O Συναξαριστής της ημέρας.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Κόνωνος οσιομάρτ., του εν Ισαυρία, Κόνωνος του κηπουρού, Ευλογίου, Ευλαμπίου μαρτ., Αρχελάου μάρτυρος και των συν αυτώ 142 μαρτύρων, Ιωάννου νεομάρτ. του Βούλγαρη (1784).

Ὁ Ἅγιος Κόνων γεννήθηκε περὶ τὰ τέλη τοῦ 1^ου αἰῶνα μ.Χ. στὴ Βαδινή, χωριὸ τῆς Ἰσαυρίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἔζησε στοὺς Ἀποστολικοὺς χρόνους. Οἱ γονεῖς του, Νέστωρ καὶ Νάδα ἦταν ἀρχικὰ εἰδωλολάτρες. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔγινε Χριστιανὸς καὶ ὅταν οἱ γονεῖς του τὸν πίεσαν νὰ νυμφευθεῖ, συμφώνησε μὲ τὴ σύζυγό του νὰ ζοῦν ὡς ἀδελφοὶ ἀφιερωμένοι στὸν Θεό.

Στὸ Συναξάρι ἀναφέρεται, ὅτι τὸν Ἅγιο καθοδηγοῦσε ὁ Ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν βάπτισε, τοῦ δίδαξε τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, μετέδωσε τὰ Θεία Μυστήρια σὲ αὐτόν, μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του, τοῦ συμπαραστεκόταν καὶ τοῦ χορήγησε μάλιστα καὶ τὴ χάρη τῶν παράδοξων θαυμάτων.

Ὁ Ἅγιος Κόνων ὁδήγησε στὴν Χριστιανικὴ πίστη καὶ τοὺς γονεῖς του, ὁ δὲ πατέρας του Νέστωρ μαρτύρησε γιὰ τὸν Χριστό. Ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἕλληνες, ποὺ ἀντιστέκονταν σὲ αὐτὸν καὶ ἔλεγαν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος Θεὸς ἐκτὸς τῶν εἰδώλων, τοὺς ἔπεισε καὶ τοὺς προετοίμασε νὰ ὁμολογήσουν μὲ μεγάλη φωνὴ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ βαπτισθοῦν. Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ Ἅγιος ὑπέταξε καὶ τοὺς δαίμονες καὶ ἄλλοι μὲν μὲ ἐντολή του προστάτευαν τοὺς ἀγρούς, ἄλλοι δὲ ἐγκλείστηκαν σὲ πιθάρια.

Ὅμως οἱ εἰδωλολάτρες συμπολίτες του ἀντιμετώπιζαν μὲ μεγάλη δυσαρέσκεια τὴν ἱεραποστολικὴ δραστηριότητά του και τὴν ἐπιρροὴ ποὺ ἀσκοῦσε πάνω στοὺς Ἐθνικούς. Κάποια μέρα ὁ Ἅγιος ἐπισκέφθηκε ἕναν εἰδωλολατρικὸ ναό, ὅπου προσευχήθηκε θερμὰ στὸν Κύριο. Ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ γίνουν κομμάτια ὅλα τὰ εἴδωλα τοῦ ναοῦ. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ συνελήφθη ἀπὸ τὸν ἄρχοντα Μάγνο καὶ βασανίσθηκε. Ὅταν ἀφέθη ἐλεύθερος, οἱ Χριστιανοὶ τὸν περιέθαλψαν καὶ τὸν περιέβαλαν μὲ τὸ σεβασμό τους.
Μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια, ὁ Ἅγιος Κόνων κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη παραδίδοντας τὴν ἁγία του ψυχὴ στὸν Θεό.

Ἴσως στὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Κόνωνος νὰ ὑπῆρχε ναός, ὁ ὁποῖος ἔκειτο πέραν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἀναφέρεται ὡς μονὴ κατὰ τὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ αὐτοκράτορα Ἰουστινιανοῦ Α’ (527 – 565 μ.Χ.).

Ορθόδοξος Τύπος : Θα ευαρεστήσουν τω Θεώ οι Επιστάται και Μοναχοί του Αγίου Όρους, εάν, συνολικώς παύοντες την μνημόνευσιν του Οικουμενικού, αποτάξωσιν εαυτούς της μερίδος των Νέο-Αιρετικών του Φαναρίου, σώζοντες τας ψυχάς των και περιφυλάσσοντες την Ορθοδοξίαν.

.. Και οι άγιοι Ιερομόναχοι και Μοναχοί του Αγίου Όρους, της Πάτμου, της Κρήτης ας υψώσουν το κέρας της διαμαρτυρίας αυτών έως άνω ουρανού και ας είπουν εις τον Οικουμενικόν Πατριάρχην το ιστορικόν ¨Ουκ έξεστί Σοι» , δηλαδή το μέγα «ΟΧΙ» της Ορθοδοξίας δια τας σαφώς προς το Δόγμα και  τας διαγορεύσεις των Πατέρων και της Ιεράς Παραδόσεως, παραδόξους και αλλοκότους και ασυγχόρδους πράξεις του. Οι Μοναχοί ούτοι δεν δύνανται πλέον  να μετέχουν της κακοφώνου, κακοδόξου και αιρετικής συναυλίας, την οποίαν διευθύνει ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, μικρόν λογιζόμενος το βαρύ και ένδοξον παρελθόν του οποίου τυγχάνει εφ΄ όρκω συνεχιστής. Θα ευαρεστήσουν  τω Θεώ οι Επιστάται και Μοναχοί του Αγίου Όρους, εάν, συνολικώς παύοντες την μνημόνευσιν του Οικουμενικού, αποτάξωσιν εαυτούς της μερίδος των Νέο-Αιρετικών του Φαναρίου, σώζοντες τας ψυχάς των και περιφυλάσσοντες την Ορθοδοξίαν.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς στὴν ὁμιλία του στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου τονίζει ὅτι:

 «Ὁ Ἰωακεὶμ ποιμαινόμενος σὰν πρόβατο ἀπὸ τὸν Θεό, δὲν τοῦ ἔλειπε κανένα ἀπὸ τὰ ἀγαθά. Καὶ ἂς μὴ νομίσει κανεὶς πὼς λέγοντας ἀγαθὰ ἐννοῶ ὅσα ποθοῦν οἱ πολλοὶ καὶ τὰ φαντάζονται οἱ λαίμαργοι μένοντας μὲ ἀνοικτὸ πάντοτε στόμα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ τὴν φύση τους οὔτε νὰ παραμείνουν μποροῦν, οὔτε γνωρίζουν νὰ βελτιώνουν τὴν συμπεριφορὰ ἐκείνου ποὺ τὰ ἔχει, ἀλλὰ ἀπὸ μόνα τους καταρρέουν καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ σκορπίζονται, ἔστω καὶ ἂν εἶχαν μεγάλη ἀφθονία σὲ αὐτά. Ἐννοῶ τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἐπιθυμοῦν καὶ ἀγαποῦν οἱ φρόνιμοι καὶ ποὺ παραμένουν στοὺς αἰῶνες, ὅσα εὐφραίνουν τὸν Θεὸ καὶ βγάζουν ὥριμο καρπὸ γιὰ αὐτοὺς ποὺ τὰ ἔχουν, ἐννοῶ τὶς ἀρετές, ποὺ θὰ δώσουν τὸν καρπό τους στὸν καιρό τους, δηλαδὴ στὸν αἰώνα τὸν μελλοντικὸ καὶ ὁ καρπὸς θὰ εἶναι ἡ αἰώνια ζωὴ γιὰ ὅσους κοπίασαν ἐπάξια καὶ πρόσφεραν τοὺς κόπους τους μὲ ὅση δύναμη μποροῦσαν»

ΤΥΦΩΝ ΚΑΙ ΤΥΦΟΣ --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Μετά το τσουνάμι ο «Κατρίνα»

Οκτώ μόλις μήνες μετά από το φονικό τσουνάμι, που σκόρπισε την καταστροφή και το θάνατο στις ακτές της νοτιοανατολικής Ασίας, νέο δράμα συγκλόνισε την παγκόσμια κοινότητα. Στις 29 Αυγούστου ο τυφώνας «Κατρίνα», με ταχύτητα μέχρι 300 χιλιομέτρων την ώρα, σάρωσε το Δέλτα του Μισσισσιππή, δημιουργώντας ασύλληπτες εικόνες φρίκης σε δώδεκα πόλεις της πολιτείας Λουϊζιάνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη καταστροφή στη σύγχρονη ιστορία των Η.Π.Α.  Η ιστορική Νέα Ορλεάνη, γαλλική αποικία την οποία το 1803 αγόρασε από τον Ναπολέοντα ο αμερικανός πρόεδρος Τζέφερσον, θάφτηκε κάτω από εκατομμύρια κυβικά νερού. Στην πόλη-φάντασμα έχουν απομείνει πλέον μόνο μερικές χιλιάδες απελπισμένοι κάτοικοι, ενώ τα επιπλέοντα πτώματα μαρτυρούν ότι ο αριθμός των νεκρών θα ξεπεράσει κατά πολύ τις αρχικές εκτιμήσεις.

Εξουθένωση της τεχνολογίας                                                                                                                                      
Αν το τσουνάμι εκδηλώθηκε σε χώρες τριτοκοσμικές και υπανάπτυκτες, ο τυφώνας «Κατρίνα» έπληξε την Αμερική, την υπερδύναμη, σημαιοφόρο της τεχνολογίας και της αναπτύξεως. Και να σημειωθεί ότι εδώ το κακό δεν ήρθε απρόσμενα. Ασκήσεις ετοιμότητος είχαν γίνει στην πληγείσα περιοχή από τον Ιούλιο του 2004. Ο συγκεκριμένος τυφώνας είχε προβλεφθεί στις 25 Αυγούστου, χωρίς ωστόσο κάτι να μπορέσει να τον αποτρέψει ή έστω να απαλύνει τη δριμύτητα των επιπτώσεών του. Κατακλυσμιαία τα νερά του Μισσισσιππή έπνιξαν μαζί με τις πολλές χιλιάδες των ζωντανών υπάρξεων και τους μύθους για το αμερικανικό μοντέλο. Οι σκηνές που μετέδιδαν τα τηλεοπτικά δίκτυα θύμιζαν τριτοκοσμικές χώρες. Χιλιάδες ανθρώπων εγκλωβίσθηκαν. Ένα εκατομμύριο παραμένουν άστεγοι. Απογοητευμένοι πρόσφυγες στοιβάχθηκαν κάτω από άθλιες συνθήκες. Οι επιζήσαντες πολίτες έμειναν εκτεθειμένοι στο έλεος εξαγριωμένων ενόπλων συμμοριών και πλιατσικολόγων, περιμένοντας μάταια την εθνοφυλακή να επιβάλει την τάξη. Τα περίφημα μέτρα ετοιμότητος εκμηδενίσθηκαν «εν ριπή οφθαλμού». Οι έννοιες «κράτος» και «κοινωνική πρόνοια» αποδείχθηκαν ανυπόστατες στη χώρα εκείνη που αυτόκλητα ανέλαβε τη διευθέτηση της διεθνούς τάξεως και χρόνια τώρα έχει την ψευδαίσθηση ότι λύνει τα προβλήματα του πλανήτη.

Γράμματα Σπουδάματα-Εισοδεύοντας στην Μ.Τεσσαρακοστή-π. Βασ. Καλλιακμάνης

Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ --- Ανακοίνωσις

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Ι Σ

Κάθε Ἀπρίλιο ἡ Ἀμερικανική Φυλλαδική Μετοχική Ἑταιρεία «Σκοπιά τοῦ πύργου» τῶν λεγομένων μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, προσκαλεῖ σέ συγκέντρωση «γιά τήν ἐπέτειο τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ» ὅπως γράφουν. Φέτος ἔχουν ἀνοικοδομήσει ἕνα πολυτελέστατο κτίριο στήν πόλη μας, ποῦ τό ὀνομάζουν «Αἴθουσα Βασιλείας Χριστιανῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ» καί προσκαλοῦν ἀνυπόπτους γιά νά προσηλυτιστοῦν στήν Ἑταιρεία τοῦ Μπρούκλιν τῆς Νέας Ὑόρκης Η.Π.Α. πού ἀποτελεῖ δῆθεν τό «κανάλι τοῦ Θεοῦ».  

ΟΛΟ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής («Φιλοκαλία» Β´ τόμος) λέγοντας τα εξής:

«Χωρίς την παραχώρηση του Θεού και αυτοί ακόμα οι δαίμονες δεν μπορούν να υπηρετήσουν τον διάβολον. Γιατί αυτός ο ίδιος ο Θεός επιτρέπει με την πρέπουσα φιλάνθρωπη και αγαθή πρόνοια στον διάβολο να επιφέρη με τους υπηρέτες του δαίμονες, διάφορες τιμωρίες. Αυτό το φανερώνει καθαρά η ιστορία του Ιώβ, ποὺ γράφει ότι δεν μπορούσε διόλου ο διάβολος να πλησιάση τον Ιώβ χωρίς την θέληση τoῦ Θεού». 

''Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ'' ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΠΑΤΡΑ 2/ 4/2006

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Εν πυρί βαπτίζει, τελευταίω Χριστός, τους απειθούντας, και μη Θεόν φρονούντας αυτόν· εν Πνεύματι δε καινοποιεί, δι΄ ύδατος χάριτι, τους επιγνώμονας αυτού της Θεότητος, των πλημμελημάτων λυτρούμενος.

Ερμηνεία.

Το παρόν Τροπάριον ερανίσθη ο Μελωδός από τον Θεολόγον Γρηγόριον λέγοντα περί των σχισματικών Ναυατιανών, των μη δεχομένων το δια μετανοίας και εξομολογήσεως και δακρύων Βάπτισμα· «Ούτοι μεν ουν, ει μεν βούλονται την ημετέραν οδόν και Χριστού (καλώς αν έχοι· τούτο γαρ λείπει, και πρέπει έξωθεν να υπακούεται) ει δε μη, την αυτών πορευέσθωσαν· τυχόν εκεί τω πυρί βαπτισθήσονται, τω τελευταίω Βαπτίσματι, τω επιπονωτέρω και μακροτέρω (τω αιωνίω), ο εσθίει ως χόρτον την ύλην, και δαπανά πάσης κακίας κουφότητα» Λόγος εις το Βάπτισμα). Λέγει λοιπόν ο Ιερός Μελωδός, ότι ο Δεσπότης Χριστός τους μεν απειθείς εις το κήρυγμα του Ευαγγελίου, και μη πιστεύοντας αυτόν Θεόν αληθινόν, θέλει καταβαπτίσει και καταβυθίσει μέσα εις το τελευταίον πυρ της κολάσεως· εκείνους δε, οι οποίοι γνωρίζουν την Θεότητα αυτού, και πιστεύουσιν αυτόν ως Θεόν, τους ανακαινίζει και αναπλάττει με το Άγιον αυτού Πνεύμα και με την ιδικήν του χάριν δια του ύδατος της κολυμβήθρας, ελευθερώνων αυτούς από τας αμαρτίας, τόσον την προπατορικήν, όσον και τας προαιρετικάς. Σημείωσαι εδώ δύο πράγματα· πρώτον, ότι το τελευταίον Βάπτισμα το δια πυρός, ο μεν ανώνυμος ερμηνευτής είπεν, ότι το ερανίσθη ο Μελωδός από τον Θεολόγον Γρηγόριον, ως είρηται ανωτέρω· ο δε Θεόδωρος είπεν, ότι το ερανίσθη από το εν Ευαγγελίοις ρητόν του Βαπτιστού Ιωάννου το λέγον περί του Χριστού: «Αυτός υμάς βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί» (Λουκ. γ: 16), το οποίον πυρ ο Βουλγαρίας Θεοφύλακτος δεν εξήγησεν, ότι είναι το της κολάσεως, αλλά το εν είδει πυρίνων γλωσσών γενόμενον Βάπτισμα εις τους Αποστόλους. Σημείωσαι και δεύτερον, ότι αν και ο Βαπτιστής Ιωάννης εις μέλλοντα χρόνον λέγει: «Αυτός υμάς βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί», ο Μελωδός όμως Κοσμάς εις ενεστώτα χρόνον ταύτα προφέρει εδώ· ίσως διότι, κατά τον Θεόδωρον, ο τούτο ειπών Βαπτιστής ήτον Προφήτης, οι δε Προφήται ως ενεστώτα βλέπουν τα μέλλοντα· τούτου χάριν και το μέλλον τούτο «βαπτίσει» ως ενεστώς είπε «βαπτίζει»· πλην ουχί ο Βαπτιστής, αλλ΄ ο Μελωδός ούτως είπεν εκ μέρους του Βαπτιστού. Παρά δε τω ανωνύμω ερμηνευτή «βαπτίσει» γράφεται και ουχί «βαπτίζει»· ίσως δε και το «καινοποιεί» εγράφη κατά το έθος των Ρητόρων, οίτινες τα μέλλοντα ως ενεστώτα προφέρουσιν, ίνα τους ακροατάς ποιήσωσι θεατάς. Ο δε Ευθύμιος ο Ζηγαδηνός λέγει, ότι το «εν πυρί βαπτίζει» είπεν ο Ιωάννης κατά μόνον τον Λουκάν, προηγουμένως μεν ίνα δείξει την επί τους Αποστόλους εν είδει πυρίνων γλωσσών κάθοδον· διότι τότε εν Πνεύματι Αγίω και πυρί εβαπτίσθησαν· έπειτα δε, και το νομοθετηθέν υπό του Χριστού Βάπτισμα: «Και γαρ εφίπταται (φησί) παντί βαπτιζομένω Πνεύμα Άγιον, ου μόνον αγιάζον, αλλά και ως πυρ αοράτως αναλίσκον τον ρύπον της ψυχής αυτού».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Γερασίμου οσίου, του εν Ιορδάνη, Παύλου και Ιουλιανής μαρτύρων, Γρηγορίου επισκόπου Κύπρου.

Ὁ Ὅσιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης γεννήθηκε στὴ Λυκία τὸν 5^ο αἰῶνα μ.Χ., ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ ταπεινοὺς γονεῖς καὶ ἐκ βρέφους ἀφιερώθηκε στὸν Θεό. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀσπάσθηκε τὴν αἵρεση τῶν Μονοφυσιτῶν παρασυρόμενος ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ αἱρετικοῦ ψευδοπατριάρχου Θεοδοσίου, φανατικοῦ μονοφυσίτου Αἰγυπτίου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἀπουσία τοῦ Πατριάρχου Ἰουβεναλίου (422 – 453 μ.Χ.), βοηθούμενος καὶ ὑπὸ τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας, κατόρθωσε νὰ καταλάβει τὸν πατριαρχικὸ θρόνο τῶν Ἱεροσολύμων καὶ νὰ προβεῖ σὲ ἀνεκδιήγητες σκληρότητες ἐπὶ εἴκοσι μῆνες (451 – 453 μ.Χ.). Ἀκόμη καὶ αὐτὸς ὁ πανίερος ναὸς τῆς Ἀναστάσεως ἔγινε θέατρο ἀπερίγραπτων σκηνῶν καὶ ἐπὶ πλέον ἡ ταραχὴ ἐξαπλώθηκε ἀνὰ τὴν Παλαιστίνη.

Οἱ Μονοφυσίτες δὲν παραδέχονται ὅτι στὸ Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἔχουν ἑνωθεῖ ἡ Θεία καὶ ἡ ἀνθρώπινη φύση «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀχωρίστως καὶ ἀδιαιρέτως», ἀλλὰ ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ Θεία φύση τοῦ Χριστοῦ ἀπορρόφησε τὴν ἀνθρώπινη φύση Του καὶ ἑπομένως ὁ Χριστὸς ἔχει μόνο μία φύση.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑΙ

Ο ευσεβής και φιλόθεος Ορθόδοξος χριστιανός πουθενά δεν θα εύρισκε τόσον πλήρη ερμηνείαν του νοήματος της Αναστάσεως του Κυρίου Ιησού, ως και των άλλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών, από το «Εορτοδρόμιον» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Το βιβλίον αυτό έχει ιδιαιτέραν χάριν, όχι μόνον διότι εγράφη δια χειρός ηγιασμένης, αλλά και διότι εις τας σελίδας του συγκεντρούνται αι άκτιστοι ακτίνες του Αγίου Πνεύματος, ως Υμνολογία, ως ηθική φιλοσοφία, ως δογματική έκθεσις, ως Μυστική Θεολογία, ως πλούτος Πατερικής Γραμματολογίας. Ο ακάματος και θεοφώτιστος συγγραφεύς του συνεπύκνωσεν ό,τι θειότερον παρήγαγεν η ένθεος καρδία και ο θεόληπτος νους των αγίων Πατέρων, εν τη ερμηνεία όλων των φάσεων της θείας Οικονομίας, της Σταυρικής Θυσίας και της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου, και ό,τι ευηχέστερον ως μουσουργικόν και αιθέριον Υμνολόγημα μας έδωσεν η πνευματοκίνητος λύρα των μελωδών και καλλικελάδων αηδόνων της αγιωτάτης Εκκλησίας μας. Μέσα σε είκοσι πέντε σελίδας του «Εορτοδρομίου», μαθαίνει ο ορθόδοξος Χριστιανός το μέγα μυστήριον της Αναστάσεως του Χριστού μας, όπως το συνέλαβον οι θείοι Πατερικοί νόες και μυσταγωγείται εις τα υψηλά νοήματα της «εορτής των εορτών». Αλλά και δονείται την καρδίαν από τα θεία απηχήματα της μελωδικής κιθάρας του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού. Ο οποίος—δια να μεταχειρισθώ την ιδίαν φράσιν του αγίου Νικοδήμου—«ελάμπρυνε την Λαμπράν ο λαμπρός Μελωδός με τας λαμπράς ρήσεις του λαμπροτάτου πανηγυριστού Γρηγορίου του Θεολόγου, ίνα εκ λαμπρού πανηγυριστού, υπό λαμπρού Μελωδού, δια λαμπρού ήχου, με λαμπράς ρήσεις, λαμπρώς το λαμπρόν της λαμπράς ημέρας συγκροτήται μέλος κατά την δις δια  πασών συμφωνίαν…».

Μητρ. . Πειραιώς κ. Σεραφείμ για την κάρτα του πολίτη

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=13&t=10601

France and Christianity today

http://impantokratoros.gr/6DA0F887.en.aspx

STATISTICS OF CRIMES AGAINST CHRISTIANS IN FRANCE PUBLISHED 

Source:  http://www.pravoslavie.ru

 Paris, October 9, 2013.

In Paris, at the meeting of the fellowship of the General Alliance Against Racism and for the Respect of French and Christian Identity, information on the number of hostile actions against Christians during the period of January 1 to September 30 was announced. The statistics were given by the director of L'Observatoire de la Christianophobie Daniel Hamiche, reports Sedmitza.

According to the information of the portal which records and describes cases of christianophobia, the following has been registered in France over the first nine months of this year:

– 109 public insults of Christians, sacrilegious actions, cases of vandalism or destruction of Christian symbols;
– 70 cases of profanation and acts of vandalism on the territory of places where religious rites are performed;

– 25 cases of profanation and vandalism at Christian cemeteries;

– 17 attempts of arson in places where religious rites are performed;

– 8 attacks on priests and monks/nuns;

– 6 hacker attacks on Catholic websites;

– 4 intrusions into churches during the Mass and interruption of services.

Beyond all this, French officials have announced another proposal regarding the reform of the calendar of holidays. The state organization, "Observatory of secularism" has made a proposal to cancel two holidays, intended for Christian feasts, and to replace them with Jewish and Muslim ones. The idea was proposed by the anthropologist Dounia Bouzar, who was appointed to the Observatory by the French prime-minister Jean-Marc Ayrault not long ago. Bouzar considers that replacement of the Christian holidays with Yom Kippur and Eid al-Fitr will help "neutralize radical Islam and give a symbolic space to the Jewish and Muslim holidays".

The reaction of Christians and Muslims has not kept itself waiting. Specifically, the president of "Observatory Against Islamophobia" Abdallah Zekri stated that it was not necessary "to undress Peter in order to dress Muhammad".

PHILOSOPHER PIERRE MANEN: FRANCE HAS BECOME VIOLENTLY ANTI-CHRISTIAN

Επιβάλλεται να εκδιωχθούν εκ της Θεοκτίστου Αγίας Πόλεως της Ορθοδοξίας οι ψυχοβόροι Οικουμενιστές Λυκοποιμένες.

Την Κυριακήν της Ορθοδοξίας ακούομεν από το «Συνοδικόν» της Εβδόμης Αγίας Οικουμενικής Συνόδου : «Όλοις τοις Αιρετικοίς, ανάθεμα!» και «Άπαντα τα παρά την Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν και την διδασκαλίαν των αγίων και αοιδίμων Πατέρων καινοτομηθέντα, ή μετά τούτο πραχθησόμενα, ανάθεμα!». Θα ερωτήσωμεν τους Προκαθημένους, των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, καθώς και τους περί Ορθοδοξίας γράφοντας και ομιλούντας θεολόγους: Τα πάρα πάνω εντάλματα της Συνοδικής Ορθοδοξίας είναι λόγια φανατισμού, ή ὀροι ασφαλείας της Ορθοδόξου Συνειδήσεως; Εάν συμβαίνει το δεύτερον, ότι δηλαδή είναι εντάλματα της Συνοδικής Ορθοδοξίας και όροι ασφαλείας της Ορθοδόξου Συνειδήσεως, τότε επιβάλλεται να εκδιωχθούν εκ της Θεοκτίστου Αγίας Πόλεως της Ορθοδοξίας οι ψυχοβόροι Οικουμενιστές Λυκοποιμένες. Η Ορθοδοξία δεν θα επιβιώσει με τα ωραιολογήματα των θεολόγων, ή τας εντυπωσιακάς εκδηλώσεις, αλλά μόνον με την εφαρμογήν των θείων και Ιερών Κανόνων!

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης - Ομιλία στην Κόρινθο περί του Αγ. Ιω. Χρυσοστόμου

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

Μητρ. Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Η φυλάκιση, λοιπόν, του Μακαριωτάτου κ. Ειρηναίου δε είναι απλώς Στίγμα για την όλη Ορθοδοξία, αλλά προεχόντως και προ παντός είναι ΑΙΣΧΥΝΗ για τους διώκτες Του!

Κατά την γ΄ φάσιν των εργασιών της Β΄ Βατικανείου Συνόδου ο Πάπας Παύλος ο ΣΤ΄ διεκήρυξεν: Εν μόνον ποίμνιον υπάρχει: Ο κόσμος, και εις ποιμήν: Ο Πάπας»!!!

Ο αυτός Πάπας εν τη Εγκυκλίω αυτού «ΑΕΤΕRNA DEI SAPIENTIA» εξέφρασε την πεποίθησιν αυτού ότι η Β΄ Βατικάνειος Σύνοδος «θα προσελκύση τα βλέμματα των αναριθμήτων οπαδών του Χριστού και θα προσελκύση αυτούς να συγκεντρωθώσι πέριξ του «ποιμένος των προβάτων του μεγάλου», ο Οποίος ανέθεσε την αέναον διαφύλαξιν της Ποίμνης Του εις τον Πέτρον και εις τους διαδόχους αυτού»! Ομιλών δε προς τους ηγέτας της «Καθολικής Δράσεως» διεκήρυξε: «Θα επιδείξωμεν την Εκκλησίαν εν όλω αυτής τω μεγαλείω και θα είπωμεν προς όλους εκείνους οίτινες είναι κεχωρισμένοι αφ΄ ημών: Αύτη, αδελφοί, είναι η Εκκλησία του Χριστού, δηλαδή η Καθολική Εκκλησία. Προσέλθετε, προσέλθετε. Αύτη είναι η οδός της επιστροφής. Επανέλθετε, ίνα καταλάβητε τας θέσεις, ας κατείχον οι πρόγονοι υμών»

«Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης τού Χριστού;» π. Θεόδωρος Ζήσης ---- Άγιος Τρύφων ο Μεγαλομάρτυς

http://www.impantokratoros.gr & http://katihisis.blogspot.ca/

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  ζ΄.  Ο  Ειρμός.

Νέους ευσεβείς, καμίνω πυρός προσομιλήσαντας, διασυρίζον Πνεύμα δρόσου, αβλαβείς διεφύλαξε, και θείου Αγγέλου συγκατάβασις· όθεν εν φλογί δροσιζόμενοι, ευχαρίστως ανέμελπον· Υπερύμνητε, ο των Πατέρων Κύριος, και Θεός ευλογητός ει.

Ερμηνεία.

Εις τον Ειρμόν τούτον αναφέρει ο Μελωδός την ιστορίαν των τριών Παίδων· καθότι αυτών είναι ποίημα η εβδόμη Ωδή. Λέγει λοιπόν, ότι τους ευσεβείς εκείνους τρεις νέους, οίτινες προσωμόλησαν: ήτοι εβάλθησαν μέσα εις την κάμινον του πυρός, εφύλαξεν αβλαβείς και απυρπολήτους το πνεύμα της θεϊκής δρόσου, το οποίον διεσύριζεν: ήτοι εποίει ένα ήχον εμμελή και γλυκύτατον, όμοιον ή με τον ήχον των συρίγγων και συραυλίων, ή με το ψιθύρισμα το εκ των φύλλων των πεύκων και κέδρων και πιτσακίων αποτελούμενον, όταν αυτά σείωνται από τον ζέφυρον άνεμον. Ου μόνον δε το δροσώδες πνεύμα εφύλαξεν αβλαβείς τους τρείς Παίδας, αλλά προ τούτου διεφύλαξεν αυτούς η του θείου Αγγέλου συγκατάβασις: ήτοι του Μονογενούς Υιού, Όστις μεγάλης βουλής της του Πατρός ονομάζεται Άγγελος κατά τον Ησαϊαν· γράφεται γαρ εν τη εβδόμη Ωδή στίχος 25 ταύτα: «Ο δε Άγγελος Κυρίου συγκατέβη άμα τοις περί τον Αζαρίαν εις την κάμινον και εξετίναξε την φλόγα του πυρός εκ της καμίνου και εποίησε το μέσον της καμίνου ως πνεύμα δρόσου διασυρίζον». Όθεν οι τρεις Παίδες δροσιζόμενοι μέσα εις το πυρ, ευχαρίστως ανέμελπον εις τον Θεόν λέγοντες: «Υπερύμνητε ο των Πατέρων Κύριος και Θεός, ευλογητός ει». Ας μη νομίση δε τινάς, ότι είναι περιττή η λέξις «πυρός» εν τη αρχή του Τροπαρίου· άλλο γαρ είναι η κάμινος, και άλλο το πυρ· η μεν γαρ κάμινος είναι η οικοδομή αυτή η στρογγύλη και σκεπασμένη, μέσα εις την οποίαν βάλλεται το πυρ· καθώς και πηγάδι λέγεται ο τόπος εκείνος ο κατασκευασμένος εις τρόπον, ώστε να δέχεται και να διατηρή το νερό. Όταν δε βαλθή πυρ μέσα εις την κάμινον και αναφθή, τότε λέγεται κάμινος πυρός: τουτέστι κάμινος με πυρ. Όθεν ο του Ναβουχοδονόσορ κήρυξ εφώναζε λέγων: «Ος αν μη πεσών προσκυνήση (τη εικόνι του Βασιλέως), αυτή τη ώρα εμβληθήσεται εις την κάμινον του πυρός την καιομένην» (Δαν. γ: 6). Όρα και την ερμηνείαν του Ειρμού της ογδόης Ωδής του Κανόνος του Σταυρού, του λέγοντος: «Ευλογείτε Παίδες της Τριάδος ισάριθμοι», ίνα μάθης εκεί περίεργα νοήματα.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Ευτροπίου, Κλεονίκου, Θεοδωρίτου και Βασιλίσκου μαρτύρων.

Oἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Εὐτρόπιος καὶ Κλεόνικος κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀμάσεια τοῦ Πόντου καὶ ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.).

Ἦταν στρατιῶτες καὶ συγγενεῖς τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Ὡς Χριστιανοὶ διαβλήθηκαν στὸν ἡγεμόνα Ἀσκληπιόδοτο, ὁ ὁποῖος τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς βασάνισε σκληρά. Ὅμως οἱ Μάρτυρες, ἀφοῦ παρουσιάσθηκε σὲ αὐτοὺς ὁ Κύριος καὶ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος, ἔγιναν ὑγιεῖς.

Μέσα στὴ φυλακὴ οἱ τρεῖς νέοι δὲν ἔχασαν οὔτε τὸ θάρρος οὔτε τὴν πίστη τους. Ἀντιθέτως ἐξακολούθησαν νὰ λατρεύουν τὸν Ἕνα καὶ Ἀληθινὸ Θεό. Μὲ τὸ κήρυγμά τους καὶ τὸ παράδειγμα ποὺ προσέφερε τὸ ἦθος, ἡ ἀντοχὴ καὶ τὸ θάρρος τους, ὁδήγησαν πολλοὺς συγκρατούμενούς τους στὴν ἀληθινὴ πίστη. Ὁ Ἀσκληπιόδοτος πληροφορήθηκε τὴν Χριστιανικὴ δράση τῶν τριῶν κρατουμένων καὶ τὴν ἐπίδραση ποὺ ἀσκοῦσαν στοὺς φυλακισμένους εἰδωλολάτρες καὶ διέταξε νά τοὺς ὁδηγήσουν καὶ πάλι ἐνώπιόν του.

Ὁ ἡγεμόνας τότε ἄρχισε νὰ κολακεύει τὸν Ἅγιο Κλεόνικο, γιὰ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ὑποσχόμενος δῶρα καὶ τιμές. Ὁ Ἅγιος ὅμως ἀφοῦ γέλασε, χλεύασε τὴν ἀρρώστια τῶν εἰδώλων.  Καὶ ἐνῷ ἐτελεῖτο θυσία, μὲ προσευχὴ κατέρριψε τὸ εἴδωλο τῆς Ἀρτέμιδος. Ἀμέσως ὁ ἡγεμόνας ἔδωσε ἐντολὴ νὰ βασανισθοῦν. Τότε ὁ Κύριος ἐμφανίσθηκε στοὺς τρεῖς νέους καὶ στὸ πλῆθος τῶν εἰδωλολατρῶν, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσαν τὸ μαστίγωμα τῶν Χριστιανῶν, ἔχοντας στὸ πλευρό Του τὸν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Θεόδωρο. Οἱ τρεῖς Χριστιανοὶ ἀξιώθηκαν τῆς θαυματουργικῆς ἰάσεως τῶν τραυμάτων τους, ἐνῷ πολλοὶ εἰδωλολάτρες ποὺ εἶδαν τὸ θαῦμα, βαπτίσθηκαν Χριστιανοί. Ὁ Ἀσκληπιόδοτος ὅμως ὄχι μόνο δὲν ἄλλαξε στάση, ἀλλὰ διέταξε νὰ ἀποκεφαλισθοῦν ὅλοι οἱ νεοφώτιστοι Χριστιανοί. Ὁ Ἀσκληπιόδοτος καὶ οἱ εἰδωλολάτρες, τυφλοὶ ἀπὸ ὀργή, διέταξαν τοὺς δημίους νὰ περιχύσουν τοὺς τρεῖς Μάρτυρες μὲ καυτὴ πίσσα. Ὅμως, νέα θαυματουργικὴ ἐνέργεια ἀπὸ τὴ Θεία Χάρη δὲν ἐπέτρεψε οἱ πιστοὶ νέοι νὰ πάθουν τὸ παραμικρό, ἐνῷ ἡ καυτὴ πίσσα ἔπεσε καὶ κατέκαψε τοὺς δημίους.
Ὅμως, ὁ σκληρόκαρδος ἡγεμόνας δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ τὴν ἀλήθεια, ἡ ὁποία παρουσιαζόταν μπροστὰ στὰ μάτια του. Ἔτσι, πρόσταξε τὴν σταυρικὴ καταδίκη τοῦ Εὐτροπίου καὶ τοῦ Κλεονίκου καὶ τὴ φυλάκιση τοῦ Βασιλίσκου. Οἱ δύο νέοι πέρασαν τὴν τελευταία νύχτα τῆς ζωῆς τους προσευχόμενοι. Καὶ πάλι ὁ Κύριος ἐμφανίσθηκε μπροστά τους, γιὰ νὰ τοὺς ἐνθαρρύνει.

Στὶς 3 Μαρτίου τοῦ 308 μ.Χ., ὁ Εὐτρόπιος καὶ ὁ Κλεόνικος κοσμήθηκαν μὲ τοὺς στέφανους τῆς ἁγιότητας καὶ τοῦ μαρτυρίου διὰ τοῦ σταυρικοῦ τους θανάτου. Ὁ Βασιλίσκος παρέμεινε ἔγκλειστος στὴ φυλακή, ὅπου καὶ πέθανε μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια, κερδίζοντας τὴν αἰώνια ζωή.

Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή...

Αποροφημένοι οι μεν Ποιμένες από την αίγλην του αξιώματος και την κοινωνικήν δράσι, το πλήθος των ανυπόπτων προβάτων που τους ακολουθούν και τον οικοδομικόν οργασμόν των παιδικών κατασκηνώσεων και γηροκομείων, τους κύκλους Γραφής και τις σελίδες των εκδόσεών τους, οι δε Μοναχοί από την αίγλην της περικυκλούσης αυτούς φήμης δια την … νηπτικήν θεολογίαν και το … άκτιστον φως της νοεράς προσευχής τους, αδιαφορούν αν στο ένα και κύριο, την ομολογία της πίστεως, απέτυχαν, με αποτέλεσμα όλα τα λοιπά να είναι ενώπιον του Θεού ράκη άχρηστα και θυσία απρόσδεκτος! Η Εκκλησία, τους έκανε επισκόπους για να διδάσκουν και φυλάττουν τον λόγον της Αληθείας Της ακέραιον και ανόθευτον, κρατώντας συγχρόνως τα πρόβατά Της μακρυά από τα λειβάδια των αιρετικών, και όχι να τα εγκαταλείπουν απροστάτευτα μέχρι το στόμα του λύκου με την πρόφασι ότι μόλις θα τα καταπιή, τότε θα δείξουν την ποιμενική τους ικανότητα! Πότε θ΄ αντιληφθούν ότι ένα ΟΧΙ στην αίρεσι του παποοικουμενισμού αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε προσευχή και ιεραποστολική δράσι, και ότι, γι΄ αυτό το ΟΧΙ έχουν ταχθή από την Εκκλησία «εις τόπον Χριστού» και των Αποστόλων Του;

Ἡ ἄρνησις τοῦ βουλευτικοῦ Ὅρκου -- Τοῦ πρωτοπρ. π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, Ὁμοτ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Προηγούμενα καὶ παρεπόμενα

(1ον)

Στην ἀναζήτηση μιᾶς κατάλληλης ἐναρκτήριας φράσης γιὰ τὸ κείμενό μου αὐτὸ μεγάλη βοήθεια μοῦ προσέφερε ὁ πάντα εὔστοχος σχολιαστὴς τῆς ἐφημερίδος «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», ποὺ ὑπογράφει τὰ ὀρθὰ καὶ εὐφυέστατα σχόλιά του ὡς «Χ». Στὸ φύλλο τῆς «Κυριακάτικης Δημοκρατίας»(1ηΦεβρουαρίου2015),ἀναφερόμενος στὴν πρόσφατη ὁρκωμοσία τῆς νέας μας Κυβέρνησης, σημειώνει: «Μὴ μὲ παρεξηγήσετε, ἀλλὰ καθόλου δὲν μὲ«χάλασε» ποὺ κάποιοι δὲν ὁρκίσθηκαν στὸ Εὐαγγέλιο. Εἴδαμε καὶ αὐτούς, ποὺ ἔκαναν τοὺς μεγάλους σταυροὺς καὶ παρίσταναν τοὺς εὐσεβεῖς, πόσο πολὺ κορόϊδευσαν τὸν ἑλληνικὸ λαό. Πόσο πολὺ τὸν ταλαιπώρησαν, πόσο πολὺ τὸν τσαλάκωσαν». Συγχαίρω τὸν ἄγνωστό μου «Χ», ποὺ μολονότι ἀνήκει σὲ ἕνα συγκεκριμένο πολιτικὸ χῶρο, κατορθώνει νὰ ἀντιμετωπίσει τὸ θέμα μὲ τόση ἀντικειμενικότητα, ἀγγίζοντας τὴν οὐσία (καὶ) τοῦ βουλευτικοῦ ὅρκου, ἀλλὰ καὶ τὴ σκοπιμότητά του. Ἀπὸ κάποιους στὸν Τόπο μας γίνεται μόνιμα χρήση τῶν ἱερῶν πραγμάτων μὲ τὴ συνείδηση, ὅτι αὐτὰ ὑπάρχουν ὄχι γιὰ νὰ τὰ σεβόμεθα, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὰ παραβαίνουμε καὶ, τελικά, νὰ τὰ χλευάζουμε. Α´ Ἡ ὁρκωμοσία ὄχι μόνο στὴ Βουλή, ἀλλὰ καὶ σ᾽ ὅλο τὸ φάσμα τοῦ δημοσίου βίου (Δικαστήρια, Δημόσιες Ὑπηρεσίες κλπ.) εἶναι ἕνα θέμα πολύπλοκο, μὲ ὑπόστρωμα πνευματικὸ - θεολογικὸ καὶ νομικό.