Περί της πιθανῆς ἀναγνωρίσεως της Ἐκκλησίας ΓΟΧ ΘΝΠ Ἑλλάδος, ἐκ του Πατριαρχείου της Ρωσίας. -- του κ. Μαρίνου Ριτσούδη

Μία ἄποψη ὡς ἀπάντηση στήν ἀρθρογραφία ἐπί του δημοσιευμένου στήν Ρομφαία  Κου Μάννη μέ τίτλο, περί Παλαιοημερολογιτῶν (ἡ ἄλλη άποψη)...και στήν τελευταία σημερινή ἐπίσης ἀρθρογραφία, πού δημοσιεύεται στό ἐν τούτω Νίκα.  

https://entoytwnika1.blogspot.com/2019/10/blog-post_49.html?m=1


Ἀπόσπασμα ἐκ του κειμένου του Κου Ν. Μάννη, ἀπό το πρῶτο δημοσίευμα στή ρομφαία.
https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/32203-peri-palaioimerologiton-i-alli-apopsi?fbclid=IwAR1qpVLNq5zQqj1FySETdRrjzpYhVI9Ev3CM68dLcuoURzV5LaeSs7IrWUY


"" Ἡ ἀγάπη ἐκ μέρους των Παλαιοημερολογιτῶν ὡς διάθεση καί ὡς πράξη", γράφει. Συμφωνῶ μαζί του, ἀλλά καί διαφωνῶ. Διότι ἡ ἀγάπη γιά νά θαυματουργήσει θέλει δύο· καί ὅσο ἀγάπη καί ἄν δείξουν οἱ Παλαιοημερολογίτες, ἄν δέν ὑπάρξει ἀγάπη καί ἀπό την ἀπέναντι πλευρά (ἡ ὁποία, δυστυχῶς, τους ἀντιμετώπισε ἐξ ἀρχῆς μέ φοβερή βιαιότητα, ὅπως ἔχει ἀποδειχθεῖ μέ ἀδιάψευστα τεκμήρια [3]) τότε δέν πρόκειται νά ὑπάρξει κανένα θετικό ἀποτέλεσμα. Ἑπομένως καλό εἶναι την ἀγάπη, ἀλλά καί τίς ἄλλες ἀρετές, νά τίς ζητοῦμε πρῶτα ἀπό τον ἑαυτό μας, καί ἔπειτα ἀπό τους ἄλλους.""


Ἐπί του δικοῦ μου σκεπτικοῦ:

ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑΣ* -- Τοῦ Πρωτοπρ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Παν/μίου Ἀθηνῶν

Τὸ θέμα εἶναι τεράστιο καὶ ἀναγκαστικὰ θὰ περιοριστῶ σὲ κάποιες δειγματοληπτικὲς ἐπισημάνσεις γιὰ τὴν κατανόηση τῆς πολυπλοκότητάς του. Μὲ τὴν παθολογία ὅμως τῆς ἱστοριογραφίας συνδέονται προβλήματα, ποὺ ἔχουν ἄμεση σχέση μὲ τὴν σύγχρονη πραγματικότητα καὶ τὴν περαιτέρω πορεία τοῦ Ἔθνους. Διότι οἱ συχνοὶ πειραματισμοὶ στὸ χῶρο τῆς ἱστοριογραφίας, διοχετεύονται στὴν ἐκπαίδευση μὲ ὅλες τὶς αὐτονόητες συνέπειες. Βέβαια, ἀπὸ τὸν Λουκιανὸ τὸν Σαμοσατέα (±117–180 μ.Χ.) καὶ τὸ ἔργο του «Πῶς δεῖ ἱστορίαν συγγράφειν» μέχρι σήμερα, τὸ θέμα ἔχει μελετηθεῖ ἐπανειλημμένα σὲ μελέτες καὶ συνέδρια καὶ ἡ ἀποκτηθεῖσα γνώση καὶ πείρα εἶναι σημαντική. Ὑπάρχουν ὅμως συγκεκριμένα αἴτια, ὥστε ἡ ὑπάρχουσα δυσλειτουργία νὰ παρατείνεται. Πρέπει νὰ λεχθεῖ προοιμιακὰ ὅτι ἡ ἱστοριογραφία εἶναι αὐτόνομο πεδίο τῆς γνώσης, ποὺ ἀποσκοπεῖ βασικὰ στὴν ἑρμηνεία τῆς πραγματικότητας καὶ τὴν κατανόησή της μέσα ἀπὸ τὴν ἔρευνα τῶν πηγῶν. Ἐπιτυγχάνεται, ἔτσι, ἕνας ἀπολογισμὸς τῆς ἐξελικτικῆς πορείας τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας, ποὺ συμβάλλει στὴν κατανόηση τοῦ πῶς προέκυψε τὸ σήμερα.

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης (22ον)

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

telemaxos doumanis

Τη ΙΔ΄ (14η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΝΑΖΑΡΙΟΥ, ΠΡΟΤΑΣΙΟΥ, ΓΕΡΒΑΣΙΟΥ και ΚΕΛΣΙΟΥ.

Ναζάριος, Προτάσιος, Γερβάσιος και Κέλσιος οι θαυμαστοί και ένδοξοι Άγιοι Μάρτυρες έλαμψαν ως λαμπροί αστέρες βασιλεύοντος του ασεβεστάτου Νέρωνος, εν έτει νζ΄ (57). Ήτο δε τότε ο πρώτος τούτων, ο μακάριος Ναζάριος, εις την περίφημον και περιβόητον Ρώμην, διότι από την Ρώμην ήτο αυτός και η μήτηρ του, ο δε πατήρ του ήτο από την Λιβύην, αμφότεροι πλούσιοι και ενάρετοι, οίτινες ήσαν μαθηταί του κορυφαίου των Αποστόλων Πέτρου, όστις και τους ωδήγησε προς την ευσέβειαν και τους εβάπτισεν, ο δε Πανάγαθος Θεός τους έδωκε κληρονόμον της αρετής και της περιουσίας αυτών τον Ναζάριον, τον οποίον εβάπτισεν ο Λίνος, όστις ήτο του θρόνου και της αρετής του Πέτρου διάδοχος.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ -- ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 13^ῃ Ὀκτωβρίου 2019

 

Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς ἀπαντᾶ στήν παρασιώπισι καί διαστρέβλωσι τῶν θέσεών του στήν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (12.10.2019)

 

Ὁ Προφητάναξ Δαυΐδ προσευχόμενος προτείνει «σύμβασι» καί «συμφωνία» μέ τόν Πανάγιο Θεό λέγων: «Λύτρωσέ με ἀπό συκοφαντίας ἀνθρώπων καί φυλάξω τάς ἐντολάς σου» (Ψαλμ. 118, 134). Ὁ διαχρονικός αὐτός λόγος ἔχει ἐφαρμογή σέ κάθε μετρητή στιγμή τοῦ χρόνου. Εἶναι ἐξωφρενικό ὅτι ἡ ταπεινότητά μου πού μόνος κατά τήν ἐχθεσινή ἔκτακτη Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας μέ θέμα τήν Οὐκρανική κρίσι, κατέθεσα πολυσέλιδο ὑπόμνημα τό ὁποῖο ἔχει ἤδη δημοσιευθεῖ 12/9/2019 μέ τίτλο:

Η ἐκφράζουσα τὴν αὐτοσυνειδησίαν τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας διακήρυξις τῆς Ζ΄ Αγίας Οἰκουμενικῆς Συνόδου:

«Ἡμεῖς δὲ κατὰ πάντα τῶν αὐτῶν Θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν τὰ δόγματα καὶ πράγματα κρατοῦντες, κηρύσσομεν ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ, μηδὲν προστιθέντες, μηδὲν ἀφαιροῦντες τῶν ἐξ αὐτῶν παραδοθέντων ἡμῖν.  Ἀλλὰ τούτοις βεβαιούμεθα, τούτοις στηριζόμεθα. Οὕτως ὁμολογοῦμεν, οὕτως διδάσκομεν, καθὼς αἱ ἅγιαι καὶ Οἰκουμενικαὶ ἕξ Σύνοδοι ὥρισαν καὶ ἐβεβαίωσαν... Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι  ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφρόνηκεν, ἡ Χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ Ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ Σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν. Οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν...Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν»

(Μansi 13, 129). 

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ (η αρχική ταινία)

Ο αθάνατος Παύλος Μελάς

Σήμερα συμπληρώνονται 115 χρόνια από το πέρασμα του Παύλου Μελά στην αθανασία. Στις 13 Οκτωβρίου 1904, ο Παύλος Μελάς έπεσε, σε ανταλλαγή πυρών με τουρκικό απόσπασμα, ηρωικά μαχόμενος για τη Μακεδονία μας. Ο τόπος της θυσίας ήταν το χωριό Στάτιστα του νομού Καστοριάς. Σήμερα το χωριό ονομάζεται Μελάς προς τιμήν του συμβόλου του Μακεδονικού Αγώνα, που άφησε τα πάντα για να πάρει σε αντάλλαγμα την ικανοποίηση ότι πολεμάει υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Ο Μελάς δεν βρήκε βιοποριστικό αποκούμπι στον εθνικό αγώνα. Ως μεγαλοαστός θα μπορούσε να κρυφτεί πίσω από ένα βουνό με δικαιολογίες ώστε να απολαύσει τις δυνατότητες της καταγωγής και της οικονομικής επιφάνειας της οικογένειάς του.
Κι όμως, τα ζύγισε όλα και, σε σύγκριση με τον Αγώνα, τα βρήκε ελλιποβαρή. Κι έπεσε με πάθος στη φωτιά της μάχης και σκοτώθηκε.

Ομιλία της κ. Μαρίας Μαντουβάλου στην Εστία Πατερικών Μελετών -- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Εστία Πατερικών Μελετών σας προσκαλεί την

Κυριακή 20 Ὀκτωβρίου, 6.30 μ.μ. στο Δημαρχείο Αμαρουσίου Αθήνα(στην αίθουσα εκδηλώσεων)

στην εκδήλωση-ομιλία με θέμα:

«Ἡ ἄξια ἡγεσία τοῦ μεγαλειώδους "ΟΧΙ" ὁδήγησε στήν ἔνοπλη ἐθνική ἀντίσταση ὅλων τῶν Ἑλλήνων,

ἑνωμένων κάτω ἀπό τήν δοξασμένη καί αἱματοβαμμένη ἑλληνική σημαία καί τόν ἑλληνικό σταυρό».

Ὁμιλήτρια ἡ κα Μαρία Μαντουβάλου

Ἱστορικός – Φιλόλογος,
τ. Ἀναπλ. Φιλοσοφικῆς Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Η παρουσία σας θα είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς.

Εἴσοδος ἐλεύθερη

https://www.orthros.eu/

Μνήμην επιτελούμεν των Αγίων Πατέρων της Αγίας Οικουμενικής Εβδόμης Συνόδου

των εν Νικαία συνελθόντων το δεύτερον, επί των ευσεβών και φιλοχρίστων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ειρήνης, κατά των δυσσεβών και αμαθώς και απερισκέπτως την Εκκλησίαν του Θεού ειδωλολατρείν ειπόντων, και τας σεπτάς και αγίας Εικόνας καταβαλόντων.                                                                                                                               
Η Αγία αύτη και Οικουμενική Εβδόμη Σύνοδος έγινεν εν Nικαία το δεύτερον κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου βασιλέως και Ειρήνης της μητρός αυτού εν έτει ψπζ΄ (787). Πατέρες δε ήσαν εις αυτήν Ορθόδοξοι μεν τριακόσιοι πεντήκοντα, προσετέθησαν δε και άλλοι δεκαεπτά, εικονομάχοι μεν όντες πρότερον, ύστερον δε μετανοήσαντες και προσδεχθέντες από αυτήν, ώστε όλοι ήσαν τριακόσιοι εξήκοντα επτά.

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ -- Αθωνικά άνθη

Ξενιτευμένος ορθόδοξος χριστιανός, με άγχος στην ψυχήν, επανήλθε στην πατρώαν γην της Ελλάδος, ύστερα από δεκαετή παραμονήν εις την Δύσιν, όπου εσπούδαζε φιλοσοφίαν. Του συνέστησαν κάποιον μοναχόν—Γέροντα ασκητήν του Αγίου Όρους δια να εύρη λύσιν εις τα προβλήματά του, που δεν του την έδιδε η φιλοσοφία. Με τον φιλόσοφον αυτόν συνηντήθην εις το ασκητήριον του Γέροντος αυτού μετά τας αγίας εορτάς της θεοφανείας εν ανθρώποις. Ο ασκητής ήτο παλαιός φίλος, τιμώμενος δια την αγιότητα του βίου του και την ένθεον σοφίαν του. Καταγράφω και παραδίδω τον διάλογον πιστώς, όπως τον απετύπωσα σε σημειώσεις και όπως διεξήχθη μέσα στην βαθείαν σιωπήν της ερήμου του Άθω, σε δύο διαστήματα, την νύκτα και την αυγήν, με το φως της κανδήλας μόνον.    

Οικουμενισμός το βδέλυγμα της ερήμωσης (7ον)

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη ΙΓ΄ (13η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΚΑΡΠΟΥ, ΠΑΠΥΛΟΥ, ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΥ και ΑΓΑΘΟΝΙΚΗΣ.

Κάρπος, Πάπυλος, Αγαθόδωρος και Αγαθονίκη οι ένδοξοι Άγιοι Μάρτυρες, οι στεροί στύλοι της Εκκλησίας και θεμέλιοι άσειστοι, ήσαν από την περιφανή Πέργαμον, ακμάσαντες κατά τους χρόνους Δεκίου μεν του βασιλέως, ανθυπάτου δε της Ανατολής Βαλεριανού, εν έτει σν΄ (250). Εκ τούτων οι Άγιοι Κάρπος και Πάπυλος ήσαν ιατροί κατά την τέχνην, η Αγία Αγαθονίκη ήτο αδελφή του Αγίου Παπύλου και ο Άγιος Αγαθόδωρος ήτο υποτακτικός των Αγίων Κάρπου και Παπύλου.

Αυτό μου λέγει ο λογισμός μου. Κάνω λάθος;

Ο γ. Ιωσήφ ο Ησυχαστής ζήτησε βοήθεια από τον Κύριο, εάν πρέπει να παραμείνει με τους Ζηλωτές ή να ενωθεί με τους Αγιορείτες μνημονευτές του Αθηναγόρα, και ο Κύριος του την έδωσε. Τι του είπε; Να «γραπωθεί» από το Όρος για να σωθεί. Ποιό είναι το Όρος; Δεν είναι η Κυρία Θεοτόκος;  [ διότι Σε Θεοτόκε, είπεν ο Αββακούμ· «Όρος δασύ και κατάσκιον» δια τας αρετάς Σου, και τα πνευματικά χαρίσματα. Και ο Δανιήλ Σε προείπεν· «Όρος αλατόμητον, εξ ου ετμήθη Λίθος άνευ χειρός», ο Χριστός δηλαδή δίχα σποράς ανδρός. Και ο Ησαϊας μεγαλοφώνως, Όρος Σε προεκήρυξε λέγων· «Έσται εν ταις εσχάταις ημέραις εμφανές το Όρος Κυρίου»].

Η Κυρία Θεοτόκος δεν είναι η Ηγουμένη του Αγίου Όρους; Πρίν από τον γ. Ιωσήφ τον Ησυχαστή δεν κάηκαν ζωντανοί οι 26 Οσιομάρτυρες της Ι.Μ. Ζωγράφου διότι δεν μνημόνευαν τον λατινόφρονα Βέκκο; Δεν ήξερε (ο γ. Ιωσήφ) τίποτε από την διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά για τους Λατίνους και λατινόφρονες; Δεν είχε διαβάσει ή ακούσει την διδασκαλία του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και τόσων άλλων Πατέρων, για τους Λατίνους και λατινόφρονες; Ο γ. Ιωσήφ ο Ησυχαστής γνώριζε πολύ καλά, αυτός και η συνοδεία του, ότι ο Αθηναγόρας ήταν φοβερός λατινόφρονας. Λοιπόν, ήταν ποτέ δυνατόν ο Κύριος να του πει να κάνει κάτι που θα ανέτρεπε την Ομολογία της Κυρίας Θεοτόκου για τους λατινόφρονες; Δεν είχε, ποτέ του, διαβάσει τον Συναξαριστή των 26 Οσιομαρτύρων της Ι. Μ. Ζωγράφου (22 Σεπτεμβρίου), να μάθει ότι κάηκαν ζωντανοί από τον λατινόφρονα Βέκκο διότι αρνούντο να τον μνημονεύουν για μόνο τον λόγο ότι ήταν λατινόφρονας; Θα μάθαινε μια για πάντα την θέση της Ηγουμένης του Αγίου Όρους ότι οι λατινόφρονες είναι:  "εχθροί Εμού και του Υιού μου"!  Εξήγησε λανθασμένα το όραμα και έπεσε σε πλάνη! Αυτό μου λέγει ο λογισμός μου. Κάνω λάθος;

Η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνώρισε την Εκκλησία της Ουκρανίας

Ολοκληρώθκε πριν από λίγο η έκτακτη σύγκληση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία συνεδρίαζε υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας πραγματοποιήθηκε εισήγηση με θέμα: «Ενημέρωσις περί του Αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ουκρανίας» από τον Πρόεδρο της Ιεραρχίας, Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο Αρχιεπίσκοπος στην εισηγησή του, αναφέρθηκε στο προνόμιο του Οικουμενικού Πατριαρχείο να εκχωρεί Αυτοκεφαλία, καθώς και στις θετικές εισηγήσεις των δύο Επιτροπών.

Ἀνοικτή Ἐπιστολή πρός τόν Πρωθυπουργόν κ. Κυριάκον Μητσοτάκην διά τήν «Κάρταν τοῦ Πολίτου» -- Γράφει ο κ. Δημήτριος Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητής Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἐξοχώτατε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Ἡ Κυβέρνησίς σας ἀνεκοίνωσεν ὅτι θά φροντίσῃ ὥστε ἐντός τοῦ 2020 οἱ πολῖται νά προμηθευθοῦν τήν ἠλεκτρονικήν «Κάρταν τοῦ Πολίτου» (ἐφεξῆς ΚτΠ), ἡ ὁποία εἶχεν ἀνακοινωθῆ διά πρώτην φοράν πρό δέκα περίπου ἐτῶν ἀπό τόν τότε Πρωθυπουργόν κ. Γεώργιον Παπανδρέου, ἀλλ’ ἡ ἔκδοσίς της ἀνεβλήθη, προφανῶς λόγῳ τῶν πολλῶν ἀντιδράσεων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν τότε. Οἱ λόγοι διά τάς ἀντιδράσεις αὐτάς εἶναι γνωστοί, ὁπότε δέν θά τούς ἀναπαραγάγω εἰς τήν παροῦσαν ἐπιστολήν. Ἁπλῶς, ἀναφέρω ὅτι ἅπτονται τῶν Συνταγματικῶς κατωχυρωμένων θεμελιωδῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, ἤτοι τοῦ σεβασμοῦ τῶν προσωπικῶν δεδομένων καί τῶν θρησκευτικῶν καί ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν του. Σᾶς παρακαλῶ νά μοῦ ἐπιτρέψητε νά τονίσω μίαν μόνον πτυχήν τοῦ ὅλου θέματος.

Το μεγάλο μυστικό…! -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Όλο το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού, από τη στιγμή που πραγματοποιούμε την πρώτη κατάδυσή μας στην ιερή κολυμβήθρα του Μυστηρίου του Βαπτίσματος, μας εντάσσει σε μια μεταμορφωτική πορεία. Η πνευματική μας προσπάθεια δεν προσδιορίζεται μόνο ως ακρόαση του λόγου του Θεού και ως εφαρμογή ορισμένων εντολών. Προβάλλεται και διευκρινίζεται σαν μια διαδικασία δημιουργίας νέας ζωής! Θα έλεγε κανείς ότι, μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της φύσεως του ανθρώπου, η νέα ζωή κατανοείται σαν μια οντολογική μεταβολή με σαφή τον εξελικτικό της χαρακτήρα από την πνευματική νηπιότητα στην ανδρική πνευματική ωριμότητα, εφ’ όσον οφείλουμε να φτάσουμε «οι πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού».

πατέρας Αθανάσιος Μυτιληναίος : Αντίσταση στον Οικουμενισμό

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Τη ΙΒ΄ (12η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΠΡΟΒΟΥ, ΤΑΡΑΧΟΥ και ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ.

Πρόβος, Τάραχος και Ανδρόνικος οι Άγιοι Μάρτυρες έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και του ηγεμόνος Φλαβιανού εν έτει 295. Κατά τούτους τους χρόνους υφίσταντο μέγαν διωγμόν όλοι οι Χριστιανοί, και μη δυνάμενοι να κρύπτωνται εις τας πόλεις έφευγον εις τα όρη και τα σπήλαια, και δεν ετόλμων να παρουσιασθούν, μη ηξεύροντες το συμβησόμενον, διότι παντού είχον ητοιμασμένα δια τους ευσεβείς οι δυσσεβείς και παράνομοι παγίδας και θήρατρα.