«Ὅσο νὰ σὲ λυπηθεῖ τῆς ἀγάπης ὁ Θεὸς καὶ νὰ ξηµερώσει µίαν αὐγὴ καὶ νὰ σὲ καλέσει ὁ λυτρωµός, ὦ ψυχὴ παραδαρµένη ἀπὸ τὸ κρῖµα!...» Κωστῆς Παλαµᾶς.
Τρικυµισµένοι καὶ καταλυτικοί, χαλεποὶ καὶ ταραγµένοι, δύσκολοι καὶ κρίσιµοι εἶναι οἱ καιροί µας. Οἱ ἐποχὲς µας συρρικνώνονται ἠθικὰ καὶ χανόµαστε, µέσα στὴ µηδαµινότητα καὶ σµικρότητα τῆς ζωῆς µας, ὥστε νὰ ἀναγκαζόµαστε νὰ ἐπαναλάβουµε τὴ σπαρακτικὴ ἱκεσία τοῦ Schiller, µὲ τὸ στόµα τῆς Κασσάνδρας του: «Δός µου πίσω τὴν τύφλωσή µου». Τὸ πνεῦµα ἀργοπεθαίνει, ὑπὸ τὶς λοιδωρίες τῶν ἀµαθῶν καὶ τῶν ἀναξίων, τῶν ἐπιτηδείων καὶ τῶν καιροσκόπων καὶ µέσα στὸ πανδαιµόνιο τῶν κορυβατιώντων στοιχείων τῆς ἀθεΐας καὶ τῆς ἀρνήσεως, τῆς πλάνης καὶ τῆς καταπτώσεως. Ἕνας ἐπαίσχυντος καὶ ἀπαίσιος Μιθριδατισµὸς ἀποκοιµίζει τὴν πορεία τῆς ζωῆς µας. Εἶναι ἐπίκαιρη ἡ φωνὴ τοῦ Ἀπολλώνιου, κατὰ τὸν 11ο µ.Χ. αἰώνα: «Ἐβαρβαρώθην οὐ χρόνιος ὡς ἀφ᾽ Ἑλλάδος, ἀλλὰ χρόνιος ἐν Ἑλλάδι». «Ἡ Δηµοκρατία µας αὐτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη τὸ δικαίωµα τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἰσότητας, διότι ἔµαθε τούς πολίτες νὰ θεωροῦν τὴν αὐθάδεια ὡς δικαίωµα, τὴν παρανοµία ὡς ἐλευθερία, τὴν ἀναίδεια τοῦ λόγου ὡς ἰσότητα καὶ τὴν ἀναρχία ὡς εὐδαιµονία». (ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, 436 - 338 π.Χ.). «Οἱ µέρες µας - γράφει ὁ Παναγιώτης Κανελλόπουλος - εἶναι δύσκολες. Ἡ Ἱστορία φυλλορροεί. Ποτέ δὲν εἶχαν τόσο γυµνωθεῖ τὰ δέντρα της. Κάποια, πολὺ µεγάλα, γεγονότα σηµειώνονται ἢ πλησιάζουν. Γεγονότα τέτοια, πού, γιὰ τὴν ὑποδοχή τους, πρέπει νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι πολὺ προετοιµασµένοι. Καὶ φοβοῦµαι ὅτι ποτὲ δὲν ἦταν ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου τόσο ἀπροετοίµαστη, ὅσο εἶναι στὶς µέρες µας. Στὴν ἐποχὴ µας κλονίστηκαν ὅλα. Ἡ ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων ἔχει πολὺ ἀδειάσει. Οἱ πιστοί εἶναι λίγοι. Καὶ αὐτὴ ἡ πίστη τῶν πιστῶν εἶναι, ἐπίσης, λίγη. Καὶ τὸ µεταφυσικὸ κενὸ ἐκτείνεται καὶ ἐντείνεται στὴ στιγµή, ποὺ προµηνύονται οἱ πιὸ µεγάλες ἐξελίξεις, ἴσως, καὶ οἱ πιὸ µεγάλες ἀνθρώπινες δοκιµασίες στὴν ἱστορία τοῦ κόσµου. Τὰ προµηνύµατα εἶναι, πραγµατικά, πολὺ σοβαρά. Δὲν ὑπάρχουν µόνο προµηνύµατα. Ἔχουν ἀρχίσει τὰ µεγάλα γεγονότα. Καὶ ἡ ψυχὴ τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἀπροετοίµαστη. Εἶναι ἀδειανή».