Τη Δ΄ (4η) του αυτού μηνός Σεπτεμβρίου, ο Άγιος Μάρτυς ΒΑΒΥΛΑΣ ο εν Νικομηδεία διδάσκαλος συν τοις ογδοήκοντα τέσσαρσι παισί ξίφει τελειούται.

Βαβύλας ο αγιώτατος διδάσκαλος έζη, όταν ο βασιλεύς Μαξιμιανός ευρίσκετο εις την Νικομήδειαν και εκίνει διωγμόν κατά των Χριστιανών εν έτει (298). Τότε από τον φόβον των εκρύπτοντο οι Χριστιανοί, προσελθών δε εις τον Μαξιμιανόν εις από τους ειδωλολάτρας λέγει: «Βασιλεύ, κάτωθεν μιας κρυπτής γέφυρας κάθηται γέρων τις, ονόματι Βαβύλας, και διδάσκει τα των αφρόνων Χριστιανών παιδία να σέβωνται μεν τον Εσταυρωμένον, να αποστρέφωνται δε τους θεούς». Παρευθύς όθεν εστάλησαν μετ’ αυτού στρατιώται και έφεραν έμπροσθεν του βασιλέως τον διδάσκαλον Βαβύλαν ομού με τους μαθητάς του, ογδοήκοντα τέσσαρας όντας τον αριθμόν· όθεν ο Μαξιμιανός λέγει προς αυτόν· «Διατί, ω γέρον, είσαι τόσον πεπλανημένος και πιστεύεις ένα άνθρωπον βιοθανή και κακοθάνατον, τον οποίον εσταύρωσαν οι Ιουδαίοι;

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.

Σιμωνόπετρα • Άγιον Όρος • Αγνή Παρθένε - Simonopetra • Mount Athos • Agni Parthene

O Συναξαριστής της ημέρας.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Μωϋσέως του προφήτου, Βαβύλα ιερομάρτυρος, επισκόπου Αντιοχείας, Ιερουσαλήμ μάρτυρος και των υϊών αυτής Σεκένδου, Σεκενδίνου και Κεγούρου των εν Βεροία, Ερμιόνης αγ. θυγατρός Ευαγγ. Φιλίππου του εκ των επτά Διακόνων.

Τη Δ΄ (4^η) του αυτού μηνός Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΒΑΒΥΛΑ, Επισκόπου Αντιοχείας, και των συν αυτώ Τριών Παίδων.                                                   

Βαβύλας ο ιερώτατος και θαυμάσιος Μάρτυς, διαδεχθείς κατά τον Ευσέβιον (βιβλ. στ΄ κεφ. κθ΄) τον Ζεβίνον, αρχιεράτευεν εις τον αγιώτατον θρόνον της Αντιοχείας κατά τας ημέρας του ασεβεστάτου Νουμεριανού, όστις δεξάμενος την βασιλείαν από τον πατέρα του Κάρον, εν έτει σπγ΄ (283), διεδέχθη και όλην την ασέβειαν εκείνου. Ευθύς όθεν ως εβασίλευσεν ο μιαρός εκείνος εκίνησε μέγαν διωγμόν εναντίον των Χριστιανών, και τους εθανάτωνε με πικρότατον θάνατον. Ελθών δε ο ασεβής ούτος και εις την Αντιόχειαν, έκαμνε και εκεί τας ακαθάρτους θυσίας του εις τον μιαρόν ναόν της Δάφνης, ως ο πατήρ του σατανάς τον εδίδαξεν, ηθέλησε δε να μιάνη και Εκκλησίαν των Χριστανών εισερχόμενος εις αυτήν.

"Ελένη" (Ελένη Γκατζογιάννη - Η Ταινία)

Τη Γ΄ (3η) του αυτού μηνός Σεπτεμβρίου, η Αγία ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ, θηρίοις δοθείσα και μηδέν βλαβείσα, εν ειρήνη τελειούται.

Βασίλισσα η Αγία διεβλήθη ως Χριστιανή όταν ο Αλέξανδρος ήτο ηγεμών εις την Νικομήδειαν και εκινείτο διωγμός κατά των Χριστιανών. Παρεστάθη όθεν έμπροσθεν του Αλεξάνδρου· ερωτηθείσα δε και παρρησία ειπούσα, ότι είναι ευσεβής, δέρεται εις το πρόσωπον· και επειδή δερομένη ηυχαρίστει τον Θεόν, δια τούτο γυμνώνεται και δέρεται με ραβδία· επειδή δε περισσότερον η Αγία ηυχαρίστει τον Κύριον, εθυμώθη ο ηγεμών περισσότερον, και προστάσσει να απλώσουν την Μάρτυρα και τόσον πολύν την έδειραν, ώστε έγινεν ως να ήτο μία πληγή όλον το σώμα της· έπειτα απέσπασαν το κάτωθι των ποδών της δέρμα. Επειδή δε εις την βάσανον ταύτην ευρισκομένη εφώναζεν η Αγία·

Οι Ζωγραφίτες Οσιομάρτυρες

Επειδή το Άγιον Όρος αποτελούσε ανέκαθεν το προπύργιο και το στήριγμα της Ορθοδοξίας στην Ανατολή, οι Λατίνοι θέλησαν να το καταστρέψουν και να εγκαθιδρύσουν και σε αυτό την εξουσία του Πάπα. Μπήκαν λοιπόν το 1280 στο Όρος με στρατιωτική δύναμη, κι επιδόθηκαν στο έργο τους άλλοτε με υποσχέσεις και χρήματα, κι άλλοτε με απειλές, βιαιότητες και μαρτύρια. 
Μερικοί δειλοί υπέκυψαν. Οι περισσότεροι όμως μοναχοί αρνήθηκαν την εξουσία του Πάπα ως τοποτηρητού του Χριστού, καθώς και τα σαθρά του δόγματα, για αυτό επισφράγισαν με το αίμα την ομολογία τους.

Η σκοπιανή αδιαλλαξία και η Βουλγαρία

Να επιστρέψουμε στη θέση της μη αποδοχής του όρου «Μακεδονία» στο όνομά τους!

Aδίκως ανέμεναν ορισμένοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι στην Αθήνα ότι η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων θα είναι πιο διαλλακτική συγκριτικά με τον Νίκολα Γκρούεφσκι. Με την έγκριση του νυν πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ, ο γενικός πρόξενος της ΠΓΔΜ στο Τορόντο μίλησε προσφάτως σε συγκέντρωση της οργανώσεως Ενωμένοι Μακεδόνες. Πίσω από τον ομιλητή υπήρχε αναρτημένος μεγάλος χάρτης, που περιελάμβανε εδάφη της Ελλάδος -μέχρι τον Ολυμπο- και της Βουλγαρίας.
Πρόκειται για τη «μεγάλη ιδέα» των Σκοπιανών να ενώσουν το δικό τους τμήμα, που το ονομάζουν «Μακεδονία του Βαρδάρη», με τη βόρεια Ελλάδα («Μακεδονία του Αιγαίου») και με τη δυτική Βουλγαρία («Μακεδονία του Πιρίν», από την ελληνική ονομασία του όρους Πυρήν).

π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς:

Ἐμεῖς λοιπόν ἰσχυριζόμεθα γιά τούς συγχρόνους γέροντες ὅτι, ναί μέν εἶχαν ἁγία βιοτή, ἄσκησι, προσευχή κλπ., πλήν ὅμως εἰς αὐτό τό σημεῖο τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμού ὀλιγώρησαν καὶ ἔσφαλαν καί τό ἀντιμετώπισαν ὄχι ὀρθῶς, μέ συνέπεια νά γίνουν κακό παράδειγμα στοὺς Ὀρθοδόξους.

Τη Γ΄ (3η) του αυτού μηνός Σεπτεμβρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΥ, συνασκητού του Μεγάλου Ευθυμίου.

Θεόκτιστος, ο Όσιος και μέγας πατήρ ημών, επειδή παιδιόθεν ηγάπησε τον Θεόν, δια τούτο αφήκε την πατρίδα και τους συγγενείς του, και μετέβη εις τους ιερούς και Αγίους Τόπους της Ιερουσαλήμ· φθάσας δε εις την Λαύραν την επονομαζομένην Φαράν, ήτις ήτο μακράν από τα Ιεροσόλυμα εξ μίλια, εύρεν εν κελλίον, μέσα εις το οποίον κλείσας τον εαυτόν του, ανδρείως ηγωνίζετο εναντίον των παθών και δαιμόνων· τότε δε και ο μέγας Ευθύμιος αφήσας τον κόσμον ήλθε και κατώκησε μετά του Οσίου τούτου Θεοκτίστου και ησύχαζεν· ο έρως όθεν, ον είχον και οι δύο δια να αποκτήσουν τας αυτάς αρετάς, και η κοινωνία των αυτών ασκητικών αγώνων, τόσον ήνωσαν με τον δεσμόν της αγάπης τους δύο τούτους Οσίους, ώστε ο εις ευρίσκετο μέσα εις την ψυχήν του άλλου και εις όλα τα πράγματα και οι δύο είχον τα αυτά φρονήματα, και οι δύο εποίουν τα αυτά έργα.

Εκκλησία και κόσμος -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Η αγάπη του Θεού αγιάζει τον κόσμον

Είναι κάποιες αλήθειες παλιές, αλλά όχι ξεπερασμένες. Άφθορες από το πέρασμα του χρόνου, αδιάσειστες από τους σεισμούς και αδιάφθορες από τους συρμούς των καιρών μένουν φωτεινά μετέωρα. Φέγγουν στα σκοτάδια αυτού του κόσμου και κοντρολάρουν την πορεία μας μέσα σ΄ αυτόν. Διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ τη λέξη «κόσμος» με την ειδική έννοια, που της δίνει ο λόγος του Θεού· «ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται» (Α΄ Ιω. 5: 19). Ο κόσμος παραδομένος στον πονηρό, που τον ανακηρύσσει άρχοντα και κοσμοκράτορα του αιώνος τούτου, αντιτίθεται συνειδητά στο θέλημα του Θεού. Είναι εντούτοις, θαυμαστό ότι αυτός ο πονηρός κόσμος συνιστά το άμεσο αντικείμενο της αγάπης του Θεού. Αφοπλιστικός ο λόγος της αγίας Γραφής αποκαλύπτει ότι «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν» (Ιω. 3: 16).

ΕΙΣ ΤΗΝ 1ην ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ - π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

O Συναξαριστής της ημέρας.

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

ΙΓ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ανθίμου Ιερομάρτυρος επισκόπου Νικομήδειας, Χαρίτωνος μάρτυρος, Θεοκτίστου οσίου, οσιομάρτυρος Θοίβης διακ., Πολυδώρου νεομάρτυρος του εν Νέα Εφέσω, του Κυπρίου (1794).

Τη Γ΄ (3η) του αυτού μηνός Σεπτεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΑΝΘΙΜΟΥ Επισκόπου  Νικομηδείας.                                                                                                                   

Άνθιμος ο Μάρτυς και Επίσκοπος εγεννήθη εις την περίφημον πόλιν της Νικομηδείας, από ευσεβών και ευγενών κλάδων αναβλαστήσας, καλούς δε και αυτός προσενέγκας καρπούς, ευωδίαζε πάσαν την Εκκλησίαν ως εύοσμον άνθος, διότι ευθύς μεν ως την πρώτην ηλικίαν των νηπίων παρήλθεν, ήνθιζον εις αυτόν πάσα θεία χάρις και ήθη χρηστά, αλλά και ως παιδίον ήτο δια πολλής συνέσεως κατηρτισμένος. Ότε δε πάλιν έφθασε και εις την ανδρικήν ηλικίαν, τας των ανδρών αρετάς επεμελείτο και εκυριάρχει της γαστρός, εκράτει του θυμού και των σαρκικών επιθυμιών και την κοσμικήν φαντασίαν απεστρέφετο, αλλά και την μητέρα των αρετών, την αγάπην, φιλοπόνως ειργάζετο, άπας δε ο καιρός του ήτο ασχολία προσευχής και τήρησις των θείων εντολών, ώστε καθ’ όλον τον βίον αυτού, απέχων από πάσαν ματαίαν διασκέδασιν, εντελώς ειργάζετο την αρετήν.

Ο ΥΠΕΡΠΟΛΥΤΕΚΝΟΣ ΕΥΛΑΒΗΣ, ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ Π.ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΡΕΣΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ

1.Εἶναι ὁ μικρότερος υἱὸς τοῦ τριτέκνου ἐργάτου Βασιλείου Σπηλιοπούλου, ὁ ὁποῖος ἀδυνατοῦσε νὰ βοηθήσῃ τὸν τρίτο υἱό του νὰ κάνῃ ἀνώτατες σπουδές, παρ’ὅ,τι εἶχε μεγάλη ἔφεση στὰ γράμματα καὶ στὶς ἐπιστῆμες.

Μετὰ τὸ Λύκειο ἐσπούδασε στὴν Ἀνωτέρα Ἱερατικὴ Σχολὴ καὶ διετέλεσε ἱερεὺς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ, ὅπου πρωτοστατοῦσε στὸ Γραφεῖο τοῦ Ἀντιαιρετικοῦ Ἀγῶνος, ὡς ἄριστος ὁμολογητὴς καὶ ἀπολογητὴς τῆς ἀκραιφνοῦς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας καὶ πίστεως. Παρ’ὅλον ὅτι εἶναι πτωχός, ἀποποιεῖται τὰ «φακελάκια» στὰ μυστήρια καὶ στὶς διακονίες στὰ Νοσοκομεῖα, ὅπου ἔτρεχε καὶ ἐξομολογοῦσε καὶ τόνωνε ψυχικὰ ἀσθενεῖς καὶ συγγενεῖς.

Ενωμένοι για την Πατρίδα, να ξεπεράσουμε τις παιδικές αρρώστιες -- Του Στέλιου Παπαθεμελή*

            Λόγος στιβαρός και πεντακάθαρος ο πρόσφατος του Αρχιεπισκόπου: «Να σηκώσουμε τον πήχη πιο ψηλά. Να αφήσουμε τις μικρότητες. Να μη μας απασχολούν οι σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους, αλλά Εκκλησίας-Έθνους».

            Επιβεβλημένο το ξεκαθάρισμα. Το κράτος είναι υπό τον έλεγχο δυνάμεων συμφερόντων πολιτικών, κομματικών και άλλων… δαιμονίων. Το Έθνος είναι ευρύτερη και υψηλότερη έννοια, υπεράνω ελέγχου. Η ταύτιση της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι με το Έθνος και όχι το κράτος, που οφείλει να τη σέβεται και να την προστατεύει.

            «Η Ελλαδίτσα μας», συμπληρώνει ο Μακαριώτατος, «περιφρονείται αυτόν τον καιρό, αλλά είναι το καλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης και θα το πιέσουν».

            Και ολοκληρώνει:

            «Εξαρτάται από εμάς να βγούμε από τις δυσκολίες. Με  την εμπειρία μου θεωρώ ότι καλούμαστε να είμαστε ενωμένοι και να αγωνιζόμαστε. Καλούμαστε να βρούμε τη δυνατότητα να ξεπεράσουμε τις παιδικές αρρώστιες και να είμαστε ενωμένοι για την πατρίδα και όχι για τον εαυτό μας».

            Ενωμένοι. «Αν μισούνται ανάμεσό τους, δεν τους πρέπει λευθεριά» προειδοποιεί ο ποιητής.

Τη Β΄ (2α) του αυτού μηνός Σεπτεμβρίου, Άθλησις του Αγίου και ενδόξου Μάρτυρος ΜΑΜΑΝΤΟΣ.

Μάμας ο μέγας του Χριστού και περιβόητος Μάρτυς εγεννήθη εις Γάγγραν, πόλιν της Παφλαγονίας, εν έτει σξ΄ (260). Οι γονείς του ωνομάζοντο Θεόδοτος και Ρουφίνα, ήσαν δε αμφότεροι ευσεβείς και το γένος λαμπρότατοι, έχοντες την καταγωγήν από πατρικίων· ούτοι θερμήν έχοντες την εις Χριστόν αγάπην και μη δυνάμενοι να κρύπτουν τον μέγαν αυτών πόθον, εκήρυττον παρρησία την ευσέβειαν και πολλούς εις αυτήν παρεκίνουν και εστερέωναν. Όθεν μανθάνων ταύτα ο εξουσιαστής της πόλεως Γάγγρας Αλέξανδρος, επειδή είχε προσταγήν από τον βασιλέα, όπως θανατώνη δια βασανιστηρίων όσους Χριστιανούς δεν πείθονται να θυσιάσουν εις τα είδωλα, διέταξε και ωδήγησαν ενώπιόν του τον θείον Θεόδοτον, τον οποίον εβίαζε να θυσιάση εις τα είδωλα· εκείνος όμως ο μακάριος ουδέ καν να τον ακούη δεν εδέχετο· θέλων δε ο κριτής να τον τιμωρήση, ημποδίζετο, επειδή δεν είχεν εξουσίαν να παιδεύση εκείνους, οίτινες κατήγοντο από πατρικίους, εάν δεν έδιδεν ο βασιλεύς ειδικήν άδειαν.

Ἡ διαβόητη Ἐγκύκλιος τοῦ 1920 ἀποτελεῖ τόν Καταστατικό Χάρτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. -- ὑπό Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

● Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀσχολιάστου δημοσιεύσεως τῆς Συνοδικῆς "Ἐγκυκλίου τοῦ 1920" (Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως) σέ κάποιο ἱστολόγιο

 Ἡ διαβόητη Ἐγκύκλιος τοῦ 1920 ἀποτελεῖ τόν Καταστατικό Χάρτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δέν εἶναι τυχαῖο τό γεγονός ὅτι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος τήν ἐμνημόνευσε ρητῶς καί ἐπαινετικῶς ὡς τέτοια κατά τήν Προεδρία του (ἐναρκτήρια καί καταληκτήρια προσφώνησή του) στή λεγομένη Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016). Καί μόνον ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος δηλώνεται καί ἐπιβεβαιώνεται ὅτι τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ἤδη ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 20ου αἰῶνος εἶναι ὑποτεταγμένο στήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τήν ὁποία προωθεῖ ἔκτοτε διαρκῶς καί σταθερῶς. Ἡ σύγκληση τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης εἶναι ὁ πρῶτος ἐπίσημος "πανορθόδοξος" καρπός τοῦ σαπροῦ δένδρου τῆς ἀντορθοδόξου Ἐγκυκλίου τοῦ 1920. Ἐάν ὑπῆρχε ἐγρήγορση τῆς ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως καί ὑγιές ἐκκλησιαστικό φρόνημα θά ἔπρεπε ἀπό τοῦ 1920 νά εἶχον ἐξαιτίας καί μόνης αὐτῆς τῆς Ἐγκυκλίου (διά τῆς ὁποίας γιά πρώτη φορά ἀπροκαλύπτως διά Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου κηρύττεται ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέ τήν ὁμολογία-ἀναγνώριση ὅλων τῶν αἱρέσεων ὡς "Ἐκκλησιῶν τοῦ Χριστοῦ"!!!) ἀποτειχισθεῖ ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι ἀπό τό οἰκουμενιστικό πλέον Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως. Δυστυχῶς, αὐτό γιά μία σειρά λόγων δέν ἔγινε.

Χορωδιακόν Σε υμνούμεν Σε ευλογούμεν Αξιον εστίν -- Orthodox Hymns

telemaxos doumanis

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Τη αυτή ημέρα Β΄ (2α) Σεπτεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Νηστευτού.                                                                                    

Ιωάννης ο εν Αγίοις πατήρ ημών, ο Νηστευτής, επατριάρχευσε κατά  τους χρόνους Τιβερίου και Μαυρικίου των βασιλέων (582 – 595), εγεννήθη δε εν Κωνσταντινουπόλει· όταν ήλθεν εις ηλικίαν, έγινε χαράκτης κατά την τέχνην· ήτο δε ευσεβής ομού και φιλόπτωχος, φιλόξενος και φοβούμενος τον Θεόν. Ούτος μίαν φοράν εδέχθη ένα Μοναχόν, καταγόμενον από την Παλαιστίνην, ονόματι Ευσέβιον, ο οποίος περιπατών κθ’ οδόν ομού με τον Άγιον Ιωάννην, και ευρισκόμενος εις τα δεξιά του Αγίου, ήκουσεν αοράτως μίαν φωνήν, ήτις του έλεγε· «Δεν είναι συγκεχωρημένον εις σε, Αββά, να περιπατής εις τα δεξιά του μεγάλου Ιωάννου»· προεμήνυε δε ο Θεός με την φωνήν ταύτην το μέγα αξίωμα της Αρχιερωσύνης, το οποίον έμελλε να λάβη ο Ιωάννης. Μετά ταύτα γίνεται γνώριμος και φίλος ούτος ο Νηστευτής Ιωάννης με τον συνώνυμόν του Άγιον Ιωάννην τον Γ΄, τον από Σχολαστικών καλούμενον, όστις και Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως εχρημάτισεν·

Τη αυτή ημέρα Α΄ (1η) Σεπτεμβρίου, μνήμη του γενομένου θαύματος υπό της ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ εν τη Μονή των Μιασηνών.

Της Θεοτόκου των Μιασηνών η μνήμη τελείται, διότι η Σεβασμία και θαυματουργός Εικών του Μοναστηρίου των Μιασηνών, ριφθείσα εις την λίμνην την καλουμένην Ζαγουρού, δια τον φόβον των Εικονομάχων, μετά πλείστους χρόνους πάλιν εκ της λίμνης δια θαυμασίου τρόπου ανεφάνη άσπιλος. 

πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός για τους Παλαιοημερολογίτες

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 – ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ -- «Άνθρωπός τις ην οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώναν και φραγμόν αυτώ περιέθηκε»

 Η ευλογημένη κληρονομιά

Φύτεψε ένα αμπέλι ο οικοδεσπότης και γύρω του τοποθέτησε ένα φράκτη. Όταν ήλθε ο καιρός της συγκομιδής, οι γεωργοί κακοποίησαν τους απεσταλμένους του οικοδεσπότη. Μάλιστα δεν δίστασαν να φονεύσουν ακόμα και τον υιό του. Αυτή είναι η εικόνα που ξεδιπλώνει σήμερα μπροστά μας η Εκκλησία με την παραβολή του Ευαγγελίου. Πραγματικά, μέσα από το βαθυστόχαστο περιεχόμενό της, φαίνεται η αχαριστία και η σκληροκαρδία που εκδηλώνεται από τους ανθρώπους χωρίς όρια, αλλά συνάμα και η απέραντη αγάπη του Θεού, στην ωκεανό της οποίας μπορεί να κολυμπά η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.