Διεθνιστής Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος

Διεθνιστής δηλώνει ο Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού Ιώβ, μόνιμος αντιπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (ΠΣΕ) και προσφάτως εκλεγείς από την Σύνοδό Του κοσμήτορας του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών Σπουδών Ορθοδόξου Θεολογίας, που εδρεύει στο Σαμπεζί της Γενεύης, στη θέση του ομ. Καθηγητού κ. Βλ. Φειδά.

Ο εν λόγω Ιεράρχης, με τις τόσο υψηλές, προβεβλημένες και υπεύθυνες θέσεις που του έχει εμπιστευθεί το Φανάρι, σε συνέντευξη που έδωσε στην ιστοσελίδα του ΠΣΕ δήλωσε, μεταξύ άλλων:

«Η Γενεύη μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι ΠΡΙΝ από τις θρησκευτικές και εθνικές μας ιδιότητες είμαστε ΠΡΩΤΑ από όλα ΠΟΛΙΤΕΣ του ΚΟΣΜΟΥ και επομένως έχουμε μεγάλη ευθύνη για τον κόσμο».

Brigitte Gabriel's Epic and Brilliant Answer To "Most Muslims Are Peaceful..."

Η «Παγκόσμιος δόξα» των ανθρώπων -- Μητέρα όλων των χριστιανών είναι η Υπεραγία Θεοτόκος

«Κατέχει τα δευτερεία της Θεότητος»

Του Π. Μ. Σωτήρχου.

«Εξέστη τα σύμπαντα επί τη θεία δόξη σου», φωνάζει ομοθυμαδόν ο λαός της Εκκλησίας. Τα σύμπαντα έμειναν ξαφνιασμένα και κατάπληκτα μπροστά στην δόξα της Παναγίας Θεοτόκου. Και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εκστατικός μπροστά στην «Θεόνυμφη Δέσποινα», αναφωνεί με δέος:                                                                                                

--Τι δε ονομάσω σε; Απορώ και εξίσταμαι διο, ως προσετάγην, βοώ σοι· Χαίρε, η Κεχαριτωμένη!                                                                                                                                           

Όχι, όμως, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ μονάχα κατεπλάγη, αλλά και «Πάσα φύσις Αγγέλων», διότι είναι απερίγραπτον το μεγαλείον και η δύναμη και η θέση της Υπεραγίας Μητέρας του Θεανθρώπου, ώστε «ύμνος άπας ηττάται» μπροστά στην «Ανύμφευτη Νύμφη» του Θεού.

Δεύτε λαοί -- Orthodox Hymns

Τη ΚΒ΄ (22α) του αυτού μηνός Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Πρεσβυτέρου της εν Αγκύρα Εκκλησίας.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 22  Μαρτίου 2019

Βασίλειος, ο Άγιος Ιερομάρτυς, ήκμασε κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τξα΄ - τξγ΄ (361- 363), ηγεμονεύοντος δε της Αγκύρας του Σατορνίνου, Πρεσβύτερος υπάρχων της εν Αγκύρα Αγίας Εκκλησίας. Διαβληθείς δε εις τον ηγεμόνα, παρουσιάσθη εις αυτόν και ερωτηθείς εάν αρνήται τον Χριστόν και μη παραδεχθείς τούτο, κρεμάται επί ξύλου, καταξεσχίζεται εις τας πλευράς και ρίπτεται εις την φυλακήν.

Τη ΚΑ΄ (21η) του αυτού μηνός Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΑΚΩΒΟΥ Επισκόπου του Ομολογητού.

Ιάκωβος ο Όσιος Πατήρ ημών, εκ νεαράς ηλικίας ζήσας βίον ασκητικόν, εκαθάρισεν εαυτόν με την νηστείαν και την λοιπήν κακοπάθειαν, ανελθών ούτω και εις τον θρόνον της Επισκοπής. Πολλούς δε διωγμούς και εξορίας υπέμεινεν ο μακάριος δια την προσκύνησιν των αγίων Εικόνων και διότι ήλεγχε και απεστρέφετο τους εικονομάχους. Τους τοιούτους λοιπόν πειρασμούς δοκιμάζων ανδρείως και παλαίων με πείναν και δίψαν, παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του Οποίου έλαβε τον της ομολογίας άφθαρτον στέφανον.

Ἀνυπόκριτος ὑπεράσπισις τῆς Ὀρθοδοξίας -- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ καί οἱ προκλητικές ἐκδηλώσεις ποτέ δέν ἔλειψαν ἀπό τήν Ἐκκλησία. Πάντα ξεφυτρώνουν µητροπολίτες, ἀλλά καί ἁπλοί κληρικοί, πού κινοῦνται µέ βάση τό κοσµικό φρόνηµα πού ὑπάρχει µέσα τους καί τούς καταδυναστεύει. Αὐτό τούς ὑπαγορεύει νά ἐµφανίζονται µέ πολλά πρόσωπα στόν ἁπλό λαό τοῦ Θεοῦ. Γίνοµαι πιό συγκεκριµένος µέ ἕνα παράδειγµα. Ἐµφανίζεται ἕνας µητροπολίτης ὡς θερµός ὑποστηρικτής τῆς Ὀρθοδοξίας, κάνει σχετικά κηρύγµατα καί ἐξαπολύει ἐγκυκλίους µέ σκοπό νά διαφωτίσει τό ποίµνιό του. Ἡ πράξη αὐτή προφανῶς εἶναι ὀρθή. Ἐάν δέν προµαχήσει ἕνας µητροπολίτης γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη, ποιός ἄλλος µπορεῖ νά τόν ἀντικαταστήσει; Καί µακάρι ὅλοι οἱ µητροπολίτες νά ἔκαναν τό ἴδιο. Μέχρις ἐδῶ καλά. Ὅµως τά πράγµατα ἀνατρέπονται, ὅταν βλέπεις ὅτι ὁ ὑπέρµαχος τῆς Ὀρθοδοξίας διατηρεῖ στενές σχέσεις µέ µητροπολίτες πού εἶναι οἰκουµενιστές, πού συµπροσεύχονται µέ τούς ἑτερόδοξους, πού δέν θεωροῦν τούς παπικούς καί προτεστάντες αἱρετικούς, πού ἔχουν φιλοδοξίες νά γίνουν καί ἀρχιεπίσκοποι, παρά τήν πραγµατική τους ἀναξιότητα.

Τη ΚΑ΄ (21η) του Μαρτίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΘΩΜΑ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

Θωμάς ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εκ της νεαράς αυτού ηλικίας διεκρίνετο δια την υπερβολικήν και άκραν αυτού σύνεσιν και ευλάβειαν. Tούτου ένεκεν ελθών εις ηλικίαν, εχειροτονήθη εν έτει φπε΄ (585) Διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας και Σακελλάριος, υπό του Οσίου Πατρός ημών και εν Θαύμασι μεγίστου Ιωάννου του Νηστευτού (585 – 595), Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, κατά τους χρόνους του αοιδίμου βασιλέως Μαυρικίου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φπβ΄ - χβ΄ (582 – 602).

Η Εξομολόγηση εξαφανίζει κάθε αμαρτία. -- Του ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ.

Να θυμάστε την αμαρτωλότητά σας και να θεωρείτε τον εαυτό σας άξιο της κολάσεως. Και ο απόστολος Παύλος ποτέ δεν ξεχνούσε πως ήταν πρώτα διώκτης της Εκκλησίας, μολονότι υστέρα οι απερίγραπτοι κόποι του γι΄ αυτήν μπορούσαν να εξαλείψουν τις αμαρτίες δέκα διωκτών. Ενώ όμως από το ένα μέρος δήλωνε, «ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι έδιωξα την εκκλησίαν του Θεού» (Α’ Κορ. 15:9), από το άλλο μέρος δεν απελπιζόταν για τη σωτηρία του.

Τη ΚΑ΄ (21η) του Μαρτίου, οι Άγιοι Μάρτυρες ΦΙΛΗΜΩΝ και ΔΟΜΝΙΝΟΣ ξίφει τελειούνται.

Φιλήμων και Δομνίνος οι Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο εκ της μεγαλοδόξου Ρώμης, κατά δε τους χρόνους του κατά των Χριστιανών διωγμού περιήρχοντο την Ιταλίαν και εκήρυττον τον Χριστόν, πολλούς επιστρέφοντες εις την του Χριστού Πίστιν και βαπτίζοντες αυτούς. Δια την αιτίαν λοιπόν ταύτην συνελήφθησαν υπό των ειδωλολατρών και προσήχθησαν εις τον άρχοντα της Ιταλίας.

Ἡ πόρνη αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ -- Τοῦ Ἰωάννη Τάτση, Θεολόγου

Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στὸ λόγο του «Εἰς τὴν ἑαυτοῦ χειροτονίαν πρὸς Εὐάγριον περὶ θεότητος» ἐπισημαίνει τὰ λανθασμένα στοιχεῖα τῆς διδασκαλίας τῶν αἱρετικῶν Πνευματομάχων. Προχωρεῖ ὅμως καὶ σὲ μία περιγραφὴ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο πολιτεύονται οἱ αἱρετικοὶ αὐτοὶ περιγράφοντας τὴ στάση τους ἀπέναντι στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Παραλληλίζει τοὺς αἱρετικοὺς μὲ τὸν ἄσωτο υἱὸ τῆς παραβολῆς καὶ τοὺς ἐλέγχει, γιατί καταβίβασαν τὸ ὑψηλὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος στὰ ταπεινὰ νοήματα τῶν χοίρων καὶ ξόδεψαν τὸν δογματικὸ πλοῦτο τῆς Ἐκκλησίας στὶς πόρνες τῆς αἵρεσης. Καὶ ὁλοκληρώνει τὸν παραλληλισμὸ λέγοντας ὅτι «πόρνη ἐστὶν ἡ αἵρεσις ταῖς ἠπατημέναις ἡδοναῖς γοητεύουσα». Ἀξιοσημείωτη εἶναι ἡ περιγραφὴ τοῦ ἁγίου γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο πολιτεύονται οἱ αἱρετικοί, πολέμιοι τῆς θεότητος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τὰ χαρακτηριστικά τους προσιδιάζουν πλήρως σὲ ἐκεῖνα τῶν σύγχρονων ἐκπροσώπων τῆς παναίρεσης τοῦ οἰκουμενισμοῦ.

Τη ΚΑ΄ (21η) Μαρτίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΒΗΡΥΛΛΟΣ Επίσκοπος Κατάνης εν ειρήνη τελειούται.

Βήρυλλος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Αντιοχείας, μαθητής ων Πέτρου του Αποστόλου. Μεταβάς δε εις την Δύσιν μετά του Κορυφαίου Πέτρου, εχειροτονήθη παρ’ αυτού Επίσκοπος Κατάνης της εν Σικελία. Καλώς δε και θεοφιλώς ποιμάνας το ποίμνιόν του πολλούς ωδήγησεν εις την Πίστιν του Χριστού και πολλά εποίησε θαύματα, εν εκ των οποίων είναι πρέπον να διηγηθώμεν ενταύθα.

Βαριές σκιές στις εκλογές της Ιεραρχίας! Αλλαξε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας

Θρίλερ με τη Μητρόπολη Γλυφάδας. Ποιοι εξελέγησαν σε Περιστέρι και Σιάτιστα. Οριστικό «όχι» στη συμφωνία Τσίπρα - Ιερώνυμου

Ρεπορτάζ Αντώνης Τριανταφύλλου

Ο επίσκοπος Σαλώνων Αντώνιος Αβραμιώτης εκλέχτηκε χθες από την Ιεραρχία της Εκκλησίας νέος μητροπολίτης Γλυφάδας, σε μια από τις πιο επεισοδιακές και ανατρεπτικές ψηφοφορίες των τελευταίων ετών, με χαρακτηριστικά θρίλερ. Πάντως, οι περίεργες και διαδοχικές ανατρεπτικές συμπτώσεις και καταστάσεις έως τον οριστικό καθορισμό αποτελέσματος έριξαν βαριές -ίσως ύποπτες και περίεργες για ορισμένους- σκιές, πυροδοτώντας έντονες παρασκηνιακές συζητήσεις εκτός της Ιεραρχίας. Η ανατρεπτική έκβαση κατέδειξε το σοβαρό νομικό κενό στον καταστατικό χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, που αφορά την εκλογή μητροπολίτη μέσω ισοψηφίας.

Οἱ Νεομάρτυρες ὡς ἀγωνισταὶ τῆς Χριστιανικῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ Γένους -- Τοῦ Παύλου Ἀθ. Παλούκα, Ἐπιτ. Σχολικοῦ Συμβούλου Δ.Ε

Ἀνεκτίμητη καὶ πολύπλευρη ἦταν ἡ προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας μας στὴν περίοδο τῆς δουλείας τοῦ Γένους καὶ κατὰ τήν Ἐπανάσταση τοῦ ᾽21 (οἰκονομική, μορφωτική, διατήρηση γλώσσας, ἀγωνιστική...). Μεγάλο μάλιστα ρόλο ἔπαιξαν στὴν ἐπιβίωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῶν ἀξιῶν του καί, βεβαίως, τῆς Ὀρθόδοξης Πίστης, οἱ Νεομάρτυρες. Στὸ πρόσωπο τῶν Νεομαρτύρων βρίσκουμε τὴ δυνατότερη ἔκφραση τῆς σύζευξης Ἑλληνισμοῦ καὶ Ὀρθόδοξης Πίστης, γιατὶ κάθε μαρτύριο Χριστιανοῦ στὴν Τουρκοκρατία ἦταν καὶ μαρτύριο ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἐλευθερίας της. Θυσίασαν τὴ ζωή τους δείχνοντας εἰρηνικὸ ἀντιστασιακὸ πνεῦμα πρὸς τὸν Τοῦρκο δυνάστη. Πλεῖστοι ὅσοι ἱστορικοὶ ἀναφέρονται στὴ βία καὶ τὴν ἀγριότητα τῶν Τούρκων (λ.χ. Ζακυθηνός, Σβορῶνος, Βακαλόπουλος κ.ἄ.). «Οἱ νεομάρτυρες, γράφει ὁ καθηγητὴς Ἀπόστ. Βακαλόπουλος, εἶναι συνήθως ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, μοναχοί, γεωργοί, τεχνίτες, ἔμποροι, ποὺ εἶναι πρόθυμοι νὰ θυσιαστοῦν γιὰ τὴν πίστη τους καὶ δὲν δειλιάζουν οὔτε ἐμπρὸς στὰ πιὸ φρικτὰ βασανιστήρια.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2019 ΓΕΡΩΝ ΣΑΒΒΑΣ

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=34&t=14686

ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΝ ΤΟΥ 1821 -- Μὲ πίστιν εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ ἀπετίναξαν τὸν ζυγὸν δουλείας •

ΗΓΝΟΗΣΑΝ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΓΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ΜΕΤΤΕΡΝΙΧ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΣ ΕΧΑΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΘΗΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ. •«ΜΑΚΑΡΙΟΣ Ο ΛΑΟΣ Ο ΓΙΝΩΣΚΩΝ ΑΛΑΛΑΓΜΟΝ».

Τοῦ μακαριστοῦ Μιχαὴλ Τσώλη

Τὰ φλογερὰ συνθήματα τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 γιά τὴν Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα ὅπως: «Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν Πίστη τὴν ἁγία καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία» καὶ «Ἐλευθερία ἢ θάνατος» ἀποτελοῦν ἀδιάσπαστη συνέχεια τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια. Οἱ Ἕλληνες στὴ μακραίωνη ἱστορία τους, Πίστη καὶ Πατρίδα τὰ εἶχαν πάντα μαζί. Καὶ ἔβαζαν πρῶτα τὴν Πίστη, «Ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν», καὶ ἔπειτα τὴν Πατρίδα. Οἱ ἀγωνιστὲς τῆς Ἐθνεγερσίας πιστεύουν ἀκράδαντα ὅτι βοηθὸς καὶ συμπαραστάτης στὸν ὑπὲρ πάντων ἀγῶνα τους εἶναι ὁ Θεός. Αὐτὸν ἐπικαλοῦνται καὶ παρακαλοῦν μὲ τὶς προσευχές τους νὰ γίνει σύμμαχός τους. Ὅλα τὰ μηνύματα τῶν ὁπλαρχηγῶν καὶ ἱερωμένων ποὺ καλοῦν τοὺς Ἕλληνες σὲ ἐξέγερση κατὰ τῆς τυραννίας τοῦ Τούρκου κατακτητῆ διαπνέονται ἀπὸ πίστη στὸ Θεό. Ὑψώνουν τὸ Σημεῖον Του, τὸν Τίμιο Σταυρό. Δοξολογοῦν τὸ ὄνομά Του.

ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ -- ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἡ ἱστορική καί ἀγωνιστική «Σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν» συνῆλθε στίς 28 Φεβρουαρίου, ἡμέρα Πέμπτη, στήν αἴθουσα τῆς «Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν» στήν Θεσσαλονίκη. Μετά ἀπό εἰσηγητικές τοποθετήσεις τῶν πρωτοπρεσβυτέρων Θεοδώρου Ζήση, Νικολάου Μανώλη καί Φωτίου Βεζύνια, σχετικά μέ τό διαμορφούμενο νέο ἐκκλησιολογικό πλαίσιο, λόγῳ τῶν ἀποφάσεων τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης καί τῆς χορηγηθείσης ψευδοαυτοκεφαλίας στούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ἔλαβαν μέρος στήν συζήτηση καί πολλοί ἐκ τῶν παρισταμένων πατέρων, ἀλλά καί ἐκ τῶν λαϊκῶν ἀδελφῶν. Ἐπί τῇ βάσει τῆς συζητήσεως καί τῶν γενομένων προτάσεων ἀποφασίσθηκαν τά ἑξῆς:

Pro-Ecumenist Serbian Patriarch Attends Anglican Services

On the night of New Calendar December 24th, the ecumenist Patriarch of Serbia, Irinei, allowed the local Anglican community to use one of his churches in Belgrade, as well as attended the Anglican Christmas services. Patriarch Irinei is well-known for his ecumenical views and practices, such as participating in Jewish religious services. The Serbian Patriarchate since the mid 20th century has involved itself in ever greater ways in the heresy of ecumenism and the heretical ecumenical movement, while simultaneously departing more and more from traditional Orthodox praxis [for example, baptism by triple immersion, while known in the Serbian Patriarchate, is no longer widely practiced].

https://nftu.net/pro-ecumenist-serbian-patriarch-attends-anglican-services/

Ο Σταυρός είναι αγάπη και ομολογία πίστης!

Παναγιώτη Τσαγκάρη  Θεολόγου

Δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στο διαδίκτυο με τίτλο «Σταυροί και στύλοι» των Θ. Παραδέλλη, Ε. Πλεξουσάκη και Μ. Σταματογιαννοπούλου, στο οποίο γράφονται πολλά εναντίον εκείνων που τοποθέτησαν τον Σταυρό του Χριστού στη θέση Απελή στη Μυτιλήνη. Κάποια λίγα σύντομα σχόλια θεωρούμε καθήκον μας να κάνουμε επί των θέσεων του άρθρου αυτού, ως προς την αλήθεια των πραγμάτων.

Κατ΄ αρχάς να δώσουμε μια απάντησή στο ερώτημα που θέτουν οι συγγραφείς του άρθρου «Σταυροί και στύλοι», για το «πόσο μακριά είναι αλήθεια οι αντιλήψεις του Αυστραλού δολοφόνου από τους υπερασπιστές της τοποθέτησης ενός σταυρού “ξόανου”;». Αναγκαστικά η απάντησή μας αυτή θα είναι πιθανολογική, καθώς εμείς οι ταπεινοί και χθαμαλοί(χαμηλού επιπέδου) νόες δεν διαθέτουμε τον τήβεννο-μανδύα της πανεπιστημιακής κάλυψης για να καμουφλάρουμε την κάθε αερολογία μας. Υποθέτουμε δηλαδή, ότι είναι τόσο μακριά οι αντιλήψεις των ανθρώπων που τοποθέτησαν τον Σταυρό, από τις αντιλήψεις ενός δολοφόνου, όσο μακρία από τις αντιλήψεις ενός δολοφόνου είναι και οι αντιλήψεις, οι θέσεις και οι απόψεις όλων εκείνων που υποστηρίζουν ή δεν καταδικάζουν ανθρώπους και θρησκευτικά συστήματα ή παραθρησκευτικές αιρέσεις που οδηγούν σε αιματοκυλίσματα τύπου ισλαμιστικών – μουσουλμανικών τρομοκρατικών επιθέσεων, όπως αυτές που συνέβησαν πάμπολες φορές μέχρι σήμερα, σε πολλά σημεία του κόσμου.[1]

Παρακληρικός Κανών Αγίου Νικολάου

Τη ΚΑ΄ (21η) Μαρτίου, ο Όσιος ΣΕΡΑΠΙΩΝ ο Σιδώνιος εν ειρήνη τελειούται.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 21  Μαρτίου 2019                    

Σεραπίων ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο Ασκητής εις την εσωτάτην έρημον της Αιγύπτου, καταγόμενος, ως τινές λέγουσιν, από την Σιδώνα, εξ ου και Σιδώνιος απεκαλείτο. Είχε δε ο μακάριος συγκεντρώσει εν εαυτώ όλας τας αρετάς, τέλειος εις όλα υπάρχων, εις την εγκράτειαν θαυμάσιος και εις την Θείαν Γραφήν σοφώτατος. Μεγίστην δε επιμέλειαν κατέβαλεν ο θρείος ούτος Πατήρ, ως διάπυρος ζηλωτής της ευσεβείας, ίνα οι ειδωλολάτραι επιστρέψωσιν εις την του Χριστού Πίστιν.

Εθνος εν αιχμαλωσία

Η νομιμοποίηση ιταμώς και κυνικώς της αλητείας, της ασυδοσίας και των μολότοφ

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα -αφενός η λυσσαλέα επίθεση κατά της Εκκλησίας, και δη του σημείου του Σταυρού, δίκην απροσδιόριστου προοδευτισμού, και αφετέρου η ποινικοποίηση του πατριωτικού φρονήματος σε συνδυασμό με την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και με αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση μικροπολιτικών συμφερόντων- φρονώ ότι πρέπει άπαντες να μας προβληματίσει ιδιαζόντως. Ειδικότερα, η εγκαθίδρυση δύο μέτρων και δύο σταθμών εν Ελλάδι, δηλαδή η ανοχή στο Ισλάμ και η λοιδορία και η συντονισμένη ιστορική παραχάραξη της ορθοδόξου παραδόσεως, καταδεικνύει την ύπαρξη ενός εγκατεστημένου «Δούρειου Ιππου» στους κόλπους της εθνικής ανεξαρτησίας του κράτους μας.