Αντικατάσταση πληθυσμού μέ ανεξέλεγκτη εισροή παράνομων μεταναστών.

 

Για «αντικατάσταση πληθυσμού» έκανε λόγο ο συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής Αναστάσιος Λαυρέντζος, μιλώντας στον Focus Fm 103,6 και το Στέφανο Δαμιανίδη, αναφορικά με το συνωστισμό χιλιάδων Πακιστανών την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στο Σύνταγμα.

“Είδαμε ξεκάθαρα πως έχουν κατακλύσει ειδικά το κέντρο της Αθήνας αλλά και άλλες περιοχές της χώρας αλλοδαποί, στην πλειονότητά τους παράνομοι”, υποστήριξε.

“Όταν συμπληρώνουν τον απαιτούμενο αριθμό, εμφανίζονται ως ομάδες με πολύ συγκεκριμένη ταυτότητα την οποία και προβάλουν με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο. Είναι ενδεικτικό ότι στο Σύνταγμα δεν υπήρχαν Έλληνες εξαιτίας και των υγειονομικών μέτρων και αυτό δείχνει την ασυμμετρία της συμπεριφοράς του ελληνικού κράτους. Χιλιάδες Πακιστανοί διασκέδαζαν χωρίς κανένα μέτρο προστασίας, σε μία πόλη που δε θύμιζε καθόλου Αθήνα”.

Ο γνωστός αναλυτής ανέφερε και ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία, όπως τόνισε, δεν πρέπει να διαφεύγουν της προσοχής μας.

“Το Πακιστάν είναι μία χώρα που έχει πυρηνικά, τεχνολογία . έχει φιλοτουρκική πολιτική , να θυμίσω ότι είναι από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν το ψευδοκράτος στη Βόρεια Κύπρο. Είναι μία χώρα που έχει υπερπληθυσμό και μέσω αυτού ασκεί πολιτική, εγκαθιστά δηλαδή κοινότητες σε διάφορες χώρες και τις χρησιμοποιεί ως μοχλούς επιρροής. Ένα πολύ σημαντικό στατιστικό στοιχείο, από το Πακιστάν το ποσοστό των ανδρών που έρχονται, φτάνει το 96%. Καταλαβαίνετε οτι δεν έχουμε να κάνουμε καθόλου με προσφυγικές ροές. Το άλλο σκέλος αποκαλύπτει και το πρόβλημα ενημέρωσης που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα. Δεν παρουσιάζουν πράγματα που δεν πρέπει να παρουσιαστούν, καθώς είναι απόλυτα εξαρτημένα από την εξουσία. Εδώ αναδεικνύεται και η σημασία του διαδικτύου το οποίο πρέπει να το αξιοποιούμε κατάλληλα, γιατί είναι και αυτό που κατέδειξε το πρόβλημα” σημείωσε.

Ο κος Λαυρέντζος χαρακτήρισε ανόητες τις αναφορές περί “αυθόρμητης συγκέντρωσης” που χρησιμοποίησαν κυβερνητικοί παράγοντες, ή διάφοροι -όπως είπε- μηχανισμοί προπαγάνδας, για να δικαιολογήσουν αυτό που είδαμε.

“Όποιος θέλει την αλήθεια , δεν πρέπει να ακούει τις ανόητες δικαιολογίες, αλλά να βλέπει αυτά που έγιναν και δείχνουν ποια είναι η πραγματικότητα, που επιμελώς μας κρύβουν. Είναι το αποτέλεσμα της δήθεν αποσυμφόρησης των νησιών . Το άλλο ψέμα που λέγεται είναι ότι έχουν σταματήσει οι ροές και πλέον η χώρα βρίσκεται υπό έναν έλεγχο. Στην πραγματικότητα με τις μεταφορές αλλοδαπών που έκαναν στην ενδοχώρα, έχει αδειάσει ο χώρος στα νησιά για την υποδοχή του επόμενου κύματος. Το καταλαβαίνουμε από τις επενδύσεις που έχουν γίνει”, είπε.

Ο πολιτικός αναλυτής και συγγραφέας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου αναφορικά με τη “νέα κατάσταση που διαμορφώνεται από τη συνεχιζόμενη ανεξέλεγκτη εισροή παράνομων μεταναστών” και υποστήριξε ότι “το λαθρομεταναστευτικό σε κάθε περίπτωση πρέπει να συνδέεται με το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας”.

focusfm.gr  /   "O.T."

ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΟ -- Αλέξ Παπαδιαμάντης

(από το περιοδικό Εστία, 1892)

(Κατά τας παραμονάς των Χριστουγέννων δύο νησιώται, οι οποίοι μετέβησαν δια κοπήν ξύλων, απεκλείσθησαν εις το Κάστρον λόγω αιφνιδίας πτώσεως, χιόνος. Ο ιερεύς της κωμοπόλεως αποφασίζει να μεταβή εις την εγκαταλελειμμένην εκκλησίαν του Κάστρου, δια να λειτουργήση και συγχρόνως να παράσχη βοήθειαν εις τους αποκλεισθέντας. Η δια ξηράς μετάβασις είναι αδύνατος, η δε δια θαλάσσης λίαν επικίνδυνος λόγω της θαλασσοταραχής. Παρά ταύτα όμως η απόφασις του ιερέως είναι αμετάτρεπτος. Τούτον ακολουθούν, ενθαρρυνόμενοι δια του παραδείγματός του, και μερικοί άλλοι, άνδρες και γυναίκες. Μετά ταλαιπωρίας λόγω της τρικυμίας έφθασαν εις το Κάστρο και εύρον σώους τους δύο αποκλεισθέντας).

«Το Γιάννη το Νυφιώτη, και τον Αργύρη της Μυλωνούς, τους έκλεισε το χιόνι απάν’ στο Κάστρο, τ’μ πέρα πάντα, στο Στοιβωτό τον ανήφορο· τ’ ακούσατε;» Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος, αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων κ’ ελαιών οικογενειακού δείπνου, την εσπέραν της 23ης Δεκεμβρίου του έτους 186…

Reading from the Synaxarion:

The Theophany of Our Lord and Saviour Jesus Christ

About the beginning of our Lord's thirtieth year, John the Forerunner, who was some six months older than Our Saviour according to the flesh, and had lived in the wilderness since his childhood, received a command from God and came into the parts of the Jordan, preaching the baptism of repentance unto the remission of sins. Then our Saviour also came from Galilee to the Jordan, and sought and received baptism though He was the Master and John was but a servant. Whereupon, there came to pass those marvellous deeds, great and beyond nature:

«Τῷ Ἠλίᾳ Μοσιάλῳ ἀνάθεμα τρίς»! --- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἀπό αὐτό ἐδῶ τό ταπεινόν βῆμα, ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρός πάντα Ὀρθόδοξον Ἐπίσκοπον, ἄν ὑπάρχῃ ἀκόμη κάποιος καί δέν ἔχῃ ἀφανισθῆ παντελῶς τό εἶδος, ν’ ἀφορίσῃ τόν βλάσφημον Ἠλίαν Μόσιαλον, ἄν βεβαίως ἔχῃ βαπτισθῆ, διότι ἔχει γραφῆ ὅτι εἶναι Ἑβραῖος, καθότι ἐτόλμησεν ὁ ἀνόητος νά λοιδωρήσῃ τήν βάσιν τοῦ Χριστιανισμοῦ, πού εἶναι ἡ ἐξ Ἁγίου Πνεύματος καί διά τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας ἐνανθρώπησις τοῦ Δευτέρου Προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος, καθώς καί νά ὑβρίσῃ χυδαίως τήν Βασίλισσαν τῶν Οὐρανῶν καί Μητέρα ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων! Με τήν διαβολήν του αὐτήν κατέστη δαίμων, ἄρα πᾶς Χριστιανός ὀφείλει νά τόν ἀποφεύγῃ καί οὔτε κἄν νά τόν χαιρετᾶ!

 ------------------------------

Ο/Η Δρ.Γερασ.(Μάκης) Κουσουνής, Γεωπόνος είπε...

Θερμά συγχαρητήρια στόν Αγαπητότατο καί μαχητικότατο καί αδούλωτο καθ. κ. Δημ. Χατζηνικολάου γιά άρθρο του.

Κάτι τέτοιοι αλαζονικοί καί αντίχριστοι τύποι μοιάζουν μέ τά μικρά παιδιά πού αγνοώντας τόν κινδυνο, παίζουν μέ τά σπίρτα. Κατά βάθος τόν λυπάμαι αυτόν τόν δικαιωματιστή θεομπαίχτη τόν Μόσιαλο πού χλευάζει ό ταλαίπωρος τόν Παντοδύναμο Κύριο Ιησού Χριστό καί τήν Παναγία Μητέρα Του καί Προστάτιδα μας. Όμως πόσο θά ήθελα νά τόν είχα μπροστά μου αυτόν τόν αυθάδη καί βλάσφημο τύπο, ώστε '''παιδαγωγικώς ''', επειδή ''ού γαρ οίδεν τί ποιει''' νά τού έριχνα εγώ ό αμαρτωλός καμιά....κλωτσιά, μή θέλοντας νά μιμηθώ τό Άι-Νικόλα πού ράπισε τόν βλάσφημο Άρειο,
Χαίρετε
Υγιαίνετε
Γρηγορείτε
καί Καλή Λευτεριά
Δρ. Γεράσ. Κουσουνής, γεωπόνος

----------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Μόσ(χαρομ)ιαλος..... Να πει έστω ένα "συγνώμη έσφαλα".... Σε αυτή την χώρα κανείς δεν ζητά πραγματική συγνώμη εκτός και αν κινδυνεύει να καταδικαστεί και το απαιτούν οι περιστάσεις.... Έχουμε γίνει κοινωνία εγωιστών και ακραία εγωιστών....

------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀγαπητέ ἐν Χριστῷ ἀδερφέ μου, Μάκη, συμφωνῶ μαζί σου ὅτι ὁ τύπος εἶναι ὄντως ἀξιολύπητος, καθότι παρέδωσε τήν ψυχήν του εἰς τούς δαίμονας νά τήν βασανίζουν αἰωνίως καί ἀτελευτήτως. Συμφωνῶ επίσης ὅτι τοῦ χρειάζονται πολλές κλωτσιές, μπάς καί ξυπνήσῃ καί διεκδικήσῃ πίσω τήν ψυχήν του ἀπό τούς δαίμονας! Αὐτός εἶναι ἄλλωστε καί ὁ σκοπός τοῦ ἀφορισμοῦ πού ζητῶ.

Κάθε Πέμπτη ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος διακρίθηκε γιὰ τὴν σταθερή του πίστη, διακήρυξε καὶ ὑποστήριξε σταθερὰ τὶς ἀρχὲς τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν πρώτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Διαπνεόταν ἀπ᾽ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ γι᾽ αὐτὸ ἀνεδείχθη κανόνας πίστεως, ἐνῶ παράλληλα ὑπῆρξε μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ μας προσφέροντας ἀγάπη στοὺς συνανθρώπους μας,  Ὁ Ἅγιος δὲν εἶχε περγαμηνὲς σπουδῶν, δὲν ἦταν ἀπόφοιτος Πανεπιστημίων τῆς ἐποχῆς, δὲν εἶχε μεταπτυχιακά, δὲν εἶχε τὴν κοσμικὴ σοφία τῆς ἐποχῆς, εἶχε ὅμως μέσα του τὴν ζέση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ὑποστηρίξει τὴν πίστη! Ἔτσι ἀναδείχθηκε Κανόνας Πίστεως, τηρητὴς ἐπακριβῶς τῆς πίστεώς του.

Λόγος εις τα άγια Θεοφάνεια του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Μετά την Γέννησιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όπως ηκούσατε εις τα Χριστούγεννα, όταν ενεπαίχθη ο Ηρώδης από τους Μάγους, έστειλε και κατέσφαξε δεκατέσσαρας χιλιάδας βρέφη μικρά από δύο ετών και κάτω. Μεταξύ των παιδίων εκείνων έλαχε και ο τίμιος Πρόδρομος βρέφος μικρόν εις τας χείρας της μητρός του Ελισάβετ. Και όταν έμελλε να τον κατασφάξουν, εσχίσθη το όρος και επέρασεν αντίπερα η Ελισάβετ με τον Πρόδρομον. Άγγελος δε Κυρίου τον επήρεν εις την έρημον, και τον ανέθρεψεν εκεί, έως ου ηνδρώθη, και έφθασεν εις ηλικίαν τριάκοντα χρόνων και μηνών τριών. Η τροφή του δεν ήτο εις την έρημον ει μη μέλι άγριον και βλαστάρια από των δένδρων της ερήμου. Λόγος δε Θεού ήλθε και είπεν εις αυτόν να αφήση την έρημον, και να υπάγη εις τα μέρη της Ιουδαίας και τα έθνη της Γαλιλαίας να κηρύττη μετάνοιαν· το δε πλήθος των Εβραίων προσήρχοντο και εξωμολογούντο τας αμαρτίας των, και εβαπτίζοντο εις τον Ιορδάνην υπ’ αυτού. Εκεί λοιπόν ηρώτησαν τον Πρόδρομον· «Μη είσαι συ ο Προφήτης»; Και αυτός είπεν: «Όχι, δεν είμαι εγώ». Διατί είπε τούτο; Μήπως δεν ήτο Προφήτης; Ναι, Προφήτης ήτο, αλλά δεν τον ηρώτησαν «Μη είσαι Προφήτης», αλλά «Μη είσαι συ ο Προφήτης»; Ήτοι, μη είσαι συ εκείνος, όπου είπεν ο Προφήτης Μωϋσής:

Απολυτίκιον Θεοφανείων - Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία

 

Τη ΣΤ΄ (6η) Ιανουαρίου, τα ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Θεοφάνεια τα Άγια του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού εορτάζομεν σήμερον εν πάσαις ταις αγίαις του Θεού Εκκλησίαις, την αγρυπνίαν τελούντες αφ’ εσπέρας. Επειδή, αφού παρήλθον τα τριάκοντα έτη της ηλικίας του, ηθέλησεν ο Κύριος να φανερωθή εις τους ανθρώπους, ότι είναι Θεός εν σώματι, και όταν ο Κύριος εβαπτίζετο από τον Ιωάννην, εμαρτυρήθη άνωθεν από τον Θεόν και Πατέρα με την φωνήν και την επέλευσιν του Αγίου Πνεύματος, ότι είναι Υιός γνήσιος και ομοούσιος αυτού, έκτοτε λοιπόν εγνωρίσθη εις όλους δια των θαυμάτων και της υψηλής του διδασκαλίας, ότι αυτός είναι βεβαίως ο Θεός των πατέρων ημών ο δια των Προφητών φανερώς κηρυττόμενος. Ήλθε δε εις το Βάπτισμα δι’ αιτίαν τοιαύτην. Όταν ο Κύριος έγινεν άνθρωπος δι’ ημάς, επλήρωσεν όλον τον Νόμον καθ’ όλον το διάστημα της ζωής του.

Θα ακούσουμε τους αγίους μας ; Θα μιμηθούμε τους αγίους μας ;

Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ και η παύσι κάθε σχέσεως και κοινωνίας με τους αιρετικούς και Λατινόφρονας πατριάρχας, αρχιεπισκόπους και επισκόπους είναι πλέον - εκεί που έφθασαν τα πράγματα - η μόνη ενδεδειγμένη, η μόνη ακίνδυνη και η μόνη αποτελεσματική λύσι. Η Εκκλησία σήμερα στενάζει κυριολεκτικά κάτω από «την μπότα» των Οικουμενιστών και Λατινοφρόνων κληρικών και η προκλητικότητά τους έχει πλέον εξαντλήσει την υπομονή των Ορθοδόξων πιστών. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος μία τέτοια απόφασι. Αλλά είναι μονόδρομος που μας οδηγεί στον ασφαλή τόπο των Αγίων μας. Λέγει ο αγιος Μάρκος ο Ευγενικός: «Ώσπερ τούτων χωρίζομαι, ούτως ενούμαι τη αληθεία και τοις αγίοις πατράσι τοις θεολόγοις της Εκκλησίας. Δει γαρ παντάπασιν εκείνους είναι κεχωρισμένους ημών, μέχρις αν δω ο Θεός την καλήν διόρθωσιν και ειρήνην της Εκκλησίας αυτού». 

Ο νοών νοείτω....

Ο Κύριος ωμίλησε δια δευτέραν φοράν στον Ιωνάν και του είπε·

“Σήκω και πήγαινε εις την Νινευή, την μεγάλην αυτήν πόλιν, και κήρυξε εις αυτήν το ίδιο μήνυμα, το οποίον εγώ προηγουμένως είχα είπει προς σέ”.

Η Νινευή ήτο πόλις μεγάλη ενώπιον του Θεού. Τρεις ημέραι εχρειάζοντο, δια να την διασχίση κανείς.

Ο Ιωνάς εισήλθεν εις την πόλιν και ήρχισε το έργον του. Περιήλθεν επί μίαν ημέραν την πόλιν και εκήρυττε λέγων· “τρεις ακόμη ημέραι και η Νινευή θα καταστραφή”.

Όλοι οι κάτοικοι της Νινευή επίστευσαν εις τον Θεόν και στο μήνυμά του. Δια κήρυκος δε ανήγγειλαν γενικήν νηστείαν, εφόρεσαν σάκκους ως ενδύματα εις ένδειξιν του πένθους της μετανοίας των, από τον μικρόν έως τον μεγάλον.

Κυρία Θεοτόκε Μαρία, όποιος εις Σε ελπίζει είναι αδύνατον να χαθή!

Η λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, αρχίζει και τελειώνει με την επίκλησιν «Της τιμιωτέρας των Χερουβίμ…», και πάντες οι άγιοι της Εκκλησίας θεωρούν την Θεοτόκον Μαρίαν ως «μετά Θεόν, τα δευτερεία της Τριάδος έχουσαν…». Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός γράφει: «εμνήσθην της Θεοτόκου και εσώθη η ψυχή μου». Ο Γεώργιος Νικομηδείας λέγει, ότι ο Χριστός λογίζεται δόξαν ιδικήν του, την δόξαν της Μητρός αυτού. «Την Σην γαρ δόξαν ο Κτίστης, ιδίαν οιόμενος, εκπληροί τας αιτήσεις». «Ελπίδα μου, καταφυγή μου, Μητέρα μου, γράφει ο Μηνιάτης, ένα νεύμα να κάνης δι’ εμέ, εγώ είμαι σεσωσμένος. Κυρία Θεοτόκε Μαρία, όποιος εις Σε ελπίζει είναι αδύνατον να χαθή».

Reading from the Synaxarion:

 Righteous Syncletike of Alexandria

Saint Syncletike was from Alexandria in Egypt. She lived eighty-three years in virginity and asceticism, and became the leader and teacher of many nuns. What Saint Anthony the Great was to men, she became to women: a model of mortification of the flesh, of patience in afflictions, and of wise instruction; for this, she is known a "Amma," a title corresponding to "Abba." Towards the end of her long life, she was stricken with an exceedingly painful disease, which she endured with faith and magnanimity. She reposed in the middle of the fourth century. It is said of Saint Syncletike that she was the virgin who hid Saint Athanasius from the Arians for more than a year in the environs of Alexandria, and it is to Saint Athanasius that her life is ascribed (PG 18:1488-1557).

AΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝ/ΛΕΩΣ, ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ -- «Πρός τε Ἰουδαίους καὶ Ἓλληνας ἀπόδειξις ὅτι ἐστὶ Θεὸς ὁ Χριστός ἐκ τῶν παρά τοῖς προφήταις πολλαχοῦ περί αὐτοῦ εἰρημένων»

Αναρτήθηκε από xristianorthodoxipisti.blogspot.gr 

(:κατά Ιουδαίων και εθνικών, απόδειξη ότι ο Χριστός είναι Θεός, με βάση όσα είπαν οι προφήτες γι’ Αυτόν σε πολλά σημεία των βιβλίων τους)

Προεορτάσωμεν λαοί, Χριστοῦ τὰ Γενέθλια, καὶ ἐπάραντες τὸν νοῦν, ἐπὶ τὴν Βηθλεὲμ ἀναχθῶμεν τῇ διανοίᾳ, καὶ κατίδωμεν τὴν Παρθένον, τοῖς ψυχικοῖς ὀφθαλμοῖς, ἐπειγομένην τίκτειν ἐν Σπηλαίῳ, τὸν τῶν ὅλων Κύριον καὶ Θεὸν ἡμῶν· οὗ Ἰωσὴφ κατιδών, τῶν θαυμάτων τὸ μέγεθος, ἐδόκει ἄνθρωπον θεωρεῖν, ὡς βρέφος σπαργανούμενον, ὑπενόει δὲ ἐκ τῶν πραγμάτων, Θεὸν εἶναι ἀληθινόν, τὸν παρέχοντα ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Επειδή πολλοί από τους ανθρώπους δεν θα ανέχονταν να ακούνε με ευκολία μακροσκελείς λόγους, για τον λόγο ότι άλλοι είναι εκ φύσεως ράθυμοι, άλλοι έχουν παραδοθεί με πολλή αφοσίωση στις βιοτικές μέριμνες και άλλοι επειδή κατέχονται από πολλή αμάθεια, θεώρησα αναγκαίο να σας απαλλάξω από τον κόπο της μακρηγορίας, ώστε και την οκνηρία να αφαιρέσω από τους ράθυμους και να πείσω εκείνους που αποφεύγουν να διαβάζουν κάτι, να ακούσουν με πολλή προθυμία την ανάπτυξη της πραγματείας αυτής. 

The properties of the divine nature. --- by St. John of Damascus

Uncreated, without beginning, immortal, infinite, eternal, immaterial, good, creative, just, enlightening, immutable, passionless, uncircumscribed, immeasurable, unlimited, undefined, unseen, unthinkable, wanting in nothing, being His own rule and authority, all-ruling, life-giving, omnipotent, of infinite power, con-raining and maintaining the universe and making provision for all: all these and such like attributes the Deity possesses by nature, not having received them from elsewhere, but Himself imparting all good to His own creations according to the capacity of each.

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

Τη Ε΄ (5η) Ιανουαρίου, μνήμη της Οσίας ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΗΣ.

Συγκλητική η μακαρία μήτηρ ημών κατήγετο από την Μακεδονίαν, οι δε πρόγονοι αυτής, ακούσαντες την φιλόθεον και φιλόχριστον γνώμην των Αλεξανδρέων, έφυγον από την Μακεδονίαν και ήλθον εις την Αλεξάνδρειαν· ευρίσκοντες δε εις αυτήν πίστιν απλήν με αγάπην αληθινήν, επροτίμησαν την ξενητείαν καλλίτερον από την πατρίδα των. Ήτο δε η Οσία αύτη και κατά το γένος περίφημος και ευτυχισμένη έχουσα όλα τα νομιζόμενα καλά της παρούσης ζωής· αλλά αυτή η μακαρία, και όταν ευρίσκετο ακόμη εις τας αγκάλας των γονέων της, ήτο όλη δεδομένη εις τον πόθον και την αγάπην του Θεού και δεν επεμελείτο τελείως το σώμα της, αλλ’ εφυλάττετο από τας ατάκτους ορμάς της φύσεως· διότι ήτο και πολύ ωραία εις το σώμα και πολλοί νέοι την εζήτουν εις γάμον, και δια τον πλούτον της και δια την κοσμιότητα των γονέων της και δια την καλλονήν της· και οι γονείς της ακόμη επαρακινούσαν την κόρην εις γάμον, δια να φυλαχθή δι’ αυτής η διαδοχή του γένους των.

Λόγος στὴν Γέννηση τοῦ Σωτῆρος -- Ἅγιος Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος

Γνωρίζουμε βεβαίως ὅλοι, ὅτι ὁ αἰσθητὸς αὐτὸς ἥλιος ἀποστέλλει τὸ φῶς του σὲ ὅλη τὴν ὑφήλιο, «καὶ οὐκ ἔστιν (οὐδεὶς) ὡς ἀποκρυβήσεται τῆς θέρμης αὐτοῦ»καὶ ἀπὸ τῆς διαυγέστατης λαμπρότητός του. Πολλὲς φορὲς ὅμως οἱ ὁλόλαμπρες ἀκτίνες του καλύπτονται ἀπὸ νέφη καὶ ὁμίχλη ἢ ἀπὸ τὸ φύλλωμα τῶν δένδρων, ἀλλὰ καὶ πάλι, ἡ πνοὴ κάποιου ἀνέμου διαλύει τὸ νεφικὸ ἐπικάλυμμα καὶ τὴν ὁμίχλη ἐκείνη καὶ ἐπιτρέπει στὶς φεγγοβόλες ἀκτίνες νὰ ἐξαπλωθοῦν τρανῶς σὲ ὅλη τὴν κτίση.

Τὸν δὲ πρὸ ἡλίου «ἥλιον τῆς δικαιοσύνης» τὸν νοητό, ὁ ὁποῖος ἐγεννήθη σήμερα ἀπὸ τὴν «κούφη νεφέλη», ἀπὸ τὴν φωτοφόρο καὶ ἡλιακὴ καὶ πάναγνο κοιλία παραδόξως, καλύπτει ἡ τοῦ «δούλου μορφή», τὰ νηπιώδη σπάργανα καὶ τὸ σπήλαιο τὸ φτωχὸ καὶ συμφώνως μὲ τὴν οἰκονομία καὶ ὁρισμένα ἄλλα, τὰ ὁποῖα συμβολίζουν τὴν πτωχεία καὶ τὴν ταπεινότητα.

Το ευλογημένο φραγγέλιο

Αν κοιτάξουμε βαθύτερα τα γεγονότα, θα δούμε ότι η αντίδραση των χριστιανών εναντίον του Οικουμενισμού, είναι ό,τι ωραιότερο, ζωντανό, ορθόδοξο, παραδοσιακό, αν θέλετε ό,τι έχει μείνει όρθιο μέσα εις την Εκκλησία. Είναι η γλυκειά ελπίδα δια το ξεκαθάρισμα των γνησίων από των νόθων, των λειτουργών από των επαγγελματιών, των χριστοφόρων από των χριστεμπόρων, των φιλοθέων από των φιλοδόξων, των ποιμένων από των λυκοποιμένων. Είναι η φωνή του Θεού, δια την οποία δεν ιδρώνει το αυτί των λατινοφρόνων Οικουμενιστών. Είναι το ευλογημένο φραγγέλιο με το οποίο η Εκκλησία απεμάκρυνε πάντοτε ό,τι νόθο υπήρχε μέσα Της.

Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει.

Τη Δ΄ (4η) Ιανουαρίου, οι μετά του Οσίου Ευθυμίου ΔΩΔΕΚΑ ΜΟΝΑΧΟΙ Βατοπαιδινοί, οι τους λατινόφρονας, βασιλέα Μιχαήλ και Βέκκον τον Πατριάρχην ελέγξαντες, αγχόνη τελειούνται.

 Ευθύμιος ο Οσιομάρτυς και οι μετ’ αυτού αθλήσαντες Πατέρες ήσαν κατά το έτος 1280, ότε οι λατινόφρονες βασιλεύς και Πατριάρχης περιήρχοντο τα διάφορα Μοναστήρια του Αγίου Όρους, ίνα πείσουν τους Μοναχούς να ακολουθήσουν την πλάνην των· μη γενόμενοι δε δεκτοί υπ’ αυτών, εκακοποίησαν πολλούς Μοναχούς, οίτινες δια μαρτυρικού θανάτου απέθανον. Τότε ήλθον και εις την Μονήν του Βατοπαιδίου και αφού ουδέ εκεί έγιναν δεκτοί, ήρχισαν να κακοποιούν τους Μοναχούς, όσους συνέλαβον, διότι και πολλοί έφυγον. Συλλαβόντες δε εκεί τον προηγούμενον Άγιον Ευθύμιον και δώδεκα άλλους Μοναχούς, μετά διαφόρους κακώσεις και τυραννίας, τελευταίον απηγχόνισαν προς εκδίκησιν δήθεν της απειθείας την οποίαν έδειξαν εις το να μη ασπασθούν τα ξένα και αλλότρια δόγματα τα δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν όλως απαράδεκτα. Ούτοι οι λατινόφρονες ελθόντες και εις την Λαύραν εγένοντο δια τον φόβον της καταδίκης του θανάτου δεκτοί υπό τινων Μοναχών αυτής, εις τους οποίους και έδωσαν πολλά ιερά σκεύη, δηλαδή Άγια Ποτήρια, Ευαγγέλια, θυμιατήρια και λοιπά, άτινα εξ άλλων ιερών Μονών ως λησταί εσύλησαν εκείνοι δε οίτινες συνεκοινώνησαν μετά των ανωτέρω λατινοφρόνων μετά θάνατον έμειναν τυμπανιαίοι και τα άθλια αυτών σώματα, μαύρα όντα και αποπνέοντα οσμήν δυσώδη, δεν ετάφησαν εν τω κοινώ κοιμητηρίω, αλλ’ εκτός αυτού εις εν υπόγειον σπήλαιον το οποίον περιέφραξαν, ως αλλότρια και ξένα της Αγίας Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και των ορθών δογμάτων αυτής.

Reading from the Synaxarion:

Synaxis of the 70 Holy Apostles

The Seventy Disciples and Apostles of our Lord Jesus Christ are those Whom our Saviour chose in addition to the Twelve and sent forth unto the work of preaching. With the passage of time, others were added to their number by the Holy Apostles, who, with the accompaniment and assistance of the Seventy, were preaching the Gospel of Christ in various lands. Although their number eventually exceeded seventy, they were all nonetheless referred to as "of the Seventy" out of reverence for the number of Apostles which the Lord chose.

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΏΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ ΨΑΡΩΝ & ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ -- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χίος, 3 Ιανουαρίου 2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών υπενθυμίζει ότι όταν για πρώτη φορά επιχειρήθηκε βιαίως η επιβολή κατασκευής υπερδομής στη Χίο και συνοδεύτηκε με την απόβαση και παρουσία δυνάμεων καταστολής, ο λαός της Χίου, όπως ήταν φυσικό αντέδρασε. Την οδυνηρή εμπειρία της βίας και των χημικών βίωσαν και μέλη του Συνδέσμου. Ο Σύνδεσμος στάθηκε στο πλευρό των αγωνιζομένων κατοίκων της Χίου και συμμετείχε στην παλλαϊκή ειρηνική και μεγαλειώδη συγκέντρωση και πορεία των πολιτών της Χίου. Ομόφωνα η Γενική Συνέλευση είχε εκφράσει την αντίθεσή της στην τυφλή βία ως τρόπο επιβολής αποφάσεων, αλλά και ως τρόπο διεκδίκησης του δικαίου. Με την αποχώρηση των ΜΑΤ, αντιπροσωπεία του Συνδέσμου μετέβη στο 17ο χιλιόμετρο στο Αίπος και μοιράστηκε τη διάχυτη συγκρατημένη ικανοποίηση των Χιωτών που βρέθηκαν στο σημείο και συνάμα την αποφασιστικότητα να μην γίνει οτιδήποτε χωρίς τη θέληση του ακριτικού λαού της Χίου.

Στην επιχειρούμενη προσπάθεια κατασκευής υπερδομής στην περιοχή του Θόλους, δεν υπάρχει η απαιτούμενη συναίνεση, που θα ήταν προϋπόθεση αποδοχής οποιουδήποτε έργου, από την κοινωνία. Ζητούμε να μην αγνοηθεί για δεύτερη φορά η βούληση των πολιτών και να μην επιχειρηθεί η βίαια επιβολή των όποιων σχεδιασμών. Επιτέλους ας κατανοήσουμε ότι η κοινωνική ειρήνη και η ομοψυχία στο ακριτικό μας νησί και μάλιστα με την αυξανόμενη προκλητικότητα εξ’ ανατολών, πρέπει να τηρηθεί ως εθνική ανάγκη. Και η ανάγκη αυτή δεν αντισταθμίζεται με οποιοδήποτε οικονομικό αντίτιμο.

Για τον Σύνδεσμο Κληρικών Χίου 

Το Διοικητικό Συμβούλιο