Αδελφέ
ΚΟΣΜΑ, θα μπορούσες παρακαλώ να με πληροφορήσεις από τις ανωτέρω έξη
Παρατάξεις, του πάτριου που ανάφερες, ποια εκπληρώνει τα κριτήρια των Πατέρων;
Με απλά δηλαδή λόγια, ποια από τις έξη Παρατάξεις είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός επάνω στη γη;
Αδελφέ Silver.
Πολύ θα ήθελα να σου απαντούσα με πέντε λέξεις, λέγοντας π.χ. «είναι η Παράταξη του .....»! ΄Ομως, παρά την επιθυμία μου, δεν θα το κάνω αυτό, για πολλούς λόγους, μολονότι εγώ προσωπικά έχω ξεκαθαρισμένη άποψη για το πού κατά τα κριτήρια των αγίων Πατέρων υπάρχει η Εκκλησία.
Το μόνο το οποίο μπορώ να πω εδώ είναι, ότι η Εκκλησία του Χριστού, όπως μέχρι την 10ην Μαρτίου 1924, ημερομηνία που οι Νεοημερολογίτες δέχτηκαν το Νέο, ή Φράγκικο ημερολόγιο, ήταν αυτή που ακολουθούσε το Παλαιό Ημερολόγιο, έτσι και μετά την ημερομηνία αυτή, Εκκλησία του Χριστού είναι αυτή που εξακολουθεί να ακολουθεί το Παλαιό Ημερολόγιο.
Η Εκκλησία αυτή του Χριστού, που αποτελεί, και μετά το 1924, την αδιάκοπη συνέχεια της μέχρι το 1924 «Μιάς αγίας καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας, ατυχώς διασπάστηκε το 1937 σε δύο Παρατάξεις, η μεν μία με ηγέτη τον επίσκοπο Βρεσθένης Ματθαίο Καρπαθάκη, η δε άλλη με ηγέτη τον επίσκοπο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη. Η πρώτη αυτή διάσπαση, είναι ίσως η μόνη που έγινε για εκκλησιολογικούς λόγους. Φαίνεται όμως, ότι πίσω απ’ την διάσπαση αυτή ήταν οι Νεοημερολογίτες Ιεράρχες, οι οποίοι με ανησυχία έβλεπαν την αλματώδη εξάπλωση της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου. Αλλά, αυτό είναι άλλο θέμα.
Αναφέρω μερικούς απ’ τους λόγους, για τους οποίους δεν θα προσδιορίσω εγώ, περί του πού, κατά τη διδασκαλία των αγίων Πατέρων, νομίζω ότι υπάρχει σήμερα η Εκκλησία του Χριστού:
1. Η Εκκλησία πάντοτε απέφευγε να εκθέτει τα εσωτερικά της ζητήματα εις τους «εκτός» αυτής, για να μη δίδει λαβές σκανδαλισμού τους.
2. Η δημόσια έκθεση της άποψης μου περί του πού υπάρχει η Εκκλησία στο χώρο του Παλαιού Ημερολογίου, θα προκαλούσε σ’ αυτό μιά επιζήμια εσωστρέφεια, γιατί θα πυροδοτούσε φανατισμούς και διενέξεις. Γι’ αυτό η γνώμη μου είναι, ότι όσοι απ’ τους οπαδούς του Παλαιού Ημερολογίου, έχουν τις ανησυχίες αυτές, να καταφεύγουν τα συγγράμματα των αγίων Πατέρων, όσο δύσκολο κι’ αν είναι αυτό, προκειμένου να εντοπίσουν τα κριτήριά τους, περί του ποιά μπορεί να είναι η Εκκλησία του Χριστού. Σε κάθε άλλη περίπτωση, μπορούν να καταφεύγουν προσωπικά σε άτομα, που έχουν μελετήσει τους Πατέρες και είναι σε θέση υπεύθυνα να πουν τη γνώμη τους.
3. Το πρόβλημα με το Παλαιό είναι, πως λόγω των διωγμών που υπέστη μετά το 1924, οι οπαδοί του έμειναν κατ’ ουσίαν αποίμαντοι, οι δε εκκλησιαστικοί ηγέτες του είναι εν πολλοίς θεολογικά ακατάρτιστοι. ΄Ετσι, μέχρι σήμερα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, το ποίμνιό τους, πέραν της εμμονής του στις παραδόσεις της Ορθοδοξίας, δεν είναι εύκολο ν’ αντιληφθεί τις θεολογικές έννοιες, τις οποίες πρέπει να επικαλεστεί κάποιος ειδήμων για να τους εξηγήσει περί του πού είναι η Εκκλησία.
Γι’ αυτό, φρονώ, ότι μιά τέτοια ευρύτερη συζήτηση στο χώρο του
Παλαιού θα είναι επιβλαβής. Και γι’ αυτό θέλω να την αποφύγω.
Με απλά δηλαδή λόγια, ποια από τις έξη Παρατάξεις είναι η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός επάνω στη γη;
Αδελφέ Silver.
Πολύ θα ήθελα να σου απαντούσα με πέντε λέξεις, λέγοντας π.χ. «είναι η Παράταξη του .....»! ΄Ομως, παρά την επιθυμία μου, δεν θα το κάνω αυτό, για πολλούς λόγους, μολονότι εγώ προσωπικά έχω ξεκαθαρισμένη άποψη για το πού κατά τα κριτήρια των αγίων Πατέρων υπάρχει η Εκκλησία.
Το μόνο το οποίο μπορώ να πω εδώ είναι, ότι η Εκκλησία του Χριστού, όπως μέχρι την 10ην Μαρτίου 1924, ημερομηνία που οι Νεοημερολογίτες δέχτηκαν το Νέο, ή Φράγκικο ημερολόγιο, ήταν αυτή που ακολουθούσε το Παλαιό Ημερολόγιο, έτσι και μετά την ημερομηνία αυτή, Εκκλησία του Χριστού είναι αυτή που εξακολουθεί να ακολουθεί το Παλαιό Ημερολόγιο.
Η Εκκλησία αυτή του Χριστού, που αποτελεί, και μετά το 1924, την αδιάκοπη συνέχεια της μέχρι το 1924 «Μιάς αγίας καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας, ατυχώς διασπάστηκε το 1937 σε δύο Παρατάξεις, η μεν μία με ηγέτη τον επίσκοπο Βρεσθένης Ματθαίο Καρπαθάκη, η δε άλλη με ηγέτη τον επίσκοπο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη. Η πρώτη αυτή διάσπαση, είναι ίσως η μόνη που έγινε για εκκλησιολογικούς λόγους. Φαίνεται όμως, ότι πίσω απ’ την διάσπαση αυτή ήταν οι Νεοημερολογίτες Ιεράρχες, οι οποίοι με ανησυχία έβλεπαν την αλματώδη εξάπλωση της Εκκλησίας του Παλαιού Ημερολογίου. Αλλά, αυτό είναι άλλο θέμα.
Αναφέρω μερικούς απ’ τους λόγους, για τους οποίους δεν θα προσδιορίσω εγώ, περί του πού, κατά τη διδασκαλία των αγίων Πατέρων, νομίζω ότι υπάρχει σήμερα η Εκκλησία του Χριστού:
1. Η Εκκλησία πάντοτε απέφευγε να εκθέτει τα εσωτερικά της ζητήματα εις τους «εκτός» αυτής, για να μη δίδει λαβές σκανδαλισμού τους.
2. Η δημόσια έκθεση της άποψης μου περί του πού υπάρχει η Εκκλησία στο χώρο του Παλαιού Ημερολογίου, θα προκαλούσε σ’ αυτό μιά επιζήμια εσωστρέφεια, γιατί θα πυροδοτούσε φανατισμούς και διενέξεις. Γι’ αυτό η γνώμη μου είναι, ότι όσοι απ’ τους οπαδούς του Παλαιού Ημερολογίου, έχουν τις ανησυχίες αυτές, να καταφεύγουν τα συγγράμματα των αγίων Πατέρων, όσο δύσκολο κι’ αν είναι αυτό, προκειμένου να εντοπίσουν τα κριτήριά τους, περί του ποιά μπορεί να είναι η Εκκλησία του Χριστού. Σε κάθε άλλη περίπτωση, μπορούν να καταφεύγουν προσωπικά σε άτομα, που έχουν μελετήσει τους Πατέρες και είναι σε θέση υπεύθυνα να πουν τη γνώμη τους.
3. Το πρόβλημα με το Παλαιό είναι, πως λόγω των διωγμών που υπέστη μετά το 1924, οι οπαδοί του έμειναν κατ’ ουσίαν αποίμαντοι, οι δε εκκλησιαστικοί ηγέτες του είναι εν πολλοίς θεολογικά ακατάρτιστοι. ΄Ετσι, μέχρι σήμερα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, το ποίμνιό τους, πέραν της εμμονής του στις παραδόσεις της Ορθοδοξίας, δεν είναι εύκολο ν’ αντιληφθεί τις θεολογικές έννοιες, τις οποίες πρέπει να επικαλεστεί κάποιος ειδήμων για να τους εξηγήσει περί του πού είναι η Εκκλησία.
Γι’ αυτό, φρονώ, ότι μιά τέτοια ευρύτερη συζήτηση στο χώρο του
Παλαιού θα είναι επιβλαβής. Και γι’ αυτό θέλω να την αποφύγω.
