Τη ΚΑ΄ (21η) Μαρτίου, ο Όσιος ΣΕΡΑΠΙΩΝ ο Σιδώνιος εν ειρήνη τελειούται.

Σεραπίων ο Όσιος Πατήρ ημών ήτο Ασκητής εις την εσωτάτην έρημον της Αιγύπτου, καταγόμενος, ως τινές λέγουσιν, από την Σιδώνα, εξ ου και Σιδώνιος απεκαλείτο. Είχε δε ο μακάριος συγκεντρώσει εν εαυτώ όλας τας αρετάς, τέλειος εις όλα υπάρχων, εις την εγκράτειαν θαυμάσιος και εις την Θείαν Γραφήν σοφώτατος. Μεγίστην δε επιμέλειαν κατέβαλεν ο θρείος ούτος Πατήρ, ως διάπυρος ζηλωτής της ευσεβείας, ίνα οι ειδωλολάτραι επιστρέψωσιν εις την του Χριστού Πίστιν. Ήτο δε ο μακάριος τόσον ελεήμων, ώστε ουδέν εκράτει δια τον εαυτόν του, αλλά τα πάντα προσέφερεν εις ελεημοσύνην.

H Θεοτόκος -- του αειμνήστου Παναγιώτου Γκιουλέ

Ως προεγνωσμένον και κρύφιον Μυστήριον της Αγίας Τριάδος και ως Μήτηρ της Νοεράς Ησυχίας εις τα Άγια των Αγίων

Ιλιγγιά ο ανθρώπινος νους προ του ασυλλήπτου Θεολογικού Μυστηρίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας και ο ανθρώπινος λόγος μένει άφωνος και σιωπών, γιατί αδυνατεί να εκφράση το ασύλληπτο, απερινόητο, άρρητο και ανέκφραστο αυτό μυστήριο της ευσεβείας!...                                                                                                                                                        

Γιατί όντως και «ομολογουμένως μέγα εστί το της ευσεβείας μυστήριον· Θεός εφανερώθη εν σαρκί(1)» δια της Θεοτόκου. Γιατί η Παρθένος εγέννησε «εν σαρκί», τον ενυπόστατο Λόγο του Πατρός, την ενυπόστατη Αλήθεια και Ζωή(1^α) και έγινε η ουράνιος παστάς του Λόγου, που μέσα Της ετελεσιουργήθη το μέγα Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως θείας και ανθρωπίνης φύσεως. Γι΄ αυτό ο ιερός Ιωάννης ο Δαμασκηνός θεολογεί: «Δικαίως και αληθώς Θεοτόκον την Αγίαν Μαρίαν ονομάζομεν· τούτο γαρ όνομα, άπαν το μυστήριον της οικονομίας συνίστησιν»(2).

«δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν» -- Του ιατρού κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη

«28 δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν» καί η ημέρα Κυρίου σέ καραντίνα !

  Όταν δέν μπορούν νά σού κλείσουν τό στόμα, σού κλείνουν τούς Ιερούς Ναούς ή μάλλον, τούς αφήνουν (οι αντίχριστοι 300 βασιλίσκοι) ανοικτούς γιά «κατ΄ ιδίαν προσευχές», αλά φεησμπούκ (σ.σ. παρακαλώ προσευχή γιά τόν Γιαννάκη, τήν Τασούλα κλπ.) καί φούλ προτεσταντικού στίλ ... προσευχές ιδίας κατασκευής.

  Δόξα τή μακροθυμία σου Κύριε, αλλά η κατακεφαλιά θά (μάς) τούς βρεί.

  Τό "αδιαλείπτως προσεύχεσθε" δέν αφορά αποκλειστικά στίς κατ΄ ιδίαν προσευχές. Αφορά καί στό «6 ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζητε τὸν Θεὸν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. (Ρμ. ιε¨)» (*).
Όπως οι άγιοι δέν μάς ακούν, όταν εμείς προτρέχουμε τής εορτής των κατά 13 ημέρες, τό ίδιο παθαίνουμε καί όταν μάς βάζουν λουκέτο στούς Ιερούς Ναούς.

  «28 δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν» (1Κρ. ια΄) καί η δοκιμασία αυτή, είναι δοκιμασία τής πίστεως καθενός - συμπεριλαμβάνονται οι 300 βασιλίσκοι - από εμάς. Επί πλέον, δέν θέτουμε σέ δοκιμασία τόν Θεόν «... 7 ἔφη αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· πάλιν γέγραπται, οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τὸν Θεόν σου» (Μτ. δ΄). Δοκιμασία πίστεως δέν σημαίνει γνώση πίστεως μόνον. Σημαίνει επίγνωση πίστεως καί νομίζω, οι περισσότεροι, άν μή όλοι, στερούμεθα αυτής. Όπότε δικαίως μονολογεί, τρόπον τινά, ο Απ. Παύλος «30 διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί.» (1Κρ. ια΄).-

(*) «Καὶ δὸς ἡμῖν, ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μιᾷ καρδίᾳ, δοξάζειν καὶ ἀνυμνεῖν τὸ πάντιμον καὶ μεγαλοπρεπὲς ὄνομά σου, τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.». (Δίπτυχα καί Δεήσεις Ιερέως μετά τήν Αγίαν Αναφορά κατά τήν Θείαν Λειτουργία, αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου)

https://kyprianoscy.blogspot.com/

Επέστη η Ώρα του «ΕΝΟΣ» ! Ενός νεωτέρου Μάρκου Ευγενικού!

Αν κάποιος καλόγηρος, ή κάποιος κληρικός (Διάκονος ή πρεσβύτερος) έκανε κάτι αντίθετον προς τας «αποφάσεις» ή την βούλησιν του οικείου Ιεράρχου (συμπροσηύχετο, αμφιοφορών, εις Λειτουργίαν … Παλαιοημερολογιτών), ασφαλώς θα αντιμετώπιζε  Επισκοπικόν Δικαστήριον, με ενδεχομένας κυρώσεις· τώρα που ένας Επίσκοπος (και ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος είναι Επίσκοπος) παραβιάζει τους Ιερούς περί συμπροσευχής  και συλλειτουργίας με Αιρετικούς,  Κανόνας και έρχεται συνεχώς αντίθετος με την Ορθόδοξον συνείδησιν, δεν πρέπει να υποστή τας συνεπείας των ενέργειών του; Αλλά από ποίους; Αν όμως οι πολλοί σιωπούν, διότι «ηγάπησαν τον νυν αιώνα», επέστη η Ώρα του  «ΕΝΟΣ» !  Ενός νεωτέρου Μάρκου Ευγενικού! Και είμεθα βέβαιοι, ότι δεν θα αργήση!

Ακολουθία Γ' Στάσης Χαιρετισμών

Oi Κολυβάδες. -- Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΗΤΗΣ

Το έτος 1754 η Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, αποφάσισε να κτίσει μεγαλύτερο Κυριακό. Χρειάσθηκαν πολλά χρήματα. Οι Χριστιανοί έστειλαν από παντού βοήθεια εις μνημόσυνον γονέων και συγγενών. Τα μνημόσυνα όμως που έπρεπε να γίνουν στη σκήτη, και που εντάσσονταν σε αγρυπνίες, κούραζαν τους μοναχούς και δεν μπορούσαν να δουλέψουν την επομένη. Για το λόγο αυτόν, ύστερα από συμβουλή του κοινού τους πνευματικού παπά - Φιλοθέου του Πελοποννησίου, άρχισαν να κάνουν τα μνημόσυνα τις Κυριακές που, λόγω της αργίας, δεν επρόκειτο έτσι και αλλιώς να δουλέψουν.

Η καινοτομία μαθεύτηκε στο υπόλοιπο Όρος και προκάλεσε αντιδράσεις. Οι Αγιαννανίτες όπου πήγαιναν γίνονταν αντικείμενο ελέγχων γιατί μνημόσυνο νεκρών την Κυριακή ήταν κάτι το πρωτάκουστο και αντέβαινε στο αναστάσιμο της Κυριακής. Τότε μερικοί από τους μοναχούς της Σκήτης εξομολογήθηκαν στον πνευματικό ότι έχουν πρόβλημα συνειδήσεως. Ο πνευματικός τους επέτρεψε να αποχωρούν από τον ναό μόλις άρχιζε το μνημόσυνο. Η αποχώρηση όμως αυτή αναστάτωσε όσους έμεναν, εφ’ όσον ήταν έμπρακτος έλεγχος. Έτσι άρχισε στο Άγιο Όρος η περίφημη “περί μνημοσύνων έρις” που έμεινε στην Ιστορία.
--------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀσφαλῶς, οἱ τότε καινοτόμοι ἀντι-Κολλυβᾶδες θά διερρήγνυον τά ἱμάτιά των, ὅτι «οἱ Κολλυβᾶδες εἶναι σχισματικοί, διότι γιά ἕν μή δογματικόν θέμα ἔκαναν σχίσμα!», ὅπως κάμνουν οἱ σημερινοί «ἀντι-οἰκουμενισταί» συνοδοιπόροι τοῦ Ἀρχοντώνη, τοῦ Χορευτάκη κ.ἄ. Ὅπου νἆναι, θά ἐμφανισθοῦν κι ἐδῶ οἱ γνωστοί-ἄγνωστοι κουκκουλοφόροι κοπρολόγοι νά κάνουν παρόμοια «σχόλια».

Ιερομόναχος Ευθύμιος Τρικαμηνάς :

...Ἡ σημερινή λοιπόν ἐξέλιξις τῆς ἀκοινωνησίας καί τῆς διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν δέν ἔχει οὔτε κἄν τά δείγματα τῆς ἀκοινωνησίας καί διακοπῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας τῶν προαναφερθεισῶν περιπτώσεων μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων, τήν στιγμή πού ὑπάρχει (μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν) ἡ συμπροσευχή καί συνιερουργία, ἡ ἀλληλοαναγνώρισις τῆς ἱεροσύνης καί τῶν μυστηρίων, ἡ ἀπό κοινοῦ πορεία καί οἱ ἐπί μέρους συμφωνίες βάσει κοινοῦ προγράμματος, ἡ δέ διακοπή τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μεταξύ, λέγω, Ὀρθοδόξων καί Παπικῶν ὑφίσταται μόνο ἐξωτερικῶς διά τόν φόβο τῶν Ἱουδαίων καί μέχρι νά χωνέψουν οἱ ἀφελεῖς Ὀρθόδοξοι ὅτι εἴμαστε ἀδελφάκια καί ἐνσωματωμένοι μέ τούς Παπικούς ἀπό τότε πού ἔγινε ἡ ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων.

Δι’ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο σήμερα δέν ὀνομάζομε τούς Παπικούς αἱρετικούς, ἀλλά σχισματικούς, τίς δέ πλάνες των καί αἱρέσεις τίς ὀνομάζομε «θεολογούμενα θέματα» καί μάλιστα ἰσχυριζόμαστε ὅτι ὑπῆρχαν καί πρό τοῦ σχίσματος (πχ. τό FILIΟQUE) καί παρ’ ὅλα αὐτά εἴμεθα ἑνωμένοι. Ἄν δέ κάποιοι Μητροπολίτες (πχ. ὁ Πειραιῶς) τούς ὀνομάζουν αἱρετικούς, αὐτό γνωρίζουν ἅπαντες (καί ὁ Πειραιῶς) ὅτι δέν ἔχει καμμιά σημασία, οὔτε δημιουργεῖ πρόβλημα στήν ἐξέλιξι καί προώθησι τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐφ΄ ὅσον οἱ ἀποφάσεις καί ἡ γραμμή καί πορεία λαμβάνονται καί χαράσσονται συνοδικῶς καί, ἐφ’ ὅσον, συνοδικῶς ἀναιροῦμε αὐτά πού ἐκφράζουμε προσωπικῶς.

Νομίζω μάλιστα ὅτι οἱ παλληκαρισμοί αὐτῶν τῶν Μητροπολιτῶν βοηθοῦν τήν προαγωγή τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διότι χρησιμοποιοῦνται σάν βιτρίνα καί σάν νέο μοντέλο Ὀρθοδοξίας, κατά τό ὁποῖο μέ τά λόγια ὁμολογῶ καί μέ τά ἔργα συμφωνῶ καί συνοδοιπορῶ. Χρησιμοποιοῦνται αὐτοί οἱ παλληκαρισμοί, καί οἱ ὀρθοδοξολογίες τῶν Μητροπολιτῶν αὐτῶν, καί σάν ναρκωτικό γιά τούς ἀφελεῖς Ὀρθοδόξους, διότι νομίζουν ὅτι ὑπάρχουν σκοποί (Ἐπίσκοποι) γιά τήν προστασία τοῦ ποιμνίου. Περιττό νά ποῦμε ὅτι οἱ ὀρθοδοξολογοῦντες καί ὀρθοδοξοφανεῖς αὐτοί Μητροπολίτες ἀποτελοῦν  καί τή σημαία τῶν Ἀντιοικουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι καί αὐτοί ἔχουν τόν ρόλο τοῦ κυματοθραύστη, προκειμένου νά μήν ξυπνήσουν καί ἐξεγερθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι.                                                                                                                             ----------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀντί ὁ π. Ε.Τ. νά ἐπαναλαμβάνῃ γνωστά πράγματα, καλόν θά ἦτο νά κάμῃ αὐτοκριτικήν γιά τό πόσον ἔχει βλάψει ὁ ἴδιος τόν χῶρον τοῦ ἀντι-οικουμενισμοῦ καί τῆς ἀποτειχίσεως μέ τόν πόλεμον πού ἔχει κηρύξει ἐναντίον τῶν Ὀρθοδόξων τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου (π.ἑ.), μέ ὅπλα ὅμοια μέ αὐτά τῶν ὁμοφρόνων του κρυπτο-οικουμενιστῶν, ἤτοι τό Ψεῦδος καί τήν Διαστροφήν, διά τά ὁποῖα θά δώσῃ λόγον εἰς τό φοβερόν Κριτήριον.

Μακρυά από τους νοθευτάς της ευσεβείας

«Εκείνοι που θα αποσκιρτήσουν από την ευσέβεια και θα αφήσουν τα πάτρια και ορθά δόγματα της πίστεως και τις κοινές παραδόσεις της Εκκλησίας, αλλά περιπέσουν και παρεκτραπούν σε νεωτερισμούς και αλλόκοτες δοξασίες και συνήθειες ετερόδοξες και παραχαράξουν και νοθεύσουν την αλήθεια της ευσεβείας αυτοί ούτε είναι πλέον ούτε ονομάζονται αληθώς Χριστιανοί, αλλά κόπτονται και χωρίζονται από το σύνολο των μελών της Εκκλησίας και των Χριστιανών σαν ετερόδοξοι και νεωτερισταί και εκβάλλονται από την ιερή μάνδρα σαν πρόβατα ψωριασμένα και μέλη σαπισμένα».

Η εν Κωνσταντινουπόλει Σύνοδος του 1724.

Ταπεινή συμβολή τῆς μικρῆς Ἐνορίας μας -- (Ἱ. Ν. Ἁγ. Νεκταρίου Ξυλοκερίζης Κορίνθου),

μέ τή συμφωνία ὅλων τῶν μελῶν της, στούς καλοπροαιρέτους προβληματισμούς,ἀλλά καί τήν ἀντιμετώπιση λογισμῶν ὀλιγοπιστίας, ἐν ὄψει τῆς πανδημίας τοῦ Κορωνοϊοῦ                                                                  

 ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗ (ΨΕΥΔΟΣ)

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Α) Κατά την Ορθόδοξη Παράδοση (εφαρμογή της Ορθ. Πίστεως) στις περιπτώσεις των λοιμών οι πιστοί, Κλήρος και λαός, καταφεύγουν στη μετάνοια, εξομολόγηση, συχνό εκκλησιασμό, συμμετοχή στο Ποτήριο της Ζωής, έντονη προσευχή, νηστεία, Αγιασμούς και λιτανείες με τον Τίμιο Σταυρό, τις ιερές Εικόνες και τα Άγια Λείψανα για προστασία και απαλλαγή από τη νόσο.

Β) Οι πιστοί οφείλουν σεβασμό και συμμόρφωση στις υποδείξεις των αρμοδίων επιστημονικών υγειονομικών αρχών και των δημοσίων Αρχών εφ όσον αποσκοπούν και υπηρετούν το καλό του κοινωνικού συνόλου και προστατεύουν το θείο δώρο της υγειας των ανθρώπων, ανεξαρτήτως ποιοι είναι αυτοί και τι πιστεύουν, τους οποίους οι πιστοί οφείλουν αδιακρίτως να αγαπούν εμπράκτως. 

ΠΛΑΝΗ:

Α) Ότι η παρούσα νόσος (του Κορωνοϊού) είναι ιστορικά πρωτόγνωρη σε επικινδυνότητα και μεταδοτικότητα και επεκτατικότητα (αναλογικά με τον παγκόσμιο σε κάθε χρονική περίοδο πληθυσμό) 

Β) Ότι η Εκκλησία (Κλήρος και λαός), εξαιτίας των ανωτέρω, πρέπει και δικαιολογείται να παύσει, τουλάχιστον προσωρινά, την τέλεση των Θ. Λειτουργιών, του εκκλησιασμού, την τέλεση των λοιπών Μυστηρίων και την μετάδοση της Θ. Ευχαριστίας στους προσερχόμενους πιστούς.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2020                                     ΑΓΡΥΠΝΟΥΝΤΕΣ ΓΝΗΣΙΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΡΓΟΛΙΔΟΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Οἱ διεθνεῖς σιωνιστικοὶ νόμοι διέβρωσαν καὶ τὰς Ὀρθοδόξους χώρας

Τοῦ ἁγιορείτου μοναχοῦ Βλασίου

Οἱ παγκόσμιοι σιωνιστικοὶ νόμοι ποὺ προωθοῦνται ἀπὸ διεθνεῖς ὀργανισμούς, διὰ μέσου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν μασονικῶν κυβερνήσεων, σ’ ὅλα, σχεδὸν τὰ κράτη, ἔχουν διαβρώσει, διαφθείρει καὶ ἀλλοιώσει καὶ τὶς Ὀρθόδοξες χῶρες.
α) Στὴν Ρουμανία
– Ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς Ρουμανικῆς κυβερνήσεως, ἡ ἀνέγερση μεγάλου μουσουλμανικοῦ τεμένους – τοῦ μεγαλυτέρου στὰ Βαλκάνια, ὅπως εἶπαν Ρουμάνοι προσκυνητὲς – στὴν πρωτεύουσα τῆς Ρουμανίας Βουκουρέστι. Μάλιστα, ὅπως ἐλέχθη χρηματοδοτήθηκε σ’ ἕνα μεγάλο μέρος του ἀπὸ τὴν Τουρκικὴ κυβέρνηση. Μαθόντες ὅμως τοῦ­το εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ τῆς Χώρας, πῆγαν στὸ οἰκόπεδο ποὺ προοριζόταν νὰ γίνει τζαμί, ἔχυσαν γουρουνίσιο αἷμα καὶ ἔμπηξαν στὴν γῆ 500 σταυρούς. Μετὰ ταῦτα ματαίωσε ἡ κυβέρνηση τὴν ἀνέγερση τοῦ τζαμιοῦ. Μακάρι νὰ ματαιώθηκε γιὰ πάντα καὶ νὰ μὴ τὸ κτίσουν ἀργότερα σ’ ἄλλο μέρος ἐξασφαλίζοντας τὴν προστασία του, ὅπως ἔχει γίνει δυστυχῶς στὴν Ἑλλάδα.
------------------------------------

Ιωακειμίδου Ιωάννα είπε...

Οι σατανιστικοί ναοί ξεφυτρώνουν παντού σαν τα μανιτάρια και τα σατανιστικά φεστιβάλ δίνουν και παίρνουν. Βρείτε στο διαδίκτυο τα burning man (Νεβάδα-Αμερική) και dark mofo (Χόμπαρτ-Αυστραλία) και θα καταλάβετε στο πετσί σας γιατί συμβαίνουν όλα τα αλλόκοτα στα χρόνια μας (ειδικά οι φωτιές Καλλιφόρνια-Αυστραλία)... Η ανθρωπότητα έχει ξεφύγει προ πολλού και θα ζήσουμε την οργή του Θεού που πολύ μας ανέχτηκε...

Η «ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ» ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ -- Τοῦ π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

1. Τὸ φθινόπωρο τοῦ 1820 ἔφθασαν ἐπιστολὲς τῆς Ἀρχῆς τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας πρὸς τὴν Ἐφορεία τῶν Φιλικῶν τῆς Πελοποννήσου, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διορισθοῦν τὰ ἀκόλουθα Μέλη της: Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός, Μονεμβασίας Χρύσανθος, Χριστιανουπόλεως Γερμανός, Ἀσημάκης Ζαΐμης, Σωτήριος Χαραλάμπης, Θεοχαράκης Τρέντης, μὲ ταμίες τοὺς Ἰωάννη Παπαδιαμαντόπουλο καὶ Παναγιώτη Ἀρβάλη. Ἡ κανονικὴ συνέλευση τῆς Ἐφορείας ὁρίσθηκε γιὰ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1821 στὸ Μ. Σπήλαιο. Τὸ κλίμα ἦταν πρόσφορο μετὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ πρώην Μεγάλου Βεζύρη τοῦ Μοριᾶ Βαλεσῆ Χουρσὴτ Πασᾶ γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς ἐξέγερσης τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ. Νέα τροπὴ ὅμως τῶν πραγμάτων ἐπρόκειτο νὰ δώσει ἡ ἄφιξη στὸ Μοριὰ τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Γρηγορίου Δικαίου–Παπαφλέσσα, τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1820 καὶ τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στὶς 6 Ἰανουαρίου 1821 στὴν Καρδαμύλη. Ἡ ἐμφάνιση στὸ προσκήνιο τοῦ Παπαφλέσσα, γνωστοῦ γιὰ τὸν ἄστατο χαρακτήρα του, προκάλεσε τὴν ἐπίσπευση τῆς συνέλευσης καὶ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ τόπου. Προτιμήθηκε ἡ Ἱ. Μονὴ Ταξιαρχῶν καὶ κατ᾽ ἄλλους ἡ οἰκία τοῦ Ἀνδρέα Λόντου στὴν Βοστίτσα, γιὰ λόγους ἀσφαλείας, διότι ὁ Παπαφλέσσας «εἶχε δημιουργήσει ὁλόκληρον κύκλον γύρω του, ποὺ προκαλοῦσε θόρυβον»2.

Οικουμενισμός: Το βδέλυγμα της ερημώσεως

St Ioannis Greek Orthodox Church, Parramatta Αustralia

Dear Parishioners of St Ioannis,

With pain of soul, but at the same time with a sense of responsibility for our fellow man, we are letting you know that as of now all Church Services of the Greek Orthodox Archdiocese of Australia are cancelled till further notice.  The official encyclical of our Archbishop can be seen on http://www.greekorthodox.org.au/?p=21792

Η «Παγκόσμιος δόξα» των ανθρώπων

Μητέρα όλων των χριστιανών είναι η Υπεραγία Θεοτόκος

«Κατέχει τα δευτερεία της Θεότητος»

Του Π. Μ. Σωτήρχου.

«Εξέστη τα σύμπαντα επί τη θεία δόξη σου», φωνάζει ομοθυμαδόν ο λαός της Εκκλησίας. Τα σύμπαντα έμειναν ξαφνιασμένα και κατάπληκτα μπροστά στην δόξα της Παναγίας Θεοτόκου. Και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ εκστατικός μπροστά στην «Θεόνυμφη Δέσποινα», αναφωνεί με δέος:   

--Τι δε ονομάσω σε; Απορώ και εξίσταμαι διο, ως προσετάγην, βοώ σοι· Χαίρε, η Κεχαριτωμένη!                    

Όχι, όμως, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ μονάχα κατεπλάγη, αλλά και «Πάσα φύσις Αγγέλων», διότι είναι απερίγραπτον το μεγαλείον και η δύναμη και η θέση της Υπεραγίας Μητέρας του Θεανθρώπου, ώστε «ύμνος άπας ηττάται» μπροστά στην «Ανύμφευτη Νύμφη» του Θεού. Όταν λοιπόν τα σύμπαντα εξίστανται και μαζί τους Άγγελοι και Αρχάγγελοι, τι να πη το δικό μου στόμα το αμαρτωλό και ο νους μου ο πανενδεής; Τι είπω και τι λαλήσω ο άθλιος; Πρόσφατα εψάλη στους ναούς ο κορυφαίος ύμνος προς την Θεογεννήτρια, ο «Ακάθιστος Ύμνος», το σημαντικό υμνογράφημα της Εκκλησίας, για τη Πανάμωμη Παναγία μας. Ύμνος δοξαστικός, αλλά και παρακλητικός και πονεμένος, τον οποίον άλλοτε οι αληθινοί Χριστιανοί τον έψελναν ή τον διάβαζαν καθημερινά, γιατί είναι μια σκάλα, που ανεβάζει άμεσα στον ουρανόν, όπου δέεται, για μας όλους η Κεχαριτωμένη Μαρία.

Τη Κ΄ (20η) Μαρτίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΜΥΡΩΝ ο Κρής, ο μαρτυρήσας εν Κρήτη κατά το έτος 1793, αγχόνη τελειούται.

«Ἐδῶ στό Κάϊρο καί στήν Ἐκκλησία λατρεύεται ὁ Θεός καί στά ἱερά τζαμιά λατρεύεται ἀπό τό κοράνι ὁ Θεός» Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος το 2019 τον Ιανουάριο....

Μύρων ο ένδοξος του Χριστού Μάρτυς κατήγετο από το Μέγα Κάστρον της Κρήτης, το επονομαζόμενον Κάντια, ευσεβών και ευγενών γονέων υιός υπάρχων, του οποίου ο πατήρ ωνομάζετο Δημήτριος. Ήτο δε παιδιόθεν, ο αοίδιμος, αγαθής προαιρέσεως και ηγάπα εκ φύσεως τα χρηστά και κόσμια ήθη, ήτο δε επίσης εραστής της παρθενίας και σωφροσύνης και, απλώς ειπείν, εκ νεαράς ηλικίας είχε καθ’ υπερβολήν φρονήματα γέροντος.

Περί νηστείας – του Μεγάλου Βασιλείου.

Η ζωή των Πρωτοπλάστων εις τον Παράδεισον είναι εικών της νηστείας, όχι μόνον διότι εκεί, μετά των αγγέλων ζώντες οι Πρωτόπλαστοι, κατώρθωσαν τα της ολιγαρκείας να ομοιάζουν προς αυτούς, αλλά και διότι όσα φαγητά εφεύρον μετέπειτα οι άνθρωποι, αυτοί δεν τα μετεχειρίζοντο εκεί εις τον Παράδεισον, ούτε οινοποσίαν, ούτε σφαγήν ζώων, ούτε όσα θολώνουν τον νουν του ανθρώπου. Επειδή δεν ενήστευσαν, εξωρίσθησαν από τον Παράδεισον· ας νηστεύσωμεν, λοιπόν, δια να επανέλθωμεν εκεί. –Μη μνησθής την παρακοήν της Εύας· μη ακούσης την συμβουλήν του όφεως διαβόλου, ο οποίος σε παρακινεί να τρώγης, δια να μη πάθη τίποτε το σώμα σου. 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ

"ΕΡΩΤΗΣΙΣ Κ΄. Ἐκ ποίας δυνάμεως οἱ τὰ ἐναντία φρονοῦντες [καὶ πράττοντες] προφητεύουσι πολλάκις καί θαυματουργοῦσιν;

ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ. Τά σημεῖα, καὶ αἱ θαυματουργίαι, καί αἱ προρρήσεις, πολλάκις καὶ δι᾿ ἀναξίων κατά τινα χρείαν ἤ οἰκονομίαν γίνονται, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Βαλαὰμ καὶ τῆς ἐγγαστριμύθου. Καὶ πάλιν, οἱ Ἀπόστολοι, εὑρόντες τινὰ ἄπιστον, «ἐν τῶ ὀνόματι Χριστοῦ ἐκβάλλοντα δαιμόνια», καὶ κωλύσαντες αὐτόν, εἶπον τῶ Χριστῶ· καὶ εἶπε. «Μὴ κωλύετε αὐτόν· ὁ μὴ ὤν γὰρ καθ᾿ ὑμῶν», φησίν, «ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν». Οὐκοῦν ὁπόταν ἴδης καὶ δι᾿ αἱρετικῶν, καὶ διὰ ἀπἰστων σημεῖόν τι κατὰ κρῖμα Θεοῦ γινόμενον, μὴ θαμβηθῆς μηδὲ σαλευθῆς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως. Πολλάκις γὰρ καὶ ἡ πίστις τοῦ προσερχομένου ἐστίν, ἡ τὸ σημεῖον ποιήσασα, καὶ οὐχ ἡ ἀξία τοῦ ποιήσαντος. Καὶ γὰρ Ἰωάννης, ὁ μείζων πάντων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν, οὐ φαίνεταί τι σημεῖον πεποιηκώς· ὁ δὲ Ἰούδας πάντως πεποίηκε·

Μου εμφανίστηκε η Παναγία και ο Χριστός και με επανέφεραν στην ζωή

Πηγή : https://scripta---manent.blogspot.com/2020/03/blog-post_172.html

Εάν θελήσετε και με ακούσετε και συμμορφωθήτε προς τας εντολάς μου, θα φάγετε πλούσια τα αγαθά της γης.

Εάν όμως δεν θελήσετε και δεν με υπακούσετε και απομακρυνθήτε από εμέ, η μάχαιρα των εχθρών σας θα σας καταφάγη”. Το στόμα του Κυρίου είναι εκείνο, το οποίον διεκήρυξεν αυτά και θα γίνουν όπως τα είπε.

Πως κατήντησε πόρνη η άλλοτε πιστή στον Θεόν πόλις Σιών! Πως η Σιών, η οποία ήτο πλήρης δικαίας κρίσεως, πόλις εις την οποίαν ανεπαύετο και επικρατούσε η δικαιοσύνη, τώρα δε έχουν εγκατασταθή εις αυτήν και παραμένουν φονηάδες!

Τα αργυρά νομίσματά σας είναι κίβδηλα. Οι κάπηλοί σου ανακατεύουν και νοθεύουν τον οίνον με το νερό.

Οι άρχοντές σου είναι απειθείς απέναντι του Θεού, είναι συμμέτοχοι στους κλέπτας, αγαπούν τα δώρα της αμαρτίας, επιδιώκουν και δέχονται δωροδοκίας, δια να κρίνουν μεροληπτικώς. Δεν κρίνουν με δικαιοσύνην και δεν αποδίδουν το δίκαιον εις τα ορφανά. Ούτε ενδιαφέρονται δια την απόδοσιν του δικαίου εις τας χήρας.

Δια τούτο αυτό λέγει Κυριος, ο παντοκράτωρ, ο Σαβαώθ, ο κυρίαρχος και αυθέντης του ισραηλιτικού λαού· “αλλοίμονον εις σας τους άρχοντας της Ιερουσαλήμ! Δεν θα καταπαύση ο θυμός μου εναντίον των αντιπάλων μου! Θα κάμω κρίσιν και θα επιβάλω δικαίας κυρώσεις εναντίον των εχθρών μου.

Θα απλώσω επάνω σου, ω Ιερουσαλήμ, βαρείαν την χείρα μου· θα σε περάσω από το πυρ των θλίψεων και των οδυνών, δια να καθαρισθής, όπως ο άργυρος καθαρίζεται δια του πυρός. Έτσι δε θα εξολοθρεύσω εκείνους οι οποίοι με παρακούουν. Θα εξαφανίσω από ανάμεσά σου αυτούς, που παραβαίνουν τον Νομον μου, και θα ταπεινώσω τους αλαζόνας και υπερηφάνους. Ησ.1,25                    

Ο Δούρειος ίππος του Παπισμού

Η Ουνία απετέλεσε πέτρα σκανδάλου εις τις σχέσεις Ορθοδοξίας και Παπισμού δεδομένου, ότι δι΄ αυτής, δηλαδή της Ουνίας, προσπαθεί ο Παπισμός να παραπλανήση τους Ορθοδόξους και να προσηλυτίση αυτούς εις τον Παπισμό. Η χρησιμοποίησις εν προκειμένω του όρου «παραπλάνησις» πρέπει να εκληφθή εν κυριολεξία, διότι οι Ουνίτες ενώ είναι μέλη της Παπικής «Εκκλησίας» και αναγνωρίζουν τον Πάπαν ως κεφαλή της Εκκλησίας, αποδεχόμενοι πλήρως τις πλάνες και τις αιρέσεις αυτού, εν τούτοις φέρουν το σχήμα των Ορθοδόξων κληρικών και τελούν την λατρείαν των κατά το Ορθόδοξον Τυπικόν δια να παραπλανήσουν τους αφελεστέρους. Παρά δε τας εντόνους διαμαρτυρίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, των Θεολογικών Σχολών μας κ.λ.π. ο Πάπας εμμένει ανενδότως εις την μέθοδον αυτήν της εξαπατήσεως, η οποία άλλωστε εναρμονίζεται πλήρως προς το διαβόητον αξίωμα, το οποίον ρυθμίζει την πολιτικήν του Βατικανού, το οποίον ως γνωστόν, έχει την αρχαιοτέραν διπλωματίαν του κόσμου, ότι δηλαδή  «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα». Τοιαύται όμως μέθοδοι είναι απαράδεκτοι και δια στοιχειωδώς εντίμους ανθρώπους συνιστούν αληθή πρόκλησιν και σκάνδαλο όταν χρησιμοποιούνται υπό του διεκδικούντος την αποκλειστικήν εκπροσώπησιν του Χριστού επί της Γης, δηλαδή του Πάπα!

Οι Ορθόδοξοι της Κωνσταντινουπόλεως επί Νεστορίου

Μόλις διαπιστώθηκε πως ο Νεστόριος δεν δεχόταν την υποστατική ένωση των δύο φύσεων του Χριστού μας (και ως εκ τούτου απέρριπτε τον όρο "Θεοτόκος" για την Παναγία μας), οι Ορθόδοξοι εξεγέρθηκαν και εγκατέλειψαν τους ναούς που μνημονευόταν το όνομά του. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας αναφέρει σε επιστολή του προς τον Άγιο Κελεστίνο, Πάπα Ρώμης, πως το μεγάλο πλήθος των πιστών έχει εγκαταλείψει τους ναούς της Κωνσταντινουπόλεως, εκτός από λίγους αδιάφορους και κόλακες! Και όχι μόνο ο λαός, αλλά και οι μοναχοί και οι αρχιμανδρίτες! Συγκεκριμένα γράφει:
------------------------------------------

Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

«Οὐ γὰρ ἤθελον ἔτι κοινωνεῖν αὐτοῖς τοιαῦτα φρονοῦσιν, ὥστε καὶ νῦν ἀποσυνάκτους εἶναι τοὺς λαοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πλὴν ὀλίγων ἐλαφροτέρων καὶ τῶν κολακευόντων αὐτόν».

Σχόλιον: Ὄπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ἅγιος Κύριλλος μέ τό ἐξαίσιον αὐτό κείμενον, τότε οἱ κόλακες καί οἱ ἀδιάφοροι (οἱ τοῦ «τρίτου εἴδους ἀθεΐας», κατά τόν Ἅγιον Γρηγόριον τόν Παλαμᾶν) ἦσαν ὀλίγοι. Σήμερον, οἱ κατηγορίες αὐτές τῶν «πιστῶν» ἔχουν πλεονάσει, γεγονός πού ἐξηγεῖ τόν καλπασμόν τῆς αἱρέσεως, ἀντιδράσεως μή οὔσης, πλήν τοῦ «χαρτοπολέμου» τῶν «συντηρητικῶν», βεβαίως! Ἱεροκήρυκες τῆς πνευματικῆς ἀποκοιμήσεως τοῦ ποιμνίου τοῦ τύπου τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου δέν εἶχον προφανῶς πέρασιν ἐκεῖνα τά χρόνια, μέ τίς γνωστές αἱρετικές παραινέσεις, ὅπως οἱ ἑξῆς (ἀκολουθοῦν ἀπό μνήμης παραφράσεις τοῦ ἀρχικοῦ κειμένου): «ποῖοι εἴμεθα ἐσύ κι ἐγώ πού θ' ἀντιδράσουμε, τήν ἀποτείχισιν πρέπει νά τήν ἀποφασίσουν οἱ ἀξιωματικοί καί ὄχι οἱ στρατιῶται» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 59), «θά παραμείνουμε εἰς κοινωνίαν μέ τήν αἵρεσιν ἄχρι καιροῦ» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 59), «θά παραμείνουμε στενάζοντες» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 69), «διαμαρτυρίες ναί, σχίσματα ὄχι» («Τά Δύο Ἄκρα», σ. 73-74) κ.λπ.

Aνάγκη Ομολογίας

Πάντοτε μεν, μάλιστα δε σήμερον είναι αναγκαία η ομολογία της Ορθοδόξου Πίστεως και η μαρτυρία της αποκεκαλυμμένης αληθείας υπό παντός πιστού, χάριν της σωτηρίας εαυτού και του πλησίον. Ούτε μόνη η πίστις, ούτε μόνη η αγάπη, ουδέ πίστις και αγάπη ομού συνιστούν τον πιστόν, εάν δεν υπάρχη και η ομολογία. Τότε ο Χριστιανός είναι ωλοκληρωμένος και ευάρεστος ενώπιον του Κυρίου, όταν εν αυτώ, ως λέγει ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, «και η πίστις της ομολογίας προλάμπη και η αγάπη τη πίστει συμπλέκηται» (PG, 44, 928). Η ανακήρυξις της αληθείας και η ομολογία της ευσεβείας, τονίζει ο Συμεών Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, και ο θεμέλιος παντός πιστού (PG, 155,  36). Δεν πρέπει να σιωπώμεν το φρόνημα της αληθείας, γράφει ο Μ. Αθανάσιος, αλλά να το διαγγέλωμεν μεγαληγόρως (ΒΕΠΕΣ, 30, 205). Ο Μ. Βασίλειος εφιστά την προσοχήν, μήπως «ένοχοι του αίματος των υπό της αμαρτίας τεθανατωμένων δια της σιωπής ευρεθώμεν» (PG, 31, 1512). O δε άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς κατατάσσει την απουσίαν της ομολογίας εις «τρίτον αθεϊας είδος».