ΠΕΡΙ ΜΑΡΘΑΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΣ

Συνεζητήθη τελευταίος μεταξύ θεολόγων και θεολογούντων το ζήτημα της Μάρθας και της Μαρίας, δηλαδή της πρακτικής και θεωρητικής ζωής. Ποία είναι πλέον ευάρεστος εις τον Θεόν. Είναι γνωστή η ευαγγελική ιστορία. Όταν ο Κύριος Ιησούς περιήρχετο τας κώμας διδάσκων, εισήλθεν εις το εν Βηθανία σπίτι του Λαζάρου. Αι αδελφαί υπεδέχθησαν τον θείον Διδάσκαλον με χαράν. Και η μεν Μάρθα μετουσίωσε τον ενθουσιασμόν της, εις την φροντίδα της τιμητικωτέρας και πλουσιωτέρας φιλοξενίας· η δε Μαρία, έκθαμβος από την ακτινοβολίαν του την θείαν, «καθίσασα παρά τους πόδας του Ιησού ήκουε των λόγων αυτού». Η Μάρθα «περισπωμένη περί πολλήν διακονίαν» απετάθη προς τον Κύριον· «Κύριε, ου μέλει σοι ότι η αδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονείν;» Σύστησέ της να με βοηθήση. Τότε ο Κύριος απεκρίθη το μνημειώδες: «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζη περί πολλά· ενός δε εστι χρεία. Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ’ αυτής…» (Λουκ. ι: 41-42). 

Κανόνας Ακάθιστου Ύμνου

Τη Δ΄ (4η) Απριλίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΠΛΑΤΩΝ, Ηγούμενος της Μονής Σακκουδεών, εν ειρήνη τελειούται.

Πλάτων ο Όσιος Πατήρ ημών εγεννήθη εις την Κωνσταντινούπολιν κατά το έτος ψλβ΄ (732) εκ γονέων ευγενών και πλουσίων, Στεργίου και Ευφημίας ονομαζομένων. Κατά την εποχήν εκείνην εβασίλευεν ο θηριώνυμος και θηριόγνωμος Λέων Γ΄ ο Ίσαυρος (717 – 741), επί των ημερών του οποίου οι γονείς του Οσίου απήλαυον μεγάλης τιμής και εκτιμήσεως. Υπό τοιούτων γονέων γεννηθείς ο Όσιος έτυχε και της αναλόγου παιδεύσεως, δια τούτο και λίαν ενωρίς εγένετο νοτάριος βασιλικός, γραμματεύς δηλαδή του βασιλέως, όστις τότε ήτο ο υιός του Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου Κωνσταντίνος Ε΄ ο Κοπρώνυμος (741 – 775).

Οσίου Νείλου «Περί προσευχής»

Πολλές φορές στην προσευχή μου ζήτησα να γίνει αυτό, που εγώ νόμιζα καλό. Και επέμεινα στο αίτημα εκβιάζοντας ασυλλόγιστα το θέλημα του Θεού μη αναθέτοντας σ’ αυτόν να οικονομήσει ό,τι Eκείνος ξέρει για συμφέρον μου. Και όμως, όταν έλαβα ό,τι ζητούσα δυσανασχέτησα πολύ, επειδή δεν ζήτησα να γίνει μάλλον το θέλημα του Θεού. Δεν ανταποκρίθηκε δηλαδή στις προσδοκίες μου ό,τι του ζήτησα.

«Κορωνοϊός… Μια απειλή ή μια σπουδαία ευκαιρία συνάντησης με τον Θεό;» -- Του Δρ Ιωάννη Φύκαρη Επίκ. Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Ο λοιμός του κορωνοϊού δημιούργησε και θα δημιουργήσει σειρά αλλεπάλληλων και αλληλοδιάδοχων εξελίξεων. Πολλοί δε είναι αυτοί, που ισχυρίζονται ότι, την επόμενη ημέρα, της πολυπόθητης από όλους, λήξης της φοβικής τρομοκρατικότητας του λοιμού όλα στον κόσμο θα είναι διαφορετικά.

Ωστόσο, τώρα είναι αναγκαίο- και δικαίως- να ληφθούν μέτρα ή και αντίμετρα. Πρέπει να προστατευθεί ο άνθρωπος, πρωτίστως και, δευτερευόντως ή παραλλήλως, η φύση και ο πλανήτης.

Ένα από αυτά τα μέτρα κρίθηκε ότι έπρεπε να είναι η παντελής άρση της λειτουργικότητας των ναών και η μη  προσέλευση πιστών. Καμία εναλλακτική δεν συζητήθηκε. Κανένας αντίλογος δεν ελήφθη σοβαρά υπόψη.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος : «Θεία Κοινωνία και μεταδοτικές ασθένειες...»

https://www.youtube.com/watch?v=C4gxRZYgpRY

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:  «ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ…»[Ομιλία πρώτη]

[έκτακτη ομιλία που εκφωνήθηκε στις 28-2-1988 εξ αφορμής ερωτήσεως του βουλευτού Β. Αγοράστη προς τους Υπουργούς Παιδείας και Υγείας σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο παρέχεται η Θεία Κοινωνία] 

Την αφορμή, αγαπητοί μου, του παρόντος θέματος μας έδωσε μία πρόταση ενός βουλευτού, που έκανε στη Βουλή και που αναφέρεται στο θέμα του τρόπου της μεταδόσεως της Θείας Ευχαριστίας, της Θείας Κοινωνίας. Και ότι ο τρόπος αυτός εγκυμονεί κινδύνους της υγείας του λαού. 

Ακάθιστος Ύμνος

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί

Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας   Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς  μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!

π. Θεόδωρος Ζήσης: Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης.

Αφού οι Επίσκοποι μνημονεύουν τόν Πατριάρχη καί επομένως υπόκεινται καί αυτοί στόν κανόνα: “ο κοινωνών ακοινωνήτω, ακοινώνητος έσται”· καί εγώ μνημονεύω τόν Επίσκοπό μου, ο οποίος μνημονεύει τόν Πατριάρχη, ο οποίος κοινωνεί μέ τόν Πάπα· καί εσείς οι λαϊκοί έρχεστε από μένα, ο οποίος μνημονεύω τόν Επίσκοπο καί κοινωνάτε καί μέ αποδέχεστε. Επομένως, μία σειρά –αυτή η σειρά τού παραπτώματος πού αρχίζει από τόν Πατριάρχη, αρχίζει σιγά-σιγά σάν συγκοινωνούν δοχείον, νά φθάνει σάν ευθύνη μέχρις εμάς!                                       

Αλλά ποιός από τόν κόσμο τά ξέρει αυτά; Οι περισσότεροι από τούς λαϊκούς, θά πούν: “Μά, αφού τό κάνει ο Πατριάρχης, αφού τό κάνει ο Πάπας, τί φταίω εγώ;”. Φταίς κι εσύ!  Δέν δικαιολογείται η  άγνοια...                                                                                                                                      
Είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Πατριάρχης. Δέν είναι μόνον υπεύθυνος ο Επίσκοπος ο οποίος σιωπά καί η οποία σιωπή είναι τρίτο είδος αθεϊας. Είμαστε υπεύθυνοι καί εμείς οι Πρεσβύτεροι καί μαζί μέ εμάς, είστε καί σείς οι λαϊκοί, πού έρχεστε μαζί μέ μάς καί δέν μάς λέτε:  “Φεύγουμε εμείς”.

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ - παπα-Παύλος Καλλίκας

 ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ (στην Εκκλησία του χωριού μου) για τους εξής λόγους:

1. γιατί είμαι παπάς,

2. γιατί Εφημερεύω για όλους τους Ενορίτες μου,

3. γιατί είμαι παντός καιρού και παντός <ιού,

4. γιατί δεν έχω μάθει να αφήνω την σκοπιά μου,

5. γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμη ο λαϊκός που θα μου βγάλει το πετραχήλι,

6. γιατί δεν έχει βρεθεί ο νόμος που θα κανονίσει πότε και με ποιους θα λειτουργώ,

7. γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με αυτά που κηρύττω και πρεσβεύω,

8. γιατί δεν μου αρέσει να απαρνούμαι, έστω και προσωρινά(;), την βασική ποιμαντική μου ευθύνη,

9. γιατί δεν θέλω να στραγγαλίζω, για χάρη τους, την ιερατική μου συνείδηση,

10. γιατί δεν μου αρέσει να κρύβομαι σε ένα "δημοκρατικό" και "αντιρατσιστικό" κράτος.

11. γιατί προτιμώ να δώσω απολογία εδώ, σε ανθρώπους, και όχι στην άλλη ζωή.

12. γιατί μου αρέσει το « ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε».

(«Καί ὀφείλει νά τόν μεταχειρίζεται ὁ καθείς (τον θυμό) ἐναντίον τῶν δαιμόνων, ἀνθρώπων αἱρετικῶν, καί παντός κωλύοντος ἀπό τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ» Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής)
--------------------------------------
πατήρ Iλαριων είπε...
Η απορία μου είναι, δε διάβασαν αυτοί οι θεολόγοι και οι αρχιερείς Παλαιά Διαθήκη και δε κατάλαβαν ότι η ιστορία του Εβραϊκού λαού είναι η ιστορία και του Xριστιανισμού; Όταν οι Εβραίοι απομακρύνονταν από το Θεό και συμπορεύονταν με τα έθνη τα ειδωλολατικά, είχαν ασθένειες, θανάτους και υποδουλώνονταν στους εχθρούς τους, μέχρι και τα Iερά και τα Oσια τους και η Κιβωτός του Μαρτυρίου έπεσε στα χέρια των εχθρών τους. Και όταν ενθυμούνταν τοv Θεό και μετανοούσαν, ερχόταν η ηρεμία, η ησυχία και η γαλήνη στα σπίτια τους. Αντί να κηρύξουν μετάνοια ταπείνωση και αποχή από την αμαρτωλή ζωή, αντί να καταφύγουν στοv Κύριο με παρακλήσεις και δεήσεις προς τον δυνάμενο να μας σώσει από την ασθένεια, απαγορεύουν τη θεία λειτουργία και τις ακουλουθίες της Εκκλησίας, καταργούν τα όπλα πού μπορούν να πολεμήσουν κάθε κακό!
Η απιστία και η αποστασία στο αποκορύφωμά της!

-------------------------------------------
Β τ λ είπε...

Εσύ θα είσαι εκεί γιατί στο επιτρέπει η κ. Νικολέτα, αλλά με τις πόρτες κλειδωμένες. Ο Επίσκοπός σου τα μάζεψε μπροστά στην αστυνομία. Το ίδιο θα κάνεις και εσύ (αν ανήξεις τις πόρτες). Τις εκκλησίες τις έκλεισε ο Θεός γιατί δεν σας ανέχεται άλλο να μνημονεύεται αιρετικούς.
--------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Σεβαστέ μοι π. Παῦλε, δέν σᾶς γνωρίζω, ἀλλ' ἀπό τό ὡς ἄνω ὡραιότατον κείμενον πού ἐγράψατε ἀντιλαμβάνομαι ὅτι, κατά τίς ἅγιες ἡμέρες πού ἔρχονται, θά λειτουργήσετε ὅπως καί κατά τά προηγούμενα ἔτη, ἀγνοώντας τίς ἀντισυνταγματικές ἀπαγορεύσεις τῶν ἐχθρῶν τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή θά πολιτευθῆτε μέ ὁμολογιακόν καί μαρτυρικόν πνεῦμα, ὅπερ σπανίζει στίς ἡμέρες μας. Ἄν εἶναι ὄντως ἔτσι τά πράγματα, τότε σᾶς θαυμάζω. Ἐπιτρέψατέ μοι, ὡστόσον, νά ἐκφράσω μίαν ἀπορίαν: Μέ τοιαύτην ὁμολογιακήν διάθεσιν, πῶς δέν ἔχετε ἀποτειχισθῆ ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς καί τούς ἐν γνώσει κοινωνοῦντας μετ' αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔτσι καθίστανται «ἐχθροί τοῦ Θεοῦ», κατά τόν Ἅγιον Θεόδωρον τόν Στουδίτην;

Τηλε-σχόλιο γιά τό ιστορικό επίσημο ανακοινωθέν (01/04/2020) τής Ιεραρχίας τής Εκκλησίας -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

https://kyprianoscy.blogspot.com/

Τηλε-σχόλιο γιά τό ιστορικό επίσημο ανακοινωθέν (01/04/2020) τής Ιεραρχίας τής Εκκλησίας τής Ελλάδος Επικαλέσθηκαν, οι άγιοι Συντάκτες, εδάφιο από λόγο τού Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου, αλλά "γινώσκουν χωρίς νά αναγινώσκουν" συνεχίζοντας τόν εμπαιγμό μας.
Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος απευθύνεται σέ ΈΝΑΝ άνθρωπο (σημ. γράφει «ο άνθρωπος» καί όχι "οι άνθρωποι"), κάποιον άνθρωπο, ο οποίος εξ ανάγκης δέν μπορεί νά εκκλησιασθεί καί λέγει, ότι (δύναται ή μπορεί) «νά κάνει τόν εαυτό του θυσιαστήριο». (1)

Άρθρο του "Ορθ.Τύπου" για το δημογραφικό. Δεν αναφέρει λέξη για τις 300 χιλ, εκτρώσεις ετησίως!!!

Ἑλλάδα χωρίς… Ἕλληνες;

Ὥς τώρα λέγαμε, καὶ πολὺ σωστά, ὅτι ἡ Ἑλλάδα ἀνήκει στοὺς Ἕλληνες. Ἆραγε ποῦ θὰ ἀνήκει ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τοὺς Ἕλληνες; Ναί, εἶναι παράξενο τὸ ἐρώτημα. Ὁ Θεὸς νὰ φυλάξει νὰ μὴ συμβεῖ ποτὲ αὐτό. Καὶ νὰ μᾶς φωτίσει, γιὰ νὰ σωθεῖ ἡ Πατρίδα μας. Ἀλλὰ περὶ τίνος πρόκειται ἀκριβῶς;

Πρόκειται γιὰ τὴν μεγαλύτερη ὥς τώρα ἀπειλή, τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα. Τὸ ὁποῖο ὄχι μόνο παίρνει καθημερινὰ μεγαλύτερες διαστάσεις, ἀλλὰ ἔχει καὶ μεγάλο βάθος. Τόσο μεγάλο, ποὺ ἀγγίζει πλέον τὸ ἴδιο τὸ φρόνημά μας καὶ τὶς ἀξίες μας. Ναί!

Κανένας ἐχθρὸς τῆς Ἑλλάδος, ὥς καὶ ὁ πλέον κακὸς καὶ ὁρκισμένος γι’ αὐτό, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ τὴν πλήξει τόσο καίρια καὶ ἀποτελεσματικά, ὅσο μὲ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα στὸ δημογραφικὸ θέμα.

Πεντήκοντα χρόνια μετά το σχίσμα -- Οι Παλαιομερολογίται

«Οι Γ.Ο.Χ. έσχισαν την Εκκλησίαν της ΅Ελλάδος ή μάλλον απεσχίσθησαν από την Εκκλησίαν της Ελλάδος». Ούτως έγραψεν ο «Ορ. Τύπος» εναντίον των Γ.Ο.Χ. Αναληθέστατον είναι τούτο. Αληθέστατον είναι ότι οι Γ.Ο.Χ. είναι οι συνεχισταί της Μίας, Αγίας, Αποστολικής  Καθολικής Εκκλησίας εις τον Ελλαδικόν χώρον. Δημιουργοί σχισμάτων είναι οι προσθέτοντες ή αφαιρούντες από την αποκεκαλυμμένην αλήθειαν, από την Ορθοδοξίαν και ουχί οι εμμένοντες εις αυτήν. Α΄) Ερωτώμεν την διεύθυνσιν του Τύπου είναι διδασκαλία του Σωτήρος, η ενιαία εκδήλωσις υπό των πιστών της Θείας Λατρείας, ενί στόματι και μια καρδία; «Σήμερον τα άνω της κάτω και τα κάτω της άνω συνεορτάζει»; Έγινε αιτία η εισαγωγή του Νέου Εορτολογίου να διασπασθή η Ενότης της Εκκλησίας εν τη εξωτερική θεία Λατρεία, όπως ομολογεί ο αείμνηστος Ανδρούτσος εις την Συμβολικήν του; Ποίοι οι υπεύθυνοι οι εμμένοντες εις τας υπό της Εκκλησίας παραδεδομένα ή οι καινοτομούντες και εισάγοντες κενά, εις τα όρια των πατέρων; Β΄) Καταργείται ενίοτε δια της εισαγωγής του Νέου εορτολογίου, η νηστεία μετά το Πάσχα, των Αγίων Αποστόλων; Είναι αληθές, ότι η Εκκλησία, δύο Οικουμενικούς Πατριάρχας τον Ιερεμίαν Γ΄ εν έτει 1725 και Καλλίνικον 1783 εκάθηρε και εξώρισε, διότι ετόλμησαν την ελάττωσιν της νηστείας;
---------------------------------------
Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὁ ἀεἰμνηστος ἀδελφός Σταῦρος Καραμῆτσος ὑπῆρξεν μέγα ἀνάστημα Ὀρθοδοξίας, ἑπομένως εἶναι ἀναμενόμενον νά πολεμῆται ὑπό τῶν αἱρετικῶν.

«Έξοδος 1826»

ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΙ «ΓΕΡΟΝΤΕΣ» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ, ποὺ ἐφημερεύουν στὶς μεγάλες πόλεις πρέπει νὰ εἶναι ἰδιαίτερα προσεκτικοί, γιατὶ καλοῦνται νὰ ἀντιμετωπίσουν πολλοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουν διάφορα προβλήματα καὶ νὰ ἐπουλώσουν πληγὲς σώματος καὶ ψυχῆς. Ἰδιαίτερα οἱ νεαροὶ ἄγαμοι κληρικοί, οἱ ὁποῖοι ἀνυπομονοῦν νὰ ἐπιβληθοῦν στὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ὡς ἐνάρετοι καὶ θεοφώτιστοι γέροντες. Ἡ ἀπειρία τους, τὸ κοσμικὸ φρόνημα, ἡ ἔπαρση καὶ ἡ «μοναχική» τους ἰδιότητα τοὺς ὁδηγοῦν σὲ ἐσφαλμένες ἐπιλογὲς καὶ ἀδιάκριτες ἀποφάσεις. Τὸ γεγονὸς δὲ ὅτι εἶναι καὶ προϊστάμενοι τῶν ναῶν ἐπιδεινώνει τὴν κατάστασή τους καὶ τοὺς καθιστᾶ πνευματικὰ ἐπικίνδυνους στὸ ποίμνιό τους καὶ κυρίως στοὺς νέους, ποὺ ἀνυποψίαστοι τοὺς πλησιάζουν. Εἶναι πολλὰ τὰ προβλήματα, ποὺ δημιουργοῦνται καὶ ὄχι σπάνια καταλήγουν καὶ σὲ σκάνδαλα. Καὶ δὲν ἀναφέρομαι μόνο σὲ ἠθικῆς φύσεως σκάνδαλα.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ

Τη Γ΄ (3η) Απριλίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού ΝΙΚΗΤΑ Ηγουμένου της Μονής Μηδικίου.

Νικήτας ο Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής, εκ νεαράς ηλικίας αγαπήσας την εγκράτειαν, αφήκε τον κόσμον και απήλθεν εις τα όρη και εις την ησυχίαν, όπου ειργάζετο πάσαν αρετήν· όθεν εκ τούτου υψώθη και έγινε μέγας και περιβόητος, επειδή δε εκυβερνάτο με την του λόγου διάκρισιν, έγινε και οικονόμος ψυχών και πιστός Ιερεύς του Θεού. Διωχθείς δε εκ του ποιμνίου του παρά των εικονομάχων, ως προσκυνητής των θείων και αγίων Εικόνων, κατεδικάσθη εις πικράς εξορίας. Αλλ’ αυτός, ευχαριστών δι’ όλας τας κακοπαθείας, τας οποίας εδοκίμασε χάριν των θείων Εικόνων, εδείχθη δόκιμος αγωνιστής και την μεν ψυχοβλαβή αίρεσιν των θεομάχων, δια των διδασκαλιών και παρακινήσεων αυτού, ήλεγξε, πολλούς δε παρεκίνησε και να μαρτυρήσωσι ακόμη δια τον σεβασμόν των προς τας αγίας Εικόνας. Όθεν και διπλάς τας λαμπάδας ανάψας, της ομολογίας, δηλαδή, και της ασκήσεως, διπλούς και τους στεφάνους εκ χειρός Κυρίου εδέχθη, προς τον Οποίον μεταστάς, ανεπαύσατο.

Βίος (κατά πλάτος) και πολιτεία του Οσίου Πατρός ημών ΝΙΚΗΤΑ  Ηγουμένου της Μονής Μηδικίου.   

Αυτή τη χρονιά δεν θα μπορέσουν να κάνουν τα αίσχη τους!

Παπικὸς καρδινάλιος εἰς ἀναστάσιµον ὀρθόδοξον θείαν Λειτουργίαν!

ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ σχόλιό µας εἴχαµε ἀναφερθεῖ σὲ ἀπαράδεκτες οἰκουµενιστικὲς ἀπρέπειες. Μία ἀπὸ τὶς πλέον ἀπαράδεκτες ἦταν αὐτὴ τοῦ «ἁγίου» Βοστώνης κ. Μεθοδίου, ὁ ὁποῖος εἶχε πάει «µετὰ τῆς κουστωδίας» του στὸν παπικὸ ναὸ τῆς πόλεως, κατὰ τὴν Μ. Τρίτη τῶν παπικῶν, γιὰ νὰ παραστεῖ στὸν «καθαγιασµὸ» τοῦ «ἁγίου ἐλαίου», νὰ µιλήσει καὶ νὰ ἀποκαλέσει τὸν πρώην πάπα Παῦλο ΣΤ΄ «εὐλογηµένο»! Τὸ ἀλισβερίσι ὅµως δὲν σταµάτησε ἐκεῖ ἀφοῦ «Ἀνταπόδοση τῆς ἐπισκέψεως ὑπῆρξε ἡ παρουσία τοῦ Ρωµαιοκαθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου Βοστώνης, καρδιναλίου Sean O΄ Malley, στὸν Ὀρθόδοξο καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Εὐαγγελισµοῦ τῆς Βοστώνης στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ καρδινάλιος  Ὁ’ Malley µάλιστα συµµετεῖχε κατὰ τρόπο λειτουργικὸ στὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως, καθότι ἀνέγνωσε τὸ ἑωθινὸ εὐαγγέλιο τῆς Ἀναστάσεως στὴν ἀγγλικὴ γλώσσα ἀµέσως µετὰ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Βοστώνης Μεθόδιο, ὁ ὁποῖος προέστη τῆς Ἱερῆς Ἀκολουθίας»! Εἶναι ὁλοφάνερο πὼς ὁ «ἅγιος» Βοστώνης θεωρεῖ τὸν µεγαλοφραγκόπαπα ὡς κανονικὸ ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας καὶ γι’ αὐτὸ συλλειτουργεῖ µαζί του. Δὲν ὑπάρχει γιὰ ἐκεῖνον «σχίσµα», ἀλλὰ ἔκαµε τὴν «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἐρήµην τῆς Ἐκκλησίας! Μὴ ἔχετε ἀµφιβολίες, ἡ «ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν» ἔγινε στὰ «ὑψηλὰ κλιµάκια»! Τὸ µόνο ποὺ ἀποµένει εἶναι νὰ τὴ «σερβίρουν» καὶ στὴ βάση! Ἀδέλφια µας ἀγρυπνεῖτε!  

“O.T.” 2071

ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΕΚ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΕΡΙΒΟΛΗΣ -- Περίπου 300 χιλιάδες θάνατοι αθώων Ελληνοπαίδων ετησίως!

Ένας εκ των παλαιοτάτων τρόπων σκανδαλισμού ήτο και ο προερχόμενος εκ της εξωτερικής περιβολής των ατόμων. Μαρτυρείται δε ότι σημαντικός αριθμός γυναικών εκυκλοφόρει κατά τρόπον ανάρμοστον εις την ζωήν. Συνηγορεί μάλλον περί αυτού και αρχαίος προφητικός έλεγχος του Ησαϊου, ο οποίος απευθυνόμενος προς τας νέας γυναίκας της εποχής του λέγει: Περιπατείτε με υπερηφάνειαν και με μάτια γεμάτα πονηρίαν. Λυγίζετε προκλητικώς το σώμα, λικνίζετε με σημασίαν το φόρεμα και κτυπάτε συνθηματικώς εις τον δρόμον τα τακούνια σας. Προλέγων δε και τας επερχομένας δυσαρέστους, εκ της αταξίας, συνεπείας προσθέτει:

Δύο δρόμοι πρὸς τὸν Θεὸν ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΙΣ -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Αἰώνιος ἀναζητητής τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἄνθρωπος, «καί γε οὐ μακράν ἀπό ἑνός ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα», καθώς κήρυξε καί δίδαξε τούς Ἀθηναίους ὁ μέγας τῶν ἐθνῶν ἀπόστολος, ὁ Παῦλος (Πράξ. ΙΖ΄ 27). Ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου εἶν’ ἕνα ἀεικίνητο κηνύγημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι μιά φλογερή δίψα Θεοῦ. Εἶναι μιά ἀέναη κίνηση τοῦ παιδιοῦ πρός τόν Πατέρα, τοῦ πλάσματος πρός τόν Πλάστη καί Δημιουργό. Ὁ ἄνθρωπος μοιάζει σάν τό μικρό παιδάκι, πού κλαίει ἀπαρηγόρητο σάν χάσει γιά μιά στιγμή ἀπ’ τά χέρια του τή μητέρα. Ἤ σάν τή νύμφη τοῦ «Ἄσματος», πού μέ ἀγωνία ἀναζητᾶ τόν ἀγαπημένο της καί μέ πόνο ψυχῆς ὁμολογεῖ καί λέγει: «ἐζήτησα ὅν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἐζήτησα αὐτόν καί οὐχ εὗρον αὐτόν» (Γ΄ 1). Στήν ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ παρατηρεῖται τό πιό παράδοξο φαινόμενο: Ὅσο ὁ ἄνθρωπος ἀναζητᾶ τόν Θεό, τόσο Ἐκεῖνος καί περισσότερο κρύβεται. Ὁ Θεός ἀποκαλύπτεται, ἀλλά δέ θεᾶται. «Θεόν οὐδείς ἑώρακε πώποτε», λέγει ὁ Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής. Καί γιατί;

Η «προσφορά» των παπικών στην Κύπρο γράφτηκε με το αίμα των Ορθοδόξων

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου διακηρύσσει ότι η Παπική παρασυναγωγή είναι αδελφή Εκκλησία, ενώ για τον Πάπα λέγει ότι είναι ο Προκαθήμενος της αδελφής Εκκλησίας και είναι κανονικός Επίσκοπος της Πρεσβυτέρας Ρώμης (σ.σ. Ο δε «αγωνιστής» Μητρ. Μόρφου κοινωνεί μαζί του…) . (Εκκλ. Πρακτορείον «amen”  2/6/2010).

Το 1192 πάτησε το πόδι του στην Κύπρο το ανάλγητο παπικό τάγμα των Ναϊτών. Το Πάσχα του ίδιου έτους κατέσφαξαν, εντός του Ορθοδόξου Ι. Ναού της Παναγίας της Λευκωσίας, τα γυναικόπαιδα και τους γέροντες, που κατέφυγαν εκεί για να σωθούν. Οι διάδοχοι των Ναϊτών, Λουϊζιάνοι, έμειναν στην Κύπρο 300 χρόνια, διώκοντας σκληρότατα την Ορθόδοξη Εκκλησία. Επί των ημερών τους πλημμύρησε η Κύπρος από μοναχούς παπικών ταγμάτων, κατήργησαν δεκατέσσερις Ορθόδοξες Επισκοπές, περιορίζοντάς τες σε τέσσερις και τις έθεσαν υπό την δικαιοδοσία τους. Το 1260 ο πάπας Αλέξανδρος απαγόρευσε την εκλογή Αρχιεπισκόπου Κύπρου. Παράλληλα, οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι έπρεπε να δίνουν όρκο πίστης στον Πάπα, ενώ οι ορθόδοξοι ιερείς χειροτονούνταν με έγκριση των παπικών. Το 1231 δεκατρείς μοναχοί της Καντάρας αρνήθηκαν να υποταγούν στον πάπα και φυλακίστηκαν για τρία έτη. Ο ένας εξ αυτών κοιμήθηκε στη φυλακή, εξ αιτίας των άθλιων συνθηκών. Οι παπικοί έσειραν κατόπιν το λείψανό του στις πλατείες της Λευκωσίας και στο τέλος το έκαψαν. Τους άλλους δώδεκα πατέρες τούς έδεσαν σε μουλάρια, που τα άφησαν νε τρέξουν στην κοίτη του ποταμού Πεδιαίου. Τα σώματά τους ξεσχίστηκαν και κατόπιν τα έκαψαν σε πλατεία της Λευκωσίας. Τέλος, τα ανακάτεψαν με οστά ζώων για να μη τα λάβουν οι Ορθόδοξοι.  
----------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὁ «ἀρχιεπίσκοπος» Κύπρου εἶναι φίλος μέ ὅλους τούς ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ καί ἄρα ἐχθρός Του, κατά τό γνωστόν: «Οὐδ’ ἄν ὅλα τά χρήματα τοῦ κόσμου παρέξει τις καί κοινωνεῖν εἴη τῇ αἱρέσει φίλος Θεοῦ καθίσταται, ἀλλ’ ἐχθρός. Καί τί λέγω κοινωνίας; Κἄν ἐν βρώματι, καί πόματι, καί φιλίᾳ συγκάτεισι τοῖς αἱρετικοῖς ὑπεύθυνος» (Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου Ἔργα, Τόμος 3, Ἐπιστολαί, Ἐκδόσεις Ὀρθοδόξου Κυψέλης, Θεσσαλονίκη 1987, σελ. 298). Πρό ἐτῶν, ὁ κ. Χρυσόστομος συνυπέγραψε μέ Ἑβραίους Ραββίνους ὅτι οἱ Ἑβραῖοι δέν εὐθύνονται δῆθεν γιά τήν Σταύρωσιν τοῦ Χριστοῦ, ἀνατρέπων ἔτσι τό ἱερόν Εὐαγγέλιον!!!

(Ο.Τ. 1832).

Ευλογημένος ο Ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου -- Του αειμνήστου Φώτη Κόντογλου

Εκείνος που έχει θρόνο τον ουρανό και υποπόδιο τη γη, ο γιός του Θεού και ο Λόγος του ο συναΐδιος, σήμερα ταπεινώθηκε και ήρθε στη Βηθανία απάνω σ’ ένα πουλάρι. 

Και τα παιδιά των Εβραίων τον υποδεχθήκανε φωνάζοντας: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, ο βασιλιάς του Ισραήλ»

Οι πολέμαρχοι του κόσμου, σαν τελειώνανε τον πόλεμο και βάζανε κάτω τους οχτρούς τους, γυρίζανε δοξασμένοι και καθίζανε απάνω σε χρυσά αμάξια για να μπούνε στην πολιτεία τους. 
Μπροστά πηγαίνανε οι σάλπιγγες κι οι σημαίες κ’ οι αντρειωμένοι στρατηγοί και πλήθος στρατιώτες σκεπασμένοι με σίδερα άγρια και βαστώντας φονικά άρματα γύρω σ’ ένα αμάξι φορτωμένο με λογής λογής αρματωσιές και σπαθιά και κοντάρια παρμένα από το νικημένο έθνος.

Τέτοια καί παρόμοια ήταν τα μεγάλα καρφιά πού χρησιμοποιήθηκαν στην Σταύρωση του Σωτήρος Ιησού Χριστού !