ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ...ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ(28-4-2019) π. Γεώργιος Αγγελακάκης

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΟΔΟΧΟΝ ΠΗΓΗΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΕΣ ΤΗ ΑΜΑΡΤΙΑ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΤΕΛΩΜΕΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΙΑΝ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ.

(Θεοδώρου Ζωγράφου Ιωαννίτου. Βόλος 1914).

«Ος αν πίη εκ του ύδατος, ου εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήση εις τον αιώνα· αλλά το ύδωρ, ο δώσω αυτώ, γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. δ: 14).

Συνήλθομεν σήμερον, αγαπητοί, εν τω ιερώ τούτω Ναώ φαιδροί, ίνα ευχαριστηρίους ύμνους προς τον εκ νεκρών αναστάντα Σωτήρα ημών αναπέμψωμεν και την επέτειον εορτήν της Ζωοδόχου Πηγής επιτελέσωμεν. Εκ της ακενώτου ταύτης Πηγής της Θεοτόκου αντλούντες σήμερον θάρρος και ισχύν τον υπέρ ημών υπομείναντα θάνατον σταυρικόν και αναστάντα εκ νεκρών και ζωήν χαρισάμενον ημίν ως Ύδωρ ζων, σωτήριον και αθάνατον, ας δοξολογήσωμεν, και την Μητέρα Αυτού, την Παρθένον Μαρίαν, ως Πηγήν αέναον του ζώντος τούτου ύδατος ας ανευφημήσωμεν και ευγνώμονες ας αναμνησθώμεν των μεγάλων εκείνων θαυμάτων, άτινα ετελέσθησαν εκ του αγιάσματος αυτής, του οποίου τα ρείθρα ουδέποτε χάνουσι την δύναμιν αυτών την ιαματικήν, αλλά και νυν έτι προχέουσι τους πιστοίς χάριν και θαυμάτων πληθύν. Το περιλάλητον τούτο και εις πάσαν την οικουμένην εξάκουστον αγίασμα της Θεοτόκου πηγάζει εν Κωνσταντινουπόλει και υπ΄ αυτής της Θεοτόκου εφανερώθη εις τον τέως μεν ιδιώτην, είτα δε βασιλέα Κωνσταντινουπόλεως Λέοντα τον Θράκα, τον επικαλούμενον Μακέλλην, κατά τον εξής τρόπον.

Ἡ ἀλήθεια τῶν πεπραγμένων τοῦ Ἰωσήφ Βατοπαιδινοῦ εἰς Χίον

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΝ

10 Μαρτίου 2019

Ἀξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Στὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 2246 φύλλον τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, ὑπάρχει δημοσίευμα τοῦ π. Ἰωσὴφ Διονυσιάτου μὲ τίτλο «ἐξομολογήσεις διὰ τὸν Ἰωσὴφ Βατοπαιδινόν».

Στὸ ἄρθρο ἀναφέρει ὁρισμένα γεγονότα γιὰ τὸ Μοναστήρι μας, ὡς εἰδήμων ὅπως ἰσχυρίζεται, ἐνῶ ἐμεῖς δὲν τὸν γνωρίζομε καθόλου.

Ἐπειδὴ λοιπὸν ὑπάρχουν ὁρισμένες ἀνακρίβειες, θέλομε ἐν φόβῳ Θεοῦ, νὰ ἐκθέσωμε τὴν ἀλήθεια.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (8) μέρος

Διαφάνεια ή ψευδαίσθηση; -- Του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη, Καθ. Παν. Αθηνών

Η διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως, σαν στόχος της πνευματικής μας ζωής, αποκτάται, όπως γνωρίζουμε, με την εργασία της νήψεως και της εγρηγόρσεως.

Ίσως, θα έλεγε κανείς, ότι η διαφάνεια αυτή είναι μια αδιάλειπτη νηπτική λειτουργία και ποτέ μια ποιότητα πνευματικής ζωής σε σταθερή και αναλλοίωτη εικόνα αυτοσυνειδησίας. Διαφάνεια και νήψη, σαν όροι πνευματικής ζωής, δεν διαφέρουν ουσιαστικά. Κι οι δυο όροι δηλώνουν μια προσπάθεια πνευματικής διαύγειας. Ίσως η μόνη διαφορά να βρίσκεται στο γεγονός ότι εμείς τείνουμε να εννοούμε τη διαφάνεια σαν καρπό της νήψεως. Σ’ αυτή την περίπτωση η νήψη είναι η οδός που μας οδηγεί στο φωτεινό χώρο της πνευματικής ζωής που λέγεται διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως! Αυτό πάλι σημαίνει ότι, αν η νήψη δεν είναι αυθεντική, δεν φθάνουμε ποτέ στην αυθεντική διαφάνεια της χριστιανικής μας συνειδήσεως. Αν δεν γνωρίζουμε να νήφουμε αυθεντικά, η αυτοσυνειδησία μας δεν είναι διαφανής «εν Χριστώ Ιησού», αλλά μια ψευδαίσθηση που συντηρεί απλώς ένα χριστιανικό προσωπείο!

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Τη Γ΄ (3η) Μαϊου, μνήμη των Αγίων ενδόξων Μαρτύρων ΤΙΜΟΘΕΟΥ και ΜΑΥΡΑΣ.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Παρασκευή, 3  Μαϊου 2019                                                                                                 

Τιμόθεος και Μαύρα το αγιώτατον ζεύγος, η ξυνωρίς των Μαρτύρων η ένθεος, κατήγοντο εκ της Θηβαϊδος της Αιγύπτου, ήθλησαν δε επί της βασιλείας Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ -  τε΄  (284 – 305) και Αρριανού ηγεμονεύοντος της εν Αιγύπτω Θηβαϊδος. Τούτων των πανενδόξων Αγίων Μαρτύρων το υπέρ του αληθινού Θεού και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού πανευφρόσυνον Μαρτύριον παραθέτομεν σήμερον εις την αγάπην σας.

Η άλλη διάστασις -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας.

Σαν σήμερα τα στρατεύματά μας απελευθέρωσαν τη Σμύρνη (1919)

Η ευλογία της σημαίας μας από τον μητροπολίτη Χρυσόστομο

Από τον Ελευθέριο Σκιαδά

Στις 2 Μαΐου 1919 η προκυμαία της Σμύρνης ήταν γεμάτη από έξαλλο πλήθος. Ολοι κρατούσαν μικρές γαλανόλευκες σημαίες και καλάθια με λουλούδια. Εκλαιγαν από τη συγκίνηση. Ολα τα σπίτια ήταν στολισμένα με σημαίες, άνθη και τάπητες. Στο λιμάνι έφτασαν τα θωρηκτά «Αβέρωφ», «Λήμνος» και «Κιλκίς». Λίγο πριν από τις οκτώ το πρωί, κοντά στο επιβλητικό κτίριο της Λέσχης των Κυνηγών, αποβιβαζόταν στην προκυμαία πρώτο το 4ο Πεζικό Σύνταγμα. Κάτω από βροχή λουλουδιών βάδιζε προς την πόλη. Ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, φορώντας την αρχιερατική ενδυμασία, ευλογούσε τη σημαία που προπορευόταν και τους αποβιβαζόμενους. Η Ελλάδα, με την απόβαση του Στρατού της στη Σμύρνη, διεκδικούσε την επάνοδο του Μικρασιατικού Ελληνισμού στους κόλπους της.

ΠΩΣ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΩΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ. Ἀπό τόν Α´ Ἠθικόν Λόγον τοῦ Ἁγ. Συμεών τοῦ Νέου Θεολόγου:

«Ἀφοῦ ὅμως ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἐσαρκώθηκε μιά φορά ἀπό την Παρθένον και γεννήθηκε σωματικῶς ἀπό Αὐτήν ἀνεκφράστως καί ὑπέρ λόγον, δέν μπορεῖ Αὐτός νά σαρκωθῆ ἤ νά γεννηθῆ σωματικῶς καί πάλι ἀπό τόν καθένα μας, τί κάνει; Ἀπό ἐκείνη τήν ἄχραντη σάρκα Του, τήν ὁποία προσέλαβε ἀπό τίς ἁγνές λαγόνες τῆς πανάχραντης καί Θεοτόκου Μαρίας, διά τῆς ὁποίας γεννήθηκε σωματικῶς, ἀπό αὐτήν τήν σάρκα μᾶς μεταδίδει γιά βρώση. Καί τρώγοντάς την, ἔχουμε μέσα μας ὅλον τόν ἐνσαρκωμένον Θεό καί Κύριό μας Ἰησοῦν τόν Χριστόν, αὐτόν τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ καί υἱόν τῆς παρθένου και πανάμωμης Μαρίας, τόν καθισμένον δεξιά τοῦ Θεοῦ και Πατρός, ὁ καθένας ἀπό μᾶς τούς πιστούς τρώγοντας αὐτήν τήν σάρκα Του, τόν ἔχομε μέσα μας, κατά τό λεγόμενον ἀπό τόν ἴδιον: “Ἐκεῖνος, πού τρώγει τήν σάρκα μου καί πίνει τό αἷμα μου μένει μέσα μου κι ἐγώ μέσα σ᾽ αὐτόν” (Ἰωαν. ΣΤ´ 56). Μέγας εἶσαι Κύριε καί θαυμαστά τά ἔργα σου»

Η θεολογία του Σταυρού

Ο σταυρικός θάνατος του Χριστού είναι ένα μυστήριον. Έχει όχι μόνον ένα ηθικό, αλλά και ένα μυστηριακό και λειτουργικό νόημα. Είναι το Πάσχα της Καινής Διαθήκης, που η μυστηριακή σημασία αποκαλύπτεται εις αυτόν τον Μυστικόν Δείπνον, για τον οποίον σε παρελθόντα θέματα, περυσινά είχαμε ομιλήσει. Φαίνεται ίσως παράξενο ότι η Ευχαριστία, δηλαδή το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που έλαβε χώρα για πρώτη φορά εις τον Μυστικόν Δείπνον, προηγείται του Γολγοθά. Διότι εκεί, στο υπερώον, ο Ιησούς είπε εις τους μαθητάς του «λάβετε, φάγετε, τοῦ ἐστί το  σῶμα μου. Πίετε (ἐε τοῦ ποτηρίου) πάντες τοῦτο ἐστί τό αἷμα μου».  

«ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΕΑΣΑΜΕΝΟΙ...» -- οσίου Συμεών τού Νέου Θεολόγου

Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους πιστεύουν στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, πολὺ λίγοι ὅμως εἶναι αὐτοὶ ποὺ τὴν βλέπουν καθαρά· κι αὐτοὶ ποὺ δὲν τὴν εἶδαν, δὲν μποροῦν νὰ προσκυνήσουν τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς Ἅγιο καὶ Κύριο.... Καὶ τὸ ἱερότατο λόγιο, ποὺ καθημερινὰ ἔχουμε στὸ στόμα, δὲν λέει «Ἀνάστασιν Χριστοῦ πιστεύοντες» ἀλλὰ τί; «Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ἅγιον Κύριον Ἰησοῦν τὸν μόνον ἀναμάρτητον».

Πῶς λοιπόν μας προτρέπει τώρα τὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ λέμε ὅτι εἴδαμε αὐτὴν ποὺ δὲν εἴδαμε, ἀφοῦ μάλιστα μιὰ φορὰ ἀναστήθηκε ὁ Χριστὸς πρὶν χίλια χρόνια κι οὔτε τότε τὸν εἶδε κανεὶς ν᾿ ἀνασταίνεται;

Holy Pascha (Easter Sunday), Choir of Vatopedi Fathers, Mount Athos, Greece

Τη Β΄ (2α) Μαϊου, μνήμη της ανακομιδής του τιμίου Λειψάνου του εν Αγίοις Πατρός ημών ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του Μεγάλου, Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας.

O Συναξαριστής της ημέρας.
Πέμπτη, 2  Μαϊου 2019                                                                                                                         

Αθανάσιος, ο μέγας Πατήρ ημών, διήγεν αγγελικώς τον εν τη γη βίον, ως τούτο είναι εις πάντας γνωστόν. Διότι τους αγώνας τους οποίους ηγωνίσθη ο αξιομακάριστος ούτος δια την Ορθόδοξον Πίστιν, τους πολέμους και τας αντιστάσεις αυτού κατά των αιρετικών, τας συνεχείς και αδίκους εξορίας, τας οποίας υπέμεινεν, ως και τας συκοφαντίας, και τας ματαίας κατηγορίας, τας οποίας έλαβε παρά των κακοδόξων, ταύτα πάντα διηγούνται πολλοί ιστορικοί, πλατύτερον όμως διηγείται ταύτα ο Θεολόγος Γρηγόριος, γράφονται δε και εις το Συναξάριον της μνήμης αυτού, δια τούτο ολίγα τινά θέλομεν είπει εδώ προς υπενθύμισιν.

Όσιος Ρωμανός ο μελωδός

Ο όσιος Ρωμανός ο μελωδός, αν και δόκιμος εργάτης της αρετής, ήταν όμως εντελώς άμουσος και κακόφωνος. Κι ήταν τόσο πολύ, ώστε συχνά τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν. 

Πατρίδα του ήταν η Έμεσα της Συρίας, και είχε χρηματίσει διάκονος στη Βηρυττό. Το 496, επί αυτοκράτορος Αναστασίου Αʼ, έρχεται στη Βασιλεύουσα. Εδώ αρέσκεται να συχνάζει και να αγρυπνεί στην εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών, αλλά περισσότερο στον ναό της Κυρίας Θεοτόκου « στα του Κύρου », όπου περνούσε το ημερονύκτιο με αγρυπνίες και προσευχές. 
Στην εκκλησία αυτή υπήρχε εικόνα της Kυρίας Θεοτόκου, που τελούσε πάμπολλα θαύματα. Σε αυτή λοιπόν πρόσπεσε ο διάκονος και την παρακαλούσε να του δώσει το χάρισμα της μελωδίας.

ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ Η ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ -- τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ

Ἡ ἑβδομαδιαία Τουρκική ἐπιθεώρηση Aksyon τεῦχ. 1000, δημοσίευσε μία τρομακτική ἀποκάλυψη πού ἐπιβεβαιώνει κατά φοβερό τρόπο καί ἀποκαλύπτει τον βρώμικο σχεδιασμό τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τουρκίας καί τῆς κυβέρνησής της γιά τήν ἐκπόρθηση καί ἰσλαμοποίηση τῆς Εὐρώπης καί τῆς Ἑλλάδος. Ἡ δήλωση στό παρελθόν τοῦ Τούρκου Πρωθυπουργοῦ Τουργκούτ Ὀζάλ ὅτι δεν χρειάζεται πόλεμος μέ τήν Ἑλλάδα για τήν ἐκ νέου κατάκτησή της, ἀλλά ἁπλῶς καί μόνο ἡ βαθμιαία καί μεθοδευμένη ἀποστολή «τριῶν-τεσσάρων ἑκατομμυρίων φανατικῶν μουσουλμάνων», γιά τήν δημογραφική της ἀλλοίωση καί τήν ἐθνοτική της στρέβλωση, ὑλοποιεῖται, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό τό δημοσίευμα, μέ τον καλύτερο τρόπο.

Ποιός σας έφερε; Και γιατί σας έφερε; Και με ποιό σκοπό σας έφερε;

Θέλουν να φτιάξουν Hot Spot σε ιστορικό Μοναστήρι

Αμεση ήταν η αντίδραση του Μητροπολίτη Κίτρους κ. Γεωργίου στην πρόθεση των κρατούντων να δημιουργήσουν κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στην ιστορική Μονή Πέτρας. Ελπίζουνε τα ιερόσυλα αυτά σχέδια να μη περάσουν.

Είναι πραγματικά απίστευτο το θράσος όσων διαχειρίζονται το τεράστιο ζήτημα των προσφύγων: Δεν φτάνει ο ερασιτεχνισμός, η προχειρότητα και κυρίως η Εθνική Προδοσία που συντελείται με τον εποικισμό της χώρας μας με χιλιάδες μουσουλμάνους, κάποιοι δεν σέβονται ούτε τα Ιερά και τα όσια αυτής της χώρας! Έτσι, έφτασαν στο σημείο να ζητήσουν τη δημιουργία κέντρου φιλοξενίας προσφύγων (Hot Spot) Σε ιστορική Ιερά Μονή που βρίσκεται στον Όλυμπο και υπάγεται στη δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους και Κατερίνης!

Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, νέκρωση τοῦ Θανάτου -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ Ὁμοτ. Καθηγ. Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπ. Ἀθηνῶν

Τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς τῆς Ἱστορίας: Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς μέσα στὴν Ἱστορία. Εἶναι αὐτὸ ποὺ διαφοροποιεῖ τὸν Χριστιανισμὸ ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἄλλη θρησκεία. Οἱ ἄλλες θρησκεῖες ἔχουν ἀρχηγοὺς θνητούς, ἐνῶ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Ἀναστημένος Χριστός. «Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ» σημαίνει θέωση καὶ ἀνάσταση τῆς ἀνθρώπινης φύσεως καὶ ἐλπίδα τῆς θέωσης καὶ ἀνάστασης τῆς δικῆς μας ὑποστάσεως. Ἀφοῦ βρέθηκε τὸ φάρμακο, ὑπάρχει ἐλπίδα ζωῆς.

Διὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἀποκτᾶ ἄλλο νόημα καὶ ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος. Ζωὴ σημαίνει κοινωνία μὲ τὸν Θεό. Δὲν εἶναι πλέον θάνατος τὸ τέλος τῆς παρούσας ζωῆς, ἀλλὰ ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Χριστό. Ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα δὲν εἶναι θάνατος, ἀλλὰ προσωρινὸς ὕπνος.

π. Θεόδωρος Ζήσης, Το ουδετερόθρησκο κράτος άγνωστο στην Ελληνική Ιστορία

Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ -- Τοῦ π. Νικηφόρου Νάσσου

Ἀπόψε στούς Ὀρθοδόξους ναούς μας, μέ  αἰσθήματα βαθυτάτης κατανύξεως και μεθέξεως ψυχικῆς θά ψάλλουμε: «ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ ΧΡΙΣΤΕ»… 

 Ἡ μοναδική καί  ἀπαράμιλλη ὑμνολογία τῆς ΜεγάληςἘβδομάδος, ὅπως εὔστοχα ἔχει διατυπωθεῖ, ἀσκεῖ μία μυστηριώδη ἔλξη και δύναμη, πού ἐπιδρᾶ καί ἐξαϋλώνει τούς συμμετέχοντας, πυρπολεῖ καρδιές καί ὑπάρξεις, ἀνάγει στό θεῖο  καί  ὑπερβατικό ἰδεῶδες,  μεταρσιώνει τό στοχασμό, εὐαισθητοποιεῖ τό συναίσθημα, καταξιώνει τό λόγο, χριστοποιεῖ τόν ἄνθρωπο…

Μεγάλη Παρασκευή! Ὁ Θεάνθρωπος ἐπί τοῦ Σταυροῦ! Ἄκρα συγκατάβασις, Κένωσις θεοπρεπής, Ἄγάπη μοναδική τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας πρός ἐμᾶς! Καί ἐμεῖς  οἱ  ἐξαγοραζόμενοι «τῷ τιμίῳ  Αἵματι» τοῦ Ἀσπίλου και Ἀμώμου Ἀμνοῦ, προσεγγίζουμε τό Πάθος καί τή Μοναδική Θυσία Του…μᾶλλον ἐξωτερικά καί συναισθηματικά, λογικά καί ἱστορικά  καί ὄχι ὀντολογικά καί ὑπαρξιακά…

Z Kanon Anastaseos