Ο στάρετς Αρσένιος:

….Λέτε, λοιπόν, πώς ο κομμουνισμός γκρέμισε εκκλησίες, φυλάκισε πιστούς, πολέμησε την Εκκλησία. Ναι, έτσι είναι. Ας εξετάσουμε όμως τα πράγματα συνολικότερα και βαθύτερα. Ας ανατρέξουμε σε όσα προηγήθηκαν. Πολύ πρωτύτερα ο λαός μας είχε χάσει την πίστη του, είχε περιφρονήσει την παράδοσή του, είχε λησμονήσει την ιστορία του, είχε αρνηθεί τα ιερά και τα όσιά του. Ποιος φταίει γιαυτό; Η τωρινή εξουσία; Εμείς φταίμε! Και τώρα θερίζουμε ό,τι σπείραμε... 

"Ας θυμηθούμε, τι παράδειγμα έδιναν στο λαό οι διανοούμενοι, οι ευγενείς, οι έμποροι, οι δημόσιοι υπάλληλοι· και προπαντός, τί παράδειγμα δίναμε εμείς, οι κληρικοί. Ήμασταν οι χειρότεροι άπ' όλους! Γι' αυτό και των παπάδων τα παιδιά, βλέποντας μέσα στις οικογένειές τους την ανηθικότητα και τη φιλοχρηματία, γίνονταν οι πιο φανατικοί άθεοι, οι πιο μαχητικοί επαναστάτες. Πολύ πρίν από την επανάσταση του 1917 ο κλήρος είχε χάσει κάθε δυνατότητα καθοδηγήσεως του λάου. Είχε γίνει -- αλίμονο! -- μια κάστα επαγγελματιών, όπου βασίλευαν η απιστία καί η διαφθορά. Από το πλήθος των μοναστηριών της πατρίδας μας, μόνο πεντ'-έξι ήταν φωτεινοί φάροι του χριστιανισμού και του πνεύματος: το Βάλαμο, η Όπτινα με τους μεγάλους στάρτσι, το Ντιβέγιεβο, το Σάρωφ καί ίσως ενα-δύο ακόμα. Στα υπόλοιπα όχι μόνο την πίστη και την αρετή δεν συναντούσε κανείς, αλλά και σκανδαλιζόταν από το κοσμικό φρόνημα και την ανόητη επιδεικτικότητα. 


"Τι μπορούσε να πάρει ο λαός από τέτοιους ρασοφόρους, από τέτοιους δήθεν εκπροσώπους του Θεού; Εμείς τον σπρώξαμε στην επανάσταση, γιατί δεν του δώσαμε το καλό παράδειγμα. Δεν του εμπνεύσαμε την πίστη, την αγάπη, την υπομονή, την ταπείνωση. Μην τα ξεχνάτε όλα αυτά, μην τα ξεχνάτε! Γι' αυτό μας εγκατέλειψε τόσο εύκολα ο λαός. 

Γι' αυτό αρνήθηκε μαζί μ' εμάς και το Θεό. Γι' αυτό γκρέμισε τις εκκλησιές. 
" Δεν μπορώ, λοιπόν, να κατηγορήσω την εξουσία, το σημερινό καθεστώς. Γιατί οι σπόροι της αθεΐας έπεσαν τότε στο έδαφος πού εμείς οι ίδιοι είχαμε προετοιμάσει με τα λάθη μας και τον ξεπεσμό μας. Αυτή ήταν η αιτία και η αρχή του κακού. Όλα όσα ακολούθησαν, ακόμα και τούτο το στρατόπεδο και το μαρτύριο μας καί οι άσκοπες θυσίες τόσων αθώων ανθρώπων, δεν είναι παρά οι αναπόφευκτες συνέπειες.

Είναι αναπόδραστη νομοτέλεια, η αποστασία από την Ορθόδοξο Πίστι να ακολουθήται από εθνικές συμφορές.

Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Εκαναν τζαμί επίσημα τον ναό- σύμβολο!

Μόνιμος ιμάμης διορίστηκε στην Αγια-Σοφιά. Συνεχίζονται οι προκλήσεις μετά την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης
Καθοδηγούμενος από τις νεοοθωμανικές φιλοδοξίες του, τις πολιτικές βλέψεις του και την έπαρση του κρυμμένου μέσα του σουλτάνου ο Ταγίπ Ερντογάν κλιμακώνει τις προκλήσεις του προς τον πολιτισμένο κόσμο - κυρίως όμως προς την Ελλάδα!

Με απόφαση που συνυπογράφουν η μουφτεία της περιοχής Φάτιχ και η Υπηρεσία Θρησκευτικών Υποθέσεων (μία από τις πολλές όπου στο πλαίσιο των πρόσφατων διώξεων αντικαθεστωτικών έχουν αντικατασταθεί εκατοντάδες στελέχη από οπαδούς του προέδρου) διορίστηκε χθες μόνιμος ιμάμης στην Αγία Σοφία!
Οργανόγραμμα
Μια θέση που υπήρχε στο οργανόγραμμα αλλά παρέμενε κενή από το 1935, έναν χρόνο αφότου το σύμβολο της βασιλεύουσας μετατράπηκε από τον Κεμάλ Ατατούρκ σε μουσείο. Πόλος έλξης επισκεπτών από ολόκληρο τον κόσμο, το μνημειακό αριστούργημα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας λειτουργούσε αποκλειστικά ως μουσείο και χώρος πολιτιστικής κληρονομιάς.

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 / 10/ 2016 – ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ - «και ιμάτιον ουκ ενεδιδύσκετο και εν οικία ουκ έμενεν»

Η αυθεντική κοινωνία

 Ο άνθρωπο διαχρονικά αναζητεί εναγωνίως την ελευθερία του, πλην όμως δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που δοκιμάζει στο βάθος μεγάλη απογοήτευση. Λησμονεί πολλές φορές δυστυχώς τη μεγάλη αλήθεια ότι ο Χριστός είναι ο αληθινός ελευθερωτής του κόσμου. Ο δαιμονισμένος που παρουσιάζει η σημερινή ευαγγελική περικοπή θεραπεύθηκε μόλις ακριβώς συνάντησε τον Χριστό. Τον είδαμε να μεταβάλλεται ριζικά και να γίνεται νέα ύπαρξη. Από γυμνός γίνεται «ιματισμένος» και από αλλοπρόσαλλος «σωφρονών», όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται η περίπτωσή του. Ζούσε πριν σε μνήματα και σε έρημους τόπους, μετά όμως επικοινωνεί και μάλιστα με τον πιο αυθεντικό τρόπο με τους συνανθρώπους του. Η επιθετικότητα και η καταστροφική μανία που τον καταλάμβαναν μεταβάλλονται τώρα σε ορμή κοινωνικότητας και σχέσης με τους γύρω του.

Η κοινωνικότητα

Η κοινωνικότητα είναι ουσιώδες γνώρισμα της ανθρώπινης φύσης, γεγονός που αναγνώρισε από την αρχή και η φιλοσοφική σκέψη.

Εγρήγορση, ετοιμότητα, σοβαρότητα

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

Τηρουμένων των αναλογιών και των αποστάσεων, νομίζουμε δικαιούμεθα να επαναλάβουμε το «φωνή τους ήρθ’  εξ ουρανού, αγγέλων από στόμα» για την δήλωση του Μακαριωτάτου:

 «Μπορεί να πουλήσατε ή να πουλάτε τους θησαυρούς της Ελλάδας μας, να δίνουμε τα τραίνα μας, να δίνουμε τα λιμάνια μας, αλλά την Πατρίδα μας και την Ορθοδοξία μας δεν θα σας τα παραδώσουμε»! Σταράτα, στακάτα και τίμια. Οπότε «Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω»!

Καθώς οι «συντεταγμένοι» φορείς του δημόσιου λόγου, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, δημοσιογραφούντες παραμένουν, εκτός δακτυλοδεικτούμενων εξαιρέσεων, άλαλοι, η κατακλείδα της αρχιεπισκοπικής δήλωσης «Μήπως δεν πρέπει να στηρίζουμε τα κόμματα, αλλά τα πρόσωπα,» εισδύει στα ενδότερα του πολιτικού προβλήματος. Παρ’ ημίν η εσωκομματική δημοκρατία εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Ωστόσο διασώζονται πρόσωπα, διάσπαρτα στα κόμματα με δύσκολο τον αγώνα της μαρτυρίας του συνειδησιακά ακομμάτιστου. Αυτοί, συντηρούν το άλας της γης και επωμίζονται το μέγα βάρος της εθνικής αφύπνισης.

Έχει απασφαλίσει ολότελα ο αλλοπαρμένος γείτων. Κορυβαντιά και κάθε δύο και τρεις ονειρεύεται ξυπνητός: η Θεσσαλονίκη, η Θράκη, το Αιγαίο, η Κύπρος (=σύμπασα η Ελλάς, πλην Κολωνακίου) είναι, λέει, και τι δεν λέει - «στα σύνορα της καρδιάς» του! Αυτός όμως είναι στο … στομάχι μας!

Είπαμε ψυχραιμία στα τρελλά του νεοοθωμανού. Δώστε του όμως μιαν απάντηση που να τον κολλήσει στον τοίχο όπως: Μολών λαβέ! Βέβαια η πολιτική μας τάξη δεν έχει καταπιαστεί σοβαρά με το εθνικοαμυντικό ζήτημα.

Οικουμενισμός= τό μυστήριο της ανομίας (11) μέρος

Ἡ σύγχυσις τῶν καιρῶν ὡς συνοδὸς καὶ ἀρωγὸς τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουµενισµοῦ

Γράφει ὁ κ. Ἀδαµάντιος Τσακίρογλου, Κλασ. φιλόλογος, Ἱστορικός

«Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες» (Ἡσαΐας ε΄ 20-21).

Γιὰ νὰ µπορέσουµε νὰ κατανοήσουµε τὴν διδασκαλία καὶ τὸν πραγµατικὸ χαρακτήρα τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτεῖται «σοφία» ὄχι κοσµική, ἀνθρώπινη, ἀλλὰ θεία· ἀπαιτεῖται «νοῦς», «νοῦς Χριστοῦ» [Α΄ Κορ. β΄ 16 ], δηλαδή χάρισµα ἐξ οὐρανῶν καὶ προϊὸν καθαρῆς καὶ ἁγνῆς πίστης, ταπείνωσης, πνευµατικῶν ἀγώνων καὶ ἀγαθῆς προαίρεσης, µὲ τὰ ὁποῖα θὰ µπορέσει νὰ γνωρίσει κανείς, παρὰ τὶς ἁµαρτίες του - διότι οὐδεὶς ἀναµάρτητος - τὴν Ἀλήθεια καὶ νὰ ἀποφύγει τὴν διαστρέβλωση καὶ τὴν σύγχυση. ∆υστυχῶς ὅµως ἀκόµα καὶ γιὰ τοὺς πλέον ἀκατήχητους εἶναι πιὰ γεγονός ἀδιαµφισβήτητο, ὅτι στὶς µέρες µας ἐπικρατεῖ ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς Ἐκκλησίας µία πρωτοφανὴς σύγχυση ὡς πρὸς τὰ δόγµατα καὶ τὸν σωτηριολογικὸ χαρακτήρα Της καὶ ὡς πρὸς τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων. Σύγχυση καὶ ἀπάτη. “Σηµεῖα” τῶν ἐσχατολογικῶν χρόνων, τοῦ Ἀντιχρίστου, σύµφωνα µὲ τὶς προφητικὲς ἐπισηµάνσεις τοῦ ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου «Ἐν ἐσχάταις ἡµέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, βλάσφηµοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, τετυφωµένοι, κατεφθαρµένοι τὸν νοῦν, ἀδόκιµοι περὶ τὴν πίστιν. πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώµενοι» (Β΄ Τιµ. κεφ. 3). Αὐτὴ ἡ διχάζουσα καὶ παραπλανοῦσα σύγχυση ἀρχίζει ἀπὸ τοὺς οἰκουµενιστὲς “ποιµένες” τῆς Ἐκκλησίας (τοὺς Ἱεράρχες), καὶ λειτουργεῖ διαβρωτικὰ στὸ γεµάτο ἀγαθὴ ἐµπιστοσύνη ἀλλὰ καὶ πολλὲς φορὲς ἄβουλο καὶ ἀκατήχητο ποίµνιο.

ΚΥΡΙΕ ΕΚΕΚΡΑΞΑ ΠΡΟΣ ΣΕ - Lord I have cried to You --- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Αβερκίου ισαποστόλου, Των εν Εφέσω 7 παίδων.

Ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 2^ου αἰώνα μ.Χ. Ἡ ἄμεπτη ζωή του καὶ ἡ καρποφορία τῆς διδασκαλίας του, παρακίνησαν τὸ ποίμνιο νὰ τὸν ἀναγκάσει νὰ γίνει ἐπίσκοπος Ἱεραπόλεως στὴν Φρυγία. Τὸ ἀξίωμα δὲ μείωσε τὸν ζῆλο τοῦ Ἀβερκίου. Ἔλεγε, μάλιστα, ὅτι δὲν ἀρκεῖ κάποιος νὰ φαίνεται ἄρχων, ἀλλὰ καὶ νὰ εἶναι πραγματικά. Δηλαδὴ νὰ αὐξάνει τὴν διακονία καὶ τοὺς κόπους του. Διότι κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο, «εἰ τὶς θέλει πρῶτος εἶναι, ἔσται πάντων ἔσχατος καὶ πάντων διάκονος», ποὺ σημαίνει, ἂν κανεὶς θέλει νὰ εἶναι πρῶτος κατὰ τὴν τιμή, ὀφείλει μὲ τὴν ταπείνωσή του ἀπέναντι στοὺς ἄλλους, νὰ γίνει τελευταῖος ἀπὸ ὅλους καὶ ὑπηρέτης ὅλων μὲ τὴν ἄσκηση τῆς ἀγάπης. Καὶ ὁ Ἀβέρκιος τὴν ἐντολὴ αὐτὴ ἔκανε πράξη στὴ ζωή του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ ἔδωσε τὸ χάρισμα νὰ κάνει πολλὰ θαύματα. Θεράπευσε τὴν κόρη τοῦ βασιλιὰ τῆς Ρώμης, ἀπὸ πονηρὸ δαιμόνιο. Θερμὰ νερὰ ἀπὸ τὴν γῆ ἐξέβαλε καὶ ἄλλα πολλὰ θαύματα ἔκανε. Ἐπίσης, ὁ Ἀβέρκιος κήρυξε σὲ ὅλες τὶς πόλεις τῆς Συρίας καὶ Μεσοποταμίας. Ἔπειτα πῆγε στὴ Λυκαονία, τὴν Πισιδία καὶ στὴν ἐπαρχία τῶν Φρυγῶν. Ὀνομάστηκε ἰσαπόστολος, διότι περιόδευσε καὶ κήρυξε ὅπως οἱ κορυφαῖοι Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ. Πέθανε εἰρηνικά, 72 χρονῶν.

Ἡ ὀρθόδοξος µάνα, τὸ ὀµορφότερον δῶρον τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν ἄνθρωπον

Γράφει ὁ κ. Γεώργιος Παναγιώτου

Πάντα πίσω ἀπὸ κάθε µεγάλο πνευµατικὰ ἄνθρωπο, κρύβεται µία ἁγία µάνα. Ἡ ὀρθόδοξη µάνα εἶναι κάτι τὸ µεγαλειῶδες, τὸ ὁποῖο δὲν µπορεῖ νὰ περιγραφεῖ µὲ ἀνθρώπινη γλώσσα. Ἡ ὀρθόδοξη µάνα εἶναι τὸ µεγαλύτερο δῶρο τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ σηµερινὴ Ἑλλάδα καταρρρέει, ὀφείλεται σὲ µεγάλο βαθµό, στὴν ἔλλειψη µητέρων σωστῶν, ταπεινῶν, προσευχόµενων. Ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστοµος, δῶστέ µου µάνες, γιὰ νὰ σᾶς δώσω εὐλογηµένες κοινωνίες. Παρὰ πολλοὶ ἄνθρωποι ἀναρωτιοῦνται πῶς θὰ πρέπει νὰ διαπαιγαγωγοῦν τὰ παιδιά τους. Ἕνας τρόπος ὑπάρχει καὶ εἶναι ὁ πιὸ ἀποτελεσµατικός, ἡ προσευχή. Ὅταν δηλαδὴ τὸ παιδὶ ἀργεῖ τὸ βραδὺ νὰ γυρίσει, ἔχει παγιδευτεῖ µὲ ναρκωτικά, γυναῖκες ἤ ὁτιδήποτε ἄλλο πνευµατικὰ ἐπικίνδυνο, µόνο, µία µάνα προσευχόµενη γονατιστὴ στὸ εἰκονοστάσι τοῦ σπιτιοῦ µπορεῖ νὰ τὸ σώσει.

ΓΙΑΣΑΣΙΝ «ΑΣΛΑΝ ΓΙΟΥΡΕΚΛΙ» ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Μπράβο «λεοντόκαρδε» Ερντογάν
Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με τον Ερντογάν όταν αναφέρεται στα σύνορα της καρδιάς του και της καρδιάς του λαού του (στην ομιλία του στις 17 Οκτωβρίου 2016 στο Πανεπιστήμιο «Ρεντζέπ Ταγίπ Ερντογάν» της Ριζούντας, τουρκιστί Ρίζε). Κι αυτό γιατί πέραν των οθωμανών και της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας τους και ο ελληνισμός ευτύχησε ή ατύχησε σε κάποιες φάσεις της μακρόχρονης ιστορίας του να επεκταθεί και να ριζώσει ως αυτοκρατορία, τόσο επί Μεγάλου Αλεξάνδρου και των επιγόνων του όσο και επί των ημερών του Βυζαντίου. Γι’ αυτό και τα σύνορα της καρδιάς των Ελλήνων εκτείνονται μακρυά, πολύ μακρυά, πολύ πέραν των συνόρων της καρδιάς των νέο-οθωμανών.
Θα μου πείτε και τι γίνεται τώρα, όταν τίθεται στο προσκήνιο ως μείζον θέμα ότι τα σύνορα της δικής μας καρδιάς υπερκαλύπτουν τα σύνορα της δικής τους; Η απάντηση, για λόγους ισοτιμίας, θα έπρεπε να είχε δοθεί σε αντίστοιχη ομιλία του στο Πανεπιστήμιο «Αλέξης Τσίπρας» από τον ομόλογο λεοντόκαρδό μας Αλέξη Τσίπρα, και όχι φυσικά από τον προκόπη παυλόπουλο (λόγω της ανύπαρκτης ισχύος του ελληνικού θεσμού της προεδρίας της Δημοκρατίας).

O Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!

Ενώ η Εκκλησία τιμά τους Αγίους Αποστόλους (γιατί αυτό επιβάλλει το πνευματικόν χρέος), ωστόσο η επί Γης στρατευομένη Εκκλησία δεν ζη την ζωήν των Αγίων Αποστόλων! Ορθότατα παρατηρεί ο Άγιος Ιουστίνος(Πόποβιτς) ότι «η ζωή των πιστών εις την Εκκλησίαν δεν είναι άλλο παρά η κατά την χάριν του Αγίου Πνεύματος Θεανθρωποποίησις αυτών ήτοι εν-χρίστωσις και χριστοποίησις αυτών». Ας είμεθα ειλικρινείς, παρατηρούνται τα γνωρίσματα αυτά εις την ζωήν των λαϊκών, των Κληρικών, των Επισκόπων; Και το ακόμη τραγικώτερον, που εξάγεται από τα άγια γραπτά του Αγίου Ιουστίνου: «… και η αποστολικότης διαφυλάττεται δια της προσευχής και όλης ευσεβείας, όπως ακριβώς την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι». Δυνάμεθα να ομιλώμεν σήμερον περί ευσεβείας, όπως «την ωμολογούσαν, εκήρυττον, επροστάτευον και διεφύλαττον οι Πατέρες και αι Οικουμενικαί Σύνοδοι»; Κινδυνεύει να εξαφανισθή η ευσέβεια των Αποστόλων και των Πατέρων μέσα εις τα θολά ρεύματα του Οικουμενισμού, των Αιρεσιολογιών, των Μωαμεθανισμών με την «ευλογίαν» (φρίξον Ήλιε!) Επισκόπων, Αρχιεπισκόπων, Πατριαρχών! Αλλά μήπως η ευσέβεια διατηρείται εις την ζωήν των Μεγαλοσχήμων Αξιωματούχων της Εκκλησίας; «… Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου»! Ειλικρινά θα πρέπει να εντρεπώμεθα, και λαϊκοί και Κληρικοί (προ παντός οι εν υπεροχή όντες), όταν, απαγγέλλοντες το Ιερόν Σύμβολον της Πίστεώς μας, λέγωμεν: «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», διότι ο Διάβολος, ημών ρεγχόντων τον ύπνον της αδιαφορίας, κοντεύει να εξαφανίση και την Αγιότητα και την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας!

«ΟΧΙ» στὸ τζαμὶ ἀπὸ τοὺς κατοίκους τοῦ Βοτανικοῦ!

Ἕνα μεγάλο ὄχι στὴν ἀνέγερση τζαμιοῦ ἑτοιμάζονται νὰ φωνάξουν οἱ κάτοικοι τοῦ Βοτανικοῦ τὸ Σάββατο 22 Ὀκτωβρίου 2016. Ἡ Ἐπιτροπὴ Κατοίκων τῆς περιοχῆς τοῦ Βοτανικοῦ ἔχει ὀργανώσει γιὰ τὸ προσεχὲς Σάββατο 22 Ὀκτωβρίου στὶς 14.00 συγκέντρωση διαμαρτυρίας ἐνάντια στὴν ἀνέγερση τοῦ τζαμιοῦ, στό Σταθμὸ Μετρὸ Ἐλαιώνα.

Στὴ σχετικὴ ἀνακοίνωση ἡ Ἐπιτροπὴ Κατοίκων σὲ ἀνακοίνωσὴ της ἀναφέρει:

«Ἔπειτα ἀπὸ 400 χρόνια σκλαβιᾶς καὶ καταπίεσης, ἔπειτα ἀπὸ ποταμοὺς αἵματος Ἡρώων, ποὺ θυσιάστηκαν γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὴν ἰσλαμικὴ σκλαβιά, ἡ ἡμισέληνος ἐπιστρέφει στὰ ἱερά μας χώματα.

π. Σταύρος Βάϊος: Εκείνο, που συνιστώ, σε όσους με ρωτούν τί πρέπει να κάνουν μετά τα όσα βλέπουν να γίνονται στην Εκκλησία, που ανήκουν, είναι:

Τους λέω αυτά που λέγουν οι ΠΑΤΕΡΕΣ μέσα από τους ΚΑΝΟΝΕΣ των συνόδων, δηλ. να αποτειχισθούν από τους αιρετικούς επισκόπους τους και από την αιρετική Εκκλησία τους, για να είναι έτσι πάντοτε εντός της Εκκλησίας του Χριστού, που είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία! 

ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ…» -- Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση

ΤΟ ΘΕΜΑ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπασχολεῖ ἰδιαίτερα τους συνειδητούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπό τους κληρικούς  ἐνημέρωση και καθοδήγηση. Ὅμως περισσεύει ἡ σιωπή ἀπό καιροσκοπισμό και δειλία. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, πού δημοσίως ἐπικρίνουν τους Οἰκουμενιστάς και διατυπώνουν τη γνώμη τους ἐλεύθερα. Και αὐτό εἶναι πολύ ἀνησυχητικό φαινόμενο, γιατί ἀποκαλύπτει ὅτι δεν ὑπάρχει ἱερός ζῆλος και παρρησία .Δέν ὑπάρχει πνεῦμα ὁμολογίας και ὑπεράσπισης τῆς πίστεώς μας. Ὡστόσο, δεν μᾶς λείπουν τά κείμενα, πού ἐπισημαίνουν τις αἱρετικές διδασκαλίες τῶν παπικῶν και τῶν προτεσταντῶν. Ἔχουμε θεολόγους, ἀλλά δεν ἔχουμε ὁμολογητές. Το πρόβλημα δεν εἶναι στην ἐπισήμανση τῶν διαφορῶν με τους ἑτεροδόξους, ἀλλά στήν κριτική πού πρέπει στους δικούς μας ὀρθοδόξους οἰκουμενιστές, οἱ ὁποῖοι ἀναπτύσσουν ἐνοχλητικές πρωτοβουλίες και ἐξισώνουν την πίστη μας με ἐκείνη τῶν αἱρετικῶν. Αὐτούς τους οἰκουμενιστές ἀποφεύγουν ἐπιμελῶς οἱ σοφοί θεολόγοι μας να τους κρίνουν καί να τους ἀπομονώσουν. Και αὐτό συμβαίνει γιατί εἶναι οἱ μεγαλόσχημοι τῆς Ἐκκλησίας και δεν θέλουν να ἔλθουν σε ἀντίθεση μαζί τους. Δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν και τους πατριαρχικούς κύκλους, παρόλο πού διαφωνοῦν. Ἔτσι κυλάει ὁ χρόνος με συμβιβασμούς, ἰδιωτικούς ψιθύρους και σιωπή. Τά ἐπιχειρήματά τους εἶναι παιδαριώδη. Ἔχουν ὡς κανόνα τους το «Ναι μέν, ἀλλἀ…», πού σημαίνει τελικά ὄχι στη δημόσια ἀντίδραση, ὄχι στη δυναμική διαφωνία, ὄχι στην ἄρνηση τῶν διαφόρων προκλητικῶν ἐκδηλώσεων. Καί ὅλα αὐτά, γιατί τους περισσεύει ἡ διάκριση και ἡ κατά Θεόν σοφία… Ἡ τακτική πού περιγράφω εἶναι προσφιλής και σε ἀρκετούς ἁγιορεῖτες πατέρες και σε σχεδόν ὅλους τους ητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ὁ δόλιος Οἰκουμενισμός ἐξαπλώνεται παντοῦ και το ὀρθόδοξο κριτήριο ἀμβλύνεται. Σε λίγο οἱ ἀνυποψίαστοι χριστιανοί μας θα πάθουν πλήρη σύγχυση και θά ἀποδέχονται τον Πάπα ὅπως και τον Πατριάρχη, και τους καρδινάλιους ὅπως και τους μητροπολίτες!     

π. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία περί Οικουμενισμού.

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ~ Ι.Μ.ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ -- Orthodox Hymns

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Ιλαρίωνος του μεγαλομάρτυρος, Σωκράτους, Χριστοδούλου.

Λίγα χιλιόμετρα πιὸ πάνω ἀπὸ τὴ δαντελωτὴ ἀκρογιαλιὰ τῆς Κερύνειας καὶ σὲ ὕψος δυὸ χιλιάδες περίπου πόδια ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας ὀρθώνεται ἕνα γιγαντιαῖο ὕψωμα ἀποκομμένο ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ὀροσειρὰ τοῦ Πενταδάκτυλου. Στὴν κορυφὴ τοῦ ὑψώματος αὐτοῦ μὲ τὴν πανοραμικὴ θέα εἶναι κτισμένο ἀπὸ χρόνια ἕνα φρούριο, τὸ γνωστὸ φρούριο τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνα.

Γιὰ τὴν προσφορὰ τοῦ φρουρίου στοὺς ἀγῶνες τοῦ νησιοῦ γιὰ ἐλευθερία καὶ τὶς παραδόσεις καὶ τοὺς θρύλους ποὺ ἔχουν δημιουργηθεῖ γύρω ἀπ’ αὐτό, πολλὰ εἰπώθηκαν καὶ γράφηκαν μέχρι σήμερα. Γιὰ τὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα ὅμως τὸν μεγάλο ἐρημίτη καὶ ἀσκητή, ποὺ μὲ τὸ ὄνομά του, τὸ ὕψωμα τοῦτο μπῆκε στὴν ἱστορία, πολὺ λίγα ἔχουν γραφεῖ καὶ σὲ πολὺ πιὸ λίγους εἶναι γνωστά.

Ο Χριστιανός πάντοτε συγχωρεί - ο Έλληνας ποτέ δε λησμονεί

Ενενήντα τέσσερα χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922! Τούτο τον καιρό, που ο Σουλτάνος εξ ανατολών  συνεχώς μάς προκαλεί, ο νους και η καρδιά μας, τρέχει και επισκέπτεται τις αλύτρωτες πατρίδες, τις σκλαβωμένες πατρίδες του Μικρασιατικού Ελληνισμού, της Ανατολικής Θράκης, του Πόντου, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Πελαγονίας, της τουρκοκρατούμενης Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου. Πώς μπορούμε να λησμονήσουμε οι Νεοέλληνες την ξακουσμένη Σμύρνη, την Έφεσο, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, την Τραπεζούντα· ή - γιατί όχι; - το Αργυρόκαστρο, την Κορυτσά, την Ανδριανούπολη, τη Φιλιππούπολη, τη Βάρνα, την Αμμόχωστο και τη γλυκιά Κωνσταντινούπολη; Πώς να ξεχάσουμε όλες εκείνες τις γεμάτες από ελληνική πνοή και πολιτισμό αξέχαστες πατρίδες; Εκεί υπάρχουν τάφοι προγόνων, αγιασμένες εκκλησιές, όνειρα και οράματα, που η διπλωματία των πολιτικών τα μοίρασε και τα ερήμωσε. Ενενήντα τέσσερα χρόνια πέρασαν αφότου η Ελλάδα υπέστη τη φοβερότερη τραγωδία που μπορεί να υποστεί ένας λαός στην πορεία του. Ενενήντα τέσσερα χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή...  Ήταν, και μάλιστα σκληρή γενοκτονία, όλα όσα συνέβησαν στην απέναντι μαρτυρική γη πριν ενενήντα τέσσερα χρόνια. Έτσι μας τα διέσωσαν στη μνήμη οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας κι όλοι εκείνοι που σαν τα καταδιωγμένα πουλιά σκορπίστηκαν στα πέρατα της γης. Εμείς, γενοκτονία χαρακτηρίζουμε τη Μικρασιατική Καταστροφή, την απάνθρωπη αυτή σφαγή τόσων αδελφών μας Ελλήνων, τον ξεριζωμό τόσων εκατομμυρίων πονεμένων ψυχών... Έτσι τη θεωρούμε, κι υποσχόμαστε πως έτσι θα την παραδώσουμε στα παιδιά μας.

***

Ο  Ανώνυμος είπε...

Δε λέω ότι δεν έχουμε δίκιο,αφού από μας τα πήραν εδραιώθηκαν από τις ανοησίες των δικών μας. Αλλά θα πουν κι αυτοί το δικό τους ποίημα...Ο ένας θα θέλει τη Μακεδονία,ο άλλος θα θέλει το μισό Αιγαίο και τη Τριπολιτσά,ο άλλος θα ζητάει τη Πρέβεζα μαζί με τη Καλαμπάκα και μετά θα πάει στον Ρέντσι να του δώσει και το Μπάρι.

21 Οκτωβρίου 2016 - 12:43 π.μ.

***

Ο Αλέξανδρος άφησε ένα  σχόλιο για την ανάρτησή σας

Χαίρετε εν Κυρίω!
Ωστόσο Κωνσταντίνε σύμφωνα με την προφητεία του Αγίου Ανδρέα του Δια Χριστόν Σαλού βρισκόμαστε πλέον στα χρόνια της συντέλειας. Τα χρόνια της συντέλειας σύμφωνα με την προφητεία ξεκινάνε από την στιγμή που γίνεται η επανασύσταση του κράτους του Ισραήλ(έγινε). Κατόπιν το επόμενο γεγονός είναι ο καταποντισμός της Αγίας Σοφίας(δεν έγινε), μετά τα βδελυρά έθνη και ο αντίχριστος(δεν έγινε κανένα από τα δύο ακόμα). Δυστυχώς πλησιάζει η μέρα για τον καταποντισμό της γλυκιάς Κωνσταντινούπολης και της Αγίας Σοφίας και ίσως είναι θέλημα της Παναγίας μας έτσι ώστε να μην μιανθεί από τον αντίχριστο και τον ψευδοπροφήτη....Δυστυχώς αυτή την προφητεία έχουν χρησιμοποιήσει όλοι όσοι αναμένουν ευσεβή Βασιλέα αγνοώντας όμως ότι ο Ευσεβής Βασιλέας της προφητείας αναφέρεται χρονικά πολύ πιο πριν από την επανασύσταση του κράτους του Ισραήλ.

Προσωπικά βέβαια Κωνσταντίνε τείνω περισσότερο να θεωρώ ότι αυτά που αποδίδονται στον Άγιο Ανδρέα είναι περισσότερο μια ερμηνευτική προσπάθεια του τέλους από την πλευρά του Επιφάνιου και όχι προφητεία που είπε ο Άγιος για πολλούς και διάφορους λόγους αλλά επειδή δεν μπορώ να είμαι σίγουρος παραμένω στην προφητεία αυτή καθαυτή που και πάλι δεν αναφέρεται σε επερχόμενη βασιλεία Ευσεβούς Βασιλέα....

Αλέξανδρος

Η χαρά είναι αιώνια μέσα σε αιώνιο φως, η μακαριότητα της ουράνιας κατοικίας

Η αυτοχειρία των θεολογικών σπουδών εις την Πατρίδα μας

Πρώτος ο Ο.Τ. εις το φύλλον  2091/06.11.2015 είχεν αποκαλύψει ότι η Κατεύθυνσις Ισλαμικών Σπουδών ήτο ετοίμη παρασκηνιακώς και εμεθοδεύετο η παρουσίασίς της εις το κοινόν και η εισαγωγή της εις το μηχανογραφικόν δελτίον των πανελληνίων εξετάσεων. Το βασικόν επιχείρημα του κ. Γ. Καλαντζή και των Καθηγητών του Τμ. Θεολογίας του ΑΠΘ, ότι η μουσουλμανική μειονότης πλέον θα έχη δασκάλους που θα φοιτούν εδώ και όχι εις ισλαμικάς χώρας, κατέπεσε καθώς εκ των πρώτων 30 φοιτητών και φοιτητριών, οι 28 είναι κοπέλλες και μόλις μία μουσουλμάνα από την Θράκην. Επομένως ανύπαρκτον το ενδιαφέρον από την μουσουλμανικήν μειονότητα! Μήπως θα υπάρξουν προστριβαί εις το μέλλον με τους μουφτήδες της Θράκης, διότι ποίος μουσουλμάνος θα επιθυμούσε ένας «άπιστος» να είναι εκείνος, ο οποίος θα διδάξη την θρησκείαν του εις τα παιδιά του;… Θα εδεχώμεθα οι χριστιανοί να διδάσκουν την Ορθοδοξίαν ιμάμηδες;

Σε δίκη ο ιμάμης και ο ψευτομουφτής

Ασκήθηκε δίωξη για τα επεισόδια κατά την κηδεία μουσουλμάνου στρατιώτη στη Γλαύκη

Επιτέλους, παρενέβη η Δικαιοσύνη για τα «όργια» των τουρκόφιλων στη Θράκη! Ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε και ο ιμάμης Γλαύκης Ερκάν Αζίζογλου παραπέμπονται σε δίκη στις 31 Μαρτίου του 2017 για τα επεισόδια που σημειώθηκαν κατά την κηδεία στις 16 Ιουλίου του αδικοχαμένου μουσουλμάνου στρατιώτη Αχμέτ Κατουνλού, που πνίγηκε ενώ υπηρετούσε τη θητεία του.