Γαβριήλ ο
αγγελώνυμος ούτος Αρχιεπίσκοπος της Σερβίας, ευρισκόμενός ποτε εις μεγάλην
στενοχωρίαν, ως μη δυνάμενος να οικονομήση το χρέος της επαρχίας του, επήγεν
εις την Βλαχίαν, και εκείθεν εις Μοσχοβίαν χάριν ελέους, ήτοι δια να λάβη
βοήθειάν τινα ικανήν να κυβερνήση τα της επαρχίας του. Κατ΄ εκείνον δε τον
καιρόν κατά τον οποίον έλειπε ο Γαβριήλ από την επαρχίαν του, Μάξιμός τις,
ευρών ευκαιρίαν, ήρπασε δυναστικώς τον Αρχιεπισκοπικόν θρόνον του και όταν
επέστρεψεν ο Γαβριήλ εύρε τον Μάξιμον εις την επαρχίαν του. Όθεν εζήτει να τον
εξώση και να επαναλάβη τον θρόνον του. Αλλ΄ ο Μάξιμος, προσθέτων ανομίαν επί τη
ανομία, επήγεν εις τον βεζύρην, όστις ήτο τότε μετά του βασιλέως εις Προύσαν,
και κατηγόρησε ψευδώς τον ευλογημένον Γαβριήλ, ότι επιβουλεύεται την βασιλείαν
των.
Blessed-John still remained unaware of what had taken place.....
After Christmas had passed, St. Basil took his staff
and began to visit all the villages, in order to see who would celebrate his
memory with a pure heart. He visited various cities, but none of the doors that
he knocked on opened, because everyone assumed he was a beggar. Thus he left
saddened, not because he himself was in need, but because he was hurt by the
heartlessness that these people would show to the poor.
He passed by the cemeteries as well, where he noticed
the collapsed monuments, the shattered and overturned gravestones, which had
been utterly abandoned. As a Saint, he heard the deceased saying:
Τη ΙΓ΄ (13η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΡΣΕΝΙΟΥ του εν τω Λάτρω.
Αρσένιος ο Όσιος και θαυματουργός
Πατήρ ημών ήτο από την Κωνσταντινούπολιν, υιός γονέων ευσεβών, πλουσίων και
πρώτων κατά το γένος. Παρεκτός όμως του ότι ο Όσιος ούτος ήτο τοσούτον περιφανής
κατά το γένος, εδόθη εις αυτόν υπό του τότε βασιλέως και άλλο αξίωμα, ο τίτλος
δηλαδή στρατηγού και πατρικίου του θέματος του καλουμένου των Κιβυρραιωτών. Αλλά
και όταν ποτέ στόλος βασιλικός εστάλη εις υπερπόντιον ταξίδιον, την διοίκησιν
τούτου ανέλαβεν ο Όσιος· επειδή όμως γενομένης τρικυμίας μεγάλης ανέβρασεν η
θάλασσα εξ αυτού του πυθμένος, και τα μεν πλοία κατεποντίσθησαν αύτανδρα, αυτός
δε μόνος διεσώθη και εξήλθεν εις την στερεάν, τούτου ένεκα ευρών ευκαιρίαν,
έλαβεν εκείνο το οποίον προ πολλού επόθει, ήτοι ενεδύθη το Αγγελικόν Σχήμα των
Μοναχών.
ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΜΕΝΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ ΚΑΙ κ. ΗΡΑΚΛΗ ΦΙΛΙΟΥ -- Του Παναγιώτη Π. Νούνη
O Βαλκανιολόγος κ. Ηράκλης Φίλιος βιβλιοπαρουσιάζει (δείτε
ΕΔΩ) ένα
εγχειρίδιο περί αλεπούδων στο παζάρι του Δογματολόγου κ. Χρυσόστομου
Σταμούλη. Ο πρώτος έγραψε όμως ένα
εξαιρετικό κείμενο περί της δεινής υποκρισίας των τυπικώς νηστευόντων . Προσπερνώ όλα τα
ίσως ενδιαφέροντα και κρίσημα ζητήματα που παρουσιάζονται και θίγονται στην εν
λόγω βιβλιοπαρουσίαση και εστιάζω μόνον στο ζήτημα της ιδιόρρυθμης
«Πανορθόδοξης Συνόδου» όπου απασχολεί τον καθένα οικουμενικό Χριστιανό της
Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.
Τόσο
ο κ. Η. Φίλιος όσο και ο καθηγητής κ. Χ. Σταμούλης –μαζί τους άπαντες οι
ορκισμένοι αρχιΟικουμενιστές ταγοί- θεωρούν την σύγκληση της μοιχοΣυνόδου
της Κρήτης ως ένα μεγάλο(;!) εκκλησιαστικό γεγονός.
Τη ΙΓ΄ (13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΛΟΥΚΙΑΣ της παρθένου.
Λουκία η Αγία
Μάρτυς και Παρθένος κατήγετο εκ των Συρακουσών, πόλεως της νήσου Σικελίας,
αρραβωνισμένη ούσα· δια δε την ασθένειαν της αιμορροίας, η οποία εταλαιπώρει
την μητέρα της, επορεύθη μετ΄ αυτής εις την Κατάνην, όπως προσκυνήση το εκεί
ευρισκόμενον Λείψανον της Αγίας Μάρτυρος Αγάθης και παρακαλέση αυτήν ίνα θεραπεύση
το πάθος της μητρός της. Εκεί δε αφιχθείσα, βλέπει εις το όραμά της την Αγίαν
Αγάθην, η οποία εις μεν την μητέρα της έδωσε την ιατρείαν, εις αυτήν δε
προείπεν, ότι μέλλει να μαρτυρήση δια τον Χριστόν.
Οι κακούργοι δεν αλλάζουν με τίποτε -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Η χώρα και η ηγεσία της
μπήκαν εκουσίως δυστυχώς σε μια δοκιμασία που δεν άξιζε να μπουν. Είχαμε
εγκαίρως προειδοποιήσει ότι αποτελεί βαρύ λάθος η πρόσκληση και η Κυβέρνηση
όφειλε ή να την ακυρώσει ή τουλάχιστον να την αναβάλει, ενώ θέσαμε οξύ το
ερώτημα: «Επίσκεψη Ερντογάν - μη τι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν και από
τριβόλων σύκα;». Όμως για άλλη μια φορά η φωνή μας υπήρξε «φωνή βοώντος εν τη
ερήμω». Εμείς θα συνεχίσουμε…
Ο επισκέπτης απέδειξε ότι είναι ο τούρκος της ελληνικής παροιμιογραφίας:
«Τούρκον είδες, γρόσια θέλει, κι άλλον είδες και άλλα θέλει»!
Ήρθε να αρπάξει, όχι να στηρίξει τις σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα.
«ΔΟΞΑ ΕΝ ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ…ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΥΔΟΚΙΑ»
«Χριστός γεννάται,
δοξάσατε, Χριστός εξ ουρανών, απαντήσατε. Χριστός επί γης, υψώθητε. Άσατε τω
Κυρίω πάσα η γη, και εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται».
Τα μεγάλα πράγματα
τιμώνται με την σιωπήν. Η πτωχή ανθρωπίνη φύσις ούτε να τα συλλάβη νοερώς
ημπορεί, ούτε να τα ανθέξη συναισθηματικώς, διότι και την νόησιν υπερβαίνουν,
και ο συναισθηματικός χώρος της καρδίας είναι μικρός. Τα δεχόμεθα μόνον με
θάμβος, με έκπληξιν, με θαυμασμόν, με αγάπην. Και μεγάλα πράγματα είναι όσα
αναφέρονται εις τον Θεόν και προέρχονται από τον Θεόν. Τα θεία πράγματα έχουν
διαστάσεις απείρους, όπως άπειρος είναι και ο δημιουργών αυτά Θεός. Όσον
υψηλότερα ευρισκόμεθα, τόσον περισσότερον βλέπομεν και την απειρίαν των θείων
πραγμάτων, τόσον περισσότερον και θαμβούμεθα και θαυμάζομεν και αγαπώμεν και
μετουσιώνομεν τα βιώματά μας εις ύμνους και δοξολογίας προς τον Θεόν.
O Συναξαριστής της ημέρας.
Τετάρτη, 13
Δεκεμβρίου 2017
Τη ΙΓ΄
(13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη
των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.
Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες
ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των
βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην
ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και
πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην,
συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και
τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους
ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και
προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις
τους θεούς αυτών· και εκείνους μεν, οίτινες ήθελον δείξει σπουδήν πολλήν εις
τούτο το σέβας, να τιμώσι με δόξαν πολλήν και βασιλικά χαρίσματα· τους δε μη
πειθομένους να υστερώσι πάσης περιουσίας και να τους παιδεύουν με διάφορα
κολαστήρια και επονείδιστον θάνατον. Ήτο όθεν εις όλην την οικουμένην διωγμός
μέγας κατά των Χριστιανών, και είχον μεγάλην φροντίδα οι άρχοντες να εξαλείψουν
αυτούς τελείως από προσώπου της γης.
Ο όσιος Πέτρος Ο Δαμασκηνός γράφει (Δεύτερον Βιβλίον):
«Εκείνος, που φωτίστηκε, ώστε να βλέπη τις αμαρτίες
του, δεν σταματά να θρηνή τον εαυτόν του και τους άλλους ανθρώπους,
βλέποντας την τόσην ανοχήν του Θεού και τις τόσες αμαρτίες, που από την
αρχή κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε διαρκώς οι άθλιοι. Απ᾽ αυτό γίνεται ευγνώμων, μη
τολμώντας να κατακρίνη κανέναν, από ντροπή για τις
πολλές ευεργεσίες του Θεού και τα δικά μας αμαρτήματα…».
Τη ΙΓ΄ (13η) του μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΜΑΡΔΑΡΙΟΥ και ΟΡΕΣΤΟΥ.
Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης οι Άγιοι Μάρτυρες
ήσαν κατά τους χρόνους των αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των
βασιλευσάντων κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284- 305). Κατά την εποχήν εκείνην
ολόκληρος η αυτοκρατορία των Ρωμαίων ήτο σχεδόν ένας ναός ειδωλολατρίας και
πάντες είχον ζήλον άμετρον, ή μάλλον ειπείν μανίαν και λύσσαν μεγάλην,
συναγωνιζόμενοι ποίος να προκόψη περισσότερον εις την λατρείαν των ειδώλων, και
τούτο διότι έβλεπον ότι καθ΄ εκάστην εστέλλοντο βασιλικά προστάγματα προς τους
ηγεμόνας και τους άρχοντας, εις πάσαν πόλιν και χώραν, παρακινούντα και
προστάσσοντα πάντας, να προσφέρουσιν κατά τας διατεταγμένας εορτάς θυσίας εις
τους θεούς αυτών·
Γιὰ ὅσους ὀρθοδόξους ἔχουν παιδιά ἢ/καὶ ἀσχολοῦνται μὲ γονεῖς καὶ παιδιὰ ἢ/καὶ χαίρονται τὰ ψυχωφελῆ κινούμενα σχέδια.
Τὰ πρῶτα εἶναι τὰ κατ’ ἐμὲ κορυφαῖα:
Τὸ ἐν Χώναις θαῦμα τοῦ Ἀρχαγγέλου:
https://www.youtube.com/watch?v=ijP7iCC6bAc&t=18s
Τη ΙΒ΄ (12η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου ΙΩΑΝΝΟΥ Μητροπολίτου Ζιχνών και Κτίτορος της Ιεράς και Σεβασμίας Μονής του Τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, της κατά το Μενοίκιον όρος κειμένης.
Ιωάννης
ο Θεοφόρος Πατήρ ημών ήκμασε κατά τους χρόνους Ανδρονίκου Β΄ του Παλαιολόγου,
του ευσεβούς βασιλέως και αυτοκράτορος των Χριστιανών του βασιλεύσαντος κατά τα
έτη 1282- 1328, έφθασε δε και εις τους χρόνους του Ανδρονίκου Γ΄, (1328- 1341) εγγόνου του προηγουμένου. Οι
γονείς του υπήρξαν πιστοί και ευσεβείς Χριστιανοί, πριν όμως ο παις φθάση τα
δύο έτη της ηλικίας του απέμεινεν ορφανός, στερηθείς των γονέων του. Τότε ο από
τον πατέρα αυτού θείος, Μοναχός ων, ονόματι Ιωαννίκιος, έλαβεν αυτόν εις το
κελλίον του και αναθρέψας επιμελώς και διδάξας τα ιερά γράμματα και παιδεύσας
τας πνευματικάς νουθεσίας, τον εκούρευσε Μοναχόν και τον είχε μαζί του,
εκπαιδεύων αυτόν και εις τον μονήρη βίον.
Τη ΙΒ΄ (12η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων του Ιερομάρτυρος.
Αλέξανδρος ο των Ιεροσολύμων Αγιώτατος Αρχιεπίσκοπος, εχρημάτισε πρώτον
Βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων Ναρκίσσου (185-213), διότι
εκείνος ήτο πολύ γέρων, τελευτήσας εις ηλικίαν 116 ετών. Μετά δε τον εκείνου
μαρτυρικόν θάνατον (213) εψηφίσθη υφ΄ όλων των Επισκόπων Αρχιεπίσκοπος
Ιεροσολύμων, ευρίσκετο δε εις τον θρόνον μέχρι των ημερών του ασεβεστάτου
Δεκίου, όστις εβασίλευεν εις την παλαιάν Ρώμην κατά τα έτη σμθ΄-σαν΄ (249-251).
Τότε ο τύραννος εκείνος εκίνησε μέγαν κατά των Χριστιανών διωγμόν και έστειλε
προσταγάς βασιλικάς εις πάσαν χώραν, δια των οποίων προσέταξε να καταναγκάζωνται
οι Χριστιανοί όπως θυσιάζωσιν εις τα είδωλα και όσοι δεν πείθονται εις τούτο να
τιμωρώνται πρώτον με δεινάς τιμωρίας και έπειτα να στερώνται και της ζωής
ταύτης με οδυνηρόν θάνατον.
Όμορφος κόσμος, ηθικός… -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*
Μοσκοβισί, Ντάισεμπλουμ, Ρέγκλινγκ εγκωμίαζαν
προχθές τους δικούς μας για την άμεση ολοκλήρωση της «τεχνικής συμφωνίας». Δεν
παρέλειψαν βεβαίως μαζί με τους επαίνους να επιδείξουν και το σκληρό τους
πρόσωπο υπενθυμίζοντας τον σημαντικό όγκο των προαπαιτουμένων που πρέπει να
ικανοποιηθούν τα μισά πριν από τα Χριστούγεννα και τα άλλα αμέσως μετά. Αυτά
από 100 τα ανέβασαν αισίως στα 110! Είναι τα βαρίδια με τα οποία φόρτωσαν τα
συνήθη ελληνικά υποζύγια. Για τον πολίτη μένει να σιγοτραγουδά προς τους
περιβόητους «θεσμούς»: «Ό,τι είχα και δεν είχα μου τα μάσησες/και μπατίρη στο
φινάλε μ’ απαράτησες»!
Τη ΙΒ΄ (12η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΣΥΝΕΤΟΥ.
Συνετός ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού του
βασιλεύσαντος κατά τα έτη σο΄ - σοε΄ (270-275), Αναγνώστης υπάρχων της των
Ρωμαίων Εκκλησίας, προβεβλημένος υπό του Αγίου Πάπα Σίξτου. Βλέπων δε τον
Αυρηλιανόν να προσφέρη εις τα είδωλα θυσίας, συνδιελέχθη μετ΄ αυτού και
περιπαίζων αυτόν, υπεσχέθη να θυσιάση και αυτός. Επειδή όμως κληθείς προς τούτο
δεν ήθελε να θυσιάση, αλλ΄ εφανερώθη ότι δι΄ εμπαιγμόν μόνον είπε τον λόγον,
δέρεται με βούνευρα τόσον πολύ, ώστε εβάφη από τα αίματα όλη η πέριξ αυτού γη.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΑΛΛΩΝ ΦΟΡΕΩΝ -- ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΠΑΜΜΕΚΕΔΟΝΙΚΗ
ΕΝΩΣΗ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΥΠΕΡ
ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΣ
11.12.2017
Ὅπως ἐπανειλημμένως ἔχουμε τονίσει, ἔχουμε ὡς ἀρχὴ καὶ θέλουμε καὶ πρέπει
νὰ παραμείνουμε εἰς αὐτὴ τὴν ἀρχή, νὰ μὴ εἴμεθα ἐγωιστές, ἀλλὰ νὰ προβάλλουμε καὶ σκοπούς, δραστηριότητες καὶ προοπτικὲς καὶ
ἄλλων φορέων, διὰ σπουδαιότατα κοινωνικά, Ὀρθόδοξα καὶ ἐθνικὰ, ὡς παραδείγματος
χάριν τὸν ὑπέρτατον ἀγῶνα τῶν Παμμακεδονικῶν ὀργανώσεων Ἀμερικῆς κλπ.
Ανώνυμος άφησε ένα σχόλιο για την ανάρτησή σας "Πιστεύω πως ο Άγιος Σπυρίδων δε θα μείνει με σταυρ...":
Τι κρίμα...δεν αξίζουν στον π. Νικόλαο ούτε στον π. Θεόδωρο τέτοιες ενέργειες..
πολύ κρίμα!!! Στεναχωρήθηκα και μόνο που το διάβασα, φαντάζομαι πόσο πικράθηκαν
εκείνοι, αλλά ξέρει ο Θεός... Δεν ξέρω αν έχουν δίκιο ή άδικο για τη στάση που
τηρούν, ειλικρινά δεν έχω τη δική τους σιγουριά, κάποτε και εγώ πίστευα πως αυτός
(η αποτείχιση) ήταν ο σωστός, ο μόνος δρόμος, αλλά τώρα δεν γνωρίζω... Ναι στη
θεία λειτουργία ακούγεται τον ορθοτομούντα τον λόγο της αληθείας, κακώς κατ' εμέ,
ναι συμφωνούμε οι περισσότεροι πως δεν πρέπει να υπάρχουν άλλοι νεωτερισμοί
στην εκκλησία, όμως δεν υπάρχει και το κατ' οικονομία..; Πως μπορώ να αγνοήσω τα πρόσωπα κάποιων ιερέων
που μνημονεύουν ακόμη αλλά έχουν ενεργή τη Χάρη του Θεού μέσα τους και αυτό βγαίνει
και προς τα έξω ή κάποιους αγίους όπως ο Εφραίμ στην Αριζόνα κ.α.; Ελπίζω να δώσει
ο Θεός να ξεκαθαρίσει το τοπίο, πολύ θολούρα έχει πέσει βρε παιδάκι μου!
***
Αγαπητέ ανώνυμε, πως γνωρίζεις ότι ο πολυσέβαστος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, μνημονεύει τους Οικουμενιστές;
***
Ανώνυμος άφησε
ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Ανώνυμος άφησε έ...":
Εάν είχε κάνει διακοπή δε θα είχε μαθευτεί..; Θέλω να πω γνωρίζω ανθρώπους που τον έχουν γνωρίσει, μου έχουν επιβεβαιώσει πως πρόκειται όντως για άγιο άνθρωπο αλλά δεν μου έχουν αναφέρει κάτι για διακοπή και κάτι έχω ακούσει από ομιλία του γέροντος Αγάθωνα πως όταν ο ίδιος θέλησε να διακόψει ο Εφραίμ της Αριζόνας δεν τον άφησε, αν είμαι λάθος παρακαλώ κάθε πληροφορία είναι χρήσιμη...
Εάν είχε κάνει διακοπή δε θα είχε μαθευτεί..; Θέλω να πω γνωρίζω ανθρώπους που τον έχουν γνωρίσει, μου έχουν επιβεβαιώσει πως πρόκειται όντως για άγιο άνθρωπο αλλά δεν μου έχουν αναφέρει κάτι για διακοπή και κάτι έχω ακούσει από ομιλία του γέροντος Αγάθωνα πως όταν ο ίδιος θέλησε να διακόψει ο Εφραίμ της Αριζόνας δεν τον άφησε, αν είμαι λάθος παρακαλώ κάθε πληροφορία είναι χρήσιμη...
***
Αδελφέ, ήμουν πνευματικό τέκνο του Γέροντα Εφραίμ του Αριζονίτη έως το 2001. Μετά την υποδοχή του Πάπα στην αγιοτόκο Ελλάδα μας, έκανα αποτείχιση. Η οικογένεια μου-εκτός της συζύγου μου που κοιμήθηκε εν Κυρίω-συνεχίζει να ακολουθεί τον Γέροντα Εφραίμ. Τελευταία, τον Ιούλιο του 2016, τα τέκνα μου πήγαν πάλι στην Αριζόνα για να δούν τον Γέροντα Εφραίμ, αλλά εστάθη αδύνατον να έχουν κάποια επαφή μαζί του. Εκ των υστέρων μάθαμε από πηγή άριστα γνωρίζουσα, ότι είχε φύγει σε άλλο μέρος χωρίς ο κόσμος να πληροφορείται για την τοποθεσία. Τώρα η Αδελφότητα του Μόντρεαλ "ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΦΩΝΗ"- όλοι τους πνευματικά τέκνα του Γέροντα Εφραίμ - με πληροφορούν ότι ο Γέροντας Εφραίμ είναι στο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα αλλά δεν είναι παρών στην Θεία Λειτουργία, ούτε στην τράπεζα όπως πάντα συνήθιζε, ούτε εξομολογεί κανέναν.
Νάσαι πάντα καλά, καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Εν Χριστώ,
Κωνσταντίνος Αργυρακόπουλος
****
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)