Τη ΙΒ΄ (12η) Οκτωβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΔΟΜΝΙΝΗΣ.

Δομνίνα η Αγία Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού, εν έτει σπστ΄ (286), παρασταθείσα δε εις τον ηγεμόνα της Αναζαρβέων Μητροπόλεως, Λυσίαν καλούμενον, ωμολόγησε τον Χριστόν. Όθεν πρώτον έδειραν αυτήν με ωμά βούνευρα και κατέκαυσαν τους πόδας της με πεπυρακτωμένα σίδηρα· έπειτα θραύουσι τα οστά της με ράβδους, εξαρθρούσι τας αρμονίας των μελών της και ρίπτουσιν αυτήν εις την φυλακήν. Και τοιουτοτρόπως η μακαρία περέδωκε την ψυχήν της εις χείρας Θεού.

Η ΘΕΙΑ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ -- Τοῦ αειμνήστου Παναγ. Γκιουλέ

«Χαίροις Ἀποστόλων δῆμος σεπτός. Προφῆται Κυρίου, καὶ Μαρτύρων στερροὶ χοροί, θεῖοι Ἱεράρχαι, καὶ Ὅσιοι Πατέρες, καὶ Δίκαιοι καὶ Πάντες, χαίρετε Ἅγιοι!…»

(Ἀπὸ τὰ Μεγαλυνάρια τῆς ἑορτῆς).

Μυσταγωγοῦσα καὶ μυσταγωγουμένη, ὑμνολογοῦσα καὶ ψάλλουσα, θεολογοῦσα καὶ θεολογουμένη, χαίρουσα καὶ ἀγαλλομένη, ἡ θεόφθογγος ὑμνολογικὴ γλῶσσα τοῦ πνευματέμφορου ὑμνογράφου τῆς ἑορτῆς χαιρετίζει, μὲ καρδίαν πλήρης οὐρανίου χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως, «τῶν Ἁγίων ἁπάντων τὰ μυρία συστήματα, σὺν τοῖς Ἀποστόλοις, Προφήτας, Ἱεράρχας καὶ Μάρτυρας, Ὁσίων καὶ Δικαίων τοὺς χορούς, και ἄθροισμα Ἁγίων Γυναικῶν, καὶ σὺν πᾶσιν ἀνωνύμοις τε καὶ γνωστοῖς, ὑμνήσωμεν, κραυγάζοντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ τὴν Ἐκκλησίαν δι᾽ ὑμῶν πυρσεύοντι» (Ἀπολυτίκιον ἕτερον τῆς ἑορτῆς).

Γιατί σήμερον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀνυμνεῖ καὶ δοξάζει ὅλες ἐκεῖνες τὶς ἁγιασμένες μορφὲς τῶν Ἁγίων Πάντων, ποὺ ἀπετέλεσαν τὸν μυριοπλούμιστον ἐκεῖνον Πνευματικὸν ἀγῶνα, κατάμεστον ἀπὸ τὰ «μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου» καὶ κατεκόσμησαν διαχρονικὰ τὸν θεοΰφαντον χιτῶνα τοῦ Θεανθρωπίνου σώματός της!…

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟ -ΠΑΤΕΡΕΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Τη ΙΒ΄ (12^η) του μηνός Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΠΡΟΒΟΥ, ΤΑΡΑΧΟΥ και ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ.                                                                                                                     

Πρόβος, Τάραχος και Ανδρόνικος οι Άγιοι Μάρτυρες έζησαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού και του ηγεμόνος Φλαβιανού εν έτει 295. Κατά τούτους τους χρόνους υφίσταντο μέγαν διωγμόν όλοι οι Χριστιανοί, και μη δυνάμενοι να κρύπτωνται εις τας πόλεις έφευγον εις τα όρη και τα σπήλαια, και δεν ετόλμων να παρουσιασθούν, μη ηξεύροντες το συμβησόμενον, διότι παντού είχον ητοιμασμένα δια τους ευσεβείς οι δυσσεβείς και παράνομοι παγίδας και θήρατρα.

O Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος για το Ισλάμ και το αντιρατσιστικό

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος -- Ο πρώτος και ο δεύτερος Αδάμ

Ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα φωτισμένος ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παρουσιάζει γι΄ ἄλλη μιά φορά τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Γράφοντας στούς Κορινθίους, μιλάει γιά δύο ἀνθρώπους: «Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός, ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. Οἷος ὁ χοϊκός, τοιοῦτοι καί οἱ χοϊκοί, καί οἷος ὁ ἐπουράνιος τοιοῦτοι καί οἱ ἐπουράνιοι· καί καθώς ἐφορέσαμεν τήν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ, φορέσομεν καί τήν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου».

Πρῶτος ἄνθρωπος εἶναι ὁ Ἀδάμ, πού ἔπλασε ὁ Θεός «χοῦν λαβών ἀπό τῆς γῆς», γι΄ αὐτό καί ὀνομάστηκε χοϊκός. Αὐτόν τον ἄνθρωπο τόν ἔβαλε ὁ Θεός μέσα στόν παράδεισο, ὅπου μποροῦσε νά συναναστρέφεται μέ τούς ἀγγέλους Του, νά Τόν δοξολογεῖ μαζί μ΄ αὐτούς καί νά δέχεται τίς θεῖες ἐλλάμψεις Του. Εἶχε ὅμως πάρει θεϊκή ἐντολή, νά μή φάει «ἀπό τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλόν καί πονηρόν», γιά νά μήν παραδοθεῖ στόν θάνατο.

Κατά την ΙΑ΄ (11ην) Οκτωβρίου, ει τύχη Κυριακή ή κατά την πρώτην ερχομένην Κυριακήν μνήμην επιτελούμεν των Αγίων Πατέρων της Αγίας Οικουμενικής Εβδόμης Συνόδου των εν Νικαία συνελθόντων το δεύτερον,

επί των ευσεβών και φιλοχρίστων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ειρήνης, κατά των δυσσεβών και αμαθώς και απερισκέπτως την Εκκλησίαν του Θεού ειδωλολατρείν ειπόντων, και τας σεπτάς και αγίας Εικόνας καταβαλόντων.                                              

Η Αγία αύτη και Οικουμενική Εβδόμη Σύνοδος έγινεν εν Nικαία το δεύτερον κατά τους χρόνους Κωνσταντίνου βασιλέως και Ειρήνης της μητρός αυτού εν έτει ψπζ΄ (787). Πατέρες δε ήσαν εις αυτήν Ορθόδοξοι μεν τριακόσιοι πεντήκοντα, προσετέθησαν δε και άλλοι δεκαεπτά, εικονομάχοι μεν όντες πρότερον, ύστερον δε μετανοήσαντες και προσδεχθέντες από αυτήν, ώστε όλοι ήσαν τριακόσιοι εξήκοντα επτά.

Στη Βουλή το γκρέμισμα του Σταυρού κάτω από το κάστρο της Μυτιλήνης

Στη Βουλή έφερε ο ανεξάρτητος βουλευτής Αχαΐας Νίκος Νικολόπουλος το γκρέμισμα του τσιμεντένιου Σταυρού που ήταν τοποθετημένος στη βραχώδη ακτή Απελή, κάτω από το κάστρο της Μυτιλήνης
Ο βουλευτής, ο οποίος κατέθεσε ερώτηση για το θέμα, σημειώνει ότι ο Σταυρός καταστράφηκε από βέβηλα χέρια, ενώ ταυτόχρονα στηλιτεύει τη σιωπή που έχουν τηρήσει η κυβέρνηση, τα κόμματα και η Εκκλησία.

«Ο Σταυρός που βρισκόταν στην παραλία Απελή και που πριν από μερικές εβδομάδες ορισμένοι έγραψαν σε επιστολή ότι προκαλεί τους μετανάστες άλλων θρησκειών έπεσε ή μήπως τον κατέστρεψαν; Λέτε να έχουν το προορατικό χάρισμα;

Ή μήπως ήταν τυχαίο ότι πριν από μερικές εβδομάδες εστάλη η επιστολή που ορισμένοι μιλούσαν για “σταυροφόρους” και εξέφραζαν τον φόβο τους ότι το σημείο μπορεί να γινόταν τόπος αντιδράσεων και όξυνσης του κλίματος;» αναρωτιέται ο κ. Νικολόπουλος. «Το περιστατικό έγινε το Σάββατο, ωστόσο πέρασαν μέρες για να έρθει στο φως της δημοσιότητας η προσβλητική πράξη που προσέβαλε βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων… Δυστυχώς, δεν υπάρχει η ίδια ευαισθησία όταν πρόκειται για σύμβολα του χριστιανισμού και του έθνους. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν με παρόμοιο τρόπο είχε καταστραφεί το Κοράνι ή κάποιο σύμβολο του Ισλάμ» τονίζει.

Τέλος, εκφράζει τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι δεν εξεδόθησαν ανακοινώσεις «ούτε από τους ιεράρχες, που μάλιστα έχουν σύνοδο αυτό τον καιρό, και φυσικά ούτε από τους κυβερνώντες, αλλά ούτε και από τους αντιπολιτευόμενους χριστεμπόρους που σε άλλα, λιγότερα σοβαρά, θέματα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Σταυρός, που δημιουργήθηκε το καλοκαίρι χάρη στο μεράκι κάποιων χειμερινών κολυμβητών, θα στηθεί ξανά από απλούς πολίτες.

Τη ΙΑ΄ (11η) Οκτωβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

Νεκτάριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατήγετο από την Ταρσόν της Κιλικίας. Ο πατήρ του ήτο Συγκλητικός, είχε δε και αδελφόν τον Αρσάκιον, τον μετά τον Άγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον πατριαρχεύσαντα. Ελθών εις ηλικίαν ο Άγιος έλαβε το αξίωμα του πραίτωρος, εθαυμάζετο δε παρά πάντων δια την απλότητα των τρόπων του και την προς τους υποδεεστέρους καλωσύνην και επιείκειαν. Κατά δε την εποχήν κατά την οποίαν ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος δια το προκληθέν επί Συνόδου υπό τινων Αρχιερέων σκάνδαλον (Αιγυπτίων ως επί το πλείστον) παρητήθη του πατριαρχικού θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και ενώ συνεζητούντο τα περί εκλογής νέου Πατριάρχου, τότε ο θείος Νεκτάριος, λαϊκός έτι ων, έτυχε διατρίβων εν Κωνσταντινουπόλει· ετοιμασθείς δε ίνα επιστρέψη εις την πατρίδα αυτού, επήγε προς τον Διόδωρον τον Επίσκοπον της Ταρσού, ευρισκόμενον τότε και αυτόν εν τη Βασιλευούση δια την δευτέραν Σύνοδον και ηρώτησεν αυτόν, εάν έχη να αποστείλη επιστολάς εις την πατρίδα, διότι βούλεται να απέλθη εκεί.

Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ : ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ, ΚΡΑΤΗΘΗΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΩΝΑΡΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΡΙ

ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ!

______Η εποχή που ζούμε,  είναι εποχή μίας αυξανόμενης δυστυχίας! Η φτώχεια πλήττει όλο και περισσότερους ανθρώπους! Και δυστυχώς οι καιροί που έρχονται θα είναι καιροί πολύ μεγάλης δυστυχίας! Ο Άγιος Παΐσιος, εμφανισθείς προσφάτως σέ ένα προσκυνητή του Αγίου Όρους του είπε επί λέξει:  «Παιδί μου έρχεται μεγάλο κακό στον κόσμο! Η Ελλάδα θα σωθεί, αν μετανοήσει», ( Βλ. εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, 6 Οκτωβρίου 2018, σελ. 26). 
________«Θα πείτε το ψωμί.... ψωμάκι. Πείνα χειρότερη ....της κατοχής! Υπηρέτες του Διαβόλου κάποιοι ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ....», έγραψε αναλυτικώτερα μια ημέρα πρίν η ίδια εφημερίδα σε άρθρο του κ. Μιλτιάδου Βιτάλη (βλ. ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ, 05.10.2018, ΣΕΛ. 24-25).

Τη ΙΑ΄ (11η) Οκτωβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής ΘΕΟΦΑΝΗΣ ο Γραπτός ο Επίσκοπος Νικαίας ο ποιητής πολλών Κανόνων και αδελφός του Αγίου ΘΕΟΔΩΡΟΥ του Γραπτού, εν ειρήνη τελειούται.

Θεοφάνης και Θεόδωρος οι Όσιοι Πατέρες ημών, οι επιλεγόμενοι Γραπτοί, ήσαν υιοί γονέων ευσεβών, οι οποίοι κατώκουν εν έτει ωη΄ (808) εις την Παλαιστίνην και επεμελούντο την αρετήν της φιλοξενίας, από δε την φιλομαθή και σπουδαίαν γνώμην των γονέων των έμαθον και οι υιοί των ούτοι όλην την σοφίαν την εσωτερικήν την ιεράν και εξωτερικήν των Ελλήνων. Εκ των δύο τούτων θεοπνεύστων αδελφών, πρώτος εις τους χρόνους ήτο ο Θεόδωρος, ο οποίος είχε τόσην γνώσιν παιδιόθεν, ώστε πάντες τον εθαύμαζον, επειδή τον έβλεπαν καθ’ εκάστην εις τας Ιεράς Εκκλησίας και δεν έλειπεν από τας εορτάς, ούτε ποτέ του επήγεν εις παιγνίδια και περιδιαβάσεις, καθώς κάμνουν οι λοιποί παίδες, αλλ’ ήτο συνετός και φρόνιμος.

Μία προσέγγισις εἰς τό θέμα: Η ΨΥΧΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΘΕΪΣΜΟΥ -- Τοῦ αειμνήστου Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Τό θέμα τοῦ ἀθεϊσμοῦ, οὔτε μοντέρνο εἶναι, ἀλλ’ οὔτε καμιά σχέση ἔχει μέ τήν ἐπιστήμη. Οἱ ρίζες του βρίσκονται στήν προμηθεϊκή ἀνταρσία τοῦ πρώτου ἀνθρώπου. Τότε, πού θέλησε ὁ ἄνθρωπος νά γίνει θεός, χωρίς τό Θεό. Τότε, πού κυοφορήθηκε καί γεννήθηκε ἡ πρώτη ἀνθρώπινη τραγωδία. «Καί ἔσεσθε ὡς θεοί» (Γεν. Γ΄ 5). Καί τό κακό κληρονομήθηκε πιά, γιά πάντα, στό ἀνθρώπινο γένος καί σ’ ὅλες του τίς μορφές καί μ’ ὅλες του τίς διαστροφές. Ἡ δραματική πάλη διεξάγεται στήν ἀνθρώπινη καρδιά: «Οὐ γάρ ὅ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ’ ὅ οὐ θέλω κακόν, τοῦτο πράσσω» (Ρωμ. Ζ΄ 19). Ἡ ἁμαρτία ἔχει σκοτίσει το νοῦ καί τή συνείδηση, «τοῦ ποιεῖν τά μή καθήκοντα». Γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος τό καλό, ἀλλά γιά νά τό ἐπιτύχει, πρέπει νά παλέψει σκληρά.

Τη ΙΑ΄ (11η) Οκτωβρίου, μνήμη των Αγίων γυναικών ΖΗΝΑΪΔΟΣ και ΦΙΛΟΝΙΛΛΗΣ των αυταδέλφων.

Ζηναϊς και Φιλονίλλα αι Άγιαι Γυναίκες ήσαν από την Ταρσόν της Κιλικίας, συγγενείς Παύλου του Αποστόλου· αφήσασαι δε την πατρίδα των και αρνηθείσαι τα υπάρχοντά των μετεχειρίζοντο κατά μεν το φαινόμενον την ιατρικήν τέχνην, κατά δε το πράγμα και την αλήθειαν εποίουν έργον αποστολικόν κηρύττουσαι τον Χριστόν. Μετέβησαν δε και εις πόλιν Δημητριάδα καλουμένην, και εισελθούσαι εντός σπηλαίου ενήστευον και ηγρύπνουν και ιάτρευον πάσαν ασθένειαν πολυχρόνιον και πάσαν μαλακίαν, ήτοι ασθένειαν ολιγοχρόνιον, ενήργουν δε και άλλα διάφορα θαύματα. Όθεν διαλάμψασαι με ζωήν ενάρετον, με λόγον ευαγγελικόν και με θαύματα, και πολλούς απίστους επιστέψασαι εις την πίστιν του Χριστού, εν ειρήνη προς Κύριον εξεδήμησαν.

ΜΟΝΟΗΜΕΡΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΣΠΑΡΜΟ ΟΛΥΜΠΟΥ & ΕΛΑΣΣΟΝΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ:

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΙΣ 6:30 ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΙΛΚΙΣ
ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΣΤΙΣ 7:00 ΑΠΟ ΤΗΝ Ι.Μ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΧΩΡΙ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

- Ι.Μ. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΣΠΑΡΜΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ

- Ι.Μ. ΟΛΥΜΠΙΩΤΙΣΣΑΣ. ΦΑΓΗΤΟ.

- Ι.Μ. ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΛΙΒΑΔΙΟΥ.

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΜΕ ΠΟΛΥΤΕΛΕΣ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
(ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΚΡΗΣΤΩΝΗ, ΚΑΜΠΑΝΗ, ΜΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ)

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 23410 20815, 697 9597 588, 694 654 1961
ΙΑΣ TRAVEL
www.ionia.at

https://www.impantokratoros.gr/9F5679F7.el.aspx

Aρχές και κριτήρια της Πατερικής Θεολογίας -- Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήση

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΟΙΣ ΘΕΙΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣΙ

Aρχές και κριτήρια
της Πατερικής Θεολογίας

  

Πρωτοπρεσβύτερος  Θεόδωρος Ζήση

1.Η εκτός της Εκκλησίας δράσις του Αγίου Πνεύματος.

α'. Άγιον Πνεύμα και Εκκλησία.

Η ζωή και η ύπαρξις της Εκκλησίας συνδέονται στενώτατα προς την εν αυτή παρουσίαν του Αγίου Πνεύματος. Η Πεντηκοστή, κατά την οποί­αν απεστάλη το Άγιον Πνεύμα εις τους αποστόλους, ίνα μένη εις τον αιώνα μετ' αυτών και οδηγή αυτούς εις πάσαν την αλήθειαν, αποτελεί την γενέθλιον της Εκκλησίας ημέραν· "ει μη Πνεύμα παρήν, ουκ αν συνέστη η Εκ­κλησία, ει δε συνίσταται η Εκκλησία, εύδηλον ότι το Πνεύμα πάρεστιν", παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος εις ομιλίαν του εις την Πεντηκοστήν[1]. Η εσωτέρα υφή και δομή της Εκκλησίας, η όλη υπόστασις αυτής είναι πνευ­ματική.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ (ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ) ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Τη ΙΑ΄ (11^η) Οκτωβρίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΦΙΛΙΠΠΟΥ ενός των επτά Διακόνων.                                                                                                                          

Φίλιππος ο Απόστολος και Διάκονος του Κυρίου ήτο εις εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων και των επτά Διακόνων, κατήγετο δε από την Καισάρειαν της Παλαιστίνης. Ούτος είχε τέσσαρας θυγατέρας, αίτινες προεφήτευον (μεταξύ των οποίων ήσαν η Ερμιόνη και η Ευτυχίς) καθώς περί τούτου αναφέρει ο θείος Ευαγγελιστής Λουκάς εις διάφορα μέρη των Πράξεων, και Ευαγγελιστήν αυτόν ονομάζει, λέγων· «τη δε επα’υριον εξελθόντες ήλθομεν εις Καισάρειαν, και εισελθόντες εις τον οίκον Φιλίππου του Ευαγγελιστού, όντος εκ των επτά, εμείναμεν παρ’ αυτώ. Τούτω δε ήσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι» (Πράξ. κα: 8-9).

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης: οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν

Δυστυχῶς ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔχει ἀμβλύνει τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο πολλῶν «ὀρθοδόξων» ποιμένων καὶ θεολόγων μὲ συνέπεια νὰ ἀμφισβητεῖται καὶ νὰ ἀπορρίπτεται ὡς «ναρκισσισμὸς» ἡ μοναδικότητα καὶ ἀποκλειστικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ θεωρεῖται καὶ αὐτὴ ἁπλῶς ἕνα κομμάτι τοῦ διηρημένου χριστιανικοῦ κόσμου, τῆς διηρημένης Ἐκκλησίας, κατὰ τὴν ἀπαράδεκτη πλάνη τοῦ μητροπολίτου Μεσσηνίας Χρυσοστόμου Σαββάτου καὶ πολλῶν ἄλλων μεγαλοσχήμων κηρύκων τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ζώντων καὶ τεθνεώντων. Εἶναι ἀπίστευτη καὶ ἰσομεγέθης ἡ πλάνη τοῦ μητροπολίτου Δημητριάδος Ἰγνατίου, ὁ ὁποῖος ἐπρότεινε νὰ ἐγκαταλείψουμε τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ κινηθοῦμε σὲ μία «μεταπατερικὴ ἐποχή». Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀποτελοῦν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τῶν Νεοεποχιτῶν καὶ τῶν Οἰκουμενιστῶν καὶ πρέπει νὰ τοὺς ξεπεράσουμε νὰ ξεπεράσουμε «τὰ ὅρια, ἃ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν».

Η ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΥΠΑΤΙΑ- π. Γεώργιος Μεταλληνός

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΙΑΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΟΙ ΙΔΙΟΡΡΥΘΜΟΙ ἄνθρωποι πάντα δημιουργοῦν προβλήματα. Ἀναστατώνουν ὅλους ἐκείνους, ποὺ βρίσκονται κοντά τους, εἴτε αὐτοὶ εἶναι συγγενεῖς καὶ γνωστοὶ εἴτε εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ πρέπει νὰ συνεργάζονται μαζί τους. Ὅταν οἱ ἰδιόρρυθμοι εἶναι καὶ κληρικοὶ καὶ κατέχουν κάποια θέση, ὅπως τοῦ προϊσταμένου ἑνὸς Ἱεροῦ Ναοῦ, τοῦ διοικητικοῦ ὑπαλλήλου στὴ Μητρόπολη, τοῦ ἡγουμένου κ.λπ., τότε ἡ κατάσταση γίνεται ἀφόρητη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπομακρύνονται ἀπὸ αὐτοὺς οἱ καλοπροαίρετοι χριστιανοί, γιατὶ ἁπλὰ δὲν μποροῦν νὰ τοὺς ἀνεχθοῦν ἄλλο. Ἡ πρώτη πικρὴ ἐμπειρία διαμορφώνει καὶ σταθεροποιεῖ τὴ συμπεριφορὰ τῶν πολλῶν ἀπέναντι σὲ αὐτοὺς τοὺς προβληματικοὺς ἀνθρώπους. Συχνὰ οἱ ἰδιόρρυθμοι κληρικοὶ προσπαθοῦν νὰ ἐμφανιστοῦν ὡς ἐνάρετοι! Νομίζουν ὅτι οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τοὺς παρακολουθοῦν εἶναι περιορισμένης ἀντίληψης καὶ εὔκολα θὰ τοὺς ἀποδεχτοῦν ὡς πνευματικοὺς καὶ χαρισματούχους! Ἀλίμονο στοὺς εὐκολόπιστους καὶ τρισαλίμονο στοὺς κληρικοὺς αὐτούς.