Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΦΑΝΕΡΑ - Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος

Αναδημοσίευση για να μας μαθαίνουν και οι νεότεροι. Ο π. Γρηγόριος είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ( απο γοχ ) που τίμησε το πετραχήλι του, καθώς εστειλε ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας αναφορικά με την επιβολή του σοδομισμού στα σχολεία και μάλιστα για δεύτερη φορά στους κυβερνώντες - Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΝΗΣΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΦΑΝΕΡΑ - Εστάλη στο μειλ του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη και στο γραφείο τύπου





to primeminister





Ανοιχτή επιστολή Ιερομ. Γρηγορίου Ζιώγου προς την κυβέρνηση της Ελλάδας: 

Ο ΘΕΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΔΥΟ ΦΥΛΛΑ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ –ΤΡΙΤΟ ΦΥΛΛΟ ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ -

Πληροφορηθήκαμε απο τα ΜΜΕ για το βίντεο του κ. Καπουτζίδη ο οποίος καλεί όλα τα άτομα, φορείς, ιδρύματα, εταιρείες, κόμματα κ.α. να ενώσουν τις φωνές τους, υπογράφοντας και στηρίζοντας την ισότητα στον γάμο και δημιουργώντας την πολιτική πίεση με τελικό στόχο την ψήφιση της.


Η Ορθόδοξη Εκκλησία διατηρεί και προστατεύει την Χριστιανική σημασία του γάμου που καθαγιάζεται εντός του Μυστηρίου της Εκκλησίας και της οικογένειας για την ευημερία και ανάπτυξη της κοινωνίας.

Ο γάμος στο Χριστιανισμό είναι ετεροφυλοφιλικός εξ’ ορισμού. ( Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης 2016 επίσημη Διακήρυξη περί Γάμου παράγρ.10.) 

Η αναθεώρηση των θεμελιωδών προτύπων της οικογενειακής νομοθεσίας και του ηθικού κώδικα πάνω στα οποία εχει χτιστεί η ανθρωπότητα δεν αποβλέπει στην βελτίωση της κοινωνίας αλλά στην νομιμοποίηση της παρακμής. Συγκεκριμένα στοχεύει να χτυπήσει τις χριστιανικές αξίες.

Αναφορικά με την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, δεν είναι μόνο επικίνδυνο, αλλά εγκληματικό για τις ψυχές των παιδιών καθώς θα αναπτύξουν άποψεις για γονείς, οικογένεια, και ηθικές αξίες  εντελώς διαφορετικές και διεστραμμένες από τις φυσιολογικές και την παραδοσιακή κατανόηση του γάμου μεταξύ ανδρός και γυναικός.

Περαιτέρω ο αφανισμός της οικογένειας είναι δεδομένος ενω ο ρόλος της γυναίκας υποβιβάζεται.

Προφανώς έχετε άλλη ἀποψιν...Αυτή όμως είναι η ανθρώπινη φύσις και οντολογία: ‘’άνδρας και γυναίκα’’ Απόδειξη ότι μόνο με αυτή την σχέση διαιωνίζεται ο άνθρωπος και οχι με τις υπόλοιπες σεξουαλικές επιλογές οι οποίες εφόσον δεν δύνανται να τεκνοποιήσουν αρα αποτελούν επιλογές παρά φύσιν.

Ο Θεός μας άφησε το αιώνιο παράδειγμα της αποστροφής και της οργής Του στην φρικτήν αμαρτίαν της ομοφυλοφυλίας στις πόλεις των Σοδόμων και Γομόρων ( Γεν, Ιθ’24 -25) 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Ιερομόναχος Γρηγόριος Ζιώγος

* ΚΑΤΩΤΕΡΩ Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΣΤΕΙΛΑΜΕ

Στάλθηκε με email η κάτωθι ανοικτή Επιστολή Διαμαρτυρίας, προς την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, την Προεδρία της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση, την Βουλή των Ελλήνων, τον Αρειο Πάγο, το ΣτΕ, την Σύνοδο της Κρατούσας Εκκλησίας της Ελλάδος, και την Σύνοδο της Νομικής Εκκλησίας των ΓΟΧ ΘΝΠ. Υπέγραψαν και δυο λαικοί

15/28 Φεβρουαρίου 2021

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ


Κυρίες καί Κύριοι,

νημερωθήκαμε πό τά ΜΜΕ γιά τό μάθημα τῆς «διαφορετικότητας» πού θά διδάσκεται σέ λα τά σχολεα πό τόν Σεπτέμβριον τ..

πό χριστιανικς πλευρς: 

Θεός δωσε στόν νθρωπον τό ατεξούσιον καί καθείς χει τίς πιλογές του. πόδειξις ὅτι ο κοινωνίες νά τόν κόσμον που ο σεξουαλικές «λευθερίες» φθασαν στήν λοκληρωτικήν νατροπήν τς νθρωπίνης λογικς.

Τό νά διδάσκεται, μως, σεξουαλική ἐκτροπή στά δημοτικά σχολεα ς σεξουαλική «διαφορετικότητα» (μοφυλοφιλία, παιδοφιλία κλπ.) ατό σημαίνει τι Θεός κανε «λάθος» ταν πλασε τόν νδρα καί τήν γυνακα! 

Προφανς, χετε λλην ποψιν! Ατή εναι, ὡστόσον, νθρωπίνη φύσις καί ὀντολογία: «νδρας καί γυνακα»! Καί μόνον μέ ατήν τήν σχέσιν διαιωνίζεται νθρωπος! Κατά συνέπειαν, φόσον ο ἄλλες σεξουαλικές ἐπιλογές δέν δύνανται νά τεκνοποιήσουν, ἕπεται ὅτι ἀποτελοῦν ἐπιλογές παρά φύσιν! 

Θεός κατεδίκασε τήν φρικτήν μαρτίαν τς μοφυλοφιλίας μέ φωτιά καί θειάφι στίς πόλεις τν Σοδόμων καί Γομόρρων (Γέν. Ιθ΄24-25). Μς φησε αὐτό τό αώνιον παράδειγμα τς ποστροφς Του! ν διέπρατταν κρυφά καί μέ ντροπήν τήν μαρτίαν των, Θεός ἴσως νά τούς νεχόταν. κενοι, μως, τήν διέπρατταν φανερά καί μέ λαζονείαν διεφήμιζαν τό ασχρόν πάθος των.

περηφάνεια, βρις! 

Σς θυμίζουμε: «Κύριος περηφάνοις ντιτάσσεται» (Παρ. ις΄18, γ΄ 34). 

χετε πόψιν τι Θεός πέτρεψε νά χετε τήν ξουσίαν τς χώρας. Διαβάζουμε καθημερινῶς γιά τίς τελείωτες περιπτώσεις βιασμν καί δή γοριν. Τό μάθημα τς «διαφορετικότητας» στά παιδάκια τί θά προσφέρ; Μήπως τήν «φυσιολογικότητα» τν αριανν βιασμν ἤ, κόμα χειρότερα, τήν συναίνεσιν;

ν κατακλεδι, διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως καί ἀποφασιστικῶς:

Τολάχιστον νά πάρχ τό δικαίωμα τς πιλογς γιά τούς γονες πού δέν πιθυμον νά διδάσκωνται τά παιδιά τους ατές τίς ασχρότητες!


Οἱ ὑπογράφοντες (κατ’ ἀλφαβητικήν σειράν τοῦ ἐπωνύμου):

π. Γρηγόριος Ζιῶγος

Μαρῖνος Ριτσούδης

Δημήτριος Χατζηνικολάου

---------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Η εκτός Εκκλησίας ελλαδική ιεραρχία των Νεοημερολογιτών, πάτερ Γρηγόριε, έχει υποταχθεί πλήρως στην κρατική εξουσία.[το ίδιο και οι Ακακιοφλωρινικοί. βλ. Νόμο 4301/2014]
Εκτός από σχισματοαιρετικοί, είναι και Σεργιανιστές.

Ο ΄΄πρωθυπουργός΄΄ δηλώνει υπέρ των ΛΟΑΤΚΙ και υπέρ των αμβλώσεων, στο γραφείο του έχει ως συμβούλους αμετανοήτους κίναιδους, και οι μισθοδοτούμενοι ρασοφόροι όχι μόνο δεν τολμούν το αυτονόητο, αλλά φωτογραφίζονται και συναγελάζονται μαζί του.
Ακόμα και για μιά ΄΄χειροτονία΄΄διακόνου , περιμένουν την έγκρισή της από τους αθέους, αμοραλιστές και εκκλησιομάχους κυβερνητικούς παράγοντες.

----------------------

 Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

κ. Στουραΐτη, ὅταν ἕνας αἱρετικός, ὅπως ἐσεῖς, ἐλέγχῃ ἄλλους αἱρετικούς (σοδομιστάς καί Σεργιανιστάς), τότε τό πρᾶγμα καταντᾶ γελοῖον! Λέγει Κύριος: «τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου, τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς; 4 ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου, ἄφες ἐκβάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου; 5 ὑποκριτά, ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου, καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.» (Ματ. Κεφ. 7:3-5).

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 25 Ιουλίου 2022 - 5:12 μ.μ.

Εἶναι Ματθαιϊστής! Πιστεύουν ὅτι αὐτοί εἶναι οἱ μόνοι ὀρθόδοξοι στόν πλανήτην καί ὅτι οἱ Ν/Ηται δέν ἔχουν ἱερωσύνην καί μυστήρια, οὔτε οἱ ἄλλες παρατάξεις τοῦ π.ἑ., ἀνεξαρτήτως ἀπό τό ἐάν οἱ πιστοί τοῦ ν.ἑ. καί τῶν ἄλλων παρατάξεων τοῦ π.ἑ. γνωρίζουν ἤ ὄχι ὅτι κοινωνοῦν μέ ἀκαθαίρετους αἱρετικούς «ποιμένας». Ἐν ὀλίγοις, σφετερίζονται τίς ἁρμοδιότητες Πανορθοδόξου Συνόδου, τοὐτέστιν ἔχουν ἰδίαν (μή ὀρθόδοξον) ἐκκλησιολογίαν! Ἡ συνέχεια σέ μιά ἑβδομάδα.

Οι τρεῖς διαθέσεις -- Του Ὁσίου Δωροθέου

"...ὑπάρχουν τρεῖς διαθέσεις, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Βασίλειος, μὲ τὶς ὁποῖες μποροῦμε νὰ εὐαρεστήσωμε στὸ Θεό. Δηλαδὴ ἤ εὐαρεστοῦμε διότι φοβώμαστε τὴν τιμωρία καὶ εἴμαστε στὴν κατάστασι τοῦ δούλου· ἤ ἐκτελοῦμε τὶς διαταγὲς γιὰ χάρι ὠφελείας μας, ἐπειδὴ ἐκδιώκομε τὰ κέρδη τῆς ἀμοιβῆς, καί κατὰ τοῦτο ὁμοιάζομε μὲ τοὺς μισθωτούς· ἤ κάνομε τὸ καλὸ γιὰ τὸ ἴδιο τὸ καλὸ καί εἴμαστε στὴν κατάστασι τοῦ υἱοῦ. Διότι ὁ υἱός, ὅταν ἔλθη στὴν ἡλικία τῆς φρονήσεως, ἐκτελεῖ τὸ θέλημα τοῦ πατρὸς του ὄχι διότι φοβεῖται μὴ δαρῆ οὔτε γιὰ νὰ λάβη μισθὸ ἀπό αὐτόν, ἄλλα διότι τὸν ἀγαπᾶ, ἐπιφυλάσσοντας γί’ αὐτὸν εἰδικῶς αὐτὴν τὴν ἀγάπη καί τὴν τιμὴ τὴν πατρική, καί εἶναι πεισμένος ὅτι ὅλα τὸ ὑπάρχοντα τοῦ πατρὸς εἶναι ἰδικά του. Τέτοιος ἄνθρωπος ἀξιώνεται ν’ ἀκούση «δὲν εἶσαι πλέον δοῦλος, ἀλλά υἱὸς καί κληρονόμος Θεοῦ διὰ τοῦ Χριστοῦ»· ὁ τέτοιος ἄνθρωπος δὲν φοβεῖται πλέον, ὅπως εἴπαμε, τὸ Θεὸ κατὰ ἐκεῖνο τὸν εἰσαγωγικὸ φόβο, ἀλλά ἀγαπᾶ, ὄπως λέγει ὁ ἅγιος Ἀντώνιος· «ἐγώ δὲν φοβοῦμαι πλέον τὸ Θεό, ἀλλά τὸν ἀγαπῶ». Καὶ ὁ Κύριος, λέγοντας στὸν Ἀβραὰμ μετὰ τὴν προσφορὰ τοῦ υἵοῦ του τὸ «Τώρα ἐγνώρισα ὅτι ἐσύ φοβεῖσαι τὸ Θεό», ἐκεῖνον τὸ φόβο ἐννοεῖ, τὸν γεννώμενο ἀπό τὴν ἀγάπη..."

H ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς μᾶς χωρίζει παντελῶς ἀπὸ τὸν Χριστό.

 Ὁ ἅγ. Θεόδ. ὁ Στουδίτης «ὡς ἀκριβὴς τηρητὴς τῶν ἱ. Κανόνων… ἀπέφευγε μέχρι θανάτου τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τὸ μνημόσυνο τῶν αἱρετικῶν ἐπισκόπων. Πίστευε καὶ ἐκήρυττε, ὅτι ἡ μνημόνευση καὶ μόνο τοῦ αἱρετικοῦ ἐπισκόπου ἀποτελεῖ “μολυσμὸν” καὶ στερεῖ τὴν Ὀρθοδοξία σ’ αὐτὸν ποὺ τὸν μνημονεύει, ἐνῶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς μᾶς χωρίζει παντελῶς ἀπὸ τὸν Χριστό. Ἐπίσης ὅτι, κατὰ τὸν ἱ. Χρυσόστομο, ὄχι μόνο οἱ αἱρετικοί, ἀλλὰ καὶ ὅσοι κοινωνοῦν μαζί τους εἶναι ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ, κατὰ τὸν μ. Ἀθανάσιο, πρέπει νὰ ἀποφεύγουμε ὄχι μόνο τοὺς πρώτους, ἀλλὰ καὶ τοὺς δεύτερους».

Τη ΚΒ΄ (22α) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μυροφόρου και Ισαποστόλου ΜΑΡΙΑΣ της Μαγδαληνής.

Μαρία η Μαγδαληνή κατήγετο από τα Μάγδαλα, τα οποία κείνται εις τα οροθέσια της Συρίας· προσελθούσα δε τω Χριστώ απηλλάγη δια της χάριτος αυτού των επτά δαιμονίων, τα οποία την ηνώχλουν, και ούτως ακολουθήσασα αυτώ και υπηρετούσα έως του πάθους και του Σταυρού, έγινε και Μυροφόρος και ευαγγελίστρια, και πρώτη αυτή, μεταξύ των άλλων Μυροφόρων, είδε την Ανάστασιν του Κυρίου, μετά της άλλης Μαρίας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, όταν οψέ Σαββάτων, ήτοι μετά το Σάββατον, είδε τον Άγγελον, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος· όταν δε μετέβη το πρωϊ εις το μνήμα, τότε είδε δύο Αγγέλους εν λευκοίς καθεζομένους, και πάλιν είδε τον Χριστόν, τον οποίον νομίζουσα ότι είναι ο κηπουρός, και θέλουσα να εγγίση τους πόδας του, ήκουσε παρ’ αυτού: «Μη μου άπτου», καθώς αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Αύτη η Μυροφόρος μετά την Ανάληψιν του Κυρίου επορεύθη εις την Ρώμην, όπου παρουσιάσθη εις τον Τιβέριον και επέτυχε την τιμωρίαν του Πιλάτου. Είτα επέστρεψεν εις Ιεροσόλυμα, κατόπιν εξελθούσα δια δευτέραν φοράν εις το κήρυγμα επορεύθη και πάλιν εις τα μέρη της δύσεως.

Ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ἔγραφε στὸν ἱερομόναχο Θεοφάνη μετὰ τὴν ψευδένωση στὴ Φερράρα:

«Ὅμως ὁ ἀγὼν δὲν εἶναι πλέον στὰ λόγια, ἀλλὰ στὰ ἔργα. Οὔτε εἶναι καιρὸς γιὰ ρητὰ καὶ ἔγγραφες ἀποδείξεις (τί θὰ ὠφελοῦσαν ἄλλωστε σὲ τέτοιους διεφθαρμένους κριτές;) Ἀντιθέτως ὅσοι ἀγαποῦν τὸ Θεό, πρέπει νὰ ἔχουν ἑτοιμασθῆ νὰ πολεμήσουν μαζί τους στὰ ἔργα. Ἐπίσης, νὰ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ὑποφέρουν κάθε κίνδυνο γιὰ τὴν εὐσέβεια καὶ γιὰ τὸν ἀγῶνα νὰ μὴ μολυνθοῦν ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τοὺς ἀσεβεῖς». 

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.


Τη ΚΑ΄ (21η) Ιουλίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΣΥΜΕΩΝ του δια Χριστόν σαλού, και ΙΩΑΝΝΟΥ.

Συμεών και Ιωάννης οι δύο ούτοι Όσιοι Πατέρες ήλθον κατά τας ημέρας του βασιλέως Ιουστίνου του νέου, εν έτει φιη΄ (518), από την Έδεσσαν εις τα Ιεροσόλυμα κατά την εορτήν της Υψώσεως, δια να προσκυνήσουν τον Τίμιον Σταυρόν, καθώς και άλλοι πολλοί την ημέραν αυτήν προσέρχονται. Εκ τούτων ο πρώτος, ο Ιωάννης, πατέρα μεν είχε, μητέρα δε δεν είχεν. Ο δε έτερος, ο Συμεών, πατέρα δεν είχε, μόνον δε μητέρα, γεροντικής ηλικίας ογδοήκοντα περίπου ετών. Ήτο δε ο Ιωάννης ετών είκοσι δύο και τον υπάνδρευσεν ο πατήρ αυτού κατ’ εκείνον τον χρόνον. Είχον δε οι νέοι ούτοι πολλήν αγάπην μεταξύ των, ώστε δεν ηδύναντο ουδόλως να χωρισθώσιν ο εις από τον άλλον. Αφού λοιπόν επροσκύνησαν τους Αγίους Τόπους, ήλθον εις τον Ιορδάνην. Καθώς δε περιήρχοντο και παρετήρουν τους Οσίους Ασκητάς, ετρώθη η καρδία των εις τον θείον έρωτα και έβαλον κατά νουν να γίνουν Μοναχοί. Καθώς λοιπόν επροχώρουν έφιπποι (επειδή ήσαν πλούσιοι και ευγενέστατοι), όταν διέτρεξαν ικανόν δρόμον αφίππευσαν, έδωσαν δε τους ίππους των εις τους υπηρέτας και τους διέταξαν να ιππεύσουν και να προχωρήσουν, διότι εκείνοι είχον υπηρεσίαν, και κατόπιν θα τους έφθαναν.

Εξίσωση Εκκλησίας και αιρέσεων

Ο Παπισμός διεκδικώντας για τον εαυτό του μέχρι και σήμερα την εκκλησιολογική αποκλειστικότητα, υπεύθυνος και πρωτουργός της διαιρέσεως, δεν διέπραξε το σφάλμα να μετάσχει ως μέλος στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και να μεταλλαγεί σε μία από τις πολλές «εκκλησίες». Φραστικά πάντως και υποκριτικά επαινεί την Οικουμενική Κίνηση, την οποία επευλογεί ως προεργασία για την μετά της Ρώμης του Πέτρου και του πάπα ενότητα. Ιδιαίτερα επιχαίρει και συγχαίρει για την συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία αυτοκαταργήθηκε στην πράξη ως η μοναδική ενσάρκωση και συνέχεια της Una Sancta (= Της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής), εκχωρήσασα το ιδικό της πεδίο, την ιδική της ταυτότητα, στην σχισματική και αιρετική Ρώμη, στη Ρώμη του filioque, του πρωτείου εξουσίας του πάπα, των αζύμων, του καθαρτηρίου πυρός, της κτιστής χάριτος και όλων των άλλων καινοτομιών και παρεκκλίσεων.

----------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Το βρήκα στο διαδίκτυο:
Κατά τον 18ο περίπου αιώνα, συνέβη στη Ρουμανία ένα γεγονός, που τάραξε τους εκεί χριστιανούς. Οι Καθολικοί έλεγαν στους Ορθοδόξους: «εμείς έχομε την αλήθεια, εσείς την πλάνη».
Το ίδιο έλεγαν και οι Ορθόδοξοι στους Καθολικούς.
Ξέσπασαν μεγάλες έριδες.
Συναντήθηκαν οι δυο αρχηγοί των ‘Εκκλησιών (ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος και ο Καρδινάλιος) και είπαν: «Κάτι πρέπει να κάνουμε για να ηρεμήσουν τα πνεύματα». Αποφάσισαν και οι μεν και οι δε, να κάνουν την ακολουθία του Αγιασμού.
Έκαναν (ο καθένας ξεχωριστά) την ακολουθία. Σφράγισαν τις δυο κολυμβήθρες με τους «Αγιασμούς».
Ο Ορθόδοξος είπε στον Καθολικό: Αν χαλάσει ο δικός μας Αγιασμός και δε χαλάσει ο δικός σας, τότε εμείς είμαστε σε πλάνη και εσείς στηνΑλήθεια. Αν όμως χαλάσει ο δικός σας, τότε εσείς είσθε σε πλάνη».
Ο Καθολικός το δέχθηκε.
Συμφώνησαν ν’ ανοίξουν τις «κολυμβήθρες» μετά από σαράντα ημέρες.
Δεν πέρασαν δέκα ημέρες και φανερώνεται η Παναγία στον Ορθόδοξο Αρχιεπίσκοπο, και του λέει: «Τρέξε! Πάρε και τον Καρδινάλιο, πηγαίνετε στην εκκλησία να ελέγξετε τον Αγιασμό».
Πήγαν. Και τι είδαν; Ο Αγιασμός των Καθολικών μύριζε ανυπόφορα. Των ‘Ορθοδόξων ήταν πεντακάθαρος.

Δόξα τω θεώ πάντων ένεκεν!
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς!

20 Ιουλίου 2022 - 1:47 μ.μ.

 Διαγραφή
Blogger Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ζῇ Κύριος ὁ Θεός! Ἔτι συγκλονιστικώτερον εἶναι τό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος στήν Κέρκυραν μέ τό ἀλτάριον τῶν παπικῶν (ὄχι «Καθολικῶν»). Βλ.

https://poimin.gr/sigklonistiko-tha%E1%BF%A6ma-to%E1%BF%A6-%E1%BC%81giou-spiridonos-kata-t%E1%BF%B6n-papik%E1%BF%B6n/

Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού «Εις την Θεοτόκον Μαρίαν»

«Ει γαρ Θεοτόκος η γεννήσασα, πάντως Θεός ο εξ αυτής γεννηθείς, πάντως δε και άνθρωπος …Ει τις ου Θεοτόκον ομολογεί την Αγίαν Παρθένον, χωρίς έστι της Θεότητος …Θεός έστιν αληθής το λατρευόμενον, την δέ μητέρα Θεού τιμώμεν και σέβομεν... Θεού μητέρα την Παρθένον ταύτην γινώσκοντες, ου θεάν ταύτην φημίζομεν, άπαγε• της ελληνικής τερθρείας τα τοιαύτα μυθεύματα• επεί και θάνατον αυτής καταγγέλομεν• αλλά Θεού σαρκωθέντος Θεού μητέρα γινώσκομεν …Έζης γαρ ου σεαυτή• ου γαρ σεαυτής ένεκα γεγέννησαι• έζης Θεώ, δι΄ον εις τον βίον ελήλυθας• όπως τη παγκοσμίω εξυπηρετήσης σωτηρία, όπως η αρχαία βουλή του Θεού, της του Λόγου σαρκώσεως και της ημών θεώσεως, δια σου πληρωθή. 

Αρχαίαν και αληθινήν του Θεού Βουλήν της του Λόγου σαρκώσεως και της ημών θεώσεως …Εις τα ανεξιχνίαστα πελάγη της φιλανθρωπίας … προς εαυτήν εκκλησιάσασα τω ενιαίω της γνώμης βουλήματι..το άπλετον και αχανές της αυτού αγαθότητος πέλαγος …Αύτη την άφατον της του Θεού προς ανθρώπους αγάπης εδημοσίευσεν άβυσσον ..Ο Θεός Πατήρ ευδοκήσας τελεσθήναι ο προώρισε προ αιώνων μυστήριον σαρκούται, ων ανάρχως ασώματος, δι΄ ημάς και την ημετέραν σωτηρίαν. Σε προγνούς ο των όλων Θεός αξίαν ηγάπησε, και αγαπήσας προώρισε και επ΄ εσχάτων των χρόνων εις το είναι παρήγαγε, και Θεοτόκον Μητέρα και τιθηνόν του οικείου Υιού και Λόγου ανέδειξε. Όντως εύρες χάριν, η αξία της χάριτος». 

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗΝ ΗΛΙΑΝ – ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ολίγοι ημίν σήμερον οι παραγενόμενοι· άρα τι το αίτιον; Μνήμη Μαρτύρων επιτελούμεν, και ουδείς ημίν απήντησεν· άρα το διάστημα της οδού εις ραθυμίαν ενέβαλε; Μάλλον δε ου το διάστημα της οδού, αλλ’ η ραθυμία αυτούς ενεπόδισεν. Ώσπερ γαρ τον σπουδαίον και διεγηγερμένον τη προαιρέσει ουδέν δύναται κωλύσαι, ούτω δη τον ράθυμον και αναπεπτωκότα πάντα δύναται κωλύσαι. Οι Μάρτυρες το ίδιον αίμα εξέχεον υπέρ της αληθείας, συ δε ουδέ βραχείας οδού καταφρονείς; Εκείνοι την κεφαλήν απέθεντο δια τον Χριστόν, συ δε ουδέ έξω της πόλεως απαντήσαι θέλεις δια τον Δεσπότην; Ο Δεσπότης δια σε απέθανε, και συ δι’ αυτόν οκνείς; Μνήμη Μαρτύρων, και συ ραθυμείς και αναπέπτωκας; Δέον εστί σε παραγενέσθαι και ιδείν τον διάβολον ηττώμενον, και Μάρτυρα νικώντα, και Θεόν δοξαζόμενον, και Εκκλησίαν στεφανουμένην. Αλλ’ η πρόφασις αυτών αύτη· αμαρτωλός ειμι, φησί, και ου δύναμαι απαντήσαι. Αυτό γαρ τούτο, ότι αμαρτωλός ει, απάντησον ίνα μη εκπέσης της δικαιοσύνης.

Τη Κ΄ (20) Ιουλίου, η ως εις Ουρανόν πυρφόρος ανάβασις του Αγίου ενδόξου Προφήτου ΗΛΙΟΥ του Θεσβίτου.

Ηλίας ο ένδοξος Προφήτης ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης, πόλεως της Γαλαάδ πέραν του Ιορδάνου, εκ της φυλής του Ααρών, η δε Θέσβη, εξ ης και θεσβίτης εκλήθη ο Άγιος, ήτο δεδομένη εις τους ιερείς. Όταν δε ούτος εγεννήθη, είδεν ο πατήρ του Σωβάκ οπτασίαν, ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν (όπερ δηλοί Θεός ή θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, το οποίον σημαίνει εβραϊστί Θεός), ότι τον εσπαργάνωναν με πυρ, και πυρ έδιδον εις αυτόν να φάγη. Όθεν μεταβάς εις την Ιερουσαλήμ εφανέρωσε την οπτασίαν ταύτην εις τους ιερείς, οι οποίοι είπον εις αυτόν δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως ταύτα· «Μη φοβηθής, ω άνθρωπε, ότι η κατοίκησις του τέκνου θα είναι φως, ο λόγος του απόφασις, η ζωή του κατά Κύριον, και ο ζήλος του θα φανή ευάρεστος εις τον Θεόν, θέλει δε κρίνει τον Ισραήλ δια πυρός και μαχαίρας». Ούτος ο Άγιος ήκμασε περί τα εννεακόσια έτη προ της ελεύσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και προεφήτευσεν έτη είκοσι πέντε (921- 896 π.Χ.), ας ίδωμεν δε ποία και πόσα έργα και θαύματα έκαμεν.

Τη ΙΗ΄ (19η) Ιουλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΚΡΙΝΗΣ, αδελφής του Μεγάλου Βασιλείου.

Μακρίνα η οσιωτάτη μήτηρ ημών ήτο μεγαλυτέρα αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου, κεκοσμημένη δε ούσα με σωματικόν κάλλος και με γνώμην αγαθήν, ηρραβωνίσθη, πριν ή δε τελεσθή ο γάμος της απέθανεν ο ταύτην αρραβωνισθείς, ενώ εισέπραττε τους δημοσίους φόρους· η δε μακαρία Μακρίνα, καίτοι εζήτουν αυτήν άλλοι πολλοί εις γάμου κοινωνίαν, όμως δεν ηθέλησεν, αλλά προετίμησε μάλλον την χηρείαν και τα της χηρείας δεινά ή να δοκιμάση τας του γάμου τέρψεις και ηδονάς. Όθεν αποσπασθείσα πάσης κοσμικής συναναστροφής διέμενε μετά της μητρός της και κατεγίνετο εις την ανάγνωσιν και μελέτην των θείων Γραφών· πρωτότοκος δε ούσα, και επέχουσα θέσιν δευτέρας μητρός επί των εννέα άλλων αδελφών της, ανέτρεφε και επαίδευεν αυτούς. Οσίως λοιπόν και ασκητικώς διανύσασα την ζωήν της και μετά του αδελφού της θείου Γρηγορίου του Νύσσης συμφιλοσοφήσασα περί ψυχής εις αυτάς τας τελευταίας της αναπνοάς, απήλθε προς Κύριον.

Ορθ. Συναξαριστής τόμος Α σελ. 95.

Οι Λατινόφρονες βασιλεύς και Πατριάρχης Βέκκος το 1280 εκτός των άλλων Μονών συνέλλαβον τον προηγούμενον Άγιον Ευθύμιον και 12 άλλους Μοναχούς της Μονής Βατοπαιδίου, μετά διαφόρους κακώσεις και τυραννίας, τελευταίον απηγχόνισαν προς εκδίκησιν  της απειθείας την οποίαν έδειξαν εις το να μην ασπασθούν τα ξένα και αλλότρια δόγματα τα δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν όλως απαράδεκτα.

---------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Λατινόφρονες οἱ τότε πολιτικοί καί ἐκκλησιαστικοί «ἡγἐται» διαβολόφρονες οἱ σημερινοί! Τότε ὑπῆρχαν καί Ὀρθόδοξοι, σήμερα εἶναι ὅλοι Σατανισταί! Τότε ὑπῆρχεν Ὀρθόδοξος λαός, σήμερα 1 στό ἑκατομμύριον!


Τη ΙΗ΄ (18η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ.

Αιμιλιανός ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από την πόλιν Δορύστολον Μοισίας της εν τη Θράκη, ήτο δε δούλος Έλληνος τινος κατά τους χρόνους Ιουλιανού του παραβάτου και Καπετωλίνου Βικαρίου, εν έτει τξα΄ (361), σεβόμενος μεν και πιστεύων εις τον Χριστόν, αποστρεφόμενος δε τα είδωλα. Εισελθών δε ποτε ο Άγιος εν τω Ναώ των ειδώλων συνέτριψεν όλα τα είδωλα δια σφύρας, την οποίαν εκράτει εις χείρας του· πολλών δε συρομένων εις καταδίκην και δερομένων δια το συμβεβηκός τούτο, άτε αγνώστου μένοντος του αυτουργού, τούτου ένεκα αυθορμήτως παρουσιασθείς απεκάλυψεν αυτός εαυτόν ως τον δράστην της πράξεως. Όθεν συλληφθείς, ήλεγξε την αγνωσίαν του Βικαρίου, ελπίζοντος εις τα μάταια είδωλα· δια τούτο εδάρη ασπλάγχνως με βούνευρα, έπειτα ερρίφθη εις το πυρ, όπου άκαυστος διαμείνας παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, παρά του οποίου έλαβε του μαρτυρίου τον αμάραντον στέφανον. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εν τω Ναώ αυτού τω ευρισκομένω εις τόπον καλούμενον Ράβδος.

Η χώρα μας, είναι βέβαιο, ότι περνά δεινή κρίσι.

Ελάχιστοι μυωπάζοντες ή τυφλοί δεν την βλέπουν. Όλοι οι άλλοι, κι’ ας μη το ομολογούν δημοσία, το πιστεύουν. Γιατί δεν μπορεί να μη δοκιμάζουν στη ζωή και στη συνείδησή των τους τρομακτικούς κραδασμούς των αλυσιδωτών εκρήξεων που ανατινάζουν εκ βάθρων την πατροπαράδοτη δομή της ζωής μας. Μερικοί παρά ταύτα εφησυχάζουν, περιμένοντας μοιρολατρικά τις εξελίξεις. Άλλοι ανησυχούν μεν, αλλά κρύβουν την ανησυχίαν των από καιροσκοπισμό και υστεροβουλία. Άλλοι αγωνιούν, αλλά περιμένουν τον «από μηχανής θεό», που θα φέρει την κάθαρση της τραγωδίας μας. Και ελάχιστοι υψώνουν την φωνή τους και κρούουν τον κώδωνα της αφύπνισης. Αυτούς συνήθως οι … τους περιλούουν με ύβρεις, τους κολλούν ετικέττες, τους απευθύνουν τη μομφή ότι κινδυνολογούν. Στην καλοστημένη αυτή παγίδα έχουν πέσει πολλοί μέχρι σήμερα με τη σιωπή τους. Και αυτό θέλουν οι τερμίτες, για να επιδίδονται ανενόχλητοι στο διαβρωτικό τους έργο. Έτσι όμως κορυφώνεται η αγωνία των σκεπτομένων εμπρός στο χαλασμό που χωρίς τη δέουσα αντίσταση προχωρεί για να λεηλατήσει και ό,τι απέμεινε όρθιο.