Νομιμόφρονα υπακοή αντιφρονούντα προς Κρατική Προσταγή -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η θεσμική βία, δίδει δια του άρθρου 120 παράγραφος 2 και 4 του Συντάγματος εν γένει, εν συνδυασμώ με το άρθρο 103 ειδικότερον, εις τον Δημόσιο Υπάλληλο εις τα πλαίσια της εκτέλεσης των καθηκόντων του, να μετασχηματίσει θεμιτά το καθήκον νομιμοφροσύνης σε δικαίωμα αντίστασης κατά οιουδήποτε δίδει παράνομες ή πρόδηλα αντισυνταγματικές εντολές.

Εν άλλοις λόγοις, δυνάμει του άρθρου 24 και 25 του Ν. 3528/2007, ο κάθε δημόσιος υπάλληλος, οφείλει εις περίπτωση όπου κρίνει ότι η διαταγή την οποία επιχειρεί να εκτελέσει καθίσταται παράνομη,  να εκφράσει εγγράφως τις ενστάσεις του και να εξακολουθήσει να την εκτελέσει, δίχως τούτο να σημαίνει ότι η παράνομη αυτή εντολή προσκτάται νομιμότητα, απλώς επειδή ο υπάλληλος υπήκουσε.

Ομιλεί ο Σατανάς : Όλα επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων

Η δύναμις του Σατανά έγκειται εις αυτήν την φωτοφάνειάν του, εις τας περί αγάπης Θεού και του πλησίον θεωρίας του, εις τα δάκρυά του υπέρ της Εκκλησίας του Χριστού! Εις τας τάσεις δημιουργίας μιας «νέας και υγιούς τάξεως πραγμάτων», εις τον πόθον της άρσεως του «σατανικού» σχίσματος των Εκκλησιών, εις το ενδιαφέρον δια την αναπροσαρμογήν του Ευαγγελίου εις τα σύγχρονα δεδομένα, εις την αναψηλάφησιν θεολογικών, ηθικών και Εκκλησιαστικών θεμάτων, διότι ναι μεν – ομιλεί ο Σατανάς – οι άγιοι Πατέρες ορθώς εδογμάτισαν, αλλά η πρόοδος του κόσμου, αι ανάγκαι της νέας κοινωνίας, η ύψωσις της διανοητικής στάθμης των ανθρώπων, η ασύλληπτος εξέλιξις του τεχνικού πολιτισμού, όλα ταύτα, εν πάση περιπτώσει, επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων…. 

(Αθωνικά άνθη).

---------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Νομίζω ὅτι ὁ τίτλος τῆς παρούσης ἀναρτήσεως πρέπει νά συμπληρωθῇ, ὥστε νά γίνῃ:

Ὁμιλεῖ ὁ Σατανᾶς διά στόματος καί γραφίδος συγχρόνων Οἰκουμενιστῶν (= Σατανιστῶν): «Ὅλα ἐπιβάλλουν τήν ἐπανατοποθέτησιν τῆς Ἐκκλησίας ἐπί συγχρονισμένων βάσεων»

Εἰς πλήρη συμφωνίαν μέ τό δαιμονικόν "Great Reset" εἰς τήν γεωπολιτικήν, δηλαδή! Τήν πλήρη παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων εἰς τόν Σατανᾶν καί τά ὄργανά του ἀπεργάζονται οἱ Οἰκουμενισταί! Οἱ δέ «ἀντι-οικουμενισταί» τοῦ τύπου Σεραφείμ «Πειραιῶς» γράφουν μέν πύρινα ἄρθρα κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ταυτοχρόνως ὅμως χαϊδεύουν καί προσκυνοῦν τούς Οἰκουμενιστάς! Τέλος, ἡ μόνη ἐλπίς πού ὑπῆρχε μέχρι πρότινος, οἱ διάδοχοι τοῦ Ἁγίου πρ. Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου, ἔτρεξαν καί αὐτοί νά λάβουν μερίδιον εἰς τό "Great Reset" μέ τήν ἵδρυσιν «Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων» (Ν. 4301/14), ἡ ὁποία ἀποτελεῖ παναίρεσιν!

The Holy Prophet Elisseus (Elisha)

The Prophet Elisseus, the son of Saphat, was from the town of Abel-me-oul and had been a husbandman. In the year 908 B.C., at God's command, the Prophet Elias anointed him to be Prophet in his stead. This happened while Elisseus was plowing his land, having twelve oxen under yoke. Straightway, Elisseus slew the oxen and cooked them, using the wooden plough and the other instruments of husbandry as firewood; then he gave the oxen as food to the people. Bidding farewell to his parents, he followed Elias and served him until the latter was taken up as it were into Heaven (see July 20). When Elisseus received his teacher's mantle and the grace of his prophetic spirit twofold, he demonstrated whose disciple he was through the miracles he wrought and through all that is related of him in the Fourth Book of Kings. He departed full of days and was buried in Samaria, about the year 839 B.C.

Fr. Theodoros Zisis:

"I am not sure that if God calls me tonight and I leave this life, I do not know if I will find an excuse in front of the Saints, the Confessors, the Martyrs, for this attitude that we all hold now. Heresy is overflowing, pro-Papists and pro-ecumenists are all sheep wolves among us, and we making discretions  and we dispensate. I am trying to find an excuse for myself ...

Since the Bishops commemorate the Patriarch and therefore they are also subjected to the Canon: "the one who communicates with the one who is uncommunicable, becomes uncommunicable too"; and I  commemorate my Bishop, who commemorates the Patriarch, who communes with the Pope; and you faithful, you are coming to me who I commemorate the Bishop and you have communion and accept me. Therefore, a line - this line of transgression that begins with the Patriarch, begins slowly - slowly as if they are communicable vessels, to reach as a responsibility as far as to all of us!

But who from the Christians knows these teachings? Most of the laity will say: "But, since the Patriarch does it, since the Pope does it, what is my fault?". It's your fault too! Ignorance is not justified ...

We are all responsible. The Patriarch is not only responsible. It is not only the Bishop responsible, who is silent and this kind of silence constitutes a third kind of atheism. We, the Priests, are also responsible and together with us, you are also responsible, you laity, because  you are stay with us and do not say to us: "We are leaving you".

ΑΣΚΗΣΙΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Μὲ βάση τὸ λόγο καὶ τὴ ἐμπειρία τῶν Ἁγίων μας, τῶν αὐθεντικῶν θεολόγων τῆς Ὀρθοδοξίας, θὰ φωτισθεῖ στὴν συνέχεια ἡ σχέση καὶ συμπληρωματικότητα τῶν δύο πτερύγων τῆς ἁγιοπνευματικῆς μας ζωῆς, τῆς ἀσκήσεως καὶ τῆς λατρείας.

1. Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι ἁπλὰ «μάθημα», ἀλλὰ προπάντων «πάθημα». Προσφέρεται ὡς ζωή, ὡς ἔνταξη σὲ ἕνα «καινό» -ἀποκεκαλυμμένο ἐν Χριστῷ, τρόπο ζωῆς, τὴν ζωὴ ποὺ εἰσήγαγε στὴν ἱστορία ὁ ἔνσαρκος Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ὁ πιστὸς καλεῖται νὰ φθάσει-μέσῳ μιᾶς συγκεκριμένης πορείας- σὲ σημεῖο, ποὺ νὰ ἐφαρμόζει καὶ στὸν ἑαυτό του ἡ ὁμολογία τοῦ Ἀπ. Παύλου: «ζῶ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός» (Γαλ. 2, 20). Εἶναι «μόρφωσις» τοῦ Χριστοῦ μέσα στὸν πιστὸ (πρβλ. «ἵνα μορφωθῆ Χριστὸς ἐν ἡμῖν»· Γαλ. 4, 19). Νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος Χριστός -θεὸς κατὰ χάριν. Ἡ πορεία αὐτή, ποὺ ἰσοσυναμεῖ μὲ θεραπευτικὴ διαδικασία τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως (1) εἶναι ἀκριβῶς ἡ Πνευματικὴ ζωὴ ἤ ζωὴ ἐν Ἁγίῳ Πενύματι. Αὐτὸ σημαίνει μετοχὴ στὴν προσφερόμενη ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἄκτιση Χάρη, ποὺ ἐγκαθιδρύεται στὸν ἀσκούμενο πιστὸ ὡς «βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (οὐράνια βασιλεία) καὶ φανερώνεται ὡς πορεία ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι νὰ ζεῖ μέσα στὸ ἁγιοτριαδικὸ φῶς, γιὰ νὰ εἶναι κατ᾽ ἀλήθειαν ἄνθρωπος καὶ συν-άνθρωπος, ἀγαπώντας ἀληθινὰ τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον του, στὰ ὅρια τῆς εὐσεβείας καὶ ἀγαπητικῆς ἀνιδιοτέλειας, κατὰ τὸν ἀποστολικὸ λόγο:

Τη ΙΔ΄ (14η) Ιουνίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Μεθοδίου του Ομολογητού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

Μεθόδιος Ομολογητής και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήκμασε κατά τον θ΄ (9^ον) αιώνα, ότε η βασιλίς των πόλεων συνεταράσσετο από την κακόδοξον αίρεσιν των εικονομάχων, πολλοί δε θεοφόροι Πατέρες της Αγίας του Χριστού Εκκλησίας πολλάς βασάνους υπέρ των αγίων Εικόνων και της αληθούς πίστεως υπέμειναν. Πολυπληθείς είναι οι αγωνισταί ούτοι της Ορθοδοξίας, ων την μνήμην πρεπόντως και δικαίως τιμά η Εκκλησία. Μεταξύ δε της πλειάδος των αγωνιστών υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως εξέχουσαν θέσιν κατέχει ο μέγας εν Ιεράρχαις Μεθόδιος· ο λαμπρότατος φωστήρ όλης της οικουμένης· ο στερρότατος στύλος της ομολογίας, ον στέφανον πολυτίμητον εις την ένδοξον αυτής κεφαλήν έχει η βασιλεύουσα. Ουχί δε στέφανον απλούν, αλλά στέφανον πεποικιλμένον εκ λίθων πολυτίμων· αυτή τον εγέννησε, τον ανέθρεψε, και τον ηύξησεν· αυτός με τους ιδικούς του ωραίους άθλους και αγώνας και με τα μαρτυρικά αυτού αίματα την εστόλισε με πορφύραν λαμπράν, ωραιοτάτην μητέρα πλέον ωραιοτάτου υιού· ρίζα θεόφυτος, βλαστού θεοπροβλήτου· δένδρον αείζωον, άνθους ευωδεστάτου.

Η ενδημούσα θεσμική λοιμική της Δημογραφικής αλλοίωσης -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η κατάσταση εις την οποία βιώνουμε έχει υπερκεράσει κάθε νοήμονα άνθρωπο διότι όζει «οργουελιανής» επίνευσης οσμή, εξ αυτού του λόγου και η κυβέρνησις έχουσα απωλέσει πλήρως τον έλεγχο, επιδιώκει δια μέσου της καθεστωτικής τηλοψίας να εξαναγκάσει την ευρεία μάζα ως προς την επιβολή του εμβολιασμού.

Η πρωτόγνωρη κατάσταση αυτή, εκ μέρους της κυβερνήσεως, ήτοι αφενός να αίρει παν προφυλακτικό μέτρο ενόψει της τουριστικής περιόδου, εν ταυτώ όμως να εξαπολύει επίθεση προκειμένου να διατηρεί σε εγρήγορση δήθεν τους πολίτες, ομιλούσα δήθεν δια τέταρτο κύμα της πανδημίας, πέραν από το γεγονός ότι είναι καταδήλως χυδαίο, εξ ετέρου, αποδεικνύει πανηγυρικά και τον πανικό εις τον οποίο, ακουσίως έχει περιέλθει, διότι έχει αποτύχει παταγωδώς προς πάσα κατεύθυνση.

ΑΙ ΔΥΟ «ΚΑΡΤΑΙ» ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ: ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΣΚΟΤΕΙΝΗ!

 

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Ἐμμανουήλ

Ἀδελφοί, ὅπως κάθε νόμισμα ἔχει δύο ὄψεις ἔτσι καὶ ἡ ὑπόθεση τῆς ταυτοποίησης τοῦ ἀνθρώπου! Ἂν ὁ ἄνθρωπος εἶναι πρόσωπο (ἐνν. κεφάλι) καὶ σῶμα (π.χ τὸ δεξὶ χέρι) ἢ πάλι σῶμα καὶ ψυχή, οἱ δύο κάρτες μαζί, μία ἡ κάρτα τοῦ πολίτη καὶ μία ἡ κάρτα τοῦ δωρητῆ ὀργάνων, συνθέτουν τὸ προφὶλ μιᾶς ὑπόθεσης σκοτεινῆς καὶ μυστήριας ποὺ ἀκούει στὸ ὄνομα «Χάραγμα» ἢ ἀλλιῶς Σφράγισμα!

ΑΝ τὸ παρακάτω χωρίο τῆς Ἀποκάλυψης σᾶς εἶναι γνωστό: «Καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν» (Ἀποκ. 13,16), ΚΑΙ ἡ ἑρμηνεία του ἐπίσης:

Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ -- Των Αγίων Τριακοσίων δέκα οκτώ (318) Πατέρων της Α' Οικουμενικής Συνόδου

Η έκτη κατά σειρά Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν ο Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.

Η Α' Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό. Διατύπωσε τους πρώτους όρους ορθού Χριστιανικού δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό, ως ομοούσιον τω Θεώ Πατρί. Συνέταξε τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.

Συνοπτική παράθεση των ιερών Κανόνων:

Fathers of the 1st Council

The heresiarch Arius was a Libyan by race and a protopresbyter of the Church of Alexandria. In 315, he began to blaspheme against the Son and Word of God, saying that He is not true God, consubstantial with the Father, but is rather a work and creation, alien to the essence and glory of the Father, and that there was a time when He was not. This frightful blasphemy shook the faithful of Alexandria. Alexander, his Archbishop, after trying in vain to correct him through admonitions, cut him off from communion and finally in a local council deposed him in the year 321. Yet neither did the blasphemer wish to be corrected, nor did he cease sowing the deadly tares of his heretical teachings; but writing to the bishops of other cities, Arius and his followers requested that his doctrine be examined, and if it were unsound, that the correct teaching be declared to him. By this means, his heresy became universally known and won many supporters, so that the whole Church was soon in an uproar.

ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Τη αυτή ημέρα, Κυριακή εβδόμη από του Πάσχα, την εν Νικαία ΠΡΩΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΝ ΣΥΝΟΔΟΝ εορτάζομεν, των Τριακοσίων Δέκα και Οκτώ θεοφόρων Πατέρων.                                                                             

Η Αγία αύτη και Μεγάλη Α΄ Οικουμενική Σύνοδος των τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων συνηθροίσθη εν Νικαία της Βιθυνίας εν έτει τκε΄ (325) μ. Χ. βασιλεύοντος Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306 – 337), ετάχθη δε παρά των Πατέρων της Εκκλησίας να εορτάζεται κατά την παρούσαν Κυριακήν η μνήμη αυτής δια την εξής αιτίαν. Επειδή ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός πληρώσας άπασαν την ένσαρκον Αυτού οικονομίαν ανήλθεν εις ουρανούς και αποκατέστη εις τον θρόνον της μεγαλωσύνης Αυτού, θέλοντες οι Άγιοι και Θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας να δείξουν ότι αληθώς ο Υιός του Θεού τέλειος ων Θεός εγένετο και τέλειος άνθρωπος και σαρκωθείς και σταυρωθείς και ταφείς και εκ νεκρών αναστάς ανελήφθη εις ουρανούς και εκάθισεν εν δεξιά της μεγαλωσύνης εν υψηλοίς και ότι η Αγία αύτη Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος πρεπόντως Αυτόν ανεκήρυξε και ωμολόγησεν ομοούσιον και ομότιμον τω Πατρί, δια τούτο ευθύς μετά την εορτήν της ενδόξου Αυτού Αναλήψεως την παρούσαν εθέσπισεν εορτήν τιμώσα ούτω τον σύλλογον των τοιούτων Πατέρων, οίτινες τον εν σαρκί αναληφθέντα Θεόν αληθινόν και εν σαρκί τέλειον άνθρωπον ανεκήρυξαν. Συνηθροίσθη δε η Αγία αύτη Α΄ Οικουμενική Σύνοδος υπό του Μεγάλου Κωνσταντίνου δια την εξής αιτίαν:

---------------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Ζεί και βασιλεύει!

Μπορεί οι Θεοφώτιστοι Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου [325 μ.Χ] να κατεδίκασαν τον ΄Αρειο και τις αιρετικές θεωρίες του αλλά, ο αρειανισμός... ζεί και βασιλεύει !
Ην ποτέ ότε ούκ ήν έλεγε ο Άρειος για τον Υιό και Λόγο του Θεού, και οι κατ΄επίφασιν ορθόδοξοι προσκυνούν την αιρετική αυτή δοξασία μέσα από την δήθεν εικόνα της Αγίας Τριάδος, η οποία δείχνει τον δήθεν Θεόν Πατέρα ως γέροντα υπερήλικα [είδωλο] δίπλα στην υπόσταση του Θεανθρώπου.

Το θέμα εξετάστηκε και αναλύθηκε ενδελεχώς στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αλλά, όμως, οι αιρετικές Εγκύκλιοι και τα σχίσματα της εποχής συνεχίζουν να υφίστανται, τα αιρετικά βιβλία [πρ. "Αρχιεπισκόπου" Νικολάου, Χρυσοστόμου Τζανή κ.α.] κυκλοφορούν ακόμα και συσκοτίζουν, όπως επίσης και ο γνωστός Τόμος Ενώσεως της 27ης Ιανουαρίου του 2019, ο οποίος κατέταξε την παπική αυτή παράσταση στην Παράδοση της Εκκλησίας και στην διαποίμανση των πιστών ![Βλ.Τόμο Ενώσεως, σελ.11]

Χαρίλαος Ι. Στουραΐτης.
Θεολόγος.

---------------------------

 Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Μπορείς να το στείλεις σε σχόλιο η σε μέιλ να το διαβάσουμε όλοι;;

Προσωπικά θα το δημοσιεύσω ευχαρίστως.

π. Γρηγόριος

Τη ΙΓ΄ (13η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΚΥΛΙΝΗΣ.

Ακυλίνα η Αγία Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει 298 καταγομένη εκ της Βίβλου, πόλεως της Παλαιστίνης θυγάτηρ περιφανούς τινος άρχοντος, Ευτολμίου ονομαζομένου. Πενταετής εβαπτίσθη υπό του Επισκόπου Ευθαλίου, όταν δε έφθασεν εις το δέκατον έτος της ηλικίας της εδίδασκε τας ομήλικας αυτής κόρας να απέχωσι μεν από της πλάνης των ειδώλων, να προσέρχωνται δε εις την πίστιν του Χριστού· όθεν δια την αιτίαν ταύτην διεβλήθη εις τον ανθύπατον Ουλοσιανόν παρά τινος Νικοδήμου. Προσήχθη λοιπόν έμπροσθεν του ηγεμόνος, και ερωτηθείσα ωμολόγησε παρρησία το όνομα του Χριστού. Διο έδειραν αυτήν ασπλάγχνως και με σιδηράς βελόνας πυρακτωμένας διετρύπησαν τα ώτα της, ώστε έρρεον τα αίματα εκ της ρινός. Έπειτα λαβούσα την δια ξίφους απόφασιν, απεκεφαλίσθη και ούτως η μακαρία έλαβε παρά Κυρίου τον αμάραντον του μαρτυρίου στέφανον. Τελείται δε η αυτής Σύναξις και εορτή εις τον μαρτυρικόν αυτής Ναόν, ο οποίος κείται πλησίον εις τον τόπον τον καλούμενον της Φιλοξένου, εν τω περιτειχίσματι. 

-----------------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Διαβάζεις όλα αυτά και κατόπιν βλέπεις σήμερα τον Ηγούμενο Εφραίμ για παράδειγμα να έχει πραγματοποιηθεί ολόκληρη αερογέφυρα για να εισαχθεί στην καλύτερη ΜΕΘ της χώρας εκεί όπου πάνε πολιτικοί, Εκκλησιαστικοί ηγέτες κλπ. Δηλαδή το να μεταφερθεί στην κοντινότερη ΜΕΘ και να δείξει ταπείνωση και πίστη στον Θεό από εκεί και έπειτα να αφεθεί στους ιατρούς δεν ήταν αρκετό; Οι γιατροί για παράδειγμα στην Θεσσαλονίκη δεν ήταν καλή επιλογή; Αλλά προφανώς άλλες ΜΕΘ έχουν για τον λαό όπου μπορεί να φτάνουν και το 100% σε θνησιμότητα (Αγρίνιο κλπ) και άλλες για τα μεγάλα κατά τους ίδιους κεφάλια.... Φαίνεται πάντως ότι δίνει μάχη εδώ και πολλές μέρες τώρα οπότε ας συνεχίσουμε να προσευχόμαστε για να μετανοήσει και να σωθεί. Μακάρι όλο αυτό να έχει ευτυχή κατάληξη και για τον ίδιο και για την Ορθοδοξία γενικότερα....

“O εις και η Αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία"

Στα θέματα της πίστεως και της αγιοπνευματικής εκκλησιαστικής διοργανώσεως ουδεμία αξία ή σημασία έχουν αποφάσεις, που λαμβάνονται κατά πλειονοψηφία ή ακόμη και παμψηφία, εάν έρχωνται σε αντίθεση και σύγκρουση με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας. Στις περιπτώσεις αυτές έχει απόλυτη εφαρμογή η αρχή: «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Με βάση την αρχή αυτή διασφαλίσθηκε η Ορθοδοξία δια μέσου των αιώνων και συνετρίβησαν οι αιρέσεις και τα σχίσματα. Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβη κατά την επί δεκαετίες κυριαρχία των Αρειανών κατά τον Δ΄ αιώνα, ότε η πλειονοψηφία ή και η παμψηφία πολυαρίθμων Συνόδων, που αποδείχθησαν ληστρικές ή ψευδοσύνοδοι, ετάχθησαν υπέρ της αιρέσεως του Αρείου και εναντίον της Ορθοδοξίας. Οι Μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν υπετάχθησαν στις αποφάσεις αυτές των ψευδοσυνόδων, αλλά όρθωσαν το ανάστημά τους επί των επάλξεων της Ορθοδοξίας, όπως ο Μέγας Αθανάσιος. Είναι ίσως η συγκλονιστικώτερη περίπτωση στην εκκλησιαστική ιστορία, που επιβεβαιώθηκε με τον πιο πανηγυρικό τρόπο, ότι «Ο εις και η αλήθεια αποτελούν την πλειοψηφία». Εάν ο Μέγας Αθανάσιος συνεμορφώνετο με την αρχή της πλειονοψηφίας και υπετάσσετο εις τις αντικανονικές και αντορθόδοξες αποφάσεις της, θα επρόδιδε την ιδιότητά του, ως αληθινού ορθοδόξου Ιεράρχου και Επισκόπου, που έχει σαν ύψιστη αποστολή την προάσπιση μέχρι θανάτου της εμπιστευθείσης σε κάθε αληθινό επίσκοπο Ιεράς Παρακαταθήκης, της αποκαλυφθείσης από τον Εσταυρωμένο Θεό της Αγάπης, Αληθείας και τότε αντί της Κυριακής της Ορθοδοξίας θα εορτάζετο ο θρίαμβος της Αιρέσεως και στη θέση του Μεγάλου Αθανασίου θα δοξολογείτο ο Άρειος!

Μητροπολίτης πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος: ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ! «ΒΑΛΑΜΕ ΤΟ ΛΥΚΟ ΝΑ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ!»

Η Ερίτιμος Κυρία Κατερίνα Σακελλαροπούλου, δηλ. η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, απέδειξε, ότι δεν είναι άξια για την θέση, την οποίαν κατέχει!

Αναφερομένη στην υπογεννητικότητα, η οποία εμφανίζεται σήμερα στην Ελλάδα, είπε να μη ανησυχούμε, διότι οι μετανάστες μπορούν να αναπληρώσουν το κενό, αρκεί να πολιτογραφηθούν ως Έλληνες, δηλ. αρκεί να τους δοθεί η Ελληνική υπηκοότης!…

«Η κα Σακελλαροπούλου μίλησε σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Eurobank με σκοπό να παρουσιάσει την πραγματικά αξιόλογη προσπάθεια που αρχίζει για το δημογραφικό, εκεί μάς πληροφόρησε ότι είναι «αναγκαίο να δούμε το θέμα της ενσωμάτωσης των μεταναστών, ιδιαίτερα αυτών που προσπαθούν να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία.
Η ομαλή ένταξή τους δεν συμβάλλει μόνο στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά βοηθά και στην τόσο αναγκαία ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας»!
Ειδικότερα, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας τόνισε ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται και γερνάει και σημείωσε ότι από το 2011, όπως αποδεικνύουν σχετικές έρευνες, η χώρα μας έχει μπει σε μια νέα φάση, πρωτοφανή στα μεταπολεμικά χρόνια».

Με άλλα λόγια σε λίγο θα είμαστε εμείς οι ξένοι στον τόπο μας και οι Μουσουλμάνοι Μετανάστες τα αφεντικά μας!

Γι’ αυτό άλλωστε και τούς ταΐζουμε με μεγάλη απλοχεριά διά των Μη Κυβερνητικών Μονάδων φιλοξενίας των! Πολλοί Έλληνες πεθαίνουν από την πείνα, αλλά οι Μετανάστες καλοπερνούν! Διαβάζουμε τα εξής φοβερά:

« Μία απίστευτη δήλωση έκανε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, καθώς ζήτησε την «ανανέωση» τoυ ελληνικού πληθυσμού με παράνομους μετανάστες!

Συγκεκριμένα η ΠτΔ μίλησε για το θέμα της ενσωμάτωσης των παράνομων μεταναστών, ιδιαίτερα αυτών που προσπαθούν να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία υποστηρίζοντας χαρακτηριστικά πως «η ομαλή ένταξη τους δεν συμβάλλει μόνο στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά βοηθά και στην τόσο αναγκαία ανανέωση του πληθυσμιακού δυναμικού της χώρας μας».
Η Κυρία Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αγαπάει πολύ τη …γατούλα της, ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!
Ιδού γιατί ακριβώς την κατηγορούν:

«Κατερίνα Σακελλαροπούλου ενοχλείται από την ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου. Αφού δεν διανοείται να ασπαστεί τον Σταυρό.

Αφού εξαφάνισε από το γραφείο της, την Ελληνική Σημαία και τις πιστόλες του 1821.

Αφού είχε δηλώσει πως θεωρούσε πιο… σημαντικό το δεύτερο κύμα της πανδημίας από την τουρκική επιθετικότητα.

Αφού έχει πει πως «Ο ευρωσκεπτικισμός είναι μια παραλλαγή της αντίδρασης στην (πολυαγαπημένη της) παγκοσμιοποίηση και υποκινεί την εσωστρεφή αναδίπλωσή μας σε μια δήθεν εθνική ασφάλεια». Αφού έχει δώσει συνεντεύξεις που τάσσεται κατά του «εθνοκεντρικού προστατευτισμού» ο οποίος, σύμφωνα με την ίδια, «οδηγεί στην ανελευθερία»…

Δεν θα πρέπει λοιπόν να μας προξενεί και μεγάλη εντύπωση το ότι η ΠτΔ βλέπει ως «λύση» του Δημογραφικού, την εκμετάλλευση του… πολυπολιτισμικού έμψυχου υλικού, που συσσωρεύεται στην Ελληνική επικράτεια με ταχύτατους ρυθμούς.

Παραφράζοντας τα λεγόμενα της ΠτΔ, οφείλουμε να πούμε:

«Δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν θέλουν παιδιά. Είναι ότι εσείς δεν θέλετε τους Έλληνες».

Αυτά και άλλα πολλά είναι τα λεγόμενα της ΠτΔμας,τι να πούμε εμείς, δεν φαίνεται το πόσο πολύ αγαπάει:

ΤΗΝ χώρα μας!

ΤΗΝ θρησκεία μας!

ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΊΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ!!!!

ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΌΣΟ ΠΟΛΎ ΘΈΛΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΊ!!!!!!!!

ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ Η ΜΌΝΗ ΠΟΥ ΜΊΛΗΣΕ ΌΤΙ ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΌΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΟΣ ΘΑ ΤΟ ΛΎΣΕΙ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΣΗ, ΤΟ ΈΧΟΥΝ ΠΕΙ ΚΑΙ ΆΛΛΟΙ ΠΟΥ ΒΡΊΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΥΡΉΝΑ ΤΗΣ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗΣ ΔΕΝ ΛΈΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΕΣ ΔΕΝ ΘΊΓΟΥΜΕ ΑΛΛΆ ΠΙΣΤΕΎΩ ΌΤΙ ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΆΣΤΕ….

ΜΕΤΆ ΑΠΌ ΟΛΑ ΑΥΤΆ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΊΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΎΕΣΤΕ ΌΛΟΥΣ ΑΥΤΟΎΣ;;;;;;;;;

ΌΤΙ ΘΈΛΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ;;;;;;;;;;;;;!!!!!!!!!!!!!!!!

Έλληνες αδελφοί μου,

Ξυπνάτε από τον λήθαργο! Η Ελλάδα πεθαίνει! Η

Ορθοδοξία πωλείται! Οι Κυβερνώντες την Χώρα μας

ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ!

Προστατεύουν τους Μετανάστες! Δηλ. βάλαμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα!

+ Ο Μητροπολίτης πρώην Καλαβρύτων και

Αιγιαλείας Αμβρόσιος

"Ο.Τ."

-------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὡς σκληροπυρηνικοί νεοταξῖται πού εἶναι οἱ γαλάζιοι καί κόκκινοι Τσίπραι, ἦτο ἑπόμενον νά τοποθετήσουν στόν προεδρικόν θῶκον μίαν ὁμόφρονά των! Ἔτσι, ἡ ΠΡΟΔΟΣΙΑ τῆς χώρας καί τό γκρέμισμα ὅλων τῶν ἀξιῶν βαίνουν πολύ καλῶς, ὅπως ἔχουν σχεδιασθῆ ἀπό τόν διεθνῆ Σατανισμόν. Τό μόνον περίεργον εἶναι ὅτι ὑπάρχουν πολλοί σοβαροί καί ἔντιμοι Ἕλληνες πού ἀποδέχονται τούς ὡς ἄνω ὀλετῆρες τῶν πάντων! Τελικῶς, συμπεραίνω ὅτι ὁ ἀριστερισμός, ὁ ὁποῖος κυριαρχεῖ παντοῦ, εἶναι μία βαρεῖα ἀσθένεια τοῦ νοός!

-------------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Και τί μπορούμε να κάνουμε.... Για Πρόεδρο δεν λογαριάζουν καν τον λαό. Αποφασίζουν μόνοι τους. Όχι βέβαια ότι αν αποφάσιζε ο λαός θα υπήρχε καλύτερο αποτέλεσμα αφού οι επιλογές θα ήταν σίγουρα περιορισμένες....

Προφητική φωνή του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη. (Αφιερωμένη σε όσους συγχέουν την Εκκλησία με την Ιεραρχία)

Ούτε εκ του υπουργείου ούτε εκ της Συνόδου αναμένομεν γενναίον τι  δια την Εκκλησίαν. Η τελευταία μάλιστα απεδείχθη ανίκανος όλως, αφ΄ ης ημέρας ιδρύθη εν Ελλάδι, να διαπράξη αγαθόν τι υπέρ της Εκκλησίας. Τουναντίον μάλιστα και έβλαψε ταύτην καιρίως παραγνωρίσασα όλως τον αληθή αυτής προορισμόν και θεωρήσασα εαυτήν μέχρι τούδε απλούν εργαστήριον δεσποτάδων και  παπάδων, ους στρατολογούσα συνήθως εκ της κοινωνικής υποστάθμης, άνευ ελέγχου παιδείας και ηθικής, εξαποστέλλει αυτούς ουχί ως ποιμένας, αλλ΄ ως λύκους βαρείς, μη φειδομένους του ποιμνίου του Κυρίου. Παρά τοιούτου σωματείου επαναλαμβάνομεν και πάλιν, ότι ουδέν απολύτως αγαθόν  έχομεν να προσδοκώμεν. Πάσας τας ελπίδας ημών αναθέτομεν εις την ιδιωτικήν πρωτοβουλίαν εκείνων, οίτινες ακμαίον έτι διασώζοντες αυτοί το θρησκευτικόν αίσθημα και κηδόμενοι της τιμής και αξιοπρεπείας της Εκκλησίας και της  θρησκευτικής διαπαιδαγωγήσεως του Έθνους ημών θέλουσι και δύνανται να συντελέσωσιν εις ανύψωσιν του εκκλησιαστικού γοήτρου και εις αναρρίπισιν του θρησκευτικού παρ΄ ημίν αισθήματος.

«ΕΦΗΜΕΡΙΣ»  7-4-1888.

Onuphrius of Egypt

 Saint Onuphrius flourished in the fourth century, first in the cenobium near Hermopolis of Thebes in Egypt, and later as a solitary in the desert, where he was discovered by Saint Paphnutius. When Paphnutius first encountered him deep in the desert, he was affrighted at the Saint's appearance, seeing him covered with hair like a wild beast and naked except for a garment sewn of leaves covering his loins. After relating his life and the bitter conflicts he had endured as a hermit, Onuphrius told Paphnutius that he was about to die, and that Paphnutius had been sent to bury him, which soon came to pass. Although Paphnutius desired afterwards to remain in the Saint's cave, as soon as he had buried him, the cave fell in and the palm tree, which had furnished the Saint with dates withered up, indicating that it was the will of God that Paphnutius return to his monastery and make Saint Onuphrius known to all.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

Τη ΙΒ΄ (12η) Ιουνίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΟΝΟΥΦΡΙΟΥ του Αιγυπτίου.

Ονούφριος ο Όσιος και ασκητής ήκμασε κατά τον Δ΄ (4^ον) από Χριστού γεννήσεως αιώνα. Ούτος ησύχαζε πρότερον εις Κοινόβιον κείμενον πλησίον της Ερμουπόλεως των Θηβών· ακούσας δε ύστερον την ήσυχον και ερημικήν ζωήν του Προφήτου Ηλιού και Ιωάννου του Βαπτιστού εξήλθε του Κοινοβίου και κατώκησεν εις την έρημον έτη εξήκοντα αποκεχωρισμένος των ανθρώπων. Τούτον εύρεν ο Μοναχός Παφνούτιος όστις έγραψε και τον βίον αυτού. Ησύχαζε δε τότε ο Παφνούτιος εις την Αίγυπτον, ότε εκ Θεού φωτισθείς απήλθεν εις την εσωτέραν έρημον. Και απελθών ηξιώθη να ίδη δια των ιδίων αυτού οφθαλμών όσα ο ίδιος περί του Οσίου Ονουφρίου έγραψε, λέγων ταύτα: Καθημένου ποτέ εν τω κελλίω μου, ένευσεν ο Θεός εις την καρδίαν μου, ίνα μεταβώ εις την εσωτέραν έρημον, ίνα εύρω οσίους άνδρας και λάβω την ευλογίαν αυτών. Εξελθών λοιπόν του Μοναστηρίου έλαβον μετ’ εμού ολίγους άρτους και ύδωρ, όσα ηδυνάμην, και αρξάμενος της οδοιπορίας με πόθον πολύν, επεριπάτησα ολίγας ημέρας. Και ευρών ένα κεκλεισμένον σπήλαιον, έκρουσα την θύραν, λέγων κατά την τάξιν το «Πάτερ, ευλόγησον».

Tελικά το πέτυχαν!

Ο φλογερός αγωνιστής της Ορθοδόξου πίστεως Κοσμάς Φλαμιάτος το 1840 εξαπέλυσε δριμύτατον «κατηγορώ» εναντίον του αντιχρίστου Μασωνο-Οικουμενισμού, με λόγον του, που ανεγνώσθη από πολλούς ιερείς εις τους ιερούς ναούς της νήσου Κεφαλληνίας. Εις τον λόγον του αυτόν ο Φλαμιάτος εκεραυνοβολούσε το Μασωνο-Οικουμενιστικόν τέρας ως εξής :

«Τα πρώτα μέτρα των εχθρών της πίστεως απ΄ αρχής εστάθησαν να έμβωσιν εις αυτά τα άγια των αγίων, εις αυτό το θυσιαστήριον, να λάβωσι, δηλαδή, λαθραίως και αναισθήτως το πηδάλιον, και την διεύθυνσιν της καθ΄ ημάς Εκκλησίας, φρικωδέστατον και ανέκδοτον μέχρι τούδε φαινόμενον, εις όλα τα χρονικά της Ορθοδοξίας, και ως εκ τούτου να εξαλείψωσι κατά μικρόν και ανεπαισθήτως όλην την ορθόδοξον Ιεραρχίαν, όλον το Ιερατικόν και μοναδικόν τάγμα, να μορφώσωσι κατά το πνεύμα της διαφθοράς και της πλάνης όλην την ελληνικήν και σλαβικήν και λοιπήν απανταχού ορθόδοξον νεολαίαν, και κατά το πνεύμα αυτής της πλάνης, να μορφώσωσι νέον ψευδώνυμον κλήρον, να διαλύσωσι κάθε δεσμόν αγάπης και αρμονίας εις όλους τους Ορθοδόξους, να ανατρέψωσι κάθε τάξιν είτε εκκλησιαστικής, είτε πολιτικής, είτε ηθικής και συγγενικής πειθαρχίας, να ανοίξωσιν όλον τον χείμαρον της διαφθοράς, όλον το πνεύμα της αποστασίας και αναρχίας υπό το πρόσχημα της Ελευθερίας· όλα τα εμφύλια και οικιακά σχίσματα…».

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ A΄ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΑΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ Η΄ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ

πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἀγίας Παρασκευῆς Καλλιπόλεως Πειραιῶς

Όπως ακούσαμε από τους θαυμασίους ύμνους, ιδιαίτερα από τα δοξαστικά του Εσπερινού «Τάς μυστικάς σήμερον του Πνεύματος σάλπιγγας...» και του Όρθρου «Των Αγίων Πατέρων ο χορός...», η Εκκλησία μας εορτάζει σήμερα Ζ΄ Κυριακή από του Πάσχα τους Αγίους και Θεοφόρους 318 Πατέρες, που συνεκρότησαν την Α΄ αγία και Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. επί της βασιλείας του αγίου ενδόξου θεοστέπτου βασιλέως και Ισαποστόλου Κωνσταντίνου του Μεγάλου.

Στη Σύνοδο αυτή συμμετείχαν πολύ μεγάλα ονόματα σοφών αγίων της Εκκλησίας μας, πολύ γνωστών σέ όλους μας, όπως ο εν αγίοις πατήρ ημών Αθανάσιος πατριάρχης Αλεξανδρείας ο Μέγας, που τότε ήταν διάκονος του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Αλεξάνδρου, ο εν αγίοις πατήρ ημών Νικόλαος Επίσκοπος Μύρων της Λυκίας ο Θαυματουργός, ο οποίος ράπισε, χαστούκησε τον Άρειο για τις βλασφημίες, που εξεστόμισε, ο εν αγίοις πατήρ ημών Σπυρίδων Επίσκοπος Τριμυθούντος της Κύπρου ο Θαυματουργός, που έκανε το θαύμα με το κεραμίδι, ο εν αγίοις πατήρ ημών Αχίλλιος Επίσκοπος Λαρίσης, που έκανε το θαύμα με την πέτρα, που ανέβλυσε λάδι, ο εν αγίοις πατήρ ημών Αλέξανδρος Πατριάρχης Αλεξανδρείας, ο οποίος, όταν λειτουργούσε, είδε τον Χριστό ως βρέφος πάνω στο άγιο Δισκάριο να έχει σχισμένο τον χιτώνα, εξαιτίας του Αρείου, ο εν αγίοις πατήρ ημών Όσιος Επίσκοπος Κορδούης και πλήθος άλλων κληρικών, ηγουμένων, πρεσβυτέρων, διακόνων και μοναχών.

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΝΑ ΕΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗΤΕ κ. ΝΙΚΟΛΑΕ ΠΡΙΝΤΕΖΗ; -- Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ + ὁ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ                                                                                     

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 11^η Ἰουνίου 2021

 

Στήν ἱστοσελίδα τῆς Καθολικῆς «Ἀρχιεπισκοπῆς» Νάξου, Τήνου, Ἄνδρου καί Μυκόνου ὁ πρώην «Ἀρχιεπίσκοπος» κ. Νικόλαος Πρίντεζης, ὅπως ὑπογράφεται, μέ ἐπίτιτλο «Δηλώσεις ἀγάπης καί δηλώσεις μίσους» σχολιάζει τό ἡμέτερον Ἀνακοινωθέν τῆς 31/5/2021 «Ἔλεγχος σοβαροῦ Ἐπισκοπικοῦ ἀτοπήματος» ἀναφερόμενο σέ ἀπαραδέκτους δηλώσεις στό Vaticanews τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἰταλίας κ. Πολυκάρπου καί ἀπομονώνοντας 3 σειρές ἀπό 10σέλιδο Ἀνακοινωθέν μας, τίς χαρακτηρίζει ὡς δηλώσεις μίσους καί τίς «ἐπισφραγίζει» μέ κεφαλαῖα γράμματα ΝΤΡΟΠΗ! ὑπογράφοντας +Ν. Προηγουμένως βέβαια στίς ὀρθοδόξως ἀπαράδεκτες δηλώσεις τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἰταλίας κ. Πολυκάρπου διά τήν συνάντησί του μέ τόν καταληψία τοῦ Πρεσβυγενοῦς Πατριαρχείου τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης κ. Φραγκῖσκον Μπεργκόλιο, πού παραθέτει, στίς ὁποῖες ὁ Σεβ. Ἰταλίας χαρακτηρίζει τήν συνάντησι μέ τόν κ. Φραγκῖσκο ὡς συνάντησι «ἑνός υἱοῦ μέ τόν ἀγαπημένο του πατέρα», ἑνός «Ἐπισκόπου μέ τόν Προκαθήμενο καί Πατριάρχη του» ἐκφράζει τήν ἀπόλυτη εὐαρέσκειά του χαρακτηρίζοντας τά πρόδηλα ψεύδη τοῦ Σεβ. Ἰταλίας κ. Πολυκάρπου καί τίς ἀνεπέρειστες καί ἐξωπραγματικές δηλώσεις του, ὡς δῆθεν δηλώσεις ἀγάπης τίς ὁποῖες «καταστέφει» μέ τό ἐπίρρημα ΕΥΓΕ!, ὑπογράφοντας +Ν.

--------------------

Ο/Η ΧΑΡΙΛΑΟΣ είπε...

Περί εντροπής ο λόγος.

Στηλιτεύοντας ο κ. Σεραφείμ την στάση του κ. Πολυκάρπου, για τα όσα αιρετικά είπε και έπραξε, απευθυνόμενος πρός τον κ. Πρίντεζη, έκανε αναφορά και στην Αλήθεια, μία Αλήθεια, όμως, που εσκεμμένα την παραθεωρεί.

Τα όσα ειπώθηκαν και τον περασμένο Νοέμβριο στο Φανάρι, από τους Φαναριώτες και τους Παπικούς, δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την Αυτοαλήθεια που επικαλείται ο εκτός Εκκλησίας νεοημερολογίτης Πειραιώς και είναι ενδεικτικά του ψεύδους και του σκότους.

Στους Φαναριώτες και στον Νεοημερολογιτισμό δεν εντάσσεται, δεν υποκλίνεται και δεν υπακούει ο κ. Σεραφείμ;


΄΄Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε και στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Πάπα Φραγκίσκο, τον περασμένο μήνα στην Ρώμη, επισημαίνοντας ότι «κάθε συνάντησις πρόσωπον προς πρόσωπον μετά του αδελφού Πάπα Φραγκίσκου αποτελεί ιδιαίτερον βίωμα αδελφοσύνης, το οποίον ενισχύει τον πόθον και τον αγώνα αμφοτέρων διά την πρόοδον της πορείας προς το κοινόν Ποτήριον της Ευχαριστίας».
.
΄΄Στο μήνυμά του ο Αγιώτατος Πάπας Φραγκίσκος ανέφερε ότι ο ίδιος έχει βιώσει αυτό το πνεύμα αδελφοσύνης κατά τις διάφορες συναντήσεις που είχε με τον Παναγιώτατο, και υπενθύμισε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο, πριν από τις άλλες Εκκλησίες, με την Συνοδική Εγκύκλιο του 1920, είχε εκφράσει την επιθυμία για μεγαλύτερη εγγύτητα και κατανόηση μεταξύ των Χριστιανών.΄΄

Χαρίλαος Ι. Στουραΐτης.
Θεολόγος.

Bartholomew the Holy Apostle

Saint Bartholomew was one of the Twelve Apostles, and had Galilee as his homeland; this is all that is known of him for certain according to the history of the Gospels. Concerning his apostolic work, certain say that he preached in Arabia and Persia, and especially in India, bringing to them the Gospel written by Saint Matthew, which had been written originally in Hebrew, and which was found there one hundred years later by Pantaenus, formerly a stoic philosopher and later an illustrious teacher of the Christian school in Alexandria (see Eusebius, Eccl. Hist., 5: 10). Other accounts say that he went to Armenia. According to some, he ended his life by being crucified, or by being flayed alive, in Albanopolis (Urbanopolis) of Armenia. This also confirms an ancient tradition preserved by the Armenians. According to some, Bartholomew and Nathanael are the same person, because the Evangelists who mention Bartholomew do not mention Nathanael; and John, who alone mentions Nathanael as one of the Twelve, says nothing of Bartholomew. Indeed, Bartholomew is a patronymic, "son of Talmai," which means "bold, spirited" (see also Jesus of Navi 15:14; II Kings 3:3), and Nathanael could have had this as a surname. According to the Synaxarion of the Menaion on April 22, however, it is Simon the Zealot and Nathanael who are the same; the Evangelists who mention Simon the Zealot (or "the Canaanite") do not mention Nathanael.