Ὁ Ἅγιος Διάδοχος Φωτικῆς (Β. Ἤπειρος) στὰ «Ἑκατὸν Πρακτικὰ Κεφάλαιά»:

«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε πλασμένοι κατ᾽ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Τὸ “καθ᾽ ὁμοίωσιν” ὅμως τὸ ἔχουν μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ πολλὴν ἀγάπην ὑποδούλωσαν τὴν ἐλευθερία τους στὸν Θεόν. Γιατὶ ὅταν δὲν ἀνήκουμε στοὺς ἑαυτούς μας, τὸτε εἴμαστε ὅμοιοι μὲ Ἐκεῖνον, ποὺ μᾶς συμφιλίωσε μὲ τὸν ἑαυτόν Του μέσῳ τῆς ἀγάπης. Αὐτὸ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὸ ἐπιτύχη, ἂν δὲν πείση τὴν ψυχή του νὰ μὴ δελεάζεται ἀπὸ τὴν εὔκολη δόξα τοῦ κόσμου τούτου».

Δια να εννοήση δε ο καθείς πόσον μισητή υπήρξε δια την Μητέρα του Θεού η βλάσφημος αίρεσις του Νεστορίου

Θα αναφέρωμεν εδώ, την ιστορίαν την οποίαν διηγούνται οι πατέρες του Λειμωναρίου Σωφρόνιος και Ιωάννης, οι οποίοι γράφουν ούτως: Επήγαμεν εις τον αββάν Κυριακόν τον πρεσβύτερον της Λαύρας του Καλαμώνος, ήτις κείται πλησίον του Ιορδάνου, ο οποίος μας είπε ταύτα. Εν μια των ημερών είδον καθ’ ύπνους την Κυρίαν Θεοτόκον με λαμπρόν και φωτεινόν πρόσωπον, ενδεδυμένην με πορφυρούν ιμάτιον και ακολουθουμένην από δύο ιεροπρεπείς άνδρας, η οποία εστέκετο έξω από το κελλίον μου· εγώ δε εγνώρισα ότι είναι η Δέσποινα Θεοτόκος, και ότι οι δύο άνδρες οι συν Αυτή ήταν οι Άγιοι Ιωάννης ο Βαπτιστής και Ιωάννης ο Θεολόγος. Όθεν εξήλθον από το κελλίον μου και προσκυνήσας την Κυρίαν Θεοτόκον, παρεκάλουν Αυτήν να εισέλθη δια να ευλογήση το κελλίον μου· η δε Θεοτόκος δεν έστεργε παντελώς· επειδή δε εγώ πολλήν ώραν παρεκάλουν Αυτήν λέγων, «μη αποστραφήτω, ω Δέσποινα, ο δούλος Σου εντροπιασμένος από Σου και ωνειδισμένος» και άλλα παρόμοια, Εκείνη βλέπουσα προς εμέ απεκρίθη μοι λέγουσα· «έχεις τον εχθρόν μου μέσα εις το κελλίον σου και πως ζητείς να εισέλθω εις συτό»; Και τούτο ειπούσα έγινε άφαντος.

ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ ΜΑΣ – του αειμνήστου Γεωργίου Ζερβού

Πολλοί Σεβασμιώτατοι Μητροπολῖται τῆς Ἐκκλησίας μας ἔχουν ταραχθῆ ἀπὸ τὴν κατακραυγὴν τοῦ πιστοῦ λαοῦ, διὰ τὴν μὴ ἀντίδρασίν τους εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Μουσουλμανικοῦ τεμένους. Ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν δικαιολογοῦν τὴν στάσιν των ὑποστηρίζοντες ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ λατρευτικαὶ ἀνάγκαι τῶν Μουσουλμάνων. Ἀναγνωρίζομεν τὰς ἀνάγκας αὐτάς, ἀλλὰ ἔπρεπε αὗται νὰ ἱκανοποιηθοῦν μὲ τὴν ἀνέγερσιν τεμένους (μὲ Μουφτήν) εἰς τὸ κέντρον τῶν Ἀθηνῶν; Ἡ κατασκευὴ ἑνὸς τζαμιοῦ δὲν ἦτο ἀρκετὸν διὰ τὴν προσευχή των; Γνωρίζουν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται, ποὺ προβάλλουν τὸν προαναφερόμενον ἰσχυρισμόν ὅτι ἱκανοποιοῦν τὰς ἀνάγκας χιλιάδων παρανόμως ἐγκατασταθέντων Μουσουλμάνων; Γνωρίζουν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται ὅτι δι᾽ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θέτουν τὰς προϋποθέσεις διὰ τὴν νομιμοποίησιν τοῦ παρανόμως ἐγκατασταθέντος Μουσουλμανικοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα;

Τη ΚΑ΄ (21ην) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΙΩΑΝΝΟΥ του εκ Μονεμβασίας, τελειωθέντος εν ταις βασάνοις κατά την Λάρισαν, εν έτει αψογ΄ (1773).

Ιωάννης ο νεοφανής Μάρτυς του Χριστού ήτο από την περιφανή Πελοπόννησον, από τα μέρη της Μονεμβασίας, νέος την ηλικίαν έως δεκαπέντε ετών, πεπαιδευμένος τα ιερά γράμματα· και ο μεν πατήρ αυτού Ιερεύς ων κατήγετο από εν χωρίον καλούμενον Γεράκι, τιμώμενον με θρόνον Επισκοπής παρά της Μητροπόλεως Μονεμβασίας, η δε μήτηρ αυτού ήτο από εν χωρίον της Μονεμβασίας, Γούβες επιλεγόμενον. Κατά δε τον καιρόν όπου η Πελοπόννησος εστέναζεν υπό τον ζυγόν των Τούρκων κατά το έτος 1770, δια τας τότε περιστάσεις, επιδραμόντες πλήθος Αλβανών ηχμαλώτιζον τους εκεί Χριστιανούς, κατέλαβον δε τότε και το χωρίον του Μάρτυρος και τον μεν πατέρα αυτού απέκοψαν εν μαχαίρα, αυτόν δε και την μητέρα αυτού αιχμαλωτίσαντες επήραν μαζί των και τους επήγαν εις την Λάρισαν, εκεί δε επωλήθησαν δις και τρις ο καθ’ εις ξεχωριστά, ύστερον δε επωλήθησαν και οι δύο ομού εις ένα Αγαρηνόν Θεσσαλονικέα, όστις, επειδή δεν είχε τέκνον, επεθύμει πολύ, τόσον αυτός όσον και η γυνή αυτού, να υιοθετήσωσι τον ευλογημένον Ιωάννην.

ΠΑΤΗΡ ΚΛΕΟΜΕΝΗΣ - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΘΩΜΑ

Τη ΚΑ΄ (21ην) Οκτωβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΘΕΟΔΟΤΗΣ και ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Πρεσβυτέρου.

Θεοδότη η Αγία Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Αλεξάνδρου του Σεβήρου, εν έτει σκβ΄ (222), θυγάτηρ ευγενών γονέων, καταγομένη από χώραν τινά της Μαύρης Θαλάσσης. Μεταβάσα δε εις Ασκητήριον, ησύχαζεν. Ύστερον φανερωθείσα, ότι είναι Χριστιανή, εκρατήθη από τον άρχοντα της Καππαδοκίας και ομολογήσασα ότι πιστεύει εις τον Χριστόν, κρεμάται, καταξεσχίζεται και τίθεται μέσα εις κλίβανον πεπυρωμένον.

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

Ανήσυχοι καὶ κινητικοὶ εἶναι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας. Θέλουν νὰ προλάβουν ὅλα τά ἐφήμερα καὶ μάταια, νὰ τὰ μελετήσουν, νὰ τὰ ἀπολαύσουν, νὰ προβληθοῦν οἱ ἴδιοι καὶ νὰ ξεχάσουν μὲ τὸ ζόρι τὸ ἐσωτερικό τους κενό, ποὺ τοὺς κάνει ἀγχώδεις, καταθλιπτικοὺς καὶ δυστυχεῖς. Γιὰ τὰ πνευματικὰ καὶ αἰώνια κανένα ἐνδιαφέρον. Δὲν θέλουν νὰ τὰ θυμοῦνται. Νομίζουν ὅτι αὐτὰ εἶναι θέματα ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη ἀξία, ἀνήκουν στὸ χῶρο τῆς φαντασίας τῶν θρησκόληπτων καὶ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὴ ζωὴ τὴ χαρὰ καὶ τὴ δημιουργικότητα. Ἔτσι, μὲ αὐτὸ τὸν ἐσφαλμένο συλλογισμό, ἀπαλλάσσονται ἀπὸ ὑποχρεώσεις, καθήκοντα καὶ ἠθικοὺς φραγμοὺς καὶ ρίχνονται στὸ ἀδιάκοπο κυνήγι τῆς εὐτυχίας, τὴν ὁποία νομίζουν ὅτι πλησιάζουν καὶ ὅλο τούς ἀπομακρύνεται. Μένουν πάντα μὲ ἄδεια χέρια, χωρὶς νὰ δέχονται ὅτι ματαιοπονοῦν. Οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ἔχουν τὴ δυνατότητα νὰ μετακινοῦνται εὔκολα.

Τη ΚΑ΄ (21ην) του Οκτωβρίου, μνήμη των εν Νικομηδεία Αγίων τριών Μαρτύρων ΓΑΪΟΥ, ΔΑΣΙΟΥ και ΖΩΤΙΚΟΥ, εν θαλάσση τελειωθέντων.

Γάϊος, Δάσιος και Ζωτικός οι Άγιοι Μάρτυρες, ευρισκόμενοι εις την Νικομήδειαν, ανέλαβον ζήλον θείον εις την καρδίαν των, και πορευθέντες κατεκρήμνισαν τα εις τους ναούς των Ελλήνων ευρισκόμενα είδωλα. Επειδή δε εφανερώθησαν, εδοκίμασαν οι μακάριοι παντοίας βασάνους. Τούτους εκρέμασαν οι Έλληνες επί ξύλων και κατέτριψαν τας σάρκας των με πανία υφασμένα από τρίχας αιγός· έπειτα δέσαντες πέτρας από τον λαιμόν των, τους έρριψαν εις την θάλασσαν. Όθεν έλαβον οι αοίδιμοι τους στεφάνους του Μαρτυρίου.

Προσοχή! Είναι σοβαρή η Ορθοδοξία!!!

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=14394

Μετά τη «Μεγάλη Αλβανία» έρχεται η «αυτόνομη Θράκη»

Το μειονοτικό κόμμα DEB προωθεί αποσχιστικό χάρτη στο ίντερνετ, με περιοχές που φτάνουν ακόμα και στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης να εμφανίζονται ως μέρη ενός μελλοντικού κράτους, που αργότερα θα προσαρτηθεί στην Αγκυρα

Από τον Νίκο Σταυρουλάκη

Συνεχίζει το αποσχιστικό τουρκοκόμμα DEB στη Θράκη το αντεθνικό έργο του, με τα πρακτοράκια της Αγκυρας να προωθούν αποσχιστικό υλικό στο διαδίκτυο. Μετά τη «Μεγάλη Αλβανία», στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έκαναν την εμφάνισή τους και χάρτες της «αυτόνομης Θράκης», η οποία είναι ενδεχομένως προάγγελος της «Μεγάλης Θράκης» που θα ανήκει στην Τουρκία!

Ο χάρτης που εμφανίστηκε πρόσφατα περιλαμβάνει όλη την ελληνική (Δυτική) Θράκη, εδάφη της Θράκης που βρίσκονται στη Βουλγαρία, όπως και εδάφη που είναι δήθεν προσαρτημένα στην ελληνική Μακεδονία, φτάνοντας σχεδόν έως τα... προάστια της Θεσσαλονίκης!

Μας «Κάλυψε» ο Θωμάς!... -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητοὐ Α.Π.Θ.

Ρεαλιστική η εποχή μας δεν ανέχεται φαντασίες και παραμύθια, έχει καταργήσει τα ταμπού, δέχεται μόνο γεγονότα και δεδομένα. Έτσι θέλει. Καθετί που ξεφεύγει από τους νόμους της φύσης αποτελεί σκάνδαλο και καθετί που δεν εξηγείται με τους νόμους της λογικής συνιστά μωρία. Και το πιο παράδοξο πρόβλημα και η πιο ανεξήγητη ιστορία από όλα όσα συνέβησαν μέσα σ΄ αυτό τον κόσμο και πάνω σ΄ αυτή τη γη είναι, χωρίς άλλο, η Ανάσταση του Χριστού. Πως κάποιος, που έζησε ως άνθρωπος και πέθανε ως θνητός, πως ξαναπήρε τη ζωή, ξαναβρήκε το σώμα του, σηκώθηκε από τον τάφο και ζη; Πως από τότε μέχρι τώρα και για πάντα απολαμβάνει – όχι  μόνο με την ψυχή του αλλά και με το σώμα του άφθαρτο – μια ζωή, που βέβαια δεν είναι, η γνωστή μας ανθρώπινη ζωή, είναι, όμως, ζωή και μάλιστα ανώτερη και ωραιότερη;

Οικουμενισμός = τό μυστήριο της ανομίας (6ον) μέρος

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

Τη ΚΑ΄ (21^ην) του Οκτωβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΛΑΡΙΩΝΟΣ του Μεγάλου.                                                                                                                                    

Ιλαρίων ο μέγας Πατήρ ημών εγεννήθη εις χώραν τινά της Παλαιστίνης απέχουσαν από την Γάζαν στάδια τεσσαράκοντα πέντε εν έτει 293. Το μέγα τούτο θαύμα της ερήμου ανέθαλεν ως ρόδον εξ ακανθών από γονείς απίστους και Έλληνας, οίτινες έχοντες πόθον να γίνη ο υιός των σοφός, τον έστειλαν να σπουδάση εις Αλεξάνδρειαν. Τούτο δε εγένετο εκ θείας Προνοίας, δια να γνωρίση ο νέος την αληθή πίστιν του Δεσπότου Χριστού και να απαρνηθή τα είδωλα, καθώς και εγένετο, επειδή ήτο φρόνιμος και εύτακτος από νεαράς ηλικίας, και ουδαμώς επήγαινε να ίδη ιπποδρόμια ή κυνήγια ή θέατρα, κατά την των νέων συνήθειαν, αλλά το εναντίον επόθει πολύ τον τραχύν βίον και ωρέγετο την σκληραγωγίαν.

Πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην -- Τοῦ ἱερέως π. Κωνσταντίνου Σκόδρα

Παναγιώτατε,

Καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς πορείας σας ὡς Οἰκουμενικός Πατριάρχης, μεθοδευμένα μᾶς ὁδηγεῖτε ταχύτατα στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Μετὰ λύπης μου παρατηρῶ ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν καθολικὴ ἀντίδραση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ μεμονωμένων διαμαρτυριῶν ἀπὸ Ἁγιορεῖτες Μοναχοὺς, τὸ Ἅγιο Ὄρος ἐν γένει, κρατᾶ στάση σιωπῆς. Ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλέγξουν τὴν αἱρετικὴ πορεία σας, ὄχι μόνο σιωποῦν, ἀλλὰ ἀντίθετα προσπαθοῦν νὰ φιμώσουν τὸν ὁποιονδήποτε τὸ πράττει. Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα εἶναι, ἡ πρόσφατη γενναία πράξη ὁμολογίας πίστεως τοῦ Μοναχοῦ Γέροντα Σάββα Λαυριώτη, ποὺ σὲ ἀνοιχτὲς ἐπιστολὲς του στὴν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τύπος (ἀρ. φύλ. 2025/06-06-2014 καὶ ἀρ. φύλ. 2038/26-9-2014) τάσσεται, ἐπώνυμα, ἐνάντια στὰ αἱρετικὰ φρονήματά σας καὶ στὴν σιωπὴ τῶν Ἡγουμένων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Μὲ ἀφορμὴ ὅσα προανέφερα καὶ ἐπειδὴ εἶστε ἡ κεφαλὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, παίρνω τὸ θάρρος νὰ σᾶς πῶ τὰ ἑξῆς:

π.Νικόλαος Μανώλης, Επιστολή αποτείχισης του Συλλόγου μας προς το μητρ. Νεαπόλεως

https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=14393

Τη Κ΄ (20η) Οκτωβρίου, ο Όσιος και θεοφόρος Πατήρ ημών ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ, ο νέος Ασκητής, ο Πελοποννήσιος, ου το λείψανόν εστιν εν Κεφαλληνία, εν ειρήνη τελειούται.

Γεράσιμος ο λαμπρός και νεοφανής αστήρ της Εκκλησίας του Χριστού, ο λίθος ο αδαμάντινος, εφ’ ου συντρίβονται αι κεφαλαί πάντων των καινοτομούντων και παρεκτρεπομένων εκ της αλανθάστου παραδόσεως της αγιωτάτης και Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, εγεννήθη κατά το έτος αφθ΄ (1509) εις το χωρίον Τρίκαλα Κορινθίας της περιφήμου Πελοποννήσου, εκ της λαμπράς οικογενείας των Νοταράδων. Και ο μεν πατήρ αυτού εκαλείτο Δημήτριος, η δε μήτηρ του Καλή. Από τούτους λοιπόν γεννηθείς ούτος ο θαυμάσιος, παραδίδεται εξ απαλών ονύχων εις την μάθησιν των ιερών γραμμάτων, και επειδή είχεν ευφυϊαν πνεύματος και προαίρεσιν αγαθωτέραν, εντός ολίγων ετών προήχθη αρκετά εις τα μαθήματα.

Δια να εννοήση δε ο καθείς πόσον μισητή υπήρξε δια την Μητέρα του Θεού η βλάσφημος αίρεσις του Νεστορίου

Θα αναφέρωμεν εδώ, την ιστορίαν την οποίαν διηγούνται οι πατέρες του Λειμωναρίου Σωφρόνιος και Ιωάννης, οι οποίοι γράφουν ούτως: Επήγαμεν εις τον αββάν Κυριακόν τον πρεσβύτερον της Λαύρας του Καλαμώνος, ήτις κείται πλησίον του Ιορδάνου, ο οποίος μας είπε ταύτα. Εν μια των ημερών είδον καθ’ ύπνους την Κυρίαν Θεοτόκον με λαμπρόν και φωτεινόν πρόσωπον, ενδεδυμένην με πορφυρούν ιμάτιον και ακολουθουμένην από δύο ιεροπρεπείς άνδρας, η οποία εστέκετο έξω από το κελλίον μου· εγώ δε εγνώρισα ότι είναι η Δέσποινα Θεοτόκος, και ότι οι δύο άνδρες οι συν Αυτή ήταν οι Άγιοι Ιωάννης ο Βαπτιστής και Ιωάννης ο Θεολόγος.

Τη Κ΄ (20η) Οκτωβρίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΤΡΩΝΗΣ της Χιοπολίτιδος και θαυματουργού.

Ματρώνα η Οσία και θαυματουργός Μήτηρ ημών ήτο από την νήσον Χίον, από το χωρίον το καλούμενον έως την σήμερον Βολισσός, το οποίον είναι εις το επάνω βόρειον μέρος της Χίου· και ο μεν πατήρ αυτής ωνομάζετο Λέων, η δε μήτηρ Άννα, ήσαν δε ούτοι ευσεβείς Χριστιανοί, και με όλα τα χριστιανικά ήθη και έργα κεκοσμημένοι, προσέτι και εις τον πλούτον και εις τα άλλα κοσμικά αγαθά ήσαν επισημότεροι των άλλων του χωρίου. Είχον δε αυτοί και άλλας εξ θυγατέρας και με την Μαρίαν επτά (διότι Μαρία ωνομάζετο η Αγία, και μετωνομάσθη ύστερον Ματρώνα).

«Κεραυνοί» Σαλβίνι για τον σταυρό της Λέσβου

Ο Υπουργός των Εσωτερικών της γειτονικής χώρας ξέσπασε για τον βανδαλισμό του συμβόλου της πίστης και της Ορθοδοξίας στη Μυτιλήνη
Ο σταυρός ενοχλεί τους μετανάστες, δεν αρέσει στις ΜΚΟ και τον ρίχνουν! Τι ηλιθιότητα! Μια κοινωνία που προσβάλλει τις ρίζες της είναι μια κοινωνία χωρίς μέλλον. Ελπίζω οι κάτοικοι του τόπου να ξαναστήσουν αυτόν τον υπέροχο σταυρό στην κορυφή πάνω από τη θάλασσα, ώστε να δηλώνει σε όποιον έρχεται ότι εδώ είμαστε Ευρώπη». 
Τάδε έφη Ματέο Σαλβίνι, ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών και γραμματέας της Λέγκας, με ανάρτησή του στο twitter, και έδειξε άλλη μια φορά τον δρόμο στον οποίο πρέπει να βαδίσουν η Ελλάδα και η Ευρώπη.

ΒΑΤΕΡΛΟ ΟΙ ΠΡΕΣΠΕΣ ΓΙΑ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΚΟΤΖΙΑ

Σε λίγο η κυβέρνηση θα μοιάζει με μαδημένο τσαμπί σταφύλι και καλό θα είναι ο πρωθυπουργός να προσφύγει σε εκλογές

Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο

Είχαμε προειδοποιήσει από τις στήλες της «Εστίας» και της «κυριακάτικης δημοκρατίας», αλλά και με το βιβλίο μας «Το αγκάθι των Σκοπίων» ότι το όντως αυτό φαρμακερό αγκάθι δεν θα φαρμακώσει μόνο τώρα και στο μέλλον την Ελλάδα, αλλά και την παρούσα κυβέρνηση, που κακώς -κάκιστα- από ξένους υποκινούμενη το υποκίνησε και οδηγήθηκε στην άγαρμπη υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Ηδη η συμφωνία αυτή έγινε το βατερλό του κ. Κοτζιά. Η παραίτησή του ουσιαστικά σημαίνει παραίτηση από μια πολιτική που μόνο σε αδιέξοδα οδηγεί. Απ’ όσα άφησε με ποιητικό τρόπο ο παραιτηθείς υπουργός να διαφανούν, γίνεται κατανοητό ότι γύρω του είχε τον τελευταίο καιρό σχηματιστεί ένας απομονωτικός κλοιός.

Άλμα στην αιωνιότητα. Ματθαίος· ο τελώνης που έγινε απόστολος! -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού ΑΠΘ

Η μετάνοια είναι η πιο μεγάλη παραχώρηση του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο, αλλά και η πιο γενναία και ηρωϊκή ανθρώπινη πράξη. Είναι ένα άλμα, το οποίο επιτελεί ο αμαρτωλός με τη βοήθεια της πίστεως, για να μπει έτσι στη σφαίρα της χάριτος, όπου όλα είναι τέλεια και άγια, διότι η αγάπη του Θεού γνωρίζει να λαμπρύνει και να αξιοποιεί θετικά και τα πιο μελανά και αρνητικά στοιχεία του ανθρώπου. Αυτό το γενναίο άλμα της μετανοίας, με τις ασύλληπτες συνέπειές του, μπορούμε να μελετήσουμε απλά, αλλά και πολύ καθαρά στην αγιασμένη μορφή του ευαγγελιστού Ματθαίου, του τελώνη, που έγινε απόστολος του Χριστού.