The feast today in honour of the Archangel Michael commemorates the great miracle he wrought when he delivered from destruction a church and holy spring named for him. The pagans, moved by malice, sought to destroy the aforesaid church and holy spring by turning the course of two rivers against them. But the Archangel appeared and, by means of the Cross and a great earthquake that shook the entire area, diverted the waters into an underground course. Henceforth, the name of that place changed from Colossae to Chonae, which means "funnels" in Greek.
Ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου
«ΕΝ ΕΝΙ ΣΤΟΜΑΤΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ»
Μετά τή μνημόνευση τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου στή θεία Λειτουργία, ὁ ἱερέας ἀπαγγέλλει τήν ἐκφώνηση – πρόσκληση, γιά τή δοξολογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ: «Καί δός ἡμῖν ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ δοξάζειν καί ἀνυμνεῖν τό πάντιμον καί μεγαλοπρεπές ὄνομά σου, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ και τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν και ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων».
Ἡ θεία Λειτουργία εἶναι ἀπ’ τήν ἀρχή ὡς τό τέλος, μιά ἀσίγαστη καί «ἐκ
βαθέων» γλυκύτατη δοξολογία τοῦ Θεοῦ. Ἄγγελοι καί ἄνθρωποι στην εὐγενέστερη
καί μεγαλειωδέστερη λειτουργία τῆς ὕπαρξής τους. Τρισάγιοι καί ἐπινίκιοι ὕμνοι,
ἀδιάλειπτα πληροῦν τά σύμπαντα. «Τά οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῇ καί τά ἐπίγεια
συγχορεύει οὐρανοῖς».
«Ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ». Μ’ ἕνα στόμα καί μια καρδιά. Οἱ πάντες καί τά πάντα σμίγουν σ’ ἕνα ὑμνολογικό τραγούδι χωρίς φινάλε. Και καθώς λέγει ἡ ἐξαίρετη εὐχή τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ τῶν Θεοφανείων:
Το «Δίκαιο της Πανδημίας» και ο οικουμενισμός της Παγκοσμιοποίησης -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω
Η θεσμική ελίτ, επιτίθεται συλλήβδην προς τις φερόμενες ως Δημοκρατίες, διότι, αυτό το οποίο σήμερον βιώνουμε, συνιστά μία εν τη κυριολεξία, Νέα Τάξη πραγμάτων όπου, οι αφανείς ιθύνοντες νόες, εντέλλονται τις πολιτικές δυνάμεις να οικοδομήσουν μία καινοφανή πραγματικότητα βάσει της οποίας αφεύκτως και απαρεγκλίτως διαπλάθεται ένα πρωτόγνωρο ρυθμιστικό πλαίσιο.
Τα υπερ-εθνικά διευθυντήρια τα
οποία συνέχονται με αποκλειστικό γνώμονα την παγκόσμια εξουσία και τον έλεγχο
της κινήσεως του κεφαλαίου μέσω των Τραπεζών, επιδιώκουν να εγκαθιδρύσουν μία
νέα πραγματικότητα, επιβάλλοντας τους ιδικούς τους κανόνες παγκοσμίως.
Η νέα πραγματικότητα αποβλέπει και κατατείνει εις την θεμελίωση μίας νεοπαγούς ολοκληρωτικής ελίτ, η οποία θέτει ως σκοπό τον πλήρη στραγγαλισμό των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών καθώς και τον απόλυτο εξανδραποδισμό και έλεγχό τους.
Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :
Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.
Walling Off – Aποτείχιση
“Those who separate themselves from communion with their Archpriest President, due to any heresy condemned by Holy Council or by Fathers, that he currently preaches in public, openly to the Church, these persons who Wall themselves Off from any Communion with such accused Bishop prior to any official condemnation by Council, not only are not subject to any canonical penalty but are also worthy of the honour befitting the Orthodox, because they have condemned, not true “Bishops”, but False-Bishops and False-Teachers. These Walled Off believers have not severed the unity of the Church by schism, but they combat to protect the Church from schisms and divisions.” (15th Canon of the Holy First-Second Apostolic Council held in 861 by St Photius the Great, Patriarch of Constantinople).
Η ΑΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ -- Αθωνικά άνθη.
«…Στερέωσον Κύριε την Εκκλησίαν, ην εκτήσω τω τιμίω Σου αίματι». Εκκλ. Υμνογραφία.
Εις την άστατον φοράν των εγκοσμίων πραγμάτων, εις την κενότητα του παρόντος τραγικού, των ανθρώπων βίου, εις την κοιλάδα ταύτην του κλαυθμώνος, προβάλλει, ως υπερκόσμιός τις θεία αποκάλυψις, η αγία Εκκλησία μας. «Ωραία και καλή ως ευδοκία, ωραία ως Ιερουσαλήμ, θάμβος ως τεταγμέναι», η Εκκλησία, «οι οφθαλμοί αυτής ως περιστεραί επί πληρώματα υδάτων», μεταποιεί εις εαυτήν πνευματικώς τας ανθρωποπρεπείς της ασματιζούσης νύμφης αισθητικάς παρομοιώσεις. «Ως πύργος Δαβίδ», η Εκκλησία, ωκοδομημένος επί την πέτραν της πίστεως· «χίλιοι θυρεοί κρέμανται επ’ αυτόν, πάσαι βολίδες των δυνατών». «Κνήμαι αυτής στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμελιωμένοι επί βάσεις χρυσάς», «ως σπαρτίον κόκκινον χείλη της και η λαλιά της ωραία». «Πλόκιον κεφαλής της ως πορφύρα».
Και ότε εξήλθεν από τον παγετόν της ανυπαρξίας της και, διασχίσασα τα ερέβη της αγνοίας, ενεφανίσθη εις το προσκήνιον της ανθρωπίνης ιστορίας τη αγία Πεντηκοστή, οι άγγελοι δια την τοιαύτην της Εκκλησίας πολυποίκιλον σοφίαν και αίγλην, διαπορούντες επεφώνουν εν χαρά:
''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''
Βουνόν δε δασύ και κατάσκιον είναι η Θεοτόκος·
βουνόν μεν λέγεται διότι καθώς το όρος και το βουνόν ούτε αροτριάται, ούτε
γεωργείται, ούτε σπείρεται από ανθρώπους αλλ΄ αυτοφυώς και αγεωργήτως βλαστάνει
τα υψηλά δένδρα και τα χαμόκλαδα και το χορτάρι· ούτω και η Θεοτόκος ασπόρως
και αγεωργήτως εβλάστησε τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, ως δένδρον μεν υψηλόν,
δια το ύψος της Θεότητος ως χαμόκλαδον δε, δια την ταπεινότητα της ανθρωπίνης
φύσεως και ως χόρτον, διότι τρέφει τους αυτώ πιστεύοντας. Δασύ δε βουνόν
λέγεται η Θεοτόκος καθώς εις το δασύ βουνόν δεν μπαίνει τσεκούρι, ούτε χέρι
ανθρώπου κόπτει τα ξύλα αυτού δια την πολλήν δασύτητα. Σίδηρος = (λογισμός
πονηρός) δεν ανέβη εις Αυτήν ο γεννών σκωρίαν: (μολυσμόν και φθοράν πάθους
σαρκικού), ούτε χειρ ανθρωπίνη ίνα κόψη την παρθενίαν Αυτής. Όθεν ο Δανιήλ είπε
περί του όρους τούτου της Παρθένου: «Εθεώρουν, έως ου ετμήθη λίθος από όρους
άνευ χειρός». Δανιήλ β:45.
Τη στ΄ (6η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του εν Κολασσαίς της Φρυγίας γενομένου θαύματος παρά του Αρχιστρατήγου ΜΙΧΑΗΛ.
Μιχαήλ ο μέγας Αρχιστράτηγος του Θεού και πάλαι μεν, προ της ενσάρκου οικονομίας, είχεν ευσπλαγχνίαν και κηδεμονίαν προς το ανθρώπινον γένος και πολλάς ευεργεσίας έδειξεν εις αυτό, αλλά και μετά την επί γης ένσαρκον παρουσίαν του Θεού Λόγου πολύ μεγαλυτέραν ευσπλγχνίαν και αγάπην έδειξεν εις ημάς τους Χριστιανούς, τους καυχωμένους εις το όνομα του Χριστού. Όθεν από τότε και περισσοτέρας ευεργεσίας έκαμεν εις ημάς, μία των οποίων είναι και η εν Κολασσαίς της Φρυγίας γενομένη, της οποίας την ανάμνησιν εορτάζομεν σήμερον. Ακούσατε όμως απ’ αρχής την υπόθεσιν προς όφελος μεν ιδικόν σας, προς τιμήν δε και έπαινον του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ. Και δια τους άλλους Αγίους της Εκκλησίας μας να διηγήται τις, ευλογημένοι Χριστιανοί, και τα έργα των τα θεάριστα να αναφέρη εις ενθύμησιν, όχι μόνον είναι καλόν προς τον Θεόν, αλλά και προς ημάς τους Χριστιανούς είναι πολύ ωφέλιμον, επειδή η ενθύμησις των Αγίων είναι σημείον της αγάπης, την οποίαν έχομεν εις αυτούς, η δε αγάπη αυτή, την οποίαν έχομεν εις τους Αγίους, προς αυτόν τον Χριστόν τον αληθή Θεόν διαβαίνει, τον οποίον αυτοί οι Άγιοι εσπούδασαν να ευχαριστήσουν με τα έργα των, από τον Οποίον και αυτοί πάλιν αντεδοξάσθησαν.
--------------------
Πόσο ωραία τα λέει ο Απόστολος... Το σώμα και η ψυχή είναι ενάντια πράγματα. Το σώμα είναι γήινο και η ψυχή ουράνια. Είναι στις μέρες μας αν κάνουμε μία σύνοψη όλων των πραγμάτων ακριβώς η σύγκρουση μεταξύ της αληθινής Αγάπης και ενότητας του Χριστού που εκφράζεται με τον Τίμιο Σταυρό και της διαβολικής της εκφραζομενης με την παπικη καρδιά...
Έξοδος από της Εκκλησίας
Τι σημαίνει η εισαγωγή, εις τα ιερά Δίπτυχα της Εκκλησίας, του ονόματος του αιρεσιάρχου Πάπα; Τι άλλο, ει μη «ομολογία» του Παπισμού. Άρνησις της Ορθοδοξίας. Παράβασις του Θείου Νόμου. Έξοδος από της Εκκλησίας. Μετάθεσις εις την αίρεσιν. Ανταλλαγή του φωτός δια του σκότους, της αληθείας δια του ψεύδους, της Χάριτος δια του αναθέματος. Ασεβής αναγνώρισις του αιρεσιάρχου Πάπα και ένωσις μετά της παπικής αιρέσεως, της οποίας το μέρος «εις την λίμνην του πυρός και του θείου», καθ΄ ότι «ψευδοπροφήτης».
«Παν άρσεν διανοίγον μήτραν, άγιον τω Κυρίω κληθήσεται» Λουκά Β: 23.
Ο γαρ τύπος ούτος δεν αρμόζει εις κανέν άλλο παιδίον αρσενικόν και πρωτότοκον, πάρεξ εις μόνον και μόνον τον Δεσπότην Χριστόν, και Αυτόν κυρίως επροεικόνιζε· τούτον δε γίνεται φανερόν από τα ακόλουθα· διότι κανέν από τα άλλα πρωτότοκα παιδία τω φυσικώ νόμω γεννώμενα δεν διανοίγει την μήτραν της τούτο γεννώσης Μητρός· αύτη γαρ πολύ πρότερον διανοίγεται από την συνουσίαν του ανδρός.
(Εορτοδρόμιον σελ. 368).
ΑΠΛΗ ΚΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ -- Του Φώτη Κόντογλου
Η αγνότητα της ψυχής
Μιά φορά είχα ένα μικρό σπιτάκι σέ μιά ερημική μεριά
κοντά στή θάλασσα. Βουναλάκια μικρά τό τριγυρίζανε, βουναλάκια ήμερα καί
χαρούμενα, στολισμένα μέ λίγα δεντράκια, σκοίνους, θυμάρια, πρινάρια, ρήγανη,
πού μοσχοβολούσανε. Κατά τόν βορηά ήτανε μιά ρεματιά μέ λίγα πλατάνια καί μέ
λυγαριές, καί στό βάθος της καταστάλιζε τό καλοκαίρι λιγοστό καθαρό αεράκι. Τήν
άνοιξη τό χώμα στολιζότανε μέ αγριολούλουδα χρωματιστά, πού μέ κάνανε νά
χαίρουμαι καί νά δοξάζω τόν Θεό. Τί αγνότητα πού είχε η ψυχή μου!
Είχα διαλέξει αυτό τό μέρος νά μήν έχη κανέναν δρόμο, γιά νά μήν έρχεται
άνθρωπος κατά κεί. Ήμουνα καταμόναχος, ήσυχος, ξεκουρασμένος. Αποτραβιόμουνα
εκεί πέρα κ’ έβγαζα από πάνω μου τίς έγνοιες καί τίς σκοτούρες, σάν τό φίδι πού
βγάζει τό πετσί του. Ξανάβρισκα τή λευτεριά μου.
Holy Prophet Zacharias, Father of the Venerable Forerunner
According to the opinion of many Fathers of the Church, based on an ancient tradition, this is the Zacharias whom, as our Lord said, the Jews slew between the temple and the altar (Matt. 23:35), first, because even after the Virgin Mary gave birth, he continued to refer to her as virgin and number her among the virgins; second, because Zacharias' son John was not found during the slaughter of the Innocents, since the elderly Elizabeth had taken him and carefully hid him while he was yet an infant, in an unnamed place somewhere in the desert, where, according to the Evangelist, "the child grew, and waxed strong in spirit, and was in the deserts till the day of his showing unto Israel" (Luke 1:80). When the child was not found, his father was slain by Herod's command.
Το έγκλημα της απέλασης των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1964-65 -- Γράφει ο κ. Νικόλαος Ουζούνογλου, καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και πρόεδρος της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών.
Η κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, τον Μάρτιο του 1964, έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο της διάλυσης της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης. Τα προηγούμενα σχέδια αφανισμού είχαν αποτύχει να εκριζώσουν στην ολότητα τον ελληνισμό της Πόλης, κορυφαία των οποίων ήταν η απαγόρευση πλήθους επαγγελμάτων (νόμος 2007/1932), η επιστράτευση το 1941 στα τάγματα εργασίας όλων των ανδρών 18-45 ετών της ελληνικής, της αρμενικής και της εβραϊκής μειονότητας, ο Φόρος Ευμάρειας (Βαρλίκι, 1942-44) με σκοπό την οικονομική καταστροφή των μειονοτήτων και ακόμα η Νύκτα Τρόμου της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 κατά την οποία εφαρμόστηκε ένα κεραυνοβόλο σχέδιο καταστροφής του ελληνισμού της Πόλης, που προετοιμάστηκε από τη Διοίκηση Ανορθόδοξου Πολέμου της Τουρκίας με τη συνεργασία της τότε κυβέρνησης, όπως έχει αποδειχθεί πρόσφατα.
Τα ιστορικά στοιχεία που έχουν προκύψει με τη δημοσίευση των Πρακτικών της Δίκης των γεγονότων της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955, στη νήσο Πλάτη, εναντίον της ανατραπείσας κυβέρνησης Μεντερές με το στρατιωτικό κίνημα της 27ης Μαΐου 1960, δείχνουν ότι το σχέδιο της μαζικής απέλασης Ελλήνων υπηκόων που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη με το καθεστώς «Εταμπλί», είχε καταστρωθεί από το 1957.
Η ΑΛΗΘΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΖΟΥΜΕ... -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης
ΓΙΑ ΕΜΒΟΛΙΑ-ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ-ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ.ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΠΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ(29-8-21) -- π. Γεώργιος Αγγελακάκης
https://patergeorgiosaggelakakis.blogspot.com/
Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ
Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.
Η θεία πρόσκληση.
Στην Καπερναούμ, την «ιδίαν πόλιν» του Ιησού, κατοικεί και εργάζεται ο Ματθαίος. Εκεί, στο μέσον μιας ημέρας γεμάτης σημεία και διδαχές, ο Κύριος περνώντας μπροστά από το «τελωνείο» του Ματθαίου τον βλέπει και του απευθύνει το κάλεσμα· «ακολούθει μοι».
Τη Ε΄ (5η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΖΑΧΑΡΙΟΥ πατρός του Προδρόμου.
Ζαχαρίας ο θείος Προφήτης, επειδή εκήρυττε παρρησία την Θεοτόκον Μαρίαν, ότι αυτή είναι ομού Μήτηρ και Παρθένος και επειδή προσέταξε την Θεοτόκον, αφού εγέννησε τον Χριστόν, να μη εξέρχηται του τόπου εκείνου, όστις ήτο διωρισμένος εν τω ναώ να στέκωνται αι παρθένοι και προς τούτοις, επειδή ο υιός του Ιωάννης κατά τον καιρόν της βρεφοκτονίας εζητείτο και δεν ευρίσκετο, διότι εκρύπτετο πέραν του Ιορδάνου ποταμού εντός σπηλαίου ομού με την μητέρα του, δια ταύτας τας τρείς αιτίας φονεύεται εις το μέσον του θυσιαστηρίου από τους Ιουδαίους κατά προσταγήν του Ηρώδου.
Βλέπω τήν ἄφατον χαράν τῶν μισοκάλων δαιμόνων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων
Ὡς γνωστόν, ἕν ἀπό τά πολλά ὀνόματα τοῦ Σατανᾶ εἶναι «μισόκαλος». Βεβαίως, καί τά ὄργανά του μισοῦν μέ φανατισμόν τό καλόν. Ἐάν δέ χαθῇ τό καλόν, τότε αὐτοί χαίρονται, ὡς μισόκαλοι πού εἶναι. Αὐτό ἀσφαλῶς συμβαίνει πρωτίστως στά ἐκκλησιαστικά, διότι κάθε φορά πού σβήνει μία «λυχνία» (τοπική ἐκκλησία) οἱ μετοχές τῆς Κολάσεως ἀνεβαἰνουν, διό καί ἡ χαρά τῶν όργάνων τοῦ Διαβόλου. Ἔτσι, λοιπόν, ἀντί νά μετανοήσουν οἱ μασσῶνοι πού ἔκαναν τό σχίσμα τό 1924, πολεμοῦσαν λυσσωδῶς κατά τῶν Ὀρθοδόξων γιά νά τούς ἐκμηδενίσουν, ἐνῷ οἱ ἴδιοι προώδευαν ἐν Διαβόλῳ ἡμέραν μέ τήν ἡμέραν. Ἰδού μικρόν δεῖγμα τῶν πτώσεων ὅσων ἔμειναν μέ τήν πλευράν τῶν Οἰκουμενιστῶν: (1) ἰσότιμος συμμετοχή στό ΠΣΕ, (2) ἕνωσις μέ τόν «πάπαν» τό 1965, (3) ἕνωσις μέ τούς μονοφυσίτας τό 1990, (4) συνοδική ἀναγνώρισις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό 2016, (5) ἕνωσις μέ τούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας τό 2019, (5) διαστροφή τοῦ Τριαδικοῦ Δόγματος καί ἐπανεισαγωγή τοῦ Ἀρειανισμοῦ, προκειμένου ν' ἀνακηρυχθῇ «πάπας τῆς Ἀνατολῆς» ὁ «πατριάρχης» Βαρθολομαῖος, (6) ἐπανεισαγωγή καί τῆς εἰκονομαχίας μέ πρόσχημα τόν Κορονοϊόν, (7) συνεχεῖς διωγμοί τῶν Ὀρθοδόξων κ.λπ. Μέχρι πρότινος, τό ἀντίπαλον δέος (οἱ Ὀρθόδοξοι τοῦ π.ἑ.) κρατοῦσαν ὁριακῶς, ἄν καί προβληματικῶς, τήν Ὀρθοδοξίαν, διό καί τό μῖσος τῶν ὀργάνων τοῦ Σατανᾶ ἐναντίον των παρέμενεν ἄσβεστον. Μετά τήν ἵδρυσιν ΘΝΠ καί τήν ἐκ τούτου πτῶσιν τῆς Συνόδου τοῦ κ. Καλλινίκου, βλέπω τήν ἄφατον χαράν τῶν μισοκάλων δαιμόνων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διότι τώρα πλέον ἀνοίγουν διάπλατα οἱ πύλες τῆς ἠγαπημένης των Κολάσεως!
Γενετικώς τροποποιημένοι άνθρωποι -- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Από ιστοσελίδα Facebook
Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα. Όμως!
Όταν θα χρειαστεί κάποιος ανεμβολίαστος αίμα, ΔΕΝ θα μπορεί
να γνωρίζει εάν είναι από εμβολιασμένο, ή όχι !!! Γι'αυτό δώστε αίμα μόνο όταν
κάποιος συγκεκριμένος ανεμβολίαστος (ή δικός σας εμβολιασμένος) σας το ζητήσει
και συμφωνήστε με τους γιατρούς να του δώσουν το δικό σας αίμα και άλλων
ανεμβολίαστων φίλων και συγγενών, οι οποίοι θα δώσουν ΓΙ'ΑΥΤΟΝ συγκεκριμένα
Επειδή αυτό όμως νομίζω πως δεν συνηθίζεται, γι'αυτό θα
χρειαστεί... λίγος κόπος για να το επιβάλλετε (το να πάρει ο ανεμβολίαστος
συγκεκρίμενο αίμα δικών του ανθρώπων, όπως δίνουμε μυελό των οστών από
συγκεκριμένα άτομα, σε συγκεκριμένα άτομα)
Αν μπορεί κάποιος ιατρός να μας ενημερώσει λίγο πιο σωστά,
πάνω στο πώς μπορεί να κανονιστεί κάτι τέτοιο
Nadia MacLeod απαντώ στήν δική σου αναδημοσίευση ανάρτησης ( : Alina Papakostopoulou).
Συνέχεια στό «Πού βρίσκεται η Εκκλησία σήμερα» --- του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη
Διόρθωση ημαρτημένου τού γράφοντος :
"αγίω πνεύματι πάσα ψυχή ζωούται καί καθάρσει
υψούται, λαμπρύνεται ιεροκρυφίως"
- Χαρίλαος Στουραΐτης
Επειδή "και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής", η Εκκλησία είναι και θα είναι
παρούσα.Το πρόβλημα, γιατρέ είναι, ότι δεν την δέχεται ο κ. Χατζηνικολάου. Το "δυνάμει και ουχί ενεργεία", βλέπετε.
- Kyprianos Christodoulides
Μπερδευτήκαμε μέ τό "δυνάμει καί ενεργεία" ! Νά, λοιπόν, καί μία άλλη
εκδοχή αυτού. Εδώ, στό βίντεο, έχουμε τό "ουσία καί ενέργεια", όπου
τά πράγματα ξεκαθαρίζουν από άλλη οπτική γωνία. Καί αυτό, από τόν Νεορθόδοξο
Μητροπολίτη Ιερόθεο Βλάχο, που δέν χαίρει ιδιαίτερα καλής φήμης στά
εκκλησιαστικά και γενικότερα στά θρησκευτικά-θεολογικά μας πράγματα. Η τοποθέτηση
που κάνει σωστή, στό ζήτημα "ουσία καί πρόσωπο", τό οποίο κακώς
ερμηνεύουν οι ημέτεροι περσοναλιστές - παλαιοί καί νέοι - ορθόδοξοι. Κατ'
αυτούς, τό πρόσωπο (ενέργεια) προηγείται τής ουσίας (δύναμις). Λάβε υπόψη,
ουσία καί πρόσωπο ή δύναμις καί ενέργεια, δέν ταυτίζονται.
Άκουσε προσεκτικά
https://metemorfothis.blogspot.com/2018/11/13-2018.html
Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί.
Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!
Babylas the Holy Martyr
Saint Babylas was the twelfth Bishop of Antioch, being the successor of Zebinus (or Zebinas); he was beheaded during the reign of Decius, in the year 250, and at his own request was buried in the chains with which he was bound. The Emperor Gallus (reigned 351-354) built a church in his honour at Daphne, a suburb of Antioch, to put an end to the demonic oracles at the nearby temple of Apollo. When Julian the Apostate came in 362 to consult the oracle about his campaign against the Persians, the oracle (that is, the demon within it) remained dumb until at last, answering Julian's many sacrifices and supplications, it told him, "The dead prevent me from speaking."
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)