Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ -- Αθωνικά άνθη

«Καλόν το άλας· εάν δε και το άλας μωρανθή, εν τίνι αρτυθήσεται;…» Ο Κύριος.

Αναμφιβόλως διερχόμεθα μίαν από τας κρισιμωτέρας, ίσως, περιόδους της θρησκευτικής Εκκλησιαστικής και Εθνικής ζωής της Ελληνικής ημών Πατρίδος. Σπανίως η Εκκλησία της Ελλάδος εκλήθη ν’ αντιμετωπίση τοιαύτα και τοσαύτα προβλήματα, οία ανέκυψαν επί των ημερών μας, και γεννηθήσονται εν τη προοπτική του χρόνου, κατά τας αποκαλυπτικάς, ας διερχόμεθα, φάσεις της παγκοσμίου και ειδικώς της Ελληνικής Ιστορίας. Εις ανάγκας, ου τας τυχούσας, περιεπλάκημεν ως Έθνος και Εκκλησία. Έσωθεν ταραχαί, έριδες, αιρέσεις, μάχαι. Έξωθεν κίνδυνοι, απειλαί, ταπεινώσεις. Πανταχόθεν ακαταστασίαι και «συνοχή εθνών εν απορία», εκ του φόβου των επερχομένων δεινών. Ο ευσεβής λαός μας τιτρώσκεται την φιλοτιμίαν εκ των αλλεπαλλήλων εθνικών ταπεινώσεων και των προσγινομένων ύβρεων κατά της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία πάσχει, το μεν δια την λύπην του λαού, το δε δια την επιπολάσασαν αμαρτίαν, εξ ης και αι συμφοραί. Ημείς εντεύθεν της δραστηριότητος της Εκκλησίας, ως έξω όντες του κόσμου, ταπεινοί Μοναχοί, αλλά καλοί δέκται της αγωνίας της στρατευομένης Εκκλησίας και του Έθνους, συμπάσχομεν και «εν στεναγμοίς αλαλήτοις» αναφέρομεν τας ικετηρίας ημών προς τον «δυνάμενον σώζειν» ημάς και τον κόσμον.

Τη ΚΓ΄ (23Η) Ιουλίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΙΕΖΕΚΙΗΛ.

Ιεζεκιήλ ο Προφήτης ήτο υιός Βουζεί, εκ της γης του Αριρά της ιερατικής, προφητεύσας πλέον των είκοσι δύο (595 – 572) ετών. Αιχμαλωτισθέντων δε των Εβραίων υπό του Ναβουχοδονόσορος και οδηγηθέντων εις την Βαβυλώνα, ωδηγήθη και αυτός μετ’ αυτών. Κατά δε το πέμπτον έτος της αιχμαλωσίας ταύτης ήρχισε να προφητεύη. Αφού δε προεφήτευσε πολλάς προφητείας εις τον λαόν των Ιουδαίων, έδωκε και τούτο το παράδοξον σημείον, ότι προσέχοντες εις τον ποταμόν της Βαβυλώνος τον καλούμενον Χοβάρ, όταν μεν ίδωσιν αυτόν ξηραινόμενον να ελπίζωσιν ότι θα επέλθη κατά της Βαβυλώνος το δρέπανον της ερημώσεως, όταν δε τον ίδωσιν αυξάνοντα τότε να ελπίζωσιν ότι θα επανέλθωσιν εις την Ιερουσαλήμ. Συναθροισθέντων δε ποτε περί αυτόν πολλών Εβραίων, φοβηθέντων μη οι Βαβυλώνιοι εξαναστώσι κατ’ αυτών και τους φονεύσωσιν, ο Προφήτης εσταμάτησε την ροήν του ποταμού, διελθόντες δε οι Εβραίοι ελυτρώθησαν· οι δε Βαβυλώνιοι, τολμήσαντες να καταδιώξωσιν αυτούς, εις αυτόν κατεποντίσθησαν.

ΑΠΟ την «ΙΘ´ Ὁμιλία» τοῦ Μ. Μακαρίου:

«Ὅποιος θέλει νὰ προσέλθη στὸν Κύριον καὶ νὰ καταξιωθῆ νὰ λάβη τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ νὰ γίνη κατοικητήριον τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ γεμίση τὸν ἑαυτόν του μὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὥστε νὰ μπορέση μὲ καθαρὸν καὶ ἄμωμον τρόπον νὰ ἀποκτήση τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ τηρήση τὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ, αὐτὸς ὀφείλει νὰ ἀρχίση ἀπὸ τὴν πίστη. Νὰ πιστεύη δηλαδὴ στὸν Κύριον μὲ ἀπόλυτη βεβαιότητα καὶ νὰ παραδίνη ὅλον τὸν ἑαυτόν του στὰ λόγια καὶ στὶς ἐντολές του καὶ νὰ ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ ὅλα τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, ποὺ τὸν δεσμεύουν, γιὰ νὰ μὴ ἀσχολῆται ὅλος ὁ νοῦς του σὲ κοσμικὰ πράγματα. Καὶ πρέπει νὰ προσκαρτερῆ πάντοτε στὴν προσευχὴ μὲ πίστη, προσευχὴ προσδοκίας στὸν Κύριον, καὶ περιμένοντας πάντοτε τὴν ἐπίσκεψη καὶ τὴν βοήθειά Tου, ἔχοντας συνεχῶς τὸν νοῦ του σὲ αὐτὴν τὴν προσδοκία».

-------------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Μάλλιασε η γλώσσα των αγίων πατέρων της Εκκλησίας να τα λέει! Χιλιοειπωμένα λόγια και σήμερα από πολλούς! Αν όλοι μας αυτά τα λόγια τα αποτυπώναμε και ως πράξη θα είμασταν όλοι άγιοι! Όμως δε το κάνουμε όλοι, κι εμείς που το λέμε δε το κάνουμε! Ελάχιστοι, ελαχιστότατοι ενεργούν με λόγο και πράξη, κι αυτό θεωρώ το γνωρίζει ο Θεός πολύ καλά τί είμαστε κατά βάθος! Άρα μας ανέχεται, περιμένει, μακροθυμεί, μας δίνει χρόνο, σαν εκείνο το πατέρα που περίμενε στο κατώφλι το νεαρό γιό του που πήρε τη περιουσία που νόμιζε ότι του ανήκε ως γιός του πατέρα και τη κατασπατάλησε στις ασωτίες και ανοησίες. Έτσι κάνουμε όλοι μας, νεαροί ανώριμοι που πιστεύουν ότι πάντα διαρκεί η νεότητα και η σφρυγηλότητα, η ορμή και η ενέργεια. Ο χρόνος που δόθηκε προς πνευματική ενηλικίωση ολοένα λιγοστεύει, ή μάλλον επειδή είναι άδηλη η μέρα της απόδοσης του ταλάντου ενώπιον της δικαιοσύνης, μετά τη βραχεία διάβαση από τη κοιλάδα του κλαυθμού και της ερήμου, εμείς συμπεριφερόμαστε ως να μην υπάρχει τίποτε άλλο παρά γη και ανάλωση και μετά ανυπαρξία! Πόσο λάθος κάνουμε όλοι μας, την οικονομία Εκείνου τη νομίσαμε άσκοπη και ψευδή, δυστυχώς όπως είπε αναρίθμητοι θα είναι οι κλητοί να συμμετάσχουν στο τραπέζι της Βασιλείας όμως ελάχιστοι θα τα καταφέρουμε να μπούμε στη γη της Επαγγελίας.

Σέ τί απέτυχαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι --- Tου ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη



Όταν η γνώση εκτοπίζει τήν Πίστη

«Έπρεπε η ΓΝΩΣΗ να μετατραπεί σε ‘’πίστη’’. Όπως κι έγινε...» (Βαγγέλης Παπαθανασίου) (*)

 Όταν βλέπει κανείς 5,3 χιλ. Λάϊκ (likes) καί 3.815 Κοιν. (κοινοποιήσεις), καταλαβαίνει ότι η εν Ελλάδι κατάσταση, είναι πλέον μή αναστρέψιμη. Καταλαβαίνει, ακόμη, γιατί τόσο βλακώδη δημοσιεύματα γίνονται ανάρπαστα ( ή viral όπως γράφουν καί λένε οι δυτικοτραφείς ελληνικές μαϊμούδες), αφού μέτρο σύγκρισης καί αναγωγής τών γραφομένων τού διάσημου μουσικοσυνθέτη δέν υπάρχει. Οι Νεοέλληνες έμαθαν νά επιβραβεύουν όλους όσους τούς "ξύνουν" τά αυτιά. Εν προκειμένω "κνηθόμενοι τή ακοή" - διά τής Μουσικής δηλαδή - καθώς σοφά γράφει ο Απ. Παύλος : «3 ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται ἀλλὰ κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοὴν» (2Τμ. δ ').

 Συμπέρασμα : Η κοινωνική μηχανική, άλλως social engineering, αποδίδει.

Αυτό δέν τό γνώριζαν, ευτυχώς, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Άν είχαν βάλει μπροστά τούς αλγόριθμους - χρέος οφείλουμε στούς Βαβυλωνίους ή Πέρσες - είναι μάλλον απίθανο νά υπήρχε σήμερα ζωή στόν Πλανήτη Γή.

 Βεβαίως, άν οι αλγόριθμοι είχαν ανακαλυφθεί τήν εποχή τού Προφήτη Ιωνά, τίποτα δέν θά υπήρχε. Η Γή θά ήταν νεκρός Πλανήτης, κάτι σάν τόν Άρη :

« 3  καὶ ἀνέστη Ἰωνᾶς καὶ ἐπορεύθη εἰς Νινευή, καθὰ ἐλάλησε Κύριος· ἡ δὲ Νινευὴ ἦν πόλις μεγάλη τῷ Θεῷ ὡσεὶ πορείας ὁδοῦ τριῶν ἡμερῶν.» (Ιων. Γ', Π. Διαθήκη)

 (*) Διαβάστε πρώτα αυτό μέ αντιγραφή-επικόλληση στήν μηχανή αναζήτησης  

https://www.facebook.com/kypchri/posts/10219454875897931

Παρανοίας τῶν «ἐμβολιαστῶν» συνέχεια* -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ὅπως διδάσκεται εἰς τούς πρωτοετεῖς φοιτητάς τῆς Οἰκονομικῆς Ἐπιστήμης, ὁ κάθε ὀρθολογικός ἄνθρωπος εἶναι πρόθυμος νά προβῇ εἰς ἕν ἐπιπλέον βῆμα εἰς τήν ἐκτέλεσιν μίας δραστηριότητος πού ἔχει ἀναλάβει μόνον ἄν τό προσδοκώμενον ὁριακόν ὄφελος ἀπό τό ἐπιπλέον αὐτό βῆμα (γνωστόν εἰς τήν διεθνῆ βιβλιογραφίαν ὡς Expected Marginal Benefit, EMB) εἶναι μεγαλύτερον ἤ ἴσον μέ τό προσδοκώμενον ὁριακόν κόστος (Expected Marginal Cost, EMC), εἰδάλλως, δέν κάμνει τό ἐπιπλέον βῆμα. Ὁ θεμελιώδης αὐτός κανών (EMB >= EMC) ἔχει ἐφαρμογήν εἰς πᾶσαν δραστηριότητα τῆς καθημερινότητός μας καί πρέπει νά τόν ἐφαρμόζωμεν, ἄν θέλωμεν νά λεγώμεθα λογικοί ἄνθρωποι καί ὄχι παρανοϊκοί.

Ἡ δυσκολία ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τοῦ κανόνος ἔγκειται εἰς τό γεγονός ὅτι ἀπαιτεῖται συλλογή καί ἐπεξεργασία τῶν σχετικῶν μέ τήν δραστηριότητα πληροφοριῶν, οὕτως ὥστε νά ἐκτιμήσωμεν ὀρθολογικῶς τά ὡς ἄνω μεγέθη, EMB καί EMC. Αὐτό σημαίνει ὅτι πρέπει νά λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν καί νά σταθμίσωμεν ὅλας τάς σημαντικάς σχετικάς πληροφορίας πού ὑπάρχουν, συμφώνως μέ τήν ἐπικρατοῦσαν θεωρίαν διαμορφώσεως προσδοκιῶν, πού εἶναι ἡ θεωρία ὀρθολογικῶν προσδοκιῶν (Rational Expectations Hypothesis). Ἐάν τις λάβῃ ἀπόφασιν ἀνορθολογικῶς, τοὐτέστιν μετρῶν καί συγκρίνων ἐσφαλμένως αὐτά τά μεγέθη, τότε εἶναι παρανοϊκός. Ἐάν δέ ἡ ἀπόφασίς του αὐτή ἐπηρεάζῃ καί ἄλλους, τότε εἶναι καί ἀπατεών ἤ ἀκόμη καί ἐγκληματίας, ἀναλόγως μέ τήν ζημίαν πού θά προκαλέσῃ ἡ ἀνορθολογική αὐτή ἀπόφασίς του.

Εἰς τό φλέγον θέμα τῶν γνωστῶν «ἐμβολίων κατά τοῦ κοροναϊοῦ» (ἄν εἶναι ὀρθόν νά ὀνομάζωνται ἔτσι), οἱ «ἐμβολιασταί» «πολιτικοί», «δημοσιογράφοι», «ἐπίσκοποι», «καθηγηταί» κ.ἄ. ὁμιλοῦν μέ προδήλως ἐσφαλμένας ἐκτιμήσεις τῶν EMB καί EMC καί μέ περισσόν φανατισμόν ὑπέρ τῶν «ἐμβολίων», ἀποτολμῶντες μάλιστα νά τά ἐπιβάλουν ὑποχρεωτικῶς, παρά τό γεγονός ὅτι τοιοῦτον τι ἐγχείρημα ἀντιβαίνει εἰς αὐτό τοῦτο τό Σύνταγμα, τούς νόμους καί τάς διεθνεῖς Συμβάσεις διά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἐφόσον μέχρι καί τό τέλος τοῦ 2023 τά ἐν λόγῳ «ἐμβόλια» θά διανύουν τό πειραματικόν στάδιον, συμφώνως μέ τούς ἀμερολήπτους Εἰδικούς Ἐπιστήμονας τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ Ἐξωτερικοῦ (καί ὄχι τούς καλοπληρωμένους ἀπό τάς φαρμακευτικάς ἑταιρείας πού παράγουν τά ἐν λόγῳ «ἐμβόλια» κυβερνητικούς παπαγάλους), ἕπεται ὅτι δέν ὑπάρχουν ἀκόμη ἐπαρκῆ ἀκριβῆ δεδομένα διά τήν μέτρησιν τῶν EMB καί EMC. Τά δεδομένα πού ὑπάρχουν αὐτήν τήν στιγμήν δείχνουν ὅτι τά «ἐμβόλια» δέν εἶναι ἀποτελεσματικά, ἐφόσον οἱ ἐμβολιασθέντες δύνανται νά νοσήσουν ἀπό κοροναϊόν καί νά τόν μεταδώσουν. Δείχνουν ἐπίσης ὅτι δέν εἶναι οὔτε ἀσφαλῆ, ἐφόσον τά δημοσιευθέντα περιστατικά σοβαρῶν παρενεργειῶν καί θανάτων ἀπό τά ἐν λόγῳ «ἐμβόλια» εἶναι τόσον πολλά καί αὐξάνονται καθημερινῶς, ὥστε νά ὑπερβαίνουν κατά πολύ κάθε ἱστορικόν προηγούμενον καί νά προκαλοῦν τήν αἴσθησιν ὅτι εἶναι πολύ πιθανόν νά μήν ἰσχύῃ ὁ ὡς ἄνω θεμελιώδης κανών ὀρθολογισμοῦ (EMB >= EMC), ἀλλ’  ἡ ἀνισότης EMB < EMC, δεδομένου μάλιστα ὅτι ἡ θνητότης τοῦ κοροναϊοῦ εἶναι μόνον 0,15% ἐπί τῶν νοσούντων, τοὐτέστιν ποσοστόν 99,85% τῶν νοσούντων ἀπό κοροναϊόν ἐπιβιώνει καί ἄρα τό EMB ἀπό τά «ἐμβόλια» εἶναι πολύ μικρόν. Μάλιστα, πλῆθος κορυφαίων Ἐπιστημόνων ἐκτιμοῦν ὅτι ὄντως ἰσχύει ἡ ἀνισότης EMB < EMC. Εἰς αὐτήν τήν περίπτωσιν, ἡ ὑποχρεωτική ἐπιβολή τῶν «ἐμβολίων» ἀποτελεῖ ἔγκλημα κατά τῆς ἀνθρωπότητος καί οἱ ὡς ἄνω προπαγανδισταί τῶν «ἐμβολίων» πρέπει νά λογοδοτήσουν εἰς μίαν Νυρεμβέργην 2. Θά πρέπῃ δέ νά ἐξηγήσουν εἰς τό Δικαστήριον διά ποῖον λόγον δέν διέδωσαν τά ὑπάρχοντα φάρμακα κατά τοῦ κοροναϊοῦ, ἐφόσον αὐτά ἔχουν ἤδη ἀποδειχθῆ ἀποτελεσματικά, ἀλλ’ ἐπιβάλλουν μέ φανατισμόν ὑποχρεωτικῶς τά πειραματικά «ἐμβόλια», καθιστῶντες ἔτσι «πειραματανθρώπους» ὅσους τό δέχονται κατόπιν στυγνῶν ἐκβιασμῶν, ὅτι θ’ ἀπολέσουν τήν θέσιν των, δέν θά δύνανται νά ταξιδεύσουν, νά συμμετέχουν εἰς κοινωνικάς δραστηριότητας κ.λπ.

Ἰσχυρίζονται, λοιπόν, ψευδῶς οἱ «ἐμβολιασταί» ὅτι «τό ὄφελος τῶν «ἐμβολίων» ὑπερβαίνει τό κόστος»! Ὡς προανεφέρθη, ὅμως, αὐτό εἶναι τό ζητούμενον, καί ἄρα εἶναι ἄκρως παράλογον νά λαμβάνηται ὡς δεδομένον! Δηλαδή, οἱ «ἐμβολιασταί» διαπράττουν τό γνωστόν λογικόν σφάλμα «τῆς λήψεως τοῦ ζητουμένου» (γνωστόν ὡς begging the question). Τό σφάλμα αὐτό ἀποτελεῖ τήν βάσιν τῆς παρανοίας των. Ἐάν ἀποδειχθῆ μελλοντικῶς ὅτι ὄντως ἰσχύει ἡ ἀνισότης EMB < EMC, ὅπερ ἀπευχόμεθα, τότε θ’ ἀποδειχθῇ καί ὅτι οἱ «ἐμβολιασταί» θά ἔχουν διαπράξει ἔγκλημα κατά τῆς ἀνθρωπότητος καί θά πρέπῃ νά καταδικασθοῦν δι’ Ἐσχάτην Προδοσίαν. Θά εἶναι ὅμως πολύ ἀργά διά πολλούς συνανθρώπους μας πού εἴτε θ’ ἀποθάνουν ἀπό τά «ἐμβόλια», εἴτε θά ὑποστοῦν σοβαράς καί μονίμους παρενεργείας ἀπό αὐτά (παραλύσεις, τερατογενέσεις, θρομβώσεις, μυοκαρδίτιδας, ἐγκεφαλικά κ.ἄ.), εἴτε θά διωχθοῦν ἀπό τήν παρανοϊκήν «κυβέρνησιν» καί ἀπό ὅσους ἄλλους παρανοϊκούς ἤ δειλούς ὑλοποιοῦν τό ἄκρως παράνομον καί ἄκρως παρανοϊκόν μέτρον τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ, καί βεβαίως οἱ νερώνειοι αὐτοί διωγμοί θά τούς ὁδηγήσουν εἰς τήν οἰκονομικήν ἤ/καί τήν οἰκογενειακήν καταστραφήν, ἐπειδή ὀρθῶς ἀρνοῦνται νά συμπλεύσουν μέ τήν ὡς ἄνω παράνοιαν καί ἄκραν παρανομίαν.

 

Συνεπῶς, μέ βάσιν τήν μακροσκελῆ καί ἄκρως τεκμηριωμένην μήνυσιν πού κατέθεσεν προσφάτως ὁ Δικηγόρος Ἀθηνῶν κ. Νικόλαος Ἀντωνιάδης, πρέπει πάραυτα νά παρέμβῃ κάποιος Ἔντιμος καί Πατριώτης Εἰσαγγελεύς, ἄν ὑπάρχῃ ἀκόμη αὐτό τό εἶδος, διά νά σταματήσῃ τό παρανοϊκόν αὐτό ἔγκλημα, διά τό ὁποῖον μία μόνον ἐξήγησις ὑπάρχει: ἡ γνωστή νεοταξική ἐμμονή νά μειωθῇ δραστικῶς ὁ πληθυσμός τῆς γῆς. Ἡ ἐγκληματική αὐτή ἐμμονή ἔχει τάς ρίζας της εἰς τήν Μαλθουσιανήν ἀνοησίαν, ὅτι ὁ πληθυσμός πολλαπλασιάζεται γρηγορώτερα ἀπό τήν παραγωγήν τροφίμων καί ἄρα, μακροχρονίως, θά καταστῇ ἀδύνατος ἡ ἐπάρκεια τροφίμων. Τό συμπέρασμα αὐτό εἶναι βεβαίως παρανοϊκόν, διότι ἀγνοεῖ τήν πρόοδον τῆς τεχνολογίας. Τό 1800 μ.Χ. τό 90% τοῦ πληθυσμοῦ τῶν Η.Π.Α. ἀπησχολεῖτο εἰς τόν ἀγροτικόν τομέα, ἀλλά τά ἀγροτικά προϊόντα ὄντως μετά δυσκολίας ἤρκουν διά νά θρέψουν τόν πληθυσμόν τῶν Η.Π.Α., ἐνῷ σήμερον μόνον τό 3% περίπου ἀπασχολεῖται εἰς τόν ἀγροτικόν τομέα, ἀλλά, λόγῳ τῆς τεχνολογικῆς προόδου, τά ἀγροτικά προϊόντα ὑπερπερισσεύουν! Ἐπειδή, λοιπόν, τό Μαλθουσιανόν ἐπιχείρημα ἔχει καταρρεύσει, οἱ Νεοταξῖται παγκοσμιοποιηταί (=Σατανισταί) σερβίρουν τώρα τήν δαιμονικήν Εὐγονικήν, προκειμένου νά μειώσουν κατά τά 2/3 τόν πληθυσμόν τῆς γῆς, ὅπως μᾶς προειδοποίησε ἀπό τό 2009 ἡ πρώην Ὑπουργός Ὑγείας τῆς Φινλανδίας Δρ. Rauni Kilde ( https://www.youtube.com/watch?v=525C-_GzMoU ) καί ὀλίγα ἔτη ἀργότερον ὁ Bill Gates, ὁ ὁποῖος μάλιστα μᾶς εἶπε καί τόν τρόπον ἐξολοθρεύσεως μέρους τοῦ πλθυσμοῦ, ἤτοι τά «ἐμβόλια», αἱ ὑπηρεσίαι ἀναπαγωγῆς (διά τῶν ἀμβλώσεων), καθώς καί αἱ ὑπηρεσίαι ὑγείας (https://www.youtube.com/watch?v=kpXa7Iy7BhI ). Αἰ δέ γνωσταί «πλάκες καθοδηγήσεως τῆς Τζιώρτζια» μᾶς ἔχουν προειδοποιήσει ἐδῶ καί ἀρκετάς δεκαετίας διά μίαν πολύ δραστικωτέραν μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ (https://gdailynews.wordpress.com/2011/07/14/%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B6%CF%8E%CF%81%CF%84%CE%B6%CE%B9%CE%B1/ ). Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ὡς ἄνω παρανοϊκή ἐμμονή τῶν νεοταξιτῶν «ἐμβολιαστῶν».  

 

*Μία πρώτη (συντομωτέρα) ἐκδοχή τοῦ ἄρθρου ἐδημοσιεύθη εἰς τό ἱστολόγιον «Πενταπόσταγμα»  (https://www.pentapostagma.gr/ekklisia/pneymatika-ofelima/7024837_i-paranoia-ton-emboliaston ).

Η Σκέπη της Θεοτόκου

Η εορτή της αγίας Σκέπης της Θεοτόκου ( 1η , και αργότερα , 28η Οκτωβρίου ) αντλεί την υπόθεσή της από τον βίο του οσίου Ανδρέα, του δια Χριστόν σαλού. Η εμφάνιση της Θεοτόκου στον όσιο έγινε αφορμή να καθιερωθεί η εορτή αυτή. 

Το περιστατικό συνέβη στη νότια πλευρά του ναού των Βλαχερνών, στο παρεκκλήσιο της αγίας Σορού, όπου φυλάσσονταν η εσθήτα, ο πέπλος και μέρος της ζώνης της Θεοτόκου. 
Στο παρεκκλήσιο αυτό γινόταν κάποτε ολονυκτία. Εκεί πήγε να προσευχηθεί και ο όσιος Ανδρέας μαζί με τον μαθητή του άγιο Επιφάνιο.
 
Ήταν η ώρα περίπου δέκα το βράδυ, οπότε ο όσιος βλέπει τη Θεοτόκο να προχωρεί από τις βασιλικές πύλες προς το άγιο θυσιαστήριο.
 
Φαινόταν πολύ ψηλή και είχε λαμπρή τιμητική συνοδεία λευκοφόρων αγίων. Ανάμεσά τους ξεχώριζαν ο Τίμιος Πρόδρομος και ο Θεολόγος Ιωάννης, οι οποίοι βάδιζαν δεξιά και αριστερά της. Από τους λευκοφόρους άλλοι προπορεύονταν και άλλοι ακολουθούσαν ψάλλοντας ύμνους και άσματα πνευματικά.
 
Όταν πλησίασαν στον άμβωνα , είπε ο όσιος Ανδρέας στον Επιφάνιο:
 
- Βλέπεις, παιδί μου, την Κυρία και Δέσποινα του κόσμου;
 
- Ναι, τίμιε πάτερ, αποκρίθηκε ο νέος.
 
Η Θεοτόκος την ώρα εκείνη γονάτισε και προσευχήθηκε για πολλή ώρα. Παρακαλούσε τον Υιό της για τη σωτηρία του κόσμου και έβρεχε με δάκρυα το πρόσωπό της. Ύστερα μπήκε στο άγιο θυσιαστήριο και προσευχήθηκε για τους πιστούς που αγρυπνούσαν.
 
Όταν τελείωσε τη δέησή Της, με μια κίνηση χαριτωμένη και σεμνή έβγαλε από την άχραντη κεφαλή Της το αστραφτερό μαφόριο , και το άπλωσε σαν σκέπη με τα πανάγια χέρια Της πάνω στο εκκλησίασμα.
 

Έτσι απλωμένο το έβλεπαν και οι δυό τους για πολλή ώρα να εκπέμπει δόξα θεϊκή. Όσο φαινόταν εκεί η Θεοτόκος, φαινόταν και το ιερό μαφόριο να σκορπίζει τη χάρη του. Όταν Εκείνη άρχισε να ανεβαίνει στον ουρανό, άρχισε κι εκείνο να συστέλλεται λίγο-λίγο και να χάνεται.

Βίος και πολιτεία της Αγίας ενδόξου Πανευφήμου Μυροφόρου και Ισαποστόλου Μαρίας της Μαγδαληνής.

Εγώ τους εμέ φιλούντας αγαπώ, οι δε εμέ ζητούντες ευρίσκουσι χάριν και δόξαν. Ηγάπησαν βεβαίως πάντες οι Άγιοι τον Θεόν, και δια τούτο εύρον χάριν και δόξαν παρ’ αυτού. Χάριν μεν εύρον διότι τα σώματα αυτών, κείμενα εν τοις μνήμασι, αναβλύζουσι μύρα και θαύματα επιτελούσιν εις τους ορθώς και μετά πίστεως προστρέχοντας εις αυτούς. Δόξαν δε έλαβον την ουράνιον εκείνην του Θεού, εις την Βασιλείαν των ουρανών. Διότι πόσην δόξαν θέλουσιν έχει οι Άγιοι, όταν ακούσωσι παρά του Χριστού το «Ευ δούλοι αγαθοί, επί ολίδα ήτε πιστοί, επί πολλών καταστήσω υμάς, εισέλθετε εις την βασιλείαν μου»; Ίδετε τι κέρδος έχουσι οι ζητούντες το θέλημα αυτού και τας εντολάς αυτού τηρούντες. Ούτοι είναι μακάριοι, ούτοι θέλουσιν ίδει τον Θεόν, ούτοι θέλουσιν εύρει την χάριν αυτού και την δόξαν. Εκ τούτων μία υπάρχει και η ένδοξος Μαρία η Μαγδαληνή, διότι αύτη τον Θεόν εζήτησε και ηγάπησεν αυτόν· διο χάριν εύρε και δόξαν αυτού, και εγένετο Αγία και Ισαπόστολος. Εις πολλούς δε τόπους το όνομα το άγιον αυτού εκήρυξε, και Μυροφόρος εγένετο, και θαυματουργός κατέστη, και τους πόδας του Κυρίου εφίλησε, και πολλά πράγματα εύρομεν εις τας αγίας Γραφάς δι’ αυτής. Αλλά και οι τέσσαρες Ευαγγελισταί δοξάζουσι αι επαινούσιν αυτήν, περί της αγάπης και της πίστεως, την οποίαν είχεν εις τον Χριστόν.

Mary Magdalene, the Holy Myrrh-bearer and Equal to the Apostles

Saint Mary was from Magdala in Galilee on the Sea of Tiberias, and for this was named Magdalene. When the Lord Jesus cast out seven demons from her, from which she had been suffering, she became His faithful and inseparable disciple, following Him and ministering unto Him even to the time of His crucifixion and burial. Then, returning to Jerusalem together with the rest of the Myrrh-bearers, she prepared the fragrant spices for anointing the body of the Lord. And on the Lord's day they came very early to the tomb, even before the Angels appeared declaring the Resurrection of the Lord.

Όλες οι θρησκείες είναι μυριάδες μονοπάτια που οδηγούν σε έναν Θεό

 Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, εκπρόσωπος του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, πιστεύει ότι όλες οι θρησκείες είναι ίσες και η μία δεν πρέπει να υπερισχύει της άλλης.

Στις 15 Ιουλίου 2021, ο επικεφαλής Αρχιεπισκοπής του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης στις Ηνωμένες Πολιτείες, Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, μιλώντας στη Νέα Υόρκη στη Διεθνή Διάσκεψη Κορυφής για τη Θρησκευτική Ελευθερία, είπε ότι όλες οι θρησκείες είναι «μυριάδες μονοπάτια που οδηγούν στο ίδιο μέρος».

Στην  έκθεση για τον «θρησκευτικό εθνικισμό» και «εθνικές θρησκείες», ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος σημείωσε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, «ανεξάρτητες θρησκευτικές οργανώσεις με χαρισματικούς ηγέτες χρησιμοποιούν τη δημόσια, πολιτική σφαίρα για να προωθήσουν τους δικούς τους στόχους».

Το έσχατον σύμπτωμα -- Του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Έχουν μιλήσει πολλοί και πολύ στις ημέρες μας για τη μεγάλη εσωτερική κρίση, που περνά ο άνθρωπος της εποχής μας. Καθώς βρέθηκε ξαφνικά μπρος στις ραγδαίες εξελίξεις του συγχρόνου πολιτισμού και δέχθηκε αφύλακτα τις καταιγιστικές συνέπειές του, ένιωσε αδύνατος και σμικρός αυτός ο άρχοντας της δημιουργίας να καταπατάται από τα ίδια του τα επιτεύγματα, να ασφυκτιά μέσα στις ίδιες του τις επιτυχίες. Από τη μια η τεχνολογία τον έκανε σκλάβο, από την άλλη η κουλτούρα του θόλωσε το μυαλό. Έτσι, ο άνθρωπος της εποχής μας έχασε την ισορροπία του και περπατά ανισόρροπος μέσα στην ιστορία. Του έμεινε όμως, οπωσδήποτε η συνείδηση του «είναι» του, που κινδυνεύει, η συναίσθηση της υπάρξεώς του που αγωνιά. Αυτή την αγωνία του συγχρόνου ανθρώπου την είδαμε πολλές φορές εκφρασμένη από τα ευφυή πνεύματα του καιρού μας να γίνεται τέχνη— λόγος, εικόνα, μουσική, καλλιτέχνημα— που κινούσε εμπνευσμένα το λαό σε προσπάθειες άμυνας και επιθέσεως. Την είδαμε ακόμη να γίνεται από ψυχές ευγενείς έργο προσφοράς στον συνάνθρωπο – πράξη κοινωνική, φιλανθρωπική, δράση αλληλεγγύης και θυσίας – που έδινε ανάσες ζωής, με τους τρόπους, που μόνο η αγάπη γνωρίζει, στον ταλαιπωρημένο μας κόσμο.

Τη ΚΒ΄ (22α) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μυροφόρου και Ισαποστόλου ΜΑΡΙΑΣ της Μαγδαληνής.

Μαρία η Μαγδαληνή κατήγετο από τα Μάγδαλα, τα οποία κείνται εις τα οροθέσια της Συρίας· προσελθούσα δε τω Χριστώ απηλλάγη δια της χάριτος αυτού των επτά δαιμονίων, τα οποία την ηνώχλουν, και ούτως ακολουθήσασα αυτώ και υπηρετούσα έως του πάθους και του Σταυρού, έγινε και Μυροφόρος και ευαγγελίστρια, και πρώτη αυτή, μεταξύ των άλλων Μυροφόρων, είδε την Ανάστασιν του Κυρίου, μετά της άλλης Μαρίας, της Υπεραγίας Θεοτόκου, όταν οψέ Σαββάτων, ήτοι μετά το Σάββατον, είδε τον Άγγελον, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος· όταν δε μετέβη το πρωϊ εις το μνήμα, τότε είδε δύο Αγγέλους εν λευκοίς καθεζομένους, και πάλιν είδε τον Χριστόν, τον οποίον νομίζουσα ότι είναι ο κηπουρός, και θέλουσα να εγγίση τους πόδας του, ήκουσε παρ’ αυτού: «Μη μου άπτου», καθώς αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Αύτη η Μυροφόρος μετά την Ανάληψιν του Κυρίου επορεύθη εις την Ρώμην, όπου παρουσιάσθη εις τον Τιβέριον και επέτυχε την τιμωρίαν του Πιλάτου. Είτα επέστρεψεν εις Ιεροσόλυμα, κατόπιν εξελθούσα δια δευτέραν φοράν εις το κήρυγμα επορεύθη και πάλιν εις τα μέρη της δύσεως. Μετά ταύτα ήλθεν εις την Έφεσον, ένθα εύρε τον Άγιον Ιωάννην τον Θεολόγον, και εκεί κοιμηθήσα οσίως ενεταφιάσθη παρά την θύρα του σπηλαίου, εντός του οποίου εκοιμήθησαν ύστερον οι επτά Παίδες οι εν Εφέσω. Ας ίδωμεν όμως τον κατά πλάτος Βίον αυτής, ίνα γνωρίσωμεν καλύτερον την Αγίαν.

 


Καιρός να ανανήψουν Γέροντες και Γερόντισσες, και, ή να ομολογήσουν, ή να παραιτηθούν

Τώρα που οι οικουμενιστές  καταστρέφουν κάθε τι το Ορθόδοξο, οι Μοναχοί και Μοναχές, οι Κανονικοί λεγόμενοι, αφού ο βίος των πρέπει να ρυθμίζεται υπό των ιερών Κανόνων, ποίαν απολογίαν θα δώσουν στον Θεόν διά την αδικαιολόγητον σιγήν των; Πώς θα αντικρύσουν τους συναδέλφους των ομολογητάς την ημέραν της Κρίσεως, όταν εκείνοι διά πολύ μικρότερα εξωρίσθησαν και ποικίλως εβασανίσθησαν, αυτοί δε ακολουθούν τους συμμαχήσαντας με την αίρεσιν επισκόπους των;


Βεβαίως δικαιολογούνται, ότι διατηρούν τα ιερά καθιδρύματα και ποικίλως ανακαινίζουν, αλλ' η καύχησις αυτή είναι ματαία και ανυπόστατος, αφού γίνονται αιτία να διατηρήται και μεγαλύνεται η αίρεσις. Παρομοίως εκαυχώντο διάφοροι ηγούμενοι έπί εικονομαχίας, κοινωνούντες με τους αιρετικούς εικονομάχους, προφάσει διατηρήσεως των Μονών και διασώσεως των Μοναχών, προς τους οποίους γράφει τα εξής φοβερά ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης:

«Ώ της πωρώσεως!, ώ της θεομαχίας! Χριστός ήρνητο... επίσκοποι περιορίζοντο... μοναχοί και μονάζουσαι, λαϊκοί, λαΐζουσαι· οι μεν τυπτόμενοι, οι δε φρουρούμενοι· άλλοι λιμοκτονούμενοι, έτεροι ξεόμενοι· ... έτεροι θανατούμενοι... και συ, ώ τρισάθλιε, αιχμαλωτισθείς στην ψυχοφθόρον κοινωνίαν της αιρέσεως και διαμένων εις το ολετήριον, ως πρέπει να λεχθή και όχι Μοναστήριον, κομπάζεις ότι είσαι καλά! ... Ποίον ναόν διετήρησας, αφού εμίανας τον ναόν του Θεού που είσαι συ ο ίδιος; Ποίους δε αδελφούς διέσωσας, αφού κατεστράφησαν διά της ολεθρίας σου κοινωνίας μετά της αιρέσεως;» (Ρ.
G. 99, 1337C).


Καιρός να ανανήψουν Γέροντες και Γερόντισσες, και, ή να ομολογήσουν, ή να παραιτηθούν, διότι, αν δεν μετανοήσουν, ως τονίζει ο ανωτέρω φωστήρ, «ου χριστιανούς ηγητέον»!

Kαθαρές σοφιστείες του διαβόλου

Aυτή την εποχή όπως η σημερινή, που η κρίση έχει και έκταση και βάθος, η αποκλειστική σωτηρία μας είναι η Αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά, είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν' αποκοιμίζονται οι πιστοί, κι' οι υπηρέτες του διαβόλου  οικουμενιστές  να δρουν ανενόχλητοι!

Ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος -- Του αειμνήστου Στέργιου Ν. Σάκκου, ῾Ομ. Καθ. Πανεπιστημίου

ΜΟΝΑΔΙΚΗ εἶναι ἡ θέση πού κατέχει μέσα στήν ᾿Εκκλησία ἡ Μητέρα τοῦ Κυρίου μας καί ξεχωριστή μέσα στίς καρδιές τῶν πιστῶν. ῾Η ταπεινή καί ὁλοκληρωτική προσφορά της στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ κόσμου τήν ὕψωσε καί τήν δόξασε πάνω ἀπό ὅλους τούς ἁγίους, ὥστε νά εἶναι ἡ Παναγία μας. Τό μεγαλεῖο της ὅλο, πράγματι, βρίσκεται στό ὅτι δέχθηκε ὑπάκουα καί ταπεινά νά δανείσει στόν Θεό τήν σάρκα καί τό αἷμα της καί μυστηριακά καί ὑπεράνθρωπα νά γεννήσει τόν Θεάνθρωπο. Γιʼ αὐτό καί εἶχε τήν τιμή ἡ Παρθένος Μαρία νά γίνει ὁ πρῶτος ἀνθρωπόθεος. ῾Ο Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, λένε οἱ πατέρες, γιά νά κάνει τόν ἄνθρωπο Θεό· αὐτό σημαίνει, νά τοῦ ἐξασφαλίσει τήν σωτηρία ἀπό τόν ὄλεθρο τῆς ἁμαρτίας καί νά τοῦ χαρίσει τήν μετοχή στή θεία μακαριότητα, τήν αἰωνιότητα τῆς ἀληθινῆς ζωῆς. Τό ἔργο τῆς λυτρώσεως, πού συντελέσθηκε μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐπιτελεῖται γιά ὅλους ὅσους πιστεύουν στό ὄνομά του, μέσα στήν ᾿Εκκλησία. Μέ τόν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου καί μέ τή χάρη τῶν μυστηρίων ὁ ἄνθρωπος μεταμορφώνεται, ἐγκεντρίζεται στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί θεώνεται. Πρῶτο καί κύριο ἁπτό στοιχεῖο αὐτῆς τῆς ᾿Εκκλησίας ἀνέδειξε ὁ Κύριος, πρίν ἀκόμη ἡ ᾿Εκκλησία ἱδρυθεῖ, τήν Παναγία!

John and Symeon the Fool for Christ

These Saints were from the city of Edessa in Mesopotamia and flourished during the reign of Justin the Younger (565-578). After a pilgrimage to Jerusalem they were moved with a desire to forsake the world; they were tonsured monks by the Abbot Nicon, and soon after left the monastery to struggle together in the wilderness near the Dead Sea. When they had passed a little more than thirty years together in silence and prayer, Symeon, having reached the heights of dispassion, departed for Emesa in Syria, where he passed the rest of his life playing the fool, saving many souls from sin while hiding his sanctity with seemingly senseless behavior. He reposed in 570; by the providence of God, John, who had remained in the wilderness, departed soon after.

ΔΡΟΣΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΑΣ -- Του Φώτη Κόντογλου

Στην καλοσύνη και την αγιότητα

Τούτος ο κόσμος είναι ανάποδος. Όπως και να κάνεις, δεν τον ευχαριστείς. Ούτε στον ήλιο τον βρίσκεις, ούτε στον ίσκιο. Ο κάθε ένας λέγει το κοντό του και το μακρύ τους. Για ό,τι ενθουσιάζεται ο ένας, για ίδιο στενοχωριέται ο άλλος. Άλλη φορά μπορεί οι άνθρωποι να μην ήτανε όλοι σύμφωνοι, μα για τους πιο πολλούς το καλό ήτανε καλό και το κακό, κακό. Τώρα ο καθένας έχει σηκώσει μια παντιέρα και κάνει τον καπετάν Έναν. Πολύς κόσμος διαβάζει με ευχαρίστηση αυτά που γράφω. Δεν είναι σπουδαία πράγματα, μόνο που τα λέω ίσια κι απλά όπως τα αισθάνουμαι, και δεν θέλω να είμαι ψεύτης στον εαυτό μου και στους άλλους. Αυτό μπορεί να το κάνει ο κάθε ένας. Μα οι πιο πολλοί μποδίζονται από τιποτένια πράγματα: ο ένας θέλει να φαίνεται πιο «βαθυστόχαστος» από ό,τι είναι, ο άλλος θέλει να φαίνεται μοντέρνος, να μην τον πάρουνε για χωριάτη, ο άλλος φοβάται μην τον πάρουνε για «αφελή», για όχι «σοβαρόν» άνθρωπο, ο άλλος δεν θέλει να δυσαρεστήσει κάποιον, έτερος κολακεύει τις γυναίκες και κάνει τον «ιππότη» μιλώντας με ψεύτικη ευγένεια κ.λ.π. Όσοι είναι ίσιοι και απλοί, δεν έχουνε καμμιά σκοτούρα. Ζούνε μακριά από λιβανίσματα από πονηριές ειδών – ειδών, από δυσπιστίες που φαρμακώνουνε τον άνθρωπο, από σκηνοθεσίες, από ψευτιές. Χαίρονται για τα καλά, για τα απλά, για τα αγνά, για τα σεμνά, για τα ταπεινά.

Paradise and Hell according to Orthodox tradition -- By Protopresbyter George Metallinos Dean of the Athens University School of Theology

On the Last Sunday of Lent “we commemorate the Second and Incorruptible Coming of our Lord Jesus Christ”.  The expression “we commemorate” of the Book of Saints confirms that our Church, as the Body of Christ, re-enacts in its worship the Second Coming of Christ as an “event” and not just something that is historically expected. The reason is, that through the Divine Eucharist, we are transported to the celestial kingdom, to meta-history. It is in this orthodox perspective, that the subject of paradise and hell is approached.

In the Gospels (Matthew, ch.5), mention is made of “kingdom” and “eternal fire”. In this excerpt, which is cited during the Liturgy of this Sunday, the “kingdom” is the divine destination of mankind. The “fire” is “prepared” for the devil and his angels (demons), not because God desired it, but because they are impenitent.  The “kingdom” is “prepared” for those who remain faithful to the will of God. “Kingdom” (the uncreated glory) is Paradise. “Fire” (eternal) is hell (eternal hell, v.46). At the beginning of history, God invites man into paradise, into a communion with His uncreated Grace.  At the end of history, man has to face paradise and hell. What this means, we shall see, further down.  We do however stress that it is one of the central subjects of our faith – it is Orthodox Christianity’s philosopher’s stone.

"ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''


 

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

Τη ΚΑ΄ (21η) Ιουλίου, μνήμη των Οσίων Πατέρων ημών ΣΥΜΕΩΝ του δια Χριστόν σαλού, και ΙΩΑΝΝΟΥ.

Συμεών και Ιωάννης οι δύο ούτοι Όσιοι Πατέρες ήλθον κατά τας ημέρας του βασιλέως Ιουστίνου του νέου, εν έτει φιη΄ (518), από την Έδεσσαν εις τα Ιεροσόλυμα κατά την εορτήν της Υψώσεως, δια να προσκυνήσουν τον Τίμιον Σταυρόν, καθώς και άλλοι πολλοί την ημέραν αυτήν προσέρχονται. Εκ τούτων ο πρώτος, ο Ιωάννης, πατέρα μεν είχε, μητέρα δε δεν είχεν. Ο δε έτερος, ο Συμεών, πατέρα δεν είχε, μόνον δε μητέρα, γεροντικής ηλικίας ογδοήκοντα περίπου ετών. Ήτο δε ο Ιωάννης ετών είκοσι δύο και τον υπάνδρευσεν ο πατήρ αυτού κατ’ εκείνον τον χρόνον. Είχον δε οι νέοι ούτοι πολλήν αγάπην μεταξύ των, ώστε δεν ηδύναντο ουδόλως να χωρισθώσιν ο εις από τον άλλον. Αφού λοιπόν επροσκύνησαν τους Αγίους Τόπους, ήλθον εις τον Ιορδάνην. Καθώς δε περιήρχοντο και παρετήρουν τους Οσίους Ασκητάς, ετρώθη η καρδία των εις τον θείον έρωτα και έβαλον κατά νουν να γίνουν Μοναχοί. Καθώς λοιπόν επροχώρουν έφιπποι (επειδή ήσαν πλούσιοι και ευγενέστατοι), όταν διέτρεξαν ικανόν δρόμον αφίππευσαν, έδωσαν δε τους ίππους των εις τους υπηρέτας και τους διέταξαν να ιππεύσουν και να προχωρήσουν, διότι εκείνοι είχον υπηρεσίαν, και κατόπιν θα τους έφθαναν. Όταν έμειναν μόνοι των, έδειξεν ο Ιωάννης εις τον Συμώνα τας δύο οδούς, όπου έβλεπε, λέγων:

Toυ προσφάτως κοιμηθέντος Γέροντος Χρυσοστόμου των Σπετσών:

Τις δύναται να φαντασθή την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της περιόδου εκείνης των Πατέρων, να κηρύσση εαυτήν οργανικόν μέλος ομοσπονδίας τινός, ενούσης Ευνομιανούς ή Ανομίους, Αρειανούς, Ημιαρειανούς, Σαβελλιανούς και Απολλιναριστάς; Βεβαίως ουδείς! Αλλά τουναντίον, ο α΄ Κανών της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου δεν ομιλεί περί ενώσεως με τοιαύτας ομάδας, αλλά ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΖΕΙ αυτήν! Εν τούτοις, η Ορθόδοξος Εκκλησία, Ήτις είναι «άθικτος παρθένος, Εκκλησία χιονόσωμος….σώφρων, άμωμος, ερασμία», ερρίφθη «εις τον κλίβανον» της φρικώδους ταύτης παναιρέσεως, δια της συμμετοχής εις την ειδικήν, δια την παναίρεσιν ταύτην λειτουργία της Λίμα, κατά την Έκτην Σύνοδον του Π.Σ.Ε. εις Βανκούβερ του Καναδά! (εφημ. Ορθόδοξος Τύπος 30-9-1983). Εάν εις τα ως άνω αναφερόμενα «υπαγορεύματα του διαβόλου» είχον αντισταθή οι Ποιμένες, ίσως δεν είχομεν φθάσει εις τον σωρείτην των βλασφημιών κατά του Αγίου Πνεύματος, εκ μέρους των «Φρουρών» της Ορθοδοξίας, προβαινόντων εις φιλαιρετικάς σχέσεις μετά των ετεροδόξων και κατακρημνιζομένων εις τα βαθέα σκότη της οικουμενιστικής πλάνης, όπου απαντούν τον βασικόν λίθον της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, τον αιρεσιάρχην πάπαν, τύπον του Αντιχρίστου!

Οι ερπύστριες «της Χούντας» των Αθηνών επιτίθενται -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η φαιά προπαγάνδα της κυβερνήσεως, δοτή υπό των άνωθεν υπερεθνικών διευθυντηρίων, σκοπεί εις το να καταπείσει, παντελώς παράνομα, περί του υποχρεωτικού εμβολιασμού, καταλύοντας παν ψήγμα Συνταγματικής νομιμότητας, ισοπεδώνοντας την ελευθερία αυτοδιάθεσης της υγείας του εκάστου πολίτη, παρεμβαίνοντας εις το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα εις τον ιδιωτικό του βίου, θεμελιώδη έκφανση της προσωπικότητάς του.

Το αφήγημα του υπαρκτού ιού της πανδημίας καθίσταται μέρος της προωθούμενης παγκοσμιοποίησης καθότι, οι αυθέντες σοφοί της Νέας Τάξης πραγμάτων, υπολαμβάνουν τον εαυτό τους, ως μικρό Θεό, έχοντες την απατηλή πεποίθηση ότι, θα διοικήσουν ανυπερθέτως, τους λαούς, δια της εξάρσεως της επιστήμης παρεμβαίνοντας εις τον πυρήνα της ανθρώπινης υπόστασης.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΙΚΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ – ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ Η ΜΗΝΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

 Χθες το βράδυ, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, κατόπιν συνεννοήσεώς μου με τον Διευθυντή Ασφάλειας Αττικής, Υποστράτηγο Πέτρο Τζεφέρη, και δια ζώσης συνάντησης μαζί του, και με τον διευθυντή της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, κατέθεσα στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, στην Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, μήνυση για συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, με βασικά εγκλήματα, αυτά των άρθρων 299 και 322 του Ποινικού Κώδικα, ήτοι για την με εξαπάτηση των πολιτών περιαγωγή τους σε κατάσταση στέρησης της ελευθερίας, και της ανθρωποκτονίας με δόλο.

Δεδομένου ότι η εγκληματική οργάνωση συνεχίζει μέχρι και σήμερα τη δράση της, η δράση αυτή συνιστά διαρκές έγκλημα και η αυτόφωρη διαδικασία, από την οποία ουδείς εκ των μηνυθέντων εξαιρείται (αυτόφωρο κακούργημα), δύναται να κινηθεί, και οι δράστες να συλληφθούν, ανά πάσα στιγμή, χωρίς χρονικούς περιορισμούς.

Η μήνυση στρέφεται κατά των :

----------------------------

Ἀγαπητέ μου Κύριε Ἀντωνιάδη, ἕνα μόνον ἔχω νά πῶ: Εἴθε ὁ Παντοδύναμος Κύριος καί ἡ Παναγία Μητέρα Του νά προφυλάσσουν καί νά καθοδηγοῦν ἐσᾶς καί τήν εὐλογημένην οἰκογένειάν σας καί βεβαίως νά εὐλογήσουν τό ἔργον σας. Ἀμήν! Γένοιτο!