Η Ευαγγελίστρια του Ελικώνος

Ανεβαίνοντας στις πλαγιές του Ελικώνος, εκεί που την αρχαία εποχή λατρεύονταν οι μυθικές ελικωνίδες μούσες, προβάλει το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας. Εκεί τώρα υμνείται και λατρεύεται «σωματικαίς φωναίς» "των ασωμάτων το άσμα", η Παναγία. 

Τριγύρω στην ιερά μονή, αιωνόβια πλατάνια, πανύψηλες λεύκες και πεύκα συνθέτουν ένα καταπράσινο τοπίο. 
Ο πρώτος ναός του μοναστηριού, βυζαντινού ρυθμού, οικοδομήθηκε τον 12ο αι., όταν η βυζαντινή αυτοκρατορία βρισκόταν στον κολοφώνα της δόξας της. Ανακαινίσθηκε αργότερα, τον 17ο αι., οπότε η μονή έγινε σταυροπηγιακή. 
Στο απέριττο τέμπλο του είναι αναρτημένη η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, εικόνα αρχαία και θαυματουργή, όπως αποδεικνύουν πολλές μαρτυρίες ευεργετηθέντων. 
Την περίοδο της εθνικής παλιγγενεσίας πλήθος ιστορίες και θρύλοι γεμάτοι ηρωισμό είναι δεμένοι με την παράδοση της μονής. Το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας παίζει τότε εθνικό και ανθρωπιστικό ρόλο. Γίνεται καταφύγιο των κυνηγημένων ραγιάδων και κρησφύγετο των ηρωικών οπλαρχηγών. Από κει πέρασαν, καθώς λένε, ο Δημ. Υψηλάντης και ο Καραϊσκάκης με τα παλληκάρια τους, καθώς και πολλοί άλλοι αγωνιστές. 

π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἁγιότης μαρτυρουμένη

Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ ἀθρόα¹ κατάταξη νέων Ἁγίων στὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόσο στὸ κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὅσο καὶ στὴν Ἐκκλησία τῆς Ῥωσίας, προκάλεσε τὶς ἑπόμενες σκέψεις πάνω σε μία οὐσιώδη πτυχὴ τῆς διαδικασίας τῆς «ἀναγνωρίσεως» Ἁγίων στὴν ὀρθόδοξη παράδοση.

1. Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΠΑΤΕΡΙΚΗ παράδοση ἀποδίδει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγίου² στὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν φθάσει στὴ θέωση καὶ συνιστοῦν τοὺς μάρτυρές της μέσα στὴν ἱστορία. Κατὰ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Δαμασκηνό, τιμοῦμε τοὺς Ἁγίους «ὡς ἑνωθέντας Θεῷ κατὰ προαίρεσιν καὶ τοῦτον δεξαμένους ἔνοικον καὶ τῇ τούτου μεθέξει γεγονότας χάριτι, ὅπερ αὐτός ἐστι φύσει». Ἅγιοι εἶναι «οἱ ἔμψυχοι ναοὶ τοῦ Θεοῦ, τὰ ἔμψυχα τοῦ Θεοῦ σκηνώματα», διότι «διὰ τοῦ νοῦ τοῖς σώμασιν αὐτῶν ἐνώκησεν ὁ Θεός»³.

Ἕνα ἀπὸ τὰ περισσότερο ἀνησυχητικὰ συμπτώματα τῆς ἐποχῆς μας -καρπὸς τῆς μακρᾶς ἀλλοιώσεως τῶν θεολογικῶν μας κριτηρίων- εἶναι ἡ θεώρηση τῆς σωτηρίας, καὶ συνεπῶς καὶ τῆς ἁγιότητας, σὲ πλαίσια ἠθικά, στὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς προσπάθειας καὶ βελτιώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Λόγω τῆς βαθμιαίας ἐπικρατήσεως οὐμανιστικῶν καὶ ἠθικολογικῶν κριτηρίων νοεῖται καὶ ἡ θέωση ὡς ἠθικὸ καὶ ὄχι ὀντολογικὸ γεγονός, δηλαδὴ ὡς «κατὰ χάριν» ἀλλοίωση τῆς φύσεως καὶ συνόλης τῆς ὑπάρξεως τοῦ ἀνθρώπου.

Κατὰ τὴν ὀρθόδοξη, ὅμως, παράδοση «ἡ ὑπερώνυμος θέωσις» καθιστᾶ τοὺς μετέχοντας αὐτῆς «ἀκτίστους, ἀνάρχους καὶ ἀπεριγράπτους [...], καίτοι διὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ἐξ οὐκ ὄντων γεγονότας»⁴.

Ἄρωμα Πατριωτισμοῦ -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητού Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἀξιότιμε κ. Διευθυντά,

Αὐτὲς τὶς μέρες διάβασα τὸ βιβλίο μὲ τίτλο «Ἐν Παραμυθίᾳ τῇ 29–9–1943» (Ἔκδοση τοῦ Δήμου Παραμυθιᾶς, 2007) τοῦ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου κ. Παναγιώτου Τσαμάτου, Καθηγητοῦ τῆς Μαθηματικῆς Ἀναλύσεως στὸ Πανεπιστήμιο Ἰωαννίνων. Τὸ κείμενο εἶναι γραμμένο σὲ τρεῖς γλῶσσες: Ἑλληνικὰ (σελ. 1 –38), Ἀγγλικὰ (σελ. 39–68) καὶ Γερμανικὰ (σελ. 69–99). Πρόκειται γιὰ ἄρωμα πατριωτισμοῦ, ποὺ κάθε ἀληθινὸς Ἕλληνας θὰ ἤθελε ν᾽ ἀπολαύσει. Γι᾽ αὐτό, σᾶς παρακαλῶ νὰ δημοσιεύσετε τὴν παροῦσα ἐπιστολή. Ὁ κ. Τσαμάτος παρουσιάζει μὲ ποιητικὸ τόνο καὶ πολὺ συγκινητικὸ τρόπο τὸ ἀποτροπιαστικὸ ἔγκλημα, ποὺ διέπραξαν οἱ Γερμανοὶ κατακτητές, σὲ συνεργασία μὲ τοὺς μουσουλμάνους Τσάμηδες, τὴν 29–9–1943, ἤτοι τὴν ἐκτέλεση 49 ἀθώων ἀνθρώπων, ὡς ἀντίποινα γιὰ τὴν ἀπώλεια 6 Γερμανῶν στρατιωτῶν σὲ μία συμπλοκὴ μὲ τοὺς ἀντάρτες. Αὐτὸ ποὺ τονίζει ἰδιαίτερα ὁ συγγραφέας εἶναι ὅτι οἱ μουσουλμάνοι Τσάμηδες, ποὺ πρωτοστάτησαν σ᾽ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα, ἦταν μέχρι τὴν προηγουμένη ἡμέρα γείτονες τῶν ἀθώων θυμάτων! Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔχει τεράστια σημασία γιὰ τὶς ἡμέρες μας, ὅπου συντελεῖται μία ἄνευ προηγουμένου προδοσία τῆς Πατρίδος. Τὰ γνωστὰ ξένα κέντρα ἀποφάσεων, σὲ ἀγαστὴ συνεργασία μὲ τὰ πολιτικὰ κόμματα, ποὺ προωθοῦν μὲ ζῆλο τὴ «Νέα Τάξη Πραγμάτων», ἤτοι Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Οἰκολόγοι–Πράσινοι καὶ ΚΚΕ (βάζω τὸ ΚΚΕ τελευταῖο, διότι αὐτὸ ἔχει προβάλει κάποιες ἀντιστάσεις), προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι θὰ εἴμαστε ρατσιστὲς (!!!) ἂν δὲν δεχθοῦμε τὸν ἐποικισμὸ τῆς χώρας μας μὲ πολλὰ ἑκατομμύρια μετανάστες κάθε κουλτούρας, ἂν δὲν τοὺς κτίσουμε (καὶ μάλιστα μὲ δικά μας ἔξοδα!!!) τζαμιά, σχολεῖα κ.λπ.. Μάλιστα, ὁ ὑπουργὸς κ. Προκόπης Παυλόπουλος εὐχαριστεῖ τοὺς λαθρομετανάστες, ποὺ ἐπιλέγουν τὴν Ἑλλάδα ὡς χώρα προορισμοῦ! Τὰ γεγονότα τῆς 29–9–1943, ποὺ καταθέτει ὁ κ. Τσαμάτος μᾶς διδάσκουν ὅτι ἔχουμε ὅλοι χρέος νὰ ποῦμε ἕνα μεγάλο «ΟΧΙ» στὴν ἐσχάτη αὐτὴ προδοσία τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοὺς προσκυνημένους.

Μὲ τιμὴ

Δημήτριος Χατζηνικολάου

Ἀν. Καθηγητὴς τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

“Oρθ.Τύπος” αριθ. φ. 1794

Οι ΗΠΑ με την εμπλοκή τους στη Μ.Ανατολή συρρίκνωσαν τους χριστιανούς

Μητροπολίτης Ιλαρίωνας: Οι προσπάθειες των ΗΠΑ «να εμφυτεύσουν τη δημοκρατία» στη Μέση Ανατολή επιδείνωσαν δραματικά την κατάσταση των χριστιανών

Καρποί των ενεργειών των ΗΠΑ για την «εμφύτευση της δημοκρατίας» με τη βία σε περιοχές της υφηλίου όπως η Μέση Ανατολή ήταν ειδικότερα η απότομη συρρίκνωση του αριθμού των χριστιανών, που κατοικούν σ᾽ αυτές τις χώρες. Επ᾽ αυτού επέστησε την προσοχή των τηλεθεατών ο πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, σχολιάζοντας κατά παράκληση της τηλεπαρουσιάστριας της εκπομπής «Εκκλησία και κόσμος» Αικατερίνης Γκρατσιόβα τις πληροφορίες ότι προ ημερών ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Άντονι Μπλίνκεν δήλωσε ότι η χώρα του αρνείται πλέον «να προωθεί τη δημοκρατία καταφεύγοντας σε πολυδάπανες στρατιωτικές επιχειρήσεις».

Στην καταχώρησή μας αυτή, θα εξετάσουμε πώς έχει το θέμα της αγιοποίησης νέων αγίων από τη σκοπιά της Ορθόδοξης Παράδοσης. --- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

1. Η συζήτηση αυτή είχε αρχίσει με αφορμή την προσπάθεια ορισμένων να καταστήσουν αγίους μερικά εξέχοντα πρόσωπα του Νεοημερολογιτικού χώρου, όπως είναι οι λεγόμενοι «γεροντάδες» Παΐσιος μοναχός, Ιωσήφ ο ησυχαστής, Εφραίμ Κατουνακιώτης, Ιάκωβος Τσαλίκης, Σωφρόνιος (Έσσεξ), Αμφιλόχιος Μακρής, κ.ά. Μάλιστα δημοσιεύτηκε φωτογραφία κάποιου ναού, που κτίστηκε πρόσφατα στον Έβρο αφιερωμένου σε τρεις από αυτούς. Επίσης, δημοσιεύτηκαν και φωτογραφίες από αγιογραφίες τους, που έκανε η Μονή Βατοπεδίου σε μετόχι της στο Πόρτο Λάγος.

Εν τω μεταξύ, στη συζήτηση που επακολούθησε μεταξύ ομολογουμένως εκλεκτών αδελφών και εμού, τέθηκε θέμα για την ανακήρυξη κατά καιρούς και άλλων προσώπων, όπως του επισκόπου Ιππώνος (Αφρικής) Αυγουστίνου, των αυτοκρατόρων μας Θεοδοσίου του Μεγάλου, Θεοδοσίου του Μικρού, Ιουστινιανού, της οικογένειας του τσάρου Νικολάου, του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου, των αγίων της Μυτιλήνης Νικολάου, Ειρήνης κτλ, του αγίου Εφραίμ της Μάκρης, του Ιωάννου Μαξίμοβιτς, του Λουκά Κριμαίας, και άλλων.
Επιθυμία μας είναι στη συζήτηση, που θα επακολουθήσει με τη συμμετοχή των καλών αδελφών, που έλαβαν ήδη μέρος, ως και όσων άλλων θα θελήσουν ενδεχομένως να λάβουν περαιτέρω μέρος σε αυτή, να εξετασθεί το θέμα της αγιοποίησης νέων αγίων, σε όλες τις παραμέτρους της, ως και όλες οι περιπτώσεις των άλλων προσώπων, που αναφέρθηκαν κατά την διεξαγωγή του διαλόγου.
Στην καταχώρησή μας αυτή, θα εξετάσουμε πώς έχει το θέμα της αγιοποίησης νέων αγίων από τη σκοπιά της Ορθόδοξης Παράδοσης. Στις επόμενες καταχωρήσεις μας θα δούμε τις περιπτώσεις των προσώπων, που η Εκκλησία ήδη αγιοποίησε, ή αμφισβητείται η αγιοποίησή τους. Τελευταία δε, θα αναφερθούμε στην προσπάθεια όσων προσπαθούν να επιβάλλουν «εκ των κάτω» την αγιοποίηση των καλών «γεροντάδων» τους.

ΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ – ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙΣΒΑΣΙΝ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΣΤ΄ ΨΑΛΜΟΝ

Του Οσίου Πατρός ημών Αναστασίου Ηγουμένου του όρους Σινά.             

Η παραίνεσις του Αγίου Πνεύματος περιέχει εις τον έκτον Ψαλμόν ως πρέπουσαν δια την Εκκλησίαν υπόθεσιν της αρχής των Νηστειών την διδασκαλίαν περί της ειλικρινούς μετανοίας. Δια του Ψαλμού δηλαδή αυτού διδασκόμεθα κατά ποίον τρόπον θα εξιλεώσωμεν τον Θεόν, διότι περιέχει την πραγματικώς αληθινήν ταπείνωσιν των μετανοούντων· την εξομολόγησιν· τα δάκρυα· το πένθος· την επιστροφήν· τον στεναγμόν· την ταραχήν της συνειδήσεως· την ασθένειαν· την συντριβήν από αναρίθμητα παραπτώματα· την σωτηρίαν από το έλεος του Θεού· την συναίσθησιν των αμαρτιών μας, η οποία πολλάκις μας έρχεται όταν ευρισκώμεθα εις την κλίνην, και την επίσκεψιν του Αγίου Πνεύματος, η οποία γίνεται δια της συναισθήσεως ταύτης και δια των δακρύων. Διδασκόμεθα ακόμη όχι μόνον ότι ταύτα (τα δάκρυα) είναι η πραγματική απόδειξις της μετανοίας, αλλά και ότι ταύτα γίνονται η αιτία αφέσεως των αμαρτιών μας και της τελείας συγχωρήσεως και της προς ημάς αυτούς επιτιμήσεως και της δυνάμεως της παρά του Θεού ευχής, και της καταισχύνης η οποία προξενείται εις τους δαίμονας εξ αυτής και της αναπλάσεως και σωτηρίας του ανθρώπου, ο οποίος επαλαιώθη μέσα εις την αμαρτίαν. Η επιγραφή του έκτου Ψαλμού έχει ως εξής:

Ψαλμωδίες Μεγάλης Τεσσαρακοστής

 

Τη ΙΑ΄ (11η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Πατρός ημών ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων.

Σωφρόνιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη εις την Δαμασκόν της Συρίας περί το έτος 580 από Χριστού, υπό γονέων ευσεβών και σωφρόνων, πατρός μεν Πλινθά, μητρός δε Μυρούς καλουμένων. Πεπροικισμένος δε ων παρά Θεού δια σπανίων προτερημάτων, και μάλιστα της ευφυϊας και της φιλομαθείας, κατέστη κάτοχος πολλών γνώσεων. Προς τούτοις, αν και κατώκει εντός της πόλεως, ήσκει την αρετήν και επεδίδετο εις την άσκησιν την κατορθουμένην εις τας ερήμους υπό των Ασκητών. Μετά ταύτα θέλων ο Άγιος να επιτύχη έτι ανωτέραν πνευματικήν κατάρτισιν μετέβη εις την Παλαιστίνην, εις το Μοναστήριον του Μεγάλου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου. Ευρών δε εκεί κατά τον πόθον του άνδρα τινά, ονόματι Ιωάννην, επικαλούμενον Μόσχον, κάτοχον πάσης σοφίας εσωτερικής τε και εξωτερικής, συγκατώκησε μετ’ αυτού και έγινε Μοναχός εις την Μονήν αυτήν του Οσίου Θεοδοσίου.

Ἀπάντηση στήν δήλωση τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου Β´

Μεταφέρουμε ἀπό τήν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τύπος (31.1.2020, σ. 1):

Λυπᾶμαι γιά τά ὅσα λέχθηκαν (καί βιντεοσκοπήθηκαν) ἀπό τό στόμα ἑνός Ἀρχιερέως τήν ὥραν, μάλιστα, τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅτι δηλαδή: στά «ἱερά τζαμιά λατρεύεται ὁ θεός» καί ὅτι «ἀναπέμπονται ἀπ᾽ αὐτά ἅγιες προσευχές». Αὐτή ἡ δήλωση ἀποτελεῖ προσβολή στή μνήμη ὅλων ἐκείνων πού σφαγιάστηκαν ἀνελέητα ἀπό τό Ἰσλάμ χάριν τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τους πρός τόν Χριστό. Ὁ Θεός τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ὁ Ἕνας καί Μοναδικός Ἀληθινός Θεός. Δέν ὑπάρχουν ἄλλοι θεοί. Οἱ θεοί τῶν ἐθνῶν εἶναι κατασκευάσματα τοῦ ἀνθρώπου, τῆς φιλοσοφικῆς σκέψεως, τῶν κοσμικῶν ὀργανισμῶν καί σωματείων, καί ἑπομένως ψευδεῖς θεοί καί κατά συνέπεια ἀποτελοῦν σύγχρονα εἴδωλα. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ὁμολογοῦμε Ἕνα Θεόν, Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα. Τήν Ἁγία Τριάδα ὁμολογοῦμεν καί κηρύττομεν ὡς τὸν Μόνον Ἀληθινόν Θεόν. Σεβόμαστε τήν θρησκευτική ἐλευθερία, ἀλλά δέν ἰσοπεδώνουμε τά πάντα. Ἐξ ἄλλου, δέν πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι «ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία». Πῶς εἶναι δυνατόν αὐτοί, πού κατέσφαξαν τόσους Χριστιανούς, νά προσφέρουν λατρεία θεάρεστον πρός τόν Θεόν; Προτρέπομεν λοιπόν μετάνοια καί ἀνάκληση τῶν ἀνωτέρω δηλώσεων.

Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων [τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας].

Κάλυμνος 25.01.2020

Eμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει.

Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.

Για την ληστρική σύνοδο της Κρήτης, αυτή η Σοδομική παρασυναγωγή είναι Εκκλησία του Χριστού!!!

«Ισόβιο συμφωνητικό»

Η Αγγλικανική εκκλησία ψήφισε τη χρήση μίας επίσημης λειτουργίας για να ευλογεί ζευγάρια ίδιου φύλου ονομαζόμενη «Η μαρτυρία και ευλογία ενός ισόβιου συμφωνητικού»
Αγαπητοί εν Χριστώ φίλοι,
Έχουμε συγκεντρωθεί σήμερα μαζί για να παρακολουθήσουμε / μαρτυρήσουμε τη δημόσια δέσμευση του/της (όνομα) και του/της (όνομα) προς τον/την άλλο/η και στο όνομα της Εκκλησίας να ευλογήσουμε την ένωσή τους: μία σχέση αμοιβαίας πιστότητας και ακλόνητης αγάπης εγκαταλείποντας όλους/ες τους/τις άλλους/ες, κρατώντας ο/η ένας/μία τον/την άλλο/η με τρυφερότητα και σεβασμό, με δύναμη και γενναιότητα, όσο ζουν. Ως εκ τούτου, στο όνομα του Χριστού, ας προσευχηθούμε για να ενισχυθούν για τις υποσχέσεις που κάνουν σήμερα, και για να έχουμε τη γενναιοδωρία να τους στηρίζουμε σε ότι αναλαμβάνουν, και τη σοφία να βλέπουμε το Θεό να ποιεί τα έργα Του μέσω της ένωσής τους.

«A Lifelong Covenant»

The Anglican Church voted to approve the use of an official liturgy to bless same-sex couples, called “The Witnessing and Blessing of a Lifelong Covenant.”
Dear friends in Christ,
we have gathered together today to witness [name] and [name] publicly committing themselves to one another and, in the name of the Church, to bless their union: a relationship of mutual fidelity and steadfast love, forsaking all others, holding one another in tenderness and respect, in strength and bravery, as long as they live.
Therefore, in the name of Christ, let us pray that they may be strengthened for the promises they make this day, and that we will have the generosity to support them in what they undertake and the wisdom to see God at work in their life together.

Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ 2021), ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΑ

 «Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ»

ΟΜΙΛΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΑ, ΘΕΟΛΟΓΟΥ 

(ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ 2021)

ΕΝΟΡΙΑ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ, ΞΥΛΟΚΕΡΙΖΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ - ΣΩΤΗΡΙΑ (epistrofi-sotiria.blogspot.com)

Eνός κακού δοθέντος (με τη συμμετοχή μας στο Π.Σ.Ε.), μύρια έπονται:

Με το κείμενο του Porto Alegre Βραζιλίας, εκτός των άλλων, αναγνωρίσαμε εκκλησιαστική υπόσταση στις 340 προτεσταντικές «εκκλησίες» του Π.Σ.Ε. (Παγκοσμίου Συμβουλίου “Εκκλησιών”) και αποδεχτήκαμε ότι η πληθώρα των κακοδοξιών και των πλανών τους, είναι «διαφορετικοί τρόποι διατύπωσης της ΄Ιδιας Πίστης και ποικιλία Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος»! Η δημοσίευση αυτής της επαίσχυντης συμφωνίας τότε συγκλόνισε τον πιστό λαό ανά την Ελλάδα. Τώρα με το 6^ο  άρθρο, η ληστρική Σύνοδος της Κρήτης έδωσε εκκλησιαστική υπόσταση και στην Παπική παρασυναγωγή !!!

Η Ελλάδα έστειλε πολεμικό πλοίο στο Καστελλόριζο

 Οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίζονται! Η Τουρκία διαμαρτύρεται, διότι η Ελλάδα στέλνει στρατιωτικά πλοία στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Θα την βόλευε πολύ, να εγκαταλειφθούν τα νησιά, ώστε να τα καταλάβουν χωρίς καμία αντίσταση, όπως έκαναν και στη Κύπρο, όταν αποχώρησε η Ελληνική Μεραρχία.

Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί στρατιωτικά πλοία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου με αποστρατικοποιημένο καθεστώς, υποστηρίζει το τουρκικό ΥΠΑΜ ισχυριζόμενος ότι πρόσφατα η Ελλάδα έστειλε πολεμικό πλοίο στο Καστελλόριζο.

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο του τουρκικού ΥΠΑΜ, Πινάρ Καρά «οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να προστατεύουν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας στο Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο και να είναι ο εγγυητής της ειρήνης και της ασφάλειας στην Κύπρο, σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες εγγυήσεων και συμμαχίας».

Η επανέναρξις της μυστηριακής κοινωνίας των «Ορθοδόξων» με την Παπική παρασυναγωγή

Τό πρωτότυπο γαλλικό κείμενο τῆς συμφωνίας τοῦ 1965 ἀναφέρει ὅτι:

 Ὁ Πάπας Παῦλος ὁ ΣΤ´ καί ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας αἴρουν τήν «ἀκοινωνησία» μεταξύ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Συγκεκριμένα ἡ σωστή μετάφραση τῆς παραγράφου 4, ἐδάφιο β´, τῆς συμφωνίας λέγει τά ἑξῆς: «ἀποδοκιμάζουσιν ὡσαύτως καί αἴρουσιν ἀπό τῆς μνήμης καί ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας τάς ἀποφάσεις ἀκοινωνησίας (=lessentences d’ excommunication), ὧν ἡ ἀνάμνησις ἐπενεργεῖ μέχρι σήμερον ὡς κώλυμα εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ προσέγγισιν, παραδίδουσι δέ αὐτάς τῇ λήθῃ»! Ὁ ἀείμνηστος καθηγητής π. Ἰωάννης Ρωμανίδης ἐπισημαίνει ὅτι «οἱ New York Times μετέδωσαν τήν ἀπό κοινοῦ ἀγγελίαν τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Φαναρίου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 διά τήν ἄρσιν τοῦ excommunicatio (τῆς ἀκοινωνησίας τοῦ Λατινικοῦ κειμένου) εἰς τήν πρώτην σελίδα, ὡς τό τέλος τοῦ σχίσματος τοῦ 1054 καί ὡς τήν ἐπανέναρξιν τῆς μυστηριακῆς κοινωνίας, πού εἶχε τότε δῆθεν διακοπεῖ. Φαίνεται πλέον σαφῶς, ὅτι τό ἑλληνικόν κείμενον, πού ἀναγγέλλει τήν «ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων», ἦτο τεχνηέντως παραπλανητικόν. Φαίνεται εἶχε σκοπόν νά ἀμβλύνη ἐνδεχομένας ἀρνητικάς ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». Ἀπό τά παραπάνω συμπεραίνουμε ὅτι, τοὐλάχιστον γιά τό Φανάρι, (ἀπό Ὀρθοδόξου πλευρᾶς), ὅπως καί γιά τό Βατικανό, «ἀκοινωνησία», «σχίσμα», πλέον δέν ὑφίσταται καί ἡ ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἤδη ἔγινε.

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ : Η ένωση έχει γίνει ήδη προ πολλών ετών....

 

ΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ --- ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ -- (Του εν Αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας)

Παρακαλείτε, παρακαλείτε, λέγει η Γραφή, ω ιερείς, τον λαόν· λαλήσατε εις την καρδίαν Ιερουσαλήμ (Ησ. μ: 1 – 2). Η φύσις του λόγου έχει την δύναμιν να ενισχύση μεν την ορμήν των σπουδαίων, να διεγείρη δε την προθυμίαν των οκνηρών και των νωθρών. Δια τον λόγον αυτόν οι μεν στρατηγοί, όταν παρατάσσουν τον στρατόν των δια την μάχην, απευθύνουν παραινετικούς λόγους προς τους στρατιώτας προ του αγώνος, και τόσην δύναμιν έχει η παραίνεσις αυτή των στρατηγών προς τους στρατιώτας, ώστε πολλοί εξ αυτών να περιφρονούν πολλάκις και αυτόν τον θάνατον. Οι δε γυμνασταί και οι παιδοτρίβαι, όταν οδηγούν τους αθλητάς εις τους αγώνας εις το στάδιον, πολλάς οδηγίας δίδουν εις αυτούς, ότι είναι ανάγκη να κοπιάσουν δια να κερδήσουν τον στέφανον της νίκης. Δια του τρόπου τούτου πολλοί εκ των αθλητών πείθονται να περιφρονούν τους σωματικούς κόπους εις την προσπάθειάν των να επιτύχουν την νίκην. Και εις εμέ λοιπόν, ο οποίος παρατάσσω στρατιώτας του Χριστού δια τον πόλεμον εναντίον των αοράτων εχθρών και προετοιμάζω δια της εγκρατείας τους αθλητάς της ευσεβείας δια να κερδήσουν τους στεφάνους της δικαιοσύνης, είναι αναγκαίος ο λόγος της παρακλήσεως.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''

 

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.

Τη Ι΄ (10η) Μαρτίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ της Πατρικίας.

Αναστασία η Οσία Μήτηρ ημών, η Πατρικία, ήκμασεν εν Κωνσταντινουπόλει κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού Α΄ του Μεγάλου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565). Κατήγετο δε η μακαρία εξ ευγενών και πλουσίων γονέων, παρά των οποίων και ανετράφη με πάσαν επιμέλειαν και φόβον Θεού. Όθεν και όταν ήλθεν εις ηλικίαν απελάμβανε μεγάλης εκτιμήσεως δια την προς τον Θεόν ευλάβειαν και την φιλάνθρωπον αυτής γνώμην, διο και ο βασιλεύς εκτιμών τας αρετάς της είχεν αναδείξει αυτήν πρώτην πατρικίαν του Παλατίου. Παρ’ όλας όμως τας τιμάς, τας οποίας απελάμβανεν, είχεν η μακαρία τον φόβον του Θεού εν τη καρδία της και εφύλαττε μετά πάσης επιμελείας τας εντολάς του Θεού. Είχεν ακόμη η αοίδιμος Αναστασία φυσικήν ανδρείαν και πολλήν πραότητα, ώστε όλοι οι φιλόθεοι Χριστιανοί έχαιρον δια τας αρετάς της, ως και αυτός ο ίδιος ο βασιλεύς Ιουστινιανός.

ΑΔΑΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ : ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΣ… ΓΙ ΑΥΤΌ ΣΚΑΣΕ !!!!

George Adalis

Όλα τα είχαμε στο κεφάλι μας, βγήκε και ο Τσίπρας σήμερα να κάνει ανάρτηση και να κατακρίνει την … υπέρμετρη αστυνομική βία με 3 φωτογραφίες από τη Νέα Σμύρνη! Ποιος; O Τσίπρας!

Ξέρεις ρε Αλέκο γιατί δεν έγραψα τίποτα για τη Ν.Σμύρνη; Γιατί έγραψες εσύ! Και θα στα πω στα ίσα μπας και πάρεις χαμπάρι ότι ΔΕΝ πρόκειται να ξαναβγείς ποτέ σου Πρωθυπουργός!

– Ποιοι μας σάπισαν στο ξύλο στο Πισοδέρι; Πόσους έστειλες στον δρόμο και πόσους στα βουνά να μακελέψουν πλήθος από οικογενειάρχες και γέρους ανθρώπους;

– Ποιοι μας σάπισαν στο ξύλο στο Βελλίδειο;

– Ποιοι μας σάπισαν στο ξύλο στην Αθήνα;

– Ποιοι κάθε μέρα σάπιζαν στο ξύλο μικρές πορείες ανθρώπων σε Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις; Κάθε μέρα!

----------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Πές τα, κ. Ἀδαλῆ, διότι οἱ παντός χρώματος Τσίπρες σκοπεύουν νά μᾶς τρελλάνουν!

ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ "Ἐρώτ. ριαʹ : Πῶς καί τινες αἱρετικοὶ ποιοῦσι πολλάκις σημεῖα;

Ἀπόκ. Τοῦτο ἡμᾶς οὐκ ὀφείλει ξενίζειν. Ἠκούσαμεν γὰρ τοῦ Κυρίου λέγοντος· ὅτι πολλοὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐροῦσι· «Κύριε, οὐκ ἐν τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;» καὶ ἐρεῖ αὐτοῖς· «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ, ἐργάται τῆς ἀνομίας». Πολλάκις γὰρ οὐχ ἡ πολιτεία τοῦ θαυματουργοῦντός ἐστιν ἡ τὴν ἴασιν ἐργαζομένη, ἀλλ᾿ ἡ πρὸς αὐτὸν πίστις τοῦ προσερχομένου ἀνθρώπου. Γέγραπται γάρ· «Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε». Πλὴν δεῖ καὶ τοῦτο γινώσκειν, ὅτι πολλάκις τινὲς κακόπιστοι καμάτους πολλοὺς δι' ἀσκήσεως τῷ Θεῷ προσήγαγον, καὶ τὴν ἀντιμισθίαν αὐτῶν ἔλαβον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι ἐκ Θεοῦ, τὸ τῶν ἰαμάτων καὶ προρρήσεων χάρισμα· ἵνα ἐν τῷ αἰῶνι τῷ μέλλοντι ἀκούσωσιν· Ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν καὶ τοὺς καμάτους ὑμῶν· νῦν δὲ λοιπὸν οὐδὲν ὑμῖν κεχρεώστηται" (P. G. 28, 665).

ΤΗ ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ - ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

Του εν Αγίοις Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας.                      

Ηκούσατε τους λόγους του Αποστόλου, δια των οποίων απευθύνει συμβουλάς προς τους Θεσσαλονικείς και υποδεικνύει κανόνας συμπεριφοράς δι’ όλην την ζωήν. Η μεν διδασκαλία βεβαίως απηυθύνετο προς εκείνους οι οποίοι συνέβαινε κάθε φοράν να την ακούουν. Η ωφέλεια όμως, η οποία προέρχεται από την διδασκαλίαν, αφορά όλον τον ανθρώπινον βίον. Λέγει ο Απόστολος· «Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε» (Α΄ Θεσ. ε: 16 – 18). Πάντοτε, λέγει, χαίρετε. Διαρκώς να προσεύχεσθε και εις κάθε περίστασιν να ευχαριστήτε τον Θεόν. Τι σημαίνει μεν αυτό, το οποίον λέγει ο Απόστολος, το «να χαίρωμεν» και ποία ωφέλεια προέρχεται εξ αυτού, και πως είναι δυνατόν να επιτύχωμεν την αδιάκοπον προσευχήν και να αποδίδωμεν την οφειλομένην ευχαριστίαν εις τον Θεόν δι’ ό,τι δήποτε και αν μας συμβή, θα σας εξηγήσωμεν, όσον μας είναι δυνατόν, ολίγον βραδύτερον. Προηγουμένως είναι ανάγκη να εξετάσωμεν τας αντιρρήσεις τας οποίας προβάλλουν οι αντίπαλοί μας, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι αυτό το οποίον λέγει ο Παύλος εις την επιστολήν του είναι αδύνατον.