Να διακοπή το μνημόσυνον -- του αειμνήστου Γεωργίου Ζερβού διευθυντού του «Ορθοδόξου Τύπου»

Πιστεύομεν ότι η ισοπεδωτική πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον Οικουμενισμόν – Παπισμόν  είναι άνευ επιστροφής. Διότι δεν υπάρχει δυναμική αντίστασις εναντίον όσων νοθεύουν την Ορθόδοξον Πίστιν και το Ορθόδοξον φρόνημα. Δι΄ αυτό απαιτούνται κινήσεις αι οποίαι θα περιορίσουν την «ξέφρενον» πορείαν προς τον Οικουμενισμόν – Παπισμόν.                                                                                    
Μία κίνησις είναι η διακοπή του Μνημοσύνου του Οικουμενικού Πατριάρχου. Η κίνησις αυτή θα τρομοκρατήση τον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και τους «συνοδοιπόρους» του Επισκόπους. Η διακοπή του μνημοσύνου του ενός θα τρομοκρατήση τον άλλον, ο οποίος εις όλας τας σχετικάς ομιλίας του επισημαίνει ότι τον συντονιστικόν ρόλον προς την παναίρεσιν του Οικουμενισμού έχει το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και ότι αυτός ακολουθεί. Αναζητούνται γενναίοι κληρικοί, μοναχοί και Επίσκοποι. 
(Ο.Τ. 1677).
--------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 22 Ιουνίου 2020 - 11:19 π.μ.: «πήγαινε αλλού αδελφέ μου, υπάρχουν τόσα ουνιτικά ιστολόγια, που θα τους ευφραίνεις».

Ἀγαπητέ μου Κωνσταντῖνε, τό «ἔργον» πού ἔχουν ἀναλάβει οἱ ἐν λόγῳ «σχολιασταί», μέ τό ἀζημίωτον βεβαίως, εἶναι νά πλανήσουν Ὀρθοδόξους! Στά οὐνιτικά ἱστολόγια μπαίνουν οἱ ἤδη πεπλανημένοι, ἑπομένως δέν ὑπάρχει ἐκεῖ «λεία» γι' αὐτούς. Διό καί ἐπιμένουν νά ἐπισκέπτωνται καί νά «σχολιάζουν» στήν ΟΦ, παρά τό γεγονός ὅτι τούς ἐκδιώκεις κακήν κακῶς! Ἴσως δέ ν' ἀμείβωνται καί περισσότερον ἀνά «σχόλιον» στήν ΟΦ ἀπ' ὅ,τι ἀλλοῦ.

Οι ΗΠΑ δεν πιέζουν, χαϊδεύουν την Τουρκία -- του Στέλιου Παπαθεμελή*

Το Ισραήλ είναι κραυγαλέο παράδειγμα μικρής χώρας που περιβάλλεται από φυλετικούς και εθνικούς εχθρούς, στους οποίους όμως δυναμικά επιβάλλει σεβασμό, εμπνέοντας και τον απαραίτητο φόβο.
   Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα με μακρά ιστορία θυσιών και αγώνων υπέρ βωμών και εστιών, η οποία έχει προαιώνιο εχθρό την Τουρκία. Στην οποία ωστόσο δεν δίδαξε δυστυχώς, ούτε φόβο, ούτε σεβασμό. Εφ’ ώ και η τουρκική απειλή  διαιωνίζεται αδιακόπως.
     Οφείλουμε χάριτες στους ερευνητές – δημοσιογράφους Μιχάλη Ιγνατίου και Νίκο Μελέτη για την πρόσφατη αποκαλυπτική μελέτη τους: «Η συμφωνία που “γκρίζαρε” το Αιγαίο», για το ξεσκέπασμα της προδοτικης συμφωνίας της Μαδρίτης.

ΣΗΜΕΡΑ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.. ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ(21-6-20) - π. Γεώργιος Αγγελακάκης

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=15627

Ωσεί Νυκτικόραξ εν οικοπέδω -- Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Η  Ελλάς σήμερον έχει παρακμάσει κοινωνικά και πολιτισμικά, διότι η σύγχρονη ελίτ πάσχει από την «θολοκουλτούρα» του ψευδεπίγραφου αριστερισμού, η οποία έχει καταλάβει, την δήθεν «καλοαναθρεμμένη διανόηση», η οποία έχει καταλάβει αναξιοκρατικά καίριους θεσμούς χάριν διαπιστευτηρίων αριστερισμού.
Η μεγάλη άρδην και βίαιη αλλαγή επί Πασόκ, όπου δημιουργήθηκαν θύλακες προς όλο το κράτος από το εθνομηδενιστικό και αντι-Ορθόδοξο πνεύμα, μία καρικατούρα δήθεν των Φώτων της Εσπερίας, με αναγωγή απευθείας εις τον Γαλλικό Διαφωτισμό και εντεύθεν.
Η νέα μεταπολεμική γενιά η οποία κατέλαβε, πανεπιστημιακές θέσεις, αντιμετώπισε το ιστορικό γίγνεσθαι υπό τα ομματοϋάλια ενός μονολιθικού και χρεοκοπημένου Μαρξισμού, μεταφυτεύοντας τα εργαλεία του ιστορικού υλισμού εις την Ελλάδα δίκην προοδευτισμού.

Metropolitan Hierotheos of Nafpaktos -- Dogma & Mystery

It is essential to make a distinction between dogma and mystery. The mystery of the Holy Trinity is experienced, to the extent that this is possible, by the glorified human being and is different from the dogma, which is the rational formulation concerning the mystery of the Holy Trinity or the revelation. This distinction is fundamental to Orthodox theology.
 ”God is always a mystery. The mystery of the Holy Trinity must be separated from the dogma of the Holy Trinity. The dogma is not the same as the mystery.”

π. Γεώργιος Μεταλληνός : είμαστε Ουνίτες!


ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΝ

Ξενιτευμένος ορθόδοξος χριστιανός, με άγχος στην ψυχήν, επανήλθε στην πατρώαν γην της Ελλάδος, ύστερα από δεκαετή παραμονήν εις την Δύσιν, όπου εσπούδαζε φιλοσοφίαν. Του συνέστησαν κάποιον μοναχόν—Γέροντα ασκητήν του Αγίου Όρους δια να εύρη λύσιν εις τα προβλήματά του, που δεν του την έδιδε η φιλοσοφία. Με τον φιλόσοφον αυτόν συνηντήθην εις το ασκητήριον του Γέροντος αυτού μετά τας αγίας εορτάς της θεοφανείας εν ανθρώποις. Ο ασκητής ήτο παλαιός φίλος, τιμώμενος δια την αγιότητα του βίου του και την ένθεον σοφίαν του. Καταγράφω και παραδίδω τον διάλογον πιστώς, όπως τον απετύπωσα σε σημειώσεις και όπως διεξήχθη μέσα στην βαθείαν σιωπήν της ερήμου του Άθω, σε δύο διαστήματα, την νύκτα και την αυγήν, με το φως της κανδήλας μόνον. 

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ


Τη ΚΒ΄ (22α) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΕΥΣΕΒΙΟΥ Επισκόπου Σαμοσάτων.

Ευσέβιος ο Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου, υιού του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τλη΄ (338), εχρημάτισε δε ζηλωτής διάπυρος της Ορθοδόξου πίστεως και με πολλήν ανδρείαν ψυχής και καταφρόνησιν των παρόντων κατεγίνετο δια την πρόοδον της ευσεβείας και Ορθοδοξίας, καίτοι ο βασιλεύς Κωνστάντιος ήτο εναντίος, ως άλλος ουδείς, Αρειανιστής ων. Όθεν όταν ηπείλησεν ο βασιλεύς ότι θέλει κόψει την δεξιάν χείρα του Αγίου, εάν δεν δώση το υπό του Μελετίου γενόμενον ψήφισμα, τότε ο Άγιος ήπλωσε και τας δύο χείρας του, θέλων να δείξη ότι μετά χαράς δέχεται και των δύο την εκκοπήν, παρά να παραδώση το ζητούμενον ψήφισμα, ομού δε με εκείνο να προδώση και την ευσέβειαν.

Aνυπακοή στους πλανεμένους Επισκόπους

Υπάρχουν χριστιανοί, καλοπροαίρετοι κατά τα άλλα, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι έχουν εμπιστοσύνη στους επισκόπους και θεωρούν αμαρτία κάθε διαφωνία και αντίδραση σ΄ αυτούς. Μια εσφαλμένη αντίληψη, η οποία έχει αιχμαλωτίσει πολλούς στις μέρες μας, όπου επικρατεί ποικίλη σύγχυση. Χρειάζεται, ωστόσο, στο θέμα αυτό να έχουμε όλοι ξεκαθαρισμένη άποψη. «Η υπακοή στους επισκόπους δεν είναι αδιάκριτη και απροϋπόθετη. Δεν πρέπει να υπακούουμε αδιάκριτα σε ό,τι λέγουν και ό,τι αποφασίζουν οι επίσκοποι. Αν αυτό ίσχυε, θα είχε καταλυθή η Ορθόδοξος  πίστις, δεν θα είχαμε αγωνιστάς και ομολογητάς Αγίους. Πόσοι επίσκοποι και πατριάρχες υιοθέτησαν και δίδαξαν αιρέσεις και πόσες σύνοδοι στην ιστορία της Εκκλησίας δεν συνήλθαν, για να υποστηρίξουν πλάνες και παρεκκλίσεις από την υγιαίνουσα διδασκαλία; Έπρεπε το πλήρωμα της Εκκλησίας να κάνει υπακοή και να ακολουθήσει την πλάνη; Δεν θα υπήρχαν τότε τα υγιή δόγματα, όλα θα τα κατέλυον οι αιρετικοί».

«Εν συνειδήσει»  π. Θεόδωρος Ζήσης σελ. 75. (Ορθ.Τύπος αρ. 1675).

Ο αείμνηστος Ιωάννης Κορναράκης προς τον κ. Βαρθολομαίον: Σας εγοήτευσε η υποβολή του όφεως!

…Επιλέξατε να επαναλάβετε το ιστορικό λάθος του παρελθόντος, της καταφυγής στη σκέπη και προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα! Και το έγκλημα έγινε! Καταφύγατε στη σαρκωμένη αίρεση! Ζητήσατε τη βοήθεια του Πάπα! «Πέσατε στην αγκαλιά του Πάπα»! Συλλειτουργήσατε, συμπροσευχηθήκατε, ανταλλάξατε λειτουργικό ασπασμό αγάπης και υποσχεθήκατε αμοιβαία δέσμευση, για «πλήρη και τελική ένωση»! Ενεργήσατε ως κάτοχος κύρους Οικουμενικής Συνόδου, ως μονοκράτωρ Πάπας του ορθοδόξου χώρου! Η τραγική αυτή επιλογή σας, να προσφύγετε στην προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα έχει εντούτοις το νοηματικό βάρος, αλλά και τις συνέπειες του αμαρτητικού παραπτώματος της αδαμικής παραβάσεως. Επαναλάβατε, με την τραγική σας επιλογή, το αξιολογικό έγκλημα της αρχεγόνου αυτής πράξεως. Μεταξύ του θελήματος του Θεού και του δικού σας, του καταπτοημένου από το αδιέξοδό σας, θελήματος, προτιμήσατε την αθέτηση του πρώτου! Μεταξύ της αμωμήτου Ορθοδοξίας, της κιβωτού της αποκεκαλυμμένης αληθείας και της παπικής αιρετικής κακοδοξίας, προτιμήσατε την τελευταία! Επιλέξατε την εμπλοκή σας στην αίρεση, ως σωτήρια λύση της στηρίξεως του εγκοσμίου οικουμενικού σας κύρους! Σας εγοήτευσε η υποβολή του όφεως! Στρέψατε την πλάτη σας στην αγιοπνευματική πατερική παράδοση της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού και αδιαφορήσατε για τις ανυπολόγιστες ευθύνες σας, τις οποίες έχουν ήδη καταγράψει οι αθετηθέντες, από την επιλογή σας, Ιεροί Κανόνες, στη χρεωστική, εις βάρος σας, μερίδα του βιβλίου του ουρανού!
-----------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἡ ἐξουσία καί ἡ παγκόσμιος προβολή ὑπό τῶν Σιωνιστῶν ἔχουν μεθύσει τόν κ. Ἀρχοντώνην, διό καί δέν ὀρρωδεῖ πρό οὐδενός! Τόν Ἑωσφορισμόν του αὐτόν ἐνισχύουν οἱ «ἁγιορεῖται» καί γενικῶς ὅλοι οἱ Οὐνῖται πού κοινωνοῦν μαζί του, ἐν γνώσει των ὅτι αὐτός ὑλοποιεῖ τό Σιωνιστικόν (=Σατανικόν) σχέδιον τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τό ὁποῖον κινεῖται εἰς τρία ἐπίπεδα: (1) Πολιτικόν, τό ὁποῖον προωθεῖ τήν μίαν κυβέρνησιν παγκοσμίως, (2) Οἰκονομικόν, τό ὁποῖον προωθεῖ τήν οἰκονομικήν ἕνωσιν ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ Πλανήτου, ἕν νόμισμα κ.λπ., καί (3) τό θρησκευτικόν, τό ὁποῖον προωθεῖ τήν θρησκευτικήν ἕνωσιν ὅλων τῶν λαῶν τοῦ Πλανήτου, ἤτοι τήν λατρείαν ἑνός κοινῶς ἀποδεκτοῦ «θεοῦ», δηλαδή του Σατανᾶ. Διά τήν τελευταίαν αὐτήν πτυχήν τῆς παγκοσμιοποιήσεως ἐργάζεται ἀόκνως ὁ κ. Ἀρχοντώνης μαζί μέ ἄλλους γνωστούς Οἰκουμενιστάς. Οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μαζί του εἶναι συνένοχοι διά τήν διεκπεραίωσιν τοῦ σατανικοῦ αὐτοῦ σχεδίου.

Η Παναγία με την εικόνα της «Βαρνάκοβα» έδειξε ότι δεν θέλει τον διχασμό των Ορθοδόξων, ούτε στο θέμα της Συνόδου της Κρήτης, ούτε στο θέμα της νέας Ουκρανικής (υπό τον Επιφάνιο) Εκκλησίας.


Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε


Σπάνιο ιστορικά φαινόμενο πυρκαγιάς σε Ιερά Μονή εν καιρώ ειρήνης, δύο συνεχόμενες φορές σε τρία χρόνια, με τελικό αποτέλεσμα την πρώτη φορά στην πυρκαγιά του 2017 να καεί ολοσχερώς ολόκληρο το χιλιόχρονο αρχείο της Μονής, και την δεύτερη να καεί η ίδια η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Και τις δύο φορές οι πυρκαγιές επήλθαν, η πρώτη επτά μήνες μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, και η δεύτερη επτά μήνες μετά την ανακήρυξη του "κακοκέφαλου" της νέας Ουκρανικής Εκκλησίας, και την αποδοχή του και από την ελλαδική ηγεσία της Εκκλησίας, φτάνοντας στο σημείο των αιρετικών συλλείτουργων, όπως θα διαβάσετε στο τέλος του κειμένου, και που όπως φαίνεται πληρώνεται ήδη βαρύτατα.

Ας ευχηθούμε η ολοσχερής καταστροφή της θαυματουργής εικόνας να μην είναι προάγγελος μεγαλύτερων συμφορών για την Ελλάδα, την Κύπρο, την ελλαδική και κυπριακή Εκκλησία.
Ειδικά για την ελλαδική-κυπριακή Εκκλησία μεγαλύτερη συμφορά από το κλείσιμο των Ιερών Ναών, (χωρίς την συγκατάθεση του ποιμνίου στο οποίο ανήκουν κτητορικά, νομικά (ως δωρεές) και ηθικά οι Ναοί), την απαγόρευση της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας, την αδυναμία μεταλήψεως, την εικονομαχία των εικόνων, την απαγόρευση των λιτανειών, και όλα αυτά με την σύμφωνη γνώμη του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους της ιεραρχίας που διοικεί (όχι συνοδικώς βεβαίως, υπακούοντας σε ένα άτυπο "γραφείο τύπου") την Εκκλησία, δεν θέλουμε ούτε καν να φανταστούμε τι θα μπορούσε να σημαίνει!


Σπυρίδων Αρναούτογλου

14''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΑ 2- 4- 06

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=15623

-----------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

@ 21 Ιουνίου 2020 - 12:15 μ.μ. «Υπάρχει ένας Κανονολογος που τον ονομάζει Ανώνυμο ο Άγιος Νικόδημος.Αυτός γιατί δεν φανέρωσε το όνομά του; Ήταν δειλός;Για να σοβαρευτούμε λίγο!»

Πολλοί ἤ ἅγιοι ἤ ἄνθρωποι πού προσφέρουν θετικόν ἔργον στήν κοινωνίαν κρύπτονται ἀπό ταπείνωσιν. Ἐσύ, ὅμως, προσφέρεις ἀρνητικόν ἔργον, ἐφόσον στηρίζεις τούς αἱρετικούς Οἰκουμενιστάς, καταπολεμεῖς τήν μόνην Ὀρθόδοξον ἀντίδρασιν εἰς τήν αἵρεσιν, πού εἶναι ἡ ἀποτείχισις, «διαψεύδοντας» ἔτσι τήν Ἁγίαν Γραφήν καί τήν Ἱεράν Παράδοσιν, γράφεις πάντοτε ἀτεκμηρίωτα «ἐπιχειρήματα» ἐναντίον τῶν Ὀρθοδόξων κ.λπ. Συνεπῶς, εἶσαι ἕνας κλέπτης καί ἀπατεών, καί γι' αὐτό κρύπτεσαι. Εἶσαι δέ καί μέγας ὑποκριτής, διότι ἔχεις γράψει ὅτι κρύπτεσαι τάχα ἀπό ἔλλειψιν τάσεως αὐτοπροβολῆς!!!

KYΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Τη αυτή ημέρα Δευτέρα Κυριακή του Ματθαίου, την μνήμην εορτάζομεν Πάντων των Οσίων Πατέρων, των εν Αγίω Όρει του Άθω λαμψάντων.                                                                                                                    
ΛΟΓΟΣ ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΙΚΟΣ                                                
Οσιακή πανήγυρις, πάντες οι δήμοι των Οσίων συνάχθητε, Μοναστών και Μιγάδων εορτή σήμερον εις την του Χριστού Εκκλησίαν ανέτειλε. Τα πλήθη των Μοναστών και Μιγάδων συνεορτάσατε. Καινή και κοινή μνήμη πάντων των του Όρους Οσίων Πατέρων εξέλαμψε. Καινά και κοινά άσματα πάντες κοινώς οι εν τω Όρει Πατέρες ψάλατε. Διατί κοινά; Ότι κοινοί προστάται και ευεργέται όλου κοινώς του Αγιωνύμου Όρους και οι θείοι ούτοι Πατέρες εφάνησαν. Διατί καινά; Ότι καινή και νεοφανής και η τούτων μνήμη· εις μεν τους παλαιοτέρους χρόνους ουδαμώς τελουμένη, ήδη δε εις τους καθ’ ημάς καιρούς δικαίως και ευλόγως εορταζομένη. Επειδή δεν ήτο δίκαιον των μεν εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντων Οσίων Πατέρων να εορτάζωμεν την μνήμην κοινώς, οίτινες δεν έγιναν αίτιοι τοσούτων αγαθών εις ημάς, των δε εν τω Αγίω Όρει του Άθω Αγίων Πατέρων, των αναιρεθέντων υπό τε των απίστων Αράβων, και υπό των κακοδόξων λατινοφρόνων, να παραβλέψωμεν την μνήμην αγέραστον, και να μη εορτάζωμεν τούτους πάντας κοινώς, οίτινες έγιναν εις ημάς μυρίων αγαθών πρόξενοι.

ΘΕΟΤΟΚΑΡΙΟΝ -- Orthodox Hymns

Η πάντιμος των Ορθοδόξων Παράδοση, μας διδάσκει, ότι η Αειπάρθενος Κόρη ευρέθη η μόνη καθαρά και άμωμος, ώστε να σαρκωθή εξ Αυτής ο πάσης επέκεινα καθαρότητος Υιός και Λόγος του Θεού. Είναι Ναός του Υψίστου υγιασμένος πρώτα με την προσωπικήν Της αγιότητα και αρετήν και ύστερα με την επιφοίτησιν της αγιαστικής δυνάμεως του Αγίου Πνεύματος. Κάθε άλλη υπερτίμηση ή υποτίμηση της Ορθοδόξου αυτής θεωρήσεως αποτελεί ασέβεια και βλασφημία στο πρόσωπό Της και οδηγεί σε αίρεση και πλάνη.


telemaxos doumanis

Τη ΚΑ΄ (21η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ του εν Κιλικία.

Ιουλιανός ο του Χριστού Μάρτυς κατήγετο εκ της πόλεως Αναζάρβου, ήτις ευρίσκεται εν τη Δευτέρα επαρχία της Κιλικίας. Ήτο δε υιός πατρός μεν βουλευτού Έλληνος, μητρός δε χριστιανής, υπό της οποίας εδιδάχθητην κατά Χριστόν ευσέβειαν. Αφού δε κατέγινεν εις την μελέτην των θείων Γραφών δεκαοκταετής προσήχθη εις τον ηγεμόνα Μαρκιανόν και μη πεισθείς να θυσιάση εις τα είδωλα, εδάρη εις διάφορα μέρη του σώματος, έπειτα δε ερρίφθη εις την φυλακήν. Συμβουλευθείς δε την μητέρα του τι να πράξη, παρεκινήθη υπ’ αυτής να μείνη στερεός εις την πίστιν του Χριστού μέχρι θανάτου. Όθεν ετέθη εντός σάκκου πλήρους άμμου, όφεων και φαρμακερών ερπετών, ούτω δε ερρίφθη εν μέσω του πελάγους και έλαβεν ο μακάριος του μαρτυρίου τον στέφανον.

Ο χρυσοχόος

Κάποτε οι μοναχοί ανέθεσαν σε ένα χιώτη χρυσοχόο να επενδύσει με χρυσό ένα μέρος της ιερής εικόνας (της Παναγίας της Νιαμονίτισσας ) , για να την προφυλάξουν από τη φθορά. Ο εκκλησιάρχης την τοποθέτησε στον κυρίως ναό , και ο τεχνίτης άρχισε την εργασία του με ευλάβεια. 
Ξαφνικά ακούει μια γλυκειά φωνή να του λέει ψιθυριστά: 
- Ελαφρά χτύπα, ελαφρά. Να ʼ χης την ευχή μου, γιατί η εικόνα είναι παλαιά!
 

Σηκώνει τα μάτια ο χρυσοχόος και βλέπει μια μεγαλόπρεπη γυναίκα με ολόχρυση φορεσιά. Δεν πρόλαβε να τη ρωτήσει ποια ήταν , γιατί μπήκε αμέσως στο ιερό βήμα από τη νότια πύλη. Τρέχει να την προφθάσει, αλλά Εκείνη είχε εξαφανιστεί. Μπαίνει στο ιερό , και τότε αναγνωρίζει στη μορφή της πλατυτέρας τη γυναίκα, που πριν λίγο του είχε φανερωθεί.

Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομ. Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών:

…Είναι γνωστή πλέον η μέθοδος της Νέας Εποχής και της διαλεκτικής της μετανεωτερικότητος, η οποία, μέθοδος, με εργαλείο τη διγλωσσία, αναιρεί μία δοκιμασμένη αλήθεια, αφού προηγουμένως την επικαλεσθεί και την τονίσει ως επιχείρημα μιας συγκεκριμένης θέσεως, για να την ακυρώσει στη συνέχεια με την «αλήθεια», που εκείνη θέλει να σερβίρει!  Όλοι οι οικουμενιστές κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι εκθέτουν τις ανορθόδοξες θεωρίες τους «πλουμισμένες» με τους όρους Πατερική θεολογία, Ορθόδοξη Παράδοση και Ορθόδοξη Εκκλησία!

Μετά τους ναούς, κλειδώνουν και τις θύρες της ιστορίας Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

Πηγή : https://scripta---manent.blogspot.com/2020/06/blog-post_95.html

«Στου Κιλκίς την ολόμαυρη ράχη
περπατώντας η Δόξα μονάχη
μελετά τα λαμπρά παλληκάρια
και στην κόμη στεφάνι φορεί
γινωμένο απ’ ολίγα χορτάρια
πού 'χαν μείνη στην έρημη γη».
Διαβάζω από το βιβλίο "Αθάνατη Ελλάς" του Δ Καλλιμάχου, αυτόπτου μάρτυρος και "εθελοντού ιεροκήρυκος της Ε' Μεραρχίας", για την ένδοξη μάχη του Κιλκίς: " Εκεί προς τα χαρακώματα ένας φαντάρος μας βαρέως πληγωμένος, ο οποίος μετ' ολίγον δεν θα διέφευγε το μοιραίον, από τας φλόγας των καιομένων σπαρτών που ολονέν τον επλησίαζαν, λέγει προς τον συνάδελφόν του που επήγε να τον βοηθήση:

Υπερασπίζοντας την ιστορία μιας «πόλης».. Νέα αντίδραση του Ιερού Λόχου 2012 ενάντια στην Γυμνή Ποδηλατοδρομία. Δημοσιεύματα,

Δυστυχώς η αδιαφορία της πλειοψηφίας των Θεσσαλονικέων για όσα συμβαίνουν, επέτρεψε μέσα σε λίγα χρόνια να έχει επιβληθεί στην πόλη η σήψη και η παρακμή.

1. Αλλάζοντας την ιστορία μιας πόλης :

Ποιος θα το περίμενε, η Θεσσαλονίκη,
η πόλη της αδερφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου,
η πόλη του μυροβλήτη Αγίου Δημητρίου,
του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά (ένας ακόμη απλός μοναχός τότε, που προάσπισε την Ορθόδοξη αλήθεια και το σκήνωμα του παρέμεινε άφθαρτο),
η πόλη με τα μοναδικά ψηφιδωτά,
τις δεκάδες βυζαντινές εκκλησίες-αληθινά κοσμήματα- και την αρχαία ελληνική και ελληνική-ρωμαϊκή (βυζαντινή) κληρονομιά,
θα γινόταν βορά στις ορέξεις ενός νεοταξικού κατεστημένου
 
μέσω χρηματοδοτούμενων από ξένες πρεσβείες Gay Pride, διεθνών «Γυμνών ποδηλατοδρομιών» και ανάδειξης της «πολιτιστικής» κληρονομιάς των κατακτητών της.

Ας μην ξεχνάμε ότι επί Τουρκοκρατίας όλοι σχεδόν όλες σχεδόν οι ορθόδοξες εκκλησίες της πόλης, είχαν μετατραπεί σε τζαμιά.
Οι κατακτητές έρχονται και φεύγουν, οι βεβηλώσεις τους όμως μένουν:

Συνέχεια κλικ: https://ierosloxos2012.blogspot.com/

5''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ - ΠΑΤΡΑ 2-4-06'

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=15623

π. Θεόδωρος Ζήσης: Οι αιρετικοί αποβάλλονται και αναθεματίζονται

Η συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο λεγόμενο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» είναι πολύ πικρή και άχαρη ιστορία, όπως φάνηκε στο μεγάλο συνέδριο για τον Οικουμενισμό που οργάνωσαν στην Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2004 το «Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας» της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η «Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών». Στηρίχθηκε σε πρωτοβουλίες και θέσεις μερικών ορθοδόξων κληρικών και θεολόγων, επηρεασμένων από τον Προτεσταντισμό, οι οποίοι από την αρχή του 20ου αιώνος προσπάθησαν και προσπαθούν και σήμερα με τους διαδόχους τους, να ενισχύσουν και εγκαθιδρύσουν την μεγαλύτερη εκκλησιολογική αίρεση και πλάνη, την εγκατάλειψη της αποστολικής και πατερικής διδασκαλίας περί του ότι οι Χριστιανοί πρέπει να έχουν την ενότητα της πίστεως, την ορθότητα των δογμάτων, για να αποτελούν μέλη της Εκκλησίας, για να ανήκουν στο σώμα του Χριστού. Όσοι δεν συμφωνούν με «των Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα» αποβάλλονται από το σώμα της Εκκλησίας και αναθεματίζονται προς το συμφέρον τους, για να οδηγηθούν στην επιστροφή, όπως αυτό πανηγυρικά εκφράζεται την Κυριακή της Ορθοδοξίας, κατά την ανάγνωση του «Συνοδικού της Ορθοδοξίας». Τώρα όχι μόνο δεν αποβάλλουμε και δεν αναθεματίζουμε τις αιρέσεις, αλλά εξισώσαμε, σμικρύναμε και ευτελίσαμε την Una Sancta, την Μία, Αγία Εκκλησία, την καταστήσαμε ένα μικρό ασήμαντο κομμάτι μεταξύ τριακοσίων πενήντα περίπου προτεσταντικών αιρέσεων, την οδηγήσαμε σε βαβυλώνια αιχμαλωσία, της αφαιρέσαμε τον χιτώνα της αληθείας, «τον υφαντόν εκ της άνω θεολογίας», και της φορέσαμε τα ράκη της αιρέσεως και της πλάνης.