Ο Άγιος Σπυρίδων -- Του Φώτη Κόντογλου
Ο άγιος Σπυρίδωνας είναι ένας από τους πλέον
τιμημένους αγίους της Oρθοδόξου Eκκλησίας, που τον επικαλούνται οι
χριστιανοί στις περιστάσεις όπως τον άγιο Nικόλαο, τον άγιο Γεώργιο και τον άγιο Δημήτριο. Tο τίμιο λείψανό του το έχει η Kέρκυρα, όπως η Zάκυνθος έχει το λείψανο του αγίου Διονυσίου
κ' η Kεφαλληνία τον άγιο
Γεράσιμο. Γεννήθηκε στον καιρό του αυτοκράτορος
Κωνσταντίνου του Μεγάλου στο νησί της
Κύπρου, από γονιούς φτωχούς. Γι' αυτό στα μικρά χρόνια του ήτανε τσομπάνης και
φύλαγε πρόβατα.
Η Προσευχή έκχυσις της ψυχής -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.
Στην ιστορία πολλών προσώπων της Παλαιάς Διαθήκης
βρίσκουμε διδακτικές εικόνες και ορισμούς της προσευχής. Ο Ιακώβ π.χ. μας
διδάσκει ότι η προσευχή είναι πάλη με τον Θεό. Ο Μωϋσής και ο Ηλίας μας
δείχνουν ότι προσευχή είναι μία συνεχής συνομιλία και ένας ζωντανός διάλογος
μαζί του. Ο Δαβίδ νιώθει την προσευχή ως θυμίαμα, που αναδίδεται από την
φλογισμένη ευγνώμονη καρδιά. Αλλά το άρθρο αυτό θα σταθεί στην ωραιότατη εικόνα
της προσευχής, που μας δίνει η Άννα, η μητέρα του προφήτη Σαμουήλ. Είχε ΄ρθεί
με κατώδυνη ψυχή και δάκρυα στα μάτια προς τον Κύριο, να του ζητήσει μέσα απ΄
τα στείρα σπλάγχνα της ένα παιδί γι΄ Αυτόν. Ανάβλυζαν από την καρδιά της τα
λόγια της προσευχής και κινούσαν τα χείλη της, αλλά χωρίς φωνή· φώναζε και
βοούσε η ψυχή της.
Τη ΙΔ΄ (14η) του Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΘΥΡΣΟΥ, ΛΕΥΚΙΟΥ και ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ.
Θύρσος, Λεύκιος και Καλλίνικος οι Άγιοι Μάρτυρες ήθλησαν κατά τον καιρόν
του βασιλέως Δεκίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σμθ΄ - σαν΄ (249- 251),
κατήγοντο δε από την χώραν των Βιθυνών, από γένος λαμπρόν και περίφημον, αλλά
και κατά την ευσέβειαν εφάνησαν έτι λαμπρότεροι, επειδή υπέμειναν από τους
ασεβείς διάφορα παιδευτήρια και δεν ενικήθησαν οι αήττητοι.
Τοῦ Θεολόγου Δημητρίου Ἰ. Κάτσουρα:
Εἶναι ποτέ δυνατόν Ὀρθόδοξος Χριστιανός, εἴτε
λαϊκός, εἴτε μοναχός, εἴτε Κληρικός νά ἀποδεχθῆ καί ἀναγνωρίση ὡς συνέχεια τῶν Ἁγίων
Συνόδων τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὡς φωνή τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Σύνοδο ἀποτελουμένη
ἀπό δεδηλωμένους Οἰκουμενιστάς, δηλαδή αἱρετικούς, φιλοπαπιστάς, συγκρητιστές,
κοινωνικούς πρός κατεγνωσμένες ἀρχαῖες αἱρέσεις, ὅπως ὁ Μονοφυσιτισμός, διώκτας ὀρθοδόξων ἀγωνιστῶν ὑπέρ τῆς εὐσεβείας,
καινοτόμους, ὑποστηρικτές τῆς Βαπτισματικῆς, συναφειακῆς καί μεταπατερικῆς
Θεολογίας, καταφρονητές τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί ἀρνητές τῶν ἱερῶν παραδόσεων;
-------------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
-------------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
Ἀγαπητέ μου κ. Κάτσουρα, αὐτοί ἔφθασαν εἰς τό ἔσχατον σημεῖον νά προσβάλουν καί τό Δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος μέ τήν καινοφανῆ αἵρεσίν των, ὅτι τάχα ὁ Πατήρ εἶναι πρῶτος ἄνευ ἴσων, προκειμένου ν' ἀνακηρύξουν τόν Βαρθολομαῖον ἐπίσης «πρῶτον ἄνευ ἴσων», τοὐτέστιν «πάπαν τῆς Ἀνατολῆς»!!!
Χειρίζονται τον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το παντοειδές αυτών συμφέρον!
Εις τα θέματα της Πίστεως, «ου χωρεί οικονομία» κατά
σαφεστάτην των Αγίων Πατέρων εντολήν, παρά ταύτα, υπό των σημερινών «αγωνιστών
και ομολογητών της Πίστεως», η βασικωτάτη αύτη προϋπόθεσις, ήτις αποτελεί το
θεμέλιον της ορθοδόξου υποστάσεως εν τω Σώματι της Εκκλησίας, παραθεωρείται
καταφανέστατα υπ΄ αυτών! Ενώ θα έπρεπε πράξει τε και θεωρία, να αποδείξουν
εαυτούς αληθείς και γνησίους ομολογητάς της Πίστεως, ως εκ της ιδιότητος και
αποστολής των έχουσιν ούτοι ιεράν υποχρέωσιν να πράξουν προς ορθόδοξον
ποδηγέτησιν του ευσεβούς Πληρώματος των πιστών, ούτοι, ως μη ώφειλε, νομίζωσι
ότι δικαιούνται να ασκήσωσι την τακτικήν της «διακρίσεως και οικονομίας»!
Χειρίζονται τα σοβούντα και φλέγοντα, εις τον τομέα της Πίστεως, θέματα της Εκκλησίας,
ως και τον υπ΄ αυτών διαφημιζόμενον «αντιαιρετικόν αγώνα» κατά το δοκούν και το
παντοειδές αυτών συμφέρον! Εκτός δε πάσης συνεπείας και κανονικότητος όντες,
επιτελούν διαβρωτικόν έργον εις βάρος της ευσεβούς συνειδήσεως του πιστού λαού,
δια διαφόρων παραπλανητικών και καθησυχαστικών συνθημάτων!
Εις θέματα πίστεως, ο λαός πρέπει να κρίνη σχετικώς με την διδασκαλίαν του επισκόπου.
Εάν δια των πεπλανημένων και τούτ΄ αυτό κακοδόξων
οικουμενιστικών κηρυγμάτων των, οι αποστατήσαντες εκκλησιαστικοί ποιμένες
πειρώνται ίνα «ποιήσωσιν ημάς αμερίμνους» και ασυγκινήτους, δια διαφόρων
καθησυχαστικών συνθημάτων υποταγής και ευπειθείας, τότε, ποίαν θέσιν έχει η από
6ης Μαϊου 1848 προς πάντας τους ορθοδόξους χριστιανούς εγκύκλιος
επιστολή των Πατριαρχών της ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, καθ΄ ην «ο φύλαξ
της ορθοδοξίας, το σώμα της Εκκλησίας τ.ε. ο λαός αυτός εστι», δι΄ ης
(εγκυκλίου) καταδηλούται «θεμελιώδης αλήθεια της ορθοδόξου Ανατολικής
Εκκλησίας, ορίζουσα την σημασίαν όλην των του λαού δικαιωμάτων εν τη Εκκλησία»;
------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
------------------
Ἡ «από 6ης Μαϊου 1848 προς πάντας τους ορθοδόξους χριστιανούς εγκύκλιος επιστολή των Πατριαρχών της ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας» ἀπευθύνεται εἰς Ὀρθοδόξους, τούς ὁποίους ἡ σημερινή αἱρετική «Δεσποτοκρατία» θεωρεῖ «καβγατζῆδες» καί ὡς ἔχοντας «ἄκριτον ζῆλον»!!! Ἐνῷ αὐτοί καυχῶνται ὅτι συναγελάζονται μέ τούς σχισματικούς καί αἱρετικούς διότι δῆθεν ἔχουν «ἀγάπην» καί «διάκρισιν»!!!
Οἱ Ἅγιοι διδάσκουν καί πράττουν τά ἀντίθετα, ἀλλά γιά τόν κ. Σεραφείμ αὐτοί προφανῶς ἀνήκουν εἰς ἄλλας ἐποχάς. -- Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου
Σεραφείμ: «Ὡς εὐφυέστατα ὁ ἐν οὐρανοῖς αὐλιζόμενος ἀοίδιμος Ἀρχιμ. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος εἶχεν καταδείξει, τό νόμισμα τῆς πλάνης ἔχει δύο ὄψεις, ἡ μία τόν ἐπάρατον συγκρητιστικόν Οἰκουμενισμόν, διαχριστιανικόν καί διαθρησκειακόν πού ὁμογενοποιεῖ Ἀλήθεια καί ψέμα καί ἡ ἑτέρα τόν οὐ κατ’ ἐπίγνωσι Ζηλωτισμόν πού ἀναγορεύει τόν καθένα εἰς Οἰκουμενικήν Σύνοδον κατά τάς ἀρχάς τοῦ Προτεσταντικοῦ δαιμονικοῦ περιπαίγματος ... μέ τόν Σεβ. Μητροπολίτην Λαγκαδᾶ κ.κ. Ἰωάννην συνδέομαι ἀπό 30ετίας, μέ ἐτίμησε μετά πολλῆς ἀγάπης προσκαλῶν με εἰς τήν πανήγυρη τοῦ Ἁγ. Δαμασκηνοῦ Στουδίτου, Ἐπισκόπου Λιτῆς καί ἀνταπέδωσα, ὡς εἶχον ἱερόν χρέος τήν ἀγάπην του, προσκαλῶν αὐτόν εἰς τήν πανήγυρι τοῦ Ἁγ. Σπυρίδωνος, πολιούχου Πειραιῶς ... τό ζήτημα εἶναι κατά βάσιν διοικητικῆς ὑφῆς καί παραβιάσεως δικονομικῶν ἱερῶν κανόνων καί δι’ αὐτό δέν τυγχάνει ἐπιβεβλημένη ἡ διακοπή κοινωνίας κατά τόν ΙΕ΄ Κανόνα τῆς Ἁγίας Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ὡς ὑποχρεωτικῶς θά συμβεῖ εἰς περίπτωσιν intercommunio μέ τήν αἵρεση ... ὁ Σεβ. κ. Σεραφείμ βαδίζει τήν μέση βασιλική ὁδό τῆς θεοφιλοῦς διακρίσεως ἀγωνιζόμενος διά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας».
Σχόλιον: Νἆτος καί πάλιν ὁ «μέσος ὅρος» μεταξύ Ἀληθείας καί Ψεύδους πού ἐφηῦρεν ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος! Τοὐτέστιν, ὁ κ. Σεραφείμ λαμβάνει τό 50% ἀπό τήν αἵρεσιν καί τό 50% ἀπό τήν Ὀρθοδοξίαν καί οὕτω θαρρεῖ πώς βαδίζει «τήν μέσην καί βασιλικήν ὁδόν»! Βεβαίως, οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς λέγουν ὅτι ΔΕΝ δυνάμεθα νά ἔχωμεν τοιούτους «μέσους ὅρους», οὔτε μείξεις ἀμείκτων, ἀλλά προφανῶς ὁ κ. Σεραφείμ ἔχει προσαρμοσθῆ στήν «μεταπατερικήν ἐποχήν», καί αὐτούς τούς «ζηλωτισμούς» τούς θεωρεῖ ξεπερασμένους καί «οὐ κατ' ἐπίγνωσιν»! Ὅπως ὅλοι οἱ Οἰκουμενισταί, ἔτσι καί ὁ κ. Σεραφείμ θεωρεῖ τήν φιλίαν καί τήν «ἀγάπην» μέ τούς Οἰκουμενιστάς ὡς τό πρώτιστον ζητούμενον, καί αὐτό πού ἐπιβάλλει ἡ ἀρετή τῆς διακρίσεως, ἐνῷ τήν φιλίαν καί τήν ἀγάπην πρός τήν Ἀλήθειαν (δηλαδή τόν Χριστόν) ὡς δευτερεῦον, πού μόνον «ὁ ἄκριτος ζηλωτισμός» θεωρεῖ πτωτεῦον! Καί πάλιν, οἱ Ἅγιοι διδάσκουν καί πράττουν τά ἀντίθετα, ἀλλά γιά τόν κ. Σεραφείμ αὐτοί προφανῶς ἀνήκουν εἰς ἄλλας ἐποχάς. Αὐτός ἔχει προφανῶς ὑποβαθμίσει τά δογματικά θέματα εἰς θέματα «διοικητικῆς ὑφῆς», ἔχει βάλει αὐθαιρέτως καί τό «intercommunio μέ τήν αἵρεση» ὡς τήν «κόκκινη γραμμή», ὑπονοῶν ἀναληθῶς ὅτι τώρα δέν ὑπάρχει «intercommunio», ὁπότε ἔχει τακτοποιήσει τήν συνείδησίν του καί γιά τίς διχοστασίες πταίουν οἱ «καβγατζῆδες» (κατά Ἐλπιδοφόρον)!
Σχόλιον: Νἆτος καί πάλιν ὁ «μέσος ὅρος» μεταξύ Ἀληθείας καί Ψεύδους πού ἐφηῦρεν ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος! Τοὐτέστιν, ὁ κ. Σεραφείμ λαμβάνει τό 50% ἀπό τήν αἵρεσιν καί τό 50% ἀπό τήν Ὀρθοδοξίαν καί οὕτω θαρρεῖ πώς βαδίζει «τήν μέσην καί βασιλικήν ὁδόν»! Βεβαίως, οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς λέγουν ὅτι ΔΕΝ δυνάμεθα νά ἔχωμεν τοιούτους «μέσους ὅρους», οὔτε μείξεις ἀμείκτων, ἀλλά προφανῶς ὁ κ. Σεραφείμ ἔχει προσαρμοσθῆ στήν «μεταπατερικήν ἐποχήν», καί αὐτούς τούς «ζηλωτισμούς» τούς θεωρεῖ ξεπερασμένους καί «οὐ κατ' ἐπίγνωσιν»! Ὅπως ὅλοι οἱ Οἰκουμενισταί, ἔτσι καί ὁ κ. Σεραφείμ θεωρεῖ τήν φιλίαν καί τήν «ἀγάπην» μέ τούς Οἰκουμενιστάς ὡς τό πρώτιστον ζητούμενον, καί αὐτό πού ἐπιβάλλει ἡ ἀρετή τῆς διακρίσεως, ἐνῷ τήν φιλίαν καί τήν ἀγάπην πρός τήν Ἀλήθειαν (δηλαδή τόν Χριστόν) ὡς δευτερεῦον, πού μόνον «ὁ ἄκριτος ζηλωτισμός» θεωρεῖ πτωτεῦον! Καί πάλιν, οἱ Ἅγιοι διδάσκουν καί πράττουν τά ἀντίθετα, ἀλλά γιά τόν κ. Σεραφείμ αὐτοί προφανῶς ἀνήκουν εἰς ἄλλας ἐποχάς. Αὐτός ἔχει προφανῶς ὑποβαθμίσει τά δογματικά θέματα εἰς θέματα «διοικητικῆς ὑφῆς», ἔχει βάλει αὐθαιρέτως καί τό «intercommunio μέ τήν αἵρεση» ὡς τήν «κόκκινη γραμμή», ὑπονοῶν ἀναληθῶς ὅτι τώρα δέν ὑπάρχει «intercommunio», ὁπότε ἔχει τακτοποιήσει τήν συνείδησίν του καί γιά τίς διχοστασίες πταίουν οἱ «καβγατζῆδες» (κατά Ἐλπιδοφόρον)!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ --- ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ «ΚΑΤΑΝΥΞΗ»
Ἐν
Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Δεκεμβρίου 2019
Μετά πολλῆς
θλίψεως κατόπιν δημοσιοποιήσεως ἀπό τό ἱστολόγιο ΚΑΤΑΝΥΞΗ «Ἱεροσυνοδικῆς Ἀποφάσεως»
ληφθείσης ἀσφαλῶς ὑπό τοῦ Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Μανώλη «ἐπιβολῆς
τῆς κανονικῆς ποινῆς διακοπῆς κοινωνίας» τοῦ ἱστολογίου μέ τήν Ἱερά Μητρόπολη
Πειραιῶς καί τόν Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ἐπειδή συνιερούργησε
κατά τήν πανήγυρι τοῦ Πολιούχου Πειραιῶς Ἁγ. Σπυρίδωνος τοῦ Θαυματουργοῦ μετά
τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Λαγκαδᾶ κ.κ. ΙΩΑΝΝΟΥ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά ἀναφέρωμε τά
κάτωθι, δηλοῦντες ὅτι δέν πρόκειται νά ἐπανέλθωμεν ἐπί τοῦ θέματος.
Μόνον σκοπιμότητα ὄζει ἡ ἁγιοκατάταξις. --- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου- Δημοσιογράφου.
Πρὸς Τὴν Ἱερὰν
Σύνοδον τοῦ σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου
Παναγιώτατε
Πρόεδρε καὶ Σεβασμιώτατοι Συνοδικοὶ Ἀρχιερεῖς, εὐλογητὸς ὁ Θεός. Μετὰ ἐκπλήξεως
καὶ καταπλήξεως ἐπληροφορήθην ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου
Βλασίου κ. Ἱερόθεος Βλάχος ἔκαμε πρότασιν δι’ ἁγιοκατάταξιν τοῦ ἐν κοιμήσει Ἱερομονάχου
Σωφρονίου Σαχάρωφ. Ἐδημοσιεύθη δὲ καὶ εἰς τὸ Διαδίκτυον ὅτι ἀναμένεται αὐτὴ ἡ ἁγιοκατάταξις. Ἡ
κατάταξις τοῦ Ἱερομονάχου τούτου μεταξὺ τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας
θὰ ἀποτελέσῃ εὐτελισμὸν τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, διὰ τοὺς ἑξῆς βασικοὺς
λόγους: 1) Ὁ Ἱερομόναχος οὗτος, κατὰ περιφρονητικὴν παράβασιν αὐστηροτάτων ἱερῶν
Κανόνων καὶ μάλιστα Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ἵδρυσε μικτὴν Μονὴν εἰς τὸ Essex τῆς Ἀγγλίας
μὲ Μοναχοὺς καὶ Μοναχάς. Καὶ
μόνον διὰ τὴν ἐνέργειάν του αὐτὴν εἶναι Καθαιρετέος ὁ π. Σωφρόνιος. Ἡ Ἐκκλησία
δύναται καὶ μετὰ θάνατον νὰ καθαιρέσῃ αὐτόν. 2) Ἐπειδὴ ἡ ἀνδρογυναικεία αὐτὴ
Μονὴ δὲν κατεδικάσθη ἐπισήμως ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ἐκκλησιαστικῶν ὀργάνων, τὸ ἀνοσιούργημα
αὐτὸ τοῦ Ἱερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ ἀποτελεῖ ἀπαρχὴν εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν συνεισάκτου Μοναχισμοῦ. 3) Τὸ ὅτι ἡ ἐν
λόγῳ Μονὴ εἶναι πράγματι μικτὴ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸν ἴδιον Μητροπολίτην
Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεον, ὁ ὁποῖος ἔγραψεν ὅτι εἰςτὴν Μονὴν αὐτὴν ὑπάρχει «κοινὴ
προσευχὴ» καὶ «κοινὴ τράπεζα». Ἐπίσης, διὰ τὴν Μονὴν αὐτήν,
ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, πιστοποιεῖ καὶ ἡ Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ
Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρετανίας ὅτι ἀποτελεῖται ἀπὸ Μοναχοὺς καὶ Μοναχάς.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΩΝ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ. --- Αθωνικά άνθη
.....Ουδέποτε άλλοτε η
Εκκλησία μας είχε τόσην ανάγκην επιστροφής και αναβαπτίσεως εις τας ζωογόνους
πηγάς της αμωμήτου Ορθοδοξίας όσην σήμερον, ότε πολυώνυμα στοιχεία
συνεκεράσθησαν με την διδασκαλίαν της τόσον, ώστε να μη γνωρίζη τις τι είναι
γνήσιον και τι νόθον, τι Ορθόδοξον και τι Προτεσταντικόν, ποία η Ανατολική και
ποία η Δυτική θεολογία, ποία ημετέρα πνευματικότης και ποία ξένη. Εάν η Εκκλησία αποφασίση να ανασυνδέση τον διακοπέντα δεσμόν της με τους
αγίους Πατέρας, είναι απαραίτητον όπως εγκολπωθή τους ασκητικούς
παλαιοημερολογίτας, οίτινες αποτελούν ζώσαν πραγματικότητα, ως εκείνη της
αρχαίας Εκκλησίας, από τε απόψεως ορθοδόξων φρονημάτων, ηθικού βίου και
ιδιαζούσης πνευματικότητος.
--------------------------------
Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...
--------------------------------
Εἰς τίς ἡμέρες μας, ὅπου ἡ Ν/Ητική «ἐκκλησία» κολυμπᾶ κυριολεκτικῶς πλέον εἰς τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί εἰς τά δύο Σχίσματα (τό Ἑορτολογικόν καί τό Οὐκρανικόν), εἶναι ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΑΝΑΓΚΗ νά ὑπάρξῃ μία κίνησις εὐσεβείας, ὄχι «χαρτοπολεμική», ἀλλά κίνησις ἀποτειχισμένων κληρικῶν ἀπό τό νέον καί τό π.ἑ., οἱ ὁποῖοι θά υἱοθετήσουν τό π.ἑ. καί θά γίνουν πόλος ἕλξεως ἀληθῶς Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, μιμούμενοι τό λεῖμμα εὐσεβείας τοῦ 1924, ὅπως ἀκριβῶς τό περιγράφει ἡ παροῦσα ἀνάρτησις. Χειροτονίαι θά ἠδύναντο νά ζητηθοῦν ὑπερορίως, καθότι στήν Ἑλλάδα, μετά τήν ἵδρυσιν τῶν Θρησκευτικῶν Νομικῶν Προσώπων (ΘΝΠ) ἐκ μέρους τῆς Συνόδου τοῦ κ. Καλλινίκου καί τήν ἔνταξίν των εἰς τό Τμῆμα Ἑτεροδόξων τοῦ Ὑπουργείου, ἀμφιβάλλω πλέον ἄν ὑπάρχουν Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι. Ἡ κίνησις αὐτή θά μποροῦσε νά ξεκινήσῃ ἀπό τήν ἤδη ὑπάρχουσαν κίνησιν τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων, τοῦ π. Σάββα Λαυρεώτου, τοῦ π. Ἐπιφανίου Καψαλιώτου κ.ἄ. Ὁ λαός θά πρέπῃ νά ὑποδεχθῇ ἐνθουσιωδῶς τούς κληρικούς αὐτούς, φεύγοντας μαζικῶς ἀπό τούς λυκοποιμένας πού τούς λυμαίνονται ἐπί πολλές δεκαετίες καί τούς ὁδηγοῦν στήν Κόλασιν.
ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns
Kέντρον και τέλος και σκοπός
όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις,
Θεοτόκε
Εσέ προεικόνισαν αι ρήσεις των Προφητών και τα αινίγματα,
και του παλαιού Νόμου τα σύμβολα, δηλαδή τα εν τη Σκηνή ευρισκόμενα Άγια,
τουτέστιν η Κιβωτός της Διαθήκης η κεκαλυμμένη πάντοθεν με χρυσίον: ήτοι με την
αστράπτουσαν αίγλην της παρθενίας· καθώς γαρ το χρυσίον τιμιώτερόν εστι πάντων
των άλλων μετάλλων· ούτω και η παρθενία είναι τιμιωτέρα κοντά εις Εσέ πάντων
των άλλων χαρισμάτων· Εσέ προετύπωνεν η Στάμνος του Μάννα, η Ράβδος του Ααρών,
αι Πλάκες της Διαθήκης, το Ιλαστήριον, το χρυσούν Θυμιατήριον, και τα λοιπά.
Εσέ προετύπωναν των Προφητών αι ρήσεις και τα αινίγματα: ήτοι ο Τόμος ο καινός
του Ησαϊου, εν ω εγράφη ο Λόγος του Θεού με το δάκτυλον του Θεού: ήτοι με το Πνεύμα
το Άγιον· η Πύλη του Ιεζεκιήλ, ήτις και εν τη εισόδω και εν τη εξόδω του Κυρίου
κεκλεισμένη διέμεινε· το αλατόμητον Όρος του Δανιήλ, από το οποίον εκόπη λίθος
άνευ χειρός: ήτοι εγεννήθη ο ακρογωνιαίος λίθος Χριστός άνευ συνουσίας ανδρός·
η Άμπελος η ευκληματούσα του Ωσηέ, και ο καρπός αυτής ευθηνών· το Τείχος το αδαμάντινον
του Αμώς, εν ω ίστατο ως ανήρ ο του Θεού Υιός· το επ΄ εσχάτων εμφανέν Όρος του
Κυρίου, και μετεωρισθέν υπεράνω των βουνών του Μιχαίου· το κατάσκιον Όρος του
Αββακούμ· η όλη χρυσή Λυχνία του Ζαχαρίου, επάνω εις την οποίαν ήτον το
λαμπάδιον και οι επτά λύχνοι, και αι επτά επαρυστρίδες τοις λύχνοις, και δια να
ειπώ καθολικώς, κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων
και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου
σαρκωθείς Θεός Λόγος.
Τη ΙΓ΄ (13η) Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.
Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες
ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των
βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην
ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και
πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην,
συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και
τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους
ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και
προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις
τους θεούς αυτών·
Τά ἀκριβῶς ἀντίθετα διδάσκει ὁ "μητροπολίτης" Μόρφου κ. Νεόφυτος! -- Του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου, Αν. Καθηγητού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών
Η ᾿Ορθόδοξη
᾿Εκκλησία, ὡς ὁ μοναδικὸς κάτοχος τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας περὶ τοῦ ἀληθινοῦ
Θεοῦ, δὲν μπορεῖ νὰ συμμετέχει ἢ νὰ σχετίζεται, μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο, μὲ
διαχριστιανικὲς ἢ διαθρησκειακὲς δραστηριότητες.
Δὲν μπορεῖ
ἑπομένως νὰ ἀναγνωρίζει τὴν αἵρεση ὡς «ἐκκλησία», μέσῳ τοῦ Διαχριστιανικοῦ
Συγκρητισμοῦ. Ο ἀποστολικός, ἐν προκειμένῳ, λόγος εἶναι σαφής: «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες
ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ, ἢ τίς κοινωνία φωτὶ πρὸ σκότος;
τίς δὲ συμφώνησις Χριστοῦ πρὸς Βελίαρ, ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; τίς δὲ
συκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ἡμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐσμὲν ζῶντος». (Βʹ Κορ. ϛʹ
14-16).
Απάντηση στις δηλώσεις του μητροπολίτου Μόρφου περί της Αποτείχισης και του οράματος με τον όσιο Εφραίμ της Αριζόνας -- Από π.Νικόλαος Μανώλης Δεκεμβρίου 12, 2019
Δέχομαι συνεχῶς μηνύματα καί τηλεφωνήματα γιά τίς δηλώσεις τοῦ μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου σχετικά μέ τό θέμα τῶν ἀντιδράσεων στό οὐκρανικό ζήτημα καί τῆς διακοπῆς μνημόνευσης τῶν ἐπισκόπων. Ὁ μητροπολίτης ἔφερε ὡς παράδειγμα ὑγιοῦς ἀντίδρασης στό θέμα αὐτό ἐκ μέρους τῶν χριστιανῶν, ὄχι τίς καταγεγραμμένες πατερικές θέσεις καί τούς ἱερούς κανόνες πού ρυθμίζουν τή στάση ἑνός ἑκάστου χριστιανοῦ, ἀλλά ἕνα προσωπικό ὅραμα πού εἶδαν δύο εὐλαβεῖς χριστιανοί μέ τήν παρουσία τοῦ μακαριστοῦ πλέον γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτη, ὁ ὁποῖος μέσω τοῦ ὁράματος τούς ἔδωσε λύση στήν ἀγωνία τους γιά τή στάση πού ἔπρεπε νά κρατήσουν ὡς οίκογένεια σχετικά μέ τήν ἀποτείχιση.
Ἀνακοινώνω λοιπόν πώς κατά τήν προσεχῆ ὁμιλία μου τῆς Κυριακῆς 15ης Δεκεμβρίου με θέμα: Ὁ μεγάλος ψαράς ὅσιος γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης (δεῖτε ἐδῶ τήν ἀνακοίνωση τῆς ζωντανῆς Ὁμιλίας), θά δώσω τήν ἁρμόζουσα ἀπάντηση. Θά ἐξηγήσω πώς ὅταν γενικεύουμε μιά θέση ἑνός γέροντα καί τήν προτείνουμε ὡς παράδειγμα ἐφαρμογῆς ἀπό τήν Ἐκκλησία, κινδυνεύουμε νά χαρακτηριστεῖ ὁ γέροντας αὐτός ἀσταθής, ὅταν γιά τό ἴδιο θέμα μίλησε διαφορετικά σέ ἄλλους ἀνθρώπους. Εἶναι λάθος νά παραγνωρίζουμε τήν ἐπίσημη πατερική γραμμή καί νά κρύβουμε τήν προσωπική μας ἀδυναμία νά διακόψουμε τή μνημόνευση γιά τίς αἱρετικές ἀποφάσεις μίας Συνόδου, πίσω ἀπό ὁράματα πού ἀφοροῦν εἰδικές περιπτώσεις ἀνθρώπων.
Μπορεῖτε να παρακολουθήσετε τό σχετικό ἀπόσπασμα τῆς Ὁμιλίας τοῦ σεβασμιωτάτου, στό κανάλι RumOrthodox καί συγκεκριμένα ἐδῶ:
π. Θεόδωρος Ζήσης: Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ σὲ λύκους
Ἡ παναίρεση
τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ χειρότερη αἵρεση ὅλων τῶν ἐποχῶν, προελαύνει ἀκάθεκτη· διαβρώνει
συνειδήσεις κληρικῶν, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, χωρὶς ἀποτελεσματικὴ ἀντίσταση. Ἐμφανίζεται
μὲ ἔνδυμα προβάτου, ὡς δῆθεν ἀγάπη, εἰρήνη, καὶ ἑνότητα πρὸς τοὺς ἀλλοθρήσκους
καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ πρόκειται γιὰ βαρὺ καὶ ἄγριο λύκο ποὺ κατασπαράσσει τὸ
ποίμνιο. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ποιμένες ἔχουν ἀσπασθῆ τὴν αἵρεση καὶ ἔχουν μεταβληθῆ
σὲ λύκους· οἱ περισσότεροι εἶναι μισθωτοὶ καὶ δὲν θέλουν νὰ διώξουν τοὺς λύκους
γιὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν καλοπέραση, τὶς τιμὲς καὶ τὶς δόξες, ἄλλοι εἶναι δειλοὶ καὶ
φοβοῦνται τοὺς λύκους, καὶ μόνον ὀλίγοι ἀγωνίζονται νὰ τοὺς διώξουν.
Τὸ
χειρότερο εἶναι ὅτι τὸ ποίμνιο ἀκατήχητο καὶ ἀκαθοδήγητο, ἀνυποψίαστο, δὲν
διακρίνει τοὺς λύκους κάτω ἀπὸ τὸ ἔνδυμα τοῦ προβάτου, καὶ ὄχι μόνο δὲν
προφυλάσσεται, ἀλλὰ τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς δοξάζει. Στὶς ἐνορίες οἱ ἱερεῖς
διστάζουν νὰ ὁμιλήσουν ἐναντίον τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ νὰ ἐνημερώσουν
τοὺς πιστούς, διότι οἱ μὲν ἐξ᾽ αὐτῶν ἄγαμοι ἐπιθυμοῦν νὰ φορέσουν ἀρχιερατικὴ
μίτρα, ποὺ δίδεται κατὰ κανόνα σὲ οἰκουμενιστὲς ἢ σὲ καλοπερασάκηδες τῶν
συμποσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἀμφίων, οἱ δὲ ἔγγαμοι πρεσβύτεροι ὑπολογίζοντες εὐμενεῖς
ἢ δυσμενεῖς τοποθετήσεις, μεταθέσεις καὶ ἄλλες συνέπειες γιὰ τὶς οἰκογένειές
τους σιωποῦν καὶ δὲν ἐκδηλώνονται, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων ἐπαινετῶν.
ΝΑΙ εἰς τὰ µυστήρια τῶν αἱρετικῶν! ΟΧΙ εἰς τὰ µυστήρια τῶν ΓΟΧ! -- Τοῦ κ. Παναγιώτου Π. Νούνη
Μακαριώτατε Ἀρχιεπίσκοπε
Κύπρου, Εἰς τήν τηλεοπτικήν συνέντευξίν σας, εἰς τό («ΗashTag» RIK) ΡΙΚ, παρετήρησα δυστυχῶς, ὅτι ἀναγνωρίζετε προσωπικῶς, ἐσεῖς
ὡς Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου, τό δῆθεν Βάπτισµα καθὼς καί ἄλλα τινά Μυστήρια εἰς
τούς αἱρετικούς καί σχισµατικούς! Γιατί δέν ἀναγνωρίζετε τότε καί τά Μυστήρια τῶν
ΓΟΧ τῆς Κύπρου; Ἀφοῦ µαζί τους ἔχοµεν τήν ἰδίαν Πίστιν;! Εἶσθε ᾆραγε, ὑπὲρ ἄνω
τῶν Ἁγίων Οἰκουµενικῶν Συνόδων, καί ὑπέρ ἄνω τῶν Θεοφόρων Πατέρων, καί ὑπέρ ἄνω
τῶν Ἱερῶν καί Θείων Κανόνων τῆς Ἐκκλησίας; Δηλαδή, ἀδελφοί καί πατέρες, ὁ
µακαριώτατος Κύπρου, ἀναγνωρίζει µερικά µυστήρια εἰς τούς Φραγκολατίνους, Ἀγγλικανούς,
Λουθηροκαλβίνους, Μαρωνίτες, Οὐνίτες (µάλιστα αὐτούς τούς Οὐνίτες, τούς ἀπεκάλεσεν
ὡς «Ἑλληνορύθµους Καθολικούς», µᾶλλον τζάµπα πατριωτισµοί µακαριώτατε) κ.ο.κ.
χωρίς κἄν νά κάνη ἀναφορά, ὅτι ὑφίσταντο προΝικαιϊκοί Κανόνες ( π.χ. Σύνοδοι τῆς
Καρχηδόνος κ.ἄ.), Ἀποστολικοί Κανόνες, Κανόνες τῶν Ἁγίων Μεγάλων Οἰκουµενικῶν ἤ
καί Τοπικῶν Θεοφόρων Συνόδων, Κανόνες Ἁγίων Πατέρων µέ ἐπικύρωσιν Οἰκουµενικήν
πού ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ῥητῶς ἀλλά καί ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ σαφῶς ὅτι ὑφίστανται Μυστήρια
καί σωτήριος Θεία Χάρις ἐκτός τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)