Ομιλεί ο Σατανάς : Όλα επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων

Η δύναμις του Σατανά έγκειται εις αυτήν την φωτοφάνειάν του, εις τας περί αγάπης Θεού και του πλησίον θεωρίας του, εις τα δάκρυά του υπέρ της Εκκλησίας του Χριστού! Εις τας τάσεις δημιουργίας μιας «νέας και υγιούς τάξεως πραγμάτων», εις τον πόθον της άρσεως του «σατανικού» σχίσματος των Εκκλησιών, εις το ενδιαφέρον δια την αναπροσαρμογήν του Ευαγγελίου εις τα σύγχρονα δεδομένα, εις την αναψηλάφησιν θεολογικών, ηθικών και Εκκλησιαστικών θεμάτων, διότι ναι μεν – ομιλεί ο Σατανάς – οι άγιοι Πατέρες ορθώς εδογμάτισαν, αλλά η πρόοδος του κόσμου, αι ανάγκαι της νέας κοινωνίας, η ύψωσις της διανοητικής στάθμης των ανθρώπων, η ασύλληπτος εξέλιξις του τεχνικού πολιτισμού, όλα ταύτα, εν πάση περιπτώσει, επιβάλλουν την επανατοποθέτησιν της Εκκλησίας επί συγχρονισμένων βάσεων…. 

(Αθωνικά άνθη).


Πανδημία και πλανητικός έλεγχος --- του Στέλιου Παπαθεμελή

 Συμβαίνουν στους καθ΄ ημάς χρόνους και καιρούς σημεία και τέρατα. Ανάμεσα στα άλλα με τον μηχανισμό του φόβου 1 τρισ. δολάρια «πέρασαν» από την μεσαία τάξη (τους πολλούς) στην «άρχουσα» (τους δισεκατομμυριούχους).Ήδη το 2015  η απόφαση για την δημιουργία τού έκτοτε περιβόητου Coalition for Epidemic Preparedness Innovations -CEPI με ιθύνοντα νουν τον R.J. Katchef. Αυτή εισηγείται την επιβολή του χρέους σε χώρες του τρίτου κόσμου για να διατηρηθεί η παντοδυναμία των Η.Π.Α..

Τελικά η πανδημία αποβαίνει το απόλυτο όπλο της κυρίαρχης τάξης. Εκπρόσωπος στην Αθήνα θέλησε να το επιβεβαιώσει αυτό αναμειγνυόμενος στα εσωτερικά θέματα της Ελλάδος. Αλλά εδώ μας παρέχεται συνεχώς η αίσθηση ότι ζούμε με λατινοαμερικάνικη μπανανία.
Δυστυχώς έχει δίκιο ο καθηγητής τού Στάνφορντ Γιάννης Ιωαννίδης όταν γνωματεύει:

Ἡ δογματική διάστασις τοῦ νέου ἑορτολογίου -- Τοῦ κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Ἀν. Καθηγητοῦ Οἰκονομικῶν τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Ἔχει λεχθῆ καί γραφῆ πολλάκις, ἀλλ’ ἀνακριβῶς, ὅτι τό 1924 οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί (Ο.Χ.) δέν ἐγνώριζον δῆθεν ὅτι ὁ λόγος τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἑορτολογίου (ν.ἑ.) ἦτο ἡ προώθησις τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Συνεπῶς, συμπεραίνουν αὐτοί πού χρησιμοποιοῦν αὐτήν τήν ἐπιχειρηματολογίαν, ὅσοι ἀπετειχίσθησαν τότε ἀπό τήν καινοτομήσασαν Ἐκκλησίαν, ἐπικαλούμενοι τόν 15ον Κανόνα τῆς ΑΒ Συνόδου καί γενικώτερον τήν Πατερικήν Διδασκαλίαν καί Παράδοσιν, ἔσφαλον, διότι δῆθεν δέν ὑφίστατο δογματικός λόγος πού νά δικαιολογῇ τήν ἀποτείχισιν, ἐνῷ ὅσοι ἀπεδέχθησαν τό ν.ἑ. δέν ὑπέπεσαν εἰς δογματικόν σφάλμα.

Σκοπός τοῦ παρόντος ἄρθρου εἶναι ν’ ἀποδείξῃ ὅτι ὁ ὡς ἄνω ἰσχυρισμός εἶναι ἐσφαλμένος, παραθέτοντας κείμενα πού εἶδον τό φῶς τῆς δημοσιότητος πρό τοῦ 1924 καί πού ἀποδεικνύουν ὅτι ἀπό τό 1582 καί ἐντεῦθεν εἶναι γνωστόν ὅτι οἱ παπικοί καί οἱ ἑνωτικοί «ὀρθόδοξοι» (οἱ σημερινοί Οἰκουμενισταί, δηλαδή) ἐπεδίωκον τήν ἐπιβολήν τοῦ ν.ἑ. εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, ὡς τό «πρῶτον βῆμα» διά τήν εἰς τόν Παπισμόν ὑποταγήν της, πού ἐθεωρεῖτο ἀνέκαθεν ὡς τό πρῶτον στάδιον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Τουρκο-βρετανικές πανουργιές για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη “λύση” δήθεν του Κυπριακού

Από τη δεκαετία του 50, όταν δεν έγινε δυνατή μια διμερής Ελληνο – Βρετανική συνεννόηση είτε με την Ένωση είτε με την εγκαθίδρυση ενός συστήματος γνήσιας αυτοκυβερνήσεως, με αναβολή για αργότερα της εφαρμογής του δικαιώματος αυτοδιαθέσεως, οι Βρετανοί ανεζήτησαν στον Τουρκικό παράγοντα ένα αντίπαλο δέος για να το αντιτάξουν στο σύνθημα Ένωση και αυτοδιάθεση.

Περικλής Νεάρχου,
Πρέσβυς ε.τ.
Οι Τούρκοι, με βάση τα άρθρα 16 και 20 της Συνθήκης της Λωζάννης, είχαν παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα επί της Κύπρου. Αυτό όμως δεν αποτέλεσε εμπόδιο όταν η ίδια η κατέχουσα την Κύπρο δύναμη ενθάρρυνε την Άγκυρα να επιδείξει ενδιαφέρον. Πολύ περισσότερο ακόμη, όταν η ίδια η Ελληνική Κυβέρνηση έσπευσε να αποδεχθεί την πρόσκληση και να συμμετάσχει στην Τριμερή Διεθνή Διάσκεψη, που είχε συγκαλέσει εκ του πονηρού η Μ. Βρετανία, με παραπλανητική ημερήσια διάταξη τη συζήτηση θεμάτων ασφαλείας της Ανατολικής Μεσογείου.

Οικουμενισμός, το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω!


 

Η Ιστορία μας δεν θα πρέπει να γίνει θύμα του εθνομηδενισμού -- Του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Το αίτημα «να ξαναγραφεί η Ιστορία» κυριαρχεί από ετών σε κύκλους διανοουμένων και πολιτικών με αφορμή τα πολιτικά προβλήματα της χώρας με τους γείτονές της. Αυτό σημαίνει την εισαγωγή, μέσα από την εκπαίδευση, μιας κολοβωμένης Ιστορίας για την επίτευξη πολιτικών σκοπιμοτήτων. Με την επιλεκτική στάση απέναντι στις πηγές επιτυγχάνεται η σκόπιμη αναπαραγωγή θέσεων που ευνοούν και προωθούν εθνομηδενιστικούς στόχους.

Τη σκέψη των επιβουλευομένων την Ιστορία μας, αλλά και των ιστοριογράφων συνεργατών τους κατευθύνει ένα πνεύμα «ειρηνισμού», που υποστασιώνει την άποψη ότι αρκούν η απάλειψη των διαιρούντων και ο τονισμός των ενούντων για να αρθεί το «μεσότειχον» (Εφ., 2, 14) μεταξύ εθνών που βρίσκονται σε διάλογο για την επίλυση προβλημάτων στις σχέσεις τους. Η μέθοδος δε αυτή της προβολής των ενούντων και της αποσιώπησης των διαιρούντων εφαρμόζεται και στον Οικουμενισμό, στον διαχριστιανικό διάλογο. Λίγοι όμως μπορούν να κατανοήσουν ότι και στις δύο πλευρές του Οικουμενισμού, Πολιτικού και Θρησκευτικού, το επιδιωκόμενο είναι η εξυπηρέτηση των στόχων και των σχεδίων της αληθινής Υπερδύναμης και της πλανητικής πολιτικής της.

Τη ΙΓ΄ (13Η) Φεβρουαρίου, μνήμη των Αγίων Αποστόλων και Μαρτύρων ΑΚΥΛΑ και ΠΡΙΣΚΙΛΛΗΣ.

Ακύλας και Πρίσκιλλα οι ένδοξοι  Απόστολοι και Μάρτυρες του Χριστού κατήγοντο εκ του Πόντου της Μικράς Ασίας, ήσαν δε Ιουδαίοι το γένος, κατά δε την τέχνην σκηνοποιοί, ήτοι κατεσκεύαζον σκηνάς δια δερμάτων, ζώντες κατά τους χρόνους του βασιλέως Κλαυδίου, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη μα΄ -  νδ΄ (41-54). Αναχωρήσαντες δε από την πατρίδα των, τον Πόντον, ήλθον και εγκαταστάθησαν εις την Ρώμην. Επειδή όμως ο Κλαύδιος εδίωξεν όλους τους Χριστιανούς και τους Ιουδαίους από την Ρώμην, ήλθον εις την Κόρινθον, όπου ειργάζοντο την τέχνην των. Ακούσαντες δε δια το κήρυγμα του Αγίου Αποστόλου Παύλου, επήγαν προς αυτόν, όταν ούτος ευρίσκετο εις την Κόρινθον, ή μάλλον ο θείος Παύλος επήγε προς τον Ακύλαν, εν Κορίνθω ευρισκόμενον. Διότι ούτω γράφεται εις τας Πράξεις:

"Μάς δώσατε ένα βιβλίο καί μάς πήρατε τήν γή". --- Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

 Από τοίχο (ιστοσελίδα) φέησμπουκ κ. Κωνσταντίνου Στρατή

Kyprianos Christodoulides

Γνωστή καί μή εξαιρετέα η (Αγγλικανική) Βιβλική Εταιρεία. Χρησιμοποιεί τήν μετάφραση (τής Μεταφράσεως !) τών Εβδομήκοντα) καί αυτήν συμβουλεύονται οι Ιεχωβίτες καί λοιποί Προτεστάντες. Ήρθε κάποτε καί μέ βρήκε ένας από αυτούς, κρατώντας "παραμάσχαλα" αυτή τήν Έκδοση. Συναντηθήκαμε τήν άλλη μέρα, έχοντας εγώ στά χέρια μου τήν πρωτότυπη (μόνο τό Κείμενο) τών Ο΄. Μου είπε : «Μά εγώ είμαι αγράμματος, αυτά δέν τά καταλαβαίνω». Τού απάντησα : «Αφού καταλαβαίνεις ότι δέν γνωρίζεις, γιατί δέν πάς νά ρωτήσεις κάποιους, που έφαγαν όλη τους τή ζωή διαβάζοντας αυτά "που δέν καταλαβαίνεις"» ; Μού απάντησε «δέν είναι εύκολο», κι εγώ, «μέ αυτόν τόν "τυφλοσούρτη" κακό θά πάθεις καί όχι καλό». Έφυγε καί δέν ξαναγύρισε.

Παναγία η Χρυσαφίτισσα

Η βυζαντινή πόλη της Μονεμβασιάς, χτισμένη στο φρούριο της χερσονήσου ( 6ος – 7ος αι. ), το "περιώνυμον και υπερνεφελές" κατά τον ιστορικό Φραντζή, είχε περιπετειώδη αλλά και αξιόλογη ιστορία, καθώς μαρτυρούν τα σωζόμενα ερείπια από τα μεσαιωνικά μνημεία τέχνης. 

Η κάτω πόλη, χτισμένη στα κράσπεδα του βράχου, είχε κι αυτή αξιόλογη ιστορία, όπως μαρτυρούν τα παχειά τείχη, τα ποικίλα οικοδομήματα και οι πολλές εκκλησίες. Ιδιαίτερα αξιόλογη από αυτές είναι η Παναγία η Χρυσαφίτισσα, χτισμένη τον 17ο αι. στη θέση άλλου, παλιότερου ναού, της Παναγίας της Οδηγήτριας. Μέσα εκεί είναι τοποθετημένη η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, έργο πιθανώς του 15ου- 16ου αιώνος. 
Σύμφωνα με την παράδοση, βρισκόταν αρχικά στο χωριό Χρύσαφα της Λακωνίας. Στη Μονεμβασιά έφθασε μόνη
Tης με τρόπο θαυμαστό, στο σημείο που ιδρύθηκε αργότερα ο ναός και το μοναστήρι της Παναγίας Χρυσαφίτισσας. 

H απάντηση που έδωσε ο άγιος Μάξιμος σε κείνους που τον ανακρίνανε επειδή δεν κοινωνούσε με καμία απο τις "επίσημες" εκκλησίες :

"Και λέγουσιν αυτώ· Συ μόνος σώζη, και πάντες απόλλυνται;

Και είπεν· Ουδένα κατέκριναν οι τρεις παίδες μη προσκυνήσαντες τη εικόνι, πάντων ανθρώπων προσκυνούντων. Ου γαρ εσκόπουν τα των άλλων, αλλ’ εσκόπουν όπως αν αυτοί μη εκπέσωσι της αληθούς ευσεβείας. Ούτω και Δανιήλ βληθείς εις τον λάκκον των λεόντων, ου κατέκρινε τινα των μη προσευξαμένων τω Θεώ κατά το θέσπισμα Δαρείου, αλλά το ίδιον εσκόπησε· και είλετο αποθανείν, και μη παραπεσείν τω Θεώ, και υπό της ιδίας μαστιγωθήναι συνειδήσεως, επί τη παραβάσει των φύσει νομίμων. Καμοί ουν μη δω ο Θεός κατακρίναι τινα, ή ειπείν, ότι εγώ μόνος σώζομαι. Αιρούμαι δε αποθανείν, ή θρόησιν έχειν κατά το συνειδός, ότι περί την εις Θεόν πίστιν παρεσφάλην καθ’ οιονδήποτε τρόπον." (P.G. 90,121)

Η πολιτική "σωστότητα" (βλακότητα ή ορθότητα) στήν κοινωνία τής Αυστραλίας καί παγκόσμια -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Σέ τοίχο φέησμπουκ


Misha Sarov
Σε άλλα ωραία νέα στην Αυστραλία όποιος πνευματικός , θεολόγος, κατηχητής συμβουλεύει έναν π$στη πως είναι κακό πράγμα να είναι π$στης, θα κινδυνεύει με 10ετή κάθειρξη γιατί του «καταπίεζει την προσωπικότητα»
.

David Benett, an ex-gay activist and international speaker on LGBT issues said "I'm honestly so angry at the silence from Australian Christian leaders at the idea that I, or anyone else who wants to help a celibate gay Christian, could be locked in jail for ten years for helping or teaching an individual the orthodox position of the church for 2000 years if afterward they deem it harmful (especially that same-sex desire results from the effects of sin when sin entered creation . Why are [theological] liberals deliberately ignoring the problems here when they now have their rights to live as they desire? Why punish others when you have your legal freedom?"

Σχόλιο:

Δημήτρης Νατσιός: Οι αετοί και οι σαύρες

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο. Μάλιστα. Το οποίο, ως συνήθως, μετατρέπεται σε… συλλ-αλιτήριο. Και τι σημαίνει πανεκπαιδευτικό; Ότι όλη (πάσα) η εκπαιδευτική κοινότητα, δηλαδή οι χαραμοφάηδες συνδικαλιστές, πλαισιωμένοι και από τα γνωστά πεζοπόρα τμήματα των ευφημιστικώς λεγομένων αναρχικών, που, ωσάν τα σαλιγκάρια κατόπιν όμβρου πολλού, ξετρυπώνουν από τα κρησφύγετά τους και επιδίδονται σε λιθοτριψίες πεζοδρομίων και πετροπόλεμο. Και γιατί αντιδρά η πανεκπαίδευση; Διότι προβλέπει το νομοσχέδιο σύσταση Ομάδας Προστασίας των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. (ΟΠΠΙ). Και ωρύονται και ανεμίζουν (ζουρλο)παντιέρες πάλαι ποτέ «κοινωνικών αγώνων». «Η αστυνομία στο πανεπιστήμιο», λες είμαστε εν όψει μιας επερχόμενης χούντας. Και ελλείψει σοβαρών επιχειρημάτων καταφεύγουν στην …πατραγαθία. Οι λαμπράκηδες, η γενιά του Πολυτεχνείου, ενίοτε και το ΕΑΜ. Ένας ολόκληρος πολιτικός και παραπολιτικός κόσμος που συντηρείται και επιβιώνει με ιδεοληψίες, μνήμες πικρές που οδήγησαν τελικά σε εθνικές ταπεινώσεις και σε αποστράγγιση των όποιων αξιών. 

--------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Δυστυχῶς, αὐτά πού γράφει ὁ ἐκλεκτός Ἕλλην Δημήτριος Νατσιός, ἀλλά καί πολύ χειρότερα, εἶναι ἀληθέστατα. Ἡ «ἑλληνική» κοινωνία καί οἱ θεσμοί της ἔχουν σαπίσει. Τώρα ἀντιλαμβάνομαι πλήρως τίς συνέπειες τῆς ἐκ μέρους τῶν ἀριστερῶν «στρατολογήσεως» νεο-εισαχθέντων φοιτητῶν στά διεφθαρμένα κόμματά τους ἀπό τό 1974 καί ἐντεῦθεν. Ἀκόμη θυμᾶμαι πού ὁ ἕνας ρωτοῦσε τόν ἄλλον: «πόσους ἔγραψες σήμερα; Ἐγώ ἔγραψα τόσους»! Ὅλοι αὐτοί πῆραν πτυχία, ἔπιασαν θέσεις-κλειδιά, καί τυρανοῦν τούς ἀντιφρονοῦντας. Ἡ ψευδο-δεξιά τοῦ Μητσοτάκη εἶναι ἀναφανδόν μέ αὐτούς.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ 20οῦ ΑΙΩΝΑ - Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Ὁμότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

1. Ἐξαπλώνεται ἀνεμπόδιστα ὁ Οἰκουμενισμός

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται μὲ ἔνδυμα προβά­του, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.

Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυπο­ψίαστο, δὲν διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει. Στὶς ἐνορίες οἱ ἱερεῖς διστάζουν νὰ ὁμιλήσουν ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκου­μενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώσουν τοὺς πιστούς, διότι οἱ μὲν ἐξ᾽ αὐτῶν ἄγαμοι ἐπιθυμοῦν νὰ φορέσουν ἀρχιερατικὴ μίτρα, ποὺ δίδεται κατὰ κανόνα σὲ οἰκουμενιστὲς ἢ σὲ καλοπερασάκηδες τῶν συμποσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἀμφίων, οἱ δὲ ἔγγαμοι πρεσβύτεροι ὑπολογίζοντες εὐμενεῖς ἢ δυσμενεῖς τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἄλλες συνέπειες γιὰ τὶς οἰκογέ­νειές τους σιωποῦν καὶ δὲν ἐκδηλώνονται, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων  ἐπαινετῶν.

Απόδημος Ελληνισμός, το ανεκμετάλλευτο “κοίτασμα” που αγνοεί συστηματικά η Ελλάδα

Τίτος Χριστοδούλου

Παιδιά μεταναστών στην Αμερική έτρεφαν για την πατρίδα το ιδιαίτερο εκείνο μείγμα, καυτό μάγμα σωστότερα, καθαρής, ατόφιας κι ενισχυμένης με χίλιους τρόπους αυτεπιβεβαίωσης της ελληνικής ταυτότητας που οι μετανάστες ορθώνουν γύρω τους ώστε με μνήμες, με σύμβολα και με αξίες να στηθεί ένα περιβάλλον πατρίδας στην απουσία της, εκεί στην ξενιτειά

Πολέμησαν για μια πατρίδα που δεν είχαν δει ποτέ. Παιδιά μεταναστών στην Αμερική έτρεφαν για την πατρίδα το ιδιαίτερο εκείνο μείγμα, καυτό μάγμα σωστότερα, καθαρής, ατόφιας κι ενισχυμένης με χίλιους τρόπους αυτεπιβεβαίωσης της ελληνικής ταυτότητας που οι μετανάστες ορθώνουν γύρω τους ώστε με μνήμες, με σύμβολα και με αξίες να στηθεί ένα περιβάλλον πατρίδας στην απουσία της, εκεί στην ξενιτειά. Έλληνες με τον τρόπο της καθαρής ιδέας, της γαλουχημένης ιδεολογίας της πατρίδας, του άδολου, εμμονικού πατριωτισμού με τον οποίο οι γονείς τους τούς είχαν γαλουχήσει, με μνήμες, ιστορίες και νοσταλγία μεταδίδοντας και τροφοδοτώντας την ορίζουσα το είναι και την ταυτότητά τους αγάπη και σεβασμό στους προγόνους τους, το πρόταγμα να είναι Έλληνες.

Του θεολόγου Δημήτριου Ἰ. Κάτσουρα:

Δυστυχῶς, θέλοντας νά εἶμαι εἰλικρινής καί δίκαιος καί αὐτοκριτικός, πρέπει νά ὁμολογήσω ὅτι σ' αὐτή τήν ἰδιαίτερα κρίσιμη περίοδο οἱ "Γ.Ο.Χ." τῶν παρατάξεων ἀδικαιολογήτως καί ἐγκληματικῶς δέν ἀγωνίζονται! Τολμῶ νά πῶ ὅτι ἔχουν ἐγκαταλείψει τόν ἀγώνα καί τή μαρτυρία τῆς Ὀρθοδοξίας! Εἶναι τραγική αὐτή ἡ διαπίστωση. Καί τό λέω μετά λόγου γνώσεως γιά ὅσους μέ γνωρίζουν. Ὁ ἀγώνας τῶν ὀρθοδόξων τοῦ 1924 φαίνεται προδομένος καί ἀποπροσανατολισμένος ἀπό ἐμᾶς τούς ἴδιους. Δέν σχολιάζω γιά νά χαϊδέψω κανενός τ' αὐτιά. Αὐτή τήν περίοδο προβληματίζομαι ἰδιαιτέρως κατά πόσον γιά μιά σειρά λόγους τό ἅλας τῶν Γ.Ο.Χ. φαίνεται νά ἔχει μωρανθεῖ! Πέραν τῶν ἀναμνήσεων καί ἀναφορῶν στούς ἀγώνες τῶν Πατέρων μας τοῦ 1924, ὄντως θαυμαστούς καί θεαρέστους, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως τῶν 90 ἐτῶν ἀπό τήν ἐπιβολή τῆς ἑορτολογικῆς Καινοτομίας, ὀφείλουμε ἐκ λόγων δικαιοσύνης νά ἐπισημάνουμε ὅτι ὁ ἄκρατος μιμητισμός τῶν τῆς ἐπισήμου ἐκκλησίας ἀναίρεσε τόν ὁμολογιακό χαρακτήρα τῆς μαρτυρίας τῶν Γ.Ο.Χ. καί ἐκκοσμίκευσε τόν κολλυβαδικό τους χαρακτήρα. Θά ἦταν ἰδιαίτερα χρήσιμο γιά καλό προβληματισμό καί ἐποικοδομητική αὐτοκριτική ἡ πραγματοποίηση ἀνοικτῶν συζητήσεων καί τοποθετήσεων ἐπ' αὐτῶν τῶν ζητημάτων μεταξύ ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων "πλευρῶν" μέ τή συμμετοχή κλήρου καί λαοῦ. Ἡ συνέχιση τῆς σημερινῆς καταστάσεως ἀπειλεῖ μέ μετάλλαξη ἐπ' ὠφελεία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό κατά τήν ἔκφραση τῶν καινοτόμων παλαιοημερολογιτικό κίνημα ἤ τήν μαρτυρία τῆς ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδοξίας.

''ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ''


 

«Ὦ ζεῦγος λογικῶν τρυγόνων Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα τὸ σωφρονέστατον. Ὑμεῖς τὸν τῆς φύσεως νόμον, τὴν σωφροσύνην, τηρήσαντες τῶν ὑπὲρ φύσιν κατηξιώθητε· τετόκατε γὰρ τῷ κόσμῳ Θεοῦ μητέρα ἀπείρανδρον. Ὑμεῖς εὐσεβῶς καὶ ὁσίως ἐν ἀνθρωπίνῃ φύσει πολιτευσάμενοι, ὑπὲρ ἀγγέλους καὶ τῶν ἀγγέλων δεσπόζουσαν νῦν θυγατέρα τετόκατε. Ὦ θυγάτριον ὡραιότατον καὶ γλυκύτατον· ὦ κρίνον ἀναμέσον τῶν ἀκανθῶν ἐκφυὲν ἐξ εὐγενεστάτης καὶ βασιλικωτάτης ρίζης δαβιτικῆς… Ὦ ρόδον ἐξ ἀκανθῶν τῶν Ἰουδαίων φυὲν καὶ εὐωδίας θείας πληρῶσαν τὰ σύμπαντα. Ὦ θύγατερ Ἀδὰμ καὶ μήτηρ Θεοῦ. Μακαρία ἡ ὀσφὺς καὶ ἡ γαστὴρ ἐξ ὧν ἀνεβλάστησας· μακάριαι αἱ ἀγκάλαι αἵ σε ἐβάστασαν καὶ χείλη τὰ τῶν ἁγνῶν φιλημάτων σου ἀπολαύσαντα, μόνα τὰ γονικά, ἵνα ᾖς ἐν πᾶσιν ἀειπαρθενεύουσα».

Του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού εις το Γενέσιον της Θεοτόκου

Τη ΙΒ΄ (12η) Φεβρουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΜΕΛΕΤΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας της Μεγάλης.

Μελέτιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, ο της Μεγάλης Αντιοχείας Αρχιεπίσκοπος, ήκμασεν επί Κωνσταντίνου του Μεγάλου εν έτει τλδ΄ (334) και έζησε μέχρι της εποχής της Αγίας Β΄ Οικουμενικής Συνόδου της συνελθούσης εν έτει τπα΄ (381) επί Θεοδοσίου του Μεγάλου. Ούτος δια την υπερβάλλουσαν αρετήν του και δια την εις Χριστόν καθαράν αγάπην του, έγινεν εις τους πολλούς τοσούτον ποθητός και αξιέραστος, ώστε ότε το πρώτον εισήλθεν εις την Αντιόχειαν (ήτο δε τότε η κυρία ημέρα της χειροτονίας του), πας Χριστιανός ωθούμενος υπό του προς αυτόν πόθου, τον προσεκάλει εις τον οίκον του, νομίζων ότι μέλλει να αγιασθή δια μόνης της εισόδου του Αγίου.

Σέ συνέχειες, από τοίχο φέησμπουκ Misha Sarov --- Toυ ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

1.Υπάρχει πατερικός σχολιασμός σε αυτό το θαυμαστό συμβάν «τηλεμεταφοράς» που περιγράφεται στο Κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο ;;

καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ. καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς,

Και αφού εμπήκαν στο πλοίον, επήγαιναν στο απέναντι μέρος της θαλάσσης, εις την Καπερναούμ. Και ενώ είχε πλέον γίνει σκοτάδι, ο Ιησούς δεν είχεν έλθει εις αυτούς.

ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διηγείρετο. Επειδή δε εφυσούσε δυνατός άνεμος, η θάλασσα όλο και εσηκώνετο εις αγριώτερα κύματα.

ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα θεωροῦσι τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον, καὶ ἐφοβήθησαν. Αφού, λοιπόν, είχαν προχωρήσει εικόσι πέντε με τριάντα στάδια, δηλαδή πέντε έως πεντέμισυ χιλιόμετρα, βλέπουν έξαφνα τον Ιησούν να περιπατή επάνω εις την θάλασσαν, να έρχεται κοντά στο πλοίον και εφοβήθησαν.

ὁ δέ λέγει αὐτοῖς· ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. Αλλ' ο Ιησούς τους είπε· “εγώ είμαι, μη φοβείσθε”.

ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον, καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον.

Οταν πλέον επείσθησαν οι μαθηταί ότι αυτός είναι ο διδάκαλος, έσπευσαν να τον πάρουν στο πλοίον. Και αμέσως μόλις τον επήραν, το πλοίον έφθασεν εις την ξηράν, όπου επήγαιναν

 

Kyprianos Christodoulides
Δέν πρόκειται περί "τηλεμεταφοράς". Είναι η συνέχεια τού θαύματος τής βάδισης επί τής θαλάσσης. Τό θαύμα συνεχίζεται καί αφού ο Κύριος εισήλθε στό πλοίο. Γιά νά τό καταλάβετε θά πρέπει νά έχετε σχετικές ιατρικές γνώσεις.

Ουκρανός Μητροπολίτης: «Να περιληφθεί στα αναθέματα της Κυριακής της Ορθοδοξίας ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως»

Της Ελένης Παπασταματἀκη   ---   Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Σε μια νέα δήλωση προέβη ο Μητροπολίτης Ζαπορόζιε και Μελιτοπόλεως κύριος Λουκάς, της κανονικής Εκκλησίας της Ουκρανίας, Ζαπορόζιε Λουκάς, όπως διαβάζουμε σε σχετική ανάρτηση στο διαδίκτυο. Εν αντιθέσει με τη συντριπτική πλειονότητα των σημερινών εν Ελλάδι Μητροπολιτών, ήρθε για να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα μιας ένοχης νέας πραγματικότητας, χωρίς ίχνος λόγου πολιτικού και διπλωμάτη, χωρίς επίπλαστους χαρακτηρισμούς ευγένειας, χωρίς πρόθεση να χαϊδέψει αρρωστημένες και έκτροπες συνειδήσεις. Έδειξε θάρρος Ορθόδοξου Ιεράρχη που έχει μόνο φόβο Θεού και έτσι ο λόγος του είναι άξιος επαίνου.

ΒΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ -- Του Φώτη Κόντογλου

Περπατώντας σε βουνά και σε λαγκάδια

Περπατούμε ανάμεσα σε βουνά και σε μικρά καμποβούνια. Περνούμε μέσα από κλεισούρες. Δρόμο παίρνουμε, δρόμο αφήνουμε. Είναι πρωί. Ο ήλιος βρίσκεται ως τρία μπόγια ψηλά. Πέρα φαίνονται τα βουνά, το’να πίσω απ’ τ’ άλλο. Από πίσω μας αφήσαμε άλλα βουνά. Τι είναι αυτά τα ελληνικά βουνά! Δεν είναι βράχοι και χώματα σωριασμένα, όπως σε άλλα μέρη· είναι ζωντανά· είναι ψυχές. Θαρρείς πως σε κοιτάζουνε. Κάποια απ’ αυτά θαρρείς πως κάθονται συλλογισμένα όπως οι άνθρωποι. Και τα σχέδιά τους είναι πολύ έμορφα και πολύ παράξενα. Άλλο στέκεται με όρθιο κεφάλι, παλληκαρόβουνο, κι αγναντεύει τον κάμπο, άλλο έχει γυρτή στο πλάγι την κεφαλή του, σαν να’ ναι παραπονεμένο, άλλο έχει ξαπλωμένο το κορμί του σαν τον άνθρωπο που ξεκουράζεται, άλλο θαρρείς πως τεντώνει τον λαιμό του για να κοιτάξει πίσω από τ’ άλλα που βρίσκονται πιο μπροστά, κι από πίσω απ’ αυτό προβάλλει το κεφάλι του άλλο, και πιο μακριά άλλα, πολλά βουνά. Τα πιο έμορφα είναι όσα είναι ξεμοναχιασμένα, αποτραβηγμένα από τ’ άλλα, κι αυτά είναι τις περισσότερες φορές στρογγυλά και μυτερά στην κορφή και στέκουνται μέσα στον αγέρα σαν να’ναι από κρούσταλλο. Σχεδόν όλα είναι σπάνια και σταχτιά, χωρίς δέντρα. Μονάχα εδώ κι εκεί, χαμηλά στα ριζοβούνια που ζώνουνε το μεγάλο βουνό, όπως ζώνουμε το κάστρο οι πύργοι κι οι τάμπιες, βλέπεις κανένα δένδρο μοναχιασμένο, ή πέντ’-έξι μαζί κοντά-κοντά, σαν να κουβεντιάζουνε. Από μακριά, τα βουνά φαίνουνται αλλιώς, κι αλλιώς τα βλέπεις σαν πας κοντά. Οσο τα σιμώνεις, ολοένα αλλάζουνε όψη. Εκεί που το’βλεπες πριν στρογγυλό κι όρθιο, αρχίζει σιγά-σιγά και μακραίνει. Πολλές φορές, ενώ στην αρχή έβλεπες πως έχει μια κορυφή, σε λίγο φανερώνεται στα μάτια σου κι άλλη, που ήτανε κρυμμένη. Γι’ αυτό, φαίνονται σα να σαλεύουνε, σα να’ναι ζωντανά. Όποτε βρεθείς κάτω από τη ρίζα κανενός απόγκρεμνου βουνού που κρύβει τον ήλιο, γυρίζεις το κεφάλι σου και θαυμάζεις τα κράκουρα που στέκουνται κρεμάμενα, απάν’ από το κεφάλι σου, μολυβιά, περιχυμένα με κόκκινες σκουριές και μαύρες τρύπες και κάτι στριμμένα αγριόδενδρα που είναι ριζωμένα στις σκισμάδες και βλέπεις τα όρνια που κάνουμε βόλτες από πάνω σου, βουβά.Ύστερ’ από λίγη ώρα περπάτημα, βρίσκεσαι σε ανοιχτό μέρος, η ματιά σου, που ήτανε σαν φυλακισμένη, χύνεται μακριά, ελεύθερη, σαν το πουλί που πέταξε από το κλουβί. Η απλωσιά δίνει στην καρδιά ειρήνη και χαρά.

Ἡ …Καλυψώ ἀπεφάσισε: Ἐπιστρέφει ὁ ἐθνικός ὕμνος!

Ἤσκησε τήν καταλυτική ἐπιρροή της – Ρεσιτάλ ἱλαρότητος ἀπό τήν «Αὐτοῦ ἐξοχότητα» στό Προεδρικό, τήν ὥρα πού στό Μαξίμου ἀπεφασίζετο γενικό λουκέτο στήν Ἀττική

Η «ΕΣΤΙΑ» σᾶς παρουσιάζει σήμερα τήν Αὐτοῦ Ἐξοχότητα! Τήν Βασίλισσα τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου, τέως Ἀνακτόρων. Τήν ἀγαπημένη γάτα τῆς Προέδρου τῆς Δημοκρατίας. Τήν συμπαθεστάτη Καλυψώ. Τήν πλέον εὐτυχῆ ὕπαρξη στήν πατρίδα μας, σέ καιρό πανδημίας. Τήν ὥρα πού στό διπλανό Μέγαρο Μαξίμου διεξήγετο σέ βαρύ κλῖμα σύσκεψις ὑπό τήν Προεδρία τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη μέ ἀντικείμενο τήν ἐπιβολή ἑνός τρίτου σκληροῦ «λόκ ντάουν» –μέ καταστρεπτικές συνέπειες γιά τήν κοινωνία καί τήν οἰκονομία– στήν Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ ἡ ἀτμόσφαιρα ἦταν χαρίεσσα. Ἡ «ἀντ’ αὐτῆς» μυστικοσύμβουλος Καλυψώ, ἡ ἐπίσημη guest star τῶν Ἀνακτόρων, Καλυψώ, ἔδιδε ἐνώπιον τοῦ ψύχραιμου Ὑπουργοῦ Ἀμύνης Νίκου Παναγιωτόπουλο ἕνα ἀπίστευτο ρεσιτάλ, ποζάροντας πάνω στήν προεδρική καρέκλα, ἀκροπατώντας πάνω στό ξυλόγλυπτο γραφεῖο τῆς Προέδρου, κάνοντας νάζια μέ χασμουρητά. Γενικῶς προσέφερε ἕνα ἀπίστευτο θέαμα μέσα σέ ἀτμόσφαιρα γενικῆς ἱλαρότητος. Ἡ ἐπίσημη προεδρική γάτα ἦταν στήν ἀρχή διστακτική καί στεκόταν ὡς παρατηρητής τῆς συναντήσεως, πού εἶχε ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας μέ τόν κύριο Παναγιωτόπουλο μέ ἀντικείμενο τόν …Ἐθνικό Ὕμνο καί ἄλλα συναφῆ θέματα (λεπτομέρειες κατωτέρω), ἀλλά σταδιακῶς πῆρε θάρρος. Πλησίασε τόν φιλόζωο Ὑπουργό Ἀμύνης, τόν περιεργάσθηκε, τόν ὀσμίσθηκε, ἔπαιξε μαζί του καί ἀφοῦ ἔτυχε τῆς ἀπολύτου ἐγκρίσεώς του, ἐπέστρεψε στόν θῶκο της.

Ὁ παράφρων

 Ἐσχάτως εἰς τὴν ζωὴν τῆς ἀνθρωπότητος ἐνέσκηψε ἡ ἐπιδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, ποὺ εἶναι δημιούργημα καὶ ἔργο τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων τῆς Ν. Ἐποχῆς. Ἡ Κίνα κατηγορεῖ τὴν Ἀμερικὴ γιὰ τὴν μετάδοση τῆς ἐπιδημίας αὐτῆς, καὶ ἡ Ἀμερικὴ κατηγορεῖ τὴν Κίνα. Ἡ κατευθυνόμενη ἐπιδημία αὐτὴ ἔχει ὡς πρώτιστο σκοπὸ νὰ γονατίση τὴν παγκόσμια οἰκονομία, γιὰ νὰ ὁδηγήση πλέον εὔκολα τὴν παγκόσμια ἀνθρωπότητα στοὺς ὅρους καὶ στὰ πιστεύω τῆς Ν. Ἐποχῆς, ποὺ εἶναι πρῶτον, ἡ παγκόσμια κυβέρνηση, δεύτερον, ἡ ἕνωση ὅλων τῶν θρησκειῶν (πανθρησκεία) καὶ ἕπεται τελευταῖα τὸ θηρίον τῆς ἀποκαλύψεως.