Ἡ ἀμετανοησία καὶ ἡ βλασφημία τοῦ Πάπα Φραγκίσκου

ΜΕ «ΕΝΑ σμπάρο δύο τρυγόνια». Μαζὶ μὲ τὴν ἑορταστικὴ φιέστα τῆς παπικῆς «θρονικῆς ἑορτῆς» καὶ τοὺς ἀνόητους δοξασμούς του ὁ «ἀλάθητος», «πρῶτος» τῆς «καθολικῆς ἐκκλησίας» καὶ «ἀντιπρόσωπος τοῦ Χριστοῦ στὴ γῆ», βρῆκε τὴν εὐκαιρία νὰ τονίσει στὴν ὀρθόδοξη φαναριώτικη ἀντιπροσωπία, τὴν «ἀνάγκη γιὰ τὴν ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν», ὅμως, ἀπόλυτα σύμφωνα μὲ τὶς δικές του βλέψεις! Οὔτε λόγος γιὰ μετακίνηση ἀπὸ τὶς δεκάδες κακοδοξίες, ποὺ συσσώρευσε ἡ «ἐκκλησία» του καὶ τὸν παραμερισμὸ δεκάδων διδασκαλιῶν, τὶς ὁποῖες θεσμοθέτησαν, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, οἱ ἅγιες Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι. Δεῖτε τί εἶπε ὁ ἀμετανόητος αἱρεσιάρχης:

Ἀπίστευται ἀπειλαὶ ἀπὸ «Ἑλληνικὸν» Ἰσλαμικὸν κόμμα!

ΤΑ ΜΙΛΙΟΥΝΙΑ τῶν λαθρομεταναστῶν ἀλλοθρήσκων καὶ κυρίως τῶν μουσουλμάνων, τοὺς ὁποίους ὁ πρώην ὑπουργὸς παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου χαρακτήρισε, στὰ ἐγκαίνια τοῦ ἰσλαμικοῦ τζαμιοῦ στὴν Ἀθήνα, ὡς «τεράστιο πλοῦτο» γιὰ τὴ χώρα μας, ἀκόμα δὲν πάτησαν τὸ πόδι τους στὴν ποτισμένη μὲ ποταμοὺς αἱμάτων, ἀπὸ τὶς σφαγές τους, στὰ μαῦρα χρόνια τῆς δουλείας καὶ ὄχι ἁπλὰ ἀπαιτοῦν δικαιώματα, ἀλλὰ μᾶς κατηγοροῦν ὡς «χριστιανοφασίστες» καὶ μᾶς ἀπειλοῦν ὅτι «θὰ πληρώσουμε γιὰ τὰ ἐγκλήματά μας»!

Εγκώμιον εις την κοίμησιν της αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου -- TOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ

Φωνή κεράτινης σάλπιγγας, που να αντηχή δυνατώτερα από ανθρώπινη φωνή και να συγκλονίζη τα πέρατα, απαιτεί ένας λόγος προς τιμήν της ιεράς αυτής ημέρας, αγαπητοί μου. γι’ αυτό και κινδυνεύει ν’ αποτύχη τώρα, καθώς ακούγεται προερχόμενος από το ασθενές φωνητικό μου όργανο. Η Κυρία όμως και Βασίλισσα του παντός, έτσι καθώς είναι αφιλόδοξη, θα δεχτή νομίζω κι αυτόν εδώ τον σύντομο και πενιχρό λόγο που της προσφέρουμε οι δούλοι της, όμοια με εκείνους τους διεξοδικούς και αστραφτερούς των σπουδαίων ομιλητών, με το να παρακινείται σε συμπάθεια από τις προσευχές αυτού που με προστάζει να ομιλήσω. επειδή ακριβώς και ένα μόνο πράγμα προσέχει η φιλάγαθη: την πρόθεσι.

Sunday Octoechos in Chinese language published in Hong Kong

In Hong Kong, China Orthodox Press Publishing Company issued the Sunday Octoechos in the Chinese language.

The publication of a major liturgical book was aimed at making liturgical texts available for the Chinese-speaking faithful. It can be used both for public worship and private prayer.
The edition includes eight volumes of the Octoechos, 36 pages in each volume, with parallel English and Chinese texts, liturgical commentaries and a short appendix of Chinese vocal chanting.
This edition based on the Chinese text translated by the Beijing Ecclesiastical Mission in the 19^th century was substantially edited to comply with the present-day standards of the Chinese liturgical language, Patriarchia.ru reports, citing the website of the Church of Ss. Peter and Paul in Hong Kong.
Electronic version of the Sunday Octoechos in traditional hieroglyphs will be available for free download on China Orthodox Press’s website. The version with simplified hieroglyphs and paper version will also be available for purchase on this website.

Παρακλητικός Κανών Παναγίας Γλυκοφιλούσας (Άγιον Όρος)

Τη Η΄ (8η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου ενδόξου Νεομάρτυρος ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

του εκ Ζαγοράς μεν της Μαγνησίας καταγομένου, εν Κωνσταντινουπόλει δε μαρτυρήσαντος κατά το έτος αχπ΄ (1680).                                                         

Τριαντάφυλλος ο ένδοξος Νεομάρτυς του Χριστού ήτο από την Ζαγοράν της Μαγνησίας, κειμένην πλησίον της πόλεως Βόλου, γεννηθείς περί τα μέσα της ζοφεράς δουλείας της γλυκυτάτης μας πατρίδος, της Ελλάδος, υπό τους Τούρκους, ήτοι περί το έτος αφξγ΄(1663). Ούτος εργαζόμενος ως ναύτης εις τα πλοία όταν ήτο περίπου δεκαεπταετής, συνελήφθη δι’ άγνωστον εις ημάς αιτίαν υπό των Τούρκων, εβιάζετο δε υπ’ αυτών να αρνηθή την πάτριον αυτού αληθή πίστιν του Χριστού και να ασπασθή την μιαράν θρησκείαν των Αγαρηνών.

ΡΕΜΒΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ -- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ἀνάμεσα εἰς συντρίμματα καὶ ἐρείπια, λείψανα παλαιᾶς κατοικίας ἀνθρώπων ἐν μέσῳ ἀγριοσυκῶν, μορεῶν μὲ ἐρυθροὺς καρπούς, εἰς ἔρημον τόπον, ἀπόκρημνον ἀκτὴν πρὸς μίαν παραλίαν βορειοδυτικὴν τῆς νήσου, ὅπου τὴν νύκτα ἑπόμενον ἦτο νὰ βγαίνουν καὶ πολλὰ φαντάσματα, εἴδωλα ψυχῶν κουρασμένων, σκιαὶ ἐπιστρέφουσαι, καθὼς λέγουν, ἀπὸ τὸν ἀσφοδελὸν λειμῶνα, ἀφήνουσαι κενὰς οἰμωγὰς εἰς τὴν ἐρημίαν, θρηνοῦσαι τὸ πάλαι ποτὲ πρόσκαιρον σκήνωμά των εἰς τὸν ἐπάνω κόσμον ― ἐκεῖ ανάμεσα ἐσώζετο ἀκόμη ὁ ναΐσκος τῆς Παναγίας τῆς Πρέκλας. Δὲν ὑπῆρχε πλέον οἰκία ὀρθή, δὲν ὑπῆρχε στέγη καὶ ἄσυλον, εἰς ὅλον τὸ ὀροπέδιον ἐκεῖνο, παρὰ τὴν ἀπορρῶγα ἀκτήν.

Τό βιβλίον του "Τά Δύο Ἄκρα" ἀποτελεῖ μνημεῖον διαστροφῆς τῆς Ἀληθείας.

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἡ ἀνάρτησις αὐτή περιγράφει μέ ἀκρίβειαν τήν ἀρνητικήν συμβολήν στά ἐκκλησιαστικά τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, τοῦ μεγαλυτέρου κήρυκος τῆς αἱρέσεως τοῦ "ἀχρικαιρισμοῦ" καί τοῦ "δυνητισμοῦ" κατά τόν 20όν αἰῶνα. Μέ τά στρεψόδικα ἄρθρα καί βιβλία του κατά τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ π.ἑ., κατώρθωσε νά βυθίσῃ εἰς λήθαργον τό Ἅγιον Ὄρος καί πολλούς ἄλλους πού δέν εἶχαν ἐπαρκῆ θεολογικήν παιδείαν. Τό βιβλίον του "Τά Δύο Ἄκρα" ἀποτελεῖ μνημεῖον διαστροφῆς τῆς Ἀληθείας. Ἡ αἵρεσις τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου συνίσταται εἰς τό νά ἀποτρέπῃ τόν πόλεμον τῆς Ἐκκλησίας κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέ «πραγματικά πυρά», δηλαδή μέ τήν ἀποκήρυξιν τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων. Ἐπιτρέπει μόνον φραστικάς καί γραπτάς διαμαρτυρίας («Τά Δύο ’Άκρα», σ. 73-74), δηλαδή μόνον τόν «χαρτοπόλεμον», ὅπως εὐστόχως ἔχει χαρακτηρίσει τάς ἀντιδράσεις αὐτάς ὁ ἀείμνηστος Καθηγητής Ἰ. Κορναράκης. Ἔτσι, ὅμως, παθαίνουν σύγχυσιν ἀκόμη καί ἀληθινοί στρατιῶται τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀφοπλίζονται καί ἀκινητοποιοῦνται, ἀποδυναμώνεται καί παραλύει ὁ ἀντιαιρετικός ἀγών τῆς Ἐκκλησίας, καί ἐπικρατεῖ ἡ αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὁ λόγος διά τόν ὁποῖον ἡ Ἐκκλησία ἀνέκαθεν ἐνίκα τάς αἱρέσεις εἶναι ὅτι ἔχει ἐνσωματωμένον ἕνα, οὕτως εἰπεῖν, αὐτόματον διορθωτικόν μηχανισμόν, ὁ ὁποῖος συνίσταται εἰς τήν ἀποτελεσματικήν ἀντίδρασιν (καί ὄχι εἰς «χαρτοπόλεμον»!) τῶν ὑγιῶν μελῶν Της πρός τάς αἱρετικάς διδασκαλίας καί πράξεις τῶν «ψευδεπισκόπων» καί τῶν ψευδοδιδασκάλων. Αὐτόν ἀκριβῶς τόν μηχανισμόν ἠκύρωσεν ἡ αἱρετική διδασκαλία τοῦ π. Ἐπιφανίου. Κατά τά ἄλλα, ὁ π. Ἐπιφάνιος ὑπῆρξεν ἕνας ἐνάρετος κληρικός μέ θετικήν συμβολήν εἰς ἄλλα ἐκκλησιαστικά θέματα, ὅπως π.χ. εἶναι τό σπουδαῖον βιβλίον του κατά τῆς Μασσονίας. Γιά τό θετικόν αὐτό ἔργον του, εὐχόμεθα νά τόν ἀπαλλάξῃ ὁ Θεός ἀπό τό βαρύ ἁμάρτημά του νά συμμαχήσῃ οὐσιαστικῶς μέ τούς Οἰκουμενιστάς μέ τήν κήρυξιν τῆς αἱρέσεως τοῦ "ἀχρικαιρισμοῦ" καί ὄχι, βεβαίως, γιά τά "ἀντι-οικουμενιστικά" του ἄρθρα, τά ὁποῖα εἶναι ἄνευ ἀξίας, ἤ μᾶλλον συνέβαλον ἀρνητικῶς, ὅπως προανέφερα, ἐφόσον μέ αὐτά ἐπολέμησε τήν ἀποτείχισιν, ἀποκρύψας καί διαστρεβλώσας τήν Ἁγιοπατερικήν διδασκαλίαν καί πρᾶξιν ἐπί τοῦ θέματος.

ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

6.8.2019

Ἐπ’εὐκαιρίᾳ τῆς μεγάλης δεσποτικῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Θεανθρώπου Σωτῆρος Χριστοῦ μας, εὐχόμενοι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ἐπαναλαμβάνομε τὴν περυσινή μας ἀνάρτησιν τῆς 6.8.2018 κάνοντες μερικὲς διευκρινίσεις.

Ὅπως ἔχουμε τονίσει ἐπανειλημμένως, ἐπιβάλλεται νὰ κάνουμε μία ἀνάπαυλα καὶ νὰ μὴ συντάξουμε ἄλλα ἄρθρα μέχρι ἀρχὲς Ὀκτωβρίου 2019, ὄχι γιὰ νὰ ξεκουρασθοῦμε ἀλλὰ γιὰ νὰ προπαρασευαζόμεθα γιὰ μετὰ ἀπὸ ἀρχὲς Ὀκτωβρίου.

Ἐγκώμιον εἰς τὴν Παναγίαν Θεοτόκον -- Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἐπιφανίου Κύπρου

Τὰς ἐκλαμπούσας μαρμαρυγὰς τῆς Θεοτόκου ἀκτῖνας φοβερὰς καὶ ἀκαταλήπτους δυνάμεις, οὐρανοῦ καὶ γῆς οἰκουμένης μυστήριον, θαῦμα, ἱλαστήριον φράσας ὁ τάλας ἐγώ, εἰς ἀκριβεστέραν ἔννοιαν ὁ τῆς καρδίας μου ἔνδον σκιρτήσας λογισμὸς βαθείας μνήμης, καὶ ὑψηλοτάτης θεωρίας πειρώμενος φέρειν τὸ θαῦμα, τρόμος καὶ φόβος πολὺς καὶ δεινὸς συνέσχε με, ὦ ἀγαπητοί. Ἡ γὰρ μνήμη τῆς φρικτῆς θεωρίας, ἔντρομον τὴν ψυχήν μου, καὶ φρικώδη τὴν καρδίαν ἐνέγκασα οὐ μετρίως ἐτιμώρησεν, ἀλλὰ δυνατῶς ἐβασάνισεν. Ἐπιπλήττει γάρ μου τὸν νοῦν, τῆς μεγίστης θεωρίας ἡ μνήμη, ὡς ἀκαταλήπτου μυστηρίου, τὸ λέγειν οὐκ ἰσχύουσα. Τίς γὰρ ἱκανὸς τοιοῦτο φρᾶσαι μυστήριον; ποῖον δὲ φθέγξασθαι στόμα, ἢ ποία γλῶσσα λαλήσει, Λέληθεν, εἰπεῖν οὐκ ἰσχύει. Νῦν δὲ τολμήσω περὶ τῆς μόνης Θεοτόκου καθ᾿ ὃ καταλαμβάνω· καὶ πάλιν φοβοῦμαι.

Μέγας Παρακλητικός Κανών προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου της Προυσιώτισσας

Τη Ζ΄ (7η) Αυγούστου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΝΙΚΑΝΟΡΟΣ του θαυματουργού, του εν τω του Καλλιστράτου όρει διαλάμψαντος.

Νικάνωρ ο Όσιος και θεοφόρος πατήρ ημών κατήγετο από την περίφημον μεγαλόπολιν Θεσσαλονίκην. Ο πατήρ του ωνομάζετο Ιωάννης, η δε μήτηρ Μαρία, αποτελούντες ευσεβές και ενάρετον ανδρόγυνον, τους οποίους όλη η πόλις εκαλοτύχιζε και επαινούσε, τόσον δια τα υλικά αγαθά, τον πολύν πλούτον και την ευγένειαν, όσον και δια την θεάρεστον πολιτείαν των. Διότι και οι δύο ήσαν παράδειγμα αρετής εις όλους. Αλλ’ όσον ήσαν από το εν μέρος περιφανείς και επαινετοί εις τους ανθρώπους, τόσον ήσαν από το άλλο μέρος περίλυποι, επειδή ήσαν άτεκνοι και δεν είχον κληρονόμον του πλούτου των, ουδέ θα είχον παραμυθίαν εις τα γηρατεία των.

ΛΟΓΟΣ Γ΄ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ -- Εις την Μεταμόρφωσιν του Σωτήρος.

«Παραλαμβάνει ο Ιησούς τον Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην τον αδελφόν αυτού και αναφέρει αυτούς εις όρος υψηλόν κατ’ ιδίαν· και μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών». (Ματθ. ιζ, 1 – 2)                                       

Όταν εκείνος ο γαληνότατος οφθαλμός του ουρανού, ο πατήρ των αστέρων και της οικουμένης όλης ο αειλαμπέστατος λύχνος, ο αισθητός, λέγω, και λαμπρότατος ήλιος, με τας χρυσοειδείς και πορφυροχρώμους ακτίνας του στολίζη την κυκλοτερή αυτού και χαριεστάτην ουσίαν, ευθύς ζωγραφίζει με τας παγχρύσους ανταυγείας του εις το πρόσωπον της οικουμένης πανευφρόσυνον αγαλλίασιν και υπερβολικήν χαράν· διότι με το εξαστράπτον αυτού φως και τας αγλαοπυρσεύτους ακτίνάς του κλαμνει να κρύπτεται με την παρουσίαν του το ζοφωμένον σκότος της νυκτός, και ανατέλλει το χαριέστατον φως της ημέρας· σβένει τους ανημμένους άνθρακας των λοιπών αστέρων του ουρανού με την ανυπέρβλητον λάμψιν του, και μόνος αναδείκνυται βασιλεύς με την φεγγοβόλον αλουργίδα του, στολίζει τα φυτά όλα με πρασινοποικιλόχρουν μορφήν, και χαρίζει επί τας κορυφάς των δένδρων ανθοποικιλόμορφον στέφανον· καθαρίζει τα δάκρυα από τους οφθαλμούς των τρυφερωτάτων βλασταρίων, τα οποία έσταξεν η κρυσταλλώδης αυγή της νυκτός, και ευθύς ενθερμαίνει τα σπλάγχα των, ίνα δώσωσι γλυκυτάτους και ωρίμους καρπούς, εις τροφήν και αγαλλίασιν των ανθρώπων· διώκει με τας αστραπάς των ακτίνων του όλα τα άγρια θηρία, έως ότου να τα αποκρύψη μέσα εις τα σκότη της ερημίας· εγείρει τα ωδικά των ορνέων εις μουσικόλαλον φωνήν, δια να αναστήσουν τα λογικά ζώα από την στρωμνήν· λάμπει παρευθύς με την αργυροχρυσοσύνθετον εικόνα του προσώπου του, δια να διώξη από αυτά κάθε αμέλειαν και οκνηρίαν, δια να εγείρη τους ανθρώπους και να τους αποδείξη προθυμοτέρους εις την εργασίαν.

Ἀπολυτίκιον Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

(Εκ του Θησαυρού του Δαμασκηνού).                                                                                                                                             

Η υπόθεσις της σημερινής εορτής της του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού θείας Μεταμορφώσεως, ευλογημένοι Χριστιανοί, γνώρισμα και σημείον της Θεότητος Αυτού είναι, διότι το φως, όπερ έδειξε σήμερον ο Χριστός, ως Θεός το έδειξεν, επειδή το φως εκείνο δεν ήτο κτιστόν ή επίγειον φως ή ανθρώπινον, αλλά φως άϋλον και άκτιστον, και δια τούτο ως Θεός μαρτυρείται παρά πάντων, δια το γνώρισμα αυτό της Θεότητος· όχι δε μόνον από ανθρώπους, αλλά και αυτός ο Πατήρ τον εμαρτύρησεν Υιόν του ηγαπημένον, καθώς τον εμαρτύρησε και εις τον Ιορδάνην ποταμόν βαπτιζόμενον. Αλλά, ω χριστιανοί θεόσωστοι, επειδή δεσποτική είναι η εορτή μας και επειδή θεϊκής φύσεως γνώρισμα είναι η υπόθεσίς μας, αθροίσθητε μετά χαράς και δεσποτικώς, ως ο Θεός θέλει, ας εορτάσωμεν την αγίαν ταύτην εορτήν, ας αφήσωμεν παν νόημα γεώδες και υλικόν και μόνον τα άϋλα και ουράνια ας φανταζώμεθα· ας μισήσωμεν τα κοσμικά και ας ποθήσωμεν τα ουράνια· μη επιθυμώμεν τα επί της γης, και τα των ουρανών καταφρονώμεν· μη αγαπώμεν τα φθαρτά και πρόσκαιρα, αλλά τα έφθαρτα και αιώνια· ας καθαρίσωμεν τον νουν μας· ας ετοιμασθώμεν προς ακρόασιν ουρανίων πραγμάτων και προς το Θαβώριον όρος ας ανέλθωμεν, δια να ίδωμεν καθαρώς την Παναγίαν Τριάδα.

Παρακλητικός Κανών Παναγίας Γλυκοφιλούσας (Άγιον Όρος)

Τη ΣΤ΄ (6η) του Αυγούστου, η Μεταμόρφωσις του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Κατά την έκτην του Μηνός Αυγούστου την ανάμνησιν της θείας Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού η αγία του Θεού Εκκλησία περιχαρώς εορτάζει, ο δε λόγος της εορτής ταύτης είναι ο εξής: Ο Δεσπότης ημών Χριστός πολλάκις προείπεν εις τους Αγίους Αυτού Μαθητάς δια τους κινδύνους, τα πάθη και τον θάνατον των Μαθητών του· επειδή δε οι μεν κίνδυνοι και τα δεινά ήσαν πρόχειρα και εν τη παρούση ζωή, τα δε μέλλοντα αγαθά ήσαν μετά ταύτα και ελπιζόμενα, τούτου ένεκα ηθέλησεν ο Κύριος να πληροφορήση τους Μαθητάς του και με τους ιδίους των οφθαλμούς, τις και ποία είναι η δόξα εκείνη, μετά της οποίας μέλλει να έλθη εν τη κοινή αναστάσει, και την οποίαν και αυτοί θα απολαύσωσιν.

ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ (†1861) -- τοῦ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ Μωυσέως

Σέ πεῖσμα τῶν καιρῶν, ἐμεῖς δεν θά πάψουμε ν᾽ ἀναφερόμαστε σε ἱερές, ὁδηγητικές μορφές τοῦ παρελθόντος, πρός ἐνίσχυση, ἐνδυνάμωση καί ἀναψυχή. Συμπληρώνονται ἐφέτος 150 ἔτη ἀπό την ὁσιακή κοίμηση τοῦ Παπουλάκου. Πολέμησε ὁλόψυχα ξένες ἐπιδράσεις, δυτικές παραδόσεις, ξένες πρός τήν ὀρθόδοξη παράδοση. Καυτηρίασε τόν ἑτερόδοξο μονάρχη, πού ἔκλεισε πολλά μοναστήρια καί γκρέμισε βυζαντινούς ἱ. ναούς. Γιά τά φλογερά κηρύγματά του, διώχθηκε, ταλαιπωρήθηκε, ἐξορίσθηκε καί φυλακίσθηκε. Οἱ τότε ἐκσυγχρονιστές τόν κατηγόρησαν ὡς ἀγύρτη, γιατί τους ἐνοχλοῦσαν τά λόγια του. Ὁ λαός ἀκολουθοῦσε τόν ἄδολο μαχητή, τόν ἀκέραιο ἱεροκήρυκα, τόν ἀκτήμονα μοναχό, τόν ὁμολογητή ρασοφόρο. Ἀπό νωρίς ὁ Παπουλάκος, κατάλαβε καλά ὅτι ἡ δυτική θεολογία ἦταν ἀνορθόδοξη καί ἀντιορθόδοξη.

Ἀγρυπνία Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος

Φέρουμε σέ γνώση τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν ὅτι τήν Δευτέρα 5 Αὐγούστου 2019 θά τελεσθεῖ ὁλονύκτια πανηγυρική ἀγρυπνία, κατά τό ἁγιορείτικο τυπικό, ἐπί τῇ δεσποτικῇ ἑορτῇ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ (6^η Αὐγούστου).

Ἀπό τίς 10:00 μ.μ. ἕως τίς 4:00 π.μ.
Ἡ πύλη θά ἀνοίξει στίς 9:45 μ.μ. καί θά παραμείνει ἀνοικτή καθ' ὅλην τήν διάρκεια τῶν ἀκολουθιῶν.
                                                    
Ἐκ τῆς IΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙΟΥ

Ὑπομονή, ὧ Μῆτερ, ἄχρι καιροῦ, ἄχρι τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου, καὶ τότε θὰ ἴδης ὁποῖα ἡρωϊκὰ τέκνα ἔχεις

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

 «Ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος μὲ τὸ ἔργο του “Τὰ δύο ἄκρα” ἔγινε ὁ ἰσχυρότερος βοηθὸς τῶν οἰκουμενιστῶν, ὁ καλύτερος δικηγόρος τῶν “χλιαρῶν” καὶ ἀδιαφόρων “συντηρητικῶν”, ὁ λαμπρότερος ὑπογραμμὸς τῶν ὀρθολογιστῶν θεολόγων καὶ παρερμηνευτῶν τῆς Ἐκκλ. Ἱστορίας καὶ τῶν Ἱ. Κανόνων».
«Ὄχι μόνον δὲν ἐβοήθησε τὴν πολεμουμένην Ὀρθοδοξίαν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐναγώνιον προσπάθειάν της ν’ ἀποφύγη τὸν θανάσιμον ἐναγκαλισμὸν τοῦ παπικοῦ πτώματος, μὲ σαδισμὸν θὰ ἔλεγε κανείς, τῆς ἀπαντούσε κάθε φορά· Ὑπομονή, ὧ Μῆτερ, ἄχρι καιροῦ, ἄχρι τοῦ κοινοῦ Ποτηρίου, καὶ τότε θὰ ἴδης ὁποῖα ἡρωϊκὰ τέκνα ἔχεις».
«Ἔτσι ὅμως δεχόμενοι τοὺς κοινωνοῦντας τῷ Πατριάρχῃ καὶ μνημονεύοντες συγχρόνως αὐτοῦ, ἀφοῦ οὐδεὶς κίνδυνος μολυσμοῦ ὑπάρχει (!), πότε καὶ ποῖος θὰ κατορθώση νὰ σταματήση τὴν πορείαν τῶν κακοδόξων; Πότε οἱ πιστοὶ θὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι κηρύσσεται αἵρεσις προκειμένου νὰ ἀντιδράσουν; Πράγματι, μόνον μὲ τέτοιους βοηθοὺς ὁ Ἀθηναγόρας ἐπέτυχε ὅσα ἐπέτυχε καὶ τὰ ὁποῖα συνεχίζει εἰς μεγαλύτερον βαθμὸν ὁ ἐπάξιος διάδοχός του!
Ὁποίαν εὐθύνην ἔχουν σήμερον οἱ προσφέροντες εἰς τὴν νεότητα τὰ πορνὸ καὶ τὰ ναρκωτικά, ὑπέχει καὶ ὁ π. Ἐπιφάνιος ὡς καὶ οἱ διακινοῦντες “Τὰ δύο ἄκρα”, ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἐξάπλωσιν τῆς αἱρέσεως εἰς τὸν Ἑλλαδικὸν χῶρον! Διὰ τοὺς νεοημερολογίτας ὅμως δὲν παύει νὰ θεωρῆται ὅτι εἶναι ὁ νέος Ζωναρᾶς!» Ἀληθῶς χωρὶς «Τὰ δύο ἄκρα», ἡ ἀνήσυχη συνείδηση πολλῶν κληρικῶν, μοναχῶν καὶ πιστῶν ἀναμφισβήτητα θὰ τοὺς ὁδηγοῦσε στὴν ὀρθόδοξη πρακτικὴ τῆς ἐλευθερίας ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν οἰκουμενιστῶν. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ τοὺς ξεκουράσει, νὰ τοὺς ξελαφρώσει καὶ νὰ τοὺς ἀναπαύσει, ἀντίθετα τοὺς ἔχει ἐγκλωβίσει, μετατρέποντας σὲ τελικὴ ἀνάλυση τὸ πρῶτο βαρὺ μέν, ἀλλὰ ἐλπιδοφόρο φορτίο, σὲ ἀδιάλειπτη κυκλοτερὴ κίνηση, ἀπὸ τὸν ἐφησυχασμό, στὸν χαρτοπόλεμο κατὰ τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ἀπὸ τὸν χαρτοπόλεμο, μὲ περισσότερο ζῆλο στὸν ἀντιζηλωτισμὸ καὶ πάλι στὸν ἐφησυχασμὸ καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς.

5 Αυγούστου 2019 - 6:36 π.μ

«Ἐπ’ ὄρους Θαβώρ μεταμορφωθεὶς ἐπὶ τῶν μαθητῶν, ἔδειξε τὸ ἀρχέτυπον κάλλος τῆς εἰκόνος»

ΣΤΙΣ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει μὲ ἰδιαίτερη λαμπρότητα τὴ μεγάλη δεσποτικὴ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία ἐνέχει ταυτόχρονα ὑψηλὰ καὶ σωτήρια νοήματα. Ὁ Κύριός μας λίγο πρὶν τὸ Πάθος Του, θέλησε νὰ στηρίξει τοὺς μαθητές Του, νὰ τοὺς βεβαιώσει ὅτι δὲν ἦταν ἁπλὰ ἕνας ἐξέχων ἄνθρωπος, ἕνας ξεχωριστὸς δάσκαλος, οὔτε ὁ Μεσσίας, ὅπως τὸν περίμεναν οἱ ὁμόφυλοί Του Ἰουδαῖοι. Τοὺς ἀνέμενε μεγάλη δοκιμασία καὶ ἀπογοήτευση, μὲ τὴν σύλληψη, τὸν ἐξευτελισμό, τὴ δίκη παρῳδία καὶ τὸ σταυρικὸ θάνατο τοῦ Δασκάλου τους καὶ γι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ γευτοῦν μία ἐλάχιστη ἐμπειρία ἀπὸ τὴ θεία Του δόξα, «καθὼς ἠδύναντο», ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας.

Λόγος εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ -- Αγίου Εφραίμ του Σύρου

Ἐκ τῆς χώρας θέρους χαρμονή, ἐκ τοῦ ἀμπελῶνος καρποὶ ἐδεσμάτων, καὶ ἐκ τῶν Γραφῶν διδαχὴ ζωοποιός. Ἡ χώρα εἰς ἕνα καιρὸν ἔχει τὸ θέρος, καὶ ἡ ἄμπελος εἰς ἕνα καιρὸν ἔχει τὸν τρυγητόν, ἡ Γραφὴ δὲ πάντοτε ἀναγινωσκομένη ἀναβλύζει διδαχὴν ζωοποιόν. Ἡ χώρα, ὅταν θερισθῇ, ἀπέσχε, καὶ ἡ ἄμπελος, ὅταν τρυγηθῇ, ταπεινοῦται, ἡ Γραφὴ δὲ καθ' ἡμέραν θεριζομένη, οἱ στάχυες τῶν ἑρμηνευόντων ἐν αὐτῇ οὐκ ἐκλιμπάνουσι· καὶ καθ' ἡμέραν τρυγεῖται, καὶ οἱ βότρυες τῆς ἐν αὐτῇ ἐλπίδος οὐ δαπανῶνται. Ἐγγίσωμεν τοίνυν ταύτῃ τῇ χώρᾳ, καὶ τῶν αὐλάκων αὐτῆς τῶν ζωοποιῶν ἀπολαύσωμεν· καὶ θερίσωμεν ἐξ αὐτῆς στάχυας ζωῆς, τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ εἰπόντος πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς· εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστώτων, οἳ οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου, ἕως ἂν ἴδωσι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ. Καὶ μεθ' ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει τὸν Σίμωνα Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, εἰς ὄρος ὑψηλὸν λίαν, καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἔλαμψεν, ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο λευκά, ὡς τὸ φῶς.