Τέρμα τα λόγια, έργα!

Όποιον μνημονεύουμε με εκείνον κοινωνούμε και με όποιον κοινωνούμε τον μνημονεύουμε. Ολα τα άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.

Έλεγε ο άγιος Αθανάσιος «Εάν ο επίσκοπος ή ο πρεσβύτερος, οι όντες οφθαλμοί της Εκκλησίας, κακώς αναστρέφωνται καί σκανδαλίζωσι τόν λαόν, χρή (=πρέπει) αυτούς εκβάλλεσθαι. Συμφέρον γάρ άνευ αυτών συναθροίζεσθαι εις ευκτήριον οίκον, ή μετ' αυτών εμβληθήναι, ως μετά Άννα και Καϊάφα, εις τήν γέενναν του πυρός» (Μ. Αθανασίου, ΒΕΠΕΣ, 33, 199) και "ων το φρόνημα αποστρεφόμεθα, τούτους από της κοινωνίας προσήκει(=αρμόζει) φεύγειν" (PG 26, 1188 Β).

Τη 6η του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΝΙΚΟΛΑΟΥ του Καραμάνου, του εν Σμύρνη μαρτυρήσαντος κατά το αχνζ΄(1657) έτος.

Νικόλαος ο ευλογημένος ούτος Νεομάρτυς ο Καραμάνος πεσών ποτε ηγέρθη και ενίκησε το πολυκέφαλον θηρίον του κακού. Η αιτία δε της πτώσεώς του έγινεν ούτως: εις την Σμύρνην συνέβη κάποτε να γίνη κάποιο σκάνδαλον, δια το οποίον αυτός, ευρισκόμενος εις τον θυμόν του, είπε να γίνη Τούρκος. Ήσαν δε εκεί Τούρκοι τινες και ως ήκουσαν τον λόγον του, τον ήρπασαν πάραυτα και τον ήγαγον εις τον κριτήν και εμαρτύρησαν, ότι είπε να γίνη Τούρκος· ηρώτησε τότε αυτόν ο κριτής αν ούτως έχη η αλήθεια και ο Νικόλαος λαμπρά τη φωνή εβόησε· «Μη γένοιτο ποτέ εγώ ν΄ αρνηθώ τον Ποιητήν και Σωτήρα μου, τον Κύριόν μου Ιησούν Χριστόν, τον αληθινόν Θεόν, όστις μέλλει να κρίνη ζώντας και νεκρούς και να αποδώση εκάστω κατά τα έργα του». Ταύτα ακούσας ο κριτής προσέταξε και τον έδειραν κατά πολλά, λέγων προς αυτόν να αρνηθή τον Χριστόν·

Η δυνατότητα της απελευθερώσεως του σαρκικού ανθρώπου από τα δεσμά της δαιμονικής βίας ως πρόβλημα αυτογνωσίας -- του αειμνήστου Ιωάννου Κορναράκη Καθηγητού Παν. Αθηνών

Το πρόβλημα της απελευθερώσεως του σαρκικού ανθρώπου, από τον τυραννικό και θανάσιμο εναγκαλισμό του με τη δαιμονική βία, δεν ήταν πρόβλημα μιας απλής υπερβάσεως της αδυναμίας του να αποτινάξει το δαιμονικό αυτό ζυγό. Δεν είχε ο άνθρωπος αυτός απλώς ανάγκη από μια ενίσχυση των εξασθενημένων, από την πράξη της παραβάσεως της εντολής του Θεού, ψυχοσωματικών του δυνάμεων, για να επιχειρήσει τήν προσπάθεια της απελευθερώσεώς του από την τυραννία της δαιμονικής βίας.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός 2

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Τη 6^η του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΝΙΚΟΛΑΟΥ Αρχιεπισκόπου Μύρων της Λυκίας του Θαυματουργού.

Άγγελος εν τω κόσμω αληθώς ανεδείχθης Νικόλαε Χριστού Ιεράρχα και νυν αγγέλων χοροίς συνών την δε ημών προσφοράν δέξαι Άγιε·                                                     

ταις σαις γαρ αντιλήψεσι, προστρέχοντες αναβοώμεν                                                                                                                                                                                                                                       

Χαίρε ο τύπος της εγκρατείας                                                                                 

Χαίρε ο λύχνος της ευσεβείας                                                                            

Χαίρε της Τριάδος η σάλπιγξ η εύηχος                                                              

Χαίρε της Αρείου μανίας ο έλεγχος                                                                    

Χαίρε ύψος ταπεινώσεως και αγάπης θησαυρός                                             

Χαίρε βοηθός ιλαρότητος και θαυμάτων ποταμός                                                

Χαίρε ότι εδείχθης εκκλησίας λαμπρότης                                                        

Χαίρε ότι τυγχάνεις ιερέων φαιδρότης                                                               

Χαίρε πτωχών προστάτης θερμότατος                                                               

Χαίρε ημών λιμήν ακλυδωνέστατος                                                                  

Χαίρε οξύς κυβερνήτης πλεόντων                                                                     

Χαίρε ταχύς αρωγός των βοώντων                                                                    

ΧΑΙΡΟΙΣ  ΠΑΤΕΡ  ΝΙΚΟΛΑΕ

Νικόλαος ο της νίκης επώνυμος και εν Αγίοις θαυματουργός Πατήρ ημών εγεννήθη εις τα Πάταρα της Λυκίας, πότε ακριβώς δεν είναι γνωστόν, πάντως κατά το έτος τα΄ (300), επί της εποχής των ασεβών αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού ήτο Αρχιερεύς των Μυραίων, έφθασε δε και μέχρι των χρόνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και έλαβε μέρος εις την Αγίαν Α΄ Οικουμενικήν Σύνοδον την εν Νικαία συγκροτηθείσαν κατά το έτος τκε΄ (325), εκοιμήθη δε περί το έτος τλ΄ (330). Παρακολουθήσατε όμως μετά μεγάλης προσοχής τον κατά πλάτος Βίον αυτού, όπως συνέγραψεν αυτόν ο Όσιος Συμεών ο Μεταφραστής, ίνα πολλήν την ευφροσύνην λάβητε, διότι όντως ούτος είναι ηδύτατος και πανευφρόσυνος. 

Η παραβολή του άφρονος πλουσίου (Κυριακή 3-12-2017)π.Γεώργιος Αγγελακάκης

Ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος -- ΑΝ ΘΕΛΗΣ ΝΑ ΣΩΘΗΣ :

«Εφ᾽ όσον αγωνίζεσαι και υπομένεις να δουλεύης στον Κύριον, τόσον και η διάνοιά σου καθαρίζεται… Μόνον να θέλης ειλικρινώς την σωτηρία σου, αυτό είναι αρκετόν. Διότι ο Κύριος, ως ισχυρός συνεργός, βοηθεί όσους εναγωνίως επιζητούν την σωτηρίαν της ψυχής τους». 

Τη Ε΄ (5η) Δεκεμβρίου, μνήμη του Οσίου ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ του εις το Κελλίον των Αρχαγγέλων το καλούμενον Ιάγαρις, κείμενον κατά τας Καρεάς του Άθω, ασκήσαντος εν έτει αυο΄ (1470).

Νεκτάριος ο θείος Πατήρ ημών ούτος πατρίδα είχε το Μοναστήριον, πόλιν της Μακεδονίας ανήκουσαν νυν εις τους Γιουγκοσλάβους και καλουμένην υπ΄ αυτών Βιτώλια. Οι γονείς δε τούτου ήσαν ευσεβείς και δίκαιοι ενώπιον του Θεού· δια τούτο, όταν οι Αγαρηνοί έμελλον να αιχμαλωτίσουν τον τόπον αυτόν, η μήτηρ τού Οσίου, ευρισκομένη έξω εις το αλώνιόν των, είδεν εν οράματι την πανάχραντον Θεοτόκον, ήτις την προσέταξε να λάβη τον άνδρα και τα τέκνα της και να φύγουν το ταχύτερον από την χώραν εκείνην, να κρυφθούν δε εις μέρος ασφαλές, διότι μέλλει να την καταλάβουν οι Αγαρηνοί. Αφού λοιπόν εξύπνησε, τρέχει παρευθύς εις τον οίκον των και φανερώνει εις τον σύζυγόν της το όραμα, λαβόντες δε τα τέκνα των έφυγον από την χώραν και εκρύφθησαν εις τι μέρος, το οποίον ενόμιζον πλέον ασφαλέστερον.

Η άλλη διάστασις -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Από την αρχή του Χριστιανισμού, όπως το δείχνει η Καινή Διαθήκη και μάλιστα οι επιστολές του αποστόλου Παύλου, η θεολογία αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο της πράξεως. Διαφορετικά, η θεολογία εκφυλίζεται σ΄ ένα στεγνό και άχρηστο σύστημα ιδεών, ενώ η πράξη χάνει το βάθος και την ουσία της, καταντά τύπος και, όχι σπάνια, αιρετικός ακτιβισμός. Μ΄ αυτή την προοπτική είναι χρήσιμο και αναγκαίο τις μέρες αυτές, που γιορτάζουμε την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να σκύψουμε στη θεολογία αυτής της κατεξοχήν θεολογικής γιορτής. Το «θαυμαστόν και μέγα» τούτο γεγονός σηματοδοτεί το τέλος της επίγειας δράσεως του Ιησού και συγχρόνως συνοψίζει τη θεολογία όλων των γεγονότων της θείας οικονομίας. Επιβεβαιώνει τον Ευαγγελισμό και την ενανθρώπηση του Κυρίου: Το ανθρώπινο σώμα, το οποίο τότε ενωμένο με τη θεία φύση συνελήφθη εν Πνεύματι αγίω στη μήτρα της Παναγίας μας και γεννήθηκε στη φάτνη της Βηθλεέμ, αυτό το ίδιο αναλαμβάνεται τώρα στους ουρανούς. 

Τη Ε΄ (5η) του αυτού μηνός Δεκεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Αναστάσιος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς, βλέπων κάποτε τους Αγίους Μάρτυρας του Χριστού να τιμωρώνται υπό των ειδωλολατρών και να κατακόπτωνται εις όλα τα μέλη του σώματός των δια την πίστιν και ομολογίαν του Χριστού, έλαβε θείον ζήλον εις την καρδίαν του, διότι ως Χριστιανός όπου ήτο συνελογίζετο και τα άρρητα εκείνα αγαθά, τα οποία είναι ητοιμασμένα δια τους Μάρτυρας. Δια τούτο λοιπόν επεθύμησε να αγωνισθή και αυτός τον ίδιον δρόμον του Μαρτυρίου, ίνα και των ίσων στεφάνων αξιωθή. Εθερμάνθη λοιπόν ημέραν τινά έσωθεν η καρδία του από την αγάπην του Μαρτυρίου και σημειώσας όλον το σώμα του με τον τύπον του Τιμίου Σταυρού επήγεν αυτόκλητος εις το Μαρτύριον και σταθείς εν τω μέσω του κριτηρίου, με μεγάλην φωνήν ανεβόησεν εκείνο του Ησαϊου· «Εμφανής εγενήθην τοις εμέ μη επερωτώσιν, ευρέθην τοις εμέ μη ζητούσιν» (Ησ. ξε: 1). Επειδή δε τότε όλοι ενητένισαν εις αυτόν, είπε προς αυτούς ο Μάρτυς·

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης:Όσοι πλέον νέοι Αρχιερείς γίνονται και εκλέγονται είναι οικουμενισταί.

Μετά τον Σεραφείμ ανέβηκε ο Χριστόδουλος και άρχισε να αλλάζει η σύνθεση της Ιεραρχίας και να γίνονται Αρχιερείς οικουμενιστές…. Όσοι πλέον νέοι Αρχιερείς γίνονται και εκλέγονται είναι οικουμενισταί. Έφυγε λοιπόν η παλαιά Ιεραρχία, έφυγε-φεύγει, ανέρχονται νέοι στους επισκοπικούς θρόνους οι οποίοι όλοι είναι οικουμενιστές….

Θάνατος του Αγίου Μάρκου. -- από τα πρακτικά της ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας

Ασθενής ο Άγιος έκειτο εις την οικίαν του πατρός του εν Γαλατά διδάσκων πάντας τα πρέποντα και εξαιρέτως να φεύγωσι την ψυχοφθόρον ένωσιν, μετ’ ασθένειαν δε δέκα τεσσάρων ημερών παρέδωκεν εν ειρήνη το πνεύμα του εις τον Κύριον. Εις την ιεράν ταφήν του μακαρίου τούτου Πατρός συνέδραμε πάσα η Κωνσταντινούπολις, Κλήρος και λαός, ίνα αξιωθούν της ευλογίας και χάριτος του ιερού λειψάνου. Μετά δε την εκφοράν το τίμιον λείψανον του Αγίου Μάρκου ετάφη εις την Ιεράν Μονήν του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου των Μαγγάνων, όπου ενεδύθη και το μοναχικόν σχήμα. Και το μεν σώμα παρεδόθη εις την γην, η δε μακαρία ψυχή του απήλθε προς ον επόθει Δεσπότην, δια τον οποίον τόσους αγώνας ετέλεσε. Και ο μεν Θεός εδόξασε τον δούλον αυτού με πολλά θαύματα, ο δε λαός με απόφασιν Συνοδικήν ετέλουν ετήσιον εορτήν εν Γαλατά κατά την 19^ην Ιανουαρίου.

Συνεχίζεται

π. Θεόδωρος Ζήσης - Άγιος Σάββας κατά αιρέσεων

Τεθολωμένα καὶ δηλητηριώδη ὕδατα (Περὶ ψυχολογίας) Μέρος Δ΄

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ)

 Ἀναγκαία σημείωσι.

   Καθὼς προχωροῦμε μὲ τὴν δημοσίευσι τοῦ ἄρθρου μας, ἐπειδὴ προέκυψαν κάποιες ἀντιδράσεις ὀφείλουμε νὰ προτάξουμε τὰ ἑξῆς: Σεβόμεθα καὶ ἐκτιμοῦμε ὅλα τὰ πρόσωπα αὐτὰ ποὺ ἔχουν διαφορετικὴ προσέγγισι στὸ ἐν λόγῳ θέμα, προσευχόμαστε γιὰ αὐτοὺς, καὶ αὐτοί, εἴμεθα βέβαιοι,  προσεύχονται γιὰ εμᾶς. Καὶ τοὺς ἀγαποῦμε ὡς πατέρες καὶ ἀδελφούς μας. Διαφωνοῦμε, ὅμως, καθέτως μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ ἐπιδεικνύουν στὴν σύγχρονη Ψυχολογία· καὶ διαφωνοῦμε μὲ ἄφθονα καὶ, πιστεύουμε, ἰσχυρὰ ἐπιχειρήματα. Καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀναμένουμε νὰ ἐντρυφήσουν στὰ ἐπιχειρήματα αὐτὰ (τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν στὰ προηγούμενα μέρη τῆς ἐργασίας αὐτῆς καὶ ἀκολουθοῦν τὰ ἐπίλοιπα στὰ ἑπόμενα μέρη) καὶ εὐχόμεθα νὰ διαφοροποιήσουν τὴν ἀρχική τους θέσι, πρὸς δόξαν Θεοῦ. Κάθε δὲ, πατερικῶς τεκμηριωμένος, ἀντίλογος εἶναι εὐπρόσδεκτος.

Καθολική εκκλησία Οικουμενισμός 1

Ύμνοι εις την Θεοτόκον --- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Σάββα ηγιασμένου, Διογένους μάρτυρος.

Σάββας ο μέγας την αρετήν και θαυμάσιος Πατήρ ημών, κατήγετο από την χώραν των Καππαδοκών εκ του χωρίου του καλουμένου Μουταλάσκη, εις το οποίον και εγεννήθη εν έτει υλθ΄ (439), από γονείς ευσεβείς και περιφανείς, οίτινες εκαλούντο ο μεν πατήρ Ιωάννης, η δε μήτηρ Σοφία. Όταν δε ο παις έγινεν ετών πέντε, απήλθον οι γονείς του εις την Αλεξάνδρειαν δι΄ αναγκαίαν της στρατείας υπόθεσιν, διότι ο πατήρ του ήτο στρατευμένος, αυτόν δε αφήκαν με όλην την περιουσίαν των εις τον αδελφόν του πατρός του, Ερμείαν ονόματι, δια να μανθάνη γράμματα, εις περίπτωσιν δε θανάτου των γονέων του, να μείνη ο Σάββας κληρονόμος εις την περιουσίαν των. Ανετρέφετο λοιπόν το παιδίον εις τον οίκον του θείου του· βλέπον όμως ότι η γυνή εκείνου ήτο κακόγνωμος και φιλομόχθηρος και με ολίγην αιτίαν εσκανδαλίζετο, ανεχώρησεν εκείθεν και απήλθεν εις τον έτερον θείον του, αδελφόν και αυτόν του πατρός του, ονόματι Γρηγόριον, μετά του οποίου εχρημάτισεν ολίγον καιρόν, πολιτευόμενος τοσούτον ενάρετα, ώστε οι ορώντες αυτόν εθαύμαζον, διότι δεν έπαιζε ποσώς ως τα άλλα παιδία, ούτε άλλην τινά αταξίαν ετέλεσεν, αλλ΄ ως γέρων φρόνιμος εγνωρίζετο. Ήτο δε εκεί πλησίον, είκοσι στάδια απέχον από την Μουταλάσκην, Μοναστήριον τι Φλαβιαναί ονομαζόμενον.

Θάνατος του Ιωάννου και άνοδος Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου εις τον θρόνον. Αποκατάστασις της εκκλησιαστικής ηρεμίας. -- από τα πρακτικά της ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας

Επί της Πατριαρχίας του Γρηγορίου, ο βασιλεύς Ιωάννης, βλέπων τας συνεχείς ήττας των Χριστιανικών όπλων και ανωφελή την αντίστασιν του αδελφού του Κωνσταντίνου, διαψευσθείς δε εις τας προσδοκίας του περί βοηθείας εκ μέρους των Λατίνων και μεταμελούμενος δι’ όσα εις βάρος της Ορθοδόξου Πίστεως διέπραξε, κατελήφθη υπό νευρικού πυρετού και μετ’ ολίγον απέθανε την 30ήν Οκτωβρίου του έτους 1448. Εις τον θρόνον ανήλθεν ο αδελφός του Κωνσταντίνος, ο επονομαζόμενος Δράκων δια την γενναιότητά του. Ούτος προσεκάλεσεν αμέσως εξ Εφέσου τον Άγιον Μάρκον, ίνα διορθώση την Εκκλησίαν. Ο Άγιος επρότεινεν εις τον βασιλέα την σύγκλησιν Συνόδου, ήτις και συνεκροτήθη εις τον Ναόν της του Θεού Σοφίας, μετεχόντων εις ταύτην  και των άλλων Ορθοδόξων Πατριαρχών.

Ὁ μύθος τοῦ χταποδιοῦ Χαμογελαστοὶ ἐχθροί -- Φώτης Κόντογλου

Στὸν καιρό μας βγήκανε πολλὲς νέες θρησκεῖες, θρησκεῖες, ποὺ τὶς πρεσβεύουνε οἱ ἄπιστοι κι οἱ ἄθεοι. Μιὰ ἀπ᾿ αὐτὲς εἶναι κι ὁ τουρισμός, ποὺ τὸν γέννησε ἡ κούφια καὶ χασομέρικη περιέργεια τοῦ ἀνθρώπου ποὺ θέλει νὰ σκαλίζει καὶ νὰ μαθαίνει χωρὶς νὰ δίνει καμμιὰ σημασία σ᾿ ἐκεῖνο ποὺ βλέπει κι ἀκούει. Οἱ περισσότεροι τουρίστες βαριοῦνται τὴ ζωή τους καὶ θέλουνε νὰ περάσουνε τὴν ὥρα τους, χωρὶς νὰ σκοτίζουνται μήτε γιὰ τὰ μνημεῖα, μήτε γιὰ τὰ ἱστορικὰ ποὺ τοὺς λένε οἱ ξεναγοί, ποὺ μοιάζουνε σὰν νὰ περιποιοῦνται σ᾿ ἕνα τραπέζι κάποιους ἀνθρώπους ποὺ ἔχουνε ἀνορεξία. Ὅσα λένε, ἀπὸ τὅνα τ᾿ αὐτὶ τοὺς μπαίνουν κι ἀπὸ τ᾿ ἄλλο βγαίνουν.

Ὡστόσο, ποιὸς ἔχει τὸ θάρρος νὰ μιλήσει μὲ ἀσέβεια γι᾿ αὐτὴ τὴν καινούργια θεότητα, τὴν τουριστικὴ ψυχαγωγία, ποὺ φέρνει μαζί της καὶ πολλὰ προικιά; Γιατὶ, στὴν ἐποχή μας, εἶναι ἱερὰ καὶ ὅσια ὅσα πράγματα φέρνουν λεφτά. Ποῦ νὰ τολμήσεις νὰ πεῖς τίποτα γι᾿ αὐτά! Ἔβρισες τὸν Μωάμεθ, ἔβρισες τὸν Μαμωνᾶ.

π.Θ. Ζήσης, Θα αποδεχθούμε ή θα απορρίψουμε την ''σύνοδο'' της Kρήτης; (Η Ομιλία)

ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ