ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ -- Η υποκουλτούρα του μπολσεβικισμού που καλλιέργησε στη χώρα ο ΣΥΡΙΖΑ

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η εν τοις πράγμασι συντριπτική νίκη της Ν.Δ. αποτελεί μία αδιαμφισβήτητη, εκ του αποτελέσματος, νίκη του προέδρου της αλλά και εν γένει των στελεχών της, όμως οφείλουμε ως αμείλικτα ρεαλιστές να εμβαθύνουμε τις ειδικές συνθήκες υπό τις οποίες επετεύχθη το ποσοστό τούτο.
Ας λάβουμε υπ’ όψιν τη θλιβερή πραγματικότητα του 44% της αποχής, εν συνδυασμώ με το δυσανάλογα υψηλό ποσοστό το οποίο συγκέντρωσε το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, καίτοι καταβαράθρωσε συλλήβδην με τις εγκληματικές του ενέργειες τη χώρα, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά, εθνικά, εγκαθιδρύοντας την ανθελληνική και απάνθρωπη υποκουλτούρα του μπολσεβικισμού, όπως έλεγε και ο Στρατής Μυριβήλης: «Ο κομμουνισμός είναι μία μέθοδος σατανική για την κατασκευή μίας νέας φυλής…»

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: «Οι Σύγχρονοι Κληρικοί είναι Προδότες της Πίστεως»!

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΕΥΦΗΜΙΑΣ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ

Τη ΙΑ΄ (11η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Πανευφήμου ΕΥΦΗΜΙΑΣ,

ότε τον τόμον του της πίστεως όρου των εξακοσίων τριάκοντα θεοφόρων Πατέρων, των εν Χαλκηδόνι συνελθόντων, τουτέστι της αγίας και Οικουμενικής Δ΄ Συνόδου εκράτυνεν.                                                                                                                                      

Ευφημία η καλλίνικος Μάρτυς του Χριστού ήκμαζε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και Πρίσκου Ανθυπάτου Ρώμης, εν έτει σπη΄ (288), κατήγετο δε εκ Χαλκηδόνος, θυγάτηρ πατρός μεν Φιλόφρονος καλουμένου, μητρός δε Θεοδοσιανής. Διαβληθείσα λοιπόν  ότι ωμολόγει τον Χριστόν, ετιμωρήθη δια τροχών και πυρός, και δια πολλών άλλων βασάνων· ύστερον δοθείσα εις τα θηρία, ίνα ταύτην σπαράξωσιν, έμεινεν εξ αυτών αβλαβής.

Τη Ι΄ (10η) Ιουλίου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΑΝΤΩΝΙΟΥ του Ρώσου

ασκήσαντος μεν το πρώτον εν τω αγιωνύμω όρει του Άθω εν τω ιερώ κοινοβίω του Εσφιγμένου εν έτει 1012, ύστερον δε απελθόντος εις Ρωσίαν και ανεγείραντος εκ βάθρων την περιβόητον και περικαλλή Λαύραν εις το Κίεβον, όπου και ανεπαύθη εν Κυρίω τω 1073 έτει ζήσας έτη 90.    

                

Αντώνιος ο Όσιος πατήρ ημών ήκμασεν εν έτει από κτίσεως κόσμου 6520, από δε Χριστού 1012, επί της βασιλείας Ρωμανού του Αργυροπούλου και Βλαδιμήρου του ευσεβεστάτου άρχοντος Ρωσίας εν Κιέβω κρατούντος, διαρκέσας άχρι της βασιλείας Ρωμανού Β΄ του Διογένους, ζήσας έτη ενενήκοντα, εκοιμήθη δε κατά το 6578 από κοσμοποιϊας και 1072 από της ενσάρκου του Κυρίου οικονομίας έτος.

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΣ ΑΓΙΑ, Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΣ ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΕΙΚΟΙΖΕΤΑΙ

Ειδέ και των παλαιών αγίων «ουκ ην άξιος ο κόσμος» κατά τον απόστολον, πως αν ταύτης ην επάξιος, της και των κατ΄ ουρανόν αγίων υπερτέρας;  Αμέλει σύνες και τούτω της Παρθένου την υπεροχήν όση· εκείνοις μεν γαρ φεύγουσι την μετ΄ ανθρώπων δίαιταν, ως ο αυτός φησιν, «όρη και ερημίαι και οπαί της γης», ταύτη δε τα άγια των αγίων ενδιαίτημα εδόθη, οις εμφιλοχωρείν η πάναγνος ανείται, μήπω μηδ΄ εις ηλικίαν παραγγείλασα παίδων, ει και των εις φρονούσαν αφιγμένων εμφρονεστέρα ούσα έδειξε.

Δοτή γαρ ούσα παρά Θεού και Θεώ προ γενέσεως αύτη (πως δ΄ ουκ έμελλεν η και προ των αιώνων εις κατοικητήριον προωρισμένη του των αιώνων ποιητού;)· δοτή τοίνυν ούσα Θεώ και καρπός ευχής και δικαίων αιτήσεως (ω προσευχής εκείνης πτερών! ω παρρησίας, ην εύρε προς Κύριον! ω καρδιών εκείνων επί τοσούτον ασπίλων, ως τοιαύτην προσευχήν αναπέμψαι, προς τοσούτον φθάνουσαν και τοσούτον ανύουσαν!).

(Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς).

Kατέκαψαν το ναό του Αγ Σπυρίδωνα στο Donbass

H εκκλησία του Αγ. Σπυρίδωνα στο Kominternovo που ανήκει στην μόνη κανονική Ορθόδοξη Ουκρανική Eκκλησία αυτή της δικαιοδοσίας Μόσχας χτυπήθηκε από εμπρηστική οβίδα του ουκρανικού στρατού και καταστράφηκε από πυρκαγιά στο Donbass.

Τη νύχτα της 5ης προς 6ης Ιουλίου, ένα εμπρηστικό βλήμα έπληξε τη στέγη του ιερού ναού του Αγίου Σπυρίδωνα στο χωριό Kominternovo. Οι ντόπιοι έσπευσαν να σώσουν την εκκλησία από τη φωτιά, παρά το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή ο βομβαρδισμός είχε εντατικοποιηθεί. Το κύριο μέρος του ναού σώθηκε μόνο ο βοηθητικός χώρος και η οροφή κάηκαν εντελώς. Λίγες μέρες νωρίτερα, η περιοχή υποβλήθηκε και πάλι σε έντονο βομβαρδισμό.

Τη Ι΄ (10η) Ιουλίου, μνήμη των αγίων ΜΥΡΙΩΝ (ήτοι δέκα χιλιάδων) ΟΣΙΩΝ,

των εν σπηλαίοις και σκήταις της Νιτρίας κατοικούντων, ους θανάτω πικρώ παρέδωκεν εν πυρί και καπνώ Θεόφιλος ο Αλεξανδρείας Επίσκοπος, δια Ισίδωρον τον Πρεσβύτερον.                                                                                                                                       

Ούτοι οι Άγιοι Ασκηταί και Μάρτυρες του Χριστού ήσαν Μοναχοί και κατώκουν εντός σπηλαίων και καλυβών ασκητικών· καταγινόμενοι δε εις την τήρησιν των εντολών του Χριστού, έζων πάντοτε με νηστείας, αγρυπνίας και προσευχάς, όντες τον αριθμόν δέκα ως έγγιστα χιλιάδες. Επειδή δε ο Άγιος Ισίδωρος, ο πρώτος εξ αυτών εφιλονίκει με τον Επίσκοπον Αλεξανδρείας Θεόφιλον περί τινων εκκλησιαστικών ζητημάτων εις τα οποία ο Θεόφιλος ανθίστατο, δια τούτο ο θείος Ισίδωρος, θαρρών εις το πλήθος των Μοναχών, ήλεγχεν αυτόν. Όθεν ο Θεόφιλος απροκαλύπτως μεν συνεστέλλετο και εφοβείτο να εκδικηθή τον Ισίδωρον, φίλον όντα των πολλών, αποστείλας δε κρυφίως τους ομόφρονάς του, κατέκαυσεν όλους τους άνω ειρημένους Πατέρας της Σκήτεως, και θανάτω παρέπεμψεν.

Η ΚΑΘΑΡΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Οἱ ἄνθρωποι εὔκολα ἀποδέχονται διάφορες καταστάσεις, προκειμένου νὰ ἀποφύγουν τὸν ἀγώνα γιὰ τὴ διόρθωσή τους ἢ τὴ βελτίωσή τους. Ἀδιάφοροι γενικῶς καθὼς εἶναι, μπλέκονται στὸν ἱστὸ τῆς συνήθειας καὶ στὴ συνέχεια ταυτίζονται μὲ τὰ κακῶς κείμενα τῆς κοινωνίας. Δὲν ἔχουν καμιὰ διάθεση νὰ βελτιώσουν κάτι καὶ νὰ συμβάλουν στὴν προκοπὴ τῆς μικρῆς κοινωνίας, ὅπου ζοῦν. Τὰ ἴδια παρατηροῦμε καὶ στὴ ζωὴ τῶν χριστιανῶν, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν κάποια πνευματικὴ καλλιέργεια καὶ δὲν πρέπει νὰ συμβιβάζονται μὲ συμπεριφορὲς καὶ καταστάσεις, ποὺ βρίσκονται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου. Καὶ τὸ χειρότερο! Οἱ κληρικοί, ὅλων τῶν βαθμῶν, μένουν ἀδρανεῖς λόγῳ συνηθείας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας δὲν βελτιώνονται τὰ πολλὰ κακῶς κείμενα.

Τη Ι΄ (10η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου μάρτυρος ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ του εκ Σάρδεων.

Απολλώνιος ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο εκ της πόλεως Σάρδεων, της εν τη Λυδία· οδηγηθείς δε εις Περίνιον τον άρχοντα Ικονίου, ωμολόγησεν εαυτόν Χριστιανόν. Αναγκασθείς λοιπόν να ομόση εις τον βασιλέα, απεκρίθη ότι δεν είναι επιτετραμμένον εις τον Χριστιανόν να ομνύη εις θνητόν άνθρωπον, και εις άνθρωπον μάλιστα ο οποίος αγνοεί τον Ποιητήν και Δημιουργόν του παντός. Δια τους τοιούτους δε λόγους του εκρέμασαν αυτόν εις τον σταυρόν, και εκεί παρέδωκεν ο μακάριος την ψυχήν του  εις χείρας Θεού και έλαβε του μαρτυρίου τον στέφανον.

Το πυρ του γυμνισμού

Το πυρ δια των πυρκαϊών κατέκαυσε και εφέτος πολλούς τόπους του πλανήτη μας.

Αλλ’ υπάρχει και άλλο πυρ, ισχυρότερο, το οποίο πυρπολεί, ιδίως κατά τους θερινούς μήνες, και προκάλεσε και εφέτος αφάνταστες ζημίες στους ανθρώπους. Είναι το πυρ του γυμνισμού. Ο αρχιγυμνιστής Σατανάς, ο οποίος γύμνωνε τους δαιμονισμένους Γαδαρηνούς, γυμνώνει τους ανθρώπους, ιδίως τις γυναίκες, για να εξάπτωνται τα σαρκικά πάθη, ιδίως των νέων, (και των γερόντων…) να φλέγωνται ψυχές και σώματα, και να πέφτουν οι άνθρωποι σε σαρκικές αμαρτίες μικρότερες και μεγαλύτερες. Μεγάλες οι ζημίες από τις φυσικές πυρκαϊές, ασυγκρίτως μεγαλύτερες οι ζημίες από τις πνευματικές πυρκαϊές, που προκαλεί το πυρ του γυμνισμού.

Τη Ι΄ (10η) Ιουλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΒΙΑΝΟΡΟΣ και ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ.

Βιάνωρ ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο εκ της επαρχίας της Πισιδίας, παρέστη δε δια την εις Χριστόν ομολογίαν εις τον Σεβηριανόν ηγεμόνα της Αυφρατησίας, ήτις σήμερον λέγεται Άτζαρ, εν τη Συρία ευρισκομένη· κρεμασθείς δε και δαρείς με σπάθας ξυλίνας, εκάη έπειτα με σιδηράς πεπυρωμένς σφαίρας και απεστερήθη των οδόντων αυτού και των ώτων.

Επίσημη αντίδραση Μόσχας στα Τίρανα για ‘Μεγάλη Αλβανία’

Η Ρωσία αντέδρασε μετά την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ Αλβανίας και Κοσσυφοπέδιο για κοινές διπλωματικές αποστολές.

Όσον αφορά τη συμφωνία, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι τα «προκλητικά βήματα από τα Τίρανα και την Πρίστινα, τα οποία οδηγούν στην έννοια της «Μεγάλης Αλβανίας», προκαλούν σοβαρές ανησυχίες».

ΑΣΚΗΣΙΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Μὲ βάση τὸ λόγο καὶ τὴ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων μας, τῶν αὐθεντικῶν θεολόγων τῆς Ὀρθοδοξίας, θὰ φωτισθεῖ στὴν συνέχεια ἡ σχέση καὶ συμπληρωματικότητα τῶν δύο πτερύγων τῆς ἁγιοπνευματικῆς μας ζωῆς, τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς λατρείας.

1. Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι ἁπλὰ «μάθημα», ἀλλὰ προπάντων «πάθημα». Προσφέρεται ὡς ζωή, ὡς ἔνταξη σὲ ἕνα «καινό» -ἀποκεκαλυμμένο ἐν Χριστῷ, τρόπο ζωῆς, τὴν ζωὴ ποὺ εἰσήγαγε στὴν ἱστορία ὁ ἔνσαρκος Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ πιστὸς καλεῖται νὰ φθάσει-μέσῳ μιᾶς συγκεκριμένης πορείας- σὲ

σημεῖο, ποὺ νὰ ἐφαρμόζει καὶ στὸν ἑαυτό του ἡ ὁμολογία τοῦ Ἀπ. Παύλου: «ζῶ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2, 20). Εἶναι «μόρφωσις» τοῦ Χριστοῦ μέσα στὸν πιστὸ (πρβλ. «ἵνα μορφωθῆ Χριστὸς ἐν ἡμῖν»· Γαλ. 4, 19). Νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος Χριστός -θεὸς κατὰ χάριν.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (2ον) μέρος

ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ... ΑΙΝΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ... -- Orthodox Hymns

Τη Ι΄ (10η) Ιουλίου, μνήμη των αγίων ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΠΕΝΤΕ Μαρτύρων των εν Νικοπόλει της Αρμενίας μαρτυρησάντων.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 10  Ιουλίου 2019

Ήκμασαν οι Άγιοι ούτοι κατά τους χρόνους του βασιλέως Λικινίου και Λυσίου ηγεμόνος, εν έτει τιε΄ (315), πρώτοι δε μεταξύ αυτών ήσαν οι Λεόντιος, Μαυρίκιος, Δανιήλ και Αντώνιος. Ούτοι παρρησία ομολογήσαντες τον Χριστόν, πρώτον μεν ετιμωρήθησαν με διαφόρους βασάνους, ύστερον δε ερρίφθησν εντός πεπυρακτωμένης καμίνου και ούτως έλαβον οι αοίδιμοι τους στεφάνους του μαρτυρίου. Τελείται δε η αυτών σύναξις και εορτή εις την αγίαν Ακυλίναν, πλησίον του Φόρου.

Τη Θ΄ (9η) Ιουλίου, μνήμη των Οσίων και Θεοφόρων Πατέρων ημών ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ του ρήτορος και ΜΗΤΡΟΦΑΝΟΥΣ,

των εν τω Αγιωνύμω Όρει του Άθω ασκητικώς διαλαψάντων και δη εν τη μικρά Σκήτη της Αγίας Άννης κειμένων.                                                                                                 

Έθος ιερόν είναι και νόμος θείος, άνωθεν και εξ αρχής παραδεδομένος, ίνα των εναρέτων και αγίων ανδρών οι βίοι και τα κατορθώματα παραμένωσιν ανάγραπτα εις την Εκκλησίαν του Χριστού, αφ’ ενός μεν προς δόξαν Θεού, του ενδοξαζομένου εν τοις Αγίοις Αυτού, αφ’ ετέρου δε προς υποτύπωσιν των θελόντων σωθήναι και κληρονομείν σωτηρίαν κατά τον θεηγόρον Απόστολον Παύλον.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ -- Αθωνικά άνθη

Κατά τον 5^ον αιώνα, την εποχήν του Αγίου Μάρκου του Ασκητού, ανεκινούντο υπό των πάντοτε ανησύχων ψυχών θέματα, ως προς την αιτίαν της υπάρξεως των ηθικών και φυσικών κακών. Η αρχαιότης «έλυσε» το πρόβλημα δια της αποδοχής της ειμαρμένης, εις ην υπετάσσοντο τα πάντα, ακόμη και αυτοί οι Θεοί, κατά τους Στωϊκούς. Εις τον Χριστιανισμόν όμως, το πρόβλημα τούτο ελύθη τελεσιδίκως υπό της Εκκλησίας. Η διδασκαλία του Κυρίου και των Αποστόλων και η πνευματική παράδοσις βεβαιούν αυθεντικώς πλέον, ότι τα πάντα τελούν υπό την κατεύθυνσιν του Θεού, είτε ευδοκία είτε παραχωρήσει, κατά το υπό των Θεολόγων Πατέρων καλούμενον προηγούμενον και επόμενον θέλημα του Θεού.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΜΑΣ

Τριάντα χρόνια μετά το ξεφούσκωμα της σοβιετικής σαμπρέλας στην Ελλάδα υπάρχει ακόμα κραταιός σταλινισμός, κομμουνισμός, μαοϊσμός, λενινισμός και ζουρλισμός!

Όποιος προλάβει να δει Ελλάδα και να καμαρώσει. Είμεθα χώρα συλλεκτική. Δεν υπάρχει άλλο αντίτυπο. Σε λίγο θα διαλυθεί και το πρωτότυπο, έτσι όπως πάμε. Στη φωτογραφία βλέπετε τα 11 μποφόρ της τρικυμίας εν κρανίω που έχει πλήξει σημαντικότατη μερίδα του λαού.
Τρεις δεκαετίες μετά την κατάρρευση του σοσιαλιστικού παραδείσου (απ' όπου, τι παράδοξο, όλοι πλην των κομισαρίων ήθελαν να αποδράσουν) στην Ελλάδα υπάρχουν 11 μαρξολενινομαοκάτι κόμματα! Αυτοί οι σχηματισμοί, που σερβίρουν σφυροδρέπανα και μαρξικές μπαλαφάρες με την οκά, διεκδικούν την εξουσία, γεμίζουν ψηφοδέλτια με ονόματα υποψηφίων και τα στελέχη τους βρίσκονται στις περισσότερες θέσεις- κλειδιά του οικονομικού, πνευματικού και μιντιακού βίου της χώρας. 

Ο ΑΓΩΝΑΣ για την Μακεδονία μας συνεχίζεται :

ΟΛΟΙ στο Αμύνταιο Κυριακή 21 Ιουλίου 2019.

https://ierosloxos2012.blogspot.com/2019/07/21-2019.html

Ἡ πλαστογράφηση τῆς Ἱστορίας ἀπό τόν Καρλομάγνο -- τοῦ Γιάννη Σπυρόπουλου, φοιτητῆ Οἰκονομικοῦ

Τόν 8ο μέ 9ο αἰώνα ἡ Ἀνατολική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία θά κλονιστῆ ἀπό μιά μεγάλη αἵρεση τήν ὀνομαζόμενη «Εἰκονομαχία». Τό τέλος τῆς Εἰκονομαχίας δόθηκε μέ τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τῆς Νίκαιας τῆς Βιθυνίας τό 787μ.Χ.. Αὐτή ἡ Σύνοδος θά σταθῆ ὡς πάτημα ἀπό τόν Κάρολο τό Μέγα ἤ Καρλομάγνο γιά νά διαφοροποιήση τήν Δυτική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία ἀπό τήν Ἀνατολική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία καί νά ἐγκαθιδρύση τήν φράγκικη νοοτροπία στό Δυτικό τμῆμα. Αὐτό βέβαια θά ἐπιτευχθῆ μέ τήν Σύνοδο τῆς Φραγκφούρτης τό 794 μ.Χ., ὅταν γιά πρώτη φορά οἱ Φράγκοι θά καταδικάσουν ἕνα ἔθνος σέ Γραικούς καί αἱρετικούς .

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Η φιλοδοξία να άρχουν ήταν ένα φαινόμενο κατάπτυστο εκείνη την εποχή αλλά και σήμερα μήπως το ίδιο δεν ισχύει? Η αρχομανία εκείνη την εποχή των δύο ισχυρών πόλων εκκλησιαστικής εξουσίας έφερε ουσιαστικά το σχίσμα. Πολύ πριν το 1054, μη ξεχνάμε ότι ο Πάπας διεκδικούσε να έχει υπό την επιρροή του τη νεότευκτη εκκλησιαστικά Βουλγαρία, από την άλλη η εκκλησία της Κωνσταντινούπολης και πολύ σωστά αντιστάθηκε. Η Κωνσταντινούπολη πήρε υπό τη δική της εκκλησιαστική εξουσία το Υλλυρικό όπως λεγόταν, που συμπεριλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα ενω ανήκε εκκλησιαστικά στη Ρώμη..Η δυσκολία να ερμηνεύσουν τα λεπτά νοήματα της πίστης οι ρωμαιοκαθολικοί λόγω γλώσσας έπεσαν σε ολισθήματα με το φιλιόκβε, κι άλλα στη συνέχεια..

9 Ιουλίου 2019 - 1:56 π.μ.