Στη φάκα τα τσιράκια του Σόρος

Ο Τζορτζ Σόρος και η ΜΚΟ των δουλεμπόρων

Ο δισεκατομμυριούχος μαζί με τον γνωστό «φιλάνθρωπο» Φρανκ Γκιούστρα, πίσω από την ERCI και τις βρόμικες μπίζνες στο Αιγαίο
Σκοτεινούς υποστηρικτές «διαθέτει» η ΜΚΟ ERCI, 30 μέλη της οποίας ταυτοποιήθηκαν τις προηγούμενες ημέρες για την εμπλοκή τους σε οργανωμένο εγκληματικό δίκτυο που δρούσε τουλάχιστον από τα τέλη του 2015 στη Μυτιλήνη, με στόχο τη διευκόλυνση παράνομης εισόδου μεταναστών στην Ελλάδα. Τα ίχνη των υποστηρικτών οδηγούν, όπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατία», για άλλη μία φορά στον δισεκατομμυριούχο Τζορτζ Σόρος, ο οποίος φαίνεται ότι βρίσκεται πίσω από πολλά... επικίνδυνα σχέδια σε κάθε γωνιά του πλανήτη, τα οποία φυσικά εξυπηρετούν τα οικονομικά συμφέροντά του.

Τη Λ΄ (30η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη του Οσίου και θαυματουργού ΦΑΝΤΙΝΟΥ.

Φαντίνος ο Όσιος, εκ Καλαβρίας της εν Ιταλία καταγόμενος, ήτο υιός Γεωργίου και βρυαίνης, αφιερωθείς δε εις τον Θεόν εξ αυτών σχεδόν των βρεφικών σπαργάνων, όταν έφθασεν εις κατάλληλον ηλικίαν εισήχθη εις Μοναστήριον, ένθα μετεχειρίζετο πάσαν αρετήν· επειδή δε έγινεν εργάτης δόκιμος των εντολών του Θεού, δια τούτο και ηξιώθη θείων αποκαλύψεων. Ο αυτός διήλθε νήστις είκοσιν ολοκλήρους ημέρας και έμεινε γυμνός τέσσαρα έτη, και πολλάς άλλας κακοπαθείας και κινδύνους υπέφερεν ο αοίδιμος, όταν οι Σαρακηνοί εισέβαλον ληστρικώς εις την Ιταλίαν, λεηλατούντες τους λαούς αυτής. Αφού λοιπόν εις τοιούτους πειρασμούς διήνυσεν εξήκοντα έτη, παραλαβών ύστερον τους δύο μαθητάς του, Βιτάλιον και Νικηφόρον, ήλθεν εις την Πελοπόννησον, διατρίψας δε εις την Κόρινθον πολύν χρόνον, έγινεν εις πολλούς πρόξενος σωτηρίας.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΡΧΙΜΑΣΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΣΥΝΑΔΟΥΝ;;; -- του Νικολάου Πανταζή, θεολόγου

Ο πρώην επίσκοπος Φλωρίνης π. Αυγουστίνος “ήλεγξε τον Βασιλέα Παύλο διότι ενέκρινε διάταγμα περί της Μασονίας ως δήθεν “Φιλαθρωπικού Ιδρύματος…”

Ναι. Αυτά τα έκανε ΤΟΤΕ…. τω καιρώ εκείνω…

ΤΟΤΕ έπαυσε την Μνημόνευση του ΑΡΧΙΜΑΣΟΝΟΥ Αθηναγόρα για τρία μόνο “χρονάκια”… (δηλαδή σφαλιαρίτσα με του σπουργίτι το φτερό) αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ ύστερα από τρία χρόνια ΣΥΝΕΧΙΣΕ την Μνημόνευση του ΑΡΧΙΜΑΣΟΝΟΥ και ενώθηκε διά βίου με την ΜΑΣΟΝΙΑ διά της εφ΄ όρου ζωής Μνημονεύσεως ΜΑΣΟΝΩΝ!

Συνεχίζω την κοινωνία μου με αιρετικούς οικουμενιστές επισκόπους σημαίνει:

“αποδέχομαι και υποτάσσομαι στην αίρεσή τους. Γίνομαι υπόλογος, συνυπεύθυνος και συγκατάκριτος μαζί τους και αποβιώνω μαζί τους, κηδευόμενος από αυτούς, τους οποίους αναθεμάτισα και κατεδίκασα ως χωρισμένους από Θεού και ΕΚΤΟΣ Εκκλησίας του Χριστού…”

Αδέλφια μου, ας ΜΗΝ είμαστε ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΕΣ. Ή είναι η Μνημόνευση “αποδοχή πίστεως (Ορθοδόξου ή αιρετικής) και υποταγή” στον κάθε αιρεσιάρχη, ή δεν είναι! Ή ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έχει λάθος, ή ο π. Αυγουστίνος!

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (9ον) μέρος

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Τη Λ΄ (30^η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη των Αγίων Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ,  ΙΩΑΝΝΟΥ και ΠΑΥΛΟΥ του νέου.                             

Αλέξανδρος ο μακάριος πατήρ ημών, επειδή εξήσκει πάσαν αρετήν, εχρημάτισε πρωτοπρεσβύτερος του Αγίου Μητροφάνους Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, κατά τους χρόνους του Μεγάλου Κωνσταντίνου εν έτει τκε΄ (325), αντικατέστησε δε εις την εν Νικαία συγκροτηθείσαν αγίαν και Οικουμενικήν πρώτην Σύνοδον τον Άγιον Μητροφάνην, μη δυνηθέντα ένεκεν ασθενείας και γήρατος να παρευρεθή εις αυτήν. Εν ταύτη λοιπόν τη Συνόδω ο θείος Αλέξανδρος πολύ ηγωνίσθη υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως, ελέγχων ο τρισμακάριος την του Αρείου κακοδοξίαν.

Τη ΚΘ΄ (29η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΑΡΚΑΔΙΟΥ Επισκόπου Αρσινόης Κύπρου του θαυματουργού.

Αρκάδιος ο εν Αγίοις πατήρ ημών, Επίσκοπος Αρσινόης, ο θαυματουργός, εγεννήθη εις την κώμην Αρσινόην την παρά την Παφίαν της Μελάνδρας της μεγαλονήσου Κύπρου. Ήτο δε υιός γονέων ευσεβών και ευπόρων, Μιχαήλ και Άννης καλουμένων, οίτινες και απέστειλαν αυτόν προς ανωτέραν μόρφωσιν και μαθημάτων παιδείαν εις την Κωνσταντινούπολιν. Περατώσας τας σπουδάς του εις την βασιλίδα των πόλεων επανήλθεν εις την ιδιαιτέραν αυτού πατρίδα, την Αρσινόην.

ΟΙ ΟΜΑΔΙΚΟΙ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΙ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ

Οι ομαδικοί εξισλαμισμοί στην Ήπειρο και Αλβανία.

Μετατροπή εκκλησιών σε τζαμιά. Περίτμησι Ηπειρωτών.
Τουρκοχριστιανοί και μισότουρκοι «Γραικομάνοι.»

Σπύρος Στούπης

Ο εξισλαμισμός στην Ήπειρο άρχισε επί σουλτάνου Μουράτ Β’, εξηπλώθη δε επικινδύνως μετά την ήττα του Σκεντέρμπεη, οπότε οι μεγάλοι κτηματίες ηναγκάσθησαν να εξισλαμισθούν για να διατηρήσουν τα τιμάριά τους, αξιωθέντες τού τίτλου «μπέηδες» κατά κληρονομιά. «Τούτους κάτω από ψυχολογικό εξαναγκασμό εμιμήθησαν και οι πτωχοί κολλήγοι».

Τη σκληρότερη τυραννία όμως υπέστη η Ήπειρος, κατά τον Ν. Πατσέλη, μετά τον θάνατο τού Σκεντέρμπεη, «διότι εφ’ όσον χρόνον εμάχετο ούτος προς το Οθωμανικόν Κράτος, η Ήπειρος συνεμμάχει μαζύ του. Διά τούτο μετά τον θάνατόν του, οι Οθωμανοί την μετεχειρίσθησαν απανθρώπως, αναγκάσαντες τον πληθυσμών εις εξισλαμισμόν. Ο ισλαμισμός των Χριστιανών, ιδίως εις την καλουμένην σήμερον Β. Ήπειρον, έκαμε τας μεγαλυτέρας προόδους, όταν ο Γ. Καστριώτης, ηρνήθη την πίστι του εις τον Σουλτάνο και την μουσουλμανικήν θρησκείαν».

Τη ΚΘ΄ (29η) του μηνός Αυγούστου, μνήμη της Οσίας ΘΕΟΔΩΡΑΣ της εν Θεσσαλονίκη, της εξ Αιγίνης καταγομένης.

Θεοδώρα η θαυμασία και αοίδιμος και των του Θεού δωρεών επώνυμος ήτο από την Αίγιναν. Ο πατήρ της ήτο κληρικός της Μεγάλης Εκκλησίας, ονόματι Αντώνιος, καλόγνωμος και ενάρετος, όστις έγινε και Μοναχός ύστερον. Η δε μήτηρ της εκαλείτω Χρυσάνθη, ομοίως και αυτή καλής προαιρέσεως. Έζησε δε εις την παρούσαν ζωήν η Χρυσάνθη ολίγον καιρόν, αφού εγέννησεν εν θυγάτριον· και την ημέραν όπου εκοιμήθη δια παντός έγινεν ο σύζυγός της (πρινν μάλιστα να την ενταφιάση) Μοναχός· ότι από καιρού το επόθει, και δεν ελυπήθη διότι απέθανεν η γυνή του και τον ελύτρωσε των του κόσμου γηϊνων φροντίδων.

Toυ Μητρ. Ηλείας κ. Γερμανού : Τι συμβαίνει; τα τελευταία 30 χρόνια έχουν αγιοποιηθή τόσα πρόσωπα, όσα δεν αγιοποιήθηκαν αιώνες!

 Δια τούτο διερωτάται κανείς· Τι συμβαίνει; Είναι μεγάλη η αγιότητα σήμερα  και τόσοι πολλοί στην εποχή μας ευηρέστησαν τω Θεώ, ώστε Εκείνος τους εθαυμάστωσε και αποδεδειγμένως δημοσίως τους ενεφάνισε ή εμείς έχομε χάσει τα αγιοπνευματικά κριτήρια αναγνωρίσεως ενός αγίου;                                                        

Μήπως στην σημερινή απιστία και την αδιαφορία των ανθρώπων, ούτοι ζητούν «σημεία», ως ζητούσαν οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες των χρόνων του Ιησού (Ίδε σχετικά περιστατικά: Ματθαίου ιβ΄ 38 – 45 , ιστ΄ 1 – 4, κζ΄ 42 – 44, Λουκά δ΄ 23 – 30, ια΄ 29, Ιωάννου στ΄ 30 – 41, Α΄ Κορινθίους 22 – 26), και η Εκκλησία, αντιθέτως απ΄ ό,τι έπραξεν ο Κύριος, προσπαθή να ικανοποιήση το αίτημα με την αγιοποίησι νέων προσώπων;                                                                                                                 

Μήπως η Εκκλησία μας επηρεασμένη από την μόδα του συγχρονισμού ή της νέας εποχής, αναζητεί να προβάλη στους χριστιανούς μας νέα άγια πρότυπα, εγκαταλείποντας τα υπάρχοντα σπουδαία και μεγάλα τοιαύτα;                                                                                                                                                

Μήπως είναι τούτο κάτι «που πουλάει» κατά την σημερινήν ορολογίαν, και κάποια μέλη της δεν θέλουν να στερηθούν των ωφελημάτων του;                                       

Πάντως ό,τι και αν συμβαίνη, έχω την αίσθησιν ότι ευρισκόμεθα εις λάθος δρόμο.

ΛΟΓΟΣ Β΄ Εις την αποτομήν της Τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου.

«Και ευθέως αποστείλας ο βασιλεύς σπευκουλάτωρα, επέταξεν ενεχθήναι την καφαλήν αυτού» (Μάρκου στ:27).                                                                                                                                                                            

Θαύμα φαίνεται και παράδοξον άκουσμα, πως ο Ηρώδης απετόλμησεν ή να είπω καλλίτερα ετυφλώθη, ώστε να αποκεφαλίση τοιούτον καρπόν στείρας, τον οποίον δια να δείξη ο Θεός πόσης τιμής είναι άξιος προμηνύει δι’ Αγγέλου αυτόν τον καρπόν, ότι εγεννήθη, δια να θρέψη πολλάς ψυχάς. Εφάνη εις τον κόσμον, δια να αρπάση πολλούς από την απάτην του κόσμου. Αυτόν θερίζει παράκαιρα ο Ηρώδης και παρανομώτατα, όπου δεν ήγγιξε τινός, όχι με το έργον, αλλ’ ουδέ με την σκιάν. Αυτόν όπου ήτο εις τους αμαρτωλούς συγχώρησις, εις τους μετανοούντας διδασκαλία, εις τους δικαίους τελείωσις, και απλώς ειπείν εις πάντας διδασκαλείον αγιωσύνης και τελειότητος. Τον τοιούτον, λέγω, πως ετόλμησε να αποκεφαλίση ο Ηρώδης; Θαύμα το έχουσιν οι πολλοί, αλλ’ εγώ δεν το νομίζω πράγμα παράδοξον, διδαχθείς από τον φωστήρα των Νυσσαέων, όστις γράφει ότι όλη η ζωή του ανθρώπου είναι ένας καιρός αρμόδιος δια να αγαπά τον Θεόν, και να απομακρύνηται και να χωρίζηται παντάπασιν από τον διάβολον· εκείνος δε όστις παύση εις ολίγον διάστημα της ζωής από του να αγαπά τον Θεόν, έξω γίνεται φωτός, και της αγάπης Αυτού κεχώρισται· εκείνος όστις χωρισθή του Θεού εξ ανάγκης γίνεται έξω και του φωτός· όθεν ενούται με τον διάβολον, όστις παίρνει μέσα εις τα ιδικά του βάραθρα τούτον τον χωρισμένον από της αγάπης και του φωτός του Θεού, και ακολουθεί εις αυτόν σκότος και διαφθορά, πανωλεθρία και θάνατος.

Γράφω, αγαπητoί αδελφοί, μερικές σκέψεις μου πάνω στην αποτομή της ιεράς κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου -- του αδελφού μας Ιουστίνου

Παρακαλώ την αγάπη σας να με συγχωρέση, αν σας στενοχωρήσω ή σκανδαλήσω με τα λεγόμενά μου.

Όλοι μας βέβαια ξέρουμε, ότι της φρικτής αποτομής της ιεράς κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου προηγήθηκε ένας πορνικός χορός της Σαλώμης, κόρης της φονικής Ηρωδιάδας και μοιχαλίδας του Ηρώδου.

Και όπως είναι σε όλους μας γνωστό, ο άνομος αυτός χορός «ήρεσεν» σε όλους τους παρευρισκομένους άρχοντες, πλουσίους, αξιωματούχους, υψηλά ισταμένους στο πλέγμα κοσμικής εξουσίας, και περισσότερο από όλους βεβαίως στον βασιλέα Ηρώδη, εραστή της μητέρας τού κατάλληλα δασκαλεμένου πορνικού κορασίου.

Μάλιστα τόσο πολύ «ήρεσεν» η λικνιζομένη και εκκολαπτόμενη πόρνη, ώστε ο μοιχός Ηρώδης πάνω στο ηδονικό του παραλήρημα, ξεχνάει την Ηρωδιάδα και υπόσχεται στη κόρη της μέχρι και το μισό του βασίλειο, όλοι μας υποψιαζόμαστε για πoια συνέχεια.

ΛΟΓΟΣ Α΄ Εις την αποτομήν της τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδίξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ. (εκ του «Νέου Θησαυρού» Γ. Σουγδουρή)

Προ της ενσάρκου οικονομίας του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ήτο ηγεμών της Ιουδαίας αλλόφυλός τις, Αντίπατρος ονόματι, αλλόφυλοι δε ελέγοντο όσοι δεν ήσαν εκ της θρησκείας των Εβραίων. Ούτος λαβών γυναίκα την θυγατέρα του βασιλέως της Αραβίας, Κύπρον λεγομένην, εγέννησεν εξ αυτής τέσσαρας υιούς, Φάσαιλον, Ηρώδην, Ιώσηπον και Φερώραν· και ο μεν Φάσαιλος εγένετο ηγεμών των Ιεροσολύμων, και ολίγον καιρόν ηγεμονεύσας εφονεύθη υπό των Πάρθων. Ο δε Ιώσηπος ετελεύτησεν ιδιώτης. Ομοίως δε και ο Φερώρας, φθονηθείς υπό του αδελφού αυτού Ηρώδου, απέθανε φαρμάκω. Ο δε Ηρώδης ούτος, τέταρτος υιός του Αντιπάτρου, πρώτον μεν εγένετο ηγεμών της Γαλιλαίας· μετά δε τον θάνατον του αδελφού του Φασαίλου, επήγε και προσεκύνησε τον Καίσαρα της Ρώμης Αύγουστον, και παρέλαβε την ηγεμονίαν της Ιουδαίας.

Η βλάσφημος Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1920, υπ΄ ουδεμιάς επί μέρους Ορθοδόξου Εκκλησίας απεκηρύχθη μέχρι σήμερον!!!

Η Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1920, θεωρείται βλάσφημος, δεδομένου ότι, βασιζομένη επί της κακοδόξου «θεωρίας των κλάδων», της αποτελούσης το σύμβολον της αιρετικής πανσπερμίας του λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), αρνείται ότι η Αγία ημών Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική του Χριστού Εκκλησία, κατ΄ αντίθεσιν του ενάτου άρθρου του Συμβόλου της Πίστεως περί μιας Εκκλησίας. Επιπροσθέτως, αναιρεί και αυτό τούτο το θετικόν περιεχόμενον της εν τη Εκκλησία υπερφυσικής Αποκαλύψεως. Διότι, εάν δεν υπάρχει σταθερά και ωρισμένη Εκκλησία, της Αποκαλύψεως ανεπισφαλής φορεύς, αλλά πάσαι αι χριστιανικαί Εκκλησίαι αποτελούσι μέρη ισοδύναμα και ισόκυρα της Εκκλησίας, είναι φανερόν ότι η μεν Αποκάλυψις ουδέν σταθερόν και παραμόνιμον έχει να αποκαλύψη, αλλά ποικίλον τι και κατά τας δόξας και προϋποθέσεις των προσώπων εξαλλάσσον, ουδέν δε απομένει κριτήριον, δι΄ ου να δυνηθή τις εκ της ποικίλης και αντιφατικής εκδοχής των χριστιανικών αληθειών άμα μεν να διακρίνη την αληθή διδασκαλίαν του Κυρίου, άμα δε να πορισθή πεποίθησιν ασφαλή περί της αξιοπιστίας και αληθείας ων πιστεύει.

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ -- " Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Τη ΚΘ΄ (29^η) του αυτού μηνός Αυγούστου, η αποτομή της τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.                                                     

Ιωάννης ο μέγας Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου ήτο υιός Ζαχαρίου του Αρχιερέως και της Ελισάβετ, εξ επαγγελίας του Αρχαγγέλου Γαβριήλ γεννηθείς, απεκεφαλίσθη δε σήμερον υπό του Ηρώδου Αντύπα, διότι ήλεγχεν αυτόν δια την παράνομον μίξιν μετά της Ηρωδιάδος. Ούτος εμαρτυρήθη υπό του Δεσπότου Χριστού, ότι είναι ο μέγιστος πάντων των εκ κοιλίας μητρός εξελθόντων και ο εκλεκτότατος των Προφητών. Ούτος εσκίρτησεν εκ κοιλίας μητρός του, εκήρυξε δε τον Χριστόν και εις τους ζώντας εν τη γη άνω και εις τας ψυχάς των τεθνεώτων εν τω Άδη κάτω.

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ -- Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης

Ἡ ἐποχὴ μας εἶναι μοιχαλίδα καὶ ἁμαρτωλή. Οἱ ἄνθρωποι, ἐννοῶ τοὺς βαφτισμένους χριστιανούς, ντρέπονται νὰ ὁμολογήσουν τὴν πίστη τους στὸ Χριστὸ καὶ νὰ μιλήσουν γιὰ τὴ διδασκαλία Του. Τὸ φαινόμενο αὐτὸ δὲν εἶναι σημερινό. Ἀπὸ παλιὰ ὑπῆρχαν χριστιανοί, ποὺ δὲν ὁμολογοῦσαν τὴν πίστη τους, γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ Χριστὸς εἶχε πεῖ: «Ὅποιος, ζώντας μέσα σ᾽ αὐτὴ τὴ γενιὰ τὴν ἄπιστη καὶ ἁμαρτωλή, ντραπεί γιὰ μένα καὶ γιὰ τὴ διδασκαλία μου, θὰ ντραπεῖ γι᾽ αὐτὸν κι ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου, ὅταν ἔρθει μὲ ὅλη τὴ λαμπρότητα τοῦ Πατέρα του, μαζὶ μὲ τοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους» (Μάρκ. η´ 38). Ἔθεσα τὸ θέμα στὸ Νήφωνα κι ἐκεῖνος εἶπε: «Ὁ Χριστὸς μᾶς τὸ εἶπε τόσο καθαρά. Δὲν φτάνει νὰ πιστεύεις ἢ νὰ διαβάζεις τὸ Εὐαγγέλιο. Χρειάζεται νὰ ὁμολογεῖς τὴν πίστη σου καὶ νὰ ὑπερασπίζεσαι τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ. Στὴν ἐποχὴ μας οἱ ἄνθρωποι ἀποφεύγουν κάτι τέτοιο, γιατὶ ὑπολογίζουν τὶς ἀντιδράσεις τῶν κοσμικῶν καὶ ἀθρήσκων. Ἔξω στὴν κοινωνία σπάνια ν᾽ ἀκούσεις κάποιον νὰ ὁμολογεῖ πίστη στὸ Χριστό.

Αθλιες συκοφαντίες εν όψει της ΔΕΘ!

Τα παραμύθια κατά των συγκεντρώσεων και η απάντηση από τους διοργανωτές

Ρεπορτάζ Ντόνια Κανιτσάκη


Την ώρα που η οργή του κόσμου για την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μετατρέπεται σε ορμητικό ποτάμι, η προσπάθεια συκοφάντησης των διαδηλωτών που παίρνουν μέρος στις διαμαρτυρίες για τη Συμφωνία των Πρεσπών όχι μόνο δεν σταματούν, αλλά εντείνονται. Χθες η «Εφημερίδα των Συντακτών», με πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της, έκανε λόγο για «ακροδεξιούς κύκλους με θρησκευτικό προκάλυμμα, οι οποίοι σχεδιάζουν έκτροπα και θέλουν χάος στη ΔΕΘ, χρησιμοποιώντας ως πολιορκητικό κριό το συλλαλητήριο»!

«Η υποκρισία περισσεύει από την πλευρά της κυβέρνησης και όσων εξυπηρετούν τα συμφέροντά της. Συνηθίσαμε πια. Οποιος διαφωνεί μαζί τους, όποιος αγαπά την πατρίδα του, είναι τραμπούκος και ακροδεξιός» λέει στη «δημοκρατία» ο Δημήτρης Κίτσος, εκπρόσωπος του συντονιστικού για το συλλαλητήριο που διοργανώνεται για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ.

Του Αγίου Νείλου του ασκητού:

Αν στην προσευχή σου χύνεις πηγές δακρύων, μην υπερηφανεύεσαι ότι τάχα είσαι ανώτερος από τούς πολλούς. Δεν είναι δικό σου κατόρθωμα αυτό, αλλά βοήθεια για την προσευχή σου από τον Κύριο, για να μπορέσεις να εξομολογηθείς με προθυμία τις αμαρτίες σου σ΄ Αυτόν και να τον εξευμενίσεις με τα δάκρυά σου. Μη λοιπόν μετατρέψεις σε πάθος το βοήθημά σου κατά των παθών, για να μην παροργίσεις περισσότερο τον Κύριο πού σου έδωσε αυτή τη χάρη.

O Μητροπολίτης Κορίνθου Διονύσιος για το Ισλάμ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ; -- Αγριεμένοι βάρβαροι μετανάστες έκλεισαν την εθνική οδό προκαλώντας χάος

Σκηνές-σοκ στα διόδια! Με λοστάρια στα χέρια επιτέθηκαν σε αυτοκίνητα δεκάδες «φιλοξενούμενοι» του hot spot Μαλακάσας

Μπλόκο στην εθνική από «άγριους» μετανάστες!
Το δικαίωμα στη διαμαρτυρία είναι δεδομένο, αλλά αυτό που έκαναν χθες οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, οι οποίοι διαμένουν στο κέντρο φιλοξενίας της Μαλακάσας, ξεπερνά κάθε όριο και δείχνει ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο. Οι αλλοδαποί, περίπου 100 τον αριθμό, κατέλαβαν αιφνιδιαστικά την εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας, στο 39ο χιλιόμετρο, και διέκοψαν, με το έτσι θέλω, την κυκλοφορία των οχημάτων, προκαλώντας ένα άνευ προηγουμένου κομφούζιο.

Η ενέργειά τους προκάλεσε τον δικαιολογημένο εκνευρισμό των οδηγών, οι οποίοι παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι μπροστά στα μάτια τους να εκτυλίσσονται πρωτόγνωρες σκηνές. Η Αστυνομία ήταν απούσα, αν και θα έπρεπε να κρατήσει ανοιχτό τον δρόμο για τους οδηγούς.
Ολα ξεκίνησαν το μεσημέρι της Δευτέρας, όταν οι πρόσφυγες βγήκαν κατά ομάδες από το hot spot της Μαλακάσας, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για το γεγονός ότι πλημμύρισε ο καταυλισμός από την έντονη βροχόπτωση που είχε πλήξει νωρίτερα την περιοχή. Στη συνέχεια εισήλθαν στον αυτοκινητόδρομο (στο ρεύμα προς Λαμία) και στις παράπλευρες οδούς και μπλόκαραν για περισσότερες από τέσσερις ώρες (!) την κυκλοφορία των οχημάτων.


Τα αυτοκίνητα σχημάτισαν ουρές χιλιομέτρων και η Τροχαία διέταξε εκτροπή της κυκλοφορίας από τον κόμβο Μαρκοπούλου έως τα Οινόφυτα. Το θράσος τους όμως δεν σταμάτησε εκεί, καθώς, σύμφωνα με καταγγελίες, ορισμένοι από αυτούς, κρατώντας στα χέρια τους ξύλα, εξαπέλυαν επιθέσεις σε αυτοκίνητα που επιχείρησαν να περάσουν από το σημείο. Οπως φαίνεται, μάλιστα, σε βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, τρεις νεαροί ασιατικής καταγωγής κυνηγούσαν ένα Ι.Χ., ο οδηγός του οποίου, προκειμένου να γλιτώσει από τη μανία τους, έβαλε όπισθεν και ανέπτυξε ταχύτητα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι μετανάστες, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, πετούσαν πέτρες και αντικείμενα σε όποιον επιχειρούσε να βιντεοσκοπήσει τη διαμαρτυρία τους. Η κυκλοφορία των οχημάτων αποκαταστάθηκε λίγο μετά τις 7 το απόγευμα, όταν οι διαμαρτυρόμενοι επέστρεψαν στον καταυλισμό.

Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

 1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.