Ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ «ΕΝ ΕΝΙ ΣΤΟΜΑΤΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ» Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Μετά τή μνημόνευση τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου στή θεία Λειτουργία, ὁ ἱερέας ἀπαγγέλλει τήν ἐκφώνηση – πρόσκληση, γιά τή δοξολογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ: «Καί δός ἡμῖν ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ δοξάζειν καί ἀνυμνεῖν τό πάντιμον καί μεγαλοπρεπές ὄνομά σου, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ και τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν και ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Ἡ θεία Λειτουργία εἶναι ἀπ’ τήν ἀρχή ὡς τό τέλος, μιά ἀσίγαστη καί «ἐκ βαθέων» γλυκύτατη δοξολογία τοῦ Θεοῦ. Ἄγγελοι καί ἄνθρωποι στην εὐγενέστερη καί μεγαλειωδέστερη λειτουργία τῆς ὕπαρξής τους. Τρισάγιοι καί ἐπινίκιοι ὕμνοι, ἀδιάλειπτα πληροῦν τά σύμπαντα. «Τά οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῇ καί τά ἐπίγεια συγχορεύει οὐρανοῖς». «Ἐν ἑνί στόματι καί μιᾷ καρδίᾳ». Μ’ ἕνα στόμα καί μια καρδιά.

Η εἰσαγωγή τοῦ ν.ἑ. εἶναι κατ' ἐξοχήν δογματικόν θέμα -- Σχόλιο του κ. Δημητρίου Χατζηνικολάου

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Εἰς τό παρόν ἱστολόγιον, ἐδημοσίευσα προσφάτως δύο μακροσκελῆ ἄρθρα, ὅπου ἀπέδειξα μέ ἀτράνταχτα στοιχεῖα ὅτι αὐτά πού γράφουν οἱ ὡς ἄνω ἀνώνυμοι "σχολιασταί" εἶναι πελώρια ψεύδη. Ἄν μποροῦσαν ν΄ ἀνατρέψουν τά ἐπιχειρήματά μου, ἀσφαλῶς θά τό ἔκαναν. Ἀλλά δέν μποροῦν! Διό καί ἐπαναλάμβάνουν τά ἴδια ψεύδη, πέφτοντας, ἐκτός ἀπό τήν ψευδολογίαν ἐν γνώσει, καί εἰς τό λογικόν λάθος τῆς λήψεως τοῦ ζητουμένου (begging the question). Ἐγώ τούς ἀπέδειξα μέ ἐπιχειρήματα καί στοιχεῖα ὅτι ἡ εἰσαγωγή τοῦ ν. ἑορτολογίου τό 1924 ἔβλαψε τό δόγμα τῆς ἑνότητος χάριν τῆς καταργήσεως τῆς Ὀρθοδοξίας (μέ τήν ὑπαγωγήν της εἰς τόν Παπισμόν), τοὐτέστιν ἡ εἰσαγωγή τοῦ ν.ἑ. εἶναι κατ' ἐξοχήν δογματικόν θέμα, ἄν καί, αὐτό καθ' ἑαυτό, τό ἡμερολογιακόν δέν εἶναι δογματικόν θέμα. Μή δυνάμενοι ν' ἀνατρέψουν αὐτόν τόν ἰσχυρισμόν, ἐπαναλαμβάνουν τό γνωστόν ψεῦδος, ὅτι τό θέμα δέν εἶναι δογματικόν!!! Γυρίζουν, δηλαδή, τήν πλάτην πρός τήν ἀλήθειαν καί λέγουν ψέμματα, τά ὁποῖα ἔχουν καταπέσει πρό πολλοῦ. Ἡ συμπεριφορά αὐτή εἶναι παράλογος καί δαιμονική.

1 Σεπτεμβρίου 2019 - 6:38 π.μ.

Τη Α΄ (1η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΣΥΜΕΩΝ του Στυλίτου.

Συμεών ο μέγας και Όσιος πατήρ ημών εγεννήθη κατά το 392 έτος εις χωρίον τι ονομαζόμενον Σισάν, ευρισκόμενον μεταξύ των επαρχιών των Σύρων και των Κιλίκων, ήκμασε δε κατά τους χρόνους Λέοντος του μεγάλου του επονομαζομένου Μακέλλη (457 – 474) και του Πατριάρχου Αντιοχείας Μαρτυρίου (461 – 465). Επειδή δε μέγας κατά την αρετήν εγένετο και πολύς κατά την φήμην, πολλοί και τα της πολιτείας αυτού συνέγραψαν, όμως ουδείς εξ αυτών διηγήθη κατά μέρος τα εκείνου κατορθώματα ουδέ ακριβώς και ανελλιπώς ανέγραψαν πως ένα έκαστον εξ αυτών έλαβε χώραν, αλλά τα των μεν πρώτων χρόνων της πολιτείας αυτού παρέδραμον, συντόμως και κεφαλαιωδώς ειπόντες περί αυτών, αφήκαν δε και τινα των εν μέσω, ουδέ και αυτάς δε τας κατά το τέλος πράξεις και τα έργα αυτού τελείως και ακριβώς διηγήθησαν.

Η αντίδραση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη συζήτηση της «ουκρανικής αυτοκεφαλίας» στην Ελλάδα

Για χειρισμούς που μεγαλώνουν τον διχασμό μέσα στην ουκρανική κοινωνία κάνει λόγο ο εκπρόσωπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αναφερόμενος στη σχετική συζήτηση της Ιεράς Συνόδου.

Ένα «αιχμηρό» πρόβλημα που δείχνει την πίεση που ασκείται χαρακτηρίζει ο εκπρόσωπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το ζήτημα της «σχισματικής εκκλησίας» αναφερόμενος στη συζήτηση που λαμβάνει χώρα στην Ιερά Σύνοδο.
«Ο τρόπος με τον οποίο συζητείται από την εκκλησία της Ελλάδας το θέμα της σχισματικής “εκκλησίας”, καταμαρτυρεί φυσικά την πρωτοφανή αιχμηρότητα αυτού του προβλήματος καθώς και την πίεση που ασκείται», δήλωσε ο Βλαντίμιρ Λεγκόιντα, εκπρόσωπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την Πέμπτη στο κανάλι του στο Telegram.

ΛΟΓΟΣ Β΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

Του Μακαριωτάτου και σοφωτάτου Γρηγορίου Αρχιεπισκόπου Τυρομενίας του Κεραμέως.                                                                                                         

Ευλογητός ο Θεός ο καταξιώσας ημάς διαδραμείν την κυκλικήν του χρόνου περίοδον και προς την κορωνίδα του έτους ελθείν, εξ ης ώσπερ αφ’ ύσπληγγος (αφετηρίας) αύθις του δρόμον του βιοτικού κατερχόμεθα τον αυτόν κύκλον δια πάσης της ζωής ημών ανελίττοντες, έως αν ο άπειρος ημάς εκείνος αιών διαδέξηται, ο διαστήματι χρόνου και ηλίου φορά μη μετρούμενος. Η μεν παρούσα ημέρα, (προκείσθω γαρ τω λόγω οίον ήδυσμα τοις φιλοκάλοις υμίν), κατά μεν το ιστορικώς γενόμενον και τελούμενον, αρχή της χρονικής υπάρχει ανακυκλήσεως, Ίνδικτα λεγομένη τη Ρωμαίων φωνή· ούτω γαρ εκείνοι τον ορισμόν ονομάζουσιν. Εβραίοις μεν γαρ αρχή του χρόνου νενόμισται ο Νισάν (Μάρτιος), παρ’ αυτοίς ούτως ονομαζόμενος, αρχή τυγχάνων της εαρινής ισημερίας και της κοσμογενέσεως, ως δηλοί των βοτάνων και θάμνων και δένδρων η βλάστησις.

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΝ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου.

Θαυμασταί των Ορθοδόξων αι πανηγύρεις φαιδραί των Μαρτύρων αι μνήμαι, ανεπαίσχυντοι των ευσεβών αι ευωχίαι. Ουχ εορτάζομεν χρόνον τον αστάτως κινούμενον· ου σεβόμεθα ενιαυτόν την της ανθρώπων ζωής δαπάνην· ου προσκυνούμεν αιώνα τον εις φθοράν ημάς έλκοντα. Ου λατρεύομεν τη κτίσει· σύνδουλα γαρ τα γεγονότα. Ου θεραπεύομεν την ύλην· εξ ούκ όντων γαρ υπέστη. Ως γαρ αρχήν γενέσεως έσχε ταύτα, και φθοράς υπόκεινται τέλει. Ου σεβόμεθα ουρανόν· ως καπνός γαρ εστερεώθη. Ου σεβόμεθα στερέωμα· εκρυσταλλώθη. Ου σεβόμεθα το φως· λόγω γαρ εδημιουργήθη. Ου σεβόμεθα την σελήνην· σχήματι γαρ εκοσμήθη. Ου σεβόμεθα την γην· εξ ύδατος γαρ ανειλκύσθη. Ου σεβόμεθα το πυρ· υλικόν γαρ το στοιχείον. Ου προσκυνούμεν το ύδωρ· ρέουσα γαρ η φύσις. Ου λατρεύομεν τω χρόνω· ουχ έστηκε γαρ, αλλ’ αφίσταται. Ου σεβόμεθα την ημέραν· διατάξει γαρ γουλεύει. Πάντα χρόνω γηρά, και χρόνος μετά πάντα γηρά. Θεός δε μόνος παλαιότητος ανώτερος· και δείκνυσιν η της συντελείας ημέρα.

ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΑΡΘΕΝΕ --- Orthodox Hymns

Τη Α΄ (1η) του μηνός Σεπτεμβρίου αρχή της Ινδίκτου, ήτοι του νέου έτους.

Η Αγία του Θεού Εκκλησία εορτάζει σήμερον την Ινδικτιώνα, δια τρεις αιτίας· πρώτον, επειδή αυτή είναι αρχή του χρόνου· δια τούτο δε και παρά των παλαιών Ρωμαίων πολλά ετιμάτο εξ αρχαίων χρόνων. Ινδικτιών δε κατά την ρωμαϊκήν, ήτοι την λατινικήν γλώσσαν, θέλει να είπη ορισμός. Και δεύτερον εορτάζει ταύτην η Εκκλησία, επειδή κατά την σημερινήν ημέραν μετέβη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Ιουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το βιβλίον του Προφήτου Ησαϊου, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Λουκά δ: 16),

ΑΘΕΪΑ, Η ΣΙΩΠΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Εἶναι γεγονός ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος δέν πολυενδιαφέρεται γιά τά πνευματικά καί μάλιστα γιά τά δογματικά θέματα, πού ἀποτελοῦν τό θεμέλιο καί τήν πηγή τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί τῆς σωτηρίας. Ἡ σημερινή κουλτούρα καί γενικότερα ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα ὄχι μόνο εὐνοεῖ μιά τέτοια νοοτροπία ἀλλά καί ἐξωθεῖ σʼ αὐτήν. Ἄλλωστε τό στίγμα τοῦ «φονταμενταλισμοῦ» καί ἡ μομφή τῆς μισαλλοδοξίας συνοδεύουν ἀνεξέλεγκτα κάθε προσπάθεια γιά τήν διατήρηση τῶν παραδεδομένων ἀξιῶν, πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς πνευματικῆς μας οἰκοδομῆς. Κάτω ἀπό ὅλες αὐτές τίς ἔμμεσες πιέσεις ὁ σημερινός ὀρθόδοξος χριστιανός ἀβασάνιστα ἀποδέχεται τά δελεαστικά κηρύγματα Οἰκουμενισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ ὁδοστρωτήρα καί ἰσοπεδωτῆ τῶν δογμάτων, καί περνᾶ στά «ψιλά γράμματα» τίς δογματικές διαφορές. Ὡστόσο, εἶναι λάθος καί παράπτωμα πνευματικό νά ἀδιαφοροῦμε γιά τά δόγματα· νά τά  θεωροῦμε σχολαστική ἐνασχόληση τῶν θεολόγων, ἀνούσιο καί ἐνοχλητικό πονοκέφαλο γιά μᾶς τους «ἁπλούς χριστιανούς».

Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος : κήρυγμα προβληματισμού

Αμαρτωλά γονίδια ή δικαιώματα στον διάβολο; (3)

(το κολυμπάρι πίσω απο την θεωρία της "κυτταρικής μνήμης")

Ιδού διατί οι εισαγγελείς της Κύπρου διώκουν το Άγιο Πνεύμα στο πρόσωπο του πανιερωτάτου μητροπολίτου Μόρφου κυρού Νεοφύτου.

 Είναι γνωστόν, αγαπητοί αναγνώστες της «Ορθοδόξου Φωνής», ότι η  Εκκλησία μας παραγγέλει στα πιστά της τέκνα δια του στόματος του Χριστού, του Αποστόλου Παύλου τα εξής (Α΄ Κορ. ε΄, 1-12) : «ουκ οίδατε ότι μικρά ζύμη το όλον φύραμα ζυμοί;… έγραψα υμίν μη συναναμίγνυσθαι πόρνοις και ου πάντως τοις πόρνοις του κόσμου τούτου ή τοις πλεονέκτες ή τοις άρπαξιν ή ειδωλολάτρες, επεί οφείλετε άρα εκ του κόσμου εξελθείν. Νύν δε έγραψα υμίν μη συναναμίγνυσθαι εάν τις αδελφός ονομαζόμενος πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή λοίδορος ή μέθυσος ή άρπαξ, τω τοιούτω μηδέ συνεσθίειν.... και εξαιρείται τον πονηρόν εξ υμών αυτών».

Ο λόγος για τον οποίο ο Απόστολος διατάσσει αγιοπνευματικά τους Κορινθίους (αλλά και κάθε ορθόδοξο χριστιανό) όχι μόνον να μην κάνουν «συνανάμιξη» αλλά ούτε καν  να τρώνε μαζί με τους αμαρτωλούς εξηγείται παρακάτω, όπου ο Παύλος γράφει (Α΄Κορ. στ΄,15-19): « ουκ οίδατε ότι τα σώματα υμών μέλη Χριστού εστίν; Άρα ουν τα μέλη Χριστού ποιήσω μέλη πόρνης; Μη γένοιτο. Ή ουκ οίδατε ότι ο κολλώμενος τη πόρνη έν σώμα εστίν;».

Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η αμαρτία  είναι μολυσματική νόσος και «κολλιέται», οπότε ο Απόστολος για να προφυλάξει τους χριστιανούς τους παραγγέλλει όχι μόνο  να μην έρχονται σε σαρκική επαφή μαζί τους, αλλά ούτε κάν να τους συναναστρέφονται  ή  και να  τρώνε μαζί τους.

 Ότι η αμαρτία του σοδομισμού «κολλιέται» από το περιβάλλον που ζεί κανείς, το βλέπουμε ξεκάθαρα στα Σόδομα. Η Αγία Γραφή γράφει ότι στην απόπειρα βιασμού των Αγίων Αγγέλων συμμετείχαν οι πάντες, από γερόντων μέχρι νεανίσκων. Οι νεανίσκοι δεν θα συμμετείχαν παρά μόνο εάν δεν είχαν «κολλήσει» την αμαρτωλή συμπεριφορά από το περιβάλλον τους.  Μπορεί όμως να   ζούσαν σε περιβάλλον μεγάλης αμαρτίας, όμως ελεύθερα υιοθέτησαν  - και όχι αναγκαστικά  - την συμπεριφορά των γονέων και των γειτόνων τους σαν κάτι το «φυσιολογικό». Επομένως είχαν ατομική ευθύνη για την συμπεριφορά τους. Ποιο περιβάλλον ή ποια «διαβολικά γονίδια»  θα  ανάγκαζαν ποτέ με την βία  τους νεανίσκους, να τρέχουν  να ασελγήσουν πάνω στους Αγγέλους; Ασφαλώς με την θέλησή τους πήγαιναν. Βέβαια η αμαρτία «κολλιέται» και χωρίς να εκδηλώνεται αμέσως φανερά. Αυτό το βλέπουμε  τόσο στη γυναίκα  όσο στις κόρες του Λώτ, οι οποίες θεληματικά  είχαν δεχθεί μέσα στη ψυχή τους το μπόλιασμα της αμαρτίας, είχαν δηλαδή ψυχολογικά - όχι σωματικά - κολλήσει τα δαιμόνια των Σοδόμων, οπότε τελικά είχαν τις συνέπειες που όλοι μας γνωρίζουμε.

 Αυτή λοιπόν  την διδασκαλία της Εκκλησίας μας  εδίδασκε  και ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο οποίος με το αγιοπνευματικό διορατικό του πνεύμα μας μετέδωσε και μια  επιπλέον  πληροφορία, εκείνη που αφορά το ποσοστό  ευθύνης που έχει ο άνθρωπος και το περιβάλλον του για την διάπραξη  της αμαρτίας. Μας είπε δηλαδή ο Άγιος Πορφύριος, ότι ένα αμαρτωλό και γεμάτο δαίμονες περιβάλλον μπορεί μεν να παρασύρει και να σπρώξει έναν άνθρωπο στην αμαρτία, αλλά το περιβάλλον αυτό παίρνει μόνο το  30% της ευθύνης. Το υπόλοιπο 70% της ευθύνης ανήκει αποκλειστικά στην ελεύθερη βούληση και επιλογή του ανθρώπου, αυτό που οι Πατέρες της Εκκλησίας  ονομάζουν «αυτεξούσιον». Επομένως   στην ελευθερία του αυτεξουσίου του ανθρώπου κυρίως οφείλεται η αμαρτία, λιγώτερο στο περιβάλλον και, φυσικά, καθόλου στα «διαβολικά γονίδια» της «κυτταρικής μνήμης» των κολυμπαριστών πεπλανημένων κληρικών.

 Ένα παράδειγμα από την καθημερινή ζωή ίσως να βοηθήσει καλύτερα. Ας υποθέσουμε ότι οδηγεί κάποιος  ένα αυτοκίνητο μεθυσμένος και σκοτώνει έναν άνθρωπο. Ποιος έχει την ευθύνη; Ο οδηγός(ψυχή) ή το αυτοκίνητο (σώμα, γονίδια, "κυτταρική μνήμη"); Ας υποθέσουμε επίσης ότι ο οδηγός αυτός είχε δάσκαλο (γονείς, περιβάλλον) που τον έμαθε να περνάει με κόκκινο. Ο οδηγός ξέρει ότι είναι πολύ επικίνδυνο αυτό, αλλά παρόλα αυτά περνάει με κόκκινο και σκοτώνει ή σκοτώνεται. Ποιος φταίει; Ο δάσκαλος (το περιβάλλον, οι γονείς, οι γείτονες κλπ) ή ο οδηγός(ελεύθερη βούληση,αυτεξούσιο); Ίσως μερικοί πάλι ισχυριστούν ότι φταίνε τα φρένα του αυτοκινήτου ("διαβολικά"γονίδια αμαρτίας από τους γονείς). Ναι, αλλά γιατί δεν πέρασε το αμάξι από συνεργείο; (βάπτισμα, χρίσμα,εξομολόγηση, θεία κοινωνία);

 Βλέπουμε λοιπόν ότι οι κύριοι εισαγγελείς της Κύπρου, αδίκως  καταδιώκουν τον πανιερώτατο μητροπολίτη Μόρφου  κυρό Νεόφυτο. Η διδασκαλία του Αγίου Πορφυρίου ταυτίζεται απολύτως με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας και  είναι απολύτως συμβατή ακόμη με την εγκληματολογική εμπειρία του κοινού ποινικού κώδικα. Διότι είναι σε όλους τους εισαγγελείς και τους δικαστές πολύ  γνωστό, ότι το περιβάλλον ενός ανθρώπου παίζει μεν ρόλο στην  πορεία της ζωής  του, αλλά τον κύριο και σπουδαιότερο ρόλο τον έχει η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου και το αυτεξούσιό του. Γι’ αυτό και οι δικαστές την ποινική ευθύνη την καταλογίζουν κυρίως στην ελεύθερη βούληση και όχι στα δήθεν αμαρτωλά   γονίδια του εγκληματία, ενώ του δίνουν ελαφρυντικά αν παρασύρθηκε από  τους γονείς του και το περιβάλλον του. Το ίδιο διδάσκει και ο Άγιος Πορφύριος,  το ίδιο λέγει και η Εκκλησία μας, το ίδιο είπε και ο πανιερώτατος Μόρφου κκ Νεόφυτος. Επομένως δεν υπάρχει πουθενά προσβολή των γονέων, ούτε στοχοποίηση του αμαρτωλού, αλλά ούτε και  καταδίκη του αμαρτωλού με την διδασκαλία αυτή  της Εκκλησίας μας. Ο πανιερώτατος κηρύσσει ΜΕΤΑΝΟΙΑΝ και ουχί μισαλλοδοξίαν κύριοι εισαγγελείς της Κύπρου!

Στην επόμενη επικοινωνία μας, αγαπητοί, θα  αναφερθούμε στη διδασκαλία δύο μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας πάνω στο θέμα αυτό.

Σχολιασμός και ερωτήματα στις κριτικές θέσεις του Σεβ. Μητροπολίτη Ναύπακτου κ. Ιερόθεου σε μέρος του άρθρου του στην παρέμβαση με τίτλο :

Οἱ ἐκκλησιολογικές μετα-πτώσεις τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας

4. «Κοινή Δήλωση» τοῦ Πάπα καί τοῦ Πατριάρχου Μόσχας στήν Ἀβάνα

http://www.parembasis.gr/index.php/el/5870-2019-08-09

Σεβασμιότατοι, σεβαστοί πατέρες, αδερφοί και αδερφές εν Κυρίω, 

Χαίρετε και ελπίζετε πάντοτε, 

Παρακολουθώντας εναγωνίως την προσπάθεια τουλάχιστον εξίσωσης του Οικουμενισμού μεταξύ των δυο ισχυρών Πατριαρχείων της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το διαφαινόμενο οριστικό σχίσμα, μελέτησα τόσο τις επίσημες θέσεις της ρωσικής πλευράς, όσο και την (σύμφωνα με τον π. Άγγελο Αγγελακόπουλο της Ι. Μητρόπολης Πειραιώς)  «αποδεικτική» κορωνίδα του υπό εξέταση ρωσικού πατριαρχικού οικουμενισμού, την κοινή δήλωση Πάπα – και Πατριάρχη Κύριλλου στην Αβάνα το 2016 [2]. Αυτή συνοψίζεται επίμαχα στην κριτική του άρθρου του Σεβ. Ναύπακτου. Οι αριθμημένες απαντήσεις εδώ αναλογούν στις δικές του αριθμημένες παρατηρήσεις και κριτικές του προεκτάσεις. 

Οι τρεις απελευθερώσεις της Βορείου Ηπείρου – Ο Σεβαστιανός για τις Μεγάλες Δυνάμεις

Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων (21 Φεβρουαρίου 1913) από τον τουρκικό ζυγό, ο Ελληνικός στρατός συνεχίζει ελευθερώνοντας μία μία και τις πόλεις της Βορείου Ηπείρου μέχρι έξω από τον Αυλώνα. Μερικές μάλιστα πόλεις της Βορείου Ηπείρου ανέκτησαν νωρίτερα την ελευθερία τους (π.χ. Χειμάρρα με τον Σπ. Σπυρομήλιο 5/10/1912 , Κορυτσά με τον Παν. Δαγκλή 7/12/1912).

Στις 17 Δεκεμβρίου 1913 η Ιταλία και η Αυστροουγκαρία, δυστυχώς, εξυπηρετώντας δικά τους συμφέροντα, με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας δημιουργούν για πρώτη φορά το Αλβανικό κράτος, περιέχοντας στα όριά του προς ενίσχυση της νεοϊδρυθείσης Αλβανίας και τη Βόρειο Ήπειρο.

Ο παπισμός επίβουλος της Ορθοδοξίας

Όλοι οι λαοί του κόσμου έχουν πλέον μάθει, ότι το θεομίσητον καθε­στώς του παπισμού εβοήθησεν αποφασιστικώς εις την κατάληψιν της εξουσίας υπό των δικτατόρων Μουσο­λίνι και Χίτλερ, οι οποίοι παρεσκεύασαν τον Β’ παγκόσμιον πόλεμον. Ποίος θα το απαλλάξη από την τρομακτικήν αυτήν ιστορικήν ευθύνην δια τον θάνα­τον τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων και τόσων δει­νών; Αντορθόδοξος δε είναι, διότι ο παπισμός, λόγω της κοσμικής δομής του και μέσα στα πλαίσια των προθέσεών του, όπως δια της καθολικοποιήσεως των πάντων υποτάξη τους πάντας υπό τους πόδας του πά­πα, τα πάντα μετέρχεται δια να καταστρέψη την Ορθοδοξίαν, η οποία αποτελεί ένα συνεχή, βοώντα και σιωπηλόν έλεγχον της νοθεύσεως του Δυτικού Χρι­στιανισμού.


Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τας επαισχύντους παπικάς σταυροφορίας εις βάρος του «σχισματικού» Βυζαντίου και την επί δύο αιώνας φραγκικήν κατάληψιν της Κωνσταντινουπόλεως, που απετέλει την πρώτην άλωσίν της;
Ποίος δεν γνωρίζει σήμερον τον λόγον του πά­πα Ευγενίου του Ε’ κατά την άλωσιν της Κωνσταντι­νουπόλεως: «Δεν θα εχαιρόμην τόσον πολύ εάν είχωμεν δέκα νίκας κατά των Τούρκων, όσον χαίρομαι σή­μερον δια την υποδούλωσιν των “σχισματικών”»!
Ποίος δεν γνωρίζει ότι η καταστροφή τεσσά­ρων εκατομμυρίων Ορθοδόξου Ελληνικού λαού εις την Μ. Ασίαν, οφείλετο εις τας μηχανορραφίας του παπισμού, φοβουμένου την επανεγκατάστασιν ενός νέου βυζαντινού κέντρου της Ορθοδοξίας, αντιπάλου του παπισμού; «Ήλθαν εις το φως διάφορα έγγραφα, που απεδείκνυον ακλόνητα, ότι το Βατικανόν, όπως και άλλες δυνάμεις, είχε παρακινήσει την Γαλλίαν (και την Ιταλίαν) να βοηθήσει τους Τούρκους, διότι δεν ήθελεν να πάρουν οι Ορθόδοξοι Έλληνες την Κωνσταντινούπολιν. Το Βατικανόν εφοβείτο ότι η ελ­ληνορθόδοξος Εκκλησία θα εγίνετο σοβαρός αντίπα­λός του εις περίπτωσιν που θα εδραιώνετο εις το παλαιόν της κέντρον του Ανατολικού Χριστιανισμού… Την ιδίαν εποχήν εκολάκευε την Σοβιετικήν Ένωσιν με την ελπίδα να υποτάξη την Ορθόδοξον Εκκλησίαν της εις τον Καθολικισμόν…».

ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ... ΑΙΝΕΙΤΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ... --- Orthodox Hymns

Τη ΛΑ΄ (31η) Αυγούστου, η ανάμνησις της εν τη αγία Σορώ καταθέσεως της ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ

της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών ΘΕΟΤΟΚΟΥ, εν τω σεβασμίω αυτής Οίκω τω όντι εν τοις Χαλκοπρατείοις, ανακομισθείσης από της Επισκοπής Ζήλας επί Ιουστινιανού του βασιλέως, εν έτει φλ΄ (530), και η ανάμνησις θαύματος γεγονότος δια της επιθέσεως της Τιμίας Ζώνης επάνω εις την βασίλισσαν Ζωήν, την σύζυγον του εν βασιλεύσιν αοιδίμου Λέοντος του σοφωτάτου βασιλέως, εν έτει ωπστ΄ (886).                                                                                                                                   
Καθ’ όλον το έτος είμεθα υπόχρεοι να ευχαριστώμεν και να δοξάζωμεν πρώτον μεν την υπερτάτην και Παναγίαν Τριάδα, Πατέρα, Υιόν και Πνεύμα Πανάγιον, τον ένα και μόνον Θεόν, όστις μας έπλασε και ανέπλασε δια την πολλήν αυτού ευσπλαγχνίαν και αγαθότητα· δεύτερον δε την Υπερένδοξον και Αειπάρθενον Θεοτόκον, δι’ ης απηλαύσαμεν και απολαμβάνομεν τόσα αγαθά, τα οποία υπερβαίνουσι κατά τον αριθμόν τα άστρα του ουρανού και την ψάμμον της θαλάσσης.

Συγκέντρωση Σχολικών Eιδών στην Ευαγγελίστρια Πειραιώς για τις οικογένειες μικρών παιδιών με οικονομικά προβλήματα

Εν όψει της ενάρξεως του σχολικού έτους και στα πλαίσια της προσπάθειας της Ενορίας της Ευαγγελίστριας Πειραιώς για την στήριξη των οικογενειών με οικονομικές δυσκολίες, συγκεντρώνουμε σχολικά είδη, τα οποία θα διατεθούν σε οικογένειες με μικρό ή και καθόλου εισόδημα. Τα είδη τα οποία συγκεντρώνουμε είναι: σχολικές τσάντες, τετράδια, μολύβια, στυλό, μπλοκ ζωγραφικής, γόμες, κασετίνες, ξυλομπογιές, μαρκαδόρους, φόρμες γυμναστικής, αθλητικά είδη κ.λπ.

«Διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ καὶ ΦΥΓΕΤΩΣΑΝ ΟΙ ΜΙΣΟΥΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ» -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὑπέροχος καί μεσσιανικός ὁ 67ος ψαλμός τοῦ Δαβίδ. Ἕνα διαμάντι ποιητικό καί πολύ ἐκλεκτό. Ὁ πρῶτος κιόλας, στίχος, μοιάζει μέ θριαμβευτικό ἐμβατήριο: «Ἀναστήτω ὁ Θεός, καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ, καί φυγέτωσαν ἀπό προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν». Ποιός νά τά βάλει μέ το Θεό, μπορεῖ; Ποιός νά Τόν καταβάλει; Ποιός νά σταθεῖ ἀγέρωχος μπροστά Του; Ποιος εἶναι δυνατό καί μόνο, νά Τον ἀτενίσει; Ὅπως διαλύεται και ἐξαφανίζεται ὁ καπνός, ἔτσι ἐξαφανίζονται οἱ ἐχθροί τοῦ Θεοῦ καί ὅπως λυώνει τό κερί μπροστά στή φωτιά, ἔτσι κι αὐτοί λυώνουν μπροστά στη θεία παρουσία.

Τήν Ἑλλάδα μας τήν κάναμε ἀγνώριστη.

Τῆς δώσαμε χίλια τραύματα καί τῆς ἀνοίξαμε χίλιες πληγές. Σφαδάζει κυριολεκτικά, ἀπό τόν πόνο. Ἔχει καταντήσει χλεύη τῶν ἐθνῶν. «Ὀνειδισμός καί χλευασμός τοῖς κύκλω ἡμῶν». Ἔξω ἀπειλές, και μέσα προδοσίες. Κλοπές, ληστεῖες, ψεύδη, παιδεραστίες, ὁμοφυλοφιλίες, ἀσέλγειες, πορνεῖες, μοιχεῖες, φθόνοι, φόνοι, μίση καί κακίες, συκοφαντίες, ἐμπρησμοί, δολοφονίες, αἵματα, ἀπαγωγές ἀνθρώπων, ἐμπόριο λευκῆς σάρκας, ἐμπόριο βρεφῶν, ἱερῶν ναῶν ἱεροσυλίες καί ἐμπρησμοί, διωγμός ἱερέων ἀπό τά σχολεῖα τῶν παιδιῶν μας, ἀθεΐα καί ἐκκλησιομαχία καί περιφρόνηση τῆς προσευχῆς καί τῆς λατρείας, σεξουαλική ἀγωγή στά μικρά τά παιδιά —ὥστε ἡ ἠθική διαφθορά νά κατακάψει τά πάντα— καί ἀγώνας κατά τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν, καί ὁ πολιτικός γάμος, καί οἱ ἐλεύθερες συμβιώσεις, καί ἡ πολιτική κηδεία, καί ἡ καύση τῶν νεκρῶν...κλπ. κλπ. Θεέ, μου! Πῶς καταντησαμε εμείς οἱ «Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες» τήν Ἑλλάδα μας, τή χώρα μας, τόσο ἀγνώριστη;

- Εσύ σε ποιά εκκλησία ανήκεις;

«του Βυζαντίου, της Ρώμης, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας, των Ιεροσολύμων; Ορίστε, όλες αυτές και μαζί και οι επαρχίες τους ενώθηκαν. Αν είσαι, λοιπόν, και εσύ της Καθολικής Εκκλησίας, ενώσου...
Σ’ αυτούς, ο μακάριος αποκρίνεται:
- Καθολική Εκκλησία είπε ο Κύριος, ότι είναι η ορθή και σωτήρια ομολογία της πίστεως, γι’ αυτό και μακάρισε τον Πέτρο, που ομολόγησε καλά, πάνω στον οποίο διεκήρυξε ο Θεός των όλων ότι θα οικοδομήσει αυτή την Εκκλησία.

( βλ. Φιλοκαλία 15Γ, Μαξίμου Ομολογητού, Θεσ/κη 1995, σ. 313)

Μητρ. Πειραιώς Σεραφείμ : ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Ἐπειδή ὑπῆρξε σχετική ἀρνητική πληροφόρησις ὅτι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ ἠρνήθη νά δεχθῆ ἐκπροσώπους τῆς Ἀρμενικῆς Κοινότητος, δημοσιοποιοῦμε τόσον τό ὑποβληθέν αἴτημα τῆς «Μητρόπολης Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος», ὅσον καί τήν ἀπάντησιν τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου, ἡ ὁποία δέν ἔγινε δεκτή ἀπό τήν Ἀρμενική Κοινότητα.

 Ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙωσ

Ἀκτὴ Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Email: impireos@hotmail.com

Τηλ. Κέντρο 210 4514833

Fax 210 4518476

᾿Αριθμ. Πρωτ. 131                       ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 25^ῃ Φεβρουαρίου 2019

 

Πρός Τόν

Ἐλλογιμώτατον Κύριον

Dr. Παῦλον Τσολακιάν

Πρόεδρον

Ἐθνικοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου

Μητροπόλεως Ὀρθοδόξων Ἀρμενίων Ἑλλάδος

Κριεζῆ 10

105 35 ΑΘΗΝΑΙ

Ἐλλογιμώτατε κ. Πρόεδρε,

                      Εἰς ἀπάντησιν τῆς δι’ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου ἀπό 20/2/2019 ἀποσταλείσης Ὑμετέρας ἐπιστολῆς, δι’ ἧς αἰτεῖσθε συνάντησιν μεθ’ ἡμῶν, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Ὑμετέρου θρησκευτικοῦ ἡγέτου κ. Κεγάμ καί τριῶν μελῶν τῆς «Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Μητροπόλεως»Ὑμῶν, μετά πολλῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης  ἀναφέρομεν Ὑμῖν ὅτι ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶμεν τόν ἀδελφόν Ἀρμενικόν λαόν καί ἱστάμεθα μετ’ εὐλαβείας καί δέους ἐνώπιον τῶν μαρτύρων  τῆς Ἀρμενικῆς Γενοκτονίας, τῶν διά πολυωδύνων βασάνων τελειωθέντων ὑπό τῆς Τουρκικῆς θηριωδίας. Αἰσθανόμεθα οἱ Πανέλληνες πρός τόν Ὑμέτερον λαόν βαθυτάτην ἀδελφικήν ἀγάπην, διότι μᾶς ἐνώνουν δεσμοί φιλίας καί κοινοί ἀγῶνες.

                        Τελοῦντες ἐν κοινωνίᾳ ἀγάπης μεθ’ Ὑμῶν, δυστυχῶς δέν εὑρισκόμεθα εἰς εὐχαριστιακήν κοινωνίαν καί μετοχήν, διότι ἡ Ὑμετέρα θρησκευτική παραδοχή ἀπεκόπη ἐκ τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό 491 μ.Χ., ὅτε διά πολιτικούς κυρίως λόγους καί ἰδίᾳ ἕνεκα τῆς μή βοηθείας τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τούς κατά τῶν Περσῶν ἀγώνας, τό Ἀρμενικόν Ἔθνος ἀπέρριψε τά ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἐδέχθη τάς κακοδοξίας καί αἱρέσεις τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Μονοθελητισμοῦ καί τοῦ Μονοενεργητισμοῦ ὑπό τόν θεοπασχητικόν αὐτῶν χαρακτῆρα, μέ τάς Συνόδους τοῦ Βαγκαρσαπάτ (491 μ.Χ.) καί τήν Α΄καί Β΄ ἐν Δοβίν (525-527 μ.Χ.).

----

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἀξίζουν πολλά συγχαρητήρια στόν Σεβ. κ. Σεραφείμ διά τήν Ὀρθόδοξον ὁμολογητικήν αὐτήν στάσιν του ἔναντι τῶν αἱρετικῶν Μονοφυσιτῶν. Ἀναμένομεν, ὅμως, νά εἴπῃ τά αὐτά καί εἰς τούς παναιρετικούς Οἰκουμενιστάς, Βαρθολομαῖον, Ἱερώνυμον, Ἰγνάτιον κ.ἄ., ἀντί νά συλλειτουργῇ μετ' αὐτῶν.

30 Αυγούστου 2019 - 6:19 π.μ

Ποιες εισηγήσεις έχει δεχθεί ο Ιερώνυμος για την αυτοκεφαλία της «νέας Εκκλησίας» της Ουκρανίας

Δύο επιτροπές που συστάθηκαν από την Εκκλησία της Ελλάδος είχαν αντιρρήσεις για την αναγνώριση της «νέας εκκλησίας» της Ουκρανίας. Tο ζήτημα θα παραπεμφθεί στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Στην Αθήνα, από τις 26 έως τις 28 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

«Η Διαρκής Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν μπορεί να πάρει απόφαση και το θέμα πρέπει να τεθεί στην Ιεραρχία», δήλωσε ωστόσο πηγή από την Εκκλησία της Ελλάδος στο Sputnik.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, είχαν συσταθεί δύο επιτροπές για τη μελέτη της νομιμότητας της παραχώρησης αυτοκεφαλίας, την επιτροπή «Δογματικών και Νομοκανονικών Ζητημάτων» και την επιτροπή «Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών Σχέσεων».