ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΕΙΣ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΑΣ

ΟΤΙ ΣΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΥΛΙΓΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΩΣΑΝ ΕΙΣ ΠΗΛΟΝ                                                               

 «Αμήν αμήν λέγω υμίν, ότι έρχεται ώρα και νυν εστιν, ότε οι νεκροί ακούσονται της φωνής του Υιού του Θεού, και οι ακούσαντες ζήσονται» (Ιωάν. ε: 25).                                                                                                                                                

Επειδή και το ανθρώπινον γένος έχασεν ως αχάριστος δούλος του ουρανίου Πατρός την πρώτην κληρονομίαν, της οποίας ένα από τα χαρίσματα ήτο και ένας σταλαγμός σοφίας από το αχανές πέλαγος της σοφίας του Θεού, με το οποίον ηδύνατο να προγνωρίζη τα πράγματα καθώς είναι η ύπαρξίς των και η φύσις των, όχι μόνον όσα υποπίπτουσιν εις τα σωματικά αισθητήρια, αλλά και τ’ άλλα όσα έρχονται εις τον νουν· επειδή, λέγω, και έχασε τοιούτον θησαυρόν ο άνθρωπος, μόλις και μετά βίας γνωρίζει και καταπείθεται εις εκείνα όπου βλέπει με τους οφθαλμούς του. Δια τούτο και ο θεόπτης Μωϋσής, βλέπων μακρόθεν την βάτον, ήτις εκαίετο και δεν κατεκαίετο, και μη δυνάμενος να καταλάβη του Μυστηρίου εκείνου την δύναμιν και έννοιαν, έλεγε· «Παρελθών όψομαι το όραμα το μέγα τούτο» (Έξοδ. γ:3).

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

Ο Θεσσαλονίκης θείος Γρηγόριος επάνω εις το όνομα της Παρθένου, πανηγυρίζων εις την εορτήν και λέγων:                                     

«Και το όνομα, φησί, της Παρθένου Μαριάμ· τούτο δε ερμηνεύεται «Κυρία» παρίστησι δε και το αξίωμα της Παρθένου, και το βέβαιον της Παρθενίας και εις το εξής αδιάπτωτον, και το εξηλλαγμένον αυτής του βίου και δια πάντων ηκριβωμένον και, ως ειπείν, παναμώμητον· κυρίως γαρ ούσα και φερωνύμως Παρθένος, πάσαν είχε την της αγνείας παντελή πανκτησίαν. Παρθένος ούσα και το σώμα και την ψυχήν, και τας της ψυχής δυνάμεις και τας του σώματος αισθήσεις πάσας μολυσμού παντός υπερανωκισμένας πλουτούσα, και τοσούτο κυρίως τε και βεβαίως και, ως ειπείν, κεκυρωμένως και τοις πάσιν ασύλως τον άπαντα χρόνον, ώσπερ η κεκλεισμένη πύλη τα εντεθησαυρισμένα, και το εσφραγισμένον βιβλίον οφθαλμοίς άψαυστα τηρεί τα εγγεγραμμένα».

Τη ΣΤ΄ (6η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών Ιλαρίωνος του νέου, Ηγουμένου της Μονής των Δαλμάτων.

Ιλαρίων, ο Όσιος πατήρ ημών, ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Νικηφόρου του Πατρικίου εν έτει ωβ΄ (802) και Σταυρακίου, Μιχαήλ Ραγκαβέ και Λέοντος Αρμενίου του εικονομάχου. Κατήγετο δε εκ Καππαδοκίας, πατέρα μεν έχων Πέτρον καλούμενον, μητέρα δε Θεοδοσίαν. Ο πατήρ αυτού ήτο γνωστός εις τον βασιλέα, επειδή αυτός εχορήγει τον άρτον της βασιλικής τραπάζης. Αφού δε ο Όσιος εγεννήθη και απεγαλακτίσθη, εστάλη εις σχολείον δια να μάθη επιμελώς τα ιερά γράμματα. Ότε δε έφθασεν εις την ηλικίαν των είκοσι χρόνων, εγκαταλείψας ευαγγελικώς πατέρα, μητέρα, οικίαν, πλούτον και πάντα τον κόσμον, εγένετο Μοναχός εις το εν Κωνσταντινουπόλει Μοναστήριον, το καλούμενον του Ξηροκηπίου.

Η μικτή Μονή του Έσσεξ....

...Όταν ελειτούργει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έβλεπε το Άγιον Πνεύμα, όπερ κατέβαινεν εις τα τίμια δώρα με σημείον, όπερ έβλεπε μόνον η καθαρά και αμόλυντος ψυχή του. Λειτουργούντος ποτέ του Αγίου μετά τινος Διακόνου, ούτος ατενίσας προς τον γυναικωνίτην είδε γυναίκα ωραίαν και εσκανδαλίσθη. Εννοήσας τούτο ο Άγιος βλέπει ότι δε κατήλθε το Άγιον Πνεύμα, κατά την συνήθειαν. Τότε τον μεν Διάκονον διέκοψεν από την λειτουργίαν εκείνην και τότε είδε το Άγιον Πνεύμα. Μετά δε ταύτα, δια να μη συμβή και άλλοτε, προσέταξε να κατασκευάσωσιν εις τον γυναικωνίτην δικτυωτά (καφάσια), ώστε αι γυναίκες να βλέπωσι προς το άγιον Βήμα, οι δε Κληρικοί να μη βλέπωσι προς τας γυναίκας 

(Συναξ. Τόμος:ΙΑ, 425).

Η προσφορά της Πεντηκοστής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ο λόγος δώρο αποκλειστικό του Θεού στον άνθρωπο, που τον κατέστησε κυβερνήτη και άρχοντα του σύμπαντος, υπέστη και αυτός τις συνέπειες της πτώσεως. Μαζί με τα άλλα θεϊκά στοιχεία της προσωπικότητος φθείρεται και η λειτουργία του λόγου· η σκέψη του ανθρώπου, οδηγός για την γνώση και την αλήθεια, εκτρέπεται σε δρόμους απωλείας και η γλώσσα του, μέσο συνεννοήσεως και συνδέσμου, γίνεται όργανο διασπάσεως και συγχύσεως. Καταντά άλογος και άλαλος ο πεσμένος άνθρωπος και η Βαβέλ περνά στην ιστορία ως σύμβολο της αποτυχίας και της διαιρέσεως της ανθρώπινης κοινωνίας. Αιώνες πολλούς αργότερα, όταν η εξαχρείωση και εξαθλίωση έχουν φθάσει σε οριακά επίπεδα, έρχεται ο Μονογενής Υιός και Λόγος – σημειώστε το όνομα – του Θεού, για να ενώσει τα διεστώτα, να αποκαταστήσει την σαλευμένη ειρήνη και να ανασυγκροτήσει την διαλυμένη κοινωνία. Με τον ζωογόνο λόγο του ανασταίνει την συνείδηση του πεσμένου ανθρώπου. Με το θάνατο και την ανάστασή του αφθαρτίζει την φύση του, την καθιστά καινή κτίση μέσα στην Εκκλησία του, όπου ο ίδιος προσφέρεται ακατάπαυστα ως άσαρκος λόγος (αγία Γραφή) και ως ένσαρκος λόγος (μυστήριο Θείας κοινωνίας). 

Ἡ νόσος τῆς ὑπερηφανείας -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Νοσηλευτές καί νοσηλευόμενοι, ἀλλά καί ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, μένουν κατάπληκτοι μπροστά στίς πιό ἀπίθανες ἀσθένειες, καί στά πιό ἀπίθανα προβλήματα ὑγείας. Ἀσθένειες καί ἐπιδημίες ἐξαφανίζονται, καί ἄλλες –ἴσως περισσότερες– ἐμφανίζονται... σάν τ᾽ ἀστέρια, πού ἄλλα ἐξαφανίζονται ἀπ᾽ τό στερέωμα, καί «νέοι ἀστέρες» γεννιοῦνται. Ἡ πιό πάνω ἀναφορά ἔγινε γιά τίς ἀσθένειες τοῦ σώματος. Μά ἐδῶ, μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ψυχή, τῆς ὁποίας οἱ ἀσθένειες εἶναι πολύ περισσότερες, σοβαρότερες, καί συχνά, πιό δυσδιάκριτες. Πόσοι ἅγιοι Πατέρες τίς ἔχουν ἐντοπίσει καί μελετήσει, δίνοντάς μας καί τά σχετικά πνευματικά φάρμακα μέ τά συγγραφικά τους ἔργα! Ἡ ὑπερηφάνεια εἶναι θανάσιμο ἁμάρτημα, κι ἀπ᾽ τά θανάσιμα τό πιό θανάσιμο.

Η «έκφραση μίσους» από κοινωνικό Δίκτυο -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

---------- Forwarded message ---------

Από: Kyprianos Christodoulides <kyprianos01@gmail.com>
Date: Παρ, 5 Ιουν 2020 στις 3:47 μ.μ.
Subject: Η «έκφραση μίσους» από κοινωνικό Δίκτυο
To: daskalos ksipnistere <ksipnistere1@gmail.com>

f/b : Το σχόλιο αυτό παραβιάζει τους Όρους της κοινότητάς μας σε ό,τι αφορά τις φράσεις μίσους

[ Σημείωση, σχόλιο «παραβιαστή», σε ανάρτηση φέισμπουκ, που εξυμνούσε αμφιλεγόμενο ιερέα.]

Πώς εκλαμβάνεται η «έκφραση μίσους» από κοινωνικό Δίκτυο

f/b : Πληροφορίες για το σχόλιό σας

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020 στις 8:09 μ.μ.

fb :Κανείς άλλος δεν μπορεί να δει το σχόλιό σας.

Ποιο ήταν το σχόλιο ;

- Ώστε έτσι λοιπόν ! Κοινοποιήσεις 1.465 καί λάϊκ 6,2 χιλιάδες !! Μηδενικές γιά ελεγκτικά σχόλια τών εκλεγμένων "μωρών καί ασθενών" πρός κατίσχυση τών σοφών τού κόσμου τούτου. Τώρα τόν ανακάλυψαν καί τόν λένε χαρισματικό !

- Τώρα, γιατί τώρα ;

 - Επειδή σέ δημοσιογραφική συνέντευξη θρησκευτικού σάϊτ, ίσως καί εφημερίδας πάντως προοδευτικής, όπως είναι όλες, είπε ότι ο Χριστός δέν καταδίκασε τήν ομοφυλοφιλία, παρά μόνο τήν υποκρισία ! Γι' αυτό τόν λένε "χαρισματικό".

 - Καί λίγο τό θεωρείς εσύ ;

 - Είναι λίγο γιά τούς θεολογικά άσχετους, που είναι δυστυχώς οι περισσότεροι. Οι όντως ολίγοι, οι έχοντες θεογνωσίας επίγνωση, αυτοί έπρεπε νά είναι οι περισσότεροι καί νά μαθαίνουν στούς άσχετους διαστροφείς τών αγίων Γραμμάτων, ότι η ομοφυλοφιλία αποτελεί τήν κορωνίδα τής υποκρισίας.

 - Καί γιατί παρακαλώ ;

 - Διότι ο ομοφυλόφιλος υποστασιάζει βιωματικά, άν θέλεις οντολογικά, τήν διεστραμμένη ανθρώπινη φύση. Ο ομοφυλόφιλος παρότι άνδρας ή γυναίκα, υποκρίνεται, ο μέν άνδρας τήν γυναίκα, η δέ γυναίκα τόν άνδρα ! Νά γιατί. Καί λέγε μου εσύ, άν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία από αυτό.

f/b : Ελέγχουμε το σχόλιό σας

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020 στις 8:43 μ.μ.

f/b : Γίνεται έλεγχος του σχολίου σας.

 f/b : Επιβεβαιώσαμε ότι το σχόλιό σας δεν ακολουθούσε τους Όρους της κοινότητάς μας

Ερώτηση «παραβιαστή» προς ελεγκτές-λογοκριτές  f/b :   Οι «όροι τής κοινότητας» υπερτερούν τών όρων τής Φύσεως ; Άν ισχύει αυτό, τότε οι «όροι τής κοινότητας», είναι έκφραση μίσους πρός τούς όρους τής Φύσεως.
--------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Κυπριανός Χριστοδουλίδης: «Ερώτηση «παραβιαστή» προς ελεγκτές-λογοκριτές f/b : Οι «όροι τής κοινότητας» υπερτερούν τών όρων τής Φύσεως ; Άν ισχύει αυτό, τότε οι «όροι τής κοινότητας», είναι έκφραση μίσους πρός τούς όρους τής Φύσεως».

Ἀγαπητέ μου Κυπριανέ, οἱ Νεοταξῖται ὄντως διαστρέφουν τά πάντα! Δέν ἐκπλήσσομαι πού ἔθεσαν τήν ΒΡΩΜΕΡΑΝ των «πολιτικήν ὀρθότητα» ὑπεράνω τῶν νόμων τῆς Φύσεως καί βεβαίως ὑπεράνω τῶν Νόμων τοῦ Θεοῦ! Ὁ Διάβολος ἔχει πλέον πολλούς ἐργάτας!

Γουμενίσσης Δημήτριος: «Επιχειρείτε τεχνηέντως πληθυσμιακή αλλοίωση του τόπου μας»

Ευθείες «βολές» κατά της κυβέρνησης γιά την μεταναστευτική πολιτική της εξαπέλυσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου κ. Δημήτριος, κατηγορώντας την «ανοικτά» γιά επιχείρηση πληθυσμιακής αλλοίωσης του τόπου μας «κατά τρόπο που υπονομεύει την εθνική κυριαρχία μας και το μέλλον μας».

Στην σχετική επιστολή-«καταπέλτη» προς τον υπουργό μεταναστευτικής πολιτικής Νότη Μηταράκη, την οποία κοινοποιεί στον πρωθυπουργο Κυριάκο Μητσοτάκη και τους υπουργούς Επικρατείας κ. Γεραπετρίτη και αγροτικής ανάπτυξης κ. Βορίδη, ο κ. Δημήτριος αναφέρει τα εξής:
-----------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἐξαιρετικόν καί κρίσιμον ἄρθρον! Θ' ἀκούσουν οἱ ΠΡΟΔΟΤΑΙ;
-------------------------
Ανώνυμος είπε...

Ο Δημήτριος είναι υπέρμαχος της ψευδοεκκλησιας τής Ουκρανίας, ας το έχουμε υπόψη

Αλυσοδένουν τους πιστούς με το πετραχήλι τους και τους μεταβάλλουν σε αυτόματα κινούμενα ( ρομπότ).

Ο Θεός, επειδή, ο άνθρωπος ήτο προικισμένος με ελεύθερη θέληση, μετά την πτώση, ζήτησε ευθύνες. Έτσι η ευθύνη είναι στοιχείο της ζωής μας. Είναι αδιανόητο να θεωρείς το άτομο υπεύθυνο για τις πράξεις του και συγχρόνως να του αρνήσαι το δικαίωμα να αποφασίζει γι’ αυτές. Αλυσοδένουν τους πιστούς με το πετραχήλι τους και τους μεταβάλλουν σε αυτόματα κινούμενα ( ρομπότ). Καταργείται έτσι το Πρόσωπο. Στα πλαίσια των διαπιστώσεων για το Άγιον Όρος των ημερών μας, θα ήθελα επίσης να παρατηρήσω, ότι γίνεται μια παρανόηση στις πνευματικές σχέσεις μεταξύ γέροντος και υποτακτικών, με συνέπεια να ειδωλοποιείται, να απολυτοποιείται και να ανάγεται σε επίπεδα αλαθήτου ο γέροντας, πράγμα που κι΄ αυτόν βλάπτει και τους υποτακτικούς μεταβάλλει σε άβουλα και άνοα όντα.  
----------------------------------------

Marinos Ritsoudis είπε...

Και η πολιτειακή ηγεσία αλυσοδένει τους Εκκλησιαστικούς με τους μισθούς καί τις αναγνωρίσεις, και καταργείται ο Χριστός και ο αμαρτωλός άνθρωπος μέ τό πρόσωπο του Χριστού, και υπηρετείται ο κοροναϊός δηλαδή ο διάβολος.
Ο Κύριος λέει, ελάτε στον Οίκο Τού Πατρός Μου.
Ο αμαρτωλός άνθρωπος που θέλει να βρει την σωτηρία του λέει : Θέλω Κύριε.
Ο κοροναϊός λέγει με το στόμα των Κυβερνώντων : Απαγορεύεται η συμμετοχή στα Αγιαστικά Μυστήρια της Εκκλησίας, Κλειστείτε στα σπίτια σας να σωθείτε.

Εν κατακλείδι, καταφρονείται το κέντρο της Ζωής τής Εκκλησίας που είναι ο Χριστός και ο πεπτωκοτας άνθρωπος και εντέλεται νά γίνεται το κέντρο της σωτηρίας το σπίτι και η απομόνωση.

Αυτό είναι άρνηση της Αγίας Εκκλησίας, και των προσώπων για τά οποία ιδρύθηκε η Αγία Εκκλησία του Χριστού. Ο Χριστός και ο άνθρωπος που επιζητεί την σωτηρία του.

ΤΩ ΣΑΒΒΑΤΩ ΤΗΣ Ζ΄ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ -- ΗΤΟΙ ΤΩ ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Τη αυτή ημέρα Σαββάτω προ της Πεντηκοστής μνήμην επιτελούμεν πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου.                                                                                           

Κατά το Σάββατον τούτο, όπερ προηγείται της Αγίας Πεντηκοστής, εθέσπισαν οι Άγιοι Πατέρες, ίνα επιτελώμεν μνήμην πάντων των απ’ αιώνος ευσεβώς τελευτησάντων ανθρώπων, καθώς τούτο διέταξαν να γίνεται και κατά το Σάββατον προ των Απόκρεω. Προσέταξαν δε τούτο υπό φιλανθρωπίας κινούμενοι, ίνα και όσοι δι’ οιανδήποτε αιτίαν δεν έτυχον των κατά μέρος συνήθων μνημοσύνων, συμπεριληφθώσιν εις τα κοινά ταύτα. Ταύτην δε την περί των μνημοσύνων διάταξιν παρέλαβον οι Πατέρες της Εκκλησίας κατά παράδοσιν από τους Αγίους Αποστόλους, οίτινες εδίδασκον «ότι τα υπέρ των κεκοιμημένων γινόμενα μεγάλην προξενούσιν ωφέλειαν εις αυτούς», καθώς τούτο φαίνεται και από τας διαταγάς αυτών (Βιβλ. η΄ Κεφ. μβ: 42).

Σημεῖον τῶν καιρῶν καί αὐτό! -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ὁ «Ἀμερικῆς» κ. Λαμπρυνιάδης ἔκαμεν ὁλόκληρον «κήρυγμα» (διάβαζε βλασφημίαν), ὅτι αὐτό πού ἔχει σημασίαν εἶναι ὅτι μέ τήν Θείαν Κοινωνίαν λαμβάνουμε Σῶμα καί Αἷμα Κυρίου, ἐνῷ ὁ τρόπος πού Τό λαμβάνουμε δέν ἔχει σημασίαν! Ὀρθοδοξοφανές ἐπιχείρημα, ἔτσι δέν εἶναι; Ἐξ ἄλλου, ἄρχισαν οἱ πονηροί νά ἐπικαλοῦνται τόν 101ον (ΡΑ') Κανόνα τῆς ΣΤ' Οἰκ. Συνόδου, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει τήν χρῆσιν τῆς ἱερᾶς λαβίδος ἤ ἄλλου τινός μέσου -- πλήν τῶν χειρῶν τοῦ πιστοῦ -- διά τήν μετάδοσιν τῆς Θείας Κοινωνίας. Κρύβουν, ὅμως, οἱ ἐν λόγῳ βλάσφημοι ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗΝ, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τήν ΒΡΩΜΕΡΑΝ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΝ τῆς ἀποφυγῆς μολύνσεως(!!!) μέ τήν λῆψιν τοῦ Τιμίου Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου! Τό ἴδιο ἔκαμαν καί μέ τήν ἀλλαγήν τοῦ Ἑορτολογίου: Ἐνεφάνισαν μίαν ψευδῆ πραγματικότητα, ὅτι δῆθεν ἦσαν Ὀρθόδοξοι, ἐνῷ ἦσαν μασσῶνοι, καί εἶπαν ὑποκριτικῶς εἰς τόν λαόν ὅτι σκοπός των ἦτο ἡ διόρθωσις τοῦ ἐσφαλμένου Ἰουλιανοῦ Ἡμερολογίου, ὁπότε δέν ὑπῆρχε δῆθεν λόγος ἀντιδράσεως, ἐφόσον τό Ὀρθόδοξον δόγμα δῆθεν δέν ἐθίγετο, ἐνῷ ὁ πραγματικός σκοπός των ἦτο ἡ ἕνωσις μέ τούς αἱρετικούς, δηλαδή ἡ προώθησις τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ! Αὐτό μᾶς τό ἀπεκάλυψαν μερικοί ἀπό αὐτούς μέ βιβλία καί ἄρθρα, ἀλλά καί ἀπεδείχθη περιτράνως ἀπό τά γεγονότα πού ἔλαβον χώραν κατά τίς ἑπόμενες δεκαετίες, ὅπως ἡ εἴσοδος εἰς τό ΠΣΕ (1952), ἕνωσις μέ τούς παπικούς (1965, 1993) καί τούς Μονοφυσίτας (1990), ἀναγνώρισις ὅλων τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἐκκλησίες» (2016), συλλείτουργα, πανθρησκειακές συμπροσευχές, βλάσφημες δηλώσεις καί κηρύγματα «πατριαρχῶν» καί πολλῶν ἄλλων ψευδεπισκόπων, ὅπως π.χ. ὅτι «στά ἱερά τζαμιά λατρεύεται ὁ ἀληθινός Θεός» (Θεόδωρος Χορευτάκης, 2020), διανομή τοῦ «ἱεροῦ» Κορανίου ἀπό ὅλους αὐτούς κ.λπ. κ.λπ. Καί οἱ ἀχρικαιρισταί ὀπαδοί τοῦ π. Ἐπιφανίου, ψευδο-αγιορεῖται, ψευδο-άγιοι καί λοιποί ψευδο-χριστιανοί, τρώγουν τό πνευματικόν σανό πού τούς ταΐζουν οἱ Οἰκουμενισταί, κοινωνοῦν ἀκωλύτως μέ αὐτούς, ὡσάν ἡ μόνη ἀλλαγή πού ἐπῆλθε νά ἦτο τό νέον ἡμερολόγιον, καί ἐξαντλοῦν ὅλας των τἀς δυνάμεις νά ψεύδωνται συνεχῶς, νά συκοφαντοῦν καί νά διώκουν ἀπηνῶς τούς Ὀρθοδόξους τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου! Σημεῖον τῶν καιρῶν καί αὐτό!

Άνδρας και Γυναίκα, τι ισχύει : ομοτιμία ή ισοτιμία ; -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Γένεσις, κεφ. β΄ : «18 Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿ αὐτόν. ».

 Όταν ο βοηθός θέλει νά γίνει ΤΟ αφεντικό, επειδή έτσι τόν έμαθαν οι άθεοι, πεφωτισμένοι, διαφωτισμένοι καί λοιποί ξεχαρβαλωμένοι, μέ τήν ισότητα καί τά ανθρώπινα δικαιώματα, τότε τα καταλαβαίνουμε όλα. Εννοώ, αυτά που γίνονται σήμερα, μέ τήν αναίσχυντη υπερηφάνεια μας, τήν θρασύτατη αξιοπρέπεια καί αλληλεγγύη μας, χαρίζοντας τόν σεβασμό μας σέ ανθρώπους ασεβέστατους χωρίς ίχνος ιερού καί οσίου.

Ας πάψουν λοιπόν νά διαμαρτύρονται οι φεμινίστριες, παρέα μέ τούς φεμινιστές άνδρες. Άνδρας καί γυναίκα είναι ομότιμοι καί όχι ισότιμοι, κατά τήν πίστη μας. Αυτή που είχαμε καί χάσαμε.

(Η φωτογραφία από https://www.facebook.com/npressgr/ στίς 21 Ιουνίου 2017, 10:45 πμ)

Σχόλια από ιστοσελίδα f/b

- Maria Solomou: Λάθος. Αυτά στις γραφές τα έγραψαν οι φαλλοκράτες της εποχής τους, με σκοπό την χειραγώγηση των 'απελέκητων΄όχλων και την υποδούλωση των γυναικών . . Η ζήλεια της μητρότητας κλπ κατά τους ειδικούς.. Επίσης σαν γιατρός κ επιστήμων, μάθατε, ξέρετε, πως ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο. Περαστικά σας.

- Απάντηση

Kyprianos Christodoulides : Κυρία ή δις. Μαρία, μέ τίς υπέροχες φωτογραφίες που μάς δείχνετε 

Τό ορθογραφικό λεξικό που χρησιμοποιείτε επιγράφεται «επιστημονικό Λεξικό». Ως εκ τούτου τό λήμμα "πίστη" ερμηνεύεται "θεωρία, πείραμα, απόδειξη". Τό δικό μου άλλα γράφει. Γιά παράδειγμα, αν ένα ανθρώπινο ωάριο ή σπερματοζωάριο ενωθεί μέ τό αντίστοιχο ενός μπαμπουΐνου ή άλλου είδους πιθήκου, τότε, τό πιθανότερο είναι νά μετατραπεί η Γή σέ έναν πλανήτη όπως ο Άρης, ο Κρόνος κλπ. Φυσικά, σέ τόσο βάθος χρόνου, όσο χρειάστηκε η αμοιβάδα νά φτιάξει τόν πίθηκο. Δέν είμαι βέβαιος γιά τό «βάθος χρόνου», μιάς καί τώρα βρισκόμαστε στά τελευταία στάδια επεξεργασίας ωαρίων καί σπερματοζωαρίων ανθρώπου καί μπαμπουΐνου.

 «Αν η καταγωγή μου είναι ο πίθηκος», γράψατε καί είπα ΄φιλοσοφικό΄ τό λήμμα ΄πίστη΄, θά προσπαθήσω νά γίνω Άνθρωπος. Όχι όμως με αισθητικά παρέμβλητα ακάθαρτου συναισθήματος. « καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, ...»

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως

ΜΕΤΑΞΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΓΗΣ -- Αθωνικά άνθη

Το Άγιον Όρος έχει ιδιαιτέραν όντως χάριν, ως επίγειος παράδεισος της Θεοτόκου Μαρίας και συνδυάζει πλούτη και κάλλη πνευματικά και φυσικάς απαραμίλλους ωραιότητας, απροσίτους στους χοϊκούς. Κατά την κατ΄ έτος επικρατούσαν τάξιν, τας απογευματινάς ώρας ητοιμάσθησαν οι Μοναχοί να ανέλθουν εις την κορυφήν του Άθω. Οι ιερείς ημφιεσμένοι τα ιερατικά των, φέροντες ιεράς εικόνας και ψάλλοντες ύμνους και ωδάς, οι ιεροδιάκονοι θυμιώντες και ακολουθούντες οι Μοναχοί μετά των λαϊκών, ανερχόμεθα εις το Όρος εις ανάμνησιν της Μεταμορφώσεως του Κυρίου εις το Όρος Θαβώρ, όπου «το πρόσωπον αυτού έλαμψεν ως ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού εγένετο λευκά ως το φως».  

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns

Ώστε όλη συνώκει Θεώ, και Θεός μετά του σώματος εχρημάτιζε· και γην μεν ώκει και το ίχνος κάτω προσήρειδε, της δε απροσίτου Τριάδος, ει δει και τούτο θαρρήσαντα ειπείν, ουκ απελιμπάνετο, υπέρ τα Σεραφείμ και πριν συλλαβείν ορώσα Θεόν.

(Ο σοφός Ψελλός).

Τη Ε΄ (5η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΔΩΡΟΘΕΟΥ Επισκόπου Τύρου.

Δωρόθεος ο αοίδιμος εγένετο Επίσκοπος της πόλεως Τύρου, κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού εν έτει τγ΄ (303), κατέχων καλώς άπαντα τα κεφάλαια της Παλαιάς και Νέας Γραφής. Και εν όσω μεν έζη ο Διοκλητιανός και ο Λικίνιος, ο Άγιος Ιερομάρτυς Δωρόθεος είχε φύγει από την Τύρον ένεκα του διωγμού και ευρίσκετο εις την Δυσσόπολιν, την ευρισκομένην εις τα μέρη της Θράκης. Αφού δε οι βασιλείς εκείνοι απέθανον, επανήλθε πάλιν εις την Τύρον και εποίμαινε την Αγίαν του Θεού Εκκλησίαν, μέχρι των χρόνων Ιουλιανού του Παραβάτου, εν έτει τξα΄ (361).

Τοῦ Μεγάλου Βασιλείου:

«Καυχιέσαι γιὰ τὰ πλούτη σου καὶ ὑπερηφανεύεσαι γιὰ τοὺς προγόνους σου καὶ τὴν καταγωγή σου; Καὶ χαίρεσαι γιὰ τὴν πατρίδα, ποὺ ἔχεις καὶ γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ σώματός σου καὶ γιὰ τὶς τιμές, ποὺ σοῦ ἀπονέμουν οἱ ἄλλοι; Νὰ προσέχης πολὺ ὅταν καυχέσαι, νὰ προσέχης τὸν ἑαυτόν σου, γιατὶ εἶσαι θνητὸς ἄνθρωπος, διότι “εἶσαι χῶμα καὶ θὰ ἐπανέλθης πάλι στὴν γῆ” μιὰν ἡμέρα».

Η μόνη λύσις εκλογής Ποιμένων

Έχομεν την βεβαιότητα, οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες θα υιοθετήσουν επί τέλους την σωστήν διαδικασίαν εκλογής Ποιμένων. Δι’ όσους εκ των κληρικών και λαϊκών, τυχόν και δεν την γνωρίζουν, τήν αντιγράφομεν από τον Συναξαριστήν της Ορθοδόξου Εκκλησίας ημών, τόμος ΙΒ σελ.521. Ιδού λοιπόν ο μόνος τρόπος εκλογής Ποιμένων:

 Απολιπών τον βίον ο Αρχιερεύς των  Ιεροσολύμων Ζαχαρίας (609-632), συνηθροίσθη όλον το πλήθος εις την Εκκλησίαν και κλείσαντες τάς πύλας του Ναού και σφραγίσαντες επιμελώς, ανέμενον έξωθεν, ίνα ίδωσι ποίον Αρχιερέα και Ποιμένα θέλει τους εξαποστείλει ο Θεός, διότι τοιαύτην καλήν συνήθειαν είχον οι άνθρωποι εκείνοι. Οπόταν δηλαδή ήθελον να εκλέξουν νέον Αρχιερέα, έκλειον καλώς τας θύρας του Ναού και όστις ήθελε δυνηθή να ανοίξη αυτάς διά προσευχής, εκείνον ευθύς ως άξιον εχειροτονούσαν. Τότε λοιπόν, ως υπό θείας Χάριτος οδηγηθείς ο ιερός Μόδεστος, έφθασεν εις τάς πύλας του Ναού και ευθύς διά της προσευχής του αι θύραι ηνοίχθησαν και ο θείος Μόδεστος Αρχιερεύς του Θεού αποκατεστάθη, διά την απλότητα, την καθαρότητα και την αγάπην την οποίαν είχεν εις τον Θεόν. Χειροτονηθείς δε Αρχιερεύς ο Άγιος και αγωνιζόμενος καθ΄ εκάστην έτι περισσότερον, του εδόθη τοιαύτη Χάρις εκ Θεού και τοιαύτη πλουσιωτάτη δύναμις, ώστε εκτός από τα άλλα θαύματα και τας ιατρείας, τας οποίας έκαμεν εις τους ανθρώπους, εθεράπευε και τα ζώα.

Κατοπτρίσθητε Πατέρες, των Ορθοδόξων τοπικών Εκκλησιών, πού ως λύκοι ωρυόμενοι, με διαπλοκάς και μηχανορραφείας, προσπαθείτε να αλώσετε την Ορθοδοξία μας. Μετρήθητε διά του θείου αυτού τρόπου αναδείξεως Ποιμένων. Ζυγίσθητε επί του απαιτουμένου βάρους καθαρότητος των Ποιμένων. Πόσον ελλιπείς θα ευρεθήτε! Ναι! Θα ευρεθήτε τρομακτικώς ελλιπείς και μυστηριώδης τις χείρ θα γράψη και δι’ υμάς  « επί το κονίαμα του τοίχου  του οίκου» υμών ό,τι έγραψε διά τον βασιλέα της Βαβυλώνος Βαλτάσαρ: « Μανή, θεκέλ, φάρες»!

Μαύρ' ειν' η νύχτα στα βουνά, στους κάμπους πέφτει χιόνι.....

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕΣΩ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ! -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΜΕΡΙΚΟΙ ἀπὸ τοὺς νέους Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶναι πρωτότυποι καὶ ἐφευρετικοί, ὄχι ὅμως καὶ ἀξιομίμητοι. Μονίμως τὸ ἐνδιαφέρον τους εἶναι στραμμένο στὴν ἐξεύρεση περισσοτέρων χρημάτων προκειμένου νὰ ἀναπτύξουν τὸ ποιμαντικό τους ἔργο καὶ νὰ προβληθοῦν ὡς ἄξιοι ἱεράρχες καὶ ἀξιοτίμητοι. Ἔγνοια τους ἐπίσης καὶ ὁ ἐκσυγχρονισμός, ἡ χρήση τῆς τεχνολογίας καὶ τῶν ποικίλων μέσων ἐπικοινωνίας. Ἀναφέρω μιὰ συγκεκριμένη χτυπητὴ περίπτωση, τὴν ὁποία διάβασα στὴν ἐφημερίδα «Ὁ Φάρος τῆς Τήνου», ποὺ ἐπὶ μισὸ περίπου αἰώνα ἐκδίδει ὁ γνωστὸς ἐκδότης Στυλιανὸς Λαγουρὸς (ἐκδόσεις ΤΗΝΟΣ). Στὸ φύλλο λοιπὸν τοῦ Σεπτεμβρίου – Ὀκτωβρίου 2008, σελ. 3, διαβάζω τὸ ἑξῆς ἀποκαλυπτικὸ σημείωμα: «Νὰ προσκυνήσουν στὴν Παναγία τῆς Τήνου μὲ ἕνα… κλίκ τοῦ ποντικιοῦ (νὰ e–προσευχηθοῦν, ἄν προτιμᾶτε), καλεῖ τοὺς ἁπανταχοῦ πιστοὺς ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Σύρου.

Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία στην Πατερική Παράδοση -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Εκ του βιβλίου:

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΘΕΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ

Αρχές και κριτήρια της Πατερικής Θεολογίας

  

1.Η εκτός της Εκκλησίας δράσις του Αγίου Πνεύματος.

α'. Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία.

Η ζωή και η ύπαρξις της Εκκλησίας συνδέονται στενώτατα προς την εν αυτή παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος. Η Πεντηκοστή, κατά την οποί­αν απεστάλη το Άγιον Πνεύμα εις τους αποστόλους, ίνα μένη εις τον αιώνα μετ' αυτών και οδηγή αυτούς εις πάσαν την αλήθειαν, αποτελεί την γενέθλιον της Εκκλησίας ημέραν· "ει μη Πνεύμα παρήν, ουκ αν συνέστη η Εκ­κλησία, ει δε συνίσταται η Εκκλησία, εύδηλον ότι το Πνεύμα πάρεστιν", παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος εις ομιλίαν του εις την Πεντηκοστήν[1]. Η εσωτέρα υφή και δομή της Εκκλησίας, η όλη υπόστασις αυτής είναι πνευ­ματική.

Τὰ δάκρυα -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαήλ Ε. Μιχαηλίδη

Ἰσόβιοι συνοδοιπόροι τῆς ζωῆς εἶναι τά δάκρυα. Συνοδοιπόροι, πού - ὅ,τι κι ἄν συµβαίνει- ἀνακουφίζουν καί ξαλαφρώνουν τήν ἀνθρώπινη ψυχή. Πόσο µεγάλη, ἀπέραντη καί ἀκατανόητη ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ! Μυστικά καί ἀόρατα συναισθήµατα µποροῦν νά προκαλέσουν ἀσυναίσθητα καί ἀστραπιαῖα, τούς δακρυγόνους ἀδένες. Ὁπότε ἀκολουθοῦν καί οἱ καταρράκτες τῶν δακρύων. Ἕνα καί µόνο φευγαλέο συναίσθηµα, ἤ µιά ἰσχυρή ἀνάµνηση προσωπικοῦ γεγονότος, εἶναι δυνατό νά δηµιουργήσει συγκλονισµό ψυχῆς. Ἐάν, µάλιστα, ἡ συγκίνηση εἶναι ἰσχυρή, τότε καί τά δάκρυα µεταβάλλονται καί γίνονται κλάµα. Τά δάκρυα εἶναι ἀνάλογα µέ τίς αἰτίες, πού τά προκαλοῦν.