Χρέος και τιμή --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Μήνυμα σεμνό και δυναμικό, επίκαιρο και οδηγητικό για την εποχή μας αναδύεται από τη φωτεινή μορφή μιας γυναίκας, της αγίας διακόνισσας Φοίβης, την οποία τιμά η Εκκλησία μας στις 3 Σεπτεμβρίου. Στον μυθικό θεό του φωτός, τον Απόλλωνα Φοίβο, παραπέμπει το όνομά της. Η ένταξή της όμως στην Εκκλησία του Χριστού και η αγία ζωή της συνέδεσαν τη Φοίβη με τον ζωντανό Θεό, τον άδυτο Ήλιο της Δικαιοσύνης. Την κατέστησαν στιλπνό κάτοπτρο του δικού του ανεσπέρου φωτός.     Πλούσιο στη λιτότητά του το βιογραφικό της σημείωμα το διασώζει εγκωμιαστικά ο ίδιος ο δάσκαλός της, ο απόστολος Παύλος, μέσα σε δύο μόλις στίχους της προς Ρωμαίους Επιστολής (16,1- 2). «Αδελφή ημών», δηλαδή του εαυτού του και όλων των χριστιανών, την ονομάζει ο απόστολος. Την μνημονεύει με το ειδικό αξίωμα που της είχε εμπιστευθεί η Εκκλησία, ως «διάκονον της εκκλησίας της εν Κεγχρεαίς». Η πληροφορία ότι προστάτευσε και βοήθησε πολλούς – και αυτόν τον Παύλο! – φανερώνει  πόσο άριστα αξιοποίησε το αξίωμά της η σεμνή διακόνισσα αναπτύσσοντας ένα πλούσιο κοινωνικό και πνευματικό έργο. Αδιαμφισβήτητη καταξίωση του προσώπου και της διακονίας της Φοίβης συνιστά το γεγονός ότι ο απόστολος τής ανέθεσε να μεταφέρει την προς Ρωμαίους Επιστολή από την Κόρινθο στη Ρώμη.  

Τη Ζ΄ (7η) του μηνός Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΩΖΟΝΤΟΣ.

Σώζων ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από την Λυκαονίαν (ήτις είναι μέρος της Καππαδοκίας, ήτοι της Καραμανίας και νεύει προς Νότον κατά την Κιλικίαν), ακμάσας εν έτει σπη΄ (288), ωνομάζετο δε πρότερον Ταράσιος, αλλ’ αφού πιστεύσας εις τον Χριστόν έλαβε το θείον Βάπτισμα, ομού με τον προτερινόν του ασεβή βίον απέρριψε και το πρώτον του όνομα και μετωνομάσθη Σώζων. Έζη δε εις την περιφέρειαν εκείνην μετερχόμενος το έργον ποιμένος προβάτων. Αλλ’ όμως εγένετο συνάμα έκτοτε και ποιμήν ανθρώπων· διότι εις όσους τόπους μετέβαινε με το ποίμνιόν του ίνα βασκήση αυτό, εις όλους τους ανθρώπους, τους οποίους συναντούσεν, ωμίλει τον λόγον της ευσεβείας κηρύττων τα σωτήρια του Ευαγγελίου διδάγματα, και πολλούς από εκείνους κατώρθωνε δια της διδασκαλίας του να οδηγή εις την μάνδραν του Χριστού. Ήτο δε ο λαμπρός αυτός αριστεύς της θείας πίστεως ιλαρός μεν και γλυκύτατος κατά τον χαρακτήρα και πράος, έχων το θέλημά του εστηριγμένον εις τον νόμον του Κυρίου, και επάνω εις αυτόν εμελετούσεν ημέραν και νύκτα και με αυτήν την πολιτείαν και ζωήν του αληθώς ηξιώθη να απολαύση ο τρισμακάριος τον μακαρισμόν του Προφητάνακτος Δαβίδ.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Προεόρτια γεννήσεως Θεοτόκου, Σώζωντος μάρτυρος, Ευψυχίου μάρτυρος, Λουκά οσίου, Ονησιφόρου αποστόλου, Αθανασίου νεομάρτυρος (1774).

Παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἑορτῆς.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Κατεπλάγη Ἰωσήφ.
Ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί, καὶ ἐξ ὀσφύος τοῦ Δαβίδ, ἡ Θεόπαις Μαριάμ, τίκτεται σήμερον ἡμῖν· διὸ καὶ χαίρει ἡ σύμπασα καὶ καινουργεῖται· συγχαίρει τε ὁμού, ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ. Αἰνέσατε αὐτὴν, αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν· Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται, καὶ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγάζουσα· Ἡ στεῖρα τίκτει, τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.

Κοντάκιον. Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἡ Παρθένος σήμερον, καὶ Θεοτόκος Μαρία, ἡ παστὰς ἡ ἄλυτος, τοῦ οὐρανίου Νυμφίου, τίκτεται, ἀπὸ τῆς στείρας θεοβουλήτως, ὄχημα, τοῦ Θεοῦ Λόγου εὐτρεπισθῆναι· εἰς τοῦτο γὰρ καὶ προωρίσθη, ἡ θεία πύλη, καὶ Μήτηρ τῆς ὄντως ζωῆς.

Μεγαλυνάριον.
Ἐκ λαγόνων ἤδη στειρωτικῶν, τὴν καρποφορίαν, γεωργοῦσα τῶν ἀγαθῶν, ἡ Ἁγνὴ Παρθένος, προέρχεται τῷ κόσμῳ· λαοὶ μετ’ εὐφροσύνης, προεορτάσατε.

Απάντησις του Ιερομονάχου Ευθ. Τρικαμηνά προς τον κ. Ν. Μάννη και το ιστολόγιον «Κρυφό Σχολειό»

Ἀγαπητὲ ἐν Χριστῷ ἀδελφέ, κ. Νικόλαε Μάννη καὶ λοιποὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοὶ τοῦ ἱστολογίου «Κρυφό Σχολειό».

    Χαίρετε ἐν Κυρίῳ.

    Εἶναι γεγονὸς ὅτι δὲν εἶχα καμμία πρόθεσι ἢ διάθεσι νὰ ἐπικοινωνήσω καὶ μάλιστα μὲ ἀντιπαράθεσι, μαζί σας, ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι, οἱ προηγούμενες ἐπικοινωνίες μας, δὲν εἶχαν κανένα οὐσιῶδες ἀποτέλεσμα. Μάλιστα μοῦ ἔδωσαν τὴν ἐντύπωσι, χωρὶς νὰ σᾶς γνωρίζω προσωπικά, ὅτι ἔχετε ὅλα τὰ γνωρίσματα τῶν Γ.Ο.Χ., βασικὰ τῶν ὁποίων εἶναι ἡ ἐμμονὴ στὴν δογματοποίησι τοῦ ἡμερολογίου καὶ ἡ δικαιολογία ὅλων τῶν πλανῶν καὶ διαστροφῶν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὶς Συνόδους ποὺ ἐδημιούργησαν, τὶς χειροτονίες Ἐπισκόπων, τὴν Ἐπισκοποκεντρικὴ Ἐκκλησία, τὴν λῆξι καὶ τὸ τέλος τῆς ἀποτειχίσεως καὶ τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως τοῦ Ἐπισκόπου, τὴν λειτουργία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως σὲ καιρὸ εἰρήνης καὶ τῆς μὴ ὑπάρξεως αἱρέσεως, χωρὶς αὐτὴ νὰ καταδικασθῆ Συνοδικῶς κ.λπ.

   Δὲν σᾶς κρύβω ὅτι ἀπὸ ὅλη τὴν ἐπικοινωνία καὶ ἀντιπαράθεσί μου μὲ τοὺς Γ.Ο.Χ. ἑδραιώνεται καὶ κατασταλάζει ἡ γνώμη μου ὅτι, ὄχι μόνο κάτι δὲν πάει καλὰ στοὺς Γ.Ο.Χ., ἀλλὰ καὶ ὅτι αὐτὸ μὲ κάθε τρόπο τὸ καλύπτουν καὶ τὸ δικαιολογοῦν σὲ σημεῖο, ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός τους νὰ μὴν εἶναι ὁ αἱρετικός, Οἰκουμενιστὴς κ.λπ., ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ θὰ τοὺς θίξη ἢ θὰ τοὺς ὑποδείξη τὰ λάθη τους.

Τη αυτή ημέρα 6η Σεπτεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΔΟΞΙΟΥ, ΡΩΜΥΛΟΥ, ΖΗΝΩΝΟΣ και ΜΑΚΑΡΙΟΥ.

Ρωμύλος ο Άγιος Μάρτυς εμαρτύρησε κτά τας ημέρας του ασεβεστάτου βασιλέως Τραϊανού, του βασιλεύσαντος εν Ρώμη από του έτους 98 έως του έτους 118μ.Χ. ότε μέγας εγένετο διωγμός κατά των Χριστιανών υπό των ειδωλολατρών. Κατά την εποχήν εκείνην απεστέλλοντο πανταχού κατά των Χριστιανών γράμματα βασιλικά προστάσσοντα αυτούς ή να θυσιάζουν εις τους θεούς ή να αποθνήσκουν εις διαφόρους βασάνους. Απέστειλε δε τότε ο Τραϊανός εις το μέρος της Ανατολής ένδεκα χιλιάδας στρατού δια πολεμικήν υπηρεσίαν, ήλπιζε δε αναμφιβόλως ότι ούτοι όχι μόνον τας δια τον πόλεμον εντολάς αλλά προ πάντων τας κατά των Χριστιανών διαταγάς θα εκτελέσωσιν. Αλλ’ οι μακάριοι εκείνοι, Χριστιανοί όντες και τα χριστιανικά έργα προ πάντων επιμελούμενοι, ουδένα των Χριστιανών εδίωξαν ή εκάκωσαν, παριδόντες εις τούτο την βασιλικήν προσταγήν. Μάχην δε συνάψαντες κατά των εχθρών, ήραν νίκην μεγάλην και λαμπράν. Τούτο ακούσας ο βασιλεύς Τραϊανός, αντί να ευεργετήση αυτούς δια την νίκην, αυτός ουδέν περί της νίκης ελάλησεν, αλλ’ επειδή παρέβλεψαν τας βασιλικάς διαταγάς και ουδένα των Χριστιανών εκάκωσαν, δια τούτο εξώρισεν αυτούς πάντας εις Μελιτινήν, πόλιν της Αρμενίας, και εις άλλα πλησίον αυτής μέρη.

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ήδη από την επομένην ημέραν της λήξεως της Συνόδου της Κρήτης εδόθησαν τα τελικά κείμενα εις την δημοσιότητα. Το γεγονός αυτό έχει παραπλανήσει κάποιους εις το να ασχολούνται με τα ίδια τα κείμενα. Ιδιαιτέρως εις το κείμενον των διαχριστιανικών σχέσεων εδόθη τόσον πριν την Σύνοδον όσον και μετά από αυτήν μεγάλη έμφασις. Η αποκλειστική αυτή ενασχόλησις καταντά ματαία διότι: η επομένη παρομοία Σύνοδος, η οποία ήδη ετοιμάζεται και η οποία δεν θα περιλαμβάνη κείμενον δια τους αιρετικούς και σχισματικούς, δεν αποτελεί προώθησιν του οικουμενισμού; Δεν εισάγει την αντικανονικότητα εις την Εκκλησίαν;

Τη στ΄ (6η) του μηνός Σεπτεμβρίου, μνήμη του εν Κολασσαίς της Φρυγίας γενομένου θαύματος παρά του Αρχιστρατήγου ΜΙΧΑΗΛ.

Μιχαήλ ο μέγας Αρχιστράτηγος του Θεού και πάλαι μεν, προ της ενσάρκου οικονομίας, είχεν ευσπλαγχνίαν και κηδεμονίαν προς το ανθρώπινον γένος και πολλάς ευεργεσίας έδειξεν εις αυτό, αλλά και μετά την επί γης ένσαρκον παρουσίαν του Θεού Λόγου πολύ μεγαλυτέραν ευσπλγχνίαν και αγάπην έδειξεν εις ημάς τους Χριστιανούς, τους καυχωμένους εις το όνομα του Χριστού. Όθεν από τότε και περισσοτέρας ευεργεσίας έκαμεν εις ημάς, μία των οποίων είναι και η εν Κολασσαίς της Φρυγίας γενομένη, της οποίας την ανάμνησιν εορτάζομεν σήμερον. Ακούσατε όμως απ’  αρχής την υπόθεσιν προς όφελος μεν ιδικόν σας, προς τιμήν δε και έπαινον του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ. Και δια τους άλλους Αγίους της Εκκλησίας μας να διηγήται τις, ευλογημένοι Χριστιανοί, και τα έργα των τα θεάριστα να αναφέρη εις ενθύμησιν, όχι μόνον είναι καλόν προς τον Θεόν, αλλά και προς ημάς τους Χριστιανούς είναι πολύ ωφέλιμον, επειδή η ενθύμησις των Αγίων είναι σημείον της αγάπης, την οποίαν έχομεν εις αυτούς, η δε αγάπη αυτή, την οποίαν έχομεν εις τους Αγίους, προς αυτόν τον Χριστόν τον αληθή Θεόν διαβαίνει, τον οποίον αυτοί οι Άγιοι εσπούδασαν να ευχαριστήσουν με τα έργα των, από τον Οποίον και αυτοί πάλιν αντεδοξάσθησαν. Καλόν όθεν είναι, και ωφέλιμον, να διηγήται τις και δια τους άλλους Αγίους· αλλά το να διηγήται περί των Αγίων Αγγέλων, να αναφέρη και τα θαύματά των, είναι πλέον ωφελιμώτερον δι’ έκαστον Χριστιανόν, διότι όσον αυτοί έχουν περισσοτέραν παρρησίαν προς τον Θεόν και εγγύτατα, ως άϋλοι και ασώματοι όπου είναι, τόσον και ημείς περισσοτέραν ωφέλειαν ψυχικήν απολαμβάνομεν από τας διηγήσεις τών θαυμάτων των.

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΑ ΜΥΘΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΛΗΡΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ -- π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

Μέ τόν τίτλο «Ἡ Ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας στά μυθεύματα τοῦ Ἀντικληρικαλιστικοῦ Λαϊκισμοῦ» κυκλοφορήθηκε προσφάτως ἕνα βιβλίο–ντοκουμέντο τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου Β΄ ἀπό τῆς Ἐκδόσεις «ΚΡΗΝΗ», σελίδες 86, Ἀθήνα 2016.

Πρόκειται γιά βιβλίο πού κονιορτοποιεῖ ὅλες τίς ψευδεῖς καί σαθρές αἰτιάσεις καί συκοφαντίες κατά τῆς Ἐκκλησίας, πού προέρχονται ἀπό τό ἀθεϊστικό περιβάλλον τῆς πολιτικῆς, τῆς ψευδοεπιστή­μης καί ἀπό ὅλους τούς φορεῖς πού ἐκμεταλλεύονται τόν λαό μας.

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ GLOBAL CITIZEN FOUNDATION! -- Ἀγγελικὴ Εὐθ. Ζώη, Νοµικὸς

Τοὺς τελευταίους µῆνες ἔχει ἀνοίξει ὁ δηµόσιος διάλογος γιὰ τὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγµατος, τὸ ὁποῖο ἀναθεωρήθηκε τελευταία φορὰ τὸ 2008. Ἡ ἀρχὴ τοῦ δηµοσίου αὐτοῦ διαλόγου ἔγινε τὸν Ἰούνιο ε.ε. ὅταν  κυκλοφορήθηκε ὡς ἔνθετο τῆς ἐφηµερίδας «Καθηµερινὴ τῆς Κυριακῆς», ἀλλὰ καὶ ὡς αὐτοτελὴς ἔκδοση ἀπὸ τὸν ἐκδοτικὸ οἶκο «Μεταίχµιο» µία πρόταση ριζικῆς ἀναθεώρησης τοῦ ἰσχύοντος Συντάγµατος µὲ τὸν φιλόδοξο τίτλο «Ἕνα καινοτόµο Σύνταγµα γιὰ τὴν Ἑλλάδα».

Στὴ συνέχεια, τὴν 25η τοῦ Ἰουλίου ἐ.ἔ., ὁ πρωθυπουργὸς σὲ ὁµιλία του στὴ Βουλὴ προανήγγειλε τὴ δηµιουργία ἑνὸς νέου Συντάγµατος, ποὺ θὰ ὁδηγήσει σὲ µία «νέα ἐποχή, τὴ νέα Μεταπολίτευση» καὶ σὲ µιὰ «νέα Ἑλλάδα», ποὺ σύµφωνα µὲ τὰ λόγια τοῦ πρωθυπουργοῦ θὰ εἶναι «πραγµατικὰ ἐλεύθερη, ἀληθινὰ Δηµοκρατική, µιὰ Ἑλλάδα µὲ ἰσότητα καὶ Δικαιοσύνη».

Θὰ πρέπει ἐξ ἀρχῆς νὰ τονίσουµε, ὅτι χορηγὸς τῆς ἔντυπης ἔκδοσης τοῦ «καινοτόµου Συντάγµατος» εἶναι τὸ Global Citizen Foundation (GCF χάριν συντοµίας), ἕνας ὀργανισµός, ὅπου διεθνῶς ἀναγνωρισµένοι εἰδικοὶ ἐπιστήµονες – ἰδίως καθηγητὲς σὲ Πανεπιστήµια τῶν Ἡνωµένων Πολιτειῶν Ἀµερικῆς– «πραγµατοποιοῦν  µελέτες γιὰ τὴν προώθηση τῆς παγκοσµιοποίησης στὴν οἰκονοµία, τὸ ἐµπόριο, τὴν ὑγεία, τὴν παιδεία, τὸν πληθυσµὸ καὶ τὸ  περιβάλλον».

Ἔχομε συμφέρον νά συγχωροῦμε - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (ΙΑ' Ματθαίου)

Παρακλητικός Κανών εις τον Ταξιάρχη Μιχαήλ (Μανταμάδο) -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Ανάμνησις του εν Κολοσσαίς (Χώναις) θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, Ευδοξίου και Καλοδότης των μαρτύρων.

Σὲ κάποιο μέρος τῆς Φρυγίας χτίσθηκε ἕνας ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἀπὸ ἕναν χριστιανὸ ποὺ εἶχε γιατρευτεῖ ἡ κόρη του ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο.  Στὸ ναὸ ζοῦσε ἕνας εὐσεβὴς ἀσκητὴς ὁ Ἄρχιππος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στράφηκαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν γιὰ τὰ θαύματα ποὺ γίνονταν. Ὅρμησαν τότε νὰ καταστρέψουν τὸ ναὸ καὶ νὰ δολοφονήσουν τὸν Ἄρχιππο.

Ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος, ὁ ὁποῖος ἐξουδετέρωσε τοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτοὶ ὅμως δὲ σταμάτησαν θέλησαν νὰ ἐκτρέψουν ἕνα ποταμὸ νὰ πνίξουν τὸν Ἄρχιππο, καὶ νὰ καταστρέψουν τὸ ναό. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σταματᾷ τὰ νερὰ καὶ προστάζει νὰ χωνευθοῦν, κατὰ παράδοξο τρόπο ἕως καὶ σήμερα στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὰ νερὰ χωνεύονται καὶ γι’ αὐτὸ τὸ μέρος ὀνομάστηκε Χώναις.

Ο Αγιος που... κρέμεται από τα βράχια!

Στην οροσειρά του Αρακύνθου, πενήντα μέτρα πάνω από μία χαράδρα, δεσπόζει ο Αγ. Νικόλαος, ο μεγαλύτερος ναός σπηλιά στα Βαλκάνια, το πιο σημαντικό ασκητικό κέντρο κατά τον Μεσαίωνα 
Από τον
Μάκη Αδαμόπουλο
Στην οροσειρά του Αρακύνθου, ψηλά από τη λιμνοθάλασσα Αιτωλικού, δεσπόζουν επιβλητικά απότομοι και κοφτεροί βράχοι. Σε έναν από αυτούς, 50 μέτρα πάνω από μία χαράδρα και γύρω από διάφορα ερείπια, βρίσκεται ο μεγαλύτερος σπηλαιώδης ναός των Βαλκανίων, ο Αγιος Νικόλαος ο Κρεμαστός, το πιο σημαντικό ασκητικό κέντρο της περιοχής κατά τον Μεσαίωνα. Το επίθετο «Κρεμαστός» φαίνεται ότι δόθηκε από τον ιδρυτή της μονής Νίκανδρο εξαιτίας του απόκρημνου βουνού.
Η ανάβαση στη σπηλιά δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά η κατάνυξη και η εικόνα που αντικρίζεις αξίζουν κάθε δοκιμασία. Το άνοιγμα της σπηλιάς στο στόμιο είναι περίπου έξι μέτρα, στο κέντρο οκτώ και ο κατά μήκος άξονας από το στόμιο έως το βάθος 12.50 μέτρα. Ανατολικά, απέναντι από το στόμιο της εισόδου, υπάρχει λιθόχτιστο τέμπλο, που χωρίζει το σπήλαιο σε ιερό και κυρίως ναό.

Από την άποψη της διατήρησης θα βρισκόταν σε καλύτερη κατάσταση, αν μερικοί, που κατά καιρούς κατόρθωσαν να ανεβούν ως το σπήλαιο, δεν χάραζαν πάνω στις τοιχογραφίες τα ονόματά τους. Το φαινόμενο αυτό το συναντάμε σε πολλούς ιερούς ναούς μείζονος ιστορικής σημασίας. Ο λόγος που συνέβαινε, βέβαια, δεν ήταν για να βεβηλώσουν τον ναό, αλλά, αγνοώντας την ιστορική αξία και τη σημασία του ναού, καθώς και τη φθορά που προκαλούσαν, έγραφαν τα ονόματά τους πάνω στις αγιογραφίες επειδή πίστευαν ότι με αυτόν τον τρόπο οι Αγιοι θα τους προστατεύουν.

Σήμερα το σπήλαιο φροντίζουν κάτοικοι της περιοχής και η Εθελοντική Ομάδα Αιτωλικού του Αγίου Νικολάου του Κρεμαστού. Τα τελευταία 10 χρόνια, με εθελοντική εργασία, τοποθετήθηκε στο άνοιγμα του σπηλαίου ξύλινη εξέδρα, για να διευκολύνονται οι προσκυνητές που ανεβαίνουν για να εορτάσουν τη μνήμη του Αγίου, που τιμάται δύο φορές τον χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου και τις 20 Μαΐου. Πολλοί προσκυνητές ανεβαίνουν από το δύσβατο μονοπάτι κάθε χρόνο προκειμένου να φτάσουν στο σπήλαιο για να προσκυνήσουν και να ανάψουν ένα κεράκι στον Αγιο, να συμμετάσχουν με μεγάλη κατάνυξη στην πανηγυρική θεία λειτουργία, αλλά και στον εσπερινό, και ειδικά στην αγρυπνία που γίνεται την παραμονή της εορτής.


ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ

Ο Αριστείδης Γαλάνης, μέλος του Συλλόγου για την Προστασία και την Ανάδειξη του Σπηλαίου του Αγίου Νικολάου,

Τη Σύνοδο να αποφασίσει για τον Αρχιμανδρίτη Παϊσιο Παπαδόπουλο με Συνοδικό Δικαστήριο ζήτησε ο "Μητρ." Θεόκλητος

Τη αυτή ημέρα 5η Σεπτεμβρίου, ο Άγιος Μάρτυς ΑΒΔΑΙΟΣ Επίσκοπος, εν τοις βασάνοις τελειούται.

Αβδαίος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους Θεοδοσίου μεν του Μικρού, βασιλέως Ρωμαίων, Ισδιγέρδου δε βασιλέως των Περσών εν έτει υιβ΄ (412)· κρατηθείς δε από τον αρχιμάγον, εβιάσθη να προσκυνήση τον ήλιον και το πυρ· όθεν επειδή δεν επείσθη, τύπτεται εις όλον το σώμα με ραβδία εκ ροδής, πλήρη ακανθών και ρόζων τόσον πολύ, ώστε έγινεν οιονεί νεκρός. Όθεν υποστηριζόμενος από τους δημίους εφέρθη εις τον οίκον του και μετ’ ολίγην ώραν παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού. 

"Η βασική μου επιθυμία είναι να μην υπάρχει σταυρός στον τάφο μου."

και επίστευσαν όσοι ήσαν τεταγμένοι εις ζωήν αιώνιον (Πράξεις ιγ: 48)

Εφανέρωσά σου το όνομα τοις ανθρώποις ους δέδωκάς μοι εκ του κόσμου, σοι ήσαν και εμοί αυτούς δέδωκας, και τον λόγον σου τετηρήκασι  (Ιωάν. ιζ: 6)

........

Τη Ε΄ (5η) του μηνός Σεπτεμβρίου μνήμη του Αγίου Προφήτου ΖΑΧΑΡΙΟΥ πατρός του Προδρόμου.

Ζαχαρίας ο θείος Προφήτης, επειδή εκήρυττε παρρησία την Θεοτόκον Μαρίαν, ότι αυτή είναι ομού Μήτηρ και Παρθένος και επειδή προσέταξε την Θεοτόκον, αφού εγέννησε τον Χριστόν, να μη εξέρχηται του τόπου εκείνου, όστις ήτο διωρισμένος εν τω ναώ να στέκωνται αι παρθένοι και προς τούτοις, επειδή ο υιός του Ιωάννης κατά τον καιρόν της βρεφοκτονίας εζητείτο και δεν ευρίσκετο, διότι εκρύπτετο πέραν του Ιορδάνου ποταμού εντός σπηλαίου ομού με την μητέρα του, δια ταύτας τας τρείς αιτίας φονεύεται εις το μέσον του θυσιαστηρίου από τους Ιουδαίους κατά προσταγήν του Ηρώδου.

Ο Γεώργιος Κουντούρης άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "NAI, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΤΟΣ “ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!”":

Στον καιρό της συγχύσεως και της απολύτου αποστασίας, δεν έχω βρει πιο αξιόπιστο και ασφαλέστερο οδηγό, από τους Πατέρες της Εκκλησίας! Έτσι και σε αυτή την περίπτωση των διχογνωμιών και αντεγκλήσεων, ενίοτε με άρωμα προσωπικών εμπαθειών, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, μία παραίνεση ενός μεγάλου Αγίου της Εκκλησίας, όπου στους χαλεπούς καιρούς που διερχώμεθα, παίρνει χαρακτήρα σωτηριολογικής εντολής! Πρόκειται για έναν λόγο του Μεγάλου Αθανασίου, ο οποίος μας λέγει τα εξής: Βαδίζοντες την απλανή και ζωηφόρον οδόν, οφθαλμόν μεν εκκόψωμεν σκανδαλίζοντα, μη τον αισθητόν, αλλά τον νοητόν. Οίον εάν ο Επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας κακώς αναστρέφωνται, χρη αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γαρ εστιν άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ’αυτούς εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα εις την γέεναν του πυρός. (Μέγας Αθανάσιος).
Τώρα, σε εμάς εναπόκειται η ευθύνη να εντοπίσουμε, κατά πόσον υπάρχουν στις μέρες μας αιρετικοί, καινοτόμοι, κακόδοξοι, οικουμενιστές και κάθε τί άλλο που αντιστρατεύεται την σωτηρία μας. Εάν κάνουμε την έρευνά μας και διαπιστώσουμε πως δεν τίθεται κανένα θέμα καινοτομιών, κακοδοξίας και επικοινωνίας με αιρετικούς, τότε συνεχίζουμε την πνευματική μας πορεία, όπως την χαράξαμε έως τώρα...
Εάν όμως, επισημάνουμε ιοβόλα πνευματικά στοιχεία στους εκκλησιαστικούς κόλπους, τότε θα πρέπει να θέσουμε σε εφαρμογή την εντολή του Μεγάλου Αθανασίου...!

NAI, ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΤΟΣ “ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!”

(αφιέρωμα στον κάθε Τελεβάντο)

admin September 5, 2016 0

Του θεολόγου Νικολάου Πανταζή

Οι εμπαθείς, συμβιβασμένοι μας πολέμιοι, μας κατηγορούν πως “είμαστε εκτός εκκλησίας”… Τούτο ποιούσι μάλιστα ΟΝΤΕΣ οι ίδιοι ΟΝΤΩΣ ΕΚΤΟΣ Εκκλησίας, διά Συνοδικής πλέον διακηρύξεως της Παναιρέσεως. Έχουν το θράσος να μας συκοφαντούν και να λασπολογούν ενώ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ με όσους θεωρητικώς “καταδικάζουν”. Τέτοιες παρωδίες καταδίκης, τις χαίρεται και τις επικροτεί κι ο διάβολος!

Χιλιοπιπιλισμένη πλέον η πωρωμένη και ξεπερασμένη καραμέλα η οποία αηδιαστικώς ξεχύνεται από τον θρόνο του εφυσυχασμού και την βολικοτάτη, τρίζουσα καρέκλα του συμβιβασμού: “Είστε εκτός εκκλησίας…”

Τί έχουμε να απαντήσουμε;

Βεβαίως και είμαστε εκτός “εκκλησίας!” Αλλά ΠΟΙΑΣ “εκκλησίας”, εδώ είναι το θέμα και η ουσία της διαστάσεως. Εδώ βρίσκεται η εκ διαμέτρου αντίθετη ειδοποιός διαφορά, η άκρως καθοριστική και αποκαλυπτική συνάμα.

Είμαστε εκτός της Βαρθολομέϊκης, περιφερειακής, διοικητικής, δικαιοδοσιακής, αιρετικής πλέον Παρασυναγωγής εν Κολυμπαρίω, η οποία κηρύττει δημοσίως, γυμνή τη κεφαλή, την Παναίρεσιν του Οικουμενισμού.

Ἀρχή τοῦ χρόνου τῆς Ἀνατολῆς

O χρόνος! Ἕνα “πρᾶγµα” πού δέν µποροῦµε νά τό δοῦµε, δέν µποροῦµε νά τό ἀγγίξουµε, δέν µποροῦµε νά τό κλείσουµε σέ ἕνα σωλῆνα καί νά τό βάλουµε κάτω ἀπό ἕνα µικροσκόπιο νά τό ἐξετάσουµε. Δέν µποροῦµε νά τό ἀγοράσουµε καί δέν µποροῦµε νά τό πουλήσουµε, δέν µποροῦµε νά τό ἀπειλήσουµε καί δέν µποροῦµε νά τό νικήσουµε. Δέν ἔχει χρῶµα, δέν ἔχει ἄρωµα, δέν ἔχει ὄγκο, δέν ἔχει βάρος, δέν ἔχει σκιά. Ὅµως βαραίνει πάνω µας, δεσπόζει στή ζωή µας καί τήν καταδυναστεύει, ἀπό τή στιγµή πού θά γεννηθοῦµε, µέχρι τή στιγµή πού θά ἀφήσουµε αὐτόν τόν κόσµο πίσω µας.

π. Γεώργιος Μεταλληνός -- ο Οικουμενισμός

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns