ἡ ἀναγνώρισις καί μνημόνευσις τῶν σχισματικῶν οὑνιτῶν τῆς Οὐκρανίας κ.λπ. δέν εἶναι δῆθεν αἰτίες ἀποτειχίσεως ἀπό αὐτούς! Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλά στέλνουν εἰς τόν αἱρεσιάρχην Βαρθολομαῖον καί τό πορτραῖτον του!

Τη Θ΄ (9η) Απριλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΥΨΥΧΙΟΥ του εν Καισαρεία.

Ευψύχιος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς κατήγετο εκ της χώρας των Καππαδοκών, έζησε δε κατά τους χρόνους του παραβάτου Ιουλιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξα΄ -  τξγ΄ (361 – 363). Ζων δε ο μακάριος βίον άμεμπτον, έλαβε και γυναίκα νόμιμον, κατόπιν όμως θερμανθείς υπό θείου ζήλου και παραλαβών πολλούς Χριστιανούς εκρήμνισεν εκ θεμελίων τον ειδωλολατρικόν ναόν τον επονομαζόμενον της Τύχης, τον οποίον είχεν εις ιδιαιτέραν συμπάθειαν και αγάπην ο επάρατος Ιουλιανός, όστις και προσερχόμενος εις αυτόν καθ’ εκάστην προσέφερε τας θυσίας του. Αφ’ ου δε απεκαλύφθη η πράξις αύτη του Αγίου, προσέταξεν ο Παραβάτης οι μεν άλλοι Χριστιανοί να υποβληθώσιν εις εξορίας και βασάνους, ο δε Άγιος Ευψύχιος να αποκεφαλισθή, καθ’ ο αυτουργός της τοιαύτης πράξεως· όθεν αποκεφαλισθείς έλαβεν ο αοίδιμος του Μαρτυρίου τον στέφανον.

Ζωντανή μετάδοση Ακαθίστου ύμνου από το γέροντα Σάββα Λαυριώτη

 Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ • Προβολή θέματος - Παρασκευή 8.4.22 ώρα 18.00μ.μ. ζωντανή μετάδοση Ακαθιστου ύμνου από το γέροντα Σ (agiooros.org)

Αγία Μαρία Αιγύπτια: -- Μυργιώτης Παναγιώτης Μαθηματικός

Παράδειγμα μετανοίας και υπερνικήσεως των πειρασμών.

Ελπίδα για όλους τους πεπτωκότας ανθρώπους.

 

Η Αγία μας Εκκλησία διανύουσα περίοδο νηστείας προβάλλει στους πιστούς παραδείγματα προς μίμηση. Η αναστήλωση των ιερών εικόνων, με το τέλος της εκατόχρονης και πλέον διαμάχης, η μνήμη του Γρηγορίου Παλαμά, η προσκύνηση του τιμίου Σταυρού, η μνήμη του Αγίου Ιωάννου της κλίμακος και η μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας τιμώνται τις Κυριακές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μας προετοιμάζει, με σοφό τρόπο, η εκκλησία για να εορτάσουμε τα σεπτά πάθη του Κυρίου, την Σταύρωση την ατιμωτική και την τριήμερο έγερση. Τον θρίαμβο της Ζωής επί του θανάτου, του Φωτός επί του σκότους.

Η σύνδεση της χριστιανικής ελευθερίας με την Ελευθερία της Πατρίδας -- Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ

Χιλιάδες εκκλησιαστικά κείμενα, από τα οποία δεχόταν επιδράσεις το ευσεβές γένος μας, αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν την Τουρκοκρατία και την Επανάσταση του 1821, εξυμνούν την εν Χριστώ απελευθέρωση του ανθρώπου από την δουλεία του εχθρού, δηλαδή, από την κατάσταση της Πτώσεως, στην οποία κατάφερε και έριξε τους πρωτόπλαστους ο πανούργος διδάσκαλος του ψεύδους, της πονηρίας, της απάτης και της διαβολής διάβολος.

Όπως γνωρίζουμε, οι Προφήτες είχαν μιλήσει για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τις συνέπειες της πτώσεως, προαναγγέλλοντας την Αποκάλυψη του Θεού στον κόσμο και την πραγματοποίηση του Πρωτευαγγελίου, ως θεϊκής υποσχέσεως.

Εἰς μίαν πρωτόφαντον δυσοσμίαν «ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΥΩΔΙΑ» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Δέ χρειάζεται μεγάλη ἀνιχνευτική προσπάθεια, γιά νά διαπιστώσει κανείς τήν ἠθική καθίζηση καί τήν παρακμή τῆς ἐποχῆς μας. Στόν κάθε βηματισμό, καί μιά δύσοσμη χωματερή. Σέ κάθε ματιά κι ἕνα γοητευτικό εἴδωλο τῆς Ἀφροδίτης. Κάθε ἄκουσμα καί μιά ἑλκυστική μελωδία τοῦ ὑπόκοσμου. Μιά πρωτόφαντη ἠθική δυσοσμία ἁπλώνεται σ’ ὅλο τόν κόσμο. Κάθε πόλη καί μιά Βαβυλώνα, μιά Ρώμη, μιά Πομπηΐα. Ἡ κακία σ’ ὅλες της τίς μορφές. Ἡ ἁμαρτία στήν πιό μεγάλη της ἔξαρση καί ἔκταση. Ἡ ἀνομία καί ἡ παρανομία, τά εὔσημα τοῦ «προοδευτικοῦ» τῆς ἐποχῆς μας. Ὁ ἀμοραλισμός καί ὁ μηδενισμός, τό ἀφιόνι τοῦ πολιτισμοῦ καί τῶν ἰδανικῶν. Ὁ πανσεξουαλισμός, ἡ κορύφωση καί ὁ ἀποπνιγμός τῆς ψυχῆς. Σ’ ἕνα τέτοιο κόσμο ἡμιλιπόθυμο, καί σχεδόν, νεκρό, ὁ μόνος ζωντανός ἀνάμεσα στούς νεκρούς, εἶναι μονάχα ὁ χριστιανός, ὁ ἀληθινός χριστιανός. Ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀρετῆς. Ὁ ἅγιος. Ὁ ὀρειβάτης πού ἀνεβαίνει πάντα ψηλά κι ὅλο ψηλότερα. Ὁ ταπεινός. Ὁ ἁγνός καί καθαρός. Ὁ δυνατός καί γενναῖος. Ὁ φωτεινός καί φωτοδότης. «Χριστοῦ εὐωδία ἐσμέν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις καί ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις», διακηρύττει ὁ τῶν ἐθνῶν ἀπόστολος, ὁ Παῦλος (Β΄Κορ. Β΄ 15).

Οι μάσκες της επανάστασης. PAUL MOREIRA. (με ελληνικούς υπότιτλους)

 

Ἀπάντηση στήν δήλωση τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου Β´

Λυπᾶμαι γιά τά ὅσα λέχθηκαν (καί βιντεοσκοπήθηκαν) ἀπό τό στόμα ἑνός Ἀρχιερέως τήν ὥραν, μάλιστα, τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅτι δηλαδή: στά «ἱερά τζαμιά λατρεύεται ὁ θεός» καί ὅτι «ἀναπέμπονται ἀπ᾽ αὐτά ἅγιες προσευχές». Αὐτή ἡ δήλωση ἀποτελεῖ προσβολή στή μνήμη ὅλων ἐκείνων πού σφαγιάστηκαν ἀνελέητα ἀπό τό Ἰσλάμ χάριν τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τους πρός τόν Χριστό. Ὁ Θεός τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ὁ Ἕνας καί Μοναδικός Ἀληθινός Θεός. Δέν ὑπάρχουν ἄλλοι θεοί. Οἱ θεοί τῶν ἐθνῶν εἶναι κατασκευάσματα τοῦ ἀνθρώπου, τῆς φιλοσοφικῆς σκέψεως, τῶν κοσμικῶν ὀργανισμῶν καί σωματείων, καί ἑπομένως ψευδεῖς θεοί καί κατά συνέπεια ἀποτελοῦν σύγχρονα εἴδωλα. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ὁμολογοῦμε Ἕνα Θεόν, Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα. Τήν Ἁγία Τριάδα ὁμολογοῦμεν καί κηρύττομεν ὡς τὸν Μόνον Ἀληθινόν Θεόν. Σεβόμαστε τήν θρησκευτική ἐλευθερία, ἀλλά δέν ἰσοπεδώνουμε τά πάντα. Ἐξ ἄλλου, δέν πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι «ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία». Πῶς εἶναι δυνατόν αὐτοί, πού κατέσφαξαν τόσους Χριστιανούς, νά προσφέρουν λατρεία θεάρεστον πρός τόν Θεόν; Προτρέπομεν λοιπόν μετάνοια καί ἀνάκληση τῶν ἀνωτέρω δηλώσεων.

Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων [τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας].

Κάλυμνος 25.01.2020

--------------------

Ο/Η Ορθοπραξία είπε...

Ορθόδοξα φαίνεται να ομιλεί ο Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων ωστόσο για να πράττει αληθινά ορθόδοξα πρέπει να είναι αποχωρισμένος, αποτειχισμένος από τον αιρετικό οικουμενιστή πανθρησκειαστή Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Θεοδώρο Β´ σύμφωνα με την εντολή του Θεού: "ΤΙΣ ΔΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΩΤΙ ΠΡΟΣ ΣΚΟΤΟΣ;" (Β΄ ΚΟΡ. 6, 14) ΚΑΙ Β΄ ΚΟΡ. 6, ΣΤΙΧΟΣ 17: "ΕΞΕΛΘΕΤΕ ΕΚ ΜΕΣΟΥ ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΦΟΡΙΣΘΗΤΕ, ΛΕΓΕΙ ΚΥΡΙΟΣ, ΚΑΙ ΑΚΑΘΑΡΤΟΥ ΜΗ ΑΠΤΕΣΘΕ, ΚΑΓΩ ΕΙΣΔΕΞΟΜΑΙ ΥΜΑΣ"... «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω (Γαλ. 1,8)».
Γιατί αν χωρίς ορθοπραξία υποτίθεται μιλάει ορθόδοξα και δεν αποτειχίζεται από τον αιρετικό Πατριάρχη πώς θα προφυλάξει το ποίμνιο αλλά και τον εαυτό του από τους λυκοποιμένες που το οδηγούν στην αιώνια κόλαση αν δεν είναι αποτειχισμένο, αποχωρισμένο από τους αιρετικούς ψευδεπισκόπους;;;

Oι φονείς τον Χριστού -- Του Φώτη Κόντογλου

«Ήδη βάπτεται κάλαμος αποφάσεως παρά κριτών αδίκων και Ιησούς δικάζεται και κατακρίνεται σταυρώ. Και πάσχει η κτίσις, εν σταυρώ καθορώσα τον Κύριον. Αλλ' ο φύσει σώματος δι' εμέ πάσχων, αγαθέ Κύριε, δόξα σοι».

Ο άνθρωπος δεν έφταξε που σκότωσε τόσους ανθρώπους, σκότωσε και τον Χριστό. Δεν τον σκότωσε κανένα θηρίο, δεν τον σκότωσε τουλάχιστον κανένας κακούργος, παρά τον σκοτώσανε οι άνθρωποι που βαστούσανε τον νόμο του Μωυσή και που περίμενε ο λαός να του δείξουνε τον δρόμο του Θεού, οι γραμματείς κ' οι φαρισαίοι. Αυτοί ήτανε κρυφοδαγκανιάρηδες σκύλοι, τυλιγμένοι με προβιά αρνίσια για να ξεγελάνε  τον κόσμο.  Πονηροί, υποκριτές, μαθητάδες του  σατανά, που απάτησε τον Αδάμ για να τον καταπιεί, γλυκομιλώντας του  και λέγοντάς του   πως θα γίνει Θεός αν πορευθεί  κατά τα  λόγια του. Ο υποκριτής είναι ένα τέρας  πιο σιχαμερό από κάθε άλλο, που κάθεται κρυμμένο στα σκοτεινά τάρταρα της  ψευτιάς κι απέξω στήνει τις παγίδες του για να παραπλανέσει κανέναν αθώον άνθρωπο.  Είναι εγωιστής, σκληρός,   αλύπητος,   φιλάργυρος, φοβιτσιάρης, αλλά αυτά τα σκεπάζει με ψεύτικη ταπείνωση,   με συμπονετικά λόγια, με γλυκομιλήματα. Ο υποκριτής δεν έχει Θεό και νόμο και καμώνεται ίσα-ίσα πως φοβάται τον Θεό και τον νόμο του.

Ένας ανάλγητος-αλαζόνας Υπουργός και μια δημοσιογράφος-ταχυδακτυλουργός --- Κωνσταντίνος Βαθιώτης

Ρεσιτάλ προπαγάνδας στον θαυμαστό ανάποδο κόσμο της υγειονομικής δικτατορίας

Στην εκπομπή της 7ης Απριλίου 2022 Αλήθειες με τη Ζήνα (Star Channel TV), ο Yπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης δήλωσε με το γνωστό αυταρχικό ύφος του:

«Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να συκοφαντεί τους γιατρούς και το “Παίδων”».

Ἀρχή ἄνδρα δείκνυσι, δηλαδή: αλαζόνα (α) και ανάλγητο (β).

(α) ΑΛΑΖΟΝΑΣ

Η απόλυτη φράση «Δεν θα επιτρέψω», σε συνδυασμό με τον αυταρχικό τρόπο εκφοράς του λόγου του, φανερώνει εξουσιαστή που έχει καβαλήσει το καλάμι.

Μεταξύ αληθείας και αρετής -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ένα βασικό και ουσιαστικό κριτήριο της γνησιότητας της πνευματικής ζωής του χριστιανού ανθρώπου είναι πάντοτε η σχέση του ή καλύτερα το είδος της σχέσεώς του με τις δύο αυτές ευαγγελικές αξίες·  την αλήθεια και την αρετή!

      Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι κάθε συνειδητός χριστιανός βρίσκεται πάντοτε μεταξύ αλήθειας και αρετής, εφ’ όσον η πνευματική του ζωή αποτελεί προσπάθεια συμμορφώσεώς του με τις δύο βασικές εντολές· α) «γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερωθεί υμάς»^] και β) «έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειος έστι».

        Οι δύο αυτές εντολές είναι όντως βασικές, επειδή εφαρμοζόμενες με «νουν Χριστού» συμπίπτουν στο ίδιο πάντοτε αποτέλεσμα: στην αυθεντική και θεοφιλή βίωση της εν Χριστώ Ιησού τελειότητας.