Τη ΙΒ΄ (12η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΠΡΟΒΟΥ, ΤΑΡΑΧΟΥ και ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ.
Πρόβος, Τάραχος και Ανδρόνικος οι Άγιοι Μάρτυρες έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και του ηγεμόνος Φλαβιανού εν έτει 295. Κατά τούτους τους χρόνους υφίσταντο μέγαν διωγμόν όλοι οι Χριστιανοί, και μη δυνάμενοι να κρύπτωνται εις τας πόλεις έφευγον εις τα όρη και τα σπήλαια, και δεν ετόλμων να παρουσιασθούν, μη ηξεύροντες το συμβησόμενον, διότι παντού είχον ητοιμασμένα δια τους ευσεβείς οι δυσσεβείς και παράνομοι παγίδας και θήρατρα. Τότε ευρίσκοντο και οι τρεις ούτοι Άγιοι και γενναιότατοι στρατιώται, οίτινες ήσαν μεν από τρία γένη γεγεννημένοι και εις τρεις πόλεις πολυανθρώπους ανατεθραμμένοι εντίμως και πλουσίως, εις μίαν δε πίστιν του Χριστού ενδόξως και πανσόφως ηνωμένοι και ως αδελφοί αγαπώμενοι· και ο μεν πρώτος την ηλικίαν, ονόματι Τάραχος, ήτο από την Ρώμην, στρατιωτικός το επάγγελμα· ο δε δεύτερος από την Σίδην της Παμφυλίας, Πρόβος καλούμενος· ο δε τρίτος ήτο από την περιφανή Έφεσον, την κλήσιν Ανδρόνικος.
Η δίψα της ειρήνης κι ο τρόμος της μπόμπας ---- Του Φώτη Κοντογλου
Ο κακόμοιρος ο κόσμος διψά ειρήνη. Μα χωρίς την απομέσα ειρήνη, δεν μπορεί να γίνη ειρήνη εξωτερική. Χωρίς την ψυχική ειρήνη, η πολιτική και κοινωνική ειρήνη είναι ψεύτικη. «Ειρήνη αφίημι υμίν, είπε ο Χριστός στους μαθητές Του κατά το Μυστικό Δείπνο, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». Πρόσεξες για να δης καλά τί λέγει ο Χριστός; «Ου καθώς ο κόσμος δίδωσι, εγώ δίδωμι υμίν». «Δεν σας δίνω, λέγει, εγώ την ειρήνη που δίνει ο κόσμος», την ψεύτικη, την οργισμένη ειρήνη, την ανειρήνευτη ειρήνη, την ειρήνη που στ' αληθινά δεν έχει ολότελα ειρήνη και ησυχία. Τέτοια είναι η ειρήνη που μπορεί να κάνη ο κόσμος, οι άνθρωποι, που τρώγονται με τα πάθη τους και που τους κατατρώγει η περηφάνεια, η ματαιοδοξία-φιλαργυρία, η σκληροκαρδία και η απονιά στους άλλους, η μανία της ακολασίας και η επιθυμία της καλοπέρασης. Όλα τούτα τα πάθη είναι οργισμένα και όχι ειρηνικά. Αυτά κάνουνε τους ανθρώπους να μαλώνουνε, να εχθρεύονται ο ένας τον άλλον, αυτά λιγοστεύουνε την αγάπη, που είναι δα πολύ λίγη ανάμεσά τους, και φέρνουνε την παραζάλη, την έχθρα, «την έριδα» που λέγανε οι αρχαίοι. Με άλλα λόγια, φέρνουνε τη βασιλεία του διαβόλου επί της γης, και όχι τη βασιλεία του Θεού, που είναι η ειρήνη.
Χρόνια Πολιτική Προβοκάτσια -- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η βίαιη ματάβαση από τους στυγνούς και αλλεπάλληλους εκβιασμούς περί της στανικής και εξαναγκαστικής επιβολής προς τους πολίτες υπό της κυβερνήσεως, εις τα, εκ του μη όντως (υπό την έννοια άνευ ουδενός επίκαιρου, περί της οξύνσεως κοινωνικού ή πολιτικού διακυβεύματος), αδοκήτου και εσπευσμένης δημιουργίας της θεωρίας των δύο άκρων, αργής γενομένης εκ των γεγονότων εις το σχολικό συγκρότημα της Σεβαστουπόλεως, αποδεικνύει πανηγυρικά και περίτρανα, ότι καλλιεργείται εσκεμμένως η προσφιλής θεωρία των δύο άκρων.
Είναι λοιπόν πρόδηλο, ότι η εν λόγω θεωρία, κυοφορείται, παρ’ ουδενός γεγονός, απλώς επιστρατεύεται προκειμένου να στραφεί και να παρελκυθεί η προσοχή του κόσμου, από τα ζέοντα και ουσιώδη καίρια ζητήματα της τρέχουσας επικαιρότητας.
Α. Λαυρέντζος : Είμαστε σε πορεία Δημογραφικής Κατάρρευσης
Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος με μεταπτυχιακή ειδίκευσης (MSc) στα Οικονομικά Μαθηματικά και στη Θεωρητική Φυσική, συγγραφέας του βιβλίου «Σιωπηρή Άλωση, Το δημογραφικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας», ανέλυσε σήμερα με δραματικά στοιχεία στον 98.4 την διαρκή δημογραφική συρρίκνωση της Ελλάδας . Όπως κατέδειξε , τα αρνητικά ισοζύγια γεννήσεων έναντι θανάτων και μετανάστευσης νέων εκτός Ελλάδας, εδώ και 10 χρόνια έχουν διαμορφώσει μια ραγδαία δημογραφικά πτώση, με αναλογία μία γυναίκα να γεννά 1,3 παιδιά , ενώ για να ανακοπεί αυτή η ταχύτητα θα έπρεπε ανά γυναίκα να μπούμε ήδη σε ένα ρυθμό γεννήσεων δύο παιδιά τουλάχιστον. Κάθε χρόνο είπε , είμαστε πλέον μείον μία πόλη 50 χιλιάδων ανθρώπων, ενώ το 2050 με τα αισιόδοξα σενάρια σε ένα πληθυσμό 9 εκατομμυρίων τα 3.5 εκατομμύρια θα είναι άνω των 65 ετών. Ο κ. Λαυρέντζος τόνισε , ότι το πολιτικό σύστημα δεν κάνει τίποτα ουσιαστικό ως τώρα για το Νο 1 θέμα της χώρας, την ώρα που χώρες όπως η Γαλλία, το Ισραήλ ή οι Σκανδιναβικές με πολιτικές κινήτρων κι όχι μόνο επιδομάτων , επιχειρούν μετά την ανακοπή της δημογραφικής πτώσης, την αναστροφή πλήρως της εικόνας υπέρ των γεννήσεων.
Κλήμης ο Αλεξανδρεύς:
Βαπτιζόμενοι, φωτιζόμεθα· φωτιζόμενοι, υιοθετούμεθα· υιοθετούμενοι, τελειούμεθα· τελειούμενοι, αποθανατιζόμεθα· εγώ, φησίν, είπα, Θεού εστέ, και Υιοί υψίστου πάντες.
Η πρόκληση του Διαφωτισμού και οι «Κολλυβάδες» πατέρες -- π. Γεώργιος Μεταλληνός
Το 18ο αιώνα συντελείται νέα περιπετειώδης συνάντηση της Ορθόδοξης Ανατολής με τη Δύση, που στα βασικά της σημεία συνιστά επανάληψη της ανάλογης διαδικασίας του 14ου αιώνα. Συνεχιστές, άλλωστε, των Ησυχαστών του φθίνοντος Βυζαντίου ήσαν οι αγιορείτες Κολλυβάδες Πατέρες, ενώ στη θέση του Καλαβρού «Λατινέλληνος» Βαρλαάμ, του φορέα δηλαδή και εκφραστού της «ευρωπαϊκής» συνειδήσεως, κατέλαβαν οι επισημότεροι εκπρόσωποι του Ελληνικού Διαφωτισμού, κληρικοί και μοναχοί στην πλειονότητα τους, όπως και εκείνοι. Πρόκειται για μια νέα φάση του μακραίωνος εθνικού διχασμού μας, του μακρόσυρτου δηλαδή «πνευματικού δυϊσμού», που κατατρώγει μόνιμα την εθνική μας σάρκα. Η πνευματική αυτή κρίση κατανοείται -δίκαια ως ένα σημείο- ως κρίση ταυτότητας του Γένους. Σημασία όμως έχει, ότι και πάλι το Άγιον Όρος, χώρος περισσότερο ευαισθητοποιημένος σε ζητήματα παραδόσεως, γίνεται επίκεντρο και της νέας συγκρούσεως, εφ’ όσον έχει γίνει πια παραδεκτό (π.χ. Δημ. Αποστολόπουλος), ότι το Άγιον Όρος, στα πρόσωπα των Κολλυβάδων, όχι μόνο επηρεάζει, αλλά και κατευθύνει τον αγώνα του Εθναρχικού Κέντρου στις κρίσιμες πράγματι εκείνες ιστορικές επιλογές του.
Philip the Apostle of the 70, one of the 7 Deacons
Saint Philip, who had four daughters that prophesied, was from Caesarea of Palestine. He preached throughout Samaria; it was he also who met the eunuch of Candace, the Queen of the Ethiopians, as the eunuch was reading the Prophet Esaias, and he instructed and baptized him (Acts 8:26-39). He reposed in Tralles of Asia Minor while preaching the Gospel.
¨Η Αχαρνών πια δεν είναι ελληνικό έδαφος, σε λίγο θα μας ζητάνε διαβατήριο”….
Περπατήσαμε στις πολύπαθες γειτονιές του κέντρου, τα περίφημα “κατεχόμενα” και συνομιλήσαμε με τους κατοίκους αυτών των άλλοτε όμορφων αστικών γειτονιών.
Πρόκειται για το έκτο Δημοτικό Διαμέρισμα Αθηνών που περιλαμβάνει τις γειτονιές των Πατησίων και της Κυψέλης.
Κάποτε, όχι πολύ μακριά πίσω, αυτές οι περιοχές ήταν γεμάτες Έλληνες κατοίκους, οικογενειάρχες, της άλλοτε κραταιάς μεσαίας τάξης της χώρας.
Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι όμορφες, φροντισμένες πολυκατοικίες και μαγαζιά που θεωρούνταν καλά και ακριβά. Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει σταδιακά στα μέσα της δεκαετίας του 90 αλλά κανείς τότε δεν μπορούσε να υποψιαστεί, ούτε καν να φανταστεί την μορφή και την έκταση της επέλασης των αλλοδαπών (η οποία συνεχίζεται στους ίδιους περίπου ρυθμούς) που είκοσι χρόνια μετά, θα καταλάμβανε αυτές τις άλλοτε όμορφες και νοικοκυρεμένες περιοχές.
Σήμερα περπατώντας κανείς στην Πλατεία Βικτωρίας, στην Πλατεία Αμερικής, στην Φωκίωνος, στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Πλατεία Αττικής, συναντάει μόνο εγκατάλειψη, κτίρια παρατημένα με προσόψεις βρώμικες ,συνθήματα και αφίσες κομμάτων στους τοίχους, μαγαζιά με ξένες επιγραφές, πρόσωπα σκυφτά, ανθρώπους βιαστικούς, βλέμματα εχθρικά.
Με λίγα λόγια μια ατμόσφαιρα γκέτο που αλλού θυμίζει Μπρόνξ και Χάρλεμ και αλλού Καμπούλ και Μογκαντίσου. Πάντως όχι ελληνική πόλη και σίγουρα όχι παλιά καλή Αθήνα.
Και οι εναπομείναντες Έλληνες κάτοικοι; Τι κάνουν αυτοί; Πως επιβιώνουν;
Εύλογη απορία. Η απάντηση είναι ότι έχουν συγκροτήσει επιτροπές και αγωνίζονται καθημερινά με το ανάλγητο και εχθρικό ελληνικό κράτος που τους έχει προδώσει. Εμείς λοιπόν, βρεθήκαμε με μέλη της επιτροπής κατοίκων και συνομιλήσαμε μαζί τους για την όλη κατάσταση. Να τι μας είπαν:
Η 117η επέτειος της θυσίας του Παύλου Μελά υπέρ της Μακεδονίας μας
12 Οκτωβρίου θυσία Παύλου Μελά
Ο Παύλος Μελάς εις την ακμήν της ηλικίας του, 34 ετών, κατέλιπε τον αρχοντικόν του οίκον, τας ανέσεις, νεαράν σύζυγον και δύο νήπια, την στρατιωτικήν του σταδιοδρομίαν, ήτο ανθυπολοχαγός του πυροβολικού, και σπεύδει εις την Μακεδονίαν, ηγούμενος 35μελούς ανταρτικού σώματος, προς σωτηρίαν αυτής, αγωνιζόμενος εν μέσω πολλών κακουχιών και στερήσεων. Έχων φλογερόν πατριωτισμόν και μεγάλην πίστιν προς τον Θεόν, που είναι η πηγή των μεγαλουργημάτων, συνέχισε τον καλλίνικον αγώνα μετ’ αυταπαρνήσεως και ηρωϊσμού, τον οποίον επεσφράγισε δια της θυσίας της ζωής του (12. 10. 1904), γενόμενος ούτως ο πρωτομάρτυς της ελευθερίας της Μακεδονίας μας. Εις τον άνισον και σκληρόν τούτον αγώνα ενισχύετο από την πίστιν προς τον Χριστόν και την μετ’ αυτού ένωσιν δια της θείας Ευχαριστίας. Ιδού τι γράφει προς την σύζυγόν του (28. 8. 1904) μετά την θείαν Κοινωνίαν, την οποίαν έκαμεν εις ναόν τινα μετά του Σώματός του, αφού παρηκολούθησε την Ακολουθίαν του Εσπερινού, νύκτωρ. «Ουδέποτε με τόσην κατάνυξιν μετάλαβα. Ο νούς μου διαρκώς εστρέφετο προς Εκείνον, ο οποίος χάριν ημών και της θείας θρησκείας Του υπέστη το μαρτύριον. Το μέγεθος της θυσίας Του, το μέγεθος της αποστολής Του, με έκαναν να αισθάνωμαι πόσον μικρός και πόσον μακράν αυτού ευρισκόμεθα, αλλά και συγχρόνως με ενεθάρρυναν. Πάντοτε Τον ελάτρευσα δια την θρησκείαν Του και Τον εθαύμασα δια την θυσίαν Του. Ελπίζω να μας βοηθήση. Αισθάνομαι τώρα ισχυρός, γενναίος και καλύτερος, έτοιμος δια να κάμω τα πάντα».
Αλλά ας ιστορήσωμεν ενταύθα και μίαν επιστολήν, την οποίαν έστειλεν ο μακάριος Θεόδωρος
προς τον Αρχιεπίσκοπον Κυζίκου Ιωάννην και προς τους επιλοίπους Χριστιανούς, εις την οποίαν γράφει μόνος του όλας τας τιμωρίας, τας οποίας έπαθον ομού με τον αδελφόν του Θεοφάνην δια τας αγίας Εικόνας από τον θεομισή Θεόφιλον, μετά την μεταφοράν των από την Αφουσίαν εις το Βυζάντιον κατά την οποίαν εχάραξαν ελεεινότατα τας αγίας των όψεις. Είναι δε ερμηνευόμενον το περιεχόμενον της επιστολής του το εξής:
«Εάν σιωπήσω τα βάσανα, τα οποία μας έκαμαν οι μισόχριστοι, ζημιούνται οι φιλόχριστοι. Λοιπόν ας τα είπω με βραχύτητα εις δόξαν Θεού και πολλών ωφέλειαν, μάλιστα δια να φαίνεται το σαθρόν και αραχνώδες δόγμα των ασεβών. Όταν έφθασαν εις την Αφουσίαν οι υπηρέται του βασιλέως, μας ήρπασαν με βίαν πολλήν και ταχύτητα· ερωτώμεν την αιτίαν τούτου. Οι δε έλεγον, ότι δεν εγνώριζον, ειμή μόνον ότι τους προσέταξεν ο βασιλεύς να μας υπάγουν εις το Βυζάντιον τάχιστα· εις το οποίον εφθάσαμεν εις τας οκτώ του Ιουλίου, και μας εφυλάκισαν εις το πραιτώριον. Μετά εξ ημέρας μας εξέβαλεν ο έπαρχος και μας ωδήγησεν εις τον βασιλέα, όστις ήτο πολλά θυμωμένος, πριν δε να ερωτήση ημάς τίποτε, πρόσταξε να μας δείρουν εις τας όψεις, και ούτως εκτύπησαν εις το πρόσωπόν μας τόσα ραπίσματα, ώστε έπεσα εις το υποπόδιον του βασιλέως, μη δυνάμενος να ίσταμαι όρθιος. Τότε μας ηρώτησεν ο βασιλεύς λέγων· «Διατί ήλθετε προς ημάς, αναιδέστατοι»; Ταύτα λέγων μας παρετήρει με βλέμμα άγριον, έχων δε και εις τας χείρας χαρτίον, λέγει προς τον έπαρχον· «Λάβε αυτούς και χάραξε εις τα πρόσωπά των τους στίχους τούτους, έπειτα παράδωσε αυτούς εις δύο Σαρακηνούς, να τους υπάγουν εις την χώραν των», ταύτα δε ειπών ενεχείρισε και το χαρτίον εις τον έπαρχον.
Η αναβίωση της θεωρίας των δύο άκρων --- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Είναι πρόδηλο ότι, η κοινοβουλευτική δημοκρατία διολισθαίνει προς μία νεοπαγή μορφή ολοκληρωτισμού όταν φαλκιδεύει το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών να διατυπώνουν την γνώμη τους ελεύθερα, και να διαδίδουν τις ιδέες του άνευ ιταμής λογοκρισίας.
Σήμερον ερχόμαστε αντιμέτωποι με, το καινοφανές μεσαιωνικό φαινόμενο ο αντιφρονών να εξουδετερώνεται, να αστυνομεύεται ο ιδιωτικός του βίος, υπό τις αστυνομικές δυνάμεις και να φέρει εσχάτως το απαξιωτικό κοινωνικό στίγμα του «τρομοκράτη» και οσονούπω του εγκληματία του κοινού ποινικού δικαίου, εξ αφορμής της κυφορηθείσας τροποποίησης του άρθρου 191 του Π.Κ, όπου επιβάλλεται να διωχθεί ποινικά και να τιμωρηθεί ο εκάστοτε πολίτης, ο οποίος «τολμά», να εκφέρει μία διαφορετική επιστημονική άποψη εκ της Κρατικής, πλην όμως ικανή και πρόσφορη να διασαλεύσει την καθεστηκυία τάξη.
Θεοτόκε Παρθένε, χαῖρε, κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ Σοῦ
Η δε του Κυρίου Μήτηρ μηδέ κατά τον νουν μολυνθήναι ποτε πιστεύεται· διο και αμόλυντος κέκληται.
(ιερός
Κοσμάς ο Μελωδός: ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ σελ. 156).
Τη ΙΑ΄ (11η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΦΙΛΙΠΠΟΥ ενός των επτά Διακόνων.
Φίλιππος ο Απόστολος και Διάκονος του Κυρίου ήτο εις εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων και των επτά Διακόνων, κατήγετο δε από την Καισάρειαν της Παλαιστίνης. Ούτος είχε τέσσαρας θυγατέρας, αίτινες προεφήτευον (μεταξύ των οποίων ήσαν η Ερμιόνη και η Ευτυχίς) καθώς περί τούτου αναφέρει ο θείος Ευαγγελιστής Λουκάς εις διάφορα μέρη των Πράξεων, και Ευαγγελιστήν αυτόν ονομάζει, λέγων· «τη δε επαύριον εξελθόντες ήλθομεν εις Καισάρειαν, και εισελθόντες εις τον οίκον Φιλίππου του Ευαγγελιστού, όντος εκ των επτά, εμείναμεν παρ’ αυτώ. Τούτω δε ήσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι» (Πράξ. κα: 8-9). Μαρτυρεί δε ο αυτός και ότι ο Απόστολος ούτος κατεστάθη Διάκονος υπό των Αποστόλων επί τας χρείας και τραπέζας των πτωχών και χηρών ομού με τον Στέφανον και τους άλλους πέντε (Πράξ. στ΄).
Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ. Ἀντιγράφω ἀπὸ τὸν Ἅγιον Νικόδημον τὸν Ἁγιορείτην:
« Ὁ Ἰησοῦς, σὲ παρακαλῶ, ἂς εἶναι τὸ γλυκὺ ἐντρύφημα τῆς γλώσσης σου, ὁ Ἰησοῦς ἂς εἶναι τὸ τερπνὸν μελέτημα τῆς καρδίας σου, ὁ Ἰησοῦς ἂς εἶναι τὸ ἐντρύφημα καὶ ἡ ἰδέα τοῦ νοῦ σου. Ἐν συντομία ὁ Ἰησοῦς ἂς εἶναι ἡ ἀναπνοή σου καὶ ποτὲ νὰ μὴ χορταίνης ἐπικαλούμενος τὸν Ἰησοῦν…»
ΤΟ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΝ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Ὁ «δεύτερος στὴν τάξη» πατριάρχης, ξεπέρασε τὸν «πρῶτον στὴν τάξη» πατριάρχη, στὸν οἰκουμενιστικὸ κατήφορο! Ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος πῆγε στὴ Ρώμη, γιὰ νὰ συμμετάσχει στὴν ἐκεῖ διαχριστιανικὴ καὶ διαθρησκειακὴ συνάντηση, ποὺ ὀργάνωσε ὁ θλιβερὸς ἡγετίσκος τοῦ Βατικανοῦ, νομίζοντας πὼς μπορεῖ νὰ ἡγηθεῖ κάποια στιγμὴ ὅλων τῶν δογμάτων καὶ τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου! Τὴν ἀρχὴ τῆς πρωτοφανοῦς οἰκουμενιστικῆς του παρεκτροπῆς τὴν ἔκαμε ὁ κ. Θεόδωρος μὲ τὴν προσφώνησή του πρὸς τὸν «ἅγιο πατέρα», χαρακτηρίζοντας τὸν αἱρεσιάρχη: «ποιμένα καὶ διάκονο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἀλήθειας» καὶ τὸ παναιρετικὸ καὶ ἁμαρτωλὸ Βατικανό: …ἀρχαία «Ἐκκλησία»! Στὴν ὁμιλία του στὴ συνάντηση ξεπέρασε κάθε ὅριο. Συμπεριέλαβε τὴν Ἐκκλησία στὸ «ἴδιο σακὶ» μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὶς θρησκεῖες τοῦ κόσμου!
------------------------
Ἄς μήν λησμονοῦμε ὅτι ὁ κ. Χορευτάκης εἶπε προσφάτως (τόν Ἰανουάριον τοῦ 2020) καί τό ἄλλο φοβερόν: «Ἐδῶ στό Κάϊρο καί στήν Ἐκκλησία λατρεύεται ὁ Θεός καί στά ἱερά τζαμιά λατρεύεται ἀπό τό κοράνι ὁ Θεός»!!!
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ | Εμφανιστήκαν και φέτος τα φιδάκια της Παναγίας. Εντυπωσιασμένοι οι πιστοί
Και αυτό ενδιαφέρον : https://www.youtube.com/watch?v=-3tytdCtesc
Το είδα :
https://patrablog.blogspot.com/
ΤΕΛΟΣ ΠΙΑ ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ – Ο ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΜΑΣ…
Συνεχίζονται τα αποκαλυπτήρια που ξεκίνησε από πέρσι η λεγόμενη πανδημία. Που δεν είναι μάλιστα απλώς αποκαλυπτήρια, αλλά μία σαρωτική, αλυσιδωτή κατάρρευση από κάθε λογής μάσκες και παραπετάσματα. Και κατάρρευση βεβαίως κυρίως για τον εκκλησιαστικό χώρο, γιατί σε εκείνον της πολιτικής εξουσίας τα πράγματα ήταν δεδομένα και μόνο ασύγγνωστα αφελείς μπορούσαν πια να περιμένουν κάτι άλλο πέρα από την τόση συνειδητή (και πολυκομματικά ομόφωνη) αθλιότητα και συνεπώς να εκπλαγούν. Στον εκκλησιαστικό χώρο όμως, ακόμη και οι γνώστες του τι πραγματικά κρύβεται εδώ και πολλά χρόνια στα διαβρωμένα από την εκκοσμίκευση, τον οικουμενισμό και τις άλλες παθογενείς αιτίες νοσηρά του υπόγεια, θεωρώ πως τέτοια συντριπτική αποκαθήλωση προσώπων, τόσο συνεχή και κυρίως απροσχημάτιστο κατήφορο, όλα αυτά – σε τέτοια τουλάχιστον έκταση και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα – ούτε και οι ίδιοι οι γνώστες μπορούσαν να τα φανταστούν.
-----------------------------
Ν. Δαπέργολας: «ὁ βασιλιᾶς εἶναι θεόγυμνος».
Σχόλιον: Πρό ἐτῶν, ὅταν εἶπα κάτι παρόμοιον, νομίζω εἶπα τήν λέξιν «θεότρελλος», ἕνας Πνευματικός μέ διώρθωσεν, εἰπών κάτι σάν αὐτό: «τί σχέσιν ἔχει ὁ Θεός μέ τήν τρέλλαν;»
Κατεβάζουν τις Εικόνες και σβήνουν τα καντήλια στα Δημόσια Νοσοκομεία
Οι υπάλληλοι του χριστιανομάχου και αυτοχθονομάχου (αντινατιβιστή) Μητσοτάκη ανέλαβαν νέες «επιστημονικές-κοινωνικές» δράσεις.
Ο «Agency for Quality Assurance in Health S.A.», ελληνιστί «Οργανισμός Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία Α.Ε.» που ιδρύθηκε με σκοπό την «βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα, την ενίσχυση της ασφάλειας των ασθενών, και την ορθολογική αναδιοργάνωση των υπηρεσιών υγείας της χώρας, με στόχο την ισότιμη πρόσβαση και την καθολική κάλυψη του πληθυσμού» έδωσε εντολή να κατέβουν οι εικόνες και τα καντήλια από τους χώρους του Νοσοκομείου Σερρών.
Η μητσοτάκεια χριστιανοφοβία κρύφτηκε πίσω από την Ανώνυμη Εταιρεία ΟΔΙΠΥ ! Μετά την «ελευθερία-2021″=»τσίμπημα a la mRNA», o υφιστάμενος των Schwab-Gates συνεχίζει την διάλυση του ελληνικού έθνους και μεγιστοποιεί την ατίμωσή του προς το μεγαλειώδες 1821.
----------------------
Νέα Εἰκονομαχία! Ἀπαιτεῖται σθεναρά ἀντίστασις τοῦ λαοῦ στά σχέδια τῶν νεοταξιτῶν (=Σατανιστῶν)!
Ὅταν ὁ λαός λησμονῆ τόν Θεόν -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
Ἡ δεύτερη ὠδή τοῦ Μωϋσῆ εἶναι, στ’ ἀλήθεια, συγκλονιστική. Εἶν᾽ ἕνα τραγούδι λυρικό, ἐλεγειακό, θρηνητικό. Ἕνα ἀπό τ’ ἀριστουργηματικά κείμενα τῆς ὅλης Ἁγίας Γραφῆς. Μιά πένθιμη, θά λέγαμε, ὠδή, γιά τήν ἀποστασία τοῦ Ἰσραήλ. Ὁ ἀγαπημένος λαός τοῦ Θεοῦ πῆρε ἁπλόχερα τόσες δωρεές στή δύσκολη καί ταλαιπωρημένη του ζωή, μά τίς λησμόνησε. Τίς ἔσβησε ἀπ’ τή μνήμη του. Ἀποδείχτηκε ἀχάριστος. Συνήθως ὁ ἀχάριστος εἶναι καί ὑποκριτής. Ὅσο παίρνει τίς εὐεργεσίες καί τά δῶρα, προσποιεῖται τόν καλό καί τόν εὐγνώμονα. Ὅταν ὅμως πάψει νά λαμβάνει, τά λησμονάει ὅλα. Οὔτε τίς εὐεργεσίες, ἀλλ’ οὔτε τόν εὐεργέτη θυμᾶται. Ὁ Ἰσραήλ πῆρε πολλά. Ἔμοιαζε μοναχοπαίδι ἀνάμεσα στούς λαούς τοῦ κόσμου. Ξεχωριστή ἦταν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σέ τοῦτο τό λαό. Σαράντα χρόνια στήν ἔρημο –καί σ’ ὅλη τή ζωή του– σκόρπιζε τά ἀγαθά Του. Ἀλλ’ ὅπως πάντοτε συμβαίνει, ἡ ἄνετη καί καταναλωτική ζωή, ἀντί νά εὐαισθητοποιεῖ τόν ἄνθρωπο, τόν σκληραίνει. Ἀντί νά μαλακώνει τήν καρδιά, τήν κάνει ἀναίσθητη καί ἀδιάφορη. Σέ τούτη τήν ὠδή τοῦ Μωϋσῆ ἀναφέρονται καί περιγράφονται ὅλες οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν Ἰσραήλ:
Eulampius & Eulampia the Martyrs
The Martyrs Eulampius and Eulampia were from Nicomedia, and contested for Christ during the reign of Maximian, in the year 296.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)