Οἱ ἀγωνιζόμενοι... “ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας” --- του πατέρα Γεώργιου Ἀγγελακάκη

Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ, ἐν ἀγωνίᾳ ὄντες, χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι, οἱ ὁποῖοι μὴ ἔχοντες οἱ ἴδιοι τὰ ἐφόδια ἢ τὴν ἱκανότητα νὰ ἐρευνήσουν ἐπὶ τοῦ προκειμένου ζητήματος τὴν πατερικὴ παράδοση, εὐλαβικὰ μὲν ἀλλὰ δίχως διάκριση, ἀκολουθοῦν συγκεκριμένες διδασκαλίες θεολόγων καὶ κληρικῶν, ὑποστηρικτῶν τῆς θέσης τοῦ -δῆθεν- “ἐντὸς ἐκκλησίας ἀγώνα”, οἱ ὁποῖες διαστρέφουν σὲ σημεῖο παραμόρφωσης τὴν παράδοση τῶν πατέρων καὶ τῆς προξενοῦν ὅ,τι καὶ οἱ οἰκουμενιστές: μέσω τῆς διαστροφῆς, τὴν κατάργησή της. Ἀναφερόμαστε προφανῶς στὴν καινοφανὴ καὶ ἐμφανῶς ἀντορθόδοξη, ἄρα καὶ κακόδοξη, θέση περὶ “δυνητικῶν Ἱερῶν Κανόνων” καθὼς καὶ ὅτι “διακοπὴ μνημοσύνου”, δὲ σημαίνει καὶ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας. Τὸ πρῶτο τὸ ὑποστηρίζουν μετὰ σθένους, ἰδιαίτερα γιὰ τὸ 15^ο  κανόνα τῆς Α´-Β´ Συνόδου, αὐτὸν τὸν πολύπαθο Ἱερὸ Κανόνα, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ “σημεῖον ἀντιλεγόμενον” γι᾽αὐτούς, ἐνῶ ὁ ἴδιος εἶναι σαφής, μὲ τὸ νὰ μὴν εἶναι ἄλλωστε κρυπτογραφικός, (καθότι οὐδεὶς κανὼν εἶναι), ἀλλὰ ἀπόλυτα κατανοητός.

Η μικρή παράκληση στην Κυρία Θεοτόκο μας

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Μιχαίου προφήτου, Μαρκέλλου ιερομάρτυρος.

Ὁ προφήτης Μιχαίας ἔζησε στὴν Ἱερουσαλὴμ τὸ 748 – 696 π.Χ., ἐπὶ τῶν βασιλέων Ἰωάθαμ, Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου. Ἀνῆκε στὴν φυλὴ τοῦ Ἰούδα καὶ γεννήθηκε στὴ Μορασθῆ, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάσθηκε καὶ Μορασθίτης. Ὁ Μιχαίας, σχεδὸν σύγχρονος μὲ τὸν προφήτη Ἠσαΐα, εἶναι ἕκτος ἀπὸ τοὺς μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ἡ προφητεία του ἀποτελεῖται ἀπὸ ἑπτὰ κεφάλαια. Στὰ πρῶτα τρία, προαναγγέλλει τὴν καταστροφὴ τῆς Σαμάρειας. Στὰ ἑπόμενα δυὸ μιλάει γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία καὶ στὰ δυὸ τελευταῖα ἐλέγχει τὸ λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ γιὰ νὰ ἐξιλεωθεῖ ζητᾶ νὰ κάνει διάφορες θυσίες στὸν Θεό, ἐνῷ ὁ Μιχαίας τοῦ ὑπενθυμίζει τὸ πραγματικὸ καθῆκον ποὺ ἔχει στὸ Θεό, μὲ τὴν ἑξῆς ἐρώτηση: «Τί Κύριος ἐκζητεῖ παρά σοῦ ἀλλὰ ἡ τοῦ ποιεὶν κρῖμα καὶ ἀγαπᾶν ἔλεον καὶ ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου Θεοῦ σου;». Δηλαδή, τί ζητάει ἀπὸ σένα ὁ Θεός, παρὰ μόνο νὰ εἶσαι δίκαιος, εὐσπλαγχνικὸς καὶ πρόθυμος νὰ πορεύεσαι σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου; Μιὰ διαχρονικὴ ὑπενθύμιση, ποὺ ἀνταποκρίνεται φυσικὰ καὶ στοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας. Γενικά, τὸ βιβλίο τοῦ Μιχαία, ποὺ γράφηκε στὴν ἑβραϊκή, διακρίνεται γιὰ τὴ γλαφυρότητα καὶ τὴ σαφήνεια τῶν φράσεών του. Νὰ ἀναφέρουμε ἐπίσης, ὅτι ὁ Μιχαίας, λόγω τοῦ ὅτι ἦταν σφοδρὸς ἐλεγκτὴς τῶν παρανομιῶν τοῦ Ἀχαάθ, βασιλιὰ τοῦ Ἰούδα, καταδιώκετο ἀπ’ αὐτὸν καὶ σῳζόταν φεύγοντας στὰ ὄρη. Ἀλλὰ ὅταν βασίλευσε ὁ γιὸς τοῦ Ἀχαὰβ, Ἰωράμ, συνελήφθη ἀπ’ αὐτόν, μὴ ἀνεχόμενος τοὺς ἐλέγχους του, κρεμάστηκε καὶ ἔτσι θανατώθηκε. Τὸ δὲ σῶμά του περισυνέλεξαν οἱ συγγενεῖς του καὶ τὸ ἔθαψαν στὴ Μορασθῆ, κοντὰ στὸ πολυανδρίο Ἐνακείμ.

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΜΗΤΗΡ ΕΛΛΗΝΩΝ

Δεν υπήρχον τότε πυρηνικά όπλα. Δεν είχον ακόμη εφευρεθή ούτε οι διηπειρωτικοί, οι μέσου ή βραχέος βεληνεκούς πύλαυλοι. Εν τούτοις, η εμμανής ανθρωποκτονία, «αξιοποιούσα» τον χάλυβα και την πυρίτιδα εις το έπακρον, είχε κατασκευάσει αεροπλάνα, άρματα μάχης, πυροβόλα, πλοία, υποβρύχια και άλλα. Ο Άξων τα είχεν εν αφθονία και τα παρέτασσε προκλητικώς. Η πολυπλόκαμος κατασκοπεία του απηρίθμει και κατέτασσε και των Ελλήνων την ένοπλον ισχύν. Την εύρισκε τόσον πενιχράν, ώστε σχεδόν δεν κατεδέχετο να την καταγράψη εις πίνακας. Διέφευγεν, ωστόσον, της διεισδυτικής προσοχής των κατασκόπων ότι οι Έλληνες διέθετον, καλώς κεκρυμμένον, εν υπερόπλον ακαταμάχητον, το οποίον επέπρωτο να κλίνη την πλάστιγγα του Πολέμου. Όπλον εξαιρετικώς πρωτότυπον, μη σχετιζόμενον προς τον χάλυβα, τον σίδηρον, το πυρ ή την πυρίτιδα.                                                                
Ήτο η Υπέρμαχος Στρατηγός του Γένους. Η «ετοίμη αντίληψις» των Ελλήνων, η πανταχού παρούσα, η διατρέχουσα ανά τους αιώνας τους προμαχώνας, τας πολεμίστρας και τα ταμπούρια των εθνικών αγώνων. Η υπερφυώς «αποτειχίζουσα» πάντα εχθρόν και πολέμιον. Ήτο η Παναγία των Ελλήνων. Εντυπωσιακώς πολυώνυμος, όπως και η πολυειδής χάρις Της. Ευρέθη και εκεί… Εις την Πίνδον και πέραν… Προμαχούσα και προελαύνουσα. Αγνή μορφή, θυελλώδης και σκέπουσα! Όσοι – και ήσαν πολλοί – διέθετον πίστιν «ως κόκκον συνάπεως», Την έβλεπον εις τα πολεμικά μέτωπα. Διεγράφετο το σχήμα και η μορφή Της, με «φόντο» την απέραντον λευκότητα των χιόνων, την οποίαν εστιγμάτιζε μόνον το ύστατον αίμα των πιπτόντων!  Δεν ήτο λόγος κενός, αλλά καθολική, σχεδόν λαϊκή πεποίθησις, η ευχή "Και η Παναγιά μαζί σας"....                                                                                            
Και ήτο, όντως, μαζί με τους Έλληνες μαχητάς. Εκτός του ότι, προτιμωμένη ευλαβώς παρ΄ αυτών, τους επροτίμα κραταιώς και η Ιδία, εις άμεσον ανταπόδοσιν, είχε και «προσωπικούς» λογαριασμούς με τον αλαζόνα εχθρόν. Νωπή ακόμη ήτο η θρασεία ύβρις του βυθίου δράκοντος του Φασισμού, ο οποίος εις την Τήνον ηθέλησε δειλώς να διαταράξη την θείαν πανήγυρίν Της…  Ούτω παρέμεινεν εις την Πολεμικήν Ιστορίαν ως άλυτον μυστήριον το πώς αι νωπαί και πάνοπλοι μεραρχίαι του εχθρού εθραύοντο και διαλύοντο η μία μετά την άλλην, πως εις ουδέν ίσχυσαν οι συνεχώς αντικαθιστάμενοι αρχιστράτηγοι, πως η κυρίαρχος των αιθέρων αεροπορία τίποτε το σημαντικόν δεν επετύγχανε, πως η μεγάλη ναυτική δύναμις των αντιπάλων δεν εύρε τρόπον αποτελεσματικής παρεμβάσεως… Μυστήριον!                                      

Την άνοιξιν του 1941, η γραμμή του μετώπου εις τον βορειοδυτικόν τομέα, ευρίσκετο παρά το χωρίον Κούτσι, το όρος Μεσημέρι, τον λόφον Σκουταρά και το χωρίον Βουνό, άπαντα κείμενα εις το συγκρότημα Χειμάρρας. Αλβανοί, μουσουλμάνοι ήταν οι κάτοικοι του Κούτσι. Μερικοί εξ αυτών, οι οποίοι είχον ακολουθήσει τας ιταλικάς μονάδας μέχρι Κονίτσης, είχον τώρα δεινώς μεταμεληθή. Αντιπροσωπεία του χωρίου αυτού επεσκέφθη τον σταθμόν διοικήσεως του ελληνικού τάγματος που ήδρευεν εκεί. Είπον ότι θα εφούρνιζον ψωμιά δια τους στρατιώτας και θα προσέφερον γαλακτοκομικά προϊόντα. Αλλ΄ εζήτησαν μίαν χάριν. Ήθελον μίαν εικόνα της Παναγίας! Η χωλαίνουσα επιμελητεία δεν είχε προνοήσει δια το παράδοξον αυτό ενδεχόμενον, αλλ΄ ο ταγματάρχης εύρε την λύσιν. Εκάλεσε στρατευμένον ζωγράφον, γνωστότατον μετέπειτα, και του ανέθεσε το έργον. Είχεν εις το γυλιόν του ολίγα πινέλα και χρώματα, προοριζόμενα δια πολεμικάς απεικονίσεις. Δεν διέθετεν, όμως, «καμβάδες». Την έλλειψιν εθεράπευσαν πάραυτα οι Κουτσαίοι μουσουλμάνοι, προσενεγκόντες το καπάκι κιβωτίου αλιπάστων ιχθύων, που είχον καταναλωθή υπό του Στρατού. Εκεί εζωγραφήθη μία ωραία Παναγία, διαστάσεων 60Χ40 εκατοστών. Την επήραν οι χωρικοί και έφυγαν, δια να προστατεύη και εκείνους, μουσουλμάνους όντας! Αυτά εξετυλίχθησαν ολίγον προ της οικτράς «εαρινής επιθέσεως» του Μουσολίνη, εις εν των ακραίων σημείων του μετώπου.         
Επί τη προόψει της εθνικής επετείου, ας ετοιμάσωμεν τας σημαίας, τας κανδήλας, τα μνημόσυνα και τας δοξολογίας μας. Ας περιφρονήσωμεν τους παρ΄ ημίν «νεωτεριστάς», οι οποίοι, μη πιστεύοντες εις τίποτε αληθές και υψηλόν, μάς ωθούν να εορτάζωμεν περίπου ως… αιρετικοί του εθνικού συνόλου και ως περιδεείς πρωτοχριστιανοί! Θα ελέγομεν, μάλιστα, επανερχόμενοι εις το Έπος και την Δέσποινάν μας, ότι κάπου εις την Πίνδον, εντεύθεν των αδίκων συνόρων που εσφαγίασαν την ενιαίαν Ήπειρον, επιβάλλεται να ανεγείρωμεν ένα ακόμη ιερόν ναόν. Θα είναι η Παναγία η Πολεμώσα, ή η Παναγία η Ταχεία Επίθεσις, ή η Παναγία η Αποκρούουσα, ή η Παναγία η Εξορμώσα, ή η Παναγία του «Όχι», ή, τέλος, η Παναγία η Μήτηρ Ελλήνων!...

Ἡ ἑωσφορική ὑπερηφάνεια τοῦ Παπισμοῦ

…Tό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο καί ἰδιαίτερα ὁ Οἰκουµενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολοµαῖος, µιλάει γιά τήν «ἐκκλησία» τοῦ Πάπα, τόν ὁποῖο ἀποκαλεῖ ἁγιώτατο καί πεφιληµένο ἀδελφό του. ∆έν τόν θεωρεῖ αἱρετικό, γι᾿ αὐτό καί συναντᾶται συχνά καί συµπροσεύχεται καί συνευφραίνεται. Τό θέµα εἶναι σοβαρότατο καί προκαλεῖ ἀνησυχία στούς Ὀρθόδοξους, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τόν οἰκουµενισµό νά διαβρώνει συνειδήσεις καί σέ λίγο θά µιλᾶµε γιά ἕνωση τῶν «ἐκκλησιῶν» καί κοινό ποτήριο, χωρίς νά ἔχουν ἐγκαταλειφθεῖ ἀπό τούς αἱρετικούς τά ἑωσφορικά τους δόγµατα.

Εἶναι καθῆκον τῶν χριστιανῶν νά διαφωνοῦν δηµοσίως µέ τούς οἰκουµενιστές καί νά ὑπερασπίζονται τήν Ὀρθοδοξία. Ἀλίµονο ἄν τούς ἀκολουθοῦµε λόγῳ κακῶς νοούµενου σεβασµοῦ πρός τό Οἰκουµενικό Πατριαρχεῖο καί τούς ἐν Ἑλλάδι ψοφοδεεῖς µητροπολίτες, οἱ ὁποῖοι «διαφωνοῦν συµφωνοῦντες», δηλαδή µεταξύ τους διαφωνοῦν, ἀλλά δηµοσίως συµφωνοῦν µέ τόν µεγάλο ποιµένα καί δεσπότη, τόν Οἰκουµενικό Πατριάρχη! Αὐτή τήν ἀξιοκατάκριτη τακτική θά µπορούσαµε νά τή χαρακτηρίσουµε µέ µιά παραβολική φράση: «Ἡ µεταµόρφωση τοῦ λιονταριοῦ σέ βάτραχο!».

(O.T. 2080).

Ὁ ἀοίδημος Ἀρχιεπίσκοπος Ματθαῖος

http://xristianorthodoxipisti.blogspot.ca/2015/08/20.html#more

Ὁ ἀοίδημος Ἀρχιεπίσκοπος Ματθαῖος εἶναι μία τῶν μεγαλυτέρων ἐκκλησιαστικῶν μορφῶν τοῦ 20ου αἰ. Ἀσκητής στήν ἔρημο τοῦ Ἄθωνα.... η ζωή του το έργο του και διάφοροι εγκύκλιοι του , για το θέμα της ορθοδοξίας!!

Επειδή  διάφοροι  ανώνυμοι ,αλλά και δυστυχείς  επώνυμοι γράφουν διάφορα συκοφαντικά και ψευδέστατα άρθρα κατά του Αγίου αυτού Πατρός μή έχοντες θεολογικά επιχειρήματα αναγκαζόμαστε να ξαναδημοσιεύσομε  εν συντομία τον βίο του , ως άνω Αγίου Ανδρός  , καθώς και μερικές από τις εγκυκλίους που εξέδωσε , κατά του παλινδρομούντος πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου.

Ο  άγιος  ούτος  πατήρ   ήταν  ο μόνος  που  κράτησε  την  καλήν  ομολογία  της  πίστεως  και  επολέμησε  την αίρεση  του νεοημερολογητισμού –οικουμενισμού  με  τον  τρόπο  που ορίζουν  οι Άγιοι  Πατέρες  και  οι  αποφάσεις  των  ορθοδόξων  συνόδων  !!!  Είναι  αυτός  ο ιεράρχης  ο  οποίος ,  μετά  την  διακοπήν   της  αποστολικής  διαδοχής   από  την  εκκλησία  της Ελλάδος  ( λόγο  του  σχίσματος  του νέου   ημερολογίου ) που   χειροτόνησε   ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ   επισκόπους  και  χάρι  σε  αυτές  τις  χειροτονίες ,  υπάρχουν   σήμερα  ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ  επίσκοποι  ΓΝΗΣΙΟΙ   διάδοχοι  των  αγίων  αποστόλων ,και των  αγίων  πάτερων !!!

Σε  αντίθεση  με τον  ταλαίπωρο   πρώην   φλωρίνης ,  Χρυσόστομο  Καβουρίδη  ο  οποίος  ενώ  καταδίκασε   την  εκκλησία   της  Ελλάδος  ( του  νέου  ημερολογίου ) ως  σχισματική  στην  συνεχεία   άλλαξε   την  ομολογία   του και  ξανά  αναγνώρισε   τα  μυστήρια  της !!!αυτή  η παλινωδία   του πρώην  φλωρίνης – πίσω  μπρος-  έγινε  πέντε   φορές  έως  τον θάνατο του το 1955 , σε  όλη  αυτή  την περίοδο   της  ζωής  του δε , από το 1937 – έως  το 1955  αρνήθηκε   να χειροτονήσει   επισκόπους   σκοπεύοντας  στην  απορρόφηση  των οπαδών  του σε κάποια  , από  τις ήδη  σχισματοαιρετικές  εκκλησίες  των  πατριαρχείων !!

Πράγματι  δε  μετά  τον θάνατο  του πρώην   φλωρίνης  οι  οπαδοί  του  μη  έχοντες  επίσκοπο  κατέφυγαν  στην  Αμερική  το 1960  για  να  λάβουν  χειροτονία   επισκόπου  από  τους  συγκοινωνούντες  με   οικουμενιστές  και προτεστάντες   Ρώσους  της  διασποράς !!  

Σημείωσις: Τό κείμενο πού ἀκολουθεῖ εἶναι ἀποκλειστικῶς ἁγιολογικοῦ ἐνδιαφέροντος. Γιά τόν λόγο αὐτό οἱ ἱστορικές παράμετροι τοῦ Βίου τοῦ μακαρίου Πατρός Ματθαίου ἀναφέρονται ἐν συντομίᾳ, διότι περιλαμβάνονται σέ ἰδιαίτερες ἐργασίες οἱ ὁποῖες βρίσκονται σέ ἐξέλιξη καί σύν Θεῶ θά δημοσιευθοῦν μελλοντικῶς. Τό  κείμενο ἀποτελεῖ  ἕνα  πρῶτο  σχεδίασμα  τοῦ  Βίου  τοῦ  ἁγ. Ματθαίου.    Ἐπίσης, τό κεφάλαιο τῶν σημείων καί θαυμάτων τοῦ Ἁγίου Πατρός Ματθαίου ἔχει ἤδη ἐκδοθεῖ καί κυκλοφορεῖ σέ ἰδιαίτερη τομίδιο.

Η ΝHΣΤΕΙΑ: Με εικόνες και με ιστορίες

Ηλιάδης Σάββας

Δάσκαλος

Κιλκίς, 12-8-2015

Σήμερα και  άλλοτε

Συναντηθήκαμε σε μια κατασκήνωση, λίγο μετά το έτος 2000, με κάποιους συναδέλφους. Τα βράδια καθόμασταν αργά και  οι συζητήσεις περιστρέφονταν σε  διάφορα θέματα προς οικοδομή και ψυχαγωγία. Ήταν πολύ ευλογημένα, παρόλο που είχαμε   λίγες  μέρες στη διάθεσή μας.

Ένα βράδυ, που η συζήτηση στράφηκε στο θέμα της νηστείας, ό συνάδελφος, ο Γιώργος από τα Γιαννιτσά, άρχισε να μας περιγράφει την ταλαιπωρία που πέρασε με την οικογένειά του κατά την ολιγοήμερη εκδρομή τους στα ορεινά χωριά της Ηπείρου,  περίοδο νηστείας του Δεκαπενταύγουστου.

_Ξεκινήσαμε, είπε, το πρωί σιγά σιγά και κατά το μεσημέρι φτάσαμε σ΄ένα κεφαλοχώρι. Τα παιδιά άρχισαν να διαμαρτύρονται λόγω της κούρασης αλλά και της πείνας και σταματήσαμε στο πρώτο εστιατόριο για φαγητό. Ζητήσαμε κάτι νηστίσιμο, αλλά μας είπαν πως δεν είχαν τίποτε. Όλα τα φαγητά ήταν αρτύσιμα.

Φύγαμε με την ελπίδα πως θα βρίσκαμε κάτι στο επόμενο χωριό, που ήταν σε μεγαλύτερο υψόμετρο και πολύ μικρότερο σε πληθυσμό. Όμως και εδώ πέσαμε έξω.

_Τίποτε, μας είπε ο ταβερνιάρης. Δεν πρόκειται να βρείτε τίποτε νηστίσιμο ούτε στα παραπέρα χωριά. Μη βασανίζετε άδικα  τα παιδιά.

Ψυχοφελείς Ιστορίες και Παραβολές

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=6791

Η αγία τράπεζα στις φλόγες

Τον περασμένο αιώνα στη Μικρασία έζησε ένας άγιος άλλ' αφανής λευίτης, ο π. Ιωάννης. Ήταν έγγαμος, οικογενειάρχης, από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας. 
Τις καθημερινές εργαζόταν στά χωράφια, ενώ τις Κυριακές και τις γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. 
Στη θεία λειτουργία σχεδόν πάντοτε ξεσπούσε σε δάκρυα και αναστεναγμούς. 
Την ώρα μάλιστα του καθαγιασμού η κατάνυξή του κορυφωνόταν. Οι ψάλτες έψαλλαν  το «σε υμνούμε...» όσο πιο αργά μπορούσαν, αλλά εκείνος καθυστερούσε πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά ή και περισσότερο. 'Έτσι κι εκείνοι επαναλάμβαναν τον ύμνο μέχρι πέντε ή έξι φορές. 
Τελικά, πλησίασαν κάποτε τους επιτρόπους και τους είπαν το πρόβλημά τους. Εκείνοι με τη σειρά τους το διαβίβασαν στο λειτουργό. 
Πατέρα  Ιωάννη, συχνά καθυστερείς την ώρα του καθαγιασμού. Οι ψάλτες και ο λαός έξω σε περιμένουν πολλή ώρα. Δεν μπορείς να λες πιο σύντομα την ευχή, για να μη γίνεται χασμωδία; 
-Πώς θα γίνει αυτό; 
Ειναι εύκολο. Εκεί πού είσαι πεσμένος μπρούμυτα, να σηκώνεσαι, να σταυρώνεις τα τίμια Δώρα, να λες την ευχή και να τελειώνεις. Την ευχή τη γνωρίζω, ειναι γραμμένη και στη φυλλάδα, αλλά δεν μπορώ. Γιατί δεν μπορείς, πατέρα Ιωάννη; Συγχώρεσέ μας, αλλά δεν είναι δύσκολο! 
Αυτό δεν εξαρτάται από μένα, απάντησε ο π. Ιωάννης. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή, η αγία Τράπεζα κυκλώνεται από θεϊκή φωτιά πού φτάνει τα δύο-τρία μέτρα ύψος. 
'Έτσι δεν μπορώ να πλησιάσω για να σφραγίσω τα τίμια Δώρα. Με πιάνει φόβος και τρόμος, δεν ξέρω τι νά κάνω. 
Πέφτω τότε στο έδαφος, κλαίω, αναστενάζω και ικετεύω τον Κύριο να παραμερίσει τις φλόγες για να συνεχίσω. 
Ύστερα σηκώνω τα μάτια. Αν έχουν χαθεί οι φλόγες, σηκώνομαι και σφραγίζω τα τίμια Δώρα. 
Αν  όχι, τότε συνεχίζω την ικεσία με δάκρυα και στεναγμούς μέχρι να σβήσει η φωτιά ή να βρεθεί άλλος τρόπος πού θα μου επιτρέψει να μην καώ. 
Πότε-πότε σβήνει η φωτιά και γίνονται όλα όπως πριν. 
'Άλλοτε πάλι χωρίζουν οι φλόγες δεξιά κι αριστερά σχηματίζοντας καμάρα, οπότε κάνω το τόλμημα, πλησιάζω τρέμοντας και σφραγίζω τα τίμια Δώρα.  
Ακούγοντας οι χριστιανοί αυτά τα εξαίσια δεν τον ενόχλησαν άλλη φορά. Ήταν άλλωστε πολύ ευλαβής και εξαιρετικά κατανυκτικός όταν λειτουργούσε. Γι' αυτό στην ενορία του εκκλησιάζονταν πιστοί κι από γειτονικά χωριά, που περπατούσαν ώρες για νά φτάσουν. Μερικές φορές έρχονταν στή λειτουργία χίλιοι και περισσότεροι πιστοί, και όλοι αυτοί κατανύγονταν κι έκλαιγαν, 
στο τέλος μάλιστα της θείας αυτής μυσταγωγίας, το δάπεδο της εκκλησίας ήταν βρεγμένο από τα δάκρυά τους, λες και κάποιος είχε ρίξει νερό!

Αυγουστίνος Καντιώτης:

Αυγουστίνος Καντιώτης:

Διότι εξασφαλιζομένης της ελευθέρας κινήσεως των κληρικών ανά την Ελληνικήν επικράτειαν, οι κληρικοί εκείνοι, οι οποίοι διά λόγους κανονικούς, διά λόγους συνειδήσεως, καθρεπτιζομένης μέσα εις τα αθάνατα των Πατέρων πρότυπα, δεν δύνανται πλέον να μνημονεύουν του οικείου επισκόπου, δεν θα κλεισθούν ως αετοί εις τους κλωβούς των, αλλά θα πετάξουν, θα κινηθούν ελευθέρως, θα περιοδεύσουν απ' άκρου εις άκρον την περιοχήν, θα υψώσουν την φωνήν της Ορθοδοξίας...!

πηγή: Ελευθέρα και ζώσα Εκκλησία, Αυγουστίνου Καντιώτου,εκδόσεις Σταυρός, σελ. 121. 

http://apotixisis.blogspot.ca/

O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

Ευδοκίας βασιλίσσης,  Ανακ. λειψ. Μαξίμου ομολογητού.

Ἦταν κόρη τοῦ ἀθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου καὶ γεννήθηκε τὸ 401 μ.Χ. Σπούδασε κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο τὴ γραμματική, τὴ ρητορικὴ καὶ τὴ φιλοσοφία. Ὅταν πέθανε ὁ Λεόντιος, ἄφησε ὅλη τὴν περιουσία του στοὺς γιούς του, καὶ σ’ αὐτὴν ἄφησε μόνο 100 χρυσὰ νομίσματα. Ὅταν, λοιπόν, ᾖλθε στὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ νὰ διεκδικήσει τὰ κληρονομικά της δικαιώματα, παντρεύτηκε τὸν Θεοδόσιο τὸν Β’, μέσῳ τῆς ἀδελφῆς του Πουλχερίας, ποὺ εἶχε κατενθουσιαστεῖ ἀπὸ τὰ σπάνια χαρίσματα τῆς ἀθηναίας κόρης. Ἔτσι βαπτίστηκε χριστιανὴ καὶ πῆρε τὸ ὄνομα Εὐδοκία, ἀπὸ Ἀθηναΐδα ποὺ τὴν ἔλεγαν πρῶτα. Ἡ Εὐδοκία ἀπὸ τὴ φύση της γυναῖκα σεμνή, δὲν ἀνακατεύθηκε καθόλου μὲ τὶς βασιλικὲς ὑποθέσεις. Τὴν εἵλκυσε περισσότερο ἡ ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, γι’ αὐτὸ καὶ ἐπεδίωξε νὰ ἐπισκεφθεῖ τοὺς Ἁγίους Τόπους. Ὅταν ὁ σκοπός της πραγματοποιήθηκε, αἰσθάνθηκε τὴν ψυχή της νὰ φτερουγίζει στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἐπιστροφή της, ὅμως, στὴ Βασιλεύουσα, ἐπεφύλασσε ἐκπλήξεις. Οἱ σχέσεις της μὲ τὸν Θεοδόσιο ψυχράνθηκαν, λόγω συκοφαντιῶν. Γι’ αὐτό, μὲ τὴν ἄδεια του ἐπέστρεψε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου ἵδρυσε πολλὰ μοναστήρια. Καὶ μὲ προσευχή, μελέτη καὶ «ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι», τελείωσε τὴν ζωή της.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ω θαύμα των ποτέ θαυμάτων, τα οποία είδον οι άνθρωποι! Η Βασίλισσα του παντός πως άπνους τίθεται; Η Μήτηρ του Ιησού πως απέθανε; Σύ είσαι, Παρθένε, το κήρυγμα των Προφητών. Σύ είσαι το κήρυγμα το ιδικόν μας. Σε προσκυνούν οι άνθρωποι. Σε δοξάζουν οι Άγιοι. Χαίρε λοιπόν Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου, και διά Σου μεθ’ ημών. Μετά του Γαβριήλ Σε υμνούμεν, μετά των Αγγέλων Σε δοξάζομεν, μετά των Προφητών Σε εγκωμιάζομεν, ότι Σε εκήρυττον οι Προφήται, διά Σε επροφήτευσαν άπαντες. Ο Αββακούμ Σε είδεν ως όρος σύνδεδρον, ότι Σύ είσαι εσκεπασμένη από τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. 
Ο Δανιήλ Σε εθεώρησεν ως όρος και αυτός, από το οποίον όρος χωρίς σποράν ανδρός εγεννήθη ο στερεός και ισχυρός Βασιλεύς, ο Χριστός. Σε είδεν ο δίκαιος Ιακώβ ως κλίμακα, από την γέννησίν Σου ο μέν Θεός κατέβη και συνέφαγε και συνέπιε με ημάς, ημείς δε οι δούλοι Αυτού μέλλει να αναβώμεν εις τους ουρανούς. Αλλά και Σύ ιδού, ότι αναβαίνεις πρωτύτερα από ημάς. Χαίρε, Παρθένε, ότι ο Γεδεών πόκον Σε είδεν, ο Δαβίδ Παρθένον και Θυγατέρα και Βασίλισσαν. Ο Ησαίας Μητέρα του Θεού Σε ονομάζει. Ο Ιεζεκιήλ Πύλην, και όλοι οι Προφήται Σε ενεκωμίασαν.

Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος

Ἡ ψυχρότητα στὴν προσευχὴ ὀφείλεται εἴτε σὲ ψυχικὴ κόπωση εἴτε σὲ πνευματικὸ κορεσμὸ εἴτε σὲ σωματικὲς ἀπολαύσεις καὶ ἀναπαύσεις εἴτε σὲ πάθη, ποὺ κυριεύουν τὴν ψυχή, προπαντὸς στὴν ἔπαρση. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐνάντια στὴν πνευματικὴ ζωή, μέσα στὴν ὁποία κεντρικὴ θέση κατέχει ἡ προσευχή. Ἔτσι, πρῶτα καὶ κύρια προκαλοῦν τὸ στέρεμα τῆς πηγῆς τῆς προσευχῆς μέσα μας. Αὐτό, ὅμως, μπορεῖ νὰ oφείλεται καὶ σὲ ἀπομάκρυνση τῆς χάριτος, ποὺ συμβαίνει μὲ θεία παραχώ. Και να γιατί:Καὶ νὰ γιατί:Καὶ νὰ γιατί:

Ὅταν ἡ ψυχὴ μας φλέγεται ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ τὴν καρδιὰ μας ξεχύνεται ὁλόθερμη προσευχή, δὲν ἔχουμε παρὰ ἐλεητικὴ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος. Ἐμεῖς ὅμως, ὅταν ἡ εὐλογημένη αὐτὴ κατάσταση παρατείνεται γιὰ πολύ, νομίζουμε ὅτι κατορθώσαμε κάτι σπουδαῖο μὲ τὸ δικό μας ἀγώνα καὶ κυριευόμαστε ἀπὸ τὴν κενοδοξία.

Επίθεση λαθραίων σε αστυνομικούς

12.08.2015

Κραυγή αγωνίας από τον δήμαρχο: "Θα χυθεί αίμα"! Με C-130 έφτασαν δύο διμοιρίες των ΜΑΤ. Μηνύματα συμπαράστασης στον αρχιφύλακα που τέθηκε σε διαθεσιμότητα για το... χαστούκι!
Ξεσηκώνονται οι κάτοικοι των ελληνικών νησιών -τα οποία κατακλύζονται καθημερινά από τις στρατιές των λαθρομεταναστών- ύστερα από τις απρόκλητες επιθέσεις Σύρων, Αφγανών και Πακιστανών εναντίον αστυνομικών, ανδρών του Λιμενικού και ανυποψίαστων πολιτών.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν το εκρηκτικό σκηνικό που στήθηκε χθες το μεσημέρι στην Κω, με εκατοντάδες θρασύτατους λαθρομετανάστες να αρνούνται να μπουν στον χώρο που διαμόρφωσε ο δήμος ειδικά για τη φιλοξενία τους, στο παλιό Στάδιο Ανταγόρας, να κλείνουν κεντρικούς δρόμους, εμποδίζοντας ακόμα και πεζούς ή ποδηλάτες, να στρέφονται κατά των ανδρών της Αστυνομίας και να πετούν προκλητικά μπουκάλια σε διερχόμενα οχήματα.
Η κατάσταση στο νησί ξέφυγε από κάθε έλεγχο, όταν περισσότεροι από 1.000 λαθρομετανάστες συγκεντρώθηκαν στον κεντρικό παραλιακό δρόμο της Κω (οδός Βασιλέως Γεωργίου), προκειμένου να διαμαρτυρηθούν (!) για την καθυστέρηση στις διαδικασίες ταυτοποίησής τους. «Θέλουμε χαρτιά» φώναζαν ρυθμικά, ενώ κάποιοι κινήθηκαν απειλητικά εναντίον των ανδρών της Αστυνομίας, οι οποίοι βρίσκονταν στο Στάδιο Ανταγόρας, προκειμένου να διευκολύνουν τους λαθρομετανάστες να εγκατασταθούν στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο. Σε μια προσπάθεια να αποκρούσουν την επίθεση, αστυνομικοί βγήκαν στους δρόμους με πυροσβεστήρες και κλομπ και κατάφεραν τελικά να απομακρύνουν το εξαγριωμένο πλήθος.
"Θα χυθεί αίμα"
Οι κάτοικοι του νησιού βρίσκονται πλέον στα όριά τους, ενώ ο δήμαρχος Κω Γιώργος Κυρίτσης

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Συνέντευξη - ''Δεν ήμουν ποτέ οικουμενιστής''

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου πανηγυρίζει το Σαββάτο 15 Αυγούστου.

Ο Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου πανηγυρίζει το Σαββάτο 15 Αυγούστου.

 Η Παρουσία σας, θα ήταν ιδιαίτερη τιμή & χαρά στις εορταστικές εκδηλώσεις που θα γίνουν, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα.

Παραμονή, Παρασκευή 14 Αυγούστου