ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ

 Σήμερα 30/9/20 συνεδρίασε τό δικαστήριο, γιά νά ἐκδικάση τήν ἀγωγή ἐναντίον τοῦ Ο.Τ., τήν ὁποία κατέθεσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας κ. Μακάριος, ζητώντας 260.000 εὐρώ, τά ὁποῖα κατέβασε μέ τήν ἔναρξη τοῦ δικαστηρίου στά 50.000 εὐρώ.

Ἡ αἰτία τῆς ἀγωγῆς ἦταν ὅτι ὁ Ο.Τ. ἔγραψε μαζί μέ ἄλλα μέσα ΜΜΕ ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος ἀγόρασε διαμέρισμα 6 ἑκατομμυρίων δολλαρίων Αὐστραλίας καί βράβευσε δημοσίως τόν Γερουσιαστή Μπράνκ, ὑπερασπιστή τῶν ΛΟΑΤΚΙ.  Προφορικός μάρτυρας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κατέθεσε ὁ θεολόγος κ. Παναγιώτης Ἀνδριόπουλος, προφορικός δέ μάρτυρας τοῦ Ο.Τ. κατέθεσε ὁ Καθηγητής κ. Κωνσταντῖνος Βαθιώτης.

Ὡς χριστιανική ἐφημερίδα ὀφείλουμε νά ὑπερασπίζουμε τήν ἀλήθεια καί νά προμαχοῦμε ὑπέρ τῶν δικαίων τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ, χωρίς ἀσφαλῶς νά ἀδικοῦμε ἀνθρώπους. Κάθε ἔλεγχος τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πολιτικῆς ἐξουσίας νά γίνεται ἐν χάριτι Θεοῦ καί ἐν ἀγάπῃ. 

 Ἐφημερίδα τοῦ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ

---------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου said...

Ἐάν μέν τό σχετικόν δημοσίευμα τοῦ «ΟΤ» δέν ἦτο ἀκριβές, ὁ κ. Μακάριος θά ἔπρεπε νά στείλῃ τά στοιχεῖα πού τό διαψεύδουν καί ν' ἀπαιτήσῃ νά δημοσιευθοῦν, ὁπότε καί θά ἔληγε τό ζήτημα. Ἐάν ὅμως τό δημοσίευμα ἦτο ἀκριβές, τότε πρός τί ἡ ἀγωγή; Ὁ κ. Μακάριος ἐχειρίσθη ἐσφαλμένως καί, ἀπ' ὅ,τι φαίνεται, μέ ἐμπάθειαν τό θέμα.

Τη Α΄ (1η) του μηνός Οκτωβρίου, την ανάμνησιν ποιούμεθα της ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ

ήτοι του ιερού αυτής Μαφορίου, του εν τη σορώ του Ιερού Ναού των Βλαχερνών, ότε ο Όσιος Ανδρέας ο δια Χριστόν σαλός κατείδεν εφηπλωμένην αυτήν άνωθεν και πάντας τους ευσεβείς περισκέπουσαν.  

Η εορτή της Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου ετελείτο από παλαιοτάτων χρόνων, και μέχρι πρότινος, κατά την Α΄ (1^ην) Οκτωβρίου, εις εκδήλωσιν ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας προς την Πανάχραντον Δέσποιναν, δια την παρεχομένην υπ’ Αυτής προστασίαν εις το γένος των ανθρώπων. Ήδη όμως, κατόπιν αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος η σύναξις δια τον πανηγυρικόν εορτασμόν αυτής ωρίσθη δια την κη΄ (28^ην) του αυτού μηνός Οκτωβρίου, (ιε΄ 15^ην  κατά το παλαιόν Εκκλησιαστικόν ημερολόγιον), ίνα σύσσωμον το Ελληνικόν έθνος, εκκλησιαστικώς και πολιτικώς, την αυτήν ημέραν (αδιάφορον αν υπό των μεν αριθμείται αύτη ως 15^η, υπό των δε ως 28^η του Οκτωβρίου μηνός), συνεορτάζη και συμπανηγυρίζη το μέγα γεγονός της διασώσεως και απελευθερώσεως αυτού από του Ιταλογερμανικού κ.λ.π. ζυγού.                                                                                  

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν

 

Τη Α΄ (1η) του μηνός Οκτωβρίου μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΑΝΑΝΙΟΥ.

Ανανίας ο του Χριστού Απόστολος έζη κατά τους χρόνους κατά τους οποίους και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ευρίσκετο σωματικώς επί της γης, διέμενε δε εις την Δαμασκόν. Ήτο δε τότε ηγεμών εις τα μέρη της Ανατολής άνθρωπος τις τύραννος και σκληρός, ονόματι Λουκιανός, όστις έτρεφε μεγάλην μανίαν κατά των Χριστιανών, προσπαθών να φαίνεται δια παντός τρόπου υπήκοος και ευπειθής εις τα προστάγματα των βασιλέων τα παράνομα και ασεβή. Όσοι λοιπόν ωμολόγουν τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν Θεόν αληθή, τους ετιμώρει με διάφορα κολαστήρια, χρησιμοποιών ως όργανά του σκληρούς υπηρέτας, οι οποίοι ετιμώρουν τους Χριστιανούς άλλους μεν εις το πυρ καταφλέγοντες, άλλους εις ποταμούς και θαλάσσας βυθίζοντες, άλλους βοράν εις τα θηρία παραδίδοντες και άλλους ποικιλοτρόπως και απανθρώπως βασανίζοντες. Κατ’ εκείνον τον καιρόν λοιπόν ευρίσκετο και ο Άγιος Ανανίας ο Απόστολος εις την πόλιν της Δαμασκού, ως είπομεν, προς τον οποίον εμφανισθείς ο Κύριος εν οράματι, τον εκάλεσεν εξ ονόματος, λέγων· «Ανανία· ο δε είπεν:

Η άγία Tράπεζα στις φλόγες

Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης, ο π. 'Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης, από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. Τις καθημερινές εργαζόταν στά χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. 

Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. Την ώρα μάλιστα του καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες έψαλλαν το «σε υμνούμε...» όσο πιο αργά μπορούσαν, αλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά ή και περισσότερο. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε ή έξι φορές. Τελικά, πλησίασαν κάποτε τούς επιτρόπους και τούς είπαν το πρόβλημά τους. Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. 
Πάτερ Ιωάννη, συχνά καθυστερείς την ώρα του καθαγιασμού. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα, δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή, για να μη γίνεται χασμωδία; 
--Πώς θα γίνει αυτό; 

Ὁ συγκρητισμός.

Ἡ λέξη συγκρητισμὸς ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Πλούταρχο καὶ λέγεται ὅτι ἀποδίδεται στὴν ἕνωση τῶν Κρητῶν, παρὰ τὶς διαφορές, μπροστά σέ ἕνα κίνδυνο. Ὁ ὅρος συγκρητισμὸς προσέλαβε ἀπὸ τὸν ΙΘ΄ αἰώνα καὶ θρησκευτικὴ σημασία καὶ μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ ἐννοεῖται ἡ ἀνάμειξη μερικῶν θρησκευτικῶν ἰδεολογικῶν ἀπόψεων, καὶ τρόπου ζωῆς. Σήμερα ἡ λέξη συγκρητισμὸς ἀποδίδεται καὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους ὅρους, ὅπως τὴν μετανεωτερικότητα ἢ μεταμοντερνισμό, τὸν οἰκουμενισμό, τὴν νέα ἐποχή, τὴν ὁλιστικὴ θεωρία, τὴν πολιτισμικὴ παγκοσμιοποίηση, τὴν νέα τάξη πραγμάτων κ.λ.π. Ἀναλύοντας περισσότερο τὸν ὅρο συγκρητισμό, μὲ τὰ σύγχρονα δεδομένα, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι μὲ τὸν ὅρο αὐτὸν ἐννοεῖται ἡ προσπάθεια νὰ ἐντοπίζουμε τὰ κοινὰ σημεῖα μεταξύ τῶν διαφόρων Χριστιανικῶν ὁμολογιῶν καὶ τῶν διαφόρων θρησκειῶν καὶ νὰ παραθεωροῦμε τὶς διαφορὲς μεταξύ τῶν ὁμολογιῶν καὶ θρησκειῶν. Οἱ συγκρητιστὲς βλέπουν τὰ κοινὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν οὕτως ἢ ἄλλως σὲ ὅλες τὶς θρησκεῖες καὶ δὲν βλέπουν τὶς θεολογικὲς διαφορὲς. Ὁ Θεὸς τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι ὁ Τριαδικὸς Θεός, ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ μόνος ποὺ λυτρώνει τὸν ἄνθρωπο.

Επιφυλάξεις ως προς την εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία -- Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ, Πρόεδρος της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

Με ιδιαίτερη ένταση προβάλλεται σήμερα η ανάγκη για σχολική σεξουαλική αγωγή των παιδιών μας, στο πλαίσιο της σχολικής τους παιδείας.

Ως λόγος προβάλλεται η προσαρμογή της χώρας μας προς την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, προκειμένου να μην υστερεί στη διαφώτιση των Ελλήνων μαθητών, σχετικά με τη γενετήσια λειτουργία.

Θυμόμαστε όλοι ότι πάντοτε οι Θεολόγοι, στο πλαίσιο του Μυστηρίου του Γάμου και των σχέσεων αγάπης των δύο φύλων, συζητούσαν και τα θέματα της σεξουαλικής αγωγής.

Δυστυχώς, στην εποχή μας, το περιεχόμενο της σεξουαλικής αγωγής διαμορφώνεται εντός ενός εκσυγχρονιστικού πλαισίου, όπου το σώμα θεωρείται ως μια υποτιμημένη αξία.

Ὅταν ὁ λαός λησμονῆ τόν Θεόν «ΑΠΕΛΑΚΤΙΣΕΝ Ο ΗΓΑΠΗΜΕΝΟΣ» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ἡ δεύτερη ὠδή τοῦ Μωϋσῆ εἶναι, στ’ ἀλήθεια, συγκλονιστική. Εἶν᾽ ἕνα τραγούδι λυρικό, ἐλεγειακό, θρηνητικό. Ἕνα ἀπό τ’ ἀριστουργηματικά κείμενα τῆς ὅλης Ἁγίας Γραφῆς. Μιά πένθιμη, θά λέγαμε, ὠδή, γιά τήν ἀποστασία τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ ἀγαπημένος λαός τοῦ Θεοῦ πῆρε ἁπλόχερα τόσες δωρεές στή δύσκολη καί ταλαιπωρημένη του ζωή, μά τίς λησμόνησε. Τίς ἔσβησε ἀπ’ τή μνήμη του. Ἀποδείχτηκε ἀχάριστος. Συνήθως ὁ ἀχάριστος εἶναι καί ὑποκριτής. Ὅσο παίρνει τίς εὐεργεσίες καί τά δῶρα, προσποιεῖται τόν καλό καί τόν εὐγνώμονα. Ὅταν ὅμως πάψει νά λαμβάνει, τά λησμονάει ὅλα. Οὔτε τίς εὐεργεσίες, ἀλλ’ οὔτε τόν εὐεργέτη θυμᾶται. Ὁ Ἰσραήλ πῆρε πολλά. Ἔμοιαζε μοναχοπαίδι ἀνάμεσα στούς λαούς τοῦ κόσμου. Ξεχωριστή ἦταν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σέ τοῦτο τό λαό. Σαράντα χρόνια στήν ἔρημο –καί σ’ ὅλη τή ζωή του– σκόρπιζε τά ἀγαθά Του. Ἀλλ’ ὅπως πάντοτε συμβαίνει, ἡ ἄνετη καί καταναλωτική ζωή, ἀντί νά εὐαισθητοποιεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν σκληραίνει. Ἀντί νά μαλακώνει τήν καρδιά, τήν κάνει ἀναίσθητη καί ἀδιάφορη. Σέ τούτη τήν ὠδή τοῦ Μωϋσῆ ἀναφέρονται καί περιγράφονται ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν Ἰσραήλ:

-----------------------

 Δημήτριος Χατζηνικολάου said...

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ποιό κακό ὑπάρχει, πού νά μή εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς τρυφῆς; Τούτη ἡ τρυφή τούς ἀνθρώπους τούς κάνει χοίρους, καί χειρότερους κι ἀπ’ τούς χοίρους.»

Σχόλιον: Ἀληθέστατον! Τό βιώνουμε καθημερινῶς!

Gregory the Illuminator, Bishop of Armenia

This Saint, a Parthian by race, was the son of Anak. He was born about the year 240 and was taught the Faith of Christ in Caesarea of Cappadocia. He entered the service of Tiridates, King of Armenia, but when discovered to be a Christian, he was subjected to many horrible torments at the King's hands, then was cast into a pit of mire with poisonous serpents and left to die.

ΑΙ ΕΣΧΑΤΑΙ ΗΜΕΡΑΙ -- Τοῦ αειμνήστου Ἀθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

Ψευδοπροφῆται καὶ ψευδοδιδάσκαλοι

1. Ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου

Ὁ κόσμος, δηλ. τὸ σύμπαν ὁλόκληρο, τὴ δημιουργία τοῦ ὁποίου περιγράφει ὁ Μωϋσῆς στὴ Γένεση, κάποτε θὰ ἔχει ἕνα τέλος. Θὰ καταστραφεῖ [1]. Μόνο ὁ ἄνθρωπος, κατʼ ἐξαίρεση, εἶναι προορισμένος ἀπὸ τὸ Θεὸ νὰ ζεῖ αἰώνια στὴν ἄλλη ζωή. Για τὸ τέλος τοῦ κόσμου γίνεται πολλὲς φορὲς λόγος στὴν Ἁγία Γραφή. Τὸ τέλος αὐτὸ συνήθως ὀνομάζεται «συντέλεια τοῦ αἰῶνος» ἢ «συντέλεια τῶν αἰώνων». Συνδυάζεται μάλιστα μὲ τὴ μέλλουσα Κρίση τοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν Κύριο [2] καὶ τὴ ἀναδημιουργία τοῦ σύμπαντος [3]. Ἡ Ἁγία Γραφὴ ἀναφέρεται στὶς τελευταῖες «μέρες», ποὺ θὰ προηγηθοῦν τῆς «συντέλειας τῶν αἰώνων». Εἶναι οἱ λεγόμενες «ἔσχατες ἡμέρες». Οἱ μέρες αὐτὲς εἶναι ἕνα χρονικὰ ἀκαθόριστο διάστημα. Δὲν γνωρίζουμε δηλαδὴ οὔτε τὸ ἀπὸ πότε θὰ ἀρχίσει, οὔτε τὸ πόσο θὰ διαρκέσει. Αὐτὸ συμβαίνει, ἐπειδὴ ἐμεῖς δὲν ξέρουμε τὸ πότε θὰ γίνει ἡ «Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ». Αὐτὸ τὸ γνωρίζει μόνο ὁ Θεὸς [4].

2. Τί εἶναι αὐτὲς οἱ «ἔσχατες ἡμέρες» [5]

α. Γιὰ τὶς «ἔσχατες ἡμέρες» μίλησε ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς στοὺς μαθητὲς Του[6]. Τὸν εἶχαν ρωτήσει οἱ μαθητὲς Του ἀπὸ ποιὰ σημάδια, θὰ καταλάβαιναν ὅτι πλησιάζει ἡ «συντέλεια τοῦ κόσμου».

Dogma & Mystery

It is essential to make a distinction between dogma and mystery. The mystery of the Holy Trinity is experienced, to the extent that this is possible, by the glorified human being and is different from the dogma, which is the rational formulation concerning the mystery of the Holy Trinity or the revelation. This distinction is fundamental to Orthodox theology.

 ”God is always a mystery. The mystery of the Holy Trinity must be separated from the dogma of the Holy Trinity. The dogma is not the same as the mystery.”

This means that the dogma can be understood rationally, but not the mystery. There is confusion on this issue in some contemporary theologians and a serious problem arises. For instance, when we speak about the Holy Trinity, we are referring to the dogma, the terminology concerning the Holy Trinity, as formulated by the holy Fathers of the Church (essence, hypostases, hypostatic property, and so on) and not to the mystery of the Holy Trinity. We cannot speak about “the mystery of the Holy Trinity”, which is inconceivable to human reason, but we can speak about “the dogma concerning the mystery of the Holy Trinity”. 

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ -- ΑΘΩΝΙΚΑ ΑΝΘΗ

Χρειάζεται κατά καιρούς κάποια αιτία, μία νέα ιδέα, ένα σύνθημα μοντέρνο, δια να φανερωθή ο εσωτερικός, ο κρυπτός κόσμος των ιδεών μας, αι πεποιθήσεις μας, η πίστις μας. Χρειάζεται μία πνευματικής φύσεως λυδία λίθος, δια να δοκιμάση τι έχομεν μέσα εις τας καρδίας μας, ως ανεκδήλωτον σύστημα ιδεών, ως σύγχυσιν, ως κενόν, ως άρνησιν ή ως πίστιν. Από την άποψιν αυτήν αντιλαμβάνεται κανείς την σκοπιμότητα του Αποστόλου Παύλου λέγοντος: «Δει και αιρέσεις είναι εν υμίν, ίνα οι δόκιμοι φανεροί γένωνται», άρα και οι αδόκιμοι…                                                     

Σήμερον εις τον χώρον της ορθοδόξου Ελλάδος, ως νέα ιδέα, ως λυδία λίθος, που κάμνει να «αποκαλύπτωνται εκ πολλών καρδιών οι διαλογισμοί», είναι ο οικουμενισμός. Έστι δε «οικουμενισμός», εις την μοντέρναν φιλοσοφικοθρησκευτικήν εκδοχήν του, υπέρβασις των τεθειμένων θρησκευτικών, φιλοσοφικών, παραδοσικακών ορίων και σύνθεσις θρησκειών, φιλοσοφιών, παραδόσεων, εις μίαν ενότητα. Λοιπόν, αυτή η «θαυμασία» ιδέα του «συγκερασμού», της «οικουμενικότητος», έχει κατακτήσει όλον τον κόσμον, επομένως και εις μεγάλην κλίμακα τον εξ απυθμένου μωρίας και αφιλοτιμίας πάσχοντα λαόν μας. Και δια μεν τους μη έχοντας τον πλούτον της Χάριτος της Ορθοδόξου Πίστεως και Θεολογίας, το πράγμα παίρνει άλλην σημασίαν. Οι λαοί ζητούν, ως μη έχοντες. Και στενάζουν, δια να εύρουν την λύτρωσιν. Δια τούτο, κάθε νέα ιδέα, υποσχομένη λύτρωσιν, τους ενθουσιάζει και τους κατακτά. Και θα έλεγε κανείς, ότι ευρίσκονται εις την ορθήν οδόν, έστω και αν αποδέχωνται κατά διαδοχήν κάθε είδους πλάνην… 

Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ

 

Τη Λ΄ (30η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Επισκόπου της Μεγάλης Αρμενίας.

Γρηγόριος ο της Μεγάλης Αρμενίας λαμπρότατος φωστήρ ήτο από γένος βασιλικόν υιός ων Ανάκ, Πάρθου το γένος, γεννηθείς περί το έτος σμ΄ (240). Ούτος ήτο συγγενής του βασιλέως της Αρμενίας Κουσαρώ, τον οποίον εθανάτωσε δια δόλου ο ίδιος ο Ανάκ, αποσταλείς και παρακινηθείς εις τούτο από τον Αρτασύραν βασιλέα των Περσών. Όθεν δια τον βασιλικόν τούτον φόνον εθανατώθη όλη η γενεά του Ανάκ, μόνος δε ο θείος Γρηγόριος ούτος και εις έτερος αδελφός του ελυτρώθη από του θανάτου, πεμφθείς παις μικρός εις την επικράτειαν των Ρωμαίων, δια μέσου συγγενούς των τινός. Ευρισκόμενος λοιπόν ο θείος ούτος πατήρ εν Καισαρεία της Καππαδοκίας, εμάνθανε και την άλλην παιδείαν των γραμμάτων και τα των Χριστιανών δόγματα και διδάγματα, και βαπτισθείς έγινε Χριστιανός.

Του κ. Στέλιου Παπαθεμελή:

Ο ισλαμικός λαθροεποικισμός και δι’ αυτού η αντικατάσταση των Ελλήνων από αλλοεθνείς, αλλόγλωσσους και αλλοθρήσκους είναι σε καλπάζουσα έξαρση. Ορδές λαθροεποίκων εξακολουθούν να κατακλύζουν τα νησιά μας και το μόνο που κάνει το επίσημο κράτος είναι να αναζητεί σαστισμένο να βρει τρόπους και μέσα, να τους στεγάσει, να τους ταΐσει, να τους παράσχει ιατρική περίθαλψη και διαρκές επίδομα, αγαθά τα οποία όμως δεν τα διασφαλίζει για τους Έλληνες.

Το θανάσιμο μίσος του Υπουργείου Παιδείας για ό,τι ελληνικό, για ό,τι έχει άρωμα Ορθοδοξίας -- Δημήτρης Νατσιός δάσκαλος- Κιλκίς

Το θανάσιμο μίσος στις μέρες μας δεν είναι μόνο για την «λαλιά μας». Θανάσιμο μίσος και διωγμός «κινεί» το υπουργείο Παιδείας, απροκάλυπτα πια, για ό,τι ελληνικό, για ό,τι έχει άρωμα Ορθοδοξίας. Υπουργείο Παιδείας! Το πιο ύπουλο και επικίνδυνο υπουργείο στην πατρίδα

«Όλα γίνονται στην Ελλάδα σαν να μας κινεί ένα θανάσιμο μίσος για τη λαλιά μας. Το κακό είναι τόσο μεγάλο που μόνο σαν φαινόμενο ομαδικής ψυχοπάθειας θα μπορούσε να το εξηγήσει κανείς… Στα χρόνια μας, πρέπει να μην το ξεχνάμε, το ζήτημα δεν είναι πια αν θα γράφουμε καθαρεύουσα ή δημοτική. Το τραγικό ζήτημα είναι αν θα γράφουμε ή όχι ελληνικά ή ένα οποιοδήποτε ελληνόμορφο εσπεράντο. Δυστυχώς όλα γίνονται σαν να προτιμούμε το εσπεράντο∙ σαν να θέλουμε να ξεκάνουμε με όλα τα μέσα τη γλώσσα μας». Αυτά ειπώθηκαν πριν από 60 χρόνια από τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή Γεώργιο Σεφέρη, σε μια εποχή που μακαρίζεται σε σχέση με την δική μας.

Η δικαστική εξουσία ως φυσαρμόνικα της Διοίκησης -- Κωνσταντίνος Βαθιώτης, Καθηγητής Ποινικού Δικαίου

Ότι σε μια δικτατορία δεν έχει κανένα νόημα να ακολουθεί ο πολίτης την δικαστική οδό, όπως ουδείς θα διενοείτο να προστρέξει στα λυκόπουλα για να ζητήσει προστασία από τον λύκο, και ότι το ίδιο ισχύει κατ’ ανάγκην και για την πρωτοφανή στην ιστορία της ανθρωπότητας υγειονομική δικτατορία, προκύπτει εναργώς από μία δικαστική απόφαση και μία εισαγγελική εγκύκλιο που εξεδόθησαν προσφάτως. Ειδικότερα:

Με την υπ’ αριθμ. 1386/2021 απόφαση του Δ΄ Τμήματος, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ««η υποχρέωση υποβολής σε διαγνωστικό έλεγχο και σε μη νοσούντες, ως προϋπόθεση για την προσέλευση και παροχή της εργασίας, αποτελεί νόμιμο περιορισμό του δικαιώματος συναίνεσης σε ιατρικά θέματα, δεδομένου ότι τίθεται για την προστασία της δημόσιας υγείας ως κοινωνικό αγαθό, αλλά και ατομικώς της ζωής και υγείας όλων από τη διασπορά του COVID-19 και συνιστά αποτελεσματικό και αναγκαίο μέτρο, κατά την επιστημονική τεκμηριωμένη κρίση του νομοθέτη».

Ασάλευτο θεμέλιο -- Φώτης Κόντογλου

Η Ελλάδα έγινε ένα παζάρι που πουλιούνται όλα, σε όποιον θέλει να το αγοράσει. Καταντήσαμε να μην έχουμε απάνω μας τίποτα ελληνικό, από το σώμα μας ίσαμε το πνεύμα μας. Το μασκάρεμα άρχισε πρώτα από το πνεύμα, και ύστερα έφθασε και στο σώμα. Περισσότερο αντιστάθηκε σε αυτή την παραμόρφωση ο λαός και βάσταξε καμπόσο, μα στο τέλος τον πήρε το ρεύμα και πάει και αυτός. Μάλιστα είναι χειρότερος από τους γραμματισμένους. Τώρα μαϊμουδίζει τα φερσίματα και τις κουβέντες που βλέπει στον κινηματογράφο, έγινε αφιλότιμος και αδιάντροπος. Ενώ πρώτα ξεχώριζε από άλλες φυλές, γιατί ήταν σεμνός, φιλότιμος, ντροπαλός, καλοδεκτικός, τώρα έγινε αγνώριστος.

Ο μηδενισμός της Ελλαδικής Εκκλησίας -- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο επικρατών μηδενισμός εις την κοινωνία μας, μας αγάγει εκόντες- άκοντες, προς μία καταθλιπτική εντύπωση αναφορικώς με την νοηματοδότηση του βίου μας καθώς και το τι μέλλει γενέσθαι μετά τον θάνατο.

Είναι πρόδηλο ότι η έλλειψη πίστης προς την αιώνια Ζωή, την οποία, μας υπέδειξε ο Κύριος Ημών Ιησού Χριστός, δια του Σταυρικού του Βίου, συνιστά μία στενάχωρη πραγματικότητα η οποία έχει καλλιεργηθεί σκόπιμα από ορισμένα κέντρα ακριβώς δια να απογοητεύει τον κόσμο, ακρωτηριάζοντας την ελπίδα την οποία κόμισε ο ίδιος ο Πλάστης και Δημιουργός μας δια της Σταυρικής Θυσίας.

Cyriacus the Hermit of Palestine

This Saint was born in Corinth in 448. He went to Palestine to the Lavra of Euthymius the Great, but because of his youth was sent by Saint Euthymius to Saint Gerasimus; after the death of Saint Gerasimus he returned to the Lavra of Saint Euthymius. Later he took on a more rigorous life of asceticism in the wilderness of Natoufa, where there was nothing to eat except the exceedingly bitter wild herb called squills, which, however, through his prayers, God made sweet for him and his disciple. He lived 107 years and reposed in the year 555.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει. Στὶς ἐνορίες οἱ ἱερεῖς διστάζουν νὰ ὁμιλήσουν ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκου­μενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστούς, διότι οἱ μὲν ἐξ᾽ αὐτῶν ἄγαμοι ἐπιθυμοῦν νὰ φορέσουν ἀρχιερατικὴ μίτρα, ποὺ δίδεται κατὰ κανόνα σὲ οἰκουμενιστὲς ἢ σὲ καλοπερασάκηδες τῶν συμποσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἀμφίων, οἱ δὲ ἔγγαμοι πρεσβύτεροι ὑπολογίζοντες εὐμενεῖς ἢ δυσμενεῖς τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἄλλες συνέπειες γιὰ τὶς οἰκογέ­νειές τους σιωποῦν καὶ δὲν ἐκδηλώνονται, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων  ἐπαινετῶν. Γι᾽ αὐτὸ καὶ νὺξ βαθεῖα καὶ σκότος γιὰ τὸν εὐλογημένο λαὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἂς ψάλλουμε σὲ κάθε λειτουργία «Εἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον, εὕρομεν πίστιν ἀληθῆ, ἀδιαίρετον Τριάδα προσκυ­νοῦντες». Ἡ ἀληθινὴ πίστη διώκεται, συκοφαντεῖται, κακοποιεῖται, ἀναμει­γνυόμενη μὲ φρικτὲς αἱρέσεις, καὶ ἡ Ἁγία Τριάδα βλασφημεῖται μὲ τὸ εὕρημα ὅτι οἱ τρεῖς μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες, Ἰουδαϊσμός, Χριστιανισμὸς καὶ Ἰσλάμ, ἔχουν τὸν ἴδιο Θεὸ καὶ ἄλλες ἀντιτριαδικὲς δοξασίες.