Ο Καλαβρύτων κ. Αμβρόσιος : Απάνθρωποι εγκληματίες οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Εκκλησιών!

Διὰ τὸν Εἰρηναῖον

Τὸ δεύτερο αἴτιο τῆς ἀποτυχίας τῆς Συνάξεως εἶναι τὸ ΜΕΓΑΛΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ  ΒΑΡΥΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΥΣ, ἤτοι ἡ ἀδιαφορία των καὶ ἡ σιωπή των γιὰ Τὸν σιδερόφρακτα φυλακισμένο καὶ σὲ πλήρη ἀπομόνωση τηρούμενο καὶ φρουρούμενο πρώην Πατριάρχη τῶν Ἱεροσολύμων κ. Εἰρηναῖο! Κατὰ τὴν ταπεινή μας γνώμη, ἡ προσεχὴς Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχει καὶ γιὰ τὸν πρόσθετο τοῦτο λόγο, διότι δὲν θὰ ἔχει τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ Οἱ ἑκασταχοῦ Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπίσκοποι εἶναι συνένοχοι σὲ ἕνα ἀπάνθρωπο ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον συντελεῖται στὸ Πατριαρχεῖο τῶν Ἱεροσολύμων: Ἐθελοτυφλοῦν καὶ σιωποῦν μπροστὰ σὲ μία ἀπάνθρωπη συμπεριφορά, σὲ   μία ἀχαρακτήριστη ἀδικία, σὲ μία πρωτοφανῆ σκληρότητα ἐκκλησιαστικῶν προσώπων, τὴν  ὁποίαν –δυστυχῶς- ἔχει ἐπικυρώσει ὁ Παναγιώτατος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαῖος! Μὲ τὴ σιωπή τους ἔχουν ἤδη καταστῆ συνυπεύθυνοι καὶ συνένοχοι στὸ  ἔγκλημα τῶν Ἱεροσολύμων! Πῶς λοιπὸν τὸ Πανάγιον Πνεῦμα νὰ ἐπισκιάσει μὲ τὴν Χάρη Του σὲ μία Σύνοδο, ἡ ὁποία κλείνει τὰ μάτια της σὲ ἕνα ἀπάνθρωπο ἔγκλημα; Ἐκεῖ κάτω στὰ Ἱεροσόλυμα, παρὰ τὰ ψέμματα, ποὺ κυκλοφοροῦν ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς σημερινῆς Διοικήσεως τοῦ παλαιφάτου τούτου Πατριαρχείου, ὁ Πατριάρχης κ. Εἰρηναῖος ἐπὶ ἕξη τώρα χρόνια (ἀπὸ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2008) εὑρίσκεται ἔγκλειστος στὸ Διαμέρισμά του, ποὺ ἀποτελεῖ μέρος τοῦ Πατριαρχικοῦ κτιριακοῦ Συγκροτήματος! Δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται ἡ ἐπικοινωνία μὲ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα Τὸν σέβονται, Τὸν τιμοῦν καὶ Τὸν συμπονοῦν! Τρέφεται ἀπὸ φαγητό, ποὺ τοῦ προσφέρουν μερικοὶ χριστιανοὶ καὶ τὸ ὁποῖο δέχεται μὲ ἕνα καλάθι, τὸ ὁποῖον ὁ Μακαριώτατος κ. Εἰρηναῖος κρεμάει ἀπὸ τὸ παράθυρό του! Δὲν ἔχει ἰατρικὴ φροντίδα! Δὲν ἔχει κάποια ἀνθρώπινη παρηγοριά. ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ! Ἔτσι τὸν θέλει ἡ διάδοχος κατάσταση! Ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν ἐντελῶς αὐθαίρετα! Δὲν ὑπάρχει κάποια Δικαστικὴ Ἀπόφαση εἴτε τῶν ἐκκλησιαστικῶν, εἴτε τῶν πολιτικῶν Δικαστηρίων! Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζει ἡ Πανορθόδοξος Κοινότης! Ἄλλωστε κι ἐμεῖς μὲ ἀναφορά μας τὰ ἔχουμε γνωστοποιήσει ἐγκαίρως στοὺς Προκαθημένους ὅλης τῆς    Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ζητώντας νὰ λάβουν θέση! Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζει πολὺ καλὰ καὶ ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης μας κ. Βαρθολομαῖος! Ὅσοι λοιπόν γνωρίζουν τὸ πρόβλημα καὶ κλείνουν τὰ μάτια τους καὶ τὸ στόμα τους στὸ δράμα ἑνὸς πρώην Πατριάρχου, ὁ Ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι Ἀδελφός τους, πρέπει νὰ θεωροῦνται συναυτουργοὶ σὲ ἕνα ἀποτρόπαιο ἔγκλημα!

π. Γεώργιος Μεταλληνός : «Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ὁ ὁραματισμὸς του γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἔθνος»*

Πηγή : "Ορθόδοξος Τύπος" 

*Ομιλία που εκφωνήθηκε στην εκδήλωση της ΠΟΕ και του «Ορθοδόξου Τύπου» για τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό (12/10/2014)

«Ὁ Πατροκοσμᾶς1 εἶναι ἀπό τις γνωστότερες ἐκκλησιαστικές μορφές τῶν προεπαναστατικῶν χρόνων, ἀκόμη καί στό χῶρο τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας2, μολονότι ἡ δράση καί προσφορά του δέν ἀνήκουν κυρίως στόν χῶρο τῆς ἐπιστήμης. Αὐτό ἔχει μέ ἔμφαση ὑπογραμμίσει ὁ καθηγητής Gerhard Podskalsky, πού συμπεριέλαβε και τόν Πατροκοσμᾶ σέ καθαρά ἐπιστημονικό ἔργο του, ὡς μοναδική ἐξαίρεση.

Ἀρκοῦν δέ πρός διακρίβωση τῆς σημασίας του γιά το ὑπόδουλο Γένος, ὅσα ἐγκωμιαστικά λέγει γι’ αὐτόν ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ἐρευνητής: «Ἐξαιρετικά δημοφιλής ἱεραπόστολος καί ἐθνοδιδάσκαλος». Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκοῦ ἱεροκήρυκα, πού «διέθετε μιά θρησκευτική εὐσέβεια ξένη πρός τήν ἀκαδημαϊκή θεολογία» -- «Τά κηρύγματά του συγκλόνισαν τό Λαό τόσο ἀπό ἐθνική, ὅσο καί ἀπό θρησκευτική ἄποψη» -- γι’ αὐτό ἐθεωροῦντο «ἀπό κοινωνικοπολιτική ἄποψη ἀνατρεπτικά»3. Καί εἶναι γεγονός, ὅτι στό στόμα τοῦ Λαοῦ καί τῶν Τραγουδιῶν του σώθηκε ὁ ἀπόηχος τῶν κηρυγμάτων αὐτοῦ τοῦ μεγάλου διδάχου τοῦ Γένους.

Eπιστολή Διαμαρτυρίας προς την Ιερά κοινότητα Αγίου Όρους και την Ι.Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=85&t=10097

Ἀνάβυσσος 2/10/2014
Πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους Ἄθω

Σεβαστοὶ Πατέρες,
Στὴν ἀγωνιστικὴ ἐφημερίδα « Ὀρθόδοξος Τύπος» (ἀρ. φύλ. 2038/26-9-2014), διάβασα τὸ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἐπιστολὴ-Ὁμολογία Πίστεως ὑπὸ Ἁγιορείτου Μοναχοῦ πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους» καὶ μοῦ δημιουργήθηκαν συναισθήματα ἱερῆς ἀγανάκτησης γιὰ τὴν στάση ποὺ κρατήσατε, τόσο στὴν Ἱερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅσο καὶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Μεγίστης Λαύρας.
Αὐτὸ ποὺ θὰ ἔπρεπε αὐτονόητα νὰ ἔχει γίνει ἀπὸ ἐσᾶς ἐδῶ καὶ πάρα πολὺ καιρὸ, δηλαδὴ νὰ ἐλέγξετε τὴν στάση τοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ποὺ μὲ τὶς πράξεις του μᾶς ὁδηγεῖ ταχύτατα στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ κατ’ ἐπέκταση στὴν κυριαρχία τοῦ Ἀντιχρίστου, ὄχι μόνο δὲν τὸ πράξατε, ἀλλὰ ἀντίθετα προσπαθήσατε νὰ φιμώσετε τὴν γενναία πράξη ὁμολογίας πίστεως, τοῦ Μοναχοῦ Γέροντα Σάββα Λαυριώτη.

Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος : Ψυχοσωματικότητα του εμβρύου σημαίνει άνθρωπος εν εξελίξει

http://kyprianoscy.blogspot.ca/2014/10/blog-post_43.html

Μ. Μεσογαίας Νικόλαος :
Ο όρος Βιοηθική είναι αρκετά πρόσφατος και κατά κύριον λόγο προσδιορίζει την επιστήμη, η οποία προσπαθεί να ισορροπήσει τα επιτεύγματα με τις συνέπειες που απορρέουν από την παρεμβατική χρήση της τεχνολογίας στον χώρο της βιολογίας, γενετικής και υγείας

κχ :
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς ο όρος Βιοηθική είναι η προσπάθεια ορισμένων - όχι άγνωστων - κύκλων να εκτοπίσουν τη Θεολογία και στη θέση της να τοποθετήσουν τη Βιοηθική. Δεν θα αργήσει η ημέρα εκείνη, όπου παράλληλα με το τμήμα Ισλαμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου, ένθα ο τομέας της Θεολογίας, θα "γεννηθεί" η έδρα της Βιοηθικής. Θεολογίες αποκτήσαμε πολλές, η Βιοηθική θα είναι, πλέον, μόνο μία. Η επιστήμη θα απορροφήσει πλήρως τη θεολογία, η ορολογία  της οποίας θα γίνει πλέον "τεχνική ορολογία".

Περί του θέματος βλέπε
http://kyprianoscy.blogspot.gr/2014/10/3.html

και το σχετικά πρόσφατο με ευρύτερες οπωσδήποτε διαστάσεις
http://kyprianoscy.blogspot.gr/2014/10/blog-post_90.html

Βεβαίως, υπάρχουν και πολλά ακόμη

Και ένα υστερόγραφο
Μ. Μεσογαίας Νικόλαος :
... επιμένουμε στην «εξ άκρας συλλήψεως» αρχή του ανθρώπου, βασιζόμενοι και στα βιολογικά δεδομένα και σε σαφείς μαρτυρίες της Αγίας Γραφής και των Πατέρων. Θεολογικό επιχείρημα υπέρ αυτής αποτελεί η ψυχοσωματικότητά του. Από την στιγμή που αρχίζει να οικοδομείται το σώμα, συνυπάρχει η ψυχή. Υπό την έννοια αυτήν, το έμβρυο είναι άνθρωπος όχι εν δυνάμει αλλά εν εξελίξει

κχ :
Τι να πει κανείς γι΄ αυτό το "άνθρωπος εν εξελίξει"; Ωριμάζει ή εξελίσσεται ο άνθρωπος ; Αναπτύσσεται σταδιακά ο άνθρωπος ή σταδιακά εξελίσσεται. Φυσικά, ως προς την ωρίμανση, αναφέρομαι στον άνθρωπο. Οι ενδεδυμένοι το ιερατικό σχήμα δεν μπορούν να κρύψουν το Δαρβινισμό τους. Η εξελικτικότητα της Εκκλησίας είναι γεγονός.

O Συναξαριστής της ημέρας.

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Λουκά Ευαγγελιστού, Μαρίνου μάρτυρος.

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας. Ἦταν γιατρὸς στὸ ἐπάγγελμα, ὅμως γνώριζε πολὺ καλὰ τὴ ζωγραφικὴ τέχνη. Μάλιστα σὲ αὐτὸν ἀποδίδονται οἱ πρῶτες εἰκόνες τῆς Θεοτόκου μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ βρέφος στὴν ἀγκαλιά Tης, καθὼς καὶ αὐτὲς τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου.

Στὴν χριστιανικὴ πίστη κατηχήθηκε ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἔκτοτε ἀφοσιώθηκε στὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Περιόδευσε στὴ Δαλματία, Ἰταλία, Βοιωτία κ.ἄ.

Συνέγραψε τὸ τρίτο κατὰ σειρὰ Εὐαγγέλιο τῆς Καινῆς Διαθήκης, καθὼς καὶ τὶς πράξεις τῶν Ἀποστόλων. Ἀναπαύθηκε εἰρηνικὰ σὲ ἡλικία 80 ἐτῶν.

Ἀργότερα ὁ γιὸς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ὁ Κωνστάντιος διέταξε νὰ μεταφερθεῖ τὸ λείψανο τοῦ Εὐαγγελιστοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ νὰ τοποθετηθεῖ κάτω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα τοῦ Ἱ. Ν. τῶν Ἀγ. Ἀποστόλων, μαζὶ μὲ τὰ λείψανα τῶν Ἀποστόλων Ἀνδρέου καὶ Τιμοθέου.

Οικουμενισμός

Ορθόδοξος Τύπος (αριθ. φύλλου: 2027) : Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

…Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχασε τὴ φωνή του ἀπέναντι στὶς συγκεκριμένες οἰκουμενιστικὲς πράξεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Δὲν τολμοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες νὰ ποῦν δημοσίως αὐτὰ ποὺ ἀδιακόπως ψυθυρίζουν μεταξύ τους. Χάθηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλόσχημους τῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας ἡ παρρησία καὶ αὐξήθηκε ὁ φόβος. Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος : Τελικά, Παναγιώτατε, υπάρχουν πολλοί Θεοί;

...Ελάτε τώρα να δούμε τη πονηρία του Πάπα. Μια εβδομάδα αργότερα ο Πάπας προσκάλεσε, δηλ. παρέσυρε, όλους αυτούς τους Μεγάλους στην έδρα Του, στη Ρώμη! Τους προσκάλεσε εκεί, οπότε έμμεσα όλοι Τον προσκύνησαν!
Ναι, όλοι τον προσκύνησαν, δηλ. και ο Οικουμενικός Πατριάρχης των Ορθοδόξων κ. Βαρθολομαίος και ο Πρόεδρος του Ισραήλ κ. Σιμόν Πέρες και ο Αρχηγός των Παλαιστινίων κ. Μαχμούτ Αμπάς! Ποιο ήταν το πρόσχημα; Τους κάλεσε στη Ρώμη για να ......... Πίσω από τα χαμόγελα, τα χειροφιλήματα και τα παρόμοια κρύβεται η ιδιοτέλεια, εμφωλεύει ο δόλος, η υποκρισία, το πάθος! ......
Σε ποιό Θεό προσευχήθηκαν; Στον Σωτήρα Χριστό ημών των Χριστιανών, στον Γιαχβέ των αντίχριστων Εβραίων ή στον Αλλάχ των Μουσουλμάνων; Είναι άραγε επιτρεπτή αυτή η ισοπέδωση των πάντων; Ο Χριστός και ο Αλλάχ είναι ισότιμοι Θεοί; Ο Μωάμεθ και ο Χριστός είναι ένα και το αυτό; Τελικά, Παναγιώτατε, υπάρχουν πολλοί Θεοί; Αυτό άραγε είναι το μήνυμα, που θα θέλατε να εκπέμψετε; Άρα, χωρίς αμφιβολία, είσθε διαφημιστές της παγκοσμιοποιήσεως!»
Συμπερασματικά: Εκεί κάτω στα Ιεροσόλυμα και εκεί πέρα στη Ρώμη οι πρωταγωνιστές Πάπας και Πατριάρχης πρωτίστως κορόϊδεψαν τον ίδιο τον Θεό! Μάλλον «εξύβρισαν έργω» τον μόνον αληθινό Θεό, τον εν Τριάδι προσκυνούμενο και δοξαζόμενο Θεό! Ο Θεός να τους συγχωρήσει!»

ΜΕΤΑΝΟΙΑ-ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=43&t=10095

Το μεγαλύτερο γεγο­νός της επίγειας ζωής µας είναι αναµφισβήτη­τα το βάπτισμα µας. Την ημέρα που βαπτισθήκαμε αρνηθήκαµε το διάβολο, τα έργα του, τη λατρεία του, το σκοτάδι του και ενωθή­καµε µε τον Χριστό μπολιαστήκαμε στο Πανάγιο Σώμα Του, την εκκλησία. Με άλλα λόγια γίναμε παιδιά του Θεού-Πατέρα, µέλη της δικής Του οικογένειας και ξεκινήσαμε µια πνευματική πορεία, που σκοπό έχει την τελείωση µας, την θέωσή μας. Η πνευµατική όµως αυτή πορεία, πολλές φορές διακόπτεται από την αμέλεια µας και την αμαρτία. Ξεχνάμε τις δωρεές και την αγάπη του Θεού, λησµονούµε τις υποσχέσεις που δώσαµε στο άγιο βάπτισµα και ξαναγυρνά­µε στην δουλεία της αμαρτίας. Όμως ο φιλάν­θρωπος Θεός, γνωρίζοντας την αδυναμία µας, µας προσφέρει την δυνατότητα να επιστρέψου­µε πάλι κοντά Του, να διορθώσουμε την πορεία µας, να γιατρέψουμε τις πληγές µας. Και αυτό επιτυγχάνεται µε το μυστήριο της μετανοίας και εξομολογήσεως.

ΑΓΓΕΛΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ 3.000 ΕΝΣΗΜΑ ΙΚΑ

ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΜΕΧΡΙ 1.500

ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΘΗ ;

Ο ΟΑΕΔ ΕΠΙΔΟΤΕΙ ΑΠΟ 22 ΕΥΡΩ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ.

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΡΑΚΙ , ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ  ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΝΑ ΕΡΓΑΣΘΗ

ΣΕ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ;

ΠΡΟΣΟΝΤΑ : ΑΡΙΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, ΑΡΙΣΤΑ Η/Υ, ΥΓΙΗΣ, ΜΗ ΚΑΠΝΙΣΤΗΣ, ΜΕ ΜΗΧΑΝΑΚΙ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΤΟ E MAIL : fot_gram@otenet.gr

                         ΤΗΛΕΦΩΝ0  :  210-3254321 

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος : Μνημόνευε τον Θεόν εν παντί.

«Αφού λέμε ότι ο Θεός είναι πολυέλεος, γιατί δεν μας εισακούει και παραβλέπει την δέησί μας, όταν μέσα στους πειρασμούς μας χτυπούμε συνεχώς και τον παρακαλούμε; Ή μήπως το διδασκόμαστε αυτό από τον προφήτην (Ησαϊα), που λέγει: δεν είναι μικρό το χέρι του Κυρίου για να τον ελευθερώση, ούτε είναι βαρήκοος για να ακούση, αλλά μας διεχώρισαν από Αυτόν οι αμαρτίες μας και πάλιν οι αμαρτίες μας απέστρεψαν το πρόσωπόν Του, ώστε να μη μας εισακούη;  Μνημόνευε τον Θεόν σε κάθε καιρόν και θα σε θυμηθή κι΄ Εκείνος, όταν εμπέσης σε κακά». 

ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΑΓΙΟΣ Ο ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΑΙΓΙΝΗΣ

http://krufo-sxoleio.blogspot.ca/2014/10/blog-post_17.html

Μετὰ ἀπὸ σχετικὴ εἰσήγηση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος κ. Γεροντίου πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος πραγματοποιήθηκε ἡ ἐπίσημη Ἁγιοκατάταξη στὸ ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Ἱερωνύμου, κατὰ κόσμον Βασιλείου Ἀποστολίδη ἀπὸ τὴν Καρβάλη τῆς Καππαδοκίας.

Στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων στὴν Αἴγινα, τελέστηκε Ορθρος καὶ Αρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου κ. Καλλινίκου, συμπαραστατουμένου ὑπὸ τοῦ οἰκείου Ἱεράρχου Σεβ.Μητροπολίτου Πειραιῶς καὶ Σαλαμῖνος κ.Γεροντίου, ὁ ὁποῖος ἐκφώνησε τὸν πανηγυρικὸ τῆς ἡμέρας, καὶ τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. Ρουμανίας Ἐπισκόπου Σουτσεάβας κ.Σωφρονίου καὶ Γκαλατσίου κ.Διονυσίου.
Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οι Σεβασμιώτατοι Επίσκοποι Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ.Χρυσόστομος, Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ.Κυπριανός, Γαρδικίου κ.Κλήμης, Φωτικῆς κ.Αὐξέντιος καὶ Μαραθῶνος κ.Φώτιος, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνέγνωσε στὸ τέλος τῆς  Θείας Λειτουργίας τὴν ἐπίσημη Συνοδικὴ Πράξιν Ἁγιοκατατάξεως τοῦ Ἁγίου Ἱερωνύμου.
Στὸ μέσο τοῦ  Ἱεροῦ Ναοῦ εἶχαν τοποθετηθεῖ τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ Ὁσίου, τὰ ὁποῖα εἶχαν μεταφερθεῖ χάριν εὐλογίας τοῦ πολυπληθοῦς ἐκκλησιάσματος, ἀπὸ τὸ παρακείμενο Ἡσυχαστήριο τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, ὅπου καὶ ὁ τάφος τοῦ Ὁσίου.

Ὅπως εὔστοχα ἐλέχθη ἀπὸ τὸ Σεβασμιώτατο Αττικης και Βοιωτιας κ.Χρυσόστομο, τέτοιες ἱστορικὲς καὶ ἀνεπανάληπτες στιγμές, ὅπως κι ἄλλες ποὺ μᾶς ἐπιφυλάσσει ὁ Δωρεοδότης Κύριος, ἀποτελοῦν καρποὺς εὐλογίας καὶ χάριτος ἀπὸ τὴν κατὰ Θεὸν Ἕνωσιν τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων στὸ ἕνα καὶ αὐτὸ Συνοδικὸ Σῶμα.

« τὶ πρὸς ἡμᾶς, σὺ ὄψει »

http://kyprianoscy.blogspot.ca/

Ιωάννης Καρδάσης : 
Ο Πατέρας, όταν απέστειλε τον Υιόν στη γη, τον απέστειλε ως Θεόν ή ως άνθρωπον; Και ο Υιός υπάκουσε ή όχι; και όταν έπεμψε το άγιο Πνεύμα, ως Θεόν τον έπεμψε. Ποιός λοιπόν διατάζει και ποιός υπακούει; Οι άγιοι στην ΣΤ΄ Σύνοδο "δογμάτισαν απλανώς και ουχί αλαθήτως", άρα μπορούν να κάμουν και λάθη. Είναι λάθος ή όχι, ότι η ουσία του Πατέρα γέννησε τον ΥΙό (κατά την Α΄). και εάν δεν είναι λάθος, γιατί αφαιρέθηκε; Ανθρωπίνως ερωτώ.

Κυπριανός Χριστοδουλίδης :  
Αν περιμένετε από εμένα, από άλλο, ή από εσάς τον ίδιο να λάβετε την απάντηση του "πώς", σχετικά με το Μυστήριο της υποστατικής ενώσεως των δυο φύσεων εν Χριστώ Ιησού, εγώ τουλάχιστον, δηλώνω αδυναμία. Δεν μπορώ να σας βοηθήσω, δεν γνωρίζω. Αν άλλοι έχουν διαφορετική γνώμη, και την ικανότητα, δεν με αφορά. Δικό τους θέμα.

Ιωάννης Καρδάσης :
 Άλλο το ερώτημα, άλλη η απάντηση. Ο Μ. Βασίλειος λέγει, ότι το πρόσωπο του Πατέρα γέννησε τον Υιό και όχι η ουσία του. Που το ήξερε;  Του το σφύριξε στ' αυτί ο άνθρωπος Χριστός ή όχι; 


Κυπριανός Χριστοδουλίδης :  Αν με τα ανωτέρω ερωτήματα αισθάνεστε ικανοποιημένος, ως προς το φιλοπερίεργο του ερευνητικού πνεύματος που σας διακρίνει, σας πληροφορώ ότι το πνεύμα σας είναι εντελώς στερημένο θείας Χάριτος. Είναι πνεύμα αντιλογίας, πλήρες κοσμικής σοφίας, προς εντυπωσιασμό όλων όσων δέχονται - ελλείψει αγιασμού - το φιλιόκβε.

Τα άγια τοις αγίοις, αγαπητέ κύριε, και τα πνευματικά τοις πνευματικοίς. Όσον, δε, αφορά στα δικά σας πνευματικά ερωτήματα, ισχύει το : τα αιρετικά τοις αιρετικοίς, όπως και το : τα ψευδοπνευματικά τοις ψευδοπνευματικοίς.

Για να εννοήσει κάποιος το φιλιόκβε, το οποίο δυστυχώς παρασύρει πολλούς, ώστε να αναδημοσιεύουν τα κατά καιρούς γραφόμενα από εσάς, χωρίς να υποβάλλονται στον κόπο να δείξουν πού τελικά οδηγούν οι ευλογοφανείς και ερευνητικοί, δήθεν, προβληματισμοί σας, ένα έχω να σας πω. Ότι το μυστήριο της υποστατικής ενώσεως του Κυρίου - παρένθεση, τα βρήκατε δύσκολα και με ένα "άλλο το ερώτημα, άλλη η απάντηση" το προσπεράσατε - εμείς οι Ορθόδοξοι δεν το ψάχνουμε. Τη δουλειά αυτή ανέλαβαν να την κάνουν οι αφώτιστοι εξουσιομανείς φωστήρες της Φραγκίας, προκαλώντας άπειρα δεινά στη Χριστιανοσύνη και αμέτρητες σφαγές μεταξύ των ανθρώπων.

Όταν λοιπόν θέτετε το ερώτημα : "Ο πατήρ απέστειλε τον υιό ως θεό ή ως άνθρωπο ;" είναι φανερό ότι απορρίπτετε το μυστήριο της εν Χριστώ Ιησού υποστατικής ένώσεως και όλη την περί αυτής Θεολογία των πατέρων της Εκκλησίας. Η οποία εμφατικά τονίζει α) "μία ην η θεότης" του αγίου Τριαδικού Θεού, β) ο υιός είναι ίσος του πατρός κατά την θεότητα και ελλάσσων αυτού κατά την ανθρωπότητα και γ) άπειρον το θείον, η θεότητα, και ακατάληπτον.

Τούτα μόνο είχα να σας γράψω, καθόσον ο σχολιαστικός χώρος δεν προσφέρεται - άλλωστε δεν χρειάζεται, ούτε και είμαι ικανός - για κατάθεση θεολογικής διατριβής επί του θέματος. Ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό συν Θεώ να εννοήσουμε, χωρίς να σκαλίζουμε με τη συνδρομή των τεχνικών εργαλείων της επιστήμης την θεότητα, μας δόθηκε. Αν αυτό δεν είσαστε σε θέση να το καταλάβετε « τὶ πρὸς ἡμᾶς, σὺ ὄψει » (Μτ. κζ´ 4).

Το Άγιον Όρος αρχάς του 19ου αιώνος και αρχάς του 21ου :

Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη;

Ο π. Θεοφάνης είδεν εις όραμά του, εις τας αρχάς του ιθ΄ (19^ου) αιώνος, τη βοηθεία του Οσίου Νείλου, όρασιν φοβεράν και προφητικήν δια τους Αγιορείτας Πατέρας των ημερών μας και δι΄ ολόκληρον την Ελλάδα, της οποίας Σκέπη μοναδική ην και εστίν η Θεοτόκος. Εόρακε ούτος εν πλήθος παλαιών Αγιορειτών Πατέρων λέγοντες: «Ω, ποία ταλαιπωρία συνέβη εις την άμπελον ταύτην ; πως ησθένησαν τα κλήματα όλα ταύτα;» Και πλείστα άλλα τοιαύτα, εκφράζοντες δε ούτοι την ανησυχίαν των δια τους νυν πατέρας τους καλλιεργούντας νωχελικώς και νεωτεριστικώς το Περιβόλιον της Παναγίας. Ηκούσθη κατόπιν φωνή ερχομένη έσωθεν βροντής λέγουσα: «Άρατε την σκέπην ταύτην ότι η άμπελος αυτή ηχρειώθη και ου χρήζει της σκέπης ταύτης». Οι πολιοί ούτοι Όσιοι Πατέρες ήρχισαν βοώντες μεγαλοφώνως: «Παύσον Κύριε την οργήν σου κατά της αμπέλου ταύτης, μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου από την άμπελον ταύτην. Επάκουσον της φωνής του στεναγμού ημών και παύσον την αγανάκτησίν σου, ότι πολλούς και μεγάλους κόπους κατεβάλομεν εις την άμπελον». Και πάλιν φωνή ηκούσθη εκ της βροντής λέγουσα: «Τι βοάτε προς με; Δεν βλέπετε ότι καρπόν ου φέρει η άμπελος αύτη; Ηβουλήθην πέμψας αγγέλους Σατανά του ερημώσαι την άμπελον ταύτην, ότι ατιμίαν αντί καρπόν φέρει». Ο π. Θεοφάνης βλέπει εν συνεχεία Γυναίκα ερχομένην από την Εκκλησίαν της Παναγίας κρατούσαν Βρέφος εις τας αγκάλας Της και είπε προς τους πατέρας εκείνους: «Παύσατε, ω οσιώτατοι πατέρες.  Δεν βλέπετε την άμπελον ότι εξέκλινε και αντί καρπού φέρει εργασίαν ψυχοφθορίας;» Οι δε πατέρες εστράφησαν τότε προς την Θεοτόκον με θρήνον και κλαυθμόν λέγοντες: «Παντάνασσα Δέσποινα, φείσαι της αμπέλου ταύτης της παρά Σου φυτευθείσης. Δέξαι την δέησιν ημών των αναξίων δούλων σου. Μη παραδώσης εις αιχμαλωσίαν την άμπελον ταύτην». Και ευθύς το Βρέφος Αυτής εβόησε: «Που είναι ο καρπός της αμπέλου ταύτης;» και έκαμε νεύμα δια της χειρός Του να συμμαζώσουν το πανίον (την σκέπην). Η δε Κυρία Θεοτόκος εκράτησε την χείρα του Βρέφους και έβαλε την δεξιάν Της εις το στόμα Τούτου και ημπόδισε να ποιήση νεύμα και να κράξη την εγκατάλειψιν του Αγίου Όρους.

Αρχάς του 21ου αιώνος:

Το Περιβόλι της Παναγίας
αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας !!!

Του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη, Ομοτίμου Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.


«Ο Θεός ήλθοσαν έθνη εις την κληρονομίαν σου, εμίαναν τον ναόν τον άγιόν σου, έθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλάκιον» (Ψαλμ. 78, 1)


Η επέλαση της παπικής αιρέσεως, τον Νοέμβριο του 2006, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετέβαλε το Άγιο Όρος ή μάλλον την πνευματική του ηγεσία, τους ηγουμένους των είκοσι Ι. Μονών του, σε εγκαταλελειμμένο και έρημο οπωροφυλάκιο Ορθοδοξίας!

Ο λαός του Θεού, το πλήρωμα της Εκκλησίας, ανέμενε την άμεση, δυναμική παρέμβαση του Αγίου Όρους στα διαδραματισθέντα στο Φανάρι, με την επίσκεψη-συλλειτουργία του Πάπα, ως αυτονόητη παρουσία ορθόδοξης αντιδράσεως και μαρτυρίας, όπως ακριβώς συνέβη στο παρελθόν επί Πατριάρχου Αθηναγόρα, με την άρση των αναθεμάτων, όταν σύσσωμο το Άγιο Όρος, η πνευματική του ηγεσία, διέκοψε τη μνημόνευση του ονόματός του!

Αλλά η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους των ημερών μας, δεν έπραξε το ίδιο!
Δεν διετράνωσε μαχητικά την ορθόδοξη μαρτυρία με το γνωστό κύρος του αγιορείτικου λόγου, ως διορθωτική παρέμβαση στις αυθαίρετες και κραυγαλέες πατριαρχικές παραβιάσεις των ι. Κανόνων της Εκκλησίας.
Αντίθετα επιβράβευσε τις πατριαρχικές αυτές αντορθόδοξες ενέργειες με τη διακήρυξη της ευλαβείας της στο πρόσωπο του κ. Βαρθολομαίου!

Έτσι οι φύλακες της Ορθoδόξου Παραδόσεως, οι πυλωροί της προστασίας και διασφαλίσεως του κύρους των Ι. Κανόνων της Εκκλησίας, εγκατέλειψαν τη θέση τους!
Αρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Άφησαν ξέφραγο και απροστάτευτο τον αμπελώνα του Κυρίου και συσχηματίσθηκαν με τον νυν αιώνα του οικουμενισμού, του κακόδοξου χριστιανικού συγκρητισμού.

Ευθυγραμμίσθηκαν με τους νεοεποχίτικους νόες κληρικών και λαϊκών θεολόγων, αρνητών της αληθείας της Μίας, Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού, της Εκκλησίας των ι. Αποστολικών και Συνοδικών Κανόνων, της Πατερικής Παραδόσεως!

Η στάση αυτή της πνευματικής ηγεσίας του Αγίου Όρους αποστερεί σήμερα από την Ορθόδοξη Εκκλησία το φρουρό και φύλακα των παραδεδομένων αληθειών της πίστεως και της διδασκαλίας της.

Σήμερα έπαυσε να είναι το Άγιο Όρος εγγύηση και στήριξη Ορθοδοξίας, έπαλξη παρατάξεως μαρτύρων και ομολογητών Ορθοδοξίας.

Σήμερα το Άγιο Όρος, μοιάζει με αποσαθρωμένο από τον οικουμενισμό και την αίρεση οπωροφυλάκιο, μνημείο πλέον αγιορειτικής εγκαταλείψεως του περιβολιού της Παναγίας!

Το θλιβερό αυτό γεγονός συμβαίνει σήμερα, σε ώρα και στιγμή προχωρημένης αποδυναμώσεως της Ορθοδοξίας από ζωτικές και άγρυπνες δυνάμεις μαρτυρίας και ομολογίας, δεδομένου ότι, σήμερα, επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι και

Πατριάρχες αλλά και κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, μεταποιούμενοι αλαζονικώς σε τάξη εκκλησιαστικής οικουμενικής συνόδου, αποφθέγγονται άρρητα ρήματα κακοδοξίας, «επ’ αγαθώ» της Ορθοδοξίας!

Αιρετικές χριστιανικές κοινότητες αναγνωρίζονται σήμερα ως εκκλησίες, συλλειτουργίες με τους πάσης φύσεως αιρετικούς και συμπροσευχές βαπτίζονται ως αγαπητικές σχέσεις και κάθε ορθόδοξη αλήθεια παραπέμπεται στον κάλαθο του οικουμενισμού, για επανερμηνεία με τα νέα δεδομένα της μετανεωτερικότητας, η οποία απαιτεί τον επαναπροσδιορισμό των πάντων στη θεολογία και γενικώς στη ζωή της Εκκλησίας!

Σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα της οικουμενιστικής λαίλαπας, δεν έστερξαν οι αγιορείτες ηγούμενοι να αναδειχθούν· «θεία παρεμβολή και θεηγόροι οπλίται παρατάξεως Κυρίου»!

Παραδόθηκαν στη δειλία και το φόβο της μαρτυρίας, με το…αιρετικό πρόσχημα της ευλαβούς υπακοής στο πρόσωπο του Πατριάρχου!

Έτσι μετέτρεψαν την πνευματική τους ηγεσία σε αποσαθρωμένο οπωροφυλάκιο του περιβολιού της Παναγίας!

Έκαναν την επιλογή τους!

Επέλεξαν την συνοδοιπορία τους με την πατριαρχική οικουμενιστική λογική!

Εις Την Υπεραγία Θεοτόκο.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :

Σὲ σχέση μὲ τὴν παλαιὰ σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας (1438-1439) οἱ ὅροι τώρα εἶναι πιὸ εὐνοϊκοί· ὁ πολὺς κόσμος, ἀκατήχητος καὶ ἀπληροφόρητος σὲ θέματα πίστεως, ἔχει ναρκωθεῖ ἀπὸ τὴν ὑποκριτικὴ καὶ ψεύτικη ἀγαπολογία, ἡ ὁποία ταιριάζει στὸ πνεῦμα τῆς Παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς ἐξαλείψεως τῶν διαφορῶν καὶ ἰδιαιτεροτήτων. Στοὺς ναοὺς τὰ κηρύγματα ἐξαντλοῦνται σὲ κοινωνικὲς ἀναλύσεις καὶ πατριωτικὲς κορόνες ἢ σὲ ρηχοὺς καὶ ὑποκριτικοὺς εὐσεβισμούς. Σπανίως ἀναπτύσσονται θέματα πίστεως μὲ ἀναφορὰ στὶς αἱρέσεις καὶ στοὺς αἱρετικούς, ἰδιαίτερα στὴν αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.  Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ὁ φόβος τῆς ἀποδοκιμασίας καὶ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ λαοῦ στὰ τεκταινόμενα, ὅπως ἔγινε στὴν παλαιὰ Φερράρα-Φλωρεντία, ἀφοῦ τώρα ὁ λαὸς ἀγνοεῖ τὰ τῆς πίστεως καὶ ἔχει ὑποστεῖ πλύση ἐγκεφάλου ὑπὲρ τοῦ ψεύτικου ἀγαπισμοῦ τῆς Νέας Ἐποχῆς καὶ ἐναντίον τῆς συνδεδεμένης μὲ τὴν ἀλήθεια ἀγάπης, ἐναντίον τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, ποὺ δὲν ἀποκρύπτει τὴν πλάνη καὶ τὸ ψεῦδος, ἀλλὰ τὰ φανερώνει, ὥστε νὰ προφυλάξῃ τοὺς πιστούς.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Ωδή  θ΄ .  Κατά  Αλφάβητον   αντίστροφον.

Ως εμψύχω Θεού Κιβωτώ, Ψαυέτω μηδαμώς χειρ αμυήτων· Χείλη δε πιστών τη Θεοτόκω ασιγήτως, Φωνήν του Αγγέλου αναμέλποντα, εν αγαλλιάσει βοάτω· Χαίρε Κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σου.

Ερμηνεία.

Η παρούσα εννάτη Ωδή προβαίνει κατά Αλφάβητον, αντίστροφον όμως: ήτοι αρχίζει μεν από το ω, τελειώνει δε εις το α· περιέχει δε έξ Τροπάρια, από τα οποία το καθέν περιέχει τέσσαρα στοιχεία του Αλφαβήτου· καθώς και η προλαβούσα ογδόη Ωδή. Ουκ εισί δε τα Τροπάρια κατά ανταπόκρισιν, αλλά πάντα λέγονται εκ μέρους του Μελωδού Ιωάννου. Εν τω παρόντι λοιπόν Τροπαρίω αναφέρει ο Ασματογράφος το πρόσταγμα του παλαιού Νόμου, το οποίον ήτον να μη αποτολμά τινάς άλλος να εγγίζη εις την Κιβωτόν του Θεού, πάρεξ οι Λευϊται και Ιερείς, ως καθαροί όντες και αφιερωμένοι τω Θεώ. Και δήλον τούτο εγένετο από την Ιστορίαν του Οζά, όστις, επειδή ανάκιος ων άπλωσε τας χείράς του και επίασε την ιεράν μεν, άψυχον δε εκείνην Κιβωτόν, ευθύς εθανατώθη υπό Θεού, καθώς γέγραπται· «Και εθυμώθη οργή Κύριος τω Οζά, και έπαισεν αυτόν εκεί παρά την Κιβωτόν του Κυρίου ενώπιον του Θεού» (β΄ Βασιλ. στ: 7). Λέγει λοιπόν ούτως ο Μελωδός· το χέρι των απίστων εκείνων όπου δεν εμυήθησαν: ήτοι δεν έμαθον τα της ευσεβούς πίστεως δόγματα, ή είναι εκ των αναξίων και ακαθάρτων, αυτών λέγω το χέρι ας μη εγγίζη με τελειότητα εις την έμψυχον και ζωντανήν Κιβωτόν του Θεού: ήτοι ας μη εξετάζη το της Θεοτόκου απόρρητον και ακατανόητον Μυστήριον με αυθάδη έρευναν του νοός, ίνα μη πάθη και αυτός εκείνο όπου έπαθεν ο Οζά, και εθανατώθη υπό του Κυρίου· μόνον δε τα χείλη των πιστών και ειδότων του Μυστηρίου την δύναμιν ας αναμέλπουσιν ασιγήτως εις την Θεοτόκον μετά ευλαβείας και πίστεως την φωνήν του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, και ας φωνάζουν και αυτοί με αγαλλίασιν και πνευματικήν χαράν της καρδίας. Τι δε να φωνάζουν; Τον χαρμόσυνον ασπασμόν: ήτοι το «Χαίρε κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σου».

O Συναξαριστής της ημέρας.

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Ωσηέ προφήτη, Ανδρέου οσιομάρτυρος, 20 ιατρών αναργύρων.

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμῶθ τῆς φυλῆς Ἰσάχαρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰώνα π.Χ., ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β’. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες.

Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι’ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοὶ του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸν Σωτήρα Χριστό.
Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ’ 3), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσω τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε».

Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαια ψυχή του.

Περί νηστείας –του Μεγάλου Βασιλείου.

Η ζωή των Πρωτοπλάστων εις τον Παράδεισον είναι εικών της νηστείας, όχι μόνον διότι εκεί, μετά των αγγέλων ζώντες οι Πρωτόπλαστοι, κατώρθωσαν τα της ολιγαρκείας να ομοιάζουν προς αυτούς, αλλά και διότι όσα φαγητά εφεύρον μετέπειτα οι άνθρωποι, αυτοί δεν τα μετεχειρίζοντο εκεί εις τον Παράδεισον, ούτε οινοποσίαν, ούτε σφαγήν ζώων, ούτε όσα θολώνουν τον νουν του ανθρώπου. Επειδή δεν ενήστευσαν, εξωρίσθησαν από τον Παράδεισον· ας νηστεύσωμεν, λοιπόν, δια να επανέλθωμεν εκεί.                                  

–Μη μνησθής την παρακοήν της Εύας· μη ακούσης την συμβουλήν του όφεως διαβόλου, ο οποίος σε παρακινεί να τρώγης, δια να μη πάθη τίποτε το σώμα σου.    –Το μεν έλαιον παχύνει τον αθλητήν, η νηστεία ενδυναμώνει τον ασκούμενον εις την εγκράτειαν. Ώστε, όσον αφαιρείς από την σάρκα, τόσον λαμπροτέραν κάμνεις την ψυχήν εκ της πνευματικής δυνάμεως. Διότι η νίκη κατά των αοράτων εχθρών δεν επιτυγχάνεται με τας σωματικάς δυνάμεις, αλλά με την υπομονήν εις τας θλίψεις. Είναι πάντοτε ωφέλιμος η νηστεία εις εκείνους οπού την ενεργούν – διότι ούτε οι δαίμονες τολμούν να βλάψουν την ψυχήν των, αλλά και οι φύλακες άγγελοι προθυμότερον μένουν πλησίον τους, διότι έχουν καθαράν την ψυχήν τους – πολύ δε περισσότερον εις τον καιρόν της Τεσσαρακοστής, ότε το κήρυγμα της νηστείας γίνεται πανταχού.                                                                                         

– Δεν αρκεί δε μόνον η αποχή από τας τροφάς, δια να γίνη η νηστεία αξιέπαινος, αλλά πρέπει να προστεθή και η εγκράτεια εις τους λόγους και τας συναναστροφάς, και να πλησιάζωμεν και εις πνευματικούς ανθρώπους, οπού ημπορούν να μας ωφελήσουν, ώστε η νηστεία η σωματική να αποτελή συνέχειαν της ψυχικής ασκήσεως… Ας νεκρώσωμεν, λοιπόν, τα μέλη μας τα γήϊνα, οπού επιθυμούν την αμαρτίαν και με αντίστασιν, εν λόγοις και έργοις, ας περιορίσωμεν τα πάθη· και δια της αποχής από τα φαγητά, ας νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν από τον Κύριον και αρεστήν εις Αυτόν, καθότι η αποχή από τα φαγητά εμποδίζει τας ατάκτους ορέξεις της κοιλίας και τας αισχράς ορμάς του σώματος. Και ο φιλόπονος εις την αρετήν θα κάμη ταύτα μιμούμενος τους βίους του προφήτου Ηλιού, του Μωϋσέως, του Δανιήλ, του Βαπτιστού Ιωάννου και των λοιπών αγίων, των οποίων δεν είναι ισάξιος όλος ο κόσμος.

ΕΟΡΤΟΔΡΟΜΙΟΝ

Τροπάριον.

Υπέρ έννοιαν συλλαβούσα Θεόν, Της φύσεως θεσμούς έλαθες Κόρη, Συ γαρ εν τω τίκτειν τα μητέρων διέδρας, Ρευστή φύσις περκαθεστηκεία· όθεν επαξίως ακούεις· Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.

Ερμηνεία.

Ω Κόρη, λέγει, Μαρία, συ συλλαβούσα Θεόν ασπόρως και υπέρ έννοιαν, ελησμόνησες: ήτοι υπερέβης τους όρους και νόμους της φύσεως· διότι εσύ, όταν εγέννησας τον Θεόν Λόγον, διέφυγες τα ίδια των Μητέρων, και μ΄ όλον ότι είσαι φύσις ρευστή: ήτοι ανθρωπίνη και παθητή και φθαρτή· ίδιον γαρ των Μητέρων είναι, όταν γεννήσουν παιδίον, να μη μείνουν πλέον παρθένοι, αλλά να φθείρουν και να χάνουν την παρθενίαν. Δια τούτο συ ως υπέρ φύσιν γεννήσασα, επαξίως ακούεις τόσον παρά του Αγγέλου, όσον και παρά πάντων των πιστευόντων τω τόκω σου. Τι δε ακούεις; «Χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σου». Τα αυτά με τον Μελωδόν πανηγυρίζει και ο Ιεροσολύμων Σωφρόνιος· «Πάσαι μεν γαρ αι γυναίκες Μητέρες γινόμεναι, πρώτον ανδράσι συνέρχονται, και τότε Μητέρες προέρχονται (ήτοι γίνονται)· συ δε Παρθένος τηρουμένη και μένουσα, Μήτηρ εκ θείου γενήση θελήματος. Άλλην επί σοι Θεός καινουργήσει την σύλληψιν· άλλην επί σοι Θεός την απότεξιν δείξει· αδυνατεί γαρ αυτώ το παράπαν ουδέν ων αν εθελήσειε ποιείν· αλλ΄ έργον ευθέως το θέλημα γίνεται, κτισμάτων αυτώ μηδενός αντιπίπτοντος, ων εργάτης εστί δυνατώτατος».

Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης εἶπε σὲ ὁμιλία του στὸ Βόλο, παρουσία ἱερέων, μοναχῶν καὶ ἑκατοντάδων πιστῶν: «

«Ἐν πρώτοις νὰ φροντίσουμε νὰ μὴ μιανθοῦμε κι ἐμεῖς ἀπὸ τὶς αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Νὰ μὴν ἔχουμε καμία ἐπικοινωνία μαζί τους, ὅπως συνιστοῦν ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ Πατέρες... Νὰ ἐνισχύσουμε καὶ νὰ συμπαρασταθοῦμε πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ διώκονται, τιμωροῦνται, συκοφαντοῦνται... Ἡ ἀποψινή μας παρουσία ἐδῶ ...εἶναι καὶ μία συμπαράσταση πρὸς τὸν ταλαιπωρούμενο ἀδελφὸ καὶ πατέρα, πρὸς τὸν ἀδίκως τιμωρηθέντα π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε καὶ ἐσήκωσε μόνος ἐπὶ ἔτη τὸ «βάρος τῆς ἡμέρας», τὸ βάρος τῆς ἀντιπαραθέσεως μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς Οἰκουμενιστὰς Ἐπισκόπους».

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ www.freevolition.gr ,