Τη ΙΕ΄ (15η) Ιουλίου, του Αγίου και Ισαποστόλου βασιλέως των Ρώσων ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΥ του εκχριστιανίσαντος την Ρωσίαν εν ειρήνη τελειωθέντος.

Βλαδίμηρος ο Ισαπόστολος Άγιος της Ρωσικής Εκκλησίας και ηγεμών της Ρωσίας ήτο υιός του ηγεμόνος του Κιέβου Σβιατοσλάβ, γεννηθείς κατά το έτος 949. Η μήτηρ του εκαλείτο Μαλούσα, ήτο δε πρότερον οικονόμος της μητρός του Σβιατοσλάβ Αγίας βασιλίσης Όλγας, ήτις ησπάσθη πρώτη τον Χριστιανισμόν εν Ρωσία και ωδήγησε πολλούς ειε την ευσέβειαν. Ο Βλαδίμηρος μετά τον θάνατον του πατρός του κατεδιώχθη υπό των αδελφών του Γιαροπόλσκ και Ολιέγ και κατέφυγεν εις Σουηδίαν, βραδύτερον όμως κατανικήσας αυτούς κατέλαβε τον θρόνον του Κιέβου. Κατά την εποχήν εκείνην ο Βλαδίμηρος ήτο ακόμη ειδωλολάτρης, διότι και ο πατήρ του ελάτρευεν έως τέλους τα είδωλα, μη ακολουθήσας εις την πίστιν του Χριστού την μητέρα του Όλγαν, έλαβε δε πολλάς συζύγους, εκ των οποίων απέκτησε δώδεκα υιούς και ένδεκα θυγατέρας.

π. Θεόδωρος Ζήσης:

Ἡ Ἐκκλησία πάντοτε, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων, ἤθελε οἱ πιστοὶ νὰ εἶναι ἑνωμένοι στὴν πίστη, νὰ φρονοῦν τὰ αὐτά, διότι «εἷς Κύριος μία πίστις, ἓν βάπτισμα»· γι᾽ αὐτὸ καὶ ὅσους δὲν συμφωνοῦσαν στὴν μία καὶ ἑνιαία πίστη καὶ διετύπωναν δικές τους διδασκαλίες τοὺς ἀναθεμάτιζε καὶ τοὺς καταδίκαζε ὡς αἱρετικούς.

Τουρκική Κερκόπορτα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η παραχάραξη της Ελληνικής ιστορίας, η κατακρεούργηση και εν τέλει ιδελογικοποίηση της Ελληνικής γλώσσας, (σε δύο αντιμαχόμενα ετερόκλητα στρατόπεδα προοδευτικών και συντηρητικών), η ταύτιση του έθνους με τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, η καθαγίαση και εξίσωση του Σταλινισμού με την Δημοκρατία και τον ανθρωπισμό, η βιομηχανία των δικαιωμάτων από τις Μ.Κ.Ο και η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού δίκην προοδευτισμού, αποτελούν την συνισταμένη διαμορφώσεως εθνικής συνειδήσεως εις την μεταπολιτευτική πραγματικότητα.

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Αν μέχρι σήμερα δεν ξέρατε από τι κινδυνεύει να καταστραφεί ο χριστιανισμός, τώρα πια δεν έχετε καμμίαν δικαιολογία. Διότι, πλέον, αυτό το μάθατε και το γνωρίζετε πολύ καλά. Όσοι λοιπόν ενδιαφέρονται για την σωτηρία της ψυχής τους ένα πράγμα οφείλουν να αποφύγουν «όπως ο Διάβολος το λιβάνι», κατά το κοινώς λεγόμενον. Και αυτό είναι η «θρησκειοποίηση του χριστιανισμού». Η, ούτως αποκαλούμενη, «Θρησκειοποίηση» του χριστιανισμού απεργάζεται τον αφανισμό του και, οπωσδήποτε, τον αφανισμό της ψυχής των εκουσίως ή ακουσίως… θρησκειοποιηθέντων.
-------------------------------
Ανώνυμος είπε...

Καθένας κρίνεται από τις πράξεις του οπότε μην συγκρίνεις ένα περιστασιακό λαθάκι της στιγμής από τα δικά σου αρρωστημένα χάλια και τον βόρβορο στον οποίο βρίσκεσαι. Ο Θεός αποστρέφεται τους αμετανόητους υποκριτές και τους αφήνει εντελώς ελεύθερους για όσο είναι "το λαδάκι" τους ακόμα να παραμείνουν σε αυτό τον κόσμο να πράξουν όπως επιθυμούν εφόσον δεν επηρεάζουν σημαντικά τις ζωές των άλλων.. Αυτοί όμως οι δύσμοιροι νομίζουν ότι είναι καλά αφού δεν παθαίνουν τίποτα και ότι όλα βαίνουν καλώς και συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν τις αθλιότητες τους... Δεν κατανοούν την δεινή θέση στην οποία έχουν περιέλθει και όταν το καταλάβουν τα τάγματα των δαιμόνων θα έχουν πλέον πλήρη εξουσία επ αυτών. Σε παρόμοια κατάσταση είσαι και εσύ...
Ο Βαρθολομαίος πόσο κακό έκανε στην Ορθοδοξία μας και τώρα ο Θεός τον στιγματιζει φοβερά καθώς το κακό με την Αγία Σοφία γίνεται επί των ημερών του.. Του προσφέρει έτσι ο Θεός μια ύστατη ευκαιρία μετανοίας αν ανοίξει επιτέλους τα πνευματικά του μάτια και δει και αυτός και οι συν αυτώ παρατρεχάμενοι....

Γέρων Σάββας Λαυριώτης -- Περί Προφητειών - Αναλαμπή Ορθοδοξίας - Αγία Σοφία - Οικουμενισμός και έσχατα



Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Θαυμάσιος, ἄκρως ἐπίκαιρος καί κρίσιμος ὁ λόγος τοῦ π. Σάββα. Κάμνει, ὅμως, καί αὐτός ἕν σοβαρόν λάθος. Προσπαθεῖ ἀγωνιωδῶς νά διαψεύσῃ, χωρίς κανέν ἀπολύτως στοιχεῖον, τήν γνωστήν ρῆσιν τοῦ π. Παΐσίου τοῦ Ἁγιορείτου γιά τόν αἱρεσιάρχην Βαρθολομαῖον, ὅτι «σ' αὐτά τά δύσκολα χρόνια ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε τόν καλύτερον πατριάρχην»! Τήν εἴδησιν αὐτήν ἐδημοσίευσεν ὁ δημοσιογράφος Νικόλαος Μαγγίνας. Γιατί ἄραγε «καίγεται» τόσον πολύ ὁ π. Σάββας νά προστατεύσῃ τήν «ἁγιότητα» τοῦ π. Παϊσίου; Δέν ἀντιλαμβάνεται ἄραγε ὅτι μέ τόν τρόπον αὐτόν οὐσιαστικῶς ἀναιρεῖ ὅλα ὅσα διδάσκει περί ἀποτειχίσεως καί διαψεύδει τούς Ἁγίους, οἱ ὁποῖοι διδάσκουν ὅτι οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ αἱρετικούς ὄχι μόνον ΔΕΝ ἁγιάζουν, ἀλλά καί εἶναι «ἐχθροί τοῦ Θεοῦ» καί πρέπει ν' ἀναθεματίζωνται; Ἄν παραμένοντες κοινωνικοί μέ τούς Οἰκουμενιστάς μπορούσαμε καί ν' ἁγιάσουμε, τότε θά ἦτο ὀρθή ἡ κατηγορία τῶν Οἰκουμενιστῶν καί τῶν κρυπτο-οικουμενιστῶν, ὅτι οἱ ἀποτειχιζίμενοι κάμνουν σχίσμα! Κάποιος πρέπει νά μεταφέρῃ στόν κατά τά ἄλλα ἐκλεκτόν π. Σάββαν αὐτήν τήν κριτικήν.
--------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀνακαλῶ τήν ὡς ἄνω κριτικήν μου πρός τόν π. Σάββαν! Εἶχα σήμερα μίαν μακράν τηλεφωνικήν ἐπικοινωνίαν μαζί του, κατά τήν ὁποίαν μοῦ ἐξήγησε τί ἀκριβῶς λέγει καί τί δέν λέγει στίς ὁμιλίες του. Ἀπό ἰδικόν μου λάθος δέν ἠνόησα τά λεγόμενά του, διό καί προέβην εἰς τήν ὡς ἄνω κριτικήν. Τώρα δέχομαι τόν π. Σάββαν ὡς 100% Ὀρθόδοξον καί πιστεύω ὅτι ὅλοι μας πρέπει νά τόν περιβάλλωμεν μέ σεβασμόν καί ἀγάπην, ὡς ἕνα σύγχρονον σεμνόν καί συνετόν Ὁμολογητήν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ ὁποῖος παλεύει μέ θηρία τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, προκειμένου νά προστατευθῇ ἡ γνησία Ὀρθοδοξία καί νά γίνῃ ἀποδεκτή ἀπό τόν ἀμαθῆ καί ἐν πολλοῖς ἀκατήχητον λαόν, χωρίς νά θυσιάζεται ἡ ἀκρίβεια τῆς πίστεως οὔτε κατ' ἐλάχιστον. Τοῦτο δέν εἶναι εὔκολον ἔργον! Ἀπαιτεῖ πολλήν προσοχήν, πολλήν διάκρισιν, πολλήν ἀγάπην πρός τόν συνάνθρωπον καί πολλήν ποιμαντικήν διάθεσιν, κάτι πού λείπει ἀπό πολλούς ἀπό ἡμᾶς, μέ πρῶτον τόν ὑποφαινόμενον! Διά τό «καίγεται» πού ἔγραψα παραπάνω, ἐζήτησα συγγνώμην ἀπό τόν π. Σάββαν καί τό κάμνω καί δημοσίως.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ (Aθωνικά άνθη)

«Φώτισόν μου το σκότος, φώτισόν μου το σκότος». Προσευχή Αγ. Γρ. Παλαμά.

Η Ι. Μητρόπολις Θεσσαλονίκης, κατ΄ επαινετήν πρωτοβουλίαν  του προκαθημένου αυτής Προέδρου, απεφάσισεν όπως το τρέχον έτος, αφιερωθή εις την μνήμην του εν Αγίοις Πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά, κατ΄ αναφαίρετον δικαίωμα και καθήκον. Η εκδήλωσις του εορτασμού του «έτους Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά», θα γίνη δι΄ ομιλιών εις Εκκλησίας, διαλέξεων, άρθρων και μελετών, επί της μεγάλης μορφής του αγίου τούτου της ορθοδόξου Θεολογίας, συνεπικουρούσης και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βυζαντινής μεγαλουπόλεως Θεσσαλονίκης. Ευστοχωτάτη και λίαν ωφέλιμος η ιδέα του εορτασμού, η οποία αποβλέπει, μαζί με την απόδοσιν της οφειλομένης τιμής εις τον μέγιστον μυστικόν Θεολόγον της Βυζαντινής περιόδου, και εις την συνειδητοποίησιν των εριτίμων θησαυρών της Ορθοδόξου Θεολογίας, την οποίαν συνεπύκνωσεν εν εαυτώ, ως ο τελευταίος μέγας Θεολόγος της Ορθοδόξου Παραδόσεως.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ -- Orthodox Hymns


Ὁ  Θεοτοκόφιλος Ἅγιος Γρηγόριος διδάσκει ὅτι ὁ Θεὸς θέλοντας νὰ δημιουργήσει, νὰ ζωγραφίσει μία εἰκόνα, ἕνα πίνακα, πάνω στὸν ὁποῖο θὰ ἦταν συγκεντρωμένα ὅλα τὰ καλά, ἕνα κρᾶμα ὅλων τῶν θείων καὶ ἀνθρωπίνων χαρισμάτων, στολίδι καὶ καλλονὴ καὶ τοῦ ὁρατοῦ καὶ τοῦ ἀοράτου κόσμου, ἀπὸ τὴν ὁποία εἰκόνα θὰ ἀποδεικνυόταν καὶ ἡ δύναμη τοῦ δημιουργοῦ της ὡς καλλιτέχνου, κατασκεύασε τόσο πάγκαλη τὴν Θεοτόκο, ἀφοῦ συγκέντρωσε ἐπάνω της ὅλα τὰ καλὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων.

Τη ΙΔ΄ (14η) Ιουλίου, μνήμη του Οσίου και θεοφόρου πατρός ημών ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ του Αγιορείτου και σοφωτάτου της Εκκλησίας διδασκάλου

Η αρετή είναι όντως μέγα και ουράνιον πράγμα, ως έχον πηγήν και αρχήν τον Θεόν, και ως τιμώσα και δοξάζουσα τους φίλους και εργάτας αυτής. Δι’ αυτής ετιμήθησαν οι Άγιοι Προφήται, εμεγαλύνθησαν οι θεηγόροι Απόστολοι, ηνδραγάθησαν οι καλλίνικοι Μάρτυρες, ελαμπρύνθησαν οι θεοειδείς Ιεράρχαι και ωκειώθησαν τω Θεώ οι απ’ αιώνος θεοφόροι Πατέρες. Δια της αρετής ειργάσαντο «ξένα και παράδοξα» εν τω κόσμω οι αγαπήσαντες ολοψύχως τον Θεόν Άγιοι και ανεδείχθησαν πολύφωτοι φωστήρες, «λόγον ζωής επέχοντες» και φαίνοντες «από ανατολών ηλίου μέχρι δυσμών», προς φωτισμόν «των εν σκότει και σκιά θανάτου» κατά την θείαν ρήσιν και προς σωτηρίαν ψυχών αιώνιον.

Πρὸς τὴν τρίτην Ἅλωσιν; ---π. Γεώργιος Μεταλληνός

... Ἐπειδὴ δὲ τὰ πνευµατικὰ συµπορεύονται πάντοτε µὲ τὰ πολιτικὰ καὶ πολιτειακά, πρέπει νὰ ὑπενθυµίσουµε, ὅτι ἡ πνευµατικὴ καὶ πολιτιστικὴ ἀποδόµηση τοῦ Ἔθνους ἔχει σηµαντικὸ ἀντίκτυπο καὶ στὰ ἐθνικὰ θέµατα σὲ κάθε περίοδο τῆς ἱστορίας µας. Καὶ αὐτὸ τὸ ζοῦµε σήµερα µὲ τὴν νέα κατοχή µας καὶ πάλι ἀπὸ τὴν Φραγκιά, ὅπως τὸ 1204! Ἡ διαφορὰ τῆς προϊούσης σήµερα Τρίτης Ἁλώσεως ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1204 καὶ τοῦ 1453 εἶναι, ὅτι τότε ἡττηθήκαµε καὶ κατακτηθήκαµε, ἐνῶ σήµερα προχωροῦµε στὴν ἅλωση µὲ τὴν συγκατάθεσή µας, θεωρώντας την µάλιστα ὡς σωτηρία! Οἱ δύο ἁλώσεις, ἡ φραγκικὴ καὶ ἡ ὀθωµανική, δὲν ἅλωσαν τὴν ψυχὴ καὶ τὴν συνείδηση τοῦ Γένους-Ἔθνους µας. Ἐπιβιώσαµε, διότι ἡ ψυχή µας ἔµεινε ἀδούλωτη. Σήµερα ὅµως πραγµατοποιεῖται -ἄρχισε ἤδη- ἡ Τρίτη ἅλωση καὶ µᾶλλον διανύουµε τὸ τελικὸ στάδιό της. Ἡ ἅλωση τοῦ 1453 ἀποδείχθηκε ἱστορικὰ µικρῆς σηµασίας ἔναντι ἐκείνης τοῦ 1204, ποὺ ὁλοκληρώνεται σήµερα.
---------------------------
Ανώνυμος είπε...
Δυό οι αλώσεις ποιά να περιγράψεις; Ποιά η πιο επώδυνη, και οι δυό πλήγωσαν βαθιά το γένος. Πολλές οι αλώσεις, δεκάδες πόλεις αλώθηκαν σ΄ανατολή και δύση. Από εκεί που βγαίνει ο ήλιος το μισό φεγγάρι φώτισε αναρίθμητες σκιές και σκέπασε με το δανεικό φως του ανθρώπους και χώρες. Από εκεί που δύει ο ήλιος ανέτειλε το αιρετικό φως σκεπάζοντας με το δανεικό φως του ανθρώπους και χώρες. Όσοι είπαν εντός τους στώμεν καλώς στώμεν μετά φόβου γέμισαν πληγές, κοίταζαν το Ναζωραίο σταυρωμένο και τους εμψύχωνε μέχρι να ηχήσουν από στόμα σε στόμα ελευθερία ή θάνατος, για του Χριστού τη πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία. Χάθηκαν πολλοί, έφυγαν πολλοί, λύγισαν πολλοί κι απ΄την ανατολή κι από τη δύση.

Τώρα τρέχουν στις αγκάλες του Πατερούλη τους Πάπα του πραγματικού ενόχου των συμφορών τους!...

Η «Εκκλησία» της Σερβίας εμφανίζει πλέον την πλήρη παράδοσή της στην αίρεση του Οικουμενισμού.                                                

Οι οικουμενιστές της Σερβίας, ακολουθώντας τις μεθόδους παλαιών αιρετικών, συνεργάζονται και με τις πολιτικές εξουσίες για την επίτευξη του κοινού στόχου τής εξουδετέρωσης των αγωνιστών Ορθοδόξων κληρικών. Θύματα τού ανηλεούς διωγμού των Σέρβων οικουμενιστών είναι πάλι ο Επίσκοπος Ράσκας, Πριζρένης, Κοσσόβου και Μετοχίων Αρτέμιος τον οποίον καθαίρεσαν, καθώς και κληρικοί και μοναχοί που παραμένουν στο πλευρό του. Αυτή ήταν επί πολλά έτη η επιθυμία των Αλβανών του Κοσσόβου αλλά και των Σέρβων οικουμενιστών. Οι πρώτοι τον αντιμετώπιζαν ως ισχυρό εμπόδιο στα σχέδιά τους, οι οικουμενιστές τον έβλεπαν ως εμπόδιο στην «αγαπητική» υποταγή τους στον Πάπα και την Ευρώπη. Η Σερβική Εκκλησία διώκεται ένδοθεν. Τα πνευματικά τέκνα τού μεγάλου αντιπαπικού και αντιοικουμενιστή  Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς  τη μια μέρα αναγνωρίζουν επισήμως την αγιότητα του Γέροντός τους και την επομένη καθαιρούν  τον πνευματικό τους αδελφό Αρτέμιο, το μόνο συνεχιστή της διδασκαλίας του αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς !  Η Σερβική εκκλησία μετατρέπεται σε οικουμενιστικό θέατρο του παραλόγου. Πολλοί Σέρβοι Επίσκοποι και κληρικοί  λησμόνησαν τα βάσανα που πέρασε η πατρίδα τους και τώρα τρέχουν στις αγκάλες του Πατερούλη τους Πάπα του πραγματικού ενόχου των συμφορών τους!...

Ψάχνουμε για ηγέτες με στρατηγική διορατικότητα -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

Η πρόσφατη υγειονομική κρίση, όπως την είδε ο Γάλλος φιλόσοφος Robert Redecker, αποτέλεσε την ευκαιρία μιας “προσομοίωσης ισάξιας τής ουτοπίας τού ανθρώπινου πάρκου”. Κατοικίδια ή άγρια ζώα που έχουν στερηθεί από οτιδήποτε φυσιολογικό, οι κινήσεις τους όλες καθορίζονται και παρακολουθούνται από κάποιο chip που εμφυτεύεται στον οργανισμό τους. Το συλλογικό ασυνείδητο όλων των ηγετών τού πλανήτη και των συνεργατών τους, της προπαγάνδας κινείται μέσα σ’ αυτό το εκ πρώτης όψεως περίεργο πλαίσιο: «Η ασθένεια απαιτεί ένοχο, και ο ένοχος είναι ο λαός! Αυτή η δεισιδαιμονία, ανομολόγητη αλλά πάντα εκφραζόμενη τόσο με υπεκφυγές όσο και ευθαρσώς, όπως συνηθίζουν οι κυβερνήσεις, νομιμοποιεί την παρακολούθηση των πάντων και τον νόμο των υπόπτων. Διότι, εκ των πραγμάτων, κάθε πολίτης είναι ύποπτος εκ των προτέρων για τη διάδοση τού κακού. Είναι έμμεσα ένοχος, ένοχος σχεδόν επειδή ζεί.  Η κρίση Covid-19 είναι το απροσδόκητο γεγονός που ανοίγει ολόκληρο το μέλλον σε αυτήν την δεισιδαιμονία, ικανή να θέσει τους ανθρώπους στη θέση τού ένοχου εκ φύσεως. Είναι η πειραματική προσομοίωση μιας νέας εποχής τού Σιδήρου»(https://www.marianne.net/debattons/billets/crise-santaire-pour-les-dictateurs-en-herbe-il-n-est-plus-tres-difficille-d Μτφρ. Ε. Νιάνιος).
--------------------------
Ανώνυμος είπε...
Αναρωτιέμαι αν η Αγία Σοφία είναι καλύτερα με τους Μουσουλμάνους ή μήπως με τους Οικουμενιστες - Πανθρησκειαστες και νομίζω ότι ο Θεός ανέχεται λίγο παραπάνω τους Μουσουλμάνους που τουλάχιστον δεν υποκρινονται ότι ομιλούν εξ ονόματός Του... Τουλάχιστον όχι εξ ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού...
Πάντως ξανά στα χέρια όσων ακολουθούν τον Κύριο δεν νομίζω ότι θα ξαναπέσει οπότε εύχομαι ο Θεός να παρέμβει δυναμικά και τα Αγια των Αγίων να γίνουν απάτητα πριν μολυνθεί βάναυσα από όλους τους ακόλουθους του επερχόμενου Αντίχριστου....

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ -- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 13 Ἰουλίου 2020

Ἀναγκαῖες διευκρινήσεις
Στήν πολύπαθη χώρα μας ὑπάρχει μία ἐλίτ «διανοουμένων» ἡ ὁποία ἀρέσκεται στήν ἐθνοαποδόμηση καί στήν ἐπικράτηση ἑνός κλίματος κατευνασμοῦ καί ἡττοπάθειας καί ταυτόχρονα προσφυγῆς σέ ἀνώδυνες καί ἀνούσιες ἀναλύσεις, διακηρύξεις καί δηλώσεις. Τό ἡρωϊκό πνεῦμα τῶν μαρτύρων τοῦ Γένους μας πού μέ τό αἷμα τους πότισαν τό δένδρο τῆς ἐθνικῆς μας ἐλευθερίας δέν τούς συνέχει καί δέν τούς συγκινεῖ καί ἐπιλέγουν ὡς λύση «Τί νά κάνουμε νά γίνουμε σάν κι αὐτούς;» ἀγνοώντας τήν ἱστορική πραγματικότητα ὅτι στίς διεθνεῖς σχέσεις καί μάλιστα μέ λαό δυνάστη πού ἐπί 5 αἰῶνες κατεδήωσε τήν Πατρίδα μας καί διήρπασε τά ἐδάφη μας, δέν χωρεῖ ὁ καθωσπρεπισμός τῆς κοσμικῆς ἠθικῆς, γιατί χωρίς ἔμπονη ὑπεράσπιση τῶν δικαίων σου ἀφανίζεσαι ἀπό τό ἱστορικό προσκήνιο. Λησμονεῖται ὅτι εἴμεθα ὁ μόνος λαός τῆς Βαλκανικῆς πού δέν κατόρθωσε νά ἀπελευθερώσει τό ἱστορικό του Κέντρο, ἐνῶ ἡ βασική ἐπιδίωξη τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ἦταν ἡ κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί ἡ πυρπόληση τοῦ Τουρκικοῦ στόλου, στόχοι πού δέν πραγματοποιήθηκαν κατόπιν προδοσίας καί ἐκτελέσεως τῶν ἰθυνόντων.

«Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου».

Ο Οικουμενισμός είναι τρομακτική Παναίρεσις του καιρού μας η πιο σατανική και επικίνδυνη. Απειλεί όχι μονάχα την Αγία Ορθοδοξία, αλλά και την Αθάνατη Ελλάδα. Γι΄ αυτό πρέπει όλοι μας να γρηγορήσωμε. Καθήκον όλων μας είναι να αρνηθούμε την ειδωλολατρία, που εισάγει ο Οικουμενισμός. Να περιφρουρήσωμε την Ορθοδοξία. Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες τον Αγώνα τον παίρνει στα χέρια του ο Ορθόδοξος Λαός. Αυτός είναι ο φύλακας της Ορθοδοξίας, καθώς και η εγκύκλιος του 1848 των αγίων Πατριαρχών της Ανατολής υπογραμμίζει: «Ο φύλαξ της Ορθοδοξίας είναι το σώμα της Εκκλησίας, ο ευσεβής λαός του Κυρίου».

Η καθημαγμένη μου Πατρίδα -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η Νοσταλγία για την Πατρίδα μας εν καιρώ ειρήνης συνιστά μία πραγματικότητα την οποία αδυνατούμε να την αγνοήσουμε διότι βιώνουμε τον ξεριζωμό μολονότι ευρισκόμαστε τύποις εις την Πατρίδα μας, το σπίτι μας, την εστία μας, διότι καταλαμβάνεται από ετερόκλητες εθνικότητες αλλοδαπούς και με διαφορετικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
Η μελαγχολία για την παρακμιακή αποσύνθεση η οποία επικρατεί, μας αγάγει στο συμπέρασμα δια την μεθόδευση του εγχειρήματος, υπό των υπερεθνικών διευθυντηρίων τα οποία δαπανούν πακτωλούς χρημάτων, προκειμένου να εποικίζουν σκοπίμως την Ελλάδα και να την αλλοιώσουν εθνοτικά, δίκην προοδευτισμού.
Επί της ουσίας πρόκειται για την βιομηχανία του ψευδεπίγραφου ανθρωπισμού των Μ.Κ.Ο, οι οποίες δρουν ανεξέλεγκτα και λειτουργούν ως Δούρειοι ίπποι εξω-εθνικών συμφερόντων εργαλειοπώντας το μεταναστευτικό ζήτημα, διότι τοιουτοτρόπως προωθούν, υπό το πρόσχημα του δήθεν κατατρεγμένου προτύπου-ανθρώπου,  την πολιτική ατζέντα της  εθνομηδενιστικής παγκσομιοποιήσης και της ανθρωπολογικής Νέας Τάξης πραγμάτων.

Γέρων Σάββας Λαυριώτης - Γέρων Χαρίτων - μοναχός Επιφάνιος -- Για διακοπή μνημοσύνου

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=15697

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί

Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας.

Τη ΙΒ΄ (13η) Ιουλίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ της εκ Περσίδος, της μετονομασθείσης ΜΑΡΙΑΣ.

Μαρία η ένδοξος Μάρτυς του Χριστού, η πρώην ονομαζομένη Γολινδούχ, κατήγετο εκ της Περσίας, έχουσα άνδρα αρχιμάγον, κατά τους χρόνους Χοσρόου μεν του βασιλέως Περσών, Μαυρικίου δε του βασιλέως Ρωμαίων εν έτει φπδ΄ (584). Ελθούσα δε εις έκτασιν, βλέπει Άγγελον Θεού, όστις έδειξεν εις αυτήν τόπον σκοτεινόν και πλήρη πυρός, εντός του οποίου είδε τους προγόνους της, οι οποίοι ελάτρευσαν τα είδωλα. Έδειξε δε εις αυτήν και άλλον τόπον φωτεινόν, εντός του οποίου ηυφραίνοντο και εχόρευον οι του Χριστού λάτραι· θέλουσα δε και αυτή να εισέλθη εντός του φωτεινού εκείνου τόπου, ημποδίζετο υπό του φαινομένου Αγγέλου, όστις έλεγεν εις αυτήν, ότι εις τον τόπον εκείνον δεν δύνανται να εισέλθουν οι άπιστοι.

π. Θεόδωρος Ζήσης: Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης.

Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!                                       
Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η  άγνοια...                                                                                                                       
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

Άγιος Ιωάννης ο Σιναίτης :

Μερικές φορές, καθώς ἀντλούσαμε νερό ἀπό τίς πηγές, ἀντλήσαμε μαζί μέ αὐτό, χωρίς νά τό καταλάβωμε, καί ἕναν βάτραχο.
 Παρόμοια πολλές φορές, καθώς καλλιεργοῦμε τίς ἀρετές, ὑπηρετοῦμε καί τίς κακίες πού χωρίς νά φαίνωνται εἶναι συμπεπλεγμένες μαζί τους. Ἐπί παραδείγματι: Μέ τήν φιλοξενία συμπλέκεται ἡ γαστριμαργία, μέ τήν ἀγάπη ἡ πορνεία, μέ τήν διάκρισι ἡ δεινότης, μέ τήν φρόνησι ἡ πονηρία, μέ τήν πραότητα ἡ ὑπουλότης καί ἡ νωθρότης καί ἡ ὀκνηρία καί ἡ ἀντιλογία καί ἡ ἰδιορρυθμία καί ἡ ἀνυπακοή. Μέ τήν σιωπή ἡ διδασκαλική ὑπεροψία, μέ τήν χαρά ἡ οἴησις, μέ τήν ἐλπίδα ἡ ὀκνηρία, μέ τήν ἀγάπη πάλι ἡ κατάκρισις, μέ τήν ἡσυχία ἡ ἀκηδία καί ἡ ὀκνηρία, μέ τήν ἁγνότητα ἡ πικρή συμπεριφορά, μέ τήν ταπεινοφροσύνη ἡ παρρησία. Σέ ὅλα δέ αὐτά ἀκολουθεῖ ὡσάν κοινό κολλύριο ἤ μᾶλλον δηλητήριο, ἡ κενοδοξία.
-------------------------
Marinos Ritsoudis είπε...

Και όμως όλως διακρίνονται οι βάτραχοι στα κρυστάλλινα νερά των πηγών. Τα πάθη δεν κρύβονται..
------------------------------
Ανώνυμος είπε...
Το τέλειο δε μπορούμε να το φτάσουμε, πόσο μάλλον να το αγγίσουμε. Βρίθουμε στις αδυναμίες και τα πάθη. Κι αυτό το γνωρίζει ο Θεός, για αυτό ζητάει από μας αυτή τη προσπάθεια, τον αγώνα, τη προαίρεση. Μέγας ανατόμος της ψυχής ο άγιος Ιωάννης, οι αγωνιστές της ερήμου εκείνης της εποχής έφτυσαν αίμα για να κερδίσουνε πνεύμα.

Όταν προηγείται η πράξη καί έπεται η θεωρία -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Από τόν μακαριστό πλέον Μητροπολίτη Σερβίων καί Κοζάνης Διονύσιο Ψαριανό "Λόγος εις τούς Τρείς Ιεράρχες", 21 Ιαν. 1983, όπου διαβάζει κανείς (1)

«ιγ'. Πιστεύεται πὼς ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ἦταν ἄπραγος ἄνθρωπος. Ἀλλὰ κάθε ἄλλο. Ὁ Γρηγόριος ἦταν πραγματικὰ μαχητὴς καὶ ἀξίωμά του ἦταν τὸ «πρᾶξις θεωρίας ἐπίβασις». Αὐτὸ θὰ πῆ πὼς ἀπὸ τὴν πράξη πρέπει νὰ ξεκινήσουμε κι ἐπάνω στὴν πράξη καὶ τὴν πείρα πρέπει νὰ στηρίξουμε καὶ νὰ χτίσουμε τὴ θεολογικὴ γνώση καὶ τὴ θεωρητικὴ σοφία. Τέτοια εἶναι ἡ θεολογία καὶ ἡ σοφία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας· πρῶτα ζωὴ κι ὕστερα θεολογία, πρῶτα πράξη κι ὕστερα θεωρία. Μέσ’ ἀπὸ τὴν πράξη καὶ τὸ «πάθος» βγαίνει τὸ «μάθος», καθὼς τὸ διδάσκει ὁ χορὸς στὴν ἀρχαία τραγωδία, ὅταν ὑμνῆ τὸ Θεό, «τὸν πάθει τὸ μάθος θέντα καὶ βροτοὺς ὁδώσαντα...». Αὐτὸς εἶναι ὁ δρόμος τῶν ἀληθινὰ σοφῶν καὶ τῶν ἁγίων, ποὺ τὸν ἤξερε καλὰ ὁ ἅγιος Γρηγόριος.»

Σχόλιο
Σχετικά μέ «τὸ ἀξίωμα πρᾶξις θεωρίας ἐπίβασις», η τοποθέτηση τού μακαριστού Μητροπολίτη : "Αὐτὸ θὰ πῆ πὼς ἀπὸ τὴν πράξη πρέπει νὰ ξεκινήσουμε κι ἐπάνω στὴν πράξη καὶ τὴν πείρα πρέπει νὰ στηρίξουμε καὶ νὰ χτίσουμε τὴ θεολογικὴ γνώση καὶ τὴ θεωρητικὴ σοφία", κατά τήν γνώμη τού γράφοντος είναι λάθος. Η θεωρία ζωής (θεολογική γνώση, θεωρητική σοφία) προηγείται πάντα καί έπεται η πράξη, η χαρακτηριζομένη από τόν Αγ. Γρηγόριο τόν Θεολόγο «ἐπίβασις».

Άν η «ἐπίβασις» (πράξη) προηγείται τής θεωρίας (θεολογική γνώση, θεωρητική σοφία), τότε μόνη σωτηρία είναι η μετάνοια, η οποία είναι ανέφικτη μετά θάνατον. Βλέπε τήν περίπτωση τού Αβεσσαλώμ (2). Παράδειγμα, οι "επιβαίνοντες" τής Ιατρικής Επιστήμης, οφείλουν πρωτίστως νά διδαχθούν τά περί αυτήν θεωρητικά, θεολογικά, έπειτα δέ νά ασκήσουν τήν ιατρική πράξη - «ἐπίβασις».

«Μέσ’ ἀπὸ τὴν πράξη καὶ τὸ «πάθος» βγαίνει τὸ «μάθος», καθὼς τὸ διδάσκει ὁ χορὸς στὴν ἀρχαία τραγωδία» (Μ. Διονύσιος Ψαριανός)
Σχόλιο


«τὸν πάθει τὸ μάθος θέντα καὶ βροτοὺς ὁδώσαντα...», δέν σημαίνει "πάθε γιά νά μάθεις". Σημαίνει, κατά τούς αγίους καί τήν Εκκλησία, μάθε γιά νά μήν πάθεις. Τό βάρος εδώ τίθεται εις «τὸ μάθος θέντα καὶ βροτοὺς ὁδώσαντα», όχι στό πάθος.
------------------------
Κυπριανός Χριστοδουλίδης είπε...
Μήπως υπέπεσε στήν αντίληψη τού ύπερθεν Ανωνύμου κάποιο άλλο σημαντικότερο λάθος, πέραν τής αβλεψίας τού γράψαντος τό λάθος όνομα ( : Δημήτριος αντί Διονύσιος) τού Νεορθόδοξου τέως Μητροπολίτη - ο θεός νά τόν συγχωρέσει ; Διότι, τό νά γράψεις λάθος ένα όνομα δέν είναι τόσο σημαντικό, όσο τό νά επαναλαμβάνεις τά τής αρχαίας ημών τραγωδίας «πάθε γιά νά μάθεις», λές καί δέν ήταν αρκετό, ότι ο Κύριος έπαθεν υπέρ ημών υπολιμπάνων υπογραμμόν : «21 εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ· 22 ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ· » (1Πτ. β΄)
Συνιστώ στόν Ανώνυμο (12 Ιουλίου 2020 - 1:51 μ.μ.) νά διαβάσει όλο τό β΄ Κεφάλαιο τής Πρώτης Επιστολής τού Απ. Πέτρου, όπου εκεί, βεβαίως, δέν γίνεται αναφορά πρός τούς αδελφούς εν Χριστώ, τό «πάθετε γιά νά μάθετε». Αντιθέτως, υποδεικνύεται καί συνιστάται τό «μάθετε γιά νά μήν πάθετε».

--------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
13 Ιουλίου 2020 - 1:09 π.μ.: «Αυτοί που υποννοείς ολιγογράμματε βοσκέ Κώστα είναι δικά σου αδέλφια!!! Αυτοί κατέκριναν τον Θεάνθρωπο γιατί δεν αποτειχιζόταν και συναναστρεφόταν με πόρνες και τελώνες και δεν κοίταζε το γράμμα του Νόμου και θεράπευε το Σάββατο, και εσύ το αδέλφι των Φαρισαίων αυτών κατακρίνεις σύγχρονους αγίους γιατί δεν αποτειχίστηκαν και τον π. Σωφρόνιο που κατ' εξαίρεση έκανε ένα μεικτό Μοναστήρι, έστω και αν δεν συνέβη εδώ και παραπάνω απο 30 χρόνια κανένα σκάνδαλο!!!!»

Σχόλια: (1) Κατά κανόνα, προκειμένου νά διατηροῦν κάποιαν «ἀξιοπιστίαν», οἱ διαστροφεῖς τῆς Ἀληθείας, ἀκόμη καί αὐτός ὁ Πατήρ τοῦ Ψεύδους, ἔχουν κάποια ὅρια. Ἐσύ, μἐ αὐτό τό «σχόλιον» τά ἔχεις ξετεράσει! Καταπίνεις ὑποκριτικῶς τό ἀδιαμφισβήτητον γεγονός ὅτι οἱ προϊστάμενοι τοῦ Σατανισμοῦ, τούς ὁποίους ἀκολουθεῖς, διαστρέφουν, ἤ μᾶλλον ἀνατρέπουν πλήρως, τήν Ὀρθοδοξίαν καί μᾶς ἐμφανίζεις ὅτι τούς κατακρίνουμε δῆθεν γιά προσωπικά ἁμαρτήματα, ἤ γιά παραβάσεις τυπικῶν διατάξεων τοῦ νόμου, καί ὅτι παραβλέπουμε τάς μεγάλας «εὐεργεσίας» των πρός τήν Οίκουμένην μέ τήν ἐπιβολήν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως ἀκριβῶς παρέβλεπαν καί οἱ Φαρισαῖοι τό ἔργον Ἀγάπης τοῦ Κυρίου, χάριν τῆς τηρήσεως τοῦ Σαββάτου!!! Ἐπαναλαμβάνω, ὁ πατέρας σας Διάβολος δέν θά ἐτόλμα τοιαύτην διαστροφήν, ἡ ὁποία ξεπερνᾶ κάθε ἀνθρώπινον ὅριον καί σᾶς εἰσάγει «μεγαλοπρεπῶς» εἰς τό Βασίλειον τοῦ Διαβόλου!

(2) Πῶς ξέρετε, ὦ Ὑποκριταί, ὅτι δέν συνέβη τίποτε ὅλ' αὐτά τά χρόνια εἰς τήν μικτήν «μονήν» τοῦ Ἔσσεξ; «Φανάρι» κρατούσατε ἤ μήπως σᾶς τό εἶπε τό ἀφεντικόν σας, ὁ Σατανᾶς, ὁ ὁποῖος προφανῶς ἔχει διωρισμένους πολλούς δαίμονας ἐκεῖ; Ἀκόμη καί ἄν ὄντως δέν ἔχῃ συμβῆ κάτι, ποιός σᾶς εἶπεν ὅτι αὐτό δικαιολογεῖ τήν ἐπί πολλάς δεκαετίας συνεχῆ καταπάτησιν τῶν ἱερῶν Κανόνων;

(3) Τά δύο προηγούμενα σχόλιά μου ἀποδεικνύουν ὅτι εἶσθε σκληροπυρηνικοί Οἰκουμενισταί καί ἔρχεσθε ἐδῶ μέ τό ζόρι, μέ τό ἀζημίωτον βεβαίως, καί φυσικά ἀνωνύμως, νά πολεμήσετε διά τοῦ Ψεύδους καί τῆς δημιουργίας συγχύσεως τό Ὀρθόδοξον αὐτό ἱστολόγιον. Ἀλλ' ὅπως προεῖπον, ἔτσι κάμνουν ὅλοι οἱ γνήσιοι υἱοί τῆς γεένης!

Μνήμη Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=34&t=15692

Η ανθρωπότητα πληρώνει τα «αστρονομικά σφάλματα» των ειδικών

Του Jon Miltimore. Απόδοση στα Ελληνικά: Νίκος Μαρής
Ο Δρ. Γιάννης Ιωαννίδης έγινε ένας παγκoσμίως κορυφαίος επιστήμονας εκθέτοντας στη δημοσιότητα περιπτώσεις κακής άσκησης της επιστήμης . Αλλά η πανδημία του COVID-19 θα μπορούσε να αποδειχθεί ως η μεγαλύτερη πρόκληση για εκείνον μέχρι σήμερα.
Ο Ιωαννίδης, κάτοχος της έδρας C.F. Rehnborg στην Πρόληψη Νοσημάτων στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, δέχτηκε πυρά κατά τους τελευταίους μήνες εξαιτίας της αντίθεσής του στις κρατικά επιβεβλημένες καραντίνες, για τις οποίες λέει ότι θα μπορούσαν να προκαλέσουν κοινωνικές βλάβες πολύ πέρα ​​από τα υποτιθέμενα οφέλη τους. Και δεν φαίνεται καθόλου να υποχωρεί από αυτή του τη θέση.
-----------------------------

Διά μίαν ἀκόμη φοράν δικαιώνεται ὁ Ρ. Ρήγκαν, ὁ ὁποῖος, ὅταν ἀνελάμβανε τά καθήκοντά του κατά τήν πρώτην θητείαν του (20-1-1981), εἶπε τό (τοῦ Μ. Φρήντμαν) περίφημον: "Government is not the solution to our problem, government is the problem"! Αὐτό ἰσχύει κατ' ἐξοχήν στήν «Ἑλλάδα», ὅπου οἱ «κυβερνήσεις» τῶν τελευταίων δεκαετιῶν (πόσων ἄραγε;) κάμνουν ὅ,τι μποροῦν, προκειμένου νά μεγιστοποιήσουν τήν ζημίαν πού προκαλοῦν εἰς τό Ἔθνος!