"Η συνεργασία Εκκλησίας - Πολιτείας το μόνο φάρμακο απέναντι στην κρίση"

20/10/2012

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, κατά την τελετή ανακήρυξής του σε επίτιμο δημότη Πέλλας σήμερα το μεσημέρι στα Γιαννιτσά, κάλεσε για άλλη μία φορά την Πολιτεία σε κοινό αγώνα με την Εκκλησία: "το μοναδικό φάρμακο που θα μπορούσε να βοηθήσει αυτή την ώρα τους αρρωστημένους θεσμούς, την κρίση η οποία μας ταλαιπωρεί όλους μας είναι η συνεργασία Εκκλησίας-Πολιτείας και όλων των φορέων» .

Ο Μακαριώτατος μίλησε ακόμη για επιστροφή στην ελληνορθόδοξη παράδοση, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως η παράδοση αυτή «δεν θα πρέπει να πάει στην άκρη, αλλά να είναι στο κέντρο».

Αναφορικά δε, στη σχέση Εκκλησίας κι εκπαίδευσης, ο Μακαριώτατος σημείωσε πως στις μέρες μας, είναι φυσικό το σχολείο και η εκκλησία ως κτίρια ν' απέχουν γεωγραφικά «το δυστύχημα όμως είναι ότι αρχίζουν να απέχουν και ουσιαστικά». Ειδικότερα στη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία, τόνισε: «μία ώρα θρησκευτικά περισσότερο στο σχολείο, ούτε εμείς νομίζουμε ότι με αυτή την επιπλέον ώρα θα σώσουμε τον κόσμο και την εκκλησία, αλλά ούτε κι εσείς με μία ώρα, αν την αφαιρέσετε και προσθέσετε αντ' αυτής μία ώρα θεάτρου ή κάτι άλλο, θα κερδίσετε τον πολιτισμό. Το θέμα όμως, είναι σημειολογικό».

http://www.ecclesia.gr/epikairotita/default.asp

Έτσι, αφού οι Έλληνες αντέστησαν επί χιλιετίες εις αφανιστικούς κινδύνους, ήδη εξαφανίζονται ειρηνικώς και αφ’ εαυτών!

Aνησυχούμε και απελπιζόμεθα, όταν μελετούμε τους εκτεθέντας από την Εθνικήν Στατιστικήν Υπηρεσίαν αριθμούς, εν σχέσει προς το δημογραφικόν πρόβλημα της Ελλάδος. Εκ των αριθμών, αποδεικνύεται ότι η πατρίς μας είναι άτεκνος σχεδόν χώρα, χώρα, κατά το πλείστον, γερόντων ! Ποίος θα το εφαντάζετο; Οι Έλληνες, δυστυχώς κατ’ όνομα οι πλείστοι Ελληνορθόδοξοι, εγένοντο αρνηταί της ζωής, φυγότεκνοι, στείροι! Ωσάν να μη υπήρξαν απόγονοι ενδόξων όντως προγόνων, οι οποίοι εξύψωσαν την ιδέαν και αξίαν του ανθρώπου και του ανθρωπισμού όσον ουδέν άλλο έθνος επί της γής. Η δε πολιτεία, άνευ βουλής ενεργήσασα, εψήφισε νόμον περί αμβλώσεων διά του οποίου φονεύονται 300-400 χιλιάδες Ελληνορθόδοξα νήπια ετησίως και όντως επεδεινώθη επικινδύνως το δημογραφικόν πρόβλημα της χώρας. Υπό το πνεύμα του δήθεν  «εκδημοκρατισμού» της οικογενείας, του γάμου και του ατόμου ηλλοίωσε το Οικογενειακό δίκαιο και ενομιμοποίησε την μοιχεία και ομοφυλοφιλίαν. Με την ανεξέλεκτη και μεθοδευμένη μετακίνηση ξένων πληθυσμών στον Ελληνικό χώρο, η πολιτεία θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την πληθυσμιακή αλλοίωση και θα βοηθήση την ανάπτυξη ξένων ισχυρών μειονοτήτων, που θα δρούν διασπαστικά στο τέλος, ως Πέμπτη φάλαγξ εντός των τειχών. Η πολιτεία μεθοδευμένα ηλλοίωσε, την Χριστιανική αγωγή του λαού και τας ηθικοθρησκευτικάς του αξίας, διότι η φυγοτεκνία και οι εκτρώσεις είναι θέμα κυρίως ηθικό. Ηλλοίωσε και το εθνικό φρόνημα. Είναι ολοφάνερο, ότι η εθνική συνείδησις έχει σήμερον αμβλυνθή κυρίως στις ψυχές των νέων! Εφ’ όσον δεν υπάρχει μέσα μας έντονο το αίσθημα της φιλοπατρίας, πως είναι δυνατόν να σκεπτόμεθα το μέλλον της Ελλάδος; Έτσι, αφού οι Έλληνες αντέστησαν επί χιλιετίες εις αφανιστικούς κινδύνους, ήδη εξαφανίζονται ειρηνικώς και αφ’ εαυτών! «Ζήτω η Ελλάς», αναφωνούν, κατά τα επετειακά ειωθότα, οι ομιληταί. Αλλά πως θα ζήση η Ελλάς χωρίς Ελληνες;;;

Ο Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης Αντριου Κουόμο ανακοίνωσε την υπογραφή της τελικής συμφωνίας για την ανοικοδόμηση του Αγίου Νικολάου.

20 Οκτωβρίου 2012

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ – Ο Κυβερνήτης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης κ. Άντριου Κουόμο, ανακοίνωσε χθες στο Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, την υπογραφή της τελικής συμφωνίας για την ανοικοδόμηση του Αγίου Νικολάου που πραγματοποιήθηκε την προηγουμένη ημέρα 18 Οκτωβρίου 2012 και σημείωσε ότι η Λιμενική Αρχή της Νέας Υόρκης και Νέας Ιερσέης θα ξεκινήσει άμεσα τις εργασίες για την κατασκευή των υποδομών και τη διαμόρφωση του θεμέλιου χώρου όπου πρόκειται να ανεγερθεί ο νέος ναός του Αγίου Νικόλαου ευελπιστώντας ότι η φάση αυτή θα ολοκληρωθεί σε ένα χρόνο και ο χώρος θα παραδοθεί στην Αρχιεπισκοπή.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

…και η άλλη ματιά

Τα χρόνια που άρχισε να βασιλεύη η αθεϊα στην χώρα του Ιλλυρικού ο παμπόνηρος δυνάστης ήθελε να φαίνεται η γραμμή της πλεύσεώς του. ΄Εφτιαξε έτσι το Κίνημα, να φαίνεται ότι προέρχεται από τον λαό και όχι από την εξουσία. Αφού μέθυσε τον λαό με το κρασί της άρνησης του Θεού, ο λαός- τύφλα όπως ήταν- άρχισε μόνος του να καταστρέφη τα σημεία της πίστεως.
Σ’ ένα χωριό – όπως μου διηγείται ο βορειοηπειρώτης Βασίλης- το σχολείο ήτανε δίπλα στην εκκλησία. Ο δάσκαλος Έλληνας.
- Μέρες μας δίδασκε πόσο καλύτερα θα είμαστε χωρίς θρησκεία, χωρίς Χριστό και Εκκλησία. Τα «μη» της Εκκλησίας μας κάνουν τη ζωή βασανισμένη. Ήτανε τόσο πειστικός, που κάποια μέρα μπουκάραμε όλοι μαζί στην εκκλησία. Ξεκρεμάσαμε τις εικόνες και τις πετάξαμε στο φορτηγό σαν άχρηστες αποσκευές. Όλα ήτανε τόσο καλά προμελετημένα , που δεν ξεύραμε τι κάνουμε. Προσωπικά ξεκρέμασα την εικόνα του Χριστού από το δεσποτικό και την πέταξα στο φορτηγό του κράτους. Όλα γίνονταν με τόσο γρήγορους ρυθμούς , σαν να μετακόμιζε ο ίδιος ο Θεός από την χώρα μας για άλλους τόπους. Την ώρα που άπλωσα τα χέρια μου να ξεκρεμάσω την εικόνα, τα μάτια μου διασταυρωθήκανε με του Χριστού τα μάτια. Ένιωσα παραπονιάρικα να με κοιτάζη, σαν να μου έλεγε : «Τί σου έκανα και με σφαλιαρίζεις;». Αλλά εγώ είπα καθ’ εαυτόν: «θέλεις-δεν θέλεις θα φύγης από την ζωή μου. Είναι εντολή του κράτους να εξαφανιστής από την Αλβανία».
Διάβηκαν τα χρόνια, έκανα οικογένεια. Όταν γεννήθηκε η Ευαγγελία μου, ευθύς ως την κοίταξα στα μάτια, είπα: «Γνώριμη μου είναι αυτή η ματιά. Που την είδα; που την απάντησα; Δεν θυμάμαι». Αργότερα που η Ευαγγελία φάνηκε αδικημένη από την φύση, την πήγα σε μια γιαγιά που έκανε γιατροσόφια. Όταν μου είπε «Αυτή είναι οργή Θεού∙ δεν θεραπεύεται», θυμήθηκα την ματιά του Χριστού στο δεσποτικό του χωριού μου και ανάπαυση από τότε δεν βρίσκω. Ντρέπομαι να κοιτάξω τα παραπονιάρικα μάτια του παιδιού μου. Αισθάνομαι σαν να μου λέγη: «Εσύ, πατέρα, έφαγες τα άγουρα σταφύλια μια φορά και σ’ εμένα έμειναν τα δόντια μουδιασμένα για πάντα»

Αυτά είναι τα «βρεθίκια», τα κέρδη του πνευματικού από την εξομολόγηση.

http://eisdoxantheou-gk.blogspot.ca/

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Εναντίον του μικρού καλού αντιτάσσεται μικρόν κακόν, και εναντίον του μεγίστου καλού πολεμεί το μέγιστον κακόν. Εναντίον των αδυνάτων αθλητών του καλού ο Σατανάς αποστέλλει τους στρατιώτας του, ενώ εναντίον του Θεού του καλού—του Κυρίου Ιησού Χριστού—εξέρχεται ο ίδιος ο Σατανάς (Ματθ. 4, 1-11. Λουκ. 4, 1-13). Και εάν μη τι άλλο, η επιστράτευσις αυτή του θεού του κακού (του Σατανά) και όλης της στρατιάς του εναντίον του Χριστού, αποδεικνύουν ότι ο Ιησούς είναι όχι μόνον ο άνθρωπος του καλού, αλλά και ο Θεός του καλού. Όλος ο πόλεμος του Σατανά εναντίον του Χριστού έχει ένα σκοπόν:  να εκ-σαρκώση τον Θεάνθρωπον, να διώξη τον Θεόν εκ του ανθρωπίνου σώματος, εκ της ύλης, και να κυριαρχήση επ΄ αυτής παντελώς. Να δείξη δηλαδή ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλ΄  ένας απλούς και αδύνατος άνθρωπος, και να αποτρέψη τοιουτοτρόπως τους ανθρώπους από την πίστιν εις τον Χριστόν, ο Οποίος μόνος είναι εις θάσιν να νικήση τον θεόν του κακού. Η στρατηγική του Σατανά είναι μεγαλοφυώς ανεπτυγμένη, από παντού πολεμεί ούτος εναντίον του Χριστού, εναντίον του αγίου Σώματός Του—της Εκκλησίας. Δια μέσου πολλών και διαφόρων ανθρώπων μάχεται ο Σατανάς κατά του Χριστού:  δια του Ηρώδου και του Νέρωνος, αλλά φοβερώτερον από τον Νέρωνα δια του Αρείου. Ο Νέρων επολέμει την Εκκλησίαν έξωθεν, ο δε Άρειος έσωθεν. Ο Νέρων απέκτεινε τους μαθητάς του Χριστού, ο δε Άρειος ήθελεν αυτόν τον Χριστόν να αποκτείνη. Εάν ο Ιούδας είχεν ένα συναγωνιστήν εις το έγκλημά του, ούτος είναι ο Άρειος. Εξελθών εκ του θεοκτόνου και αυτοκτόνου Ιούδα ο Σατανάς, εισήλθεν εις τον Άρειον και δι΄ ουδενός άλλου ενήργει τόσον ολοκληρωτικώς, όσον δια του Αρείου.                                          

Συνεχίζεται.  

Νικόλαος Μάρτης Πρώην Υπουργός : ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Δημιουργία του ψευδομακεδονικού έθνους των Σκοπίων

         Αφετηρία του ψευδομακεδονικού έθνους των Σκοπίων ήταν η απόφαση της Κομιντέρν, η οποία το 1924 επικύρωσε απόφαση των Βαλκανικών Κομμουνιστικών Κομμάτων (και του Κ.Κ.Ε.) για αυτονόμηση της Μακεδονίας, προκειμένου να υπηρετηθούν τα Σοβιετικά επεκτατικά σχέδια , γιά τον εν καιρώ έλεγχο του Αιγαίου.

         Η αφορμή για τη δημιουργία του κρατιδίου των Σκοπίων, δόθηκε με τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

         Η ηρωική άμυνα των Ελλήνων το 1940-41 ανέτρεψε τα σχέδια του Χίτλερ, ο οποίος για να βοηθήσει τον μετά από πεντάμηνες επιθετικές προσπάθειες ηττηθέντα από τους Έλληνες Μουσολίνι, επιτέθηκε την 6^η Απριλίου 1941 κατά των Οχυρών Μακεδονίας – Θράκης. Ταυτόχρονα ο Χίτλερ επιτέθηκε και κατά της Γιουγκοσλαβίας, στην οποία, κατά τη διάρκεια της εκεί Γερμανικής κατοχής, αλλά και μετέπειτα, επικράτησε ο Κομμουνιστής Τίτο. Ο Τίτο ως Κροάτης, για να μειώσει τη δύναμη της Σερβίας, την 2^α Αυγούστου 1944, ευρισκόμενος σε Γιουγκοσλαβικό έδαφος, ίδρυσε τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της «Μακεδονίας». Τον Σεπτέμβριο  του 1944, όταν Γερμανοί και Βούλγαροι έφυγαν από τα Σκόπια, ο Τίτο εισήλθε στα Σκόπια και τεχνητά κατασκεύασε στα χαρτιά το ψευδομακεδονικό έθνος.

Αμέσως, τον Δεκέμβριο 1944, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Στεττίνιους, κατήγγειλε ως απάτη τη Δημοκρατία της «Μακεδονίας» και εν συνεχεία ο Αμερικανός Πρόεδρος Τρούμαν, απέτρεψε την απόσπαση της Μακεδονίας και την ενσωμάτωσή της στα Σκόπια.

Ο αμυντικός αγώνας των Ελλήνων 1940-41 κατά του Άξονα, που διήρκεσε 216 μέρες, διέσωσε την Σοβιετική Ένωση, απέτρεψε την επικράτηση του Χίτλερ και οδήγησε στην ήττα της Γερμανίας στην Ευρώπη. Όπως ομολόγησαν οι Χίτλερ,  Κάϊτελ, Ήντεν και άλλοι, η ανυπέρβλητη Ελληνική συμβολή, συνετέλεσε στην τελική Συμμαχική Νίκη κατά τον Β΄ ΠΠ.

            Ο Γάλλος Bourdau, μιλώντας το 1942 στο BBC είπε: «Μετά την απόφαση της Αγγλίας το 1940 (να αντιταχθεί στον επεκτατισμό του Άξονα), ο Ελληνικός λαός διέσωσε τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό. Να το θυμούνται οι Ευρωπαίοι, αλλιώς θα είναι αχαριστία στην Ελλάδα και προδοσία στην Ευρώπη».

Απατώνται ο Πρόεδρος Τσερβενκόφσκυ και ο Πρόεδρος Κερίμ, πιστεύοντας ότι επειδή μερικά κράτη αναγνωρίζουν τη χώρα τους ως «Μακεδονία», εντασσόμενοι στο ΝΑΤΟ, έστω και ως FYROM, θα νομιμοποιηθούν ως «Μακεδονία» και «Μακεδόνες». Οι εισηγηθέντες στα διάφορα κράτη να ονομάσουν την Δημοκρατία αυτή «Μακεδονία». είναι ανιστόρητοι.

         Επιβεβαίωση των ανωτέρω θέσεων αποτελούν:

1.      Η δήλωση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος μιλώντας σε διεθνές Συνέδριο στο Παρίσι το 1992, είπε: «Η Ελλάδα έχει δίκιο για το όνομα. Το λέγω αυτό διότι γνωρίζω ιστορία, που δεν γνωρίζουν Αμερικανοί Υπουργοί και Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον. Το ισχυρό όπλο της Ελλάδας είναι η Ιστορία. Οφείλω να δηλώσω ότι η Ελλάδα δεν έκανε χρήση του όπλου της, δηλαδή της Ιστορίας» (και δυστυχώς αγνοούν ιστορία μεταξύ αυτών που συγκαταλέγονται και Αξιωματούχοι της Ε.Ε.).

2.      Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κων/νος Καραμανλής, στην από 3.1.1992 επιστολή του προς τους ομολόγους του, έγραφε μεταξύ άλλων: «Είναι αδιανόητο με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου να δίδεται ιστορική νομιμοποίηση σε Τίτο και Μόσχα, που ονόμασαν την Νότιο Γιουγκοσλαβία σε Μακεδονία, προς έξοδο στο Αιγαίο, αποσπώντας την Μακεδονία από την Ελλάδα».

3.      Ο βοηθός Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών κ. Τόμας Νάιλς, καταθέτοντας την 23^η Ιουνίου 1992 σε υποεπιτροπή του Κογκρέσου για τις τελευταίες εξελίξεις στον Ευρωπαϊκό χώρο, δήλωσε, ότι για να αναγνωριστεί η «Μακεδονία» ως ανεξάρτητο κράτος, θα χρειαστεί να υπάρξει αλλαγή στην ονομασία της και προσέθεσε: «Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι η Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δημιουργήθηκε από τους Στάλιν, Τίτο και Δημητρώφ, με ξεκάθαρο στόχο την υφαρπαγή ενός μεγάλου μέρους της Βόρειας Ελλάδας και χρησιμοποιήθηκε η Δημοκρατία αυτή την περίοδο 1944-1949, για αποσταθεροποίηση της Ελλάδος» [Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», 24 Ιουνίου 1992 του ανταποκριτού στην Ουάσιγκτον Δ. Δήμα]. 

Η «κυρία» Ρεπούση και οι ιστορικές μνήμες…..

 Ενενήντα χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922! Τούτο τον καιρό, ο νους και η καρδιά μας, τρέχει και επισκέπτεται τις αλύτρωτες πατρίδες, τις σκλαβωμένες πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού, της Ανατολικής Θράκης, του Πόντου, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Πελαγονίας, της τουρκοκρατούμενης Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου.

Πώς μπορούμε να λησμονήσουμε οι Νεοέλληνες την ξακουσμένη Σμύρνη, την Έφεσο, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, την Τραπεζούντα· ή - γιατί όχι; - το Αργυρόκαστρο, την Κορυτσά, την Ανδριανούπολη, τη Φιλιππούπολη, τη Βάρνα, την Αμμόχωστο και τη γλυκιά Κωνσταντινούπολη; Πώς να ξεχάσουμε όλες εκείνες τις γεμάτες από ελληνική πνοή και πολιτισμό αξέχαστες πατρίδες; Εκεί υπάρχουν τάφοι προγόνων, αγιασμένες εκκλησιές, όνειρα και οράματα, που η διπλωματία των πολιτικών τα μοίρασε και τα ερήμωσε.

Ενενήντα χρόνια πέρασαν αφότου η Ελλάδα υπέστη τη φοβερότερη τραγωδία που μπορεί να υποστεί ένας λαός στην πορεία του. Ενενήντα χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή...  Ήταν, και μάλιστα σκληρή γενοκτονία, όλα όσα συνέβησαν στην απέναντι μαρτυρική γη πριν ενενήντα χρόνια. Έτσι μας τα διέσωσαν στη μνήμη οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας κι όλοι εκείνοι που σαν τα καταδιωγμένα πουλιά σκορπίστηκαν στα πέρατα της γης. Εμείς, γενοκτονία χαρακτηρίζουμε τη Μικρασιατική Καταστροφή, την απάνθρωπη αυτή σφαγή τόσων αδελφών μας Ελλήνων, τον ξεριζωμό τόσων εκατομμυρίων πονεμένων ψυχών... Έτσι τη θεωρούμε, κι υποσχόμαστε πως έτσι θα την παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Ο Χριστιανός πάντοτε συγχωρεί - ο Έλληνας ποτέ δε λησμονεί

Γιατί;

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

........α´. Στὴ βάση τοῦ δεσποτικοῦ θρόνου ὑπάρχουν λαξευτοὶ λέοντες, οἱ ὁποῖοι ὑπενθυμίζουν στοὺς Μητροπολίτες ὅτι πρέπει νὰ ἀγρυπνοῦν καὶ νὰ ὑπερασπίζονται τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος, καταπολεμώντας τὸ κοσμικὸ φρόνημα. Δυστυχῶς πολλοὶ Μητροπολίτες ἀπὸ λέοντες ἔχουν γίνει ψοφοθεεῖς βάτραχοι! Γιατί;

β´. Γιατὶ εἶναι δειλοὶ καὶ αὐτά, ποὺ λένε μεταξύ τους, διαφωνώντας μὲ τὶς οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, διστάζουν νὰ τὰ ποῦν καὶ δημοσίως;

γ´. Γιατὶ ἔχουν χάσει τὴ φωνή τους; Τί φοβοῦνται; Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας ἔξω βάλλει τὸν φόβο;

δ´. Γιατί, ἐπιτέλους δὲν ἀντιδροῦν μὲ τὴν σιωπῶσα ἀπουσία τους ἀπὸ τὶς φιέστες;

ε´. Ἡ συμμετοχή τους στὶς φιέστες ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀπωλείας τῆς παρρησίας καὶ τὴν πνευματική τους αἰχμαλωσία. Ὅταν συμπανηγυρίζεις μὲ τὸν Πατριάρχη, μπορεῖ μετὰ νά τὸν ἐλέγξεις γιὰ τὰ οἰκουμενιστικά του φρονήματα.

στ´. Γιατὶ δὲν εἶναι σταθεροὶ στὶς ἀπόψεις τους. Γιατὶ ἀλλάζουν ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνεμο, ποὺ πνέει; Γιατὶ ἄλλοτε εἶναι ἀντιπαπικοὶ καὶ ἀντιοικουμενιστὲς καὶ ἄλλοτε ὑποκλίνονται μπροστὰ στοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι στὶς μέρες μας ἔχουν ὑπερβεῖ κάθε ὅριο καὶ εἶναι προκλητικοί.

"O.T."

ΑΚΑΔΗΜΙΑ τῆς Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ : χῶρος ἀποδομήσεως τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας.

Εἶναι γεγονὸς πολλαπλῶς ἀποδεδειγμένο ὅτι, ἡ  ΑΚΑΔΗΜΙΑ τῆς Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ἔχει πλέον ἐξελιχθεῖ σὲ ἐργαστήριο οἰκουμενιστικῶν συνεδρίων καὶ σχετικῶν ἄλλων προσπαθειῶν (ὅπως, π.χ., τιμητικὴ ἐκδήλωση πρὸς χάριν τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου, Ἰ. Ζηζιούλα, τοῦ πρωτομάστορα τῆς προσπάθειας ἑνώσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸν Παπισμό). Εἶναι, δηλαδή, χῶρος ἀποδομήσεως τῶν Ἱερῶν Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας.
Ἤδη, μὲ τὸ τελευταῖο  ἀντιπατερικὸ συνέδριο, τὸ 2010, ὁ πατριαρχικὸς χῶρος συγκέντρωσε ὁμόφρονές του γιὰ νὰ ἀποδομήσει τὴν αὐθεντία τῆς πατερικῆς θεολογίας, τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. 

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ - Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

     +π. Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης

 Σήμερον υπάρχουν γενικώς δύο γνωστά μνημονικά συστήματα εις τας ζώσας υπάρξεις: 1) η κυτταρική μνήμη, η οποία ορίζει την ανάπτυξιν και δραστηριότητα του ατόμου σχετικώς με τον εαυτόν του και 2) η εγκεφαλική μνήμη, η οποία ορίζει τας ενεργείας και σχέσεις του ατόμου εις τον εαυτόν του και εις το περιβάλλον του. Ακόμη υπάρχει εις τους ανθρώπους μία μη ενεργός ή υπο-ενεργός μνήμη του Θεού εις την καρδίαν, η οποία, όταν επανέλθη εις την κανονικήν της ενέργειαν, καταλήγει εις την αποκατάστασιν όλων των άλλων σχέσεων, δια της μετατροπής της ιδιοτελούς και εγωκεντρικής αγάπης της βασιζομένης εις τον φόβον, εις ανιδιοτελή αγάπην ελευθερωμένην από τον φόβον.

     Η πτώσις του ανθρώπου ή η κατάστασις της κληρονομικής αμαρτίας: είναι α) η αποτυχία της νοεράς ενεργείας εις το να λειτουργή σωστά ή εις το να μη λειτουργή διόλου, β) η σύγχυσίς της με τας λειτουργίας του εγκεφάλου και του σώματος γενικώς και γ) η κατά συνέπειαν υποδούλωσίς της εις τον φόβον και το περιβάλλον. Κάθε άτομον λαμβάνει πείραν της πτώσεως της ιδικής του, νοεράς ενεργείας εις ποικίλους βαθμούς, ως εκτίθεται εις έν περιβάλλον μη - ενεργών ή υπό - ενεργών δραστηριοτήτων. Το αντίθετον είναι συνήθως αληθές, όταν το περιβάλλον κυριαρχήται από τον εν Χριστώ φωτισμόν, πάλιν εις ποικίλους βαθμούς.

       

     Συνεχίζεται.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You

Κύριε, εκέκραξα προς Σε, εισάκουσόν μου,
εισάκουσον μου Κύριε.
Κύριε, εκέκραξα προς Σε, εισάκουσόν μου.
Πρόσχες τη φωνή της δεήσεώς μου,
εν τω κεκραγέναι με προς σε.
Εισάκουσόν μου, Κύριε.
Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιον σου. έπαρσις των χειρών μου, θυσία εσπερινή, εισάκουσον μου Κύριε.
Κύριε ἁμαρτάνων οὐ παύομαι, φιλανθρωπίας ἀξιούμενος οὐ γινώσκω, νίκησόν μου τὴν πώρωσιν, μόνε Ἀγαθέ, καὶ ἐλέησόν με. Κύριε, καὶ τὸν φόβον σου πτοοῦμαι, καὶ τὸ πονηρὸν ποιεῖν οὐ παύομαι, τίς ἐν δικαστηρίῳ τὸν δικαστὴν οὐ πτοεῖται; ἢ τὶς ἰαθῆναι βουλόμενος, τὸν ἰατρὸν παροργίζει ὡς κᾀγώ;
Μακρόθυμε Κύριε, ἐπὶ τῇ ἀσθενείᾳ μου σπλαγχνίσθητι, καὶ ἐλέησόν με. Οἴμοι! τὶ ὁμοιώθην ἐγώ, τῇ ἀκάρπῳ συκῇ, καὶ πτοοῦμαι τὴν κατάραν σὺν τῇ ἐκκοπῇ, ἀλλ' ἐπουράνιε γεωργὲ Χριστὲ ὁ Θεός, τὴν χερσωθεῖσάν μου ψυχήν, καρποφόρον ἀνάδειξον, καὶ ὡς τὸν ἄσωτον Υἱόν, δέξαι με καὶ ἐλέησόν με. Τὰ πλήθη τῶν πταισμάτων μου πάριδε Κύριε, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, καὶ πάσας ἐξάλειψον τὰς ἀνομίας μου, λογισμόν μοι παρέχων ἐπιστροφῆς, ὡς μόνος φιλάνθρωπος, δέομαι καὶ ἐλέησόν με.

«ιματισμένον και σωφρονούντα»

ΚΥΡΙΑΚΗ 21 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2012
ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ
(Λουκ. η΄26-39)                                                                           (Γαλ. α΄11-19)

Η αληθινή κοινωνία

Ο άνθρωπο ψάχνει μετά μανίας για τη ελευθερία του, πλην όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δοκιμάζει στο βάθος μεγάλη απογοήτευση. Ο Χριστός είναι ο αληθινός ελευθερωτής του κόσμου. Ο δαιμονισμένος που παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή θεραπεύθηκε μόλις συνάντησε τον Χριστό. Τον είδαμε να μεταβάλλεται ριζικά και να γίνεται νέα ύπαρξη. Από γυμνός γίνεται «ιματισμένος» και από αλλοπρόσαλλος «σωφρονών». Ζούσε πριν σε μνήματα και σε έρημους τόπους, μετά όμως επικοινωνεί και μάλιστα με τον πιο αυθεντικό τρόπο με τους συνανθρώπους του. Η επιθετικότητα και η καταστροφική μανία που τον καταλάμβαναν μεταβάλλονται σε ορμή κοινωνικότητας και σχέσης με τους γύρω του.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Armenian representatives attend Orthodox Churches’ consultation in Greece

October 19, 2012 | 16:12

ETCHMIADZIN. – A consultation meeting of the representatives from the Orthodox Churches was held in the Greek island of Kos, from October 11 to Wednesday, and prior to the World Council of Churches conference to be held next year in Busan, South Korea.
The event brought together numerous clergy members as well as secular theologians from the Orthodox Churches. Lectures were delivered and organizational matters concerning the aforesaid conference were discussed at the meeting.
Also, on October 13, the delegates raised their prayers to God, so that the soul of recently deceased Archbishop Torkom Manoogian, the Armenian Patriarch of Jerusalem, may rest in peace.
Bishop Hovakim Manukyan represented the Mother See of Holy Etchmiadzin at the consultation and Ms. Salpi Eskedjian attended the event on behalf of the Great House of Cilicia of the Armenian Apostolic Church, Information System of the Mother See informs.

Αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί όχι δε και κατά τα έργα.

.... Κατόπιν  με ηρώτησε πάλιν ο Όσιος: υπάρχει ειδωλολατρία ή διωγμός των Χριστιανών ακόμη; Απεκρίθην εγώ: με την βοήθειαν των ευχών σου, Πάτερ, έχει παύσει πλέον ο διωγμός, ούτε ειδωλολατρία υπάρχει πολιτευομένη εκ του εμφανούς. Τούτο ακούσας ο Γέρων πολύ ηυχαριστήθη και συνέχισεν ερωτών με : υπάρχουν Άγιοι εις τον κόσμον σήμερον, κατορθούντες υπερφυσικά φαινόμενα και θαύματα, όπως είπεν ο Χριστός εις τα Ευαγγέλια, ότι : εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως ερείτε τω όρει τούτω μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται ( Ματθ. ιζ: 20 ) και : άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν και γενήσεται ( Ματθ. Κα:21 ). Τούτο ειπόντος του Οσίου και δεικνύοντος το όρος, ανεσηκώθη αμέσως εκείνο περί τους πέντε πήχεις και μετετοπίζετο προς την θάλασσαν. Εγείρας δε τους οφθαλμούς του ο Όσιος και ιδών αυτό να περιπατή, κτυπήσας το πρόσωπον δια της χειρός του, είπε : τι σου συνέβει, όρος; Εγώ δεν σου είπον να μετακινηθής, μείνε εις την θέσιν σου. Παρευθύς τότε επανήλθε το όρος εκεί οπόθεν είχεν απομακρυνθή. Το θαυμάσιον τούτο ευθύς ως είδον εγώ έπεσον κάτω από τον φόβον. Ο δε Όσιος, κρατήσας με εκ της χειρός, με ανεσήκωσεν, ειπών : δεν είδες τοιαύτα θαύματα εις τας ημέρας σου; Διακατεχόμενος δε ακόμη εγώ υπό του τρόμου απεκρίθην : όχι. Στενάξας δε ο Γέρων έκλαυσε και είπεν : αλλοίμονον εις την γην, διότι οι Χριστιανοί μόνον κατά το όνομα είναι Χριστιανοί όχι δε και κατά τα έργα. Ευλογητός ο Θεός ο οδηγήσας με εις τον άγιον τούτον τόπον δια να μη αποθάνω εις την πατρίδα μου και ταφώ εις γην μεμιασμένην εκ των πολλών αμαρτιών. 

(Ο Όσιος Μάρκος ο Αθηναίος. Μέγας Συναξαριστής τόμος Ε΄ σελ. 104).

Το Περιβόλι της Παναγίας αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Του κυρίου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)


Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθόδοξης Παράδοσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ Φανάρι -Βατικανό Προς σύνθεσιν τελικήν ;

Μην ξεχνάς:

-Υπάρχει η Συνοδική Εγκύκλιος του 1920.
-Υπάρχει η Συνοδική αναγνώριση των Μονοφυσιτών στό Σαμπεζύ 1990-1991(υπογράφηκε υπό 9 Ορθόδοξες Εκκλησίες).
-Υπάρχουν οι ενωτικές αποφάσεις των Πατριαρχείων Αλεξανδρείας καί Αντιοχείας μέ τούς Μονοφυσίτες.
-Υπάρχει η Συνοδική αναγνώριση των Λατίνων στό Μπάλαμαντ 1993.
-Υπάρχει η επίσημη άρση των Αναθεμάτων τό 1965.
-Υπάρχει η επίσημη αναγνώριση του βαπτίσματος καί της ιερωσύνης των Λουθηρανών στό Φράιζινγκ υπό τόν Γερμανίας Αυγουστίνο καί τήν τοπική του Σύνοδο.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

ΑΠΟ  ΤΟΝ  ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΝ  ΤΟΥ  ΑΡΕΙΟΥ  ΕΩΣ  ΤΟΝ  ΝΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ  ΑΡΕΙΑΝΙΣΜΟΝ.

Το μυστήριον του κακού δεν είναι μικρότερον από το μυστήριον του καλού. Το μυστήριον του πρώτου είναι συχνά περισσότερον ελκυστικόν από το μυστήριον του δευτέρου. Και ο άνθρωπος αγαπά το μυστηριώδες εις οποιανδήποτε έκδοσίν του. Δεν υπάρχει πράγμα εις τον κόσμον, το οποίον δύναται ο άνθρωπος να εξηγήση εξ ολοκλήρου και να είπη:  Ιδού ένα πράγμα εις το οποίον και πέριξ του οποίου δεν υπάρχει μυστήριον και μυστηριώδες. Από κάθε φαινόμενον εις τον κόσμον, από κάθε πράγμα εις το σύμπαν υπολείπεται πάντοτε κάτι που δεν δύναται ο άνθρωπος να το περιλάβη εις τον κλωβόν του νου του. Δεν υπάρχει χημικόν ή αλχημικόν εργαστήριον εις το οποίον δύναται ο κόσμος να βρασθή ούτως ώστε να εξατμισθούν από αυτόν όλα τα μυστήρια. Κάτω από την βαρείαν γαλάζιαν καμπάνα που λέγεται ουρανός και που σκεπάζει την γην μας δεν υπάρχει τίποτε το απλούν, τίποτε το μη μυστηριώδες. Από οποιανδήποτε άποψιν εάν κοιτάξωμεν τον κόσμον, ούτος μας παρουσιάζεται ως ένα ερωτηματικόν. Το μυστήριον του κακού και το μυστήριον του καλού αντιπαλαίουν εις τον κόσμον, ιδιαιτέρως εν τω ανθρώπω. Εάν ο φιλάνθρωπος Κύριος δεν εκράτει την ισορροπίαν, ο κόσμος θα είχε πέσει προ πολλού εις το χάος. Το μυστήριον του κακού είναι εντέχνως ελκυστικόν, γοητεύει τον άνθρωπον μέχρις έρωτος, και ο άνθρωπος προσφέρει με ενθουσιασμόν τον εαυτόν του εις την μεγάλην και φοβεράν αγάπην του ως θυσίαν ολοκαυτώσεως. Το δε μυστήριον του καλού είναι ταπεινόν και πράον, λοιδορούμενον και εμπτυόμενον επί της γης, δια τούτο είναι ολιγώτεροι οι ερασταί του μυστηρίου του καλού, και περισσότεροι οι ερασταί του μυστηρίου του κακού. Θα είχεν από καιρού οδηγηθή το μυστήριον του καλού εις τον τάφον, εάν δεν είχεν αναστή εκ του τάφου ο Χριστός και εν τω ανεστημένω Προσώπω Αυτού δεν είχε δείξει όλην την θαυμαστήν γοητείαν του και το ελκυστικόν κάλλος του.                                                                                                                                                                     

Συνεχίζεται.  

Πίστιν δεν έχουν, γνώσιν ή βίωσιν;

 Τρία είναι τα αίτια μορφώσεως ορθοδόξων φρονημάτων: η πίστις, η γνώσις και η βίωσις. Εάν δεν συνέλθουν επί το αυτό τα τρία ταύτα, αδύνατον να αποφύγωμεν τας πλάνας και τας αιρέσεις. Παρατηρήσατε τους Αγιορείτας και τους Μητροπολίτας της Εκκλησίας της Ελλάδος που εις τας προδοτικάς ενεργείας του Πατριάρχου τον μνημονεύουν και κοινωνούν μαζί του. Εις κάποιαν των τριών τούτων προϋποθέσεων χωλαίνουν. Ή εις την πίστιν ή εις την γνώσιν ή εις την βίωσιν. Αδύνατον Ορθόδοξος Χριστιανός έχων πίστιν εις τον Χριστόν, γνωρίζων την διδασκαλίαν της Εκκλησίας και τους βίους των Αγίων Πατέρων και βιών κατά το δυνατόν με ακρίβειαν, να μη εξεγείρεται, από την αναφανδόν υποστηριζομένην καθολικήν αίρεσιν της συμφωνίας του Σαμπεζύ ή της συμφωνίας του Μπαλαμάντ ή του Φαναρίου το : Κωνσταντίνου η πόλις, Πρωτοκλήτου λυχνία τε άγει εορτήν λαμπροφόρον δεχομένη τον Πρόεδρον, Ρωμαίων Εκκλησίας της σεπτής… Ναυς, η πάντιμος Ορθοδοξίας αγλαΐζεται νυν δεχομένη, εκ Δυσμών σεπτόν Ποιμένα και Πρόεδρον…. Ετι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου... Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου και άλλα συναφή!!! Ας ερωτήσουν εαυτούς οι Αγιορείτες και οι Ποιμένες της Εκκλησίας μας, διατί τον μνημονεύουν και κοινωνούν μαζί του, και δεν ύψωσαν φωνήν διαμαρτυρίας κατά της ψυχολέθρου νοθείας της πίστεως. Πίστιν δεν έχουν, γνώσιν ή βίωσιν; Πως ανέχονται το οικουμενιστικό τούτο κήρυγμα του Οικουμενικού Θρόνου χωρίς συγκλονισμόν, αφού μόνον δι΄ αυτό είναι αρκετόν να χάσωμεν τας ψυχάς μας; Εάν δεχθώμεν τον Πάπα ως Αγιώτατον Επίσκοπον Ρώμης, τότε ανατρέπομεν την δογματικήν διδασκαλίαν της Εκκλησίας, απορρίπτομεν τους βίους και τους αγώνας των αγίων και οικοδομούμεθα κατά τρόπον λατινικόν, δηλαδή αντιπνευματικόν, που μόνον εις τον Χριστόν δεν οδηγεί. Διότι όλοι οι αγώνες των Αγίων Πατέρων υπέρ της διαφυλάξεως αλωβήτου της δογματικής διδασκαλίας, εγένοντο δια την προστασίαν της θεώσεως του ανθρώπου. Χωρίς ορθά δόγματα, θέωσις δεν επιτυγχάνεται......

Οι Δυτικομακεδόνες κατά τον Μακεδονικό Αγώνα

Δημοσιεύτηκε στις 18 Οκτ 2012 από GREEKTV4E

Website: http://www.tv4e.gr

Ζητοῦν οἱ ἰσλαμιστὲς ἀνεξάρτητον κράτος εἰς τὴν Νορβηγίαν!

 Εγινε καὶ τοῦτο πρωτοσέλιδο καὶ πρῶτο θέμα στὰ Μ.Μ.Ε. Φανατικοὶ

μουσουλμάνοι δεύτερης καὶ τρίτης γενιᾶς στὴ μακρινὴ Νορβηγία

ἀπαίτησαν νὰ δημιουργηθεῖ σὲ συνοικία τοῦ Ὄσλο …ἀνεξάρτητο

μουσουλμανικὸ κράτος, μὲ τὴν αἰτιολογία, ὅτι «δὲ θέλουμε νὰ ζοῦμε μὲ

βρώμικα κτήνη», ἐννοώντας καὶ ἀποκαλώντας «βρωμερὰ κτήνη» τοὺς

φιλήσυχους μὴ μουσουλμάνους Νορβηγούς! 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΕΙΣ ΩΤΑ ΜΗ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΣΥΧΝΕΣ εἶναι πιὰ οἱ ἐπισκέψεις τοῦ Οἰκ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στὴν Ἑλλάδα. Φαίνεται ὅτι ἀνταποκρίνεται σὲ κάθε πρόσκληση, ποὺ λαβαίνει, ἰδίως ἀπὸ Μητροπολίτες. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ προκαλεῖ πολλὲς φορὲς σκανδαλισμὸ στοὺς πιστούς, γιατὶ κοντεύει νὰ γίνει ἐπιδημικό. Κάθε λίγο καὶ λιγάκι τὸ ἴδιο θεατρικὸ σκηνικό.

Ὁ Μητροπολίτης, ποὺ θὰ ὑποδεχτεῖ τὸν Πατριάρχη, κοπιάζει ἀφάνταστα. Προσεγγίζει τὰ ὅρια τοῦ παροξυσμοῦ ἡ ἀγχώδης προετοιμασία γιὰ τὴν ὑποδοχὴ καὶ φιλοξενία τοῦ Μεγάλου Ἐπισκέπτη.
Τὰ πράγματα θὰ ἦταν διαφορετικά, ἐὰν ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀρνοῦνταν τὸν πολυδάπανο τρόπο ὑποδοχῆς καὶ φιλοξενίας καὶ ἀκολουθοῦσε τὸν ταπεινὸ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος ποτὲ δὲν ἐπιβάρυνε κανένα, καθὼς ἀδιάκοπα ἐπισκεπτόταν πόλεις καὶ χωριά. Θὰ μποροῦσε νὰ μείνει στὸ ἐπισκοπεῖο ἢ σὲ ἕνα μοναστήρι, χωρὶς νὰ ἔχει πολυμελῆ συνοδεία. Γιατὶ νὰ καταλύει στὸ πολυτελέστερο ξενοδοχεῖο τῆς πόλης, γιατὶ νὰ κινητοποιεῖται ἡ κοσμικὴ ἐξουσία (ἀλήθεια πόση σχέση εἶχε ὁ Χριστὸς μὲ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐξουσίας τοῦ καιροῦ του;) καὶ προπαντός, γιατὶ νὰ δέχεται τὶς τιμητικὲς ἐκδηλώσεις καὶ τὶς διακρίσεις, ποὺ τοῦ ἀπονέμουν, ἀφοῦ γνωρίζει ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχουν καμιὰ πνευματικὴ ἀξία.

Ἐπίσης, γιατὶ νὰ συνωστίζονται στὶς ἐξέδρες τῶν ἐπισήμων τριάντα καὶ σαράντα Μητροπολίτες καὶ νὰ παίζουν τὸ ρόλο τοῦ ἄφωνου κομπάρσου; Δὲν ἔχουν νὰ κάνουν κάτι καλύτερο στὶς Μητροπόλεις τους; Καὶ γιατὶ ἀγνοοῦν ὅτι ἡ συμμετοχή τους στὶς θορυβώδεις ὑποδοχὲς τοῦ Πατριάρχη σημαίνει ἔμμεση ἀποδοχὴ τῶν οἰκουμενιστικῶν δραστηριοτήτων του. Καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ σοβαρὸ θέμα.

Οἱ φιλοξενοῦντες Μητροπολίτες προσπαθοῦν νὰ ἐντυπωσιάσουν τὸν Πατριάρχη, νὰ τοῦ ἀποσπάσουν λόγους ἐπαινετικοὺς καὶ νὰ τροφοδοτήσουν τὴν ἐλπίδα τους ὅτι κάποτε θὰ τοὺς βοηθήσει, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν προσωπικές τους φιλοδοξίες. Στέλνουν ἐγκυκλίους στοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς τῶν Μητροπόλεών τους καὶ ἀπαιτοῦν πλήρη συμμόρφωση στὰ ὅσα τοὺς ζητοῦν, ἀπειλώντας ἐκείνους ποὺ δὲν θὰ ἀνταποκριθοῦν στὸ βαθμό ποὺ ἤθελαν ἢ θὰ ἀρνηθοῦν νὰ παραστοῦν στὶς ἐκδηλώσεις. Μετὰ τὸ πανηγύρι, κάθε ἀντιφρονῶν θὰ κληθεῖ νὰ δώσει ἐξηγήσεις καὶ ἐνδεχομένως θὰ τιμωρηθεῖ. Ἔτσι μὲ τὶς Πατριαρχικὲς ἐπισκέψεις δοκιμάζονται οἱ σχέσεις μεταξὺ Μητροπολιτῶν καὶ κληρικῶν καὶ ἀποκαλύπτεται τὸ χάσμα, ποὺ πολλὲς φορὲς

τοὺς χωρίζει.

Θὰ συνεχίσω τὸ θέμα μου μὲ τὴ διατύπωση μερικῶν εὔλογων ἐρωτημάτων πρὸς τοὺς Μητροπολίτες ἐκείνους, ποὺ διοργανώνουν φιέστες πρὸς τιμὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, ἀλλὰ καί πρὸς ἐκείνους, ποὺ συμμετέχουν σὲ αὐτές. Δὲν περιμένω ὅτι θὰ μοῦ δώσει κανεὶς ἀπάντηση ἢ ὅτι κάτι θὰ ἀλλάξει. Πρὸς τὸ παρὸν ἡ ὁρατότητα εἶναι μηδενική! Ἴσως αὔριο νὰ ἀραιώσει ἡ ὁμίχλη καὶ κάτι νὰ φανεῖ.

α´. Στὴ βάση τοῦ δεσποτικοῦ θρόνου ὑπάρχουν λαξευτοὶ λέοντες, οἱ ὁποῖοι ὑπενθυμίζουν στοὺς Μητροπολίτες ὅτι πρέπει νὰ ἀγρυπνοῦν καὶ νὰ ὑπερασπίζονται τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὸ ὀρθόδοξο ἦθος, καταπολεμώντας τὸ κοσμικὸ φρόνημα. Δυστυχῶς πολλοὶ Μητροπολίτες ἀπὸ λέοντες ἔχουν γίνει ψοφοθεεῖς βάτραχοι! Γιατί;

β´. Γιατὶ εἶναι δειλοὶ καὶ αὐτά, ποὺ λένε μεταξύ τους, διαφωνώντας μὲ τὶς οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, διστάζουν νὰ τὰ ποῦν καὶ δημοσίως;

γ´. Γιατὶ ἔχουν χάσει τὴ φωνή τους; Τί φοβοῦνται; Δὲν γνωρίζουν ὅτι ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας ἔξω βάλλει τὸν φόβο;

δ´. Γιατί, ἐπιτέλους δὲν ἀντιδροῦν μὲ τὴν σιωπῶσα ἀπουσία τους ἀπὸ τὶς φιέστες;

ε´. Ἡ συμμετοχή τους στὶς φιέστες ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀπωλείας τῆς παρρησίας καὶ τὴν πνευματική τους αἰχμαλωσία. Ὅταν συμπανηγυρίζεις μὲ τὸν Πατριάρχη, μπορεῖ μετὰ νά τὸν ἐλέγξεις γιὰ τὰ οἰκουμενιστικά του φρονήματα.

στ´. Γιατὶ δὲν εἶναι σταθεροὶ στὶς ἀπόψεις τους. Γιατὶ ἀλλάζουν ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνεμο, ποὺ πνέει; Γιατὶ ἄλλοτε εἶναι ἀντιπαπικοὶ καὶ ἀντιοικουμενιστὲς καὶ ἄλλοτε ὑποκλίνονται μπροστὰ στοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι στὶς μέρες μας ἔχουν ὑπερβεῖ κάθε ὅριο καὶ εἶναι προκλητικοί.

"O.T."

Ιδού πως εργάζονται οι τερμίτες (οικουμενιστές) για την καταστροφή της Ορθοδοξίας:

Από τα αρχικά κείμενα που παραθέτουμε πιο κάτω, έχουν αποκοπεί τα κομμάτια που αποδεικνύουν τα καταχθόνια σχέδια των οικουμενιστών. Έχουμε δηλαδή τη Συνοδική προδοτική Εγκύκλιο του 1920, που γράφει εκτός των άλλων:  1) Για αλλαγή του Ημερολογίου, και 2)  Για  "επικοινωνία των Θεολογικών Σχολών". 

Η προδοσία του Ημερολογίου το 1924, είναι γνωστή. Εδώ τώρα αποδεικνύεται άλλη μια, με την εφαρμογή από τους Οικουμενιστές και του τέταρτου όρου της Εγκυκλίου περί "Επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών". Το διαβάζουμε στο κείμενο του π. Γεωργίου Μεταλληνού έτους 2006,  και στο χθεσινό  κείμενο του Ρώσου Μητρ. Ιλαρίωνος 17/10/2012 :

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ

ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

1920

Δύναται δε η φιλία αύτη και αγαθόφρων πρός αλλήλους διάθεσις εκφαίνεσθαι και τεκμηριούσθαι ειδικώτερον, κατά την γνώμην ημών, ως εξής:

α) δια της παραδοχής ενιαίου ημερολογίου προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανκών εορτών υπό πασών των Εκκλησιών,

δ) δια της επικοινωνίας των Θεολογικών Σχολών….

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ & ΠΑΠΙΣΜΟΣ

 Απόσπασμα από ομιλία του π. Γ. Δ. Μεταλληνού, κοσμήτορα της Θεολ. σχολής του Πανεπ. Αθηνών, στην Εκκλησία του Αγ. Αντύπα, στο Γουδί, στις 09-02-06

Και τι κάνουν τώρα; Αυτό το έζησα γιατί ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, κ.τ.λ.. Με πήρε ένας ευσεβέστατος κληρικός από την Κρήτη (Κρητικός με τα όλα του αλλά ορθόδοξος, γιατί πολλοί Κρητικοί δεν είναι ορθόδοξοι) και μου λέει «Παπα-Γιώργη, έχω ένα πνευματικό παιδί, που καμιά φορά έρχεται και στον Άγιο Αντύπα (δεν το γνωρίζω το παιδί). Στο οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας τους είπε ο διευθυντής ότι όλοι μαζί θα πάνε εκδρομή στη Ρώμη και στο Βατικανό. Και τους δίδασκε, πώς θα γονατίσουν για να φιλήσουν το χέρι του Πάπα, για να τον αναγνωρίσουν, δηλαδή, ως Επίσκοπο της εκκλησίας του Χριστού».

 Και εδώ, το Ρωσικό κείμενο, χθες από την Ρώμη:

Γεύμα στη Ρώμη παρέθεσε στις 17 Οκτωβρίου 2012 προς τιμήν του Μητροπολίτου Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνος, Προέδρου του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, ο Καρδινάλιος Κουρτ Κοχ, Πρόεδρος του Παπικού Συμβουλίου για την προώθηση της χριστιανικής ενότητος.  

Τα μέρη ασχολήθηκαν ακόμα με τη σύγχρονη κατάσταση του διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών στα πλαίσια της Μικτής Διεθνούς Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι συνομιλητές δέχθηκαν το όφελος της περαιτέρω συνεργασίας στον τομέα θεολογικής μόρφωσης και ειδικότερα της ανταλλαγής φοιτητών μεταξύ των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων του Πατριαρχείου Μόσχας και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Τα συμπεράσματα δικά σας....