ΛΟΓΟΣ Β΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. (του Οσίου Πατρός Εφραίμ του Σύρου)

Εκ της χώρας, θέρους χαρμονή· εκ του αμπελώνος, καρποί εδεσμάτων· και εκ των θείων Γραφών, διδαχή ζωοποιός. Η χώρα εις ένα καιρόν έχει το θέρος, και η άμπελος εις ένα καιρόν έχει τον τρυγητόν, η Γραφή δε πάντοτε αναγινωσκομένη αναβλύζει διδαχήν ζωοποιόν. Η χώρα, όταν θερισθή, απέσχε· και η άμπελος, όταν τρυγηθή, ταπεινούται· η Γραφή δε καθ’ ημέραν θερίζεται, και οι στάχυες των ερμηνευόντων εν αυτή ουκ εκλείπουσι· και καθ’ ημέραν τρυγείται, και οι βότρυες της εν αυτή ελπίδος ου δαπανώνται. Εγγίσωμεν τοίνυν ταύτη τη χώρα, και των αυλάκων αυτής των ζωοποιών απολαύσωμεν· και θερίσωμεν εξ αυτής στάχυας ζωής, τους λόγους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του ειπόντος προς τους εαυτού Μαθητάς·

Και σε μεσίτριαν έχω προς τον φιλάνθρωπον Θεόν

Εκατομμύρια ορθοδόξων χριστιανών βρίσκουμε παρηγοριά σε αυτά τα ωραία λόγια

Από τον Κωνσταντίνο Χολέβα

Παναγία, βόηθα» αναφωνήσαμε βλέποντας τη μεγάλη συμφορά που έπληξε τους συνανθρώπους μας στην ανατολική Αττική. Οι παρακλήσεις προς την Υπεραγία Θεοτόκο, οι οποίες ψάλλονται αυτή την περίοδο πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αποκτούν ιδιαίτερο νόημα μετά το καταστροφικό έργο της φωτιάς. Ο Μεγάλος και ο Μικρός «Παρακλητικός Κανών προς την Υπεραγίαν Θεοτόκον» αποτελούν θαυμαστά έργα της ορθόδοξης υμνογραφίας. Θεωρώ ότι είναι χρήσιμο, λόγω των ημερών, να θυμηθούμε τον ποιητή του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος.

Η ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Τοῦ κ. Ἀλεξάνδρου Μυγδανάλευρου, Θεολόγου – Οἰκονομολόγου – Ἱεροκήρυκος

Ὁ Ὀρθόδοξος Ἑλληνικός λαός καί κάθε ὀρθόδοξος Χριστιανική ψυχή μέσα στόν κόσμο τῆς ἀποστασίας ἑορτάζει μέ λαμπρότητα, σύνεση καί κατάνυξη τή Θεία Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ μας. Ἡ πρώτη Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ἔγινε μέ τήν ἐνανθρώπισή Tου «…μορφήν δούλου λαβών ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος καί σχήματι εὑρεθείς, ὡς ἄνθρωπος…» (Φιλ. 2: 5-8). Ἄν ἡ Θεία γέννηση τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ μᾶς φανερώνει τήν κένωση ἐκ τῆς Θείας Του Δόξας. Ἄν τά ἑκούσια πάθη καί ἡ Σταύρωσή Του μᾶς διδάσκουν την ἄκρα ταπείνωση καί τήν ἀγάπη για τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Ἄν ἡ Ἀνάσταση διατρανώνει καί διακηρύττει τήν Θεία Δύναμή Του, ἡ Μεταμόρφωσή Του –πού ἑορτάζεται στίς 6 Αὐγούστου κάθε χρόνο– μᾶς ἀποκαλύπτει τήν ἀνέκφραστον, ἀπερινόητον Δόξα τοῦ Θείου Προσώπου Του.

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΝ του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. (Εκ του Θησαυρού του Δαμασκηνού).

Η υπόθεσις της σημερινής εορτής της του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού θείας Μεταμορφώσεως, ευλογημένοι Χριστιανοί, γνώρισμα και σημείον της Θεότητος Αυτού είναι, διότι το φως, όπερ έδειξε σήμερον ο Χριστός, ως Θεός το έδειξεν, επειδή το φως εκείνο δεν ήτο κτιστόν ή επίγειον φως ή ανθρώπινον, αλλά φως άϋλον και άκτιστον, και δια τούτο ως Θεός μαρτυρείται παρά πάντων, δια το γνώρισμα αυτό της Θεότητος· όχι δε μόνον από ανθρώπους, αλλά και αυτός ο Πατήρ τον εμαρτύρησεν Υιόν του ηγαπημένον, καθώς τον εμαρτύρησε και εις τον Ιορδάνην ποταμόν βαπτιζόμενον.

Ποιοι χρηματοδοτούν τους λαθρομετανάστες να έρθουν να Ισλαμοποιήσουν την Ελλάδα

Ἀπολυτίκιον Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Τη ΣΤ΄ (6^η) του Αυγούστου, η Μεταμόρφωσις του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.                                                                                 

Κατά την έκτην του Μηνός Αυγούστου την ανάμνησιν της θείας Μεταμορφώσεως του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού η αγία του Θεού Εκκλησία περιχαρώς εορτάζει, ο δε λόγος της εορτής ταύτης είναι ο εξής: Ο Δεσπότης ημών Χριστός πολλάκις προείπεν εις τους Αγίους Αυτού Μαθητάς δια τους κινδύνους, τα πάθη και τον θάνατον των Μαθητών του· επειδή δε οι μεν κίνδυνοι και τα δεινά ήσαν πρόχειρα και εν τη παρούση ζωή, τα δε μέλλοντα αγαθά ήσαν μετά ταύτα και ελπιζόμενα, τούτου ένεκα ηθέλησεν ο Κύριος να πληροφορήση τους Μαθητάς του και με τους ιδίους των οφθαλμούς, τις και ποία είναι η δόξα εκείνη, μετά της οποίας μέλλει να έλθη εν τη κοινή αναστάσει, και την οποίαν και αυτοί θα απολαύσωσιν.

Τα ρεβύθια της μάγισσας

Στην εποχή μας η μαγεία έχει περικοσμηθεί με πολλά εύηχα επίθετα, για να εξαπατά ευκολώτερα τους αφελείς. Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε ότι υπό οποιαδήποτε συγκάλυψη κι αν ασκείται η μαγεία, είναι ένας από τους τρόπους που χρησιμοποιεί ο διάβολος για να πλανέψει τον άνθρωπο, να τον απομακρύνει από τον Θεό και να τον συντρίψει σωματικά και ψυχικά. 

Ας δούμε αυτή την αλήθεια στο επόμενο περιστατικό: Κάποια γυναίκα, παντρεμένη στην Αθήνα, δεν ζούσε αρμονικά με τον σύζυγό της, γιατί εκείνος την απατούσε. Της συνέστησαν τότε μια μάγισσα, που θα της έλυνε τάχα το πρόβλημα. Αυτή της διάβασε κάτι μαγικά και της έδωσε εννιά ρεβύθια να τα έχει στο σπίτι της. 
Από τότε όμως είχε συνεχώς στον ύπνο της εφιάλτες. Έβλεπε διαρκώς έναν αγριάνθρωπο με απαίσια όψη, που απειλούσε να τη σκοτώσει. 

Ἡ ἀληθινὴ Δύναμις «ΜΗ ΥΨΟΥΤΕ ΚΕΡΑΣ» -- Τοῦ κ. Μιχαὴλ Ε. Μιχαηλίδη, Θεολόγου

Ὁ θεόπνευστος προφήτης, μέγας ποιητής τῶν αἰώνων, ἔξοχος βασιλιάς καί μοναδικός μουσικομελουργός Δαβίδ, στόν ψαλμό 74, 5 – 6, γράφει: «Εἶπα τοῖς παρανομοῦσι, μή παρανομεῖτε, καί τοῖς ἁμαρτάνουσι, μή ὑψοῦτε κέρας. Μη ἐπαίρετε εἰς ὕψος τό κέρας ὑμῶν καί μή λαλεῖτε κατά τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν». Ὁ Παναγιώτης Τρεμπέλας σημειώνει: «Ἀντί ἀπό τήν μακροθυμίαν τοῦ Θεοῦ νά παρακινοῦνται εἰς μετάνοιαν οἱ ἀπό συστήματος παρανομοῦντες καί ἁμαρτάνοντες, ἀποθρασύνονται καί σκληρύνονται περισσότερο. Γιαυτό καί τούς λέγει, “μή ὑψοῦτε κέρας. Μή ἐπαίρετε εἰς ὕψος τό κέρας ὑμῶν”. Μή λέτε λόγους ἄδικους, βλάσφημους καί ἀσεβεῖς κατά τοῦ Θεοῦ». Ὁ δέ νέος ἑρμηνευτής, πρωτοπρεσβύτερος π. Στυλιανός Ἀνανιάδης, στό πεντάτομο ἔργο του, σημειώνει: «Τό “κέρας” εἶναι σύμβολο τῆς δυνάμεως καί ἐκφράζει ἐδῶ τήν ἐγωϊστική δύναμη τοῦ ἁμαρτωλοῦ, τήν ἀλαζονεία κατά τοῦ Θεοῦ.

Ἀλλʼ ἐξ ὅλων τῶν εἰδήσεων μία εἴδησις ἀναστάτωσε κυριολεκτικῶς τὴν συνείδησιν τῶν ἀπανταχοῦ πιστῶν τέκνων τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας.

Ποία ἡ εἴδησις; Τὴν ἀντιγράφομεν ὡς ἔχει ἐκ τῆς ἐπικεφαλίδος, ἡ ὁποία ἐτέθη ὑπεράνω μακρᾶς περιγραφῆς τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Οἰκουμ. Πατριάρχου εἰς Ἱερουσαλήμ˙ «Ὁ Οἰκουμ. Πατριάρχης εἰσῆλθε γυμνόπους εἰς τὸ τέμενος Ὀμὰρ καὶ ἐκεῖ προσηυχήθη ὑπὲρ τοῦ Χουσεΐν».
Εἰς τὸ τζαμὶ λοιπὸν τοῦ ψευδοπροφήτου Μωάμεθ Πατριάρχης προσευχόμενος; Κύριε ἐλέησον! Ἀλλὰ πρέπει νὰ καῆ τὸ Πηδάλιον, πρέπει νὰ ποδοπατηθοῦν οἱ Κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἀπαγορεύουν ἐπὶ ἀπειλῆ ἀφορισμοῦ τῶν λαϊκῶν καὶ καθαιρέσεως τῶν κληρικῶν τὴν εἴσοδον καὶ τὴν προσευχὴν εἰς κέντρα λατρείας ἀλλοπίστων καὶ αἱρετικῶν. Ἡ Ὀρθοδοξία μετʼ ἀγανακτήσεως καὶ βδελυγμίας ἀποστρέφει τὸ πρόσωπόν της καὶ ἐκ τῆς φανταστικῆς ἀκόμη εἰκόνος κληρικοῦ, ὅστις μὲ γυμνοὺς τοὺς πόδας εἰσέρχεται καὶ προσεύχεται εἰς τζαμὶ τοῦ ψευδοπροφήτου. Τοιοῦτόν τι δὲν ἀναφέρει ἡ αἱματοπότιστος ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν. Ἀναφέρει ἀντιθέτως ἱερεῖς καὶ ἐπισκόπους καὶ πατριάρχας ἀλλὰ καὶ ἀπλοὺς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ἐπροτίμησαν μαρτυρικὸν θάνατον ἤ νὰ εἰσέλθουν καὶ νὰ συμπροσευχηθοῦν μετὰ τῶν Τούρκων εἰς τζαμί.

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ : Γιατί ἡ Ἀμερικανική Κυβέρνησι χρηματοδοτεῖ τίς παρελάσεις ὁμοφυλοφίλων στήν Ἑλλάδα;

Καί τώρα μπαίνει τό τρομακτικό ἐρώτημα γιά τούς δῆθεν ἀντισυστημικούς τοῦ Κοινοβουλίου μας Δεξιούς, Κεντρώους καί Ἀριστερούς: Γιατί ἡ Ἀμερικανική Πρεσβεία καί κατ’ ἐπέκτασι ἡ Ἀμερικανική Κυβέρνησι χρηματοδοτεῖ τίς παρελάσεις ὁμοφυλοφίλων στήν Ἑλλάδα; Ποιά σκοπιμότης ἐξυπηρετεῖται ἀπό τήν Κυβέρνησι τῆς μεγάλης αὐτῆς Χώρας; Γιατί νά μήν εὐθέως πιστέψει κανείς ὅτι οἱ ψηφίζοντες αὐτό τό ἐπαίσχυντο νομοθέτημα τελοῦν σέ διατεταγμένη ὑπηρεσία τῶν μεγάλων ἀφεντικῶν τῶν ΗΠΑ πού ὅλοι γνωρίζουμε ποιοί εἶναι.

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος -- του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ἐμπρός, φίλοι μου, ἂς ἁπλώσουμε σήμερα χωρὶς δισταγμὸ τὸ χέρι στοὺς θησαυροὺς τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ ἀντλήσουμε ἀπὸ ἐκεῖ κατὰ τὴν συνήθειά μας πλοῦτο, πού ἄφθονα σὲ ὅλους διαμοιράζεται καὶ οὔτε στὸ ἐλάχιστο ποτὲ δὲν ξοδεύεται. Ἐλᾶτε, τὸν πάνσοφο καὶ πάλι ἂς ἀκολουθήσουμε, τὸν ὡραῖο ὁδηγό μας, τὸν Λουκᾶ, νὰ δοῦμε τὸν Χριστὸ νὰ ἀνεβαίνει σὲ ὄρος ὑψηλὸ καὶ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰάκωβο καὶ τὸν Ἰωάννη νὰ παίρνει μάρτυρες τῆς θεϊκῆς Μεταμορφώσεως. Διότι «πῆρε μαζί Του», λέει, «αὐτοὺς πού ἀποτελοῦσαν τὴν συντροφιὰ τοῦ Πέτρου καὶ σὲ ὄρος ὑψηλὸ ἀνέβηκε» ὁ Δεσπότης. Ὄρος ὑψηλό, στὸ ὁποῖο ἡ δυάδα Μωυσῆς καὶ Ἠλίας συζητοῦσε μὲ τὸν Χριστό.

ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΙΣ -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται καὶ τηροῦν τὸ κατὰ δύναμη τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, μὲ ἀληθινὴ ταπείνωση καὶ αὐτὸ διαπιστώνεται ἀπὸ τὴ συμπεριφορά τους. Δὲν ἔχουν καμιὰ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό τους. Ἀρνοῦνται νὰ δεχτοῦν ὅτι κάνουν κάτι σπουδαῖο καὶ ὅτι διαφέρουν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀδελφούς τους. Ἔχουν ἀποδεχτεῖ πλήρως τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὸ θεωροῦν φυσικὸ νὰ βαδίζουν θεοφιλῶς καὶ νὰ καλλιεργοῦν διαρκῶς τὴν ταπείνωση, καθὼς καθημερινὰ διαπιστώνουν ὅτι ὑστεροῦν, ἀφοῦ οἱ ἀδυναμίες τους δὲν τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ τηροῦν τὶς ἐντολὲς στὸ βαθμὸ ποὺ θὰ ἔπρεπε. Ἔτσι γι᾽ αὐτοὺς ἡ προσευχὴ «Κύριε ἐλέησον» εἶναι ἡ σωσίβιος λέμβος. Δὲν συμβαίνει ὅμως αὐτὸ μὲ ὅλους τοὺς ἀγωνιζόμενους χριστιανούς. Βλέπουμε πνευματικὲς προσπάθειες, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἔπαρση καὶ ὄχι στὴν ταπείνωση.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (1ον ) μέρος

Παναγία Προυσιώτισσα - Μέγας Παρακλητικός Κανών προς τιμήν της Υπεραγίας Θεοτόκου της Προυσιώτισσας

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

Τη Ε΄ (5^η) του Αυγούστου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΕΥΣΙΓΝΙΟΥ.                  

Ευσίγνιος ο Άγιος Μάρτυς, εκ της Αντιοχείας καταγόμενος, ήτο στρατιώτης επί της βασιλείας Κώνσταντος του Χλωρού, του πατρός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τδ΄ (304). Έγινε δε εκατόν δέκα ετών και έφθασεν έως εις τους χρόνους Ιουλιανού του παραβάτου, ήτοι εν έτει τξα΄ (361) μετρών εξήκοντα, ετών στρατιωτικόν βίον.

Του μακαριστοῦ Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου:

«Πρέπει νά ὁμολογήσωμεν ὅτι ἔχομεν καί ἡμεῖς τήν "κρίσιν" μας. Κρίσιν ποιμένων καί θεολόγων. Δέν ἔχει, βεβαίως σημασίαν, ἄν τελικῶς δέν θά δυνηθοῦν νά βλάψουν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Βέβαιον ὅμως εἶναι, ὅτι φθείρουν τό ὀρθόδοξον φρόνημα τοῦ λαοῦ μας καί στερεώνουν τούς αἱρετικούς εἰς τάς πλάνας των. Ἀλλά ἐλησμονήσαμεν. Τό νά εἶναι τις Ὀρθόδοξος ποιμήν καί θεολόγος εἶναι μέγα πρᾶγμα. "Γενναίας δεῖται ψυχῆς" κατά Χρυσόστομον. Ποῦ νά εὕρωμεν τούς γενναίους; Ποῦ εἶναι οἱ Πατερικοί; Ποῦ οἱ Μάρτυρες τῆς πίστεως; Φοβούμεθα μήπως εὑρισκόμεθα εἰς τάς ἐσχάτας ἡμέρας. Ἀπαισιοδοξοῦμεν; Ἀλλά πῶς νά ἑρμηνεύσωμεν τό φαινόμενον τῆς τόσον ἐκτεταμένης ἀφασίας, τῆς μειοδοσίας ἐν τῇ πίστει, τῆς ἀπουσίας ζήλου ὑπέρ τῆς εὐσεβείας, τῆς βαθείας σιωπῆς, ἥτις διαδέχεται τά αἱρετικά κηρύγματα "Ὀρθοδόξων" ποιμένων; ποῦ εἶναι αἱ ἀστραπαί τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας;»

Κάποτε ο Μέγας Αντώνιος ρώτησε:

«Κύριε, πως συμβαίνει, μερικοί να ζουν λίγο στη γη και άλλοι να φθάνουν σε βαθειά γηρατειά; Και γιατί άλλοι να βρίσκωνται μέσα σε φτώχεια και άλλοι να είναι πλούσιοι; Και πως οι άδικοι μεν πλουταίνουν, ενώ οι δίκαιοι πένονται;».Τότε άκουσε φωνή να του λέγη: «Αντώνιε, κοίτα τον εαυτό σου. Αυτά τα κανονίζει ο Θεός κατά την κρίση του και δεν συμφέρει να τα μάθης».

Δραματικόν ερώτημα. -- Καταργούμεν τον Χριστόν; -- Του Αρχιμ. Αρσενίου Κομπούγια.

Κατάπληξιν μου επροξένησε και έμεινα εκστατικός από την πληροφορία της εφημερίδος «Καθολική» την εφημερίδα των εν Ελλάδι Παπικών. Η πληροφορία κεραυνός, που δικαιώνει πλήρως τους φόβους, ότι η λεγομένη Οικουμενική κίνησις με το λεγόμενον Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών, είναι όντως εφεύρημα του Σατανά. Ο αρχηγός είναι ο ίδιος ο Σατανάς, με διάδοχον κατάστασιν τον ερχόμενον αντίχριστον. Ιδού τι γράφει η εφημερίς «Καθολική»:  «Στις 26-2-85 ημέρα Τετάρτη, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄, εκάλεσε χριστιανούς, Ιουδαίους και Μωαμεθανούς να συναθροισθούν γύρω από έναν μόνον Θεόν». Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Πάπας επεκτείνει την ένωσιν των λεγομένων Εκκλησιών και με ετεροθρήσκους και μάλιστα ακόμη προχωρεί πιο πολύ, να ενωθούμε χριστιανοί, Μωαμεθανοί και Εβραίοι, κάτω από ένα μόνο Θεό! Εννοείται χωρίς Χριστόν και Μωάμεθ. Κύριε ελέησον!

Τη Δ΄ (4η) Αυγούστου, μνήμη της Οσίας μητρός ημών και Μάρτυρος ΕΥΔΟΚΙΑΣ, και της ανακομιδής των λειψάνων αυτής.

Ευδοκία η του Χριστού Αγία Μάρτυς κατήγετο εκ της Ανατολής, αλλ’ αιχμαλωτισθείσα υπό των Περσών μετήχθη εις την Περσίαν, επειδή δε ήτο εξησκημένη εις την θείαν Γραφήν, εδίδασκεν όλους τους αιχμαλώτους· όθεν έγινε γνωστή και φίλη εις τας γυναίκας των Περσών, πολλάς δε εξ αυτών ωδήγησεν εις την θεογνωσίαν. Δια τούτο διεβλήθη εις τους κριτάς και εδάρη με βούνευρα· έπειτα ερρίφθη εν τη φυλακή και έμεινεν εκεί μήνας δύο. Μετά ταύτα πάλιν εκρίθη, επειδή δε ωμολόγησε τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, εδάρη τόσον δυνατά με ράβδους από κλάδους ροδής πλήρεις ακανθών, ώστε αι μεν σάρκες αυτής ανέλυσαν και έπεσαν χαμαί, οι δε δέροντες αυτήν εβάφησαν κόκκινοι εκ των αιμάτων της· είτα έρριψαν πάλιν αυτήν εις την φυλακήν.

Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Η Ελλάδα παρουσιάζει σημάδια διάλυσης, τα οποία τη βραδιά θεάτρου Τσίπρα - Καρτερού έγιναν αποδείξεις

Από τονΣάββα Καλεντερίδη

Το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας χάθηκε ένα ολόκληρο ελληνικό χωριό κυρίως για δύο λόγους: Ο ένας είναι η αδυναμία αυτού του κράτους να συντάξει με το περίφημο Κτηματολόγιο, με το οποίο θα ξεκαθάριζε μια για πάντα τι ανήκει σε ποιον σ’ αυτήν τη χώρα, δασικούς χάρτες, γεγονός που θα έκλεινε σε μεγάλο βαθμό την πόρτα σε αυτό που λέγεται αυθαίρετα. Ο δεύτερος είναι η διαχείριση της κρίσης, που ξέσπασε με την πυρκαγιά, από τις υπηρεσίες του κράτους, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα κυβερνητικά όργανα που τις εποπτεύουν και τις διοικούν.
Για τον πρώτο λόγο, την κύρια ευθύνη έχουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, χωρίς να απαλλάσσεται των ευθυνών και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛ., που κατέλαβε την εξουσία με κύριο όπλο την προπαγάνδα, χωρίς να έχει κανένα σχέδιο για κανέναν τομέα της κυβερνητικής πολιτικής, ούτε φυσικά για αυτόν των αυθαιρέτων. Η ίδια επέλεξε τον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού, μη γκρεμίζοντας ούτε ένα αυθαίρετο: δηλαδή, και με την οικολογία και με τους καταπατητές.

Εις την Κοίμησιν της Θεομήτορος -- Του αγίου Νικολάου Καβάσιλα (14ος αιών).

«… Όταν ο Υιός Της διέλυσε την τυραννία του Άδη κι αναστήθηκε, Τον είδε βέβαια και Τον άκουσε και Τον προέπεμψε, όσο ήταν δυνατόν, καθώς έφευγε για τον ουρανό και πήρε, μετά την Ανάληψη, τη θέση Του ανάμεσα στους Αποστόλους και τους άλλους συντρόφους Του, αυξάνοντας έτσι τις ευεργεσίες με τις οποίες Εκείνος ευεργέτησε την ανθρώπινη φύση, «αναπληρώνοντας» δηλαδή, πιο άξια από όλους «τα υστερήματα του Χριστού». Γιατί σε ποιόν άλλο μπορούσε όλα αυτά να ταιριάζουν παρά στη Μητέρα; Ήταν όμως ανάγκη η παναγία εκείνη ψυχή να χωρισθή από το υπεράγιο εκείνο σώμα. Και χωρίζεται βέβαια και ενώνεται με την ψυχή του Υιού Της, με το πρώτο φως ενώνεται το δεύτερο. Και το σώμα, αφού έμεινε για λίγο στη γη, αναχώρησε κι αυτό μαζί με την ψυχή.