https://scripta---manent.blogspot.com/2021/03/blog-post_97.html
Τό πρωτότυπο γαλλικό κείμενο τῆς συμφωνίας τοῦ 1965 ἀναφέρει ὅτι:
Ὁ Πάπας
Παῦλος ὁ ΣΤ´ καί ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας αἴρουν τήν «ἀκοινωνησία» μεταξύ τῶν
δύο Ἐκκλησιῶν. Συγκεκριμένα ἡ σωστή μετάφραση τῆς παραγράφου 4, ἐδάφιο β´, τῆς
συμφωνίας λέγει τά ἑξῆς: «ἀποδοκιμάζουσιν ὡσαύτως καί αἴρουσιν ἀπό τῆς μνήμης
καί ἐκ μέσου τῆς Ἐκκλησίας τάς ἀποφάσεις ἀκοινωνησίας (=lessentences d’ excommunication), ὧν ἡ ἀνάμνησις ἐπενεργεῖ μέχρι σήμερον ὡς
κώλυμα εἰς τήν ἐν ἀγάπῃ προσέγγισιν, παραδίδουσι δέ αὐτάς τῇ λήθῃ»! Ὁ ἀείμνηστος
καθηγητής π. Ἰωάννης Ρωμανίδης ἐπισημαίνει ὅτι «οἱ New York Times μετέδωσαν τήν ἀπό
κοινοῦ ἀγγελίαν τοῦ Βατικανοῦ καί τοῦ Φαναρίου τῆς 7ης Δεκεμβρίου 1965 διά τήν ἄρσιν
τοῦ excommunicatio (τῆς ἀκοινωνησίας τοῦ Λατινικοῦ κειμένου) εἰς
τήν πρώτην σελίδα, ὡς τό τέλος τοῦ σχίσματος τοῦ 1054 καί ὡς τήν ἐπανέναρξιν τῆς
μυστηριακῆς κοινωνίας, πού εἶχε τότε δῆθεν διακοπεῖ. Φαίνεται πλέον σαφῶς, ὅτι
τό ἑλληνικόν κείμενον, πού ἀναγγέλλει τήν «ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων», ἦτο
τεχνηέντως παραπλανητικόν. Φαίνεται εἶχε σκοπόν νά ἀμβλύνη ἐνδεχομένας ἀρνητικάς
ἀντιδράσεις τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν». Ἀπό τά παραπάνω συμπεραίνουμε ὅτι, τοὐλάχιστον
γιά τό Φανάρι, (ἀπό Ὀρθοδόξου πλευρᾶς), ὅπως καί γιά τό Βατικανό, «ἀκοινωνησία»,
«σχίσμα», πλέον δέν ὑφίσταται καί ἡ ἕνωση τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἤδη ἔγινε.
Καί ἐπῆγα πάλιν εἰς τούς φίλους μου τούς Ἁγίους. Ἄναψα τά καντήλια καί ἐλιβάνισα λιβάνιν καλόν ἁγιορείτικον. Καί σκουπίζοντας τά δάκρυά μου τούς εἶπα: "Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα; Βοηθεῖστε, διότι μᾶς παίρνουν, αὐτοί οἱ μισοέλληνες καί ἄθρησκοι, ὅ,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν ἔχομεν….
Το Κυπριακό, περιττό να το επαναλάβουμε, είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Τελεία και παύλα. Δεν είναι διακοινοτικό πρόβλημα. Είναι αδιανόητη η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η υποκατάστασή της από μία διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με υποτιθέμενη πολιτική ισότητα. Παρόμοια εκδοχή θα καθιστούσε την Τουρκία αμετακλήτως επικυρίαρχο ολόκληρης της Κύπρου.
Η δήθεν «λύση» που προωθεί η Άγκυρα και οι δυνάμεις που την στηρίζουν αποτελεί ιδεολογική αυθυποβολή. Η εξίσωση τού 80%, τις πλειοψηφίας με την μειοψηφία τού 18% οδηγεί σε τερατογένεση.
----------------------------------
Παπαθεμελῆς: «Έχει προκαλέσει κατάπληξη στους σκεπτόμενους συμπολίτες μας η είδηση ότι Κύπρος και Ελλάδα συμφωνούν και επισπεύδουν μια νέα Πενταμερή Διάσκεψη».
Ἔ, ὄχι καί κατάπληξιν, ἀγαπητέ μου κ. Πρόεδρε! Μέ θαυμαστήν συνέπειαν, οἱ γαλάζιοι καί οἱ κόκκινοι Τσίπρες καταστρέφουν Ἑλληνισμόν καί Ὀρθοδοξίαν! Ἄρα γιατί νά ἐκπλήσσεται κάποιος μέ τό ἐπικείμενον ξεπούλημα τῆς Κύπρου, τοῦ Αἰγαίου κ.λπ.;
«Χρωστούμε σ’ αυτούς που ήρθαν, πέρασαν, θα ‘ρθούνε θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι και οι νεκροί» Κωστής Παλαμάς
Η κατάσταση ομοιάζει
ανεξέλεγκτος και η Ελλάς ανυπερθέτως, δυνάμεθα μετά βεβαιότητας να είπωμεν ότι
βαίνει εις κρημνόν, μόνον ένα θαύμα, ίσως θα μεταλλάξει άρδην την κατάσταση,
εντούτοις όμως η Ελλαδική κοινωνία, τουλάχιστον δεικνύει ότι ευρίσκεται, εις
τοσούτον ανυπέρβλητο λήθαργο, όπου ουδείς γνωρίζει το τι μέλλει γενέσθαι.
Άπαντες είναι αυτοπαραδομένοι, δίχως ουδεμία ικμάδα ουσιαστικής αντίστασης, δεν υφίστανται αρχές, αξίες και ιδανικά, μία κοινωνία η οποία καταβαραθρώνεται οσημέραι με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.
Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σʼ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν, πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς. Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές. Ὡστόσο, εἶναι λάθος καί παράπτωμα πνευματικό νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά δόγματα· νά τά θεωροῦμε σχολαστική ἐνασχόληση τῶν θεολόγων, ἀνούσιο καί ἐνοχλητικό πονοκέφαλο γιά μᾶς τους «ἁπλούς χριστιανούς».
1. Ο Αυγουστίνος(354-430) δεν είχε απλώς αιρετικές αντιλήψεις, δηλ. δεν ήταν ένας απλός αιρετικός. ΄Ηταν αιρεσιάρχης!
Εμείς οι Ορθόδοξοι
αγνοούμε, για ιστορικούς κυρίως λόγους, τα όσα δίδαξε ο επίσκοπος αυτός. Το
πολύ πολύ να θεωρήσουμε ότι «έπεσε έξω» σε μερικές απόψεις του.
Πάντως, η γενική εικόνα
του στο χώρο της Ορθοδοξίας είναι, ότι δεν είναι αιρετικός. Θωρείται ότι είναι
ένας άγιος όχι μόνο των Παπικών, αλλά και των Ορθοδόξων! Την ίδια αυτή εικόνα
για τον Αυγουστίνο έχουν ακόμα και σπουδαίοι Ορθόδοξοι αντιπαπικοί θεολόγοι.
Όμως, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά.
Από πλευράς Ορθοδοξίας αυτός
ο οποίος μελέτησε τις διδασκαλίες του Αυγουστίνου και αποκάλυψε τις αιρέσεις
του είναι ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης. Τα παρακάτω στοιχεία για τις
αιρέσεις του Αυγουστίνου αντλήσαμε από μελέτες του κορυφαίου αυτού θεολόγου.
Θεοφύλακτος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Ανατολής, ακμάζων κατά τα έτη της βασιλείας των Ισαύρων, Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρωνύμου (741 – 775) και των διαδόχων αυτού· πορευθείς δε εις Κωνσταντινούπολιν (περί το έτος 780), εσχετίσθη μετά του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ταρασίου (784 – 806), όταν ακόμη εκείνος ήτο πρωτασηκρήτης, δηλαδή πρώτος μεταξύ των υπηρετούντων εις τας βασιλικάς σάκρας, όπως ωνόμαζον οι Βυζαντινοί τα βασιλικά γραφεία και οι οποίοι ωνομάζοντο ασηκρήται και υπ’ αυτού καλώς εξεπαιδεύθη εις τα θεία. Όταν δε, θεία ψήφω, ανήλθεν ο ιερός Ταράσιος εις τον θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως εν έτει ψπδ΄ (784), αφ’ ου παρητήθη οικειοθελώς του θρόνου ο προ αυτού Παύλος ο Κύπριος (780 – 784), ο οποίος επειδή έλαβε την Αρχιερωσύνην παρά των εικονομάχων ωνόμαζε μόνος τον εαυτόν του ανάξιον, τότε και ο ιερώτατος Μιχαήλ ο μετέπειτα Επίσκοπος Συνάδων και ο ιερός Θεοφύλακτος ούτος έγιναν Μοναχοί και εστάλησαν υπό του θείου Ταρασίου (περί το έτος 785) εις το υπό τούτου οικοδομηθέν Μοναστήριον, το ευρισκόμενον εις την είσοδον του Ευξείνου Πόντου.
Αδελφοί μου φιλόχριστοι, ακούσατε περί της Δευτέρας και φοβεράς Παρουσίας του Δεσπότου ημών Ιησού Χριστού. Διότι εγώ ενεθυμήθην την ώραν εκείνην και έφριξα από τον πολύν φόβον, αναλογιζόμενος όσα μέλλουσι τότε να φανερωθώσι. Διότι τις θέλει διηγηθή αυτά; Οποία τις θέλει είναι η γλώσσα, η οποία θα τα προφέρη; Ποία δε ακοή θα δυνηθή να ακούση εκείνα, όταν ο Βασιλεύς των βασιλευόντων, αφού εξαναστή από του θρόνου της δόξης, κατέλθη δια να επισκεφθή όλους τους κατοικούντας όλην την οικουμένην και να λάβη λογαριασμόν από αυτούς και να αποδώση τον καλόν μισθόν εις τους αξίους, εις δε τους αμαρτωλούς την αιώνιον κόλασιν ως απροσωπόληπτος Δίκαιος Κριτής; Όταν λοιπόν, αδελφοί μου, ενθυμούμαι αυτά, κυριεύονται τα μέλη μου από φόβον και παραλύω όλος· οι οφθαλμοί μου δακρύουσιν, η φωνή μου εκλείπει, τα χείλη μου παγώνουσιν, η γλώσσα μου φρίττει και οι λογισμοί μου παύουσιν. Ω! πόσα αναγκάζομαι να είπω δια την ωφέλειάν σας, αλλ’ ο φόβος με αναγκάζει να σιωπώ.
Διατί άραγε εις την περιγραφήν της φοβεράς ημέρας της Κρίσεως ουδέ ένα λόγον είπεν ο Κριτής ουδέ περί δικαιοσύνης, ουδέ περί σωφροσύνης, ουδέ περί ταπεινώσεως, ουδέ περί άλλης τινός αρετής, αλλά παραστήσας όλην την κρίσιν αυτού γινομένην περί ελεημοσύνης, τους μεν ελεήμονας ευλόγησε και εδόξασε, τους δε ενελεήμονας κατηράσατο και επαίδευσε; Λοιπόν, λέγεις, μόνη η αρετή της ελεημοσύνης σώζει τον άνθρωπον, καν γυμνός υπάρχει των άλλων αρετών, ουδέ οι ασελγείς, ουδέ οι υπερήφανοι, αλλά μόνοι οι ανελεήμονες κολάζονται; Ναι αληθώς· αλλ’ άραγε συλλογίζεται ορθά; Εάν τις εισέλθη εις παράδεισον πλήρη παντοδαπών καρποφόρων δένδρων, μη ιδών δε, μηδέ περιεργασθείς πάντα τα μέρη αυτού, αλλά, προσηλώσας τα όμματα εις εν μόνον μέρος, και ιδών εκεί μηλέας, συμπεράνη ότι μήλα μόνον έχει εκείνος ο παράδεισος, ορθόν άραγε είναι το συμπέρασμα αυτού;
(Νικηφόρου του Θεοτόκη)
Ουδεμία ευαγγελική δογματική υπόθεσις ουδέ πλέον καθαρά, ουδέ πλέον φοβερά της υποθέσεως του σήμερον αναγνωσθέντος Ευαγγελίου. Ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού έρχεται πάλιν εις την γην ουχ ως το πρώτον αφανής και άδοξος, αλλά μετά πολλής δόξης και της θεϊκής μεγαλοπρεπείας και λαμπρότητος· έρχεται δε ουχ ίνα σώση τον κόσμον, ως πρότερον, αλλ’ ίνα κρίνη πάντας τους απ’ αιώνος ανθρώπους ζώντας τε και νεκρούς, ανταποδίδωσι δε εις μεν τους τα καλά πράξαντας Βασιλείαν, εις δε τους τα κακά ποιήσαντας κόλασιν· επίσης δε και η Βασιλεία και η κόλασις είναι αιώνιος και ατελεύτητος. Ταύτην την διδασκαλίαν μετά πάσης σαφηνείας και καθαρότητος διδάσκει το σημερινόν Ευαγγέλιον· εξ αυτής δε συνίσταται το άρθρον της Πίστεως, το εν τω αγίω Συμβόλω περιεχόμενον και υπό πάντων των Ορθοδόξων Χριστιανών πιστευόμενον και ομολογούμενον, ήτοι το «και πάλιν ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος».
Τήν Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2021, ὁ μεγάλος θεολόγος τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου μέχρι καί τῆς ἐποχῆς μας, Ἀθανάσιος Σακαρέλλος, ἐγκατέλειψε τά γήινα καί μετοίκησε στά ἐπουράνια. Ἀπεξεδύθη τό ἀσκητικό του χοϊκό περίβλημα καί φτερούγισε ἀνάλαφρος στούς κόλπους τῆς ἀπεραντοσύνης τοῦ Θεοῦ, πού μέ πυριφλεγῆ τρόπο ἀγάπησε καί μέ ἀποστολική ἔμπνευση, βίωσε, δίδαξε καί ὁμολόγησε. Ἦταν θεολόγος ὀνόματι καί πράγματι, θεολόγος στόν ἀκαδημαϊκό τίτλο καί στή σηματοδοτούμενη οὐσία, ὁμόψυχος καί ὁμότροπος τοῦ μεγάλου ἀνατροπέα τῆς σχολαστικῆς παραπλανητικῆς «θολολογίας» πού ἐνέσκυψε καί στόν τόπο μας ἀειμνήστου π. Ἰωάννου Ρωμανίδη, «σιαμαῖος» ἀδελφός του θά λέγαμε καλύτερα, εἰς τρόπον ὥστε, ὅταν γίνεται λόγος γιά ἕνα ἐκ τῶν δύο, νά ἐξυπονοοῦνται συνειρμικῶς ἀμφότεροι ἀπό κοινοῦ..
Ὅποιον σκέφτεσαι, σ’ αὐτόν καί ἀνήκεις. Ἐάν λαχταρᾶς τόν Ἰησοῦ, θυμᾶσαι πάντοτε τούς λόγους Του. Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ παρελεύσονται, oἱ δέ λόγοι μου οὐ μή παρέλθωσι.
Ὅλες οἱ
ἡμέρες, ὅλες οἱ νύχτες, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καί μαζί τους ὅλη ἡ δημιουργία,
σπεύδουν πρός τήν ἔσχατη ἡμέρα κατά τήν ὁποία θά τελειώσει τό μυστήριο αὐτοῦ τοῦ
κόσμου καί τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας. Ὁ χρόνος τότε ἑνώνεται μέ τήν αἰωνιότητα, ἑνώνεται
τό ἐν χρόνῳ μέ τόν ἀΐδιο Θεό, τό κτῖσμα μέ τόν Κτίστη ἐν Χριστῷ. Ἐκείνη τήν ἡμέρα,
ὁ χρόνος θά παύσει νά ὑπάρχει, θά εἰσέλθει μυστηριακά τό κτιστό στό ἄκτιστο,
στήν αἰωνιότητα.
Στήν θεία Ἀποκάλυψη ὀνομάζεται ἐσχάτη ἡμέρα[1].Λέγεται καί μεγάλη ἡμέρα[2]. Λέγεται καί ἡμέρα κρίσεως, ἡμέρα ὀργῆς καί ἀποκαλύψεως καί δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ[3].
Τη αυτή ημέρα Κυριακή της Αποκρέω, της Δευτέρας και αδεκάστου Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού μνείαν ποιούμεθα.
Μετά τας δύο παραβολάς, ήτοι της του Τελώνου και Φαρισαίου και της του Ασώτου, οι θειότατοι Πατέρες διέταξαν να ποιώμεν την μνήμην της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας, ίνα μη τις ακούων εν εκείναις την φιλανθρωπίαν του Θεού πέση εις αμέλειαν, λέγων κατά νουν, φιλάνθρωπος είναι ο Θεός, και όταν παύσω από την αμαρτίαν, εύκολα θέλω διέλθει το παν. Δια τούτο έταξαν ενταύθα την ανάμνησιν της φοβεράς εκείνης ημέρας, δια να εκφοβήσουν τους αμελείς με την υπόμνησιν του θανάτου και των αναμενομένων βασάνων, και ούτω τους διεγείρωσιν εις κατόρθωσιν αρετής, ώστε να μη αποβλέπωσι μόνον εις την φιλανθρωπίαν του Θεού και αποθαρρούσιν, αλλά να συλλογίζωνται και ότι υπάρχει Δίκαιος Κριτής, όστις αποδίδει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού.
Παύλος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο ονομασθείς Απλούς ήτο Αιγύπτιος το γένος, σύγχρονος υπάρχων του Οσίου Πατρός ημών Αντωνίου του Μεγάλου, γεωργός το επάγγελμα, απλοϊκός τους τρόπους καθ’ υπερβολήν, άκακος και άπλαστος κατά την γνώμην, τόσον ώστε ουδείς άλλος ηδύνατο να τον υπερβάλη. Είχε δε ο ευλογημένος και γυναίκα κακότροπον και μοιχαλίδα, η οποία μοιχευομένη επί πολύν χρόνον εκρύπτετο από τον Όσιον. Ημέραν δε τινά συνέπεσε να έλθη ο Όσιος εκ του αγρού εις ώραν κατά την οποίαν δεν ανεμένετο. Ευρών δε την γυναίκα του μοιχευομένην εις τον οίκον του, γελάσας σεμνώς είπε προς την μοιχαλίδα: «Καλώς· δεν με ενδιαφέρει τίποτε πλέον· όμως από του νυν και εις το εξής ούτε θέλω να σε ίδω με τους οφθαλμούς μου». Προς δε τον μοιχόν είπεν:
Παρακολουθείστε, άν έχετε
μαθησιακή προαίρεση, τόν διάλογο μεταξύ σχολιαστών στήν ανάρτηση Misha Sarov που παραπέμπει ο επισυναπτόμενος σύνδεσμος. Μετά, άν δέν
κουραστήκατε, διαβάστε καί αυτό :
Alexandros Bazanis «- Γιατί δεν λέτε οι άνθρωποι αυτοί με τι ασχολούνται ;
Γιατί δεν λέτε ότι ο μη δικός τους εμβολιασμός βάζει σε κίνδυνο τους ανθρώπους
που αυτοί επιβλέπουν ; Να λέτε ολόκληρες αλήθειες όχι τις μισές
- Κυπριανός Χριστοδουλίδης
Αφού θέλεις ολόκληρες αλήθειες, διάβασε :
Μετὰ ἀπὸ δημοσίευμα τῆς «Ἐφημερίδας τῶν Συντακτῶν», μὲ τὸ ὁποῖον καλεῖ τὸν Προκαθήμενον τῆς Ἑλλάδος νὰ παρέμβη εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κ. Κουφοντίνα ὁ Σεβ. Ἠλείας ἐτοποθετήθη διὰ τοῦ ἑξῆς κριτικοῦ σχολίου, ποὺ ἀνήρτησεν εἰς τὴν ἐπίσημον ἱστοσελίδα τῆς Ἱ. Μ. Ἠλείας τῆς 1ης Μαρτίου 2021:
«Εἶναι ἕνα κείμενο
πράγματι πολὺ καλό, σπάνιο θὰ ἔλεγα, ἀλλὰ ὑποκριτικό. Τονίζει ὅλα τὰ καλὰ τῆς
Χριστιανικῆς μας πίστεως, γιὰ νὰ ἐπιτύχη τὴν κατάργησί τους, διὰ νὰ ἐπιβάλη
δηλαδὴ τὴν ἄρνησι τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἐξηγοῦμαι: α. Ζητοῦν ἀπὸ τὸν
Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν κ.ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ νὰ ἐπέμβη διὰ νὰ μὴ πεθάνη ὁ κ.
Κουφοντίνας. Ὅμως ὁ κ. Κουφοντίνας δὲν ἔχει καταδικασθῆ σὲ θάνατο παρὰ τοὺς
πολλοὺς φόνους ποὺ ἔκανε καὶ ἄφησε χῆρες γυναῖκες καὶ ὀρφανὰ παιδιά, ἀλλὰ σὲ ἰσόβια.Τώρα
μόνος του θέλει νὰ πεθάνη. Προσευχὲς πρέπει νὰ κάνη ὁ Μακαριώτατος καὶ ὅλοι
μας, διὰ νὰ ἀλλάξη ὁ κ. Κουφοντίνας μυαλό, νὰ «συνέλθη εἰς ἑαυτόν», ὡς ὁ ἄσωτος
υἱὸς τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς ΝΑΙ, ἀλλὰ ὄχι διὰ νὰ τοῦ ἀφαιρεθῆ ἡ ἐλευθερία
τῆς βουλήσεώς του. Γιατί ἡ ἐλευθερία τῆς βουλήσεώς μας εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν
ἄνθρωπο.
β. Ἀπορῶ πῶς οἱ συντάκτες
τῆς παραπάνω ἐκκλήσεως δὲν κατάλαβαν ὅτι οἱ φωνασκοῦντες καὶ προκαλοῦντες
καταστροφὰς ἀναρχικοὶ αὐτὸ θέλουν καὶ ἐκζητοῦν· Τὴν κατάργησι τοῦ Κράτους
δικαίου καὶ τῆς Νομιμότητος καὶ τὴν ἐπικράτησι τοῦ νόμου τῆς ζούγκλας. Νὰ τοὺς ἐπιτραπῆ
νὰ κάνουν ὅ,τι θέλουν. Εἶναι τοῦτο δυνατὸν καὶ ἐπιτρεπτόν; Ἀσφαλῶς ΟΧΙ.
γ. Ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ μὴ ὑπενθυμίσω
στοὺς Συντάκτας τοῦ ἀνωτέρω κειμένου τῆς Ἐφημερίδος τῶν Συντακτῶν καὶ ταῦτα: I. Κάθε ἡμέρα αὐτοκτονοῦν, δυστυχῶς, πολλοὶ συνάνθρωποί
μας. Δὲν εἶδα κάποια διαμαρτυρία τους. Δὲν ἐζήτησαν νὰ ληφθοῦν μέτρα πρὸς ἀποφυγὴν
τῶν αὐτοκτονιῶν. Καὶ II. Κάθε ἡμέρα μὲ τὶς ἐκτρώσεις γίνονται τόσοι θάνατοι ἐμβρύων-
λένε γιὰ 300.000 τὸν χρόνο – ἀλλὰ ὄχι μόνον γι’αὐτὸ δὲν εἶδα κάποια ἀντίδρασι, ἀλλ’
ὅταν ἡ Ἐκκλησία μας διαμαρτύρεται, Δημοσιογράφοι εἶναι ὑπὲρ τῶν ἐκτρώσεων!! Συμβιβάζονται
αὐτὰ μὲ τὴν παραπάνω ἔκκλησιν;»
"Ο.Τ."
---------------------
Ἀριστούργημα πού ξεβρακώνει τούς ὑποκριτάς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ! Μπράβο στόν κ. Γερμανόν! Τώρα, ὅμως, πρέπει νά γράψῃ καί κατά τῶν «συνεπισκόπων» του πού συμπλέουν συμπλέουν μέ τίς πολλές αἱρέσεις καί σχίσματα καί ἀμέσως μετά ν' ἀποτειχισθῇ ἀπό αὐτούς! Ἀλλιῶς, εἶναι καί αὐτός τό ἴδιο ὑποκριτής μέ τούς Συριζαίους πού πραγματικά ξεγύμνωσε, διότι παριστάνει τόν Χριστιανόν, καί μάλιστα τόν Ἐπίσκοπον, ἐνῷ στήν πραγματικότητα εἶναι ἐχθρός τοῦ Χριστοῦ! Σύμφωνα μέ τίς Γραφές καί τούς Ἁγίους Πατέρας, πάντοτε!
(Του Αγίου Αναστασίου του Σιναϊτου Αρχιεπισκόπου Σινά - Αναγινωσκόμενος τω Σαββάτω των ψυχών)
Τι τούτο σήμερον, αγαπητοί, σπουδαίως ομού εσυνάχθημεν; Διότι εκάλεσαν ημάς οι προς Χριστόν καλεσθέντες αδελφοί· διο και προσέλθωμεν προς Χριστού υμνωδίαν, ότι ανέστησαν ημάς, ίνα ποιήσωμεν δοξολογίαν επί της γης, οι μετά Αγγέλων δοξολογούντες εν ουρανοίς· και χορούς συνέστησαν, και τράπεζαν ημίν πνευματικήν παρέθεσαν οι της τρυφής του Παραδείσου χορταζόμενοι, οι της εκείσε εμπεπλησμένοι αναπαύσεώς τε και παρακλήσεως και φώτα ήναψαν, οι τας εαυτών καρδίας φωτίσαντες και προς το φως το άδυτον δραμόντες. Διότι έλαβον από ημάς τους Οσίους οι προς Χριστόν Όσιοι, μετέστησαν από ημάς οι ποτέ μεθ’ ημών ευρισκόμενοι· μετεστάθησαν από ημάς οι καλώς προς Θεόν εμπορευσάμενοι· αφήκαν ημάς ορφανούς και απήλθον προς την πατρίδα αυτών· αφήκαν την φθοράν και προς την αφθαρσίαν ανήλθον· έλειψαν εκ του κόσμου και προς τον Χριστόν ανέτειλαν· εξήλθον εκ της του κόσμου ματαίας ζωής και εκατοίκησαν εις την άνω Ιερουσαλήμ· αφήκαν την του βίου ματαιότητα και έφθασαν εις την άνω μακαριότητα· αφήκαν τας ματαίας συγχύσεις και ώδευσαν εις τόπους ειρηνικούς· εξήλθον εκ του χειμώνος και της τρικυμίας του κόσμου και προσωρμίσθησαν εις τους γαληνούς λιμένας· αφήκαν την του κόσμου ματαίαν σκιάν και προς τον Ήλιον της δικαιοσύνης ευθέως ανέδραμον.
Αδαλης : Μητροπολίτης που απολύει 2 άτομα επειδή δεν έχουν εμβολιαστεί δεν είναι
άνθρωπος του Θεού.
- Alexandros Bazanis
Γιατί δεν λέτε οι άνθρωποι
αυτοί με τι ασχολούνται ; Γιατί δεν λέτε ότι ο μη δικός τους εμβολιασμός βάζει
σε κίνδυνο τους ανθρώπους που αυτοί επιβλέπουν ; Να λέτε ολόκληρες αλήθειες όχι
τις μισές.
- Κυπριανός Χριστοδουλίδης
Αφού θέλεις ολόκληρες αλήθειες, διάβασε :
Καί γιατί εσύ δέν ρωτάς ή έστω δέν ζητάς νά μάθεις, γιατί δέν φτιάχνουν οι
ειδικοί ένα παρεμφερές τού κορονοϊού "ράπιντ τέστ" ή "τέστ
μοριακού ελέγχου", γιά τό έητζ ή AIDS, ώστε νά γνωρίζουμε τόν αριθμό κρουσμάτων-μελλοντικών
θανάτων ; Γιατί αυτό δέν συμπεριλαμβάνεται στά μέτρα προστασίας τής αγέλης ή
κοινότητας ; Σημείωσε ο φορέας (ή κρούσμα) έητζ μπορεί νά νοσήσει μετά από 20
χρόνια.
https://kyprianoscy.blogspot.com/