Δεν θα πρέπει να αγνοηθή η θεμελιώδης εκκλησιολογική αρχή:

Τα θεμέλια της ενότητος της Εκκλησίας δεν είναι διοικητικά/θεσμικά, αλλά ευχαριστιακά και χαρισματικά· δεν είναι δυνατόν ο κηρύττων αίρεσιν επίσκοπος, χαρακτηριζόμενος πλέον ως «ψευδοεπίσκοπος» και «ψευδοδιδάσκαλος» (IE Kανών  της  AB Αγίας Συνόδου), να αποτελή ούτε το κέντρον της Ευχαριστιακής Συνάξεως, ούτε να επιτελή χρέη Ποιμένος, εφ΄ όσον ήδη είναι «λύκος». Μόνον υπό τοιαύτας προϋποθέσεις ήτο δυνατόν ο Άγιος Κύριλος Αλεξανδρείας προ ακόμη της Γ΄ Αγίας Οικουμενικής Συνόδου, να προτρέπη το Ορθόδοξο Ποίμνιο της Κωνσταντινουπόλεως: «Ασπίλους και αμώμους εαυτούς τηρήσατε, μήτε κοινωνούντες τω μνημονευθέντι (Νεστορίω), μήτε μην ως διδασκάλω προσέχοντες, ει μένει λύκος αντί ποιμένος»

(Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας, PG τ. 99 στλ. 1645D)

«δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου, κἀγὼ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου» -- Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Όταν ένας άνθρωπος, ασθενής κατά τήν πίστη, ζητήσει τήν βοήθεια τής εκκλησίας, ότι « 2 πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες» (Ιακώβου γ΄), ακόμη δέ, ότι, ίσως, έχει ακούσει το « εἴ τι ἡμάρτομεν μέχρι τῆς παρούσης ὥρας, ἐν λόγω ἤ ἔργω ἤ κατὰ διάνοιαν, ἑκουσίως ἤ ἀκουσίως, ἄνες, ἄφες, συγχώρησον·» (*), τότε η εκκλησία παρέχει σ΄ αυτόν δύο, ας πούμε, θεραπευτικά σχήματα. 

Ένα είναι τό τής οικονομίας τών ιερών Κανόνων, έτερο τό τής ακριβείας Πίστεως. Η ανταπόκριση τού ασθενούς στό πρώτο σχήμα επάγεται τήν ακρίβειαν Πίστεως, χωρίς τούτο νά σημαίνει ότι τά «τείχη τού αίσχους» (οικουμενικός Βαρθολομαίος γιά τούς ιερούς Κανόνες) πρέπει νά καταργηθούν. Η οικονομία οδηγεί στήν ακρίβεια.Τήν καλή έκβαση τής νόσου βεβαιώνει τό ... «δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου» (Ιακώβου β΄). Άν όχι, η ασθένεια είναι πρός θάνατον.

«17 οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν. 18 ἀλλ' ἐρεῖ τις· σὺ πίστιν ἔχεις, κἀγὼ ἔργα ἔχω· δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου, κἀγὼ δείξω σοι ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν μου.19 σὺ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς εἷς ἐστι· καλῶς ποιεῖς· καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι.» (έ.α)

(*) Τῌ ΙΗ' ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΗΧΟΣ
ΟΡΘΡΟΣ, Ζ΄ Ευχή

Ένας “τρελός”

 

Του Σεβ. Μητροπολίτου Καστορίας Σεραφείμ, Υπερτίμου και Εξάρχου Άνω Μακεδονίας

Σαν σήμερα, πριν από 116 χρόνια, ένας «τρελός» από τη Σχολή Ευελπίδων και από μία αριστοκρατική οικογένεια, ο οποίος είχε τη δυνατότητα να φθάσει σε υψηλά στρατιωτικά και πολιτικά κλιμάκια, ακολουθώντας τη συνείδησή του και το χρέος του προς την πατρίδα, έφθασε στη μαρτυρική Μακεδονία, την καταπιεσμένη από τη διπλή κατοχή των Τούρκων και των Βούλγαρων κομιτατζήδων, για να βοηθήσει τον πονεμένο λαό τη δύσκολη εκείνη ώρα.

Σαν σήμερα, στο χωριό Στάτιστα (σημερινό Μελά), το παλικάρι της Μακεδονίας, χτυπημένο από τα βόλια των εχθρών, άφησε την τελευταία του πνοή στα χέρια των παλικαριών του αλλά και στα χέρια του Θεού που από καρδίας αγαπούσε, σημάδι και αυτό της αυθεντικότητος του χαρακτήρα του. Τα τελευταία του λόγια ήταν : «Έκανα το χρέος μου προς την πατρίδα».

Τον έκλαψε ο εθνεγέρτης του Μακεδονικού Αγώνος, Γερμανός Καραβαγγέλης.

Τον έκλαψαν τα παλικάρια του.

Τον μοιρολόγησαν οι απλοϊκές γυναίκες του χωριού.

Τον έκλαψε όλος ο ελληνισμός, με πρώτον τον Κωστή Παλαμά : «Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι, στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι!».

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

ΑΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Στρατοκόποι ἀέναοι σ᾿ αὐτόν τον κόσμο ἀδιάκοπα βαδίζουμε -ἤ μᾶλλον τρέχουμε- γιά νά προλάβουμε «νά κάνουμε κάτι»· εἶναι τρομακτικά σύντομη ἡ πορεία μας. Τό νιώθουμε αὐτό ἰδιαίτερα στή γοργή ἀνακύκληση τῶν ἑορτῶν, στό γρήγορο πέρασμα ἀπό τήν προηγούμενη χρονολογία στήν ἑπόμενη. Ποιό νά ᾿ναι τό νόημα τοῦ δρόμου μας, ποιά ἡ ἀφετηρία καί ποῦ ὁριοθετεῖται τό τέρμα του; «Ἀπ᾿ το μηδέν προήλθαμε καί στό μηδέν τραβᾶμε», ἀκούγεται ὁ καημός τοῦ ὑλιστῆ, πού δέν ἀντιλαμβάνεται παρά μόνο τήν ὁριζόντια πεπερασμένη διάσταση, ἀπό τό λίκνο ὥς τό μνῆμα. Παρόμοια σκέπτονται κι ὅλοι ὅσοι δέν ἔνιωσαν τήν εὐλογία τῆς πίστεως. Γιά τόν πιστό ὅμως ἡ ζωή ἔχει εὐγενική προέλευση και προορισμό: τήν ἀληθινή ζωή, τον Δημιουργό καί Πατέρα μας. Ἀπό τήν ἀγάπη του ξεκινᾶ, στό ἔλεός του ἐκτυλίσσεται καί στήν αἰώνια δόξα τῆς βασιλείας του καταλήγει. Στήν προοπτική τῆς πίστεως παίρνει ἄλλη, αἰώνια, διάσταση ἡ τόσο μικρή, σκληρή καί πικρή ζωή μας. Γίνεται τό πολύτιμο σκαλοπάτι, πού μᾶς ἀνεβάζει στήν αἰωνιότητα.

Τη ΙΕ΄ (15η) Οκτωβρίου, ο Άγιος ΕΥΘΥΜΙΟΣ ο Νέος ο από Αγκύρας, ο κτίτωρ της παρά την Θεσσαλονίκην Μονής των Περιστερών, εν ειρήνη τελειούται.

Ευθύμιος ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών ο νέος εγεννήθη επί των ημερών της βασιλείας του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου, του βασιλεύσαντος εν έτει ωιγ΄ -  ωκ΄ (813-820), εις κώμην τινά της Γαλατίας πολυάνθρωπον και πλουσίαν ονομαζομένην Οψώ. Οι γονείς αυτού ήσαν περιφανείς και οι τα πρώτα φέροντες της κώμης ταύτης, ήτις ήτο συνοικισμένη πλησίον της Αγκύρας, πρωτευούσης νυν της Τουρκίας.

Καθηγητής Γιώργος Παύλος: Η Κεραμέως εγκληματεί. Αντιμετωπίζουμε τα παιδιά μας ως ζώα.

 Δριμύ κατηγορώ για τον ρόλο των επιστημόνων αναφορικά με τα μέτρα για τον κορονοιο από τον καθηγητή Φυσικής και Φιλοσοφικής του ΔΠΘ Γιώργο Παύλο, ο οποίος μιλώντας στον δημοσιογράφο Στέφανο Διαμαντίδη είπε μεταξύ άλλων ότι η χρήση μάσκας στα σχολεία ισοδυναμεί με φίμωμα των Ελλήνων και ότι η κυρία Κεραμέως «εγκληματεί» με την τακτική που ακολουθεί!

Παρακολουθήστε όσα είπε στη συνέντευξή του ο καθηγητής το Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στον Focus Fm 103,6

Requests to the server have been blocked by an extension.

https://www.triklopodia.gr

Ο αείμνηστος Κων. Μουρατίδης δια την ένταξιν της Εκκλησίας στο ΠΣΕ:

Αὐτὴ καθ’ ἐαυτὴν ἡ ἔνταξις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ ΠΣΕ συνάντησε ἰσχυρὲς ἀντιδράσεις ἀπὸ κορυφαίους ἀκαδημαϊκοὺς διδασκάλους, ὅπως ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Κων. Μουρατίδης, ὁ ὁποῖος σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ παρατηρεῖ:

 «Ἡ ἀλλόκοτος καὶ τερατώδης καὶ καταλυτική της ὀρθοδόξου κανονικῆς τάξεως καὶ Ἱερᾶς Παραδόσεως συμμετοχὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τὸ Παγκόσμιον Συνοθύλευμα τῶν Αἱρέσεων συνιστᾶ τὴν μεγίστην παγίδα τοῦ Ἀντικειμένου ἐν τῇ ἱστορία τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, πρὸς διάβρωσιν καὶ ἀποσύνθεσιν τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας… Αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ γεγονὸς τῆς συμμετοχῆς τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας εἰς τὸ συνοθύλευμα τῶν αἱρέσεων τοῦ ΠΣΕ προσκρούει ‘α πριόρι’ καὶ ἐξ’ ἀπόψεως ἀρχῆς εἰς τεράστια καὶ τούτ’ αὐτὸ ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, προερχόμενα ἐξ’ αὐτῆς τῆς φύσεως καὶ τοῦ χαρακτῆρος τῆς Ἐκκλησίας, ὡς τῆς Μίας, Αγίας Καθολικῆς καὶ Αποστολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας».

Γ. Τράγκας: Όλοι στη γειτονιά βλέπουν τον κακοποιό να μπουκάρει στο σπίτι του ήσυχου και φτωχού γείτονα, αλλά κανείς δεν φωνάζει την αστυνομία

 Όλοι στη γειτονιά βλέπουν τον κακοποιό να μπουκάρει στο σπίτι του ήσυχου και φτωχού γείτονα, αλλά κανείς δεν φωνάζει την αστυνομία. Όλοι βλέπουν να κακοποιεί τον γείτονα. Να απειλεί τον ίδιο. Να χουφτώνει τη γυναίκα του. Να θωπεύει χυδαία τις κόρες του. Αλλά κανείς δεν πηγαίνει να βοηθήσει. Απλά όλοι αποδοκιμάζουν αυτό που συμβαίνει. Κάπως έτσι εξελίσσονται τα πράγματα με την Τουρκία. Οι εταίροι μας, οι Γερμανοί και οι άλλοι βάζουν κάθε τρεις και λίγο διαγωγή κοσμία στην Άγκυρα. Κουνάνε με απογοήτευση το κεφάλι τους για τη συμπεριφορά της. Λένε ότι ο Ερντογάν είναι αδιόρθωτος αλλά αμέσως μετά ως Πόντιοι Πιλάτοι νίπτουν τας χείρας των για την παραβίαση των δικαιωμάτων ενός κυρίαρχου κράτους, που κατά σύμπτωση είναι ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για μια ακόμη φορά, η Τουρκία επιδιώκει τετελεσμένα στην περιοχή του Καστελόριζου. Επιδιώκει τετελεσμένα στην περιοχή του Αιγαίου.

-----------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἐξαιρετικόν ἄρθρον πού ἀποτυπώνει μέ ἀκρίβειαν τήν πραγματικότητα.

Η Σύνοδος ΓΟΧ : άκυρα τα μυστήρια του νέου

Απάντησις των ΓΟΧ εις την Ι. Σύνοδον

Κύριε Διευθυντά,

Εις την έγκριτον εφημερίδα σας, της 3.2. 2006, προεβλήθη απόφασις Συνοδικής Επιτροπής της Νεοημερολογιτικής Εκκλησίας, σχετικώς με τα μυστήρια της ημετέρας Εκκλησίας, την κανονικήν εγκυρότητα των οποίων απορρίπτει. Επ’ αυτού παρακαλούμεν όπως δημοσιεύσητε την κατωτέρω απάντησίν μας. Οι επίσκοποι της κρατικής Εκκλησίας του Νέου Ημερολογίου δεν διατυπώνουν δια πρώτην φοράν την άποψίν των περί δήθεν ακυρότητος των μυστηρίων της καθ’ ημάς Εκκλησίας. Πολλάκις εις το παρελθόν έχει γίνει λόγος περί του θέματος τούτου. Το γεγονός ουδεμίαν εντύπωσιν μάς προξενεί. Είναι επόμενον να ισχυρίζωνται την θέσιν αυτήν, δια να εμφανίζωνται ότι αυτοί δήθεν αποτελούν την Εκκλησίαν του Χριστού και ότι αυτοί έχουν έγκυρα τα μυστήρια. Είναι αυτό το οποίον λέγει ο λαός: «φωνάζει ο κλέφτης, για να φοβηθή ο νοικοκύρης»! «Νοικοκύρης» εις την Ορθοδοξίαν είναι ο πιστός λαός, κατά την μαρτυρίαν των Ορθοδόξων Πατριαρχών της ανατολής εν έτει 1848. Αυτός φυλάττει την Πίστιν του και αποκρούει κάθε κακόδοξον διείσδυσιν, όπως επεχειρήθη το 1924 με την επιβολήν του Φράγκικου Ημερολογίου. Ο λαός, ο οποίος φρυκτωρεί επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας και μάχεται κατά του Οικουμενισμού, είναι η μαρτυρική Εκκλησία μας, η οποία ευρίσκεται εις το στόχαστρον όσων απεστάτησαν από την παραδοθείσαν Πίστιν! Οι καινοτομήσαντες αρχιερείς το 1924, με την αλλαγήν του πατροπαραδότου Ημερολογίου, εις τα πλαίσια του Οικουμενισμού των, έπαυσαν ν’ αποτελούν μέλη του Σώματος του Χριστού, που είναι η Εκκλησία Του. Κατά τον ίδιον τρόπον δεν αποτελούν την Εκκλησίαν του Χριστού, και όσοι, παρά τας αποφάσεις των Πανορθοδόξων Συνόδων του 16^ου αιώνος, δέχονται το Νέον ή Φράγκικον Ημερολόγιον, ή ενστερνίζονται τας αθέους και ψυχοφθόρους διδασκαλίας του Οικουμενισμού, δια την διείδυσιν του οποίου εις τον χώρον της Ορθοδοξίας, πρώτον βήμα υπήρξεν η αλλαγή του Ημερολογίου. Το ότι ο Οικουμενισμός αποτελεί δεινήν αίρεσιν, ή καλύτερον «παναίρεσιν», διακηρύσσεται και από αυτούς ακόμη τους ακολούθους του Νέου Ημερολογίου. Αλλ’ εάν ο Οικουμενισμός είναι αίρεσις, την οποίαν κηρύττουν έργω και λόγω οι εκκλησιαστικοί ηγέται των, από του Αθηναγόρα, Δημητρίου, Βαρθολομαίου, μηδέ του Χριστοδούλου εξαιρουμένου, είναι δυνατόν ποτέ η «εκκλησία» των ν’ αποτελή αληθινή Εκκλησίαν Χριστού; Η Εκκλησία του Χριστού ευρίσκεται μακράν από πάσαν αίρεσιν. Δεν έχει «σπίλον ή ρυτίδα μίαν ή τι των τοιούτων» (Εφ. 5, 27). Κατά δε την Ζ΄ Οικουμενικήν Σύνοδον «η αίρεσις χωρίζει από της Εκκλησίας πάντα άνθρωπον»! Ως εκ τούτου, το 1924 μέλη της Εκκλησίας του Χριστού ήσαν και είναι μόνον όσοι δεν εδέχθησαν το Νέον Ημερολόγιον, δεν κοινωνούν με όσους δέχθηκαν αυτό και δεν υπέκυψαν μέχρι σήμερον εις τον πειρασμόν της αιρέσεως του Οικουμενισμού! Μόνον αυτή η Εκκλησία, είναι η πραγματική Ορθόδοξος Εκκλησία. Μόνον αυτή έχει χάριν εις τα μυστήριά της. Ουδεμία άλλη. Και αυτή η Εκκλησία είναι η ημετέρα, η του Πατρώου Ημερολογίου. Η Εκκλησία των καινοτόμων αρχιερέων του Νέου Ημερολογίου ενόθευσε την Ορθοδοξίαν και εστερήθη της χάριτος του αγίου Πνεύματος, ως έχει διακηρύξει η ακαινοτόμητος Εκκλησία μας το 1935 και 1974 δια Συνοδικών αποφάσεών της. Είναι ευνόητοι, λοιπόν, οι λόγοι δια τους οποίους οι Νεοημερολογίται αρχιερείς, κατά τακτικά διαστήματα, ως και τώρα, αναμασούν τας αστηρίκτους και αθεολογήτους αυτάς απόψεις των περί των μυστηρίων μας, διαστρέφοντες την αλήθειαν, προς στήριξίν των.  

Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη:

Συμπληρώνω κάτι που άφησα ημιτελές γιά τό περιοδικό (προελεύσεως Αγγλικής) Sobornost : «Άργησα, ομολογώ, νά καταλάβω τόν διαβρωτικό-οικουμενιστικό ρόλο του». Στήν Ελλάδα εκπροσωπείται συγκεκαλυμμένα από τό περιοδικό "Σύναξη". Ακαδημίες Βόλου, Καιροί καί άλλα ... πανηγύρια, καί συνεχίζω. Κατά τά γνωστά "σημαίνον" είναι η χρησιμοποιούμενη λέξη καί "σημαινόμενον" η νοηματική-επεξηγηματική αυτής έννοια. Όσον λοιπόν αφορά στό μυστήριον τής Αγίας Τριάδος, στό μυστήριον τής Εκκλησίας καί στό μυστήριον τής υποστατικής ένωσης τών δύο φύσεων στό ένα Πρόσωπο τού σαρκωθέντος Θεού, οι αιρετικοί Νεορθόδοξοι τήν λέξη περιχώρηση (αλληλοπεριχώρηση ή κοινωνία) τήν νοηματοδούν ως σχέση. Καί τί γίνεται στήν συνέχεια ;

Ρωσικό ΥΠΕΞ: Η πολιτική της «Μεγάλης Αλβανίας» απειλητική για τα Βαλκάνια

 Aυστηρά μηνύματα σε Αλβανία και Κόσοβο στέλνει το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών που κάνει λόγο για προώθηση της ιδέας της «Μεγάλης Αλβανίας».

Ανακοίνωση εξέδωσε το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών μετά την κοινή συνεδρίαση Αλβανίας και Κοσόβου.

Σύμφωνα με το ρωσικό Υπουργείο, οι προσπάθειες της Πρίστινας και των Τιράνων να προωθήσουν την πολιτική της «Μεγάλης Αλβανίας» απειλούν την ασφάλεια στα Βαλκάνια.

-------------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Τι συμβαίνει με τον Κυριάκο; Διόρισε τον Ντόκο του…τουρκόφιλου ΕΛΙΑΜΕΠ ως ΣΕΑ -Ο άνθρωπος που ήθελε συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο
13 Οκτωβρίου 2020


O πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε την απόφαση ότι ο Θάνος Ντόκος αναλαμβάνει την θέση του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Πρωθυπουργού!!

Είναι ο άνθρωπος ο οποίος τον Νοέμβριο του 2019 είχε δηλώσει «Ακόμη και ιδέες περί συνεκμετάλλευσης (kazan-kazan) μπορούν να συζητηθούν, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο.»

Τον Φεβρουάριο του 2020 Ντόκος είχε μιλήσει για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο μιλώντας και στην κυπριακή εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» με την ιδιότητα του αναπληρωτή συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού τότε.

«Εφόσον ανακαλυφθούν σημαντικά κοιτάσματα στο Αιγαίο ή (το πιο πιθανόν) στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον το κοίτασμα εκτείνεται στις θαλάσσιες ζώνες και των δύο χωρών (περίπτωση Κατάρ-Ιράν), εφόσον η ποσότητα, η τιμή και οι τάσεις απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα επιτρέψουν την εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος και, τέλος, εφόσον η Ελλάδα αποφασίσει ότι αυτό τη συμφέρει, τότε θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια συμφωνία συνεκμετάλλευσης με ποσοστά που θα καθοριστούν σύμφωνα με τα συμφωνημένα θαλάσσια σύνορα» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μάλιστα για αυτήν την του τη δήλωση ο Θάνος Ντόκος έφτασε ένα βήμα πριν την παραίτηση….

Eίναι ο ίδιος άνθρωπος που στις αρχές καλοκαιριού είχε πει «Θα ζήσουμε αναγκαστικά με το τουρκολιβυκό μνημόνιο»!

«Το τουρκολιβυκό μνημόνιο μας προβληματίζει παρά πολύ, αλλά δυστυχώς προβληματίζει μόνο εμάς» και είπε πως «θα ζήσουμε με αυτό για ένα διάστημα».

Τώρα ο ίδιος άνθρωπος αναλαμβάνει την θέση του ΣΕΑ και γίνεται κατανοητό πως στην ελληνική ηγεσία έχουν αποδεχτεί την «μοίρα» τους σε ότι αφορά την συμφωνία Άγκυρας-Τρίπολης με την οποία αρπάζουν ελληνική υφαλοκρηπίδα και σε ότι αφορά για το πως πρέπει να διευθετηθεί η κρίση που προκαλεί η Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Συνεπώς, δίνουν το «σήμα» για το πως σκοπεύουν να αντιδράσουν στη νέα εισβολή του Oruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Άμεση προτεραιότητα του κ. Ντόκου και του γραφείου Εθνικής Ασφαλείας είναι η ολοκλήρωση της στρατηγικής εθνικής ασφάλειας και της θεσμοθέτησης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας.

Ο κ. Ντόκος αναλαμβάνει τα καθήκοντα του αντιναυάρχου ε.α. Αλέξανδρου Διακόπουλου, ο οποίος είχε παραιτηθεί κατά τα μέσα Αυγούστου, ύστερα από τον σάλο που προκάλεσαν δηλώσεις του για τις έρευνες που πραγματοποιούσε το Oruc Reis στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και το αρνούνταν η κυβέρνηση.

Ποιος είναι ο Θάνος Ντόκος

Ο Θάνος Ντόκος είναι Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Cambridge. Έχει διατελέσει ερευνητής στο Ινστιτούτο Έρευνας για την Ειρήνη της Φρανκφούρτης και το Κέντρο για την Επιστήμη και τις Διεθνείς Σχέσεις του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Από το Μάρτιο 1996 έως τον Οκτώβριο 1998 εργάστηκε ως Επιστημονικός Υπεύθυνος της Διεύθυνσης Στρατηγικών Μελετών, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στο διάστημα 1998-99 ως Σύμβουλος σε θέματα ΝΑΤΟ στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Σήμερα είναι Γενικός Διευθυντής στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Έχει διδάξει στα Πανεπιστήμια Πειραιώς και Αθηνών, τη Σχολή Εθνικής Αμύνης, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας και τη Διπλωματική Ακαδημία.

-------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὅσοι δέν ἔχουν καταλάβει ἀκόμη ὅτι ὁ Μητσοτάκης ἐργάζεται ὑπέρ τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος (ΕΕ, Τουρκία, Σκόπια κ.λπ.) θά ἐκπλήσσωνται μέ τίς ἐπιλογές του.

π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἁγιότης μαρτυρουμένη

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ἀθρόα¹ κατάταξη νέων Ἁγίων στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόσο στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅσο καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ῥωσίας, προκάλεσε τὶς ἑπόμενες σκέψεις πάνω σε μία οὐσιώδη πτυχὴ τῆς διαδικασίας τῆς «ἀναγνωρίσεως» Ἁγίων στὴν ὀρθόδοξη παράδοση.

1. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΠΑΤΕΡΙΚΗ παράδοση ἀποδίδει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγίου² στὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν φθάσει στὴ θέωση καὶ συνιστοῦν τοὺς μάρτυρές της μέσα στὴν ἱστορία. Κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό, τιμοῦμε τοὺς Ἁγίους «ὡς ἑνωθέντας Θεῷ κατὰ προαίρεσιν καὶ τοῦτον δεξαμένους ἔνοικον καὶ τῇ τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, ὅπερ αὐτός ἐστι φύσει». Ἅγιοι εἶναι «οἱ ἔμψυχοι ναοὶ τοῦ Θεοῦ, τὰ ἔμψυχα τοῦ Θεοῦ σκηνώματα», διότι «διὰ τοῦ νοῦ τοῖς σώμασιν αὐτῶν ἐνώκησεν ὁ Θεός»³.

Ἕνα ἀπὸ τὰ περισσότερο ἀνησυχητικὰ συμπτώματα τῆς ἐποχῆς μας -καρπὸς τῆς μακρᾶς ἀλλοιώσεως τῶν θεολογικῶν μας κριτηρίων- εἶναι ἡ θεώρηση τῆς σωτηρίας, καὶ συνεπῶς καὶ τῆς ἁγιότητας, σὲ πλαίσια ἠθικά, στὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς προσπάθειας καὶ βελτιώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Λόγω τῆς βαθμιαίας ἐπικρατήσεως οὐμανιστικῶν καὶ ἠθικολογικῶν κριτηρίων νοεῖται καὶ ἡ θέωση ὡς ἠθικὸ καὶ ὄχι ὀντολογικὸ γεγονός, δηλαδὴ ὡς «κατὰ χάριν» ἀλλοίωση τῆς φύσεως καὶ συνόλης τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου.

Τη ΙΔ΄ (14η) Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΚΟΣΜΑ του Ποιητού, Επισκόπου Μαϊουμά του Αγιοπολίτου, ήτοι του Ιεροσολυμίτου.

Κοσμάς ο Όσιος Πατήρ ημών, ο Ποιητής, έμεινεν ορφανός ενώ ήτο πολύ νέος· όθεν έλαβεν αυτόν ο πατήρ του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, ονόματι Σέργιος, και τον υιοθέτησε δια ψυχικήν του σωτηρίαν, έχων πολλήν πρόνοιαν περί αυτού και κηδεμονίαν. Επειδή δε ο πατήρ του θείου Δαμασκηνού είχε πλούτον και δόξαν πολλήν, δια τούτο προσέλαβεν εις τον οίκον του πολυμαθή τινα και σοφόν διδάσκαλον, αξίωμα έχοντα των Ασηκρητών, Μοναχόν δε ονομαζόμενον και αυτόν Κοσμάν.

Ὁ Μέγας Βασίλειος στὸ ἔργον του «Πρόσεχε σεαυτῷ» συμβουλεύει τὰ ἑξῆς:

«Ἐξέτασε τὸν ἑαυτόν σου, νὰ γνωρίσης ποιὸς εἶσαι. Γνώρισε τὴν φύση σου, ὅτι δηλαδὴ τὸ μὲν σῶμα σου εἶναι θνητό, ἡ δὲ ψυχή σου ἀθάνατη, καὶ ὅτι ἡ ζωή μας εἶναι κάπως διπλῆ. Ἡ μιὰ φάση της σχετίζεται μὲ τὴν σάρκα καὶ περνάει γρήγορα, ἐνῶ ἡ ἄλλη φάση της συγγενεύει μὲ τὴν ψυχή καὶ δὲν ἐπιδέχεται περιγραφή. “Πρόσεχε λοιπὸν τὸν ἑαυτόν σου” καὶ οὔτε στὰ θνητὰ καὶ τὰ φθαρτὰ νὰ προσκολληθῆς, σὰν νὰ εἶναι αἰώνια, οὔτε τὰ αἰώνια νὰ περιφρονήσης, σὰν νὰ εἶναι προσωρινά».

Eνώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος!

Αποροφημένοι οι μεν Ποιμένες από την αίγλην του αξιώματος και την κοινωνικήν δράσι, το πλήθος των ανυπόπτων προβάτων που τους ακολουθούν και τον οικοδομικόν οργασμόν των παιδικών κατασκηνώσεων και γηροκομείων, τους κύκλους Γραφής και τις σελίδες των εκδόσεών τους, οι δε Μοναχοί από την αίγλην της περικυκλούσης αυτούς φήμης δια την … νηπτικήν θεολογίαν και το … άκτιστον φως της νοεράς προσευχής τους, αδιαφορούν αν στο ένα και κύριο, την ομολογία της πίστεως, απέτυχαν, με αποτέλεσμα όλα τα λοιπά να είναι ενώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος! Η Εκκλησία, τους έκανε επισκόπους για να διδάσκουν και φυλάττουν τον λόγον της Αληθείας Της, ακέραιον και ανόθευτον, κρατώντας συγχρόνως τα πρόβατά Της μακρυά από τα λειβάδια των αιρετικών, και όχι να τα εγκαταλείπουν απροστάτευτα μέχρι το στόμα του λύκου με την πρόφασι ότι μόλις θα τα καταπιή, τότε θα δείξουν την ποιμενική τους ικανότητα! Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή και ιεραποστολική δράσι, και ότι, γι΄ αυτό το ΟΧΙ έχουν ταχθή από την Εκκλησία «εις τόπον Χριστού» και των Αποστόλων Του;

Ἄν ποτέ ἀνασυνταχθῇ ἡ Ὀρθοδοξία καί γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος, αὐτή θά μακαρίσῃ τούς ἁγνούς ἀγνωνιστάς τοῦ 1924 -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Οἰ «Π/Ηται» πού ἀντέδρασαν τό 1924 εἰς τήν Μασονικήν μεταρρύθμισιν τοῦ ἑορτολογίου, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἦτο τό πρῶτον ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ βῆμα πρός τόν Οἰκουμενισμόν, ἀντιστοιχοῦν πρός τούς ἀντιδράσαντας εἰς τήν εἰκονομαχικήν ψευδο-σύνοδον τοῦ 754. Ἄν ποτέ ἀνασυνταχθῇ ἡ Ὀρθοδοξία καί γίνῃ Πανορθόδοξος Σύνοδος, αὐτή θά μακαρίσῃ τούς ἁγνούς ἀγνωνιστάς τοῦ 1924 καί θ' ἀναθεματίσῃ ὅσους κατόπιν ἐπρόδωσαν τόν ἱερόν ἀγῶνα χέρι-χέρι μέ τούς Οἰκουμενιστάς Μεταξάκην, Παπαδόπουλον καί ὅσους κατόπιν ἠκολούθησαν τήν γραμμήν τῶν δύο αὐτῶν «νέων Λουθήρων».

---------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 14 Οκτωβρίου 2020 - 3:05 μ.μ.: «Η δογματοποίηση του ημερολογίου είναι μεγάλη αίρεση».

Μεταξύ ὅλων τῶν ψεμμάτων πού γράφεις, αὐτό εἶναι τό μεγαλύτερον. Τό ἔχω ἀποδείξει δεκάδες φορές, ἀλλά, ὡσάν τήν Λερναίαν Ὕδραν, ὅλο καί ξεφυτρώνουν καινούργια κεφάλια! Βλ. τά ἄρθρα μου
http://koukfamily.blogspot.com/2017/09/blog-post_16.html
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_23.html#comment-form
http://krufo-sxoleio.blogspot.com/2019/03/blog-post_7.html
https://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_82.html
http://orthodox-voice.blogspot.com/2019/08/blog-post_768.html

Άγιος Γρηγόριος Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Ο Μέγας ούτος της Ορθοδόξου Εκκλησίας αστήρ διεκρίθη δια τους αγώνας του εναντίον των λατινοφρόνων και λατινοφίλων ενωτικών της εποχής του, υπήρξε δε ο σφοδρότερος αντίπαλος του λατινόφρονος Πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ του Βέκκου. Πριν εισέτι χειροτονηθή Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατά το 1283, επί Ανδρονίκου Παλαιολόγου, διηύθυνε λίαν επιτυχώς τας Πατριαρχικάς υποθέσεις ως λόγιος Γεώργιος εκ Κύπρου. Εκλεγείς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από λαϊκών, ηρνήθη να δεχθή χειροτονίαν από λατινόφρονας ή λατινοφίλους Επισκόπους, ή έστω και απλώς επικοινωνήσαντας μετά των λατινοφρόνων. Επειδή δε όλοι σχεδόν οι Επίσκοποι του κλίματος του Πατριαρχείου της εποχής εκείνης είχον οπωσδήποτε επικοινωνήσει μετά του προκατόχου του Πατριάρχου Ιωάννου ΙΑ΄ του Βέκκου, παρέμεινεν επ’ αρκετόν εψηφισμένος μεν Πατριάρχης, αλλ’ άνευ χειροτονίας εκτελών μόνον όσα εκ των πατριαρχικών καθηκόντων δεν απήτουν ιερωσύνην. Ελθόντων ακολούθως εις Κωνσταντινούπολιν των μη λατινισάντων Επισκόπων Κοζύλης και Δεβρών (πόλεων Αιτωλίας και Μακεδονίας), εδέχθη την χειροτονίαν αφού προηγουμένως εχειροτόνησαν ούτοι τον Ηρακλείας Γερμανόν, όστις, κατά την τάξιν, εγκαθίστα τον Κωνσταντινουπόλεως.

«Το Μυστήριο της Εκκλησίας και το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος» -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Ιωάννης Ζηζιούλας

Aκαδημία Aθηνών, Αθήνα

«Το Μυστήριο της Εκκλησίας και το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος»
Abstract:
Τελευταίως, αμφισβητείται και υπό ορθοδόξων θεολόγων κάθε σύνδεση του Μυστηρίου της Εκκλησίας με το Μυστήριο της Αγίας Τριάδος. Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας, όπως ο άγιος Ιγνάτιος, ο άγιος Μάξιμος αλλά και ολόκληρη η θεία Λατρεία της Εκκλησίας μας, συνδέουν εικονικά την Εκκλησία με το Θεό. Ο άγιος Μάξιμος, ακολουθώντας τον Διονύσιο Αρεοπαγίτη, τονίζει ιδιαίτερα, ότι η ουσία του Θεού με κανένα τρόπο δεν μπορεί να εικονιστεί στη Δημιουργία. Ο άγιος Μάξιμος σχολιάζοντάς το, βρίσκει έναν εικονισμό του Μυστηρίου αυτού στο τρίπτυχο: γέννεσις – κίνησις – στάσις, το οποίο χαρακτηρίζει τη Δημιουργία. Στο Πρόσωπο του Χριστού συνυπάρχει όλη η Αγία Τριάς. Κατά τον άγιο Μάξιμο, η παρουσία του Θεού στη Δημιουργία δεν μπορεί να εκφραστεί με όρους analogia entis, κι ούτε με μία διανοητική κίνηση από το σημαίνον στο σημαινόμενον, αλλά μόνον με αυτό που ονομάζει, ο άγιος Μάξιμος, σύμβολον ή τύπον. Η Εκκλησία πάντοτε θεωρούσε την Αγία Τριάδα ως παρούσα στη Δημιουργία χάρη στην παρουσία της υποστάσεως του Υιού μέσα στην κτίση. Η δια συμβόλων και εικόνων παρουσία του τριαδικού Θεού στην Εκκλησία είναι αποτέλεσμα της κοσμολογικής διαστάσεως της χριστολογίας. Δεν μπορεί να εννοηθεί εκκλησιολογία χωρίς τριαδολογία.
Key words: Εκκλησία, εικόνα, σύμβολο, τρόπος ενώσεως, χριστολογία, Αγία Τριάς.

«Η φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως» -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη καθηγητού Παν. Αθηνών

Μιά ακτινογραφία του έσω μας φαρισαίου !!

Μια βασική δομή της ψυχικής συγκρούσεως είναι και η φαρισαϊκή. Τα κεντρικά χαρακτηριστικά της "φαρισαϊκής" δομής είναι σε πρώτη φάση δύο: η εξωτερική συμπεριφορά και η εσωτερική ψυχοδυναμική δραστικότητα. Η εξωτερική "φαρισαϊκή" συμπεριφορά: Η φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως εκφράζεται με τα εξής ιδιαίτερα στοιχεία.

1). Με πληθωρική ευσέβεια ή τήρηση των θρησκευτικών τύπων. Στη συμπεριφορά του Φαρισαίου κυριαρχεί η αγχώδης τάση για βίωση και πλήρωση κάθε θρησκευτικού "τύπου", που θεωρείται απαραίτητος για την αυτοβεβαίωση της θρησκευτικής υπεροχής. Ο Φαρισαίος έχει τη δίψα του θρησκευτικού βιώματος.

 2). Με διακήρυξη της θρησκευτικής ολοκληρώσεως. Η Φαρισαϊκή δομή της ψυχικής συγκρούσεως ωθεί προς διακήρυξη της θρησκευτικής ολοκληρώσεως. Ο φαρισαίος αισθάνεται την ανάγκη να βεβαιώσει τους άλλους ανθρώπους για την ολοκλήρωση αυτή και μάλιστα να τους πείσει. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιεί τη στατιστική. Τα βιωματικά στοιχεία της ευσέβειάς του αντικειμενοποιούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να μετρηθούν και να αξιολογηθούν.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως -- Ομιλία του πατέρα Νικολάου Δημαρά

 

Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη.

«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.

 Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα».