Οι Εβρίτες χτίζουν εκκλησία απέναντι από το ΚΥΤ Φυλακίου


Μεταναστευτικό: Οι Εβρίτες χτίζουν εκκλησία απέναντι από το ΚΥΤ Φυλακίου. Αυτός ναι, είναι ακτιβισμός με ουσία!

Όπου το κράτος αποδεικνύεται ανεπαρκές και επικίνδυνο, εκεί οφείλει να απαντά η σοφία και η εγρήγορση του λαού.

Σοφία που εκφράζεται με συλλογική δράση και πράξεις υψηλού συμβολισμού.

Μια επέκταση που όπως έχουμε γράψει, αν πραγματοποιηθεί θα είναι επιζήμια και άκρως επικίνδυνη για την ασφάλεια της χώρας, αφού υπό τις οδηγίες του συμπεριφερόμενου ως φεουδάρχη κ. Μηταράκη, επιθυμούν να δημιουργήσουν μια Ισλαμούπολη, λίγα μόλις χιλιόμετρα απ’ τα σύνορα της χώρας.

Ο κ. Κώστας Σωτηρόπουλος, ηλικιωμένος κάτοικος του Φυλακίου Έβρου, αποφάσισε να δωρίσει το 6 στρεμμάτων χωράφι του, για να χτιστεί ένας Ιερός Ναός σε έναν Νομό αδικημένο και ξεχασμένο από σειρά κυβερνήσεων, με την παρούσα κυβέρνηση να έχει τη πρωτοκαθεδρία  απαξίωσης και υπονόμευσης των ακριτών μας.

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

                                       Β΄

Η παράβαση των θείων εντολών

Ο Θεός δεν έδωσε μόνο στους πρωτόπλαστους εντολές. Δίδει και στους πιστούς χριστιανούς. Οι εντολές της Εκκλησίας είναι εντολές του Θεού, τις οποίες οφείλουν οι Ορθόδοξοι να τηρούν απαρέγκλιτα για να σωθούν. Οι εντολές του Θεού αναφέρονται τόσο στην Ορθή Πίστη, όσο και στην Ορθή Ζωή. Η Ιερή Παράδοση της Εκκλησίας μας, δηλ. η Αγία Γραφή και οι Άγιοι Πατέρες, οριοθετούν τη ζωή της και καθορίζουν τη στάση της, όπως και τη στάση των πιστών απέναντι στα σοβαρά προβλήματα, που μπορεί να βλάψουν τη σωτηρία τους. Ένα τέτοιο, σοβαρό πρόβλημα, που νωρίς εμφανίστηκε στη ζωή της Εκκλησίας είναι οι αιρέσεις και οι αιρετικοί επίσκοποι. Στην ενότητα αυτή εξετάζουμε πως η Εκκλησία, με το στόμα των αγίων Πατέρων, καθορίζει ποια πρέπει να είναι η στάση της ίδιας και των μελών της απέναντι στους ανάξιους εκείνους επισκόπους που σφάλλουν στην Ορθή Πίστη και στην Ορθή Ζωή.

1. Οι παραβάσεις του θείου θελήματος

1. Τα μέλη της Εκκλησίας, είτε ποιμένες (επίσκοποι και λοιποί κληρικοί), είτε ποίμνιό της ( μοναχοί και λαϊκοί), ακόμα κι’ αν αξιώθηκαν να φτάσουν στο «φωτισμό», ή στη «θέωση», υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πέσουν απ’ την μακάρια αυτή κατάσταση. Ο διάβολος βρίσκονταν κάποτε στην κατάσταση αυτή της θεώσεως, όπως ήταν, και είναι, κι’ όλοι οι άλλοι άγγελοι. Όταν έπεσε ο διάβολος οι άγγελοι δεν είχαν αποκτήσει ακόμα την ατρεψία στην αρετή, δηλ. το να μη μπορούν να εκπέσουν.

Η 5η Φάλαγγα επί θύραις της Εκκλησίας. --- Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η «θεσμική ολιγωρία» της επισήμου εκκλησίας, δια τα πρωτοφανή τεκταινόμενα, διαρκούντος του αφηγήματος της πανδημίας ενόψει της εγκαθιδρυθησομένης παγκοσμιοποιήσεως και της Νέας τάξης πραγμάτων, η οποία ευαγγελίζεται την εθνοπολιτική αναδιάταξη της Ελλάδας και της Ευρώπης, δια της κατακρημνίσεως των δομικών σταθερών της ταυτότητας του έθνους, συνιστά μία λίαν ανησυχητική εξέλιξη.

Μέρος αυτής της εθνικής μας ιδιοπροσωπίας καθίσταται και ή ζώσα Ορθόδοξη παράδοσή μας, κυρίως βάσει Συντάγματος, άρθρο 3, άρθρο 16 παρ. 2, αλλά ιδίως εις την προμετωπίδα της Συνταγματικής εννόμου τάξεως, όπου αναφέρει τον Τριαδικό Θεό, μία διάταξη κανονιστικού περιεχομένου αυξημένης τυπικής ισχύος, η οποία δεν υπόκειται εις αναθεώρηση διότι εμπίπτει εις τον σκληρό πυρήνα των διατάξεων του Συντάγματος κατά το άρθρο 110 παρ. 1.

Τη Λ΄ (30η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ του Συγγραφέως της Κλίμακος.

Ιωάννης ο Όσιος Πατήρ ημών ο Σιναϊτης, ο αποκαλούμενος της Κλίμακος, υπήρξε μέγας Ασκητής και ασκητικός συγγραφεύς ακμάσας κατά τον ΣΤ΄ (6ον) μετά Χριστόν αιώνα. Ποία είναι η πρώτη πόλις η τον θείον τούτον άνδρα γεννήσασα και θρέψασα προ της αθλητικής και ασκητικής πολιτείας του δεν γνωρίζω να είπω μετά πεποιθήσεως και ακριβείας· όμως ο μέγας Απόστολος Παύλος εγνώρισε προ ημών την δευτέραν και αληθινήν αυτού πατρίδα, την ουράνιον Βασιλείαν, η οποία διατηρεί και τρέφει ήδη αυτόν εις την αθάνατον ζωήν (Φιλιπ. γ:20)· διότι κατοικεί πάντως και ούτος ο Όσιος εν ουρανοίς μετ’ εκείνων οίτινες ευφραίνονται νοερώς εν τη δόξη του Θεού και κορέννυται η ψυχή αυτού εκ των θείων και επουρανίων αγαθών, των οποίων εγένετο κληρονόμος δια τους κόπους του και απολαμβάνει ήδη ταύτα ομού μετά των Αγγέλων και των Αγίων, οίτινες χορεύουσιν εν τω Παραδείσω και αγάλλονται με παντοτεινήν ευφροσύνην και αγαλλίασιν.

Ξέσπασμα δικηγόρου Αντωνιάδη προς τον Καμπουράκη μετά από ακόμα μια «θεατρική παράσταση» λάσπης δημοσιογράφων με αφορμή τους ανθρώπους που κρατούνται χωρίς τη θέληση τους στο νοσοκομείο!

Έρχεται μήνυση από τον κ. Αντωνιάδη στο γνωστό δημοσιογράφο!


Ο Καμπουράκης κατηγόρησε on air τον Αντωνιάδη ότι σκότωσε ανθρώπους στη Μαλεσίνα...! Απίστευτη προπαγάνδα στη τηλεόραση! Οργισμένη απάντηση από το γνωστό δικηγόρο.

Ο γνωστός δικηγόρος Ν. Αντωνιάδης προανήγγειλε μήνυση εναντίον του δημοσιογράφου κ. Καμπουράκη μετά την τελευταία εκπομπή του, της οποίας αφιερώθηκε ένα μεγάλο μέρος, σε απίστευτη «προπαγάνδα» με αφορμή το περιστατικό της Λαμίας, στο οποίο μια μητέρα και ο γιός της έφυγαν από το νοσοκομείο αρνούμενοι να νοσηλευτούν περαιτέρω, ενώ πρωταφανής ήταν η στοχοποίηση της εκπομπής προς το γνωστό δικηγόρο...!

------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Στό βίντεο πού εἶναι ἀνηρτημένον εἰς τήν διεύθυνσιν
https://thesecretrealtruth.blogspot.com/2021/03/video_29.html

ὁ κ. Ἀντωνιάδης κονιορτοποιεῖ τίς διαστροφές τῶν «δημοσιογράφων» Καμπουράκη καί Φλυτζάνη, καθώς καί κάποιου κ. Ἕλληνα.

Νεκρανάσταση του έθνους -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η συμπλήρωση των 200 ετών, εκ της εθνικής μας παλιγγενεσίας εν συνδυασμώ με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, ιδίως εφέτος, καθιστούν ιδιαιτέρως σημαντικό, τον περίλαμπρο διττό και μείζονα τούτο εορτασμό της 25ης Μαρτίου,  όπου άπαντες ακουσίως, βιώνουμε την ίδια την ζωή μας, υπό το εικονικό πρίσμα της καινοφανούς δήθεν ψηφιακής πραγματικότητας, πλήρως εξαρτημένοι, τόσον οικονομικά όσο και κοινωνικά, υπό το άγρυπνο βλέμμα της σιδηράς εξουσίας, η οποία ασκεί παράνομη βία προς τις ζωές μας δια των συντεταγμένων οργάνων της τάξεως, ποινικοποιώντας, κατ’ ουσίαν, την ελεύθερη ανάπτυξη εν γένει της προσωπικότητά μας.

Γράμμα από τη Μόροβα

Ο Τάσος Ρηγόπουλος, στρατευμένος στην Αλβανία το 1940, έστειλε από το μέτωπο το παρακάτω γράμμα στον αδελφό του: 

« Αδελφέ μου Νίκο, 
Σου γράφω από μια αετοφωλιά, τετρακόσια μέτρα ψηλότερη από την κορυφή της Πάρνηθας. Η φύση τριγύρω είναι πάλλευκη. Σκοπός μου όμως δεν είναι να σου περιγράψω τα θέλγητρα μιας χιονισμένης Μόροβας με όλο το άγριο μεγαλείο της. Σκοπός μου είναι να σου μεταδώσω αυτό που έζησα, που το είδα με τα μάτια μου και που φοβάμαι μήπως, ακούγοντάς το από άλλους, δεν το πιστέψεις.
 
Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε για τα οχυρά της Μόροβας, είδαμε σε απόσταση καμμιά δεκαριά μέτρων μια ψηλή μαυροφόρα να στέκεται ακίνητη.
 
- Τις ει;
 
Μιλιά.
 
Ο σκοπός θυμωμένος ξαναφώναξε:
 
- Τις ει;
 
Τότε, σαν να μας πέρασε όλους ηλεκτρικό ρεύμα, ψιθυρίσαμε: Η ΠΑΝΑΓΙΑ!
 
Εκείνη όρμησε εμπρός σαν να είχε φτερά αετού. Εμείς από πίσω της. Συνεχώς την αισθανόμασταν να μας μεταγγίζει αντρειοσύνη. Ολόκληρη εβδομάδα παλαίψαμε σκληρά, για να καταλάβουμε τα οχυρά Ιβάν- Μόροβας.
 

Υπογραμμίζω πως η επίθεσή μας πέτυχε τους Ιταλούς στην αλλαγή των μονάδων τους. Τα παλιά τμήματα είχαν τραβηχθεί πίσω και τα καινούργια … κοιμόνταν! Το τι έπαθαν δεν περιγράφεται. Εκείνη ορμούσε πάντα μπροστά. Κι όταν πια νικητές ροβολούσαμε προς την ανυπεράσπιστη Κορυτσά, τότε η Υπέρμαχος έγινε ατμός, νέφος απαλό και χάθηκε ».

Προσευχή εις το άκτιστον τριαδικόν Φως -- Του Καθηγητού Ανδρέου Θεοδώρου

Φως θείον και επουράνιον· ο εγγενής πλούτος και η έμφυτος λαμπηδών της θεότητος, το προαιώνιον και άναρχον· το αϊδίως αναλάμπον εν τη ουσία του Θεού, της οποίας την άϋλον απλότητα καταλείπεις ανέπαφον, και την οποίαν διακρίνεις θεοπρεπώς ασυνθέτως και αμερίστως· το μη προσωρινώς υπό του Θεού κτιζόμενον και είτα εις αέρα διαχεόμενον και αφανιζόμενον, το ανέσπερον και αδιάδοχον, η φωτεινή δόξα της τριαδικής Θεότητος, ης τας υποστάσεις θεοπρεπώς συνενοίς εν κοινότητι βουλής και ενεργήματος, υπάρχον εν αυταίς ολόκληρον, αμέριστον και αδιαίρετον· το φως του αγεννήτου Πατρός, το αϊδίως μεταδιδόμενον εις τον Υιόν δια της γεννήσεως και εις το Πνεύμα το άγιον δια της εκπορεύσεως· το φως του Υιού, το μερικώς επί του Θαβωρίου αναλάμψαν και φωτίσαν την κτίσιν, επισκιάσαν δε του φυσικού ηλίου την λαμπρότητα, και νικήσαν την φυσικήν των Μαθητών δεκτικότητα και αντοχήν· και το Φως του παναγίου Πνεύματος, το οποίον, ως άκτιστος χάρις και ενέργεια, ζωοποιεί, συνέχει και κινεί σύμπασαν την κτίσιν.

«Ἐν κρυπτῷ» -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ο ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΣ χριστιανός ἐργάζεται πάντα «ἐν κρυπτῷ» καί ἀποφεύγει τήν προβολή καί τόν ἔπαινο τῶν ἀνθρώπων. Ἐνοχλεῖται ἀπό τά εὐμενῆ σχόλια καί ἀποστρέφει τό πρόσωπό του ἀπό τούς ἰδιοτελεῖς ἐγκωμιαστές του. Τήν τακτική αὐτή δέν ἐπιλέγουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι. Θά ἔλεγα ὅτι οἱ περισσότεροι ζοῦν καί δραστηριοποιοῦνται, γιά νά προβάλλονται. Δυστυχῶς καί στούς κληρικούς ὑπάρχει αὐτή ἡ τάση. Στήν ἐποχή μας μάλιστα ἔχει κορυφωθεῖ, γιατί τήν ἐνισχύουν καί τά μέσα τῆς ἐπικοινωνίας, ὅπως ἡ τηλεόραση, τό διαδίκτυο, ὁ τύπος, τό ραδιόφωνο κ.λπ. Ὅμως ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις τῶν φιλόδοξων ἀνθρώπων ἔρχονται σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τά ὅσα τονίζει ὁ Χριστός στήν ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλία του: «Νά προσέχετε τήν ἐλεημοσύνη σας, νά μή γίνεται μπροστά στούς ἀνθρώπους, γιά νά σᾶς ἐπιδοκιμάσουν. Ἀλλιῶς, μή περιμένετε ἀνταμοιβή ἀπό τόν οὐράνιο Πατέρα σας. Ἔτσι, ὅταν κάνεις ἐλεημοσύνη μή τό διατυμπανίσεις, ὅπως κάνουν οἱ ὑποκριτές στίς συναγωγές καί στούς δρόμους, γιά νά τούς τιμήσουν οἱ ἄνθρωποι· σᾶς βεβαιώνω πώς αὐτή ἡ τιμή εἶναι ὅλη καί ὅλη ἡ ἀνταμοιβή τους.

1821 - Αυγουστίνος Καντιώτης


 ----------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Και όμως! Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης δεν ακολούθησε τα παλαιοημερολογίτικα σχίσματα! Και δεν είπε ποτέ αποτειχιστείτε!

----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 29 Μαρτίου 2021 - 6:45 π.μ. «Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης δεν ακολούθησε τα παλαιοημερολογίτικα σχίσματα! Και δεν είπε ποτέ αποτειχιστείτε!»

Σχόλιον: Ἀρχιμανδρίτης Αὐγουστῖνος Καντιώτης πρός Παλαιοημερολογίτας (εἰς σύναξιν τῶν τελευταίων κατά τήν δεκαετίαν τοῦ '60): «Εἶσθε τά ΛΟΚ τῆς Ὀρθοδοξίας!»

-----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 29 Μαρτίου 2021 - 5:14 μ.μ. «Εξάλλου παραδεχόταν τους σύγχρονους αγίους Γέροντες που εσείς δεν δέχεστε».

Κατά τό ἱερόν Εὐαγγέλιον, τίς Ἅγιες Συνόδους καί τούς Ἁγίους Πατέρας, ὁ ἐν γνώσει κοινωνῶν μέ αἱρετικούς εἶναι συνένοχός τους καί ἐχθρός τοῦ Θεοῦ ὑπό ἀναθεματισμόν. Ἄν ποτέ ἐγκαταλείψῃς τόν Οἰκουμενισμόν, τόν Οὐνιτισμόν, τόν Σεργιανισμόν, τήν νεο-εικονομαχίαν, τόν νεο-αρειανισμόν καί τά σχίσματα στά ὁποῖα εὑρίσκεσαι καί γίνῃς Ὀρθόδοξος, τότε μόνον θά καταλάβῃς τί σοῦ γράφω. Μήν προσπαθῇς νά δικαιολογήσῃς τά ἀδικαιολόγητα μέ ἀερολογίες ὅπως οἱ παραπάνω.

-------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@29 Μαρτίου 2021 - 5:10 μ.μ. «Ερώτηση στον Δ. Χατζηνικολάου:

Πότε το ξαναείπε αυτό ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης από τότε; Μέσα στις τόσες δεκαετίες που πέρασαν; Δεν σκέφτεσαι λίγο ότι θα το ξανάλεγε αν το πίστευε;»

Ἀπάντησις: Τό γεγονός ὅτι παρέθεσα μίαν ρῆσιν τοῦ μακαριστοῦ π. Αὐγουστίνου οὐδόλως σημαίνει ὅτι τόν ἔχω ὡς πρότυπον πρός μίμησιν διά τό τί δέον γενέσθαι. Ἔχω γράψει παλαιότερα ὅτι ὁ π. Αὐγουστῖνος ἠστόχησε στό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως. Βλέπεις, λοιπόν, ὅτι ἔχεις σαθρά ἐπιχειρήματα;

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

18. Χρυσ. Παπαδόπουλος, πρώτος μασόνος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών

 1. Tο 1922, με πρωτοβουλία της Πολιτείας συγκροτήθηκε Επιτροπή για να μελετήσει την δυνατότητα αποδοχής του Νέου ημερολογίου και από την Εκκλησία της Ελλάδος.

α. Η Επιτροπή αυτή στην οποία μετείχε και ο τότε αρχιμανδρίτης, μετέπειτα Μητροπολίτης Αθηνών, Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «..η Εκκλησία της Ελλάδος, ως και αι λοιπαί Ορθόδοξοι Εκκλησίαι, αν και ανεξάρτητοι εσωτερικώς, είναι όμως στενώς συνδεδεμέναι προς αλλήλας και ηνωμέναι δια της αρχής της πνευματικής ενότητος της Εκκλησίας, αποτελούσαι μίαν και μόνην, την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, και συνεπώς ουδεμίας τούτων δύναται να χωρισθή των λοιπών και αποδεχθή νέον ημερολόγιον, χωρίς να καταστή σχισματική απέναντι των άλλων».

Κομμουνιστικός Καπιταλισμός --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Είναι πρόδηλο, ότι βιώνουμε ακατάληπτες και πρωτόγνωρες καταστάσεις, ασύμμετρης απειλής, δεδομένου ότι πέραν από το πρόσχημα της υγειονομικής δικτατορίας και το προσωπείο του αφηγήματος της υγείας, η επανεκκίνησης της ανθρωπότητας ευρίσκεται επί θύραις.

Οι πρακτικές δήθεν προς αποσόβηση του ιού (μηνύματα λογοδοσίας προς την ελεύθερη μετακίνησή μας, άσκηση παράνομης βίας ασφαλώς όπως επανειλημμένως έχω τονίσει δια του βήματος τούτου) συνιστούν πρακτικές, συνειδητής απεμπόλησης θεμελιωδών και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων μας, τα οποία δυστυχώς σήμερον τιτρώσκονται εις τον πυρήνα τους, καθιστώντας μας βαθμηδόν, πλήρως ανελεύθερα ανδράποδα, απολύτως εξαρτημένα και υποταγμένα από την ολοκληρωτική εξουσία.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''


 

Ο Άγιος Νικόδημος για την Υπεραγίαν Θεοτόκον : Είναι Θεός μετά τον Θεόν :  «Χωρίς την μεσιτείαν Αυτής κανένας ούτε άγγελος, ούτε άνθρωπος, δύναται να πλησιάσει εις τον Θεόν. Επειδή και Αυτή μοναχή ευρίσκεται μεθόριον αναμεταξύ της ακτίστου και κτιστής φύσεως. Αυτή μόνη είναι Θεός άμεσος μετά τον Θεόν και έχει τα δευτερεία της Αγίας Τριάδος, ως ούσα μήτηρ αληθώς του Θεού και Αυτή μοναχή είναι, όχι μόνον ο θησαυροφύλαξ όλου του πλούτου της Θεότητος, αλλά και ο διαμοιραστής εις όλους, και αγγέλους και ανθρώπους, όλων των από Θεού διδομένων εις την κτίσιν υπερφυσικών ελλάμψεων και θείων και πνευματικών χαρισμάτων».

Τη ΚΘ΄ (29η) Μαρτίου, ο Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ Επίσκοπος Κίου της Βιθυνίας εν ειρήνη τελειούται.

Ευστάθιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών και Ομολογητής, αποτινάξας αφ’ εαυτού τον κόσμον και τα εν τω κόσμω, ως φορτίον βαρύ, έγινε Μοναχός και τον ζυγόν του Χριστού φέρων επι των ώμων του, αόκνως εποίει τας εντολάς Αυτού και επεμελείτο της σωτηρίας της ψυχής του. κατόπιν δε εχειροτονήθη και Ιερεύς, πεισθείς εις τας πολλάς προς αυτόν παρακλήσεις του λαού. Ηυχαρίστει δε πάντοτε τον Θεόν, προς τον οποίον είχε πίστιν αδίστακτον· είχεν αγάπην εις όλους ανυπόκριτον· ήτο διδακτικός, ταπεινός, συμπαθής, ελεήμων, ζηλωτής καλών έργων. Όθεν δια τας αρετάς του ταύτας έγινε και Αρχιερεύς της εν Βιθυνία Κίου, η οποία το πάλαι ωνομάζετο Κίερος, ύστερον δε ωνομάσθη Προυσιάς και ήτις πρότερον είχε θρόνον Επισκόπου υπό τον Νικαίας Μητροπολίτην.

To Oικουμενιστικό ιερατείο, το βδέλυγμα της ερημώσεως, εστώς εν Τόπω Αγίω!


 

«Κύριε, Κύριε,

ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καί ἴδε» σέ ποία ἀξιοθρήνητη καί ἐλεεινή κατάσταση ἔχει φθάσει ἡ πρωτόθρονη ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλά καί γενικότερα. Διά τάς ἁμαρτίας μας καί διά τήν ἀμέλειά μας παρεχώρησες νά ἐπικρατήσει καί νά κυριαρχήσει ἡ φοβερή αὐτή παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔτσι ὥστε νά εἴμαστε ἀναπολόγητοι ἐνώπιόν Σου. Κλῆρος καί λαός ἐγκαταλείψαμε τήν ὁδόν τῶν ἁγίων Πατέρων μας καί «ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασιν τῶν καρδιῶν ἡμῶν». Ἔπαυσαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας νά ἀποτελοῦν γιά μᾶς παραδείγματα καί πρότυπα πρός μίμηση στούς μέχρι θανάτου ἀγῶνες των γιά τήν διαφύλαξη τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως. Πατοῦμε ἀνερυθριάστως ἐπάνω στά αἵματα τῶν Ἁγίων καί Ἡρώων τῆς Ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας, οἱ ὁποῖοι ὑπέρ Αὐτῆς, διά πυρός καί σιδήρου καί ὕδατος ἐτελειώθησαν. «Ἀλλ᾽ ἱκετεύομε τήν Σήν ἀνείκαστον ἀγαθότητα. Φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε, κατά τό πλῆθος τοῦ ἐλέους Σου καί σῶσον ἡμᾶς» ἀπό τήν φοβερή αὐτή λύμη τῆς παναιρέσεως του Οικουμενισμού, καί ἀνάδειξε στούς ἐσχάτους αὐτούς χρόνους τῆς γενικῆς ἀποστασίας, στούς ὁποίους ζοῦμε, ἁγίους καί ἀξίους ἱεράρχες, ἀληθινούς μιμητές τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ομιλία εις την δευτέραν Κυριακήν της αγίας Τεσσαρακοστής -- Του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης του Παλαμά.

Ομιλία εις την δευτέραν Κυριακήν της αγίας Τεσσαρακοστής, υπόθεσιν έχουσαν την σήμερον αναγνωσθείσαν περικοπήν του Ιερού Ευαγγελίου περί του εν Καπερναούμ ιαθέντος παρά του Κυρίου Παραλύτου και προς τους ακαίρως ομιλούντας αλλήλους εν ταις κατά την Εκκλησίαν ιεραίς συνάξεσιν.                                                                                                                               

Αυτούς τους ιδίους τους λόγους του Δεσπότου ημών ή μάλλον το κεφάλαιον του ευαγγελικού κηρύγματος θα αναπτύξω σήμερον, αρχόμενος της ομιλίας μου, προς την ημετέραν αγάπην· «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. γ: 2). Και όχι μόνον επλησίασεν· αλλά και ευρίσκεται ήδη μεταξύ ημών. «Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστι» (Λουκ. ιζ: 21), είπε πάλιν ο Κύριος. Και όχι μόνον ευρίσκεται μεταξύ ημών, αλλ’ εντός ολίγου έρχεται και κατά τρόπον περισσότερον φανερόν, δια να καταργήση πάσαν αρχήν και εξουσίαν και δύναμιν μόνον δι’ εκείνους οι οποίοι ζουν συμφώνως προς τας εντολάς του Θεού και οι οποίοι έζησαν εις την παρούσαν ζωήν κατά τρόπον θεάρεστον. Επειδή λοιπόν η Βασιλεία του Θεού και ήλθε και μεταξύ ημών ευρίσκεται, και εντός ολίγου έρχεται, ας καταστήσωμεν τους εαυτούς μας αξίους της Βασιλείας ταύτης δια των έργων της μετανοίας. Ας πιέσωμεν τους εαυτούς μας, διακόπτοντες τας κακάς πράξεις και τας πονηράς συνηθείας μας.

Lighting of the Greek Flag on Sydney Opera House (Aπό την Αυστραλία)


 

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

17. Το «Πανορθόδοξο Συνέδριο» του 1923

 1. Το λεγόμενο «Πανορθόδοξο Συνέδριο», κατ’ ουσία « Αντορθόδοξο», όπως το χαρακτήρισε ο Κασσανδρείας Ειρηναίος, είναι το πρώτο εκκλησιαστικό όργανο Πανορθόδοξης εμβέλειας, που απεφάσισε όχι μόνο την αλλαγή του Ιουλιανού ημερολογίου με το Γρηγοριανό, αλλά και του Πασχαλίου και της θεοπαράδοτης εβδομάδας. Γι’ αυτό επιβάλλεται να θυμίσουμε τα εξής: Το Συνέδριο αυτό το συγκάλεσε ο Μελέτιος Μεταξάκης στην Κωνσταντινούπολη το 1923 , από 10 Μαΐου μέχρι 10 Ιουνίου. Έλαβαν μέρος μόνον πέντε τοπικές Εκκλησίες (Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Σερβίας, Ρουμανίας και οι Εκκλησίες Κύπρου και Ελλάδος), και μάλιστα με όχι την ενδεδειγμένη, αλλά δοτή εκπροσώπηση! Σ’ αυτό παραβρέθηκαν, μόλις 6 επίσκοποι. Ήτοι, ο Κυζίκου Καλλίνικος, εκπροσωπών τον Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ο Μαυροβουνίου Γαβριήλ, εκπροσωπών το Πατριαρχείο Σερβίας, ο Νικαίας Βασίλειος, εκπροσωπών την Εκκλησία της Κύπρου, ο Δυρραχίου (μετέπειτα Μυτιλήνης) Ιάκωβος, εκπροσωπών την Εκκλησία της Ελλάδος. Επίσης παρέστησαν οι τυχαία παρεπιδημούντες τότε στην Κωνσταντινούπολη Ρώσοι επίσκοποι, ο Κισνοβίου Αναστάσιος (των Ρώσων της Διασποράς), και ο Αλεουτίδων Νήσων (Αμερικής) Αλέξανδρος, τους οποίους ο Μελέτιος Μεταξάκης θεώρησε ότι εκπροσωπούν την Εκκλησία της Ρωσίας! Από τους ανωτέρω 6 αρχιερείς, οι 4 κατηγορήθηκαν ως μασόνοι! Αυτοί ήταν ο Μεταξάκης, ο Αλεουτίδων Νήσων Αλέξανδρος, ο Νικαίας Βασίλειος και ο Δυρραχίου Ιάκωβος. Στο Συνέδριο αυτό δεν εκπροσωπήθηκαν τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων, Ρωσίας, και Βουλγαρίας. Το τελευταίο Πατριαρχείο τότε βρίσκονταν σε σχίσμα.

2. Το Συνέδριο αυτό έλαβε ορισμένες αποφάσεις, μεταξύ των οποίων ήταν:

-------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Δείτε tweet που έκανε ο Ελπιδοφόρος πριν από λίγες ώρες:

Χαιρετίζουμε τους Εβραίους αδελφούς και αδελφές μας στο ξεκίνημα του Πάσχα, μιας γιορτής απελευθέρωσης και εκπλήρωσης των υποσχέσεων του Θεού. Χρόνια πολλά σε όλους!
Chag Pesach sameach! #Passover
https://mobile.twitter.com/Elpidophoros/status/1375804140530630657

Τα ανακάτεψε όλα καλά ώστε να κάνει γνωστό το μήνυμα που ήθελε...

----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐλπιδοφόρος: «Χαιρετίζουμε τους Εβραίους αδελφούς και αδελφές μας στο ξεκίνημα του Πάσχα, μιας γιορτής απελευθέρωσης και εκπλήρωσης των υποσχέσεων του Θεού. Χρόνια πολλά σε όλους!»

Διά ποίαν «ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποσχέσεων» ἄραγε ὁμιλεῖ ὡς κ. Λαμπρυνιάδης; Ὁ Κύριος μᾶς βεβαιώνει ὅτι ἐγκατέλειψε τούς Ἑβραίους καί κατήργησε τήν συμφωνίαν πού ἔκαμε μέ τούς πατέρας των, ἐπειδή ἐκεῖνοι δέν τήν ἐτήρησαν (Ἑβρ. 8:8-13).

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Τη αυτή ημέρα Κυριακή Δευτέρα των Νηστειών, μνήμην επιτελούμεν του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Θαυματουργού Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, του Παλαμά, διαπρέψαντος εν έτει από Χριστού ατμ΄ (1340)                                                                                                   

Γρηγόριος ο κατά αλήθειαν άνθρωπος, ο υιός του θείου και ανεσπέρου φωτός και θαυμάσιος των θείων υπηρέτης και λειτουργός, πατρίδα μεν εγνώρισε την Βασιλεύουσαν των πόλεων, εις την οποίαν και εγεννήθη περί το έτος 1296, γονείς δε είχεν ευγενείς και εναρέτους Κωνσταντίνον και Καλλονήν καλουμένους. Ο πατήρ του μάλιστα τοσαύτην ικανότητα επέδειξεν, ώστε όταν ανήλθεν εις τον βασιλικόν θρόνον Ανδρόνικος Β΄ ο Παλαιολόγος (1282 – 1328), τον κατέστησεν ένα από τους συγκλητικούς άρχοντάς του. Όχι δε μόνον αυτός ο επίγειος βασιλεύς τον είχεν εις μεγάλην αγάπην και τιμήν, αλλά και ο Θεός, ο ουράνιος Βασιλεύς, τον εδόξασε και ζώντα ακόμη με θαύματα, προγνωρίσας δε το τέλος της ζωής του, έλαβε και το Αγγελικόν Σχήμα, μετονομασθείς από Κωνσταντίνου Κωνστάντιος· έπειτα εγκαταλείψας τα επίγεια ανήλθεν εις τα ουράνια.

Τη ΚΗ΄ (28η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου ΗΡΩΔΙΩΝΟΣ, ενός των Εβδομήκοντα Αγίων Αποστόλων.

Ηρωδίων ο Άγιος του Χριστού Απόστολος ήτο εις εκ των Εβδομήκοντα Μαθητών του Κυρίου, ακολουθών τους Αγίους Αποστόλους και μάλιστα τον κορυφαίον Πέτρον, γενόμενος συνεργός του κηρύγματος του Ευαγγελίου. Έπειτα χειροτονηθείς Επίσκοπος των Νέων Πατρών εδίδασκε και ωδήγει πολλούς εις την Πίστιν του Χριστού. Όθεν συλληφθείς υπό των ειδωλολατρών εν ταυτώ και των Ιουδαίων, εδάρη δυνατά, άλλων μεν δερόντων αυτόν, άλλων δε συντριβόντων το σώμα του δια λίθων και άλλων κτυπώντων αυτόν εις την κεφαλήν· τελευταίον δε κατέσφαξαν αυτόν οι θηριόγνωμοι και ούτως, ετελειώθη, παραδούς την ψυχήν του, ο τρισόλβιος, εις χείρας Θεού.

«Άνθος του Γιαλού» -- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Για πολλές νύχτες στη σειρά έβλεπε ο Μάνος του Κορωνίου, εκεί που έδενε τη βάρκα του κάθε βράδυ, κοντά στα Κοτρόνια του ανατολικού γιαλού, ανάμεσα σε δύο ψηλούς βράχους και κάτω από ένα παλιό ερημόσπιτο καταερειπωμένο, - εκεί έστρωνε συνήθως την κάπα του πάνω στην πλώρη της βάρκας, και κοιμόταν ύπνο χορευτό και  νανουρισμένο, τρείς σπιθαμές ψηλότερα από το κύμα, παρατηρώντας τα άστρα και μελετώντας την Πούλια και όλα τα μυστήρια του ουρανού - έβλεπε, λέω, ανοιχτά στο πέλαγος, έξω από τα δύο ανθισμένα νησάκια, που φυλάνε σαν σκοποί την είσοδο του λιμένα, ένα μελαγχολικό φως-καντήλι, φανάρι, λαμπάδα, ή άστρο πεσμένονα τρεμοφέγγει, εκεί μακριά, στο βάθος της σκοτεινής εικόνας, στην επιφάνεια του κύματος, και να στέκεται για ώρες, να μοιάζει σαν να πλέει, και να μένει ακίνητο.