ΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕΛΙΣΣΙΑ 12/5/2018 - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΑΤΕΡΩΝ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς: Συνοπτική διδασκαλία του Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου δια το Σχίσμα.

1. Η Εκκλησία είναι μία και δεν σχίζεται. 

2. Όσοι έχουν διεστραμμένη πίστι και ζωή αποκόπτονται και απομακρύνονται αυτομάτως από την Εκκλησία, όπως από τον παράλιο βράχο τα αφρίζοντα κύματα.

3. Αποκόπτονται από την Εκκλησία και όσοι ακολουθούν τους ποιμένας και επισκόπους, οι οποῖοι έχουν αιρετικά φρονήματα. 

4. Η αποκήρυξις όλων των αιρέσεων και η πλήρης αποδοχή των όρων και κανόνων των εγκεκριμένων οικουμενικών και τοπικών συνόδων, αποτελεί απόδειξι του ότι κάποιος ανήκει στην Εκκλησία.

5. Η ένστασις και αποτείχισις από τους κακώς φρονούντας επισκόπους δεν είναι σχίσμα από την Εκκλησία, αλλά αποφυγή σχισμάτων και επικράτησις της αληθείας. 

6. Οι έχοντες διεστραμμένη και αιρετική πίστι δεν αποτελούν μέλη της Εκκλησίας, έστω και αν είναι επίσκοποι και σύνοδοι.

7. Όποιος υποπέση σε σχίσμα, υπό την έννοια που προαναφέρθηκε, και παρασύρη και άλλους σ' αυτό, δεν σώζεται έστω και αν έχει επιτελέσει το έργο του Προδρόμου Ιωάννου, αν δεν διορθωθή. 

Η στείρωση της Ελλάδος -- Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο

Στή γειτονιά μου κάποτε έπαιζαν δέκα παιδιά, σήμερα δέν βλέπω κανένα, βλέπω μόνο καλά αναθρεμμένα σκυλιά
Ἀπό τά πρῶτα χρόνια τῆς συγγραφικῆς μου δράσης εἶχα ἐπισημάνει ὅτι ἕνα ἀπό τά σοβαρώτερα προβλήματα τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ ὑπογεννητικότητα. Μάλιστα σ’ ἕνα ἑξάτομο ἔργο μου πού προοριζόταν ὡς βοήθημα στήν ἔκθεση γιά τούς ὑποψηφίους τῶν ἀνωτάτων σχολῶν εἶχα συμπεριλάβει καί ἕνα δοκίμιο γιά τήν ὑπογεννητικότητα. Ἐκείνη τήν ἐποχή, ὅπως γράφω, σέ κάθε ἑλληνική οἰκογένεια ἀντιστοιχοῦσε 1,2 παιδί. Καί ἐπιλογικά σημείωνα: ἄν δέν ἀλλάξουν τά πρότυπα καί οἱ ἀξίες τῆς ζωῆς, δέν θά περάσει καιρός ὅπου ὁ ἀριθμός τῶν κατ’ ἔτος θνησκόντων θά εἶναι μεγαλύτερος ἀπό τόν ἀριθμό τῶν γεννήσεων. 
Καί τό χειρότερο: τό πληθυσμιακό κενό θά τό καλύψει ξένος πληθυσμός, ὁπότε μαζί μέ τήν πληθυσμιακή ἀλλαγή θά ἔχουμε πολλά δυσάρεστα ἐπακόλουθα. Καί ὁ καιρός αὐτός ἦλθε. Στήν πλατεῖα τῆς γειτονιᾶς μου, πού κάποτε ἔπαιζαν δέκα παιδιά, σήμερα δέν βλέπω κανένα, βλέπω μόνο καλά ἀναθρεμμένα σκυλιά.

"Ευσταθιακοί" : Ένα (ακόμη) νέο σχίσμα!

Τό Σάββατο 12 Μαΐου 2018 ( 29 Απριλίου με το εκκλ/κό ημερολόγιο), ένα ακόμη σχίσμα γεννήθηκε στο χώρο του παλαιού ημερολογίου. Τόπος γεννήσεώς του το πάλαι ποτέ καύχημα της Ορθοδοξίας που κατήντησε άντρο τυχοδιωκτών: το γυναικείο μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στα Εξαμίλια της Κορινθίας.

Παραμονή της Κυριακής του Τυφλού του 2018, λιγότερα από είκοσι (20) άτομα ανταποκρίθηκαν στήν πρόσκληση που τους έκαναν δύο καθηρημένοι πρώην επίσκοποι των Γ. Ο. Χ., για να βρούνε το "φως" τους! Να παρα-πληροφορηθούν ότι αυτοί, όπως βλάσφημα ακούστηκε από το στόμα των επιτηδείων ιδρυτικών στελεχών του σχίσματος, είναι τάχα το "λείμμα της χάριτος", δηλαδή ό,τι απέμεινε στον κόσμο πιό καθαρό και υγιές από πλευράς ορθοδοξίας, μαζί με κάτι άλλα ακόμη απομεινάρια του εξωτερικού!

Κύριλλος, Μεθόδιος και ελληνορθόδοξη παιδεία

Το οικουμενικό έργο των δύο αγίων και η σημερινή προσπάθεια ισοπέδωσης

Από τον
Κωνσατντίνο Χολέβα*

Tο απόγευμα της Τετάρτης 9/5/2018 παρακολούθησα μία δημόσια συζήτηση, η οποία φιλοξενήθηκε στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και είχε θέμα τις δύο πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας για το μάθημα των Θρησκευτικών. Τη διοργάνωση είχαν αναλάβει δύο επιστημονικά σωματεία, τα οποία ήθελαν να δείξουν τη δυσφορία τους για τις δύο αποφάσεις. Είδαμε, λοιπόν, πώς αντιδρούν οι «προοδευτικοί», όταν διαφωνούν με μία δικαστική απόφαση. Είχαν ορίσει πέντε ομιλητές, που τάχθηκαν κατά των αποφάσεων του ΣτΕ, και μόνον έναν που έλαβε θέση υπέρ. Τον δύσκολο ρόλο του μοναδικού υπερασπιστού των αποφάσεων ανέλαβε με επιτυχία και τεκμηριωμένες τοποθετήσεις ο νομικός σύμβουλος της Εκκλησίας της Ελλάδος Θεόδωρος Παπαγεωργίου.

Αυτά που συγκράτησα από την όλη εκδήλωση ήταν η απρέπεια και η επιθετικότητα συγκεκριμένου «προοδευτικού», ο οποίος ανάγκασε τον παριστάμενο μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ να αποχωρήσει.

H Koρυφή του παγόβουνου του αειμνήστου Ι. Κορναράκη Καθηγητού Πανεπ. Αθηνών

Το μάθημα των θρησκευτικών στην δημόσια παιδεία μεταποιήθηκε, τον τελευταίο καιρό, σε «αποδιοπομπαίο τράγο», στην κεφαλή του οποίου οι εχθροί της Εκκλησίας επιθέτουν, αυθαιρέτως και αναρμοδίως, τις αμαρτίες της και ζητούν – σύμφωνα με το «λευϊτικό» της αποστασίας – την αποπομπή του έξω της παρεμβολής της δημόσιας παιδείας. Και τούτο, προκειμένου να εξαφανισθεί το μάθημα αυτό – να καταστραφεί, κατά το υπόδειγμα του παλαιοδιαθηκικού λευϊτικού για να ικανοποιήσουν, με τον τρόπον αυτόν, την επιθυμία τους να πολεμήσουν την έμμεση παρουσία της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο, με την ολοτελή κατάργηση του μαθήματος αυτού! Μια τέτοια κατάργηση, την έχουν ανάγκη οι εχθροί της Εκκλησίας, για να κατασιγάσουν τις ασυνείδητες ενοχές τους, επειδή είναι έξω από την Εκκλησία, υπαρξιακώς απροσδιόριστοι και, άρα, ανασφαλείς! Οπωσδήποτε όμως, ο πόλεμος κατά του μαθήματος των θρησκευτικών είναι δείγμα της συνεχιζομένης, από μακρού, πνευματικής κρίσεως στους κόλπους του επισκοπικού σώματος της Εκκλησίας, και αυτό ακριβώς το γεγονός αντανακλάται στον πόλεμον αυτόν. 

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς : Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΛΗΣΤΡΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

῾Ο Ἅγιος ᾿Αθανάσιος ὁ Πάριος: τό «καθαρτήριον πῦρ»

Δεινός πολέμιος τοῦ Παπισμοῦ ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος ἀναφέρει ὅτι τό «καθαρτήριον πῦρ» ἐφευρέθη ἀπό τήν παπικήν ἐξουσίαν πρός χρηματισμόν. ᾿Εδῶ φαίνεται εἶναι ἡ οὐσία τοῦ θέματος αὐτοῦ. «Τοῦτο δή τό Πουργατόριον ἡ Ἀνατολική ᾿Εκκλησία παντελῶς δέν τό δέχεται, καί τό στοχάζεται δι’ ἕνα μῦθον, ἤ μᾶλλον εἰπεῖν δι’ ἕνα πλούσιον μεταλλεῖον ἀπό τό ὁποῖον ἐκ περιουσίας συγκροτεῖται καί συνίσταται ἡ τράπεζα τοῦ Πάπα καί τῶν περί τόν Πάπαν».

ΑΙΝΟΙ ΚΑΙ ΣΤΙΧΗΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Ισιδώρου μάρτυρος του εν Χίω, Λεοντίου αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων, Θεράποντος ιερομάρτυρος, Μάρκο

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Ἰσίδωρος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια. Οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες. Ὑπηρέτησε στὸ ρωμαϊκὸ στρατὸ ἐπὶ βασιλέως Δεκίου (249 – 250 μ.Χ.) καὶ προήχθη στὸ ἀξίωμα τοῦ Ὀπτίωνος. Ὁ Ἅγιος εἶχε ἑλκυσθεῖ στὴν Χριστιανικὴ πίστη κατὰ τὸ τελευταῖο του ταξίδι ἀπὸ ἄλλους Χριστιανοὺς ποὺ ὑπηρετοῦσαν μαζί του στὴ ναυτικὴ στρατιωτικὴ δύναμη. Ὅταν ἦλθε στὴ Χίο ὁ Κεντυρίων Ἰούλιος τὸν διέβαλε ἀναφέροντας στὸ ναύαρχο Νουμέριο ὅτι ἦταν Χριστιανὸς καὶ ἀρνιόταν νὰ προσφέρει θυσία στοὺς θεούς. Τότε τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν ἀπείλησαν, γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του στὸν Χριστό. Ὑποβλήθηκε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια καὶ σὲ σκληρὸ ξυλοδαρμὸ ποὺ κατανίκησε μὲ τὴν ἀδάμαστη πίστη του. Ὁ πατέρας του, ὅταν ἔμαθε ὅτι ἦταν Χριστιανός, ἐξεπλάγην.

Ὁ Μέγας Βασίλειος μιλώντας γιὰ τὴν μέλλουσα Κρίση λέγει ὅτι:

«Εὐτυχισμένη εἶναι ἡ ψυχή, ἡ ὁποία νύκτα καὶ ἡμέρα δὲν ἔχει ἄλλη μέριμνα παρὰ πῶς κατὰ τὴν μεγάλη ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὅλη ἡ κτίση θὰ σταθεῖ μπροστὰ στὸν Κριτή, γιὰ νὰ ἀποδώσει λόγο περὶ τῶν ἔργων της, θὰ μπορέσει καὶ αὐτὴ  εὔκολα νὰ ἐνεργήσει τὸν ἀπολογισμὸ τοῦ βίου της. Γιατί, ὅποιος ἔχει ἐνώπιον τῶν ματιῶν του ἐκείνη τὴν ἡμέρα καὶ  τὴν ὥρα καὶ πάντοτε μελετᾶ τὴν ἀπολογία του μπροστὰ στὸ δικαστήριο, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ πλανηθεῖ, αὐτὸς ἤ καθόλου  ἤ ἐλάχιστα θὰ ἁμαρτήσει, γιατί τὸ νὰ ἁμαρτάνει κανεὶς προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀπουσία τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ ἀπὸ ἐμᾶς. Σὲ ὅσους δὲ εἶναι ζωηρὴ ἡ ἀναμονὴ τῶν ἀπειλουμένων τιμωριῶν, ὁ ἐνοικῶν σὲ αὐτοὺς φόβος δὲν θὰ τοὺς δώσει εὐκαιρία νὰ περιπέσουν σὲ ἀπρόσεκτες πράξεις ἢ σκέψεις».

π.Νικόλαος Μανώλης, Αιτία πολέμου (Casus belli) για το Άγιον Όρος!

Ὁ Φώτης Κόντογλου ἐκφράζει με τό δικό του τρόπο τήν ἐπιθυμία τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπό τον πολυμέριμνο καί θορυβώδη κόσμο:

«Μ᾽ ὅλο πού ζῶ παράμερα στο ἐρημητήρι μου, σάν νά βρίσκουμαι μακρυά ἀπό τήν Ἀθήνα, ὡστόσο τώρα πού καλοκαιρεύει πεθύμησα νά φύγω μακρυά, νά πάγω κατά τή θάλασσα. Νά κρυφτῶ, νά μή μέ ξέρει κανένας, νά ξεχαστῶ σά νά ᾽μαι πεθαμένος. Πόσο εὐτυχισμένος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, πού δέν τόν ξέρει κανένας!  Ἄν γνώριζε τήν εὐτυχία του! Πόσο ζηλεύω κάτι ἀνθρώπους, ὁπού ζοῦνε σέ κάποια μέρη, πού δέν τά βάζει κανένας στό νοῦ του, καί πού κανένας δέν μαθαίνει ἄν ζοῦνε ἤ ἄν πεθάνανε! Τούς συλλογίζουμαι καί ξεκουράζουμαι. Καλότυχος ὁ ἄνθρωπος, πού κατάλαβε ἀπό νωρίς, πώς ὅποιος ζεῖ μέ πολλές ἔγνοιες εἶναι δυστυχισμένος καί πώς ὅποιος ζεῖ κρυφά, δίχως να τόν ξέρουνε οἱ ἄλλοι, αὐτός εἶναι βλογημένος. Ἄς εἶναι φτωχός, ἄς εἶναι στεναχωρημένη ἡ ζωή του, πάντα ἔχει ἕνα μεγάλο κέρδος ὁ τέτοιος ἄνθρωπος: γλυτώνει ἀπό πολλά φαρμάκια».

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Η απρέπεια δύο πανεπιστημίων την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων

Από τον
Παναγιώτη Μπαλακτάρη*

Στην Κομοτηνή πέρασα υπέροχα χρόνια. Τέσσερα ως προπτυχιακός και δύο ως μεταπτυχιακός φοιτητής της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης με έκαναν, πάνω απ’ όλα, να αγαπήσω την ακριτική και ευαίσθητη αυτή περιοχή της πατρίδας μας, που μέχρι τότε δεν γνώριζα. Με έφεραν κοντά στη μουσουλμανική μειονότητα των συμπατριωτών μας Ελλήνων και διαπίστωσα ιδίοις όμμασι την όρεξη των απλών ανθρώπων για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, αλλά και την εθνική συνείδησή τους - και εννοώ την ελληνική. Ανέκαθεν υπήρχαν οι εγκάθετοι της Τουρκίας, που προσπαθούσαν να δυναμιτίσουν το καλό κλίμα στη Θράκη (νομοί Ξάνθης, Ροδόπης και Εβρου), ενώ δεν έλειπαν και οι άμυαλοι από τη δική μας πλευρά.

ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΜΑΪΟΥ 2018 -- ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ -- «Ενίψατο, και ήλθε βλέπων»

Το φως της ζωής

Γεννήθηκε η ταλαιπωρημένη εκείνη ύπαρξη χωρίς να απολαμβάνει το θείο δώρο της όρασης. Άκουε μόνο για τις ομορφιές της φύσεως και η δοκιμασία του ήταν μεγαλύτερη γιατί δεν μπορούσε να έχει και θέαση εικόνων και πραγμάτων. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ούτε ακόμα το διπλανό του και η ζωή του ήταν ανυπόφορη, βυθισμένη στην κυριολεξία στο σκοτάδι και την απελπισία.

Ο άνθρωπος αυτός, βέβαια, βίωνε οδυνηρά τη στέρηση της σωματικής όρασης. Πολύ όμως πιο τραγική ήταν σίγουρα η θέση των Φαρισαίων, οι οποίοι ήταν βυθισμένοι στο πνευματικό σκοτάδι, στο εφιαλτικό έρεβος της υποκρισίας τους. Είχαν ερμητικά κλειστά τα μάτια της ψυχής τους. Στην περίπτωσή τους ίσχυε ο λόγος του Ευαγγελιστή Ιωάννη, ο οποίος διαπιστώνει: «Το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν μάλλον οι άνθρωποι το σκότος ή το φως».

Greek Orthodox Easter -the Sunday of the Resurrection

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ. Γλυκερίας μάρτυρος, Σεργίου ομολογητού, Παυσικάκου επισκόπου, Ευθυμίου οσίου του νέου.

Ἡ Ἁγία Μάρτυς Γλυκερία γεννήθηκε στὴν Τραϊανούπολη τὸν 2ο αἰώνα μ.Χ., ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Ἀντωνίνος ὁ Εὐσεβὴς (138 – 161 μ.Χ.). Ὁ πατέρας της ὀνομαζόταν Μακάριος καὶ εἶχε διατελέσει ὕπατος. Σὲ μικρὴ ἡλικία ἀσπάσθηκε τὸν Χριστιανισμὸ καὶ ἀνέπτυξε ἔντονη χριστιανικὴ καὶ κατηχητικὴ δράση. Ὅταν πληροφορήθηκε τὸ γεγονὸς ὁ ἡγεμόνας Σαβίνος, τὴν κάλεσε νὰ παρουσιασθεῖ μπροστά του. Μὲ μεγάλη προθυμία ἡ Ἁγία ἐμφανίσθηκε σὲ ἐκεῖνον, ἔχοντας σημειώσει στὸ μέτωπό της τὸν Τίμιο Σταυρὸ καὶ δὲν δίστασε νὰ ὁμολογήσει μὲ παρρησία καὶ σθένος τὴν πίστη της στὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτὴ Ἰησοῦ Χριστό.

Ὁ ὅσιος Γέροντας Γεννάδιος καί ἡ τραγωδία τῆς Γεωργιουπόλεως

http://epistrofi-sotiria.blogspot.ca/

4 Mαΐου 1972 - Γεωργιούπολη (Κρήτη).

Ὅρμος τῶν 21 παρθένων

- Ἡ συγκλονιστική συνέχεια τῆς ἱστορίας

 

Ἡ τραγωδία στή θάλασσα τῆς Γεωργιούπολης

Πρόκειται για μια από τις πιο συγκλονιστικές σχολικές τραγωδίες που έχουν σκεπάσει με μαύρο την Ελλάδα. Είκοσι μία μαθήτριες του τότε Γυμνασίου Σπηλίου έχασαν τη ζωή τους στη θαλάσσια περιοχή της Γεωργιούπολης. Σαράντα πέντε χρόνια μετά, Πέμπτη 4 Μαΐου 1972, και δεν είναι λίγες οι φορές που σε κουβέντες Κρητών μνημονεύεται η συγκεκριμένη τραγωδία.

Ήταν Μάιος του 1972 όταν το Γυμνάσιο Θηλέων του Σπηλίου Ρεθύμνου

Διαβάζω τον Συναξαριστή και αναλογίζομαι: Εκείνοι οι μακάριοι εδείκνυον τα στίγματα και τας πληγάς υπέρ του Χριστού, εμείς σήμερα τι στίγματα εμφανίζουμε;

Ότε δε συνηθροίσθη η εν Νικαία Αγία Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, εν έτει τκε΄ (325), ήτο και ούτος (ο μακάριος Παύλος Αρχιεπίσκοπος Νεοκαισαρείας), εις των εκεί συναθροισθέντων τριακοσίων δέκα και οκτώ Θεοφόρων Πατέρων, οίτινες όλοι έφερον εις το σώμα των τα στίγματα και τας πληγάς του Χριστού, ως λέγει ο θείος Παύλος, και αυτά εθεώρουν καλλωπισμόν των, δεικνύοντες αυτά προς αλλήλους. Και εδείκνυον άλλος μεν την αποκοπείσαν υπό των ειδωλολατρών χείρα του, άλλος τα ώτα του, άλλος την ρίνα του, έτερος τους οφθαλμούς του, και άλλος άλλο μέλος του σώματός του παρουσίαζε βεβλαμμένον και ηκρωτηριασμένον από τους προλαβόντας τυράννους υπέρ της Αγίας του Χριστού Πίστεως. Άλλοι πάλιν επρόβαλλον τα πρήσματα, τα εκ των πεπυρωμένων σιδήρων, τα οποία όλα μετά πάσης χαράς και προθυμίας υπέμειναν οι τρισμακάριοι βασανιζόμενοι δια τον Χριστόν· όθεν και τα εδείκνυον εις όλους, ως λαμπρά σημεία της εις τον Χριστόν αγάπης των. Τότε λοιπόν και ο μακάριος ούτος Παύλος εδείκνυε τα εκ των ροπάλων θλάσματα, τα οποία είχεν εις το σώμα του, ομοίως και τας αγίας χείρας του τας σιδηροκαύστους και ανενεργήτους ούσας.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Οι πολίτες και ειδικά οι νέοι πρέπει να αλλάξουν το πώς λειτουργεί το σύστημα κατά των εθνικών συμφερόντων

Aπό τον
Σάββα Καλεντερίδη
Το κράτος, που ενσαρκώνει την εκτελεστική εξουσία, με όρους και νόμους που θεσπίζει η νομοθετική εξουσία και επιτηρεί η δικαστική εξουσία, είναι ταυτόχρονα ένας μηχανισμός ισχύος. Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο που επιλέχθηκε η συγκεκριμένη λέξη, αφού κράτος στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ισχύς!
Πέραν του κλασικού προβλήματος που χαρακτηρίζει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που είναι η σχεδόν καθολική εκτροπή από την αρχή της διάκρισης των εξουσιών, εκτροπή που επηρεάζει τη λειτουργία του κράτους, υπάρχει και ένα άλλο εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα που σχετίζεται με το θέμα, το οποίο θα προσπαθήσουμε να θίξουμε στο παρόν άρθρο. Οπως αναφέρει ο ιστορικός Κωνσταντίνος Φωτιάδης, γνωστός για τις έρευνες, τις μελέτες και το συγγραφικό έργο του για τη Γενοκτονία των Ποντίων, το φθινόπωρο του 1923, όταν είχε περάσει στην Ελλάδα μεγάλο μέρος του Ελληνισμού του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Θράκης, η ηγεσία των προσφύγων της Αθήνας αποφάσισε να κάνει ένα μνημόσυνο για τα θύματα της γενοκτονίας των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τους κεμαλικούς. Την ώρα που είχαν παραθέσει τα κόλλυβα και είχε αρχίσει η θρησκευτική τελετή, παρουσία κόσμου, στη Μητρόπολη των Αθηνών, εισέβαλε η Αστυνομία, διέκοψε το μνημόσυνο, υποχρέωσε τον κόσμο να μαζέψει τα κόλλυβα και συνέλαβε τους υπευθύνους του μνημοσύνου, τους οποίους προσήγαγε στο τμήμα με το αιτιολογικό της απόπειρας διατάραξης των σχέσεων της Ελλάδας με ξένη χώρα.

Οἱ ποικίλες ἐκτιμήσεις - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (Τοῦ Τυφλοῦ)

KEIMENO ΑΠΟ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ -- ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΣΤΟ ΣΧΙΣΜΑ;

Αὐτές τίς ἡμέρες πληροφορηθήκαμε ὅτι οἱ προσφάτως καθαιρεθέντες, μέ

Ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας, πρώην Μητροπολίτες

Ἀργολίδος Παχώμιος καί Πατρῶν Εὐστάθιος ἀπεφάσισαν τήν πραγματοποίηση

κατά τό προσεχές Σάββατο (12 Μαίου 2018 ν. ἡμ.) "Κληρικολαϊκῆς Συνάξεως"

στήν Ἱερά Μονή Ἁγίας Τριάδος, Ἑξαμιλίων Κορινθίας.

Σ' αὐτήν μέ γραπτή πρόσκλησή τους, ὑπογεγραμμένη ἀπό τόν Ἱερ/χο Γεράσιμο

Κοσμᾶ, ὡς Γραμματέα (ποίου;), καλοῦν "Ἱερεῖς, Ἱερομονάχους, Ἡγουμένους,

Προεστούς, Προεστῶσες μοναστικῶν ἀδελφοτήτων, ἐπιτρόπους Ἐνοριῶν καί

ἀδελφούς". Ὡς σκοπό δέ αὐτῆς ἀναφέρουν τήν ἐνημέρωση κληρικῶν καί λαϊκῶν

τῆς γνησίας ὀρθοδόξου ἐκκλησίας περί τῶν τελευταίων ἐκκλησιαστικῶν

ἐξελίξεων, καθώς καί τήν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων καί δυσχερειῶν τῆς

λατρευτικῆς καί ἐκκλησιαστικῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν χριστιανῶν!