Από τo 2015 Παπικοί και "Ορθόδοξοι" αποφάσισαν : Θα εορτάζουν μαζί το Πάσχα!!!


 Οι όροι της προδοτικής Πατριαρχικής εγκυκλίου του 1920 εφαρμόζονται για κοινό εορτασμό του Πάσχα.

Catholics, Orthodox prepare to observe one date for Easter in Holy Land



Now, following a directive from the Assembly of Catholic Ordinaries of the Holy Land, within two years all Eastern Catholics and the Latin Patriarchate in the Holy Land will officially adopt the Greek Orthodox Julian calendar date.


For the past 15 years, Catholic parishes throughout the Palestinian territories and many in Israel have been celebrating Easter on the Greek Orthodox date. Now, following a directive from the Assembly of Catholic Ordinaries of the Holy Land, within two years all Eastern Catholics and the Latin Patriarchate in the Holy Land will officially adopt the Greek Orthodox Julian calendar date.
The Latin Patriarchate calls the move a “decisive step toward ecumenism.” The official directive will take place after completion of the decree and approval by the Vatican.
“The main reason for the unification of the Easter celebration is for members of the same family, village and parish to be able to have one celebration, and one calendar, and to show the unity and enjoy the unity. We want to give a good example of unity to our non-Christian neighbors,” said the Latin Patriarchate chancellor, Auxiliary Bishop William Shomali.
The Latin-rite diocese of the Holy Land includes Israel, the Palestinian territories and Cyprus. Parishes in Jerusalem and the Bethlehem, West Bank, area will be exempt this year because of the Status Quo, the 1852 agreement that preserved the division of ownership and responsibilities of various Christian holy sites. The parish in Tel Aviv has also received an exemption for this year since there are many foreign workers who are members of the parish.
The Greek Orthodox Church follows the Julian calendar and did not adopt the Gregorian calendar, which was implemented by Pope Gregory XIII in 1582 to correct a miscalculation in the rotation of the earth.
Next year, Easter falls on the same day according to both calendars, so the change by decree will only be adopted in 2015.
The spirit of the holiday is lost if it is celebrated on separate dates, said Father Raed Abusahlia of Holy Family Parish in Ramallah, West Bank. Easter in the Eastern church is all of Holy Week, starting with Palm Sunday, and includes special prayers during the week, he said.
“The liturgy is very beautiful if done together as a family. It can’t be spiritual if it is only part of the family,” he said. During the week following Easter there are traditional holiday family visits as well, he added.

http://www.patheos.com/blogs/deaconsbench/2013/02/catholics-orthodox-prepare-to-observe-one-date-for-easter-in-holy-land/

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Αιωνία υπόστασις της Εκκλησίας.

Το σπουδαιότερον και θαυμασιώτερον απ΄ όλα είναι το ότι η ιδία η Υπόστασις του Θεού Λόγου δι΄ άπειρον φιλανθρωπίαν έγινε η αιωνία Υπόστασις της Εκκλησίας. Τον αμέτρητον πλούτον της φιλανθρωπίας Του και το μέγεθος της δυνάμεώς Του ο Θεός έδειξε κυρίως δια της Αναστάσεως του Χριστού, δια της εν τω σώματι Αναλήψεώς Του εις τους ουρανούς και δια της ιδρύσεως της Εκκλησίας, ως του σώματός Του. Το ανεκλάλητον αυτό θαύμα και υπέρθαυμα ο Θεός «ενήργησεν εν τω Χριστώ εγείρας αυτόν εκ νεκρών, και εκάθισεν εν δεξιά αυτού εν τοις επουρανίοις, υπεράνω πάσης αρχής και εξουσίας και δυνάμεως και κυριότητος και παντός ονόματος ονομαζομένου ου μόνον εν τω αιώνι τούτω, αλλά και εν τω μέλλοντι, και πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού» (Εφ. 1, 20-22).

Συνεχίζεται.

BAINOME ΠPOΣ KATAPΓHΣH TOY OPΘOΔOΞOY BAΠTIΣMATOΣ;



            «Ἀνατέτραπται μὲν τὰ τῆς εὐσεβείας δόγματα, συγκέχυνται δὲ Ἐκκλησίας θεσμοί… Ἠμαύρωται κανόνων ἀκρίβεια, ἐξουσία τοῦ ἁμαρτάνειν πολλή», ἔγραφε τὸν 4ο μ.X. αἰῶνα ὁ M. Bασίλειος σὲ ἐπιστολή του «Πρὸς Ἰταλοὺς καὶ Γάλλους Ἐπισκόπους» διεκτραγῳδώντας τὴν οἰκτρὰ τότε, λόγῳ τοῦ Ἀρειανισμοῦ, κατάσταση τῆς Ἐκκλησίας.1 Ἆράγε τί θὰ ἔλεγεν ὁ μέγας φωστὴρ τῆς Kαισαρείας, ἐὰν ζοῦσε σήμερα καὶ ἔβλεπε τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν Ἐκκλησία, ἐξ αἰτίας τῆς παναιρέσεως τοῦ Oἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἐξ ἴσου αἱρετικῆς ἐκκοσμικεύσεως κλήρου καὶ λαοῦ; Tί θὰ ἔλεγε, ἐὰν ἔβλεπε «ὀρθοδόξους» ἐπισκόπους νὰ ἀποδέχωνται τὶς προτεσταντικὲς θεωρίες τῶν Kλάδων καὶ τῆς Bαπτισματικῆς Θεολογίας, τὴν Mεταπατερικὴ λεγομένη Θεολογία, τὴν δολίως κεκαλυμμένη ψευδοένωση μὲ τοὺς Mονοφυσῖτες, τοὺς μικτοὺς γάμους, τὴ χρήση νεοελληνικῶν μεταφράσεων στὴν θ. Λατρεία, τὸν γυναικεῖο γυμνισμὸ μέσα στοὺς ναούς, τὰ σωρηδὸν ἐκδιδόμενα ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς διαζύγια, καὶ γενικῶς τὴν γενικευμένη ἀποστασία τῶν ἐσχάτων τούτων καιρῶν;

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ


+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

 Η στέψη του Καρλομάγνου ως Αυτοκράτορος

http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΜία ανεπιτυχής δολοφονική απόπειρα έγινε κατά του Πάπα Λέοντος Γ'(795-816), διαδόχου του Αδριανού. Ο Πάπας Λέων κατηγορήθηκε για ανήθικη διαγωγή. Ο Καρλομάγνος επέδειξε προσωπικό και ενεργό ενδιαφέρον για τις ανακρίσεις και, έτσι, ζήτησε να μεταφερθεί ενώπιόν του ο Λέων στο Πάντερμπορν. Ο Λέων στάλθηκε πάλι στη Ρώμη, ακολουθούμενος από τον Καρλομάγνο, ο οποίος συνέχισε τις ανακρίσεις. Τελικά ο Φράγκος βασιλιάς ζήτησε από τον Λέοντα να ορκισθεί στην Αγία Γραφή ότι είναι αθώος, πράγμα που έκαμε στις 23 Δεκεμβρίου του 800. Δύο μέρες αργότερα έστεψε τον Καρλομάγνο "Αυτοκράτορα των Ρωμαίων".
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΟ Καρλομάγνος ήθελε τον τίτλο "αυτοκράτωρ" αλλά όχι "Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων". Ο βιογράφος του Καρλομάγνου Αϊνχαρντ ισχυρίζεται ότι, αν ο Καρλομάγνος γνώριζε την πρόθεση του Πάπα, δεν θα εισήρχετο στην εκκλησία.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΟ Καρλομάγνος είχε κανονίσει να πάρει τον τίτλο "αυτοκράτωρ" εις αντάλλαγμα της αθωώσεως του Λέοντα. Ο Λέων όμως χάλασε την υπόθεση, επειδή ο Καρλομάγνος ήθελε τίτλο αναγνωρισμένο από την Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη, της οποίας ο πραγματικός "αυτοκράτωρ των Ρωμαίων" ουδέποτε θα αναγνώριζε αυτό τον πλήρη τίτλο σ' ένα Φράγκο. Ο Πάπας πρέπει να το γνώριζε αυτό, γι’ αυτό ίσως προσέθεσε "των Ρωμαίων". Και ο Καρλομάγνος πρέπει να το γνώριζε γιατί ουδέποτε χρησιμοποίησε αυτό τον τίτλο στα επίσημα έγγραφά του. Αντ' αυτού χρησιμοποιούσε τους τίτλους "κυβερνών αυτοκράτωρ και αύγουστος" και "διοικών την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία". Ισχυριζόμενος ο Καρλομάγνος ότι κυβερνά τη "Ρωμαϊκή αυτικρατορία", εννοούσε σαφώς, ότι κυβερνούσε ολόκληρη την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Οι Φράγκοι είχαν αποφασίσει, ότι το Ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας είχε γίνει Γραικικό και ο ηγέτης του "αυτοκράτωρ των Γραικών". Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο, ο Οθων Γ' (983-1002) χαρακτηρίζεται το έτος 1000 από τον χρονογράφο του ως "επισκεπτόμενος τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία", εννοώντας απλώς, το Παπικό Κράτος.

Συνεχίζεται.

«Επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω»


ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013
ΙΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. κε΄14-30)                                                                               (Β΄Τιμ. Β΄1-10)


Τα χαρίσματα στη ζωή μας

Μεστή πνευματικών μηνυμάτων και νοημάτων είναι η ευαγγελική περικοπή που παραπέμπει στην παραβολή των ταλάντων. Έρχεται ακριβώς να θυμίσει στον άνθρωπο ότι ο Θεός προσφέρει σε όλους χαρίσματα. Το ζητούμενο σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι πόσο και τι παίρνει ο καθένας από μας, αλλά πώς αυτά που μάς δίνονται τα αξιοποιούμε στη ζωή μας. Βέβαια, οι εικόνες που εναλλάσσονται στη συγκεκριμένη παραβολική διήγηση δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη διαχείριση υλικών αγαθών. Η προβολή του αρχαίου νομίσματος, του ταλάντου, με παραβολικό τρόπο, δεν περιορίζει τα μηνύματά της αλλά αντίθετα τα διευρύνει γιατί αναδεικνύεται  τη βαθύτερη πνευματική διάστασή τους.
Τα τάλαντα

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Simonopetra


Saint John Chrysostom : HOMILY III , ROM. 1 18.


"For the wrath of God is revealed from Heaven against all
ungodliness and unrighteousness of men, who hold down the truth
in unrighteousness."
Observe the discretion of Paul, how after encouraging by the
gentler things, he turns his discourse to the more fearful. For after
saying that the Gospel is the cause of salvation and of life, that it is
the power of God, that it gendereth salvation and righteousness, he
mentions what might well make them fear that were heedless of it.

Ισαάκ Σύρος:


Προσευχήσου να μη εισέλθης σε ψυχικούς πειρασμούς, αλλά δια τους σωματικούς πειρασμούς ετοιμάσου με όλην την ψυχήν σου. Διότι χωρίς τους πειρασμούς δεν δύνασαι να προσπελάσης εις τον Θεόν. Μέσα εις τους πειρασμούς κρύπτεται η θεία ανάπαυσις. Εκείνος που αποφεύγει τους πειρασμούς, αποφεύγει την αρετήν. Πειρασμόν δεν εννοώ εκείνον που οδηγεί εις την αμαρτίαν, αλλά τας θλίψεις.

Kαλούμεθα οι πάντες εις εγρήγορση!


Βιώνουμε συνεχώς την παναίρεση του Οικουμενισμού, δηλαδή της αλλοτρίωσης με ένα λόγο του Ορθόδοξου ήθους, της απεμπόλησης των Χριστιανικών Παραδόσεων και διδασκαλιών, της νοθείας των Ιερών Δογμάτων, θεσμών και Κανόνων της Ορθοδοξίας, υπό των οικουμενιστικών ετεροδιδασκαλιών και των Φράγκικων ηθών και εθίμων. Όθεν καλούμεθα οι πάντες εις εγρήγορση, δεδομένης της κοσμικής υπεροπλίας και των δολίων διπλωματικών τρόπων με τους οποίους κινούνται και δρουν οι σκοτεινές οικουμενιστικές δυνάμεις, που επιδιώκουν την δια παντός τρόπου υποταγή και άλωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης :


Αυτό που επιθυμούμε τώρα να κάνουμε εδώ είναι να παρουσιάσουμε πως αντιμετώπισε ο Άγιος Αντώνιος την αίρεση του Αρείου, η οποία απειλούσε εσωτερικά την Εκκλησία, έχουσα την υποστήριξη αυτοκρατόρων, ηγεμόνων, πατριαρχών και επισκόπων, όπως συμβαίνει και σήμερα με τις παναιρέσεις του Παπισμού και του Οικουμενισμού, που είναι πολύ πιο επικίνδυνες, γιατί αναιρούν το σύνολο των δογμάτων της πίστεως και μεταβάλουν την θεϊκή διδασκαλία του Ευαγγελίου σε συνήθη ανθρώπινη διδασκαλία, αποσύρουν τον Θεάνθρωπο Χριστό, τους Αγίους και τους Πατέρας, και εγκαθιστούν τον αλάθητο πάπα της Ρώμης και την πανσπερμία των αιρέσεων του Παγκοσμίου Συμβουλίου των δήθεν Εκκλησιών. Η παρουσίαση αυτή είναι πολύ διδακτική και για όσους καμώνονται πως δεν βλέπουν τον κίνδυνο, για ‘σοβαρούς' πνευματικούς που παρασύρουν ή φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση τα πνευματικά τους παιδιά, που βλέπουν καλύτερα με τα μάτια των Αγίων και αρχίζουν να αμφιβάλλουν για την αξιοπιστία της πνευματικής καθοδήγησης. Και ασφαλώς οι Άγιοι είναι πιο αξιόπιστοι από τους οποιουσδήποτε Γέροντες και πνευματικούς, όταν δεν οργίζονται για την αίρεση και δεν αγωνίζονται να την φανερώσουν και να την αποδιώξουν.

Του αγίου Μάρκου του Ασκητού:


Οι δια λόγους παιδείας παραχωρούμενοι πειρασμοί δεν παρουσιάζουν εξωτερικήν ομοιότητα με τας αμαρτίας μας. Αλλ’ όπως οι στρατιώται όταν συλληφθούν να πράττουν άτοπα, τιμωρούνται κατά τρόπον διάφορον ως προς τας κακίας τας οποίας έπραξαν, ούτω και όλοι μας παιδευόμεθα υπό του Θεού, δια των παραχωρουμένων πειρασμών και θλίψεων, με τρόπον κατάλληλον και βοηθούντα εις την μετάνοιάν μας. Παρά ταύτα, ούτε με τον ίδιον τρόπον που κακοπραγήσαμεν παιδευόμεθα, ούτε ακριβώς εις τον ίδιον χρόνον, ούτε με αυτά τα ίδια πράγματα. Και ακριβώς, επειδή ούτε εις τον ίδιον καιρόν παιδευόμεθα, αλλ’ ούτε και αι εξωτερικαί μορφαί της θείας παιδαγωγίας ομοιάζουν με τας κακάς πράξεις μας, οδηγούμεθα οι πολλοί εις απιστίαν της μυστικώς λειτουργούσης θείας δικαιοσύνης.

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Ο  Θεάνθρωπος  ίσον  Εκκλησία  και  η κεφαλή της.

Τοιουτοτρόπως έγινεν η Εκκλησία. Διότι ο Θεάνθρωπος είναι η Εκκλησία. Δια της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου ο άνθρωπος ανυψώθη μέχρι του σημείου να έχη ως Κεφαλήν του την δευτέραν Υπόστασιν της Αγίας Τριάδος. Διότι ο Θεός Λόγος έγινεν η κεφαλή του θεανθρώπινου σώματος της Εκκλησίας. Κατά τον θεοσόφον Απόστολον ο Θεός Πατήρ δια του Αγίου Πνεύματος «έδωκε» τον Θεάνθρωπον, «κεφαλήν υπέρ πάντα τη Εκκλησία, ήτις εστί το σώμα Αυτού, το πλήρωμα του τα πάντα εν πάσι πληρουμένου» (Εφ. 1, 22-23). Με τον Θεάνθρωπον Χριστόν ως την κεφαλήν της η Εκκλησία κατέστη η πλέον τελεία και πλέον σπουδαία ύπαρξις εις όλους τους κόσμους. Όλα τα του Θεανθρώπου, αι θείαι και μεταμορφωτικαί θεοποιοί και θεανθρωποποιοί δυνάμεις Του, έγιναν αιωνίως ιδικά της.


Συνεχίζεται.

Τα ελληνορθόδοξα φώτα θα νικήσουν το σκοτάδι.


Κωνσταντῖνος Χολέβας.
Ἡ πιό σκοτεινή ὥρα τῆς νύκτας εἶναι λίγο πρίν ἀπό τήν ἀνατολή τοῦ ἡλίου. Ἔτσι καί τώρα. Ἐνῶ ἀκούω φωνές ἀπαισιοδοξίας γιά τήν οἰκονομική, κοινωνική καί πνευματική κρίση τοῦ τόπου μας, ἀρχίζω νά βλέπω τό φῶς πού γλυκοχαράζει. Ὄχι, δέν θά σᾶς μιλήσω γιά ἀριθμούς, ποσά καί δόσεις δανείων ἀπό τούς ἑταίρους μας.
Ἄλλοι εἶναι εἰδικότεροι ἐμοῦ. Θέλω νά μοιρασθῶ μαζί σας τήν ἐλπίδα πού τρέφει κάθε Χριστιανός. Τήν ἐλπίδα πού ἔρχεται μετά ἀπό προσευχή, ἀπό μελέτη τῆς Ἱστορίας μας, ἀλλά καί ἀπό ἀνάγνωση τῶν ἐλπιδοφόρων μηνυμάτων πού φέρνει τό ξημέρωμα.
Ἔχω πλήρη ἐπίγνωση τῶν δυσχερειῶν τῆς κοινωνίας μας, τοῦ λαοῦ μας, τῶν συνανθρώπων μας. Ἀλλά πιστεύω αὐτό πού άκούω καί ἀπό σοφούς Γέροντες καί πνευματικούς.

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Ι.Μητρ. Πειραιώς : Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν


᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 8ῃ Φεβρουαρίου 2013
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ὁ Ἐλλογιμώτατος κ. Σταῦρος Ζουμπουλάκης μετά τήν ἀποχώρησή του ἀπό τό ἐξαίρετο λογοτεχνικό περιοδικό «ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ» ἐπιχειρεῖ νά διατηρηθῆ στήν ἐπικαιρότητα μέ τήν κυκλοφόρηση ἑνός πονηματίου πού τό ἐπιγράφει «Χρυσή Αὐγή καί Ἐκκλησία» ἀπό τίς ἐκδόσεις ΠΟΛΙΣ καί μέ τό ὁποῖο ἐπαναφέρει παλαιότερα ἄρθρα του. Στήν ἐκδοτική του αὐτή προσπάθεια μοῦ κάνει τήν ἰδιαιτάτην τιμήν νά μέ περιλαμβάνει χαρακτηρίζοντάς με ὡς «Ἑλληνορθόδοξο φονταμενταλιστή» πού διαθέτω «μανιχαϊστική σκέψη» πού θεωρῶ «τήν Δύση συλλήβδην αἱρετική καί τήν Ἀνατολή ὡς ὀρθοτομή (sic) τῆς ἀλήθειας», πού ἐπιδίδομαι σέ «συνωμοσιολογικό ἀντισημιτισμό» πού «ἀρνοῦμαι κάθε ἀνανέωση καί ἀλλαγή» πού ἔχω «ἀκαμψία ἐπί τῆς σεξουαλικῆς ἠθικῆς» καί πού πάσχω ἀπό «ὁμοφοβία» (Τό Βῆμα τῆς Κυριακῆς 3/2/2013, Συνέντευξη πρόσωπο πρός πρόσωπο). Πρέπει νά τονίσω ὅτι δέν ἔχω τήν χαρά νά γνωρίζω τόν κ. Ζουμπουλάκη, τόν ὁποῖο ἅπαξ παρηκολούθησα ὁμιλοῦντα στήν ἐκδήλωση τοῦ περιοδικοῦ ΣΥΝΑΞΗ μέ θέμα «Ἀναστοχασμός σχέσεων Ἐκκλησίας – Πολιτείας» κατά τήν ὁποίαν ὑπέβαλε τήν «βαρύγδουπον» πρότασιν τῆς καταργήσεως τῶν ἄρθρων τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος περί κακοβούλου βλασφημίας τῶν θείων. Ἐπί τῶν ἀνωτέρω ἐπάγομαι τά κάτωθι:

H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

ΦΡΑΓΚΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΙ, ΦΕΟΥΔΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ


+πατήρ Ιωάννης Ρωμανίδης

Οι Βησιγότθοι στην Ισπανία είχαν ανατραπεί από τους Ρωμαίους, οι οποίοι άνοιξαν τις πύλες των πόλεών τους στους Βερβερίνους και τους Άραβες. Οι Φράγκοι αντέδρασαν για να ανατραπεί κάτι τέτοιο στη Φραγκία, με την κατάργηση της Ρωμαϊκής αστικής κοινωνίας. Κατά τα μέσα του 8ου αιώνα ο Φραγκικός στρατός κατοχής είχε επεκταθεί πολύ πέραν της Αυστρασίας και Νευστρίας, όπου ήταν εγκατεστημένο το κύριο σώμα του έθνους τους. Δεν μπορούσαν ακόμη να επιτύχουν κατάληψη της εκκλησιαστικής διοικήσεως στην Παπική Ρωμανία, όπως είχαν κάνει αλλού. Αρκούσε προς το παρόν να παίζουν το ρόλο των ελευθερωτών. Συνεπώς, χαρακτήρισαν τον Ρωμαίο Πάπα υποτελή (Vassal) της Φραγκίας.
http://www.romanity.org/htm/im/w.gifΤο μέτρο της ελευθερίας που αφέθηκε στους Ρωμαίους της Παπικής Ρωμανίας εξηρτάτο από το δικαίωμά τους να έχουν τους δικούς τους Ρωμαίους Πάπες, Επισκόπους και κληρικούς. Η απώλεια αυτού του δικαιώματος θα ήταν ταυτόσημη με την πλήρη υποδούλωση, που υπέστησαν οι Ρωμαίοι συμπατριώτες τους στη Βόρεια Ιταλία και Φραγκία. Επομένως, έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί, για να μην ερεθίσουν τους Φράγκους.

Συνεχίζεται.

Αντιμέτωποι με τους βλάσφημους.


Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στην  ἐποχή μας οἱ βλάσφημοι ἄνθρωποι ἔχουν αὐξηθεῖ. Τό καταστροφικό τους
ἔργο παίρνει διαστάσεις ἐπιδημίας, καθώς συνεργοῦν σέ αὐτό τά Μέσα Μαζικῆς
Ἐνημέρωσης καί οἱ ἐφημερίδες. Χωρίς ἴχνος ντροπῆς, χωρίς εὐγένεια καί μέ
Θρασύτητα ἀσχολοῦνται μέ θέματα τῆς θρησκείας καί μιλοῦν ἀπαξιωτικά γιά
ἱερά πρόσωπα καί γιά τούς κληρικούς τῆς Ἐκκλησίας. Καί τί δέν λένε οἱ ἄνθρωποι!
Χρησιμοποιοῦν τίς χειρότερες ἐκφράσεις, τίς πιο χυδαῖες καί τίς πιό βρωμερές.
Ἄλλοτε τίς λένε κατ᾽ ἰδίαν, ἄλλοτε μπροστά σέ μικρόφωνα καί κάμερες καί
συχνότατα τίς περνοῦν στα κείμενά τους καί τά βιβλία.


H συνέχεια, “κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Παιδεία και αγωγή κατά τους Τρεις Ιεράρχες-π. Θ. Ζήσης.

St. Nikolai Velimirovic - About a boring job.

You complain that you are tired of your job. All other activities seem more interesting to you, and you, and you are troubled and anguished about not being able to find something better. I thought about this for a long time before picking up my pen to answer you. I tried to put my self in your place, and to play your part. I imagined myself at your worksite, in the locomotive car, in the midst of the roar of the machine and the pounding of the wheels. Sweaty, covered in soot, I cheerfully looked ahead.

Τι "ξεχνούν" οι Οικουμενιστές :


Ορθοδοξία σημαίνει πίστις ορθή προς τον Θεόν, που μέσα εις το φως της αληθείας, εζυμώθη είκοσιν αιώνας με την αγωνιστικήν πείραν των αγίων και με τα αίματα των Μαρτύρων και Ομολογητών του Χριστού. Η Ορθοδοξία, ως πίστις και ζωή, είναι η αλήθεια του Χριστιανισμού, που συνεχίζεται εις τους αιώνας. Την αλήθειαν αυτήν παρελάβομεν από την Εκκλησίαν και την κρατούμε ζηλότυπα. Η ιστορία της Εκκλησίας μας, διδάσκει ότι δια την διατήρησιν της Ορθοδόξου πίστεώς μας έχομεν τα «νέφη» των Μαρτύρων και των Ομολογητών. Εκείνος που αρνείται την πίστιν του εις την Ορθοδοξίαν ή συντελεί εις την παραχάραξίν της «ενδύεται κατάραν ως ιμάτιον». Εις τους ιερούς ναούς μας εικονίζονται οι Μάρτυρες και Ομολογηταί της Ορθοδοξίας. Και τους βλέπομεν, δια να φρονηματιζώμεθα και να τους αποδίδωμεν τιμητικήν προσκύνησιν, επειδή εκράτησαν την πίστιν την αγίαν και δεν ηρνήθησαν την Ορθοδοξίαν παρά τα ανεκδιήγητα βάσανα, που υπέστησαν. Δια τούτο και ο Θεός τους εδόξασεν εν ουρανοίς και εδώ τους εθαυμάστωσε, δια να τους έχωμεν ως υποδείγματα πίστεως εις τα δόγματα της Ορθοδοξίας μας.

ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΠΙΣΤΕΩΣ.


Αντιγράφω από τον ΚΒ´ Λόγον του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου:

«Το να αποκτήση κανείς την ταπείνωση, συναντά πολλά εμπόδια, που τον
εμποδίζουν, ενώ για την πίστη δεν μας εμποδίζει τίποτε να την βρούμε.
Γιατί αν το θελήσουμε ολόψυχα να βρούμε την πίστη, αμέσως χωρίς κανέναν
κόπο την βρίσκουμε, αφού είναι δώρον του Θεού και προσόν φυσικόν,
μολονότι υπόκειται στο αυτεξούσιον της προαιρέσεώς μας»

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)


Θεάνθρωπος  «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον»

Το μυστήριον αυτό είναι τόσον μεγάλον και τόσον πρωτοφανές και μοναδικόν, ώστε ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός δικαίως να λέγη ότι ο Θεάνθρωπος είναι «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον» (Ιωάννου Δαμασκηνού, Έκδ. ορθ. Πίστεως, 3,1  PG. 94  984 B). Θα προσέθετα: και το πάντοτε καινόν, το καινόν το μη παλαιούμενον, ούτε εις τον χρόνον, ούτε εις την αιωνιότητα. Αλλ΄ εις τον Θεάνθρωπον και με τον Θεάνθρωπον και ο ίδιος ο άνθρωπος έγινε εν «καινόν» ον υπό τον ήλιον, εν ον θεϊκόν, θεανθρώπινον, κατά Θεόν σπουδαίον και πολύτιμον, θείως αιώνιον και σύνθετον. Το μυστήριον του Θεού και το μυστήριον του ανθρώπου ηνώθησαν αχωρίστως, και ούτως έγινε εν δυενικόν μυστήριον ή μάλλον το παν-μυστήριον του όντος και παντός του υπάρχοντος.

Συνεχίζεται.

'Αγιος Ιωάννης της Κροστάνδης :


Όσοι είναι αυστηροί και σχολαστικοί κριταί των σφαλμάτων του άλλου, νικώνται από αυτό το πάθος επειδή δεν απέκτησαν ακόμη για τα ιδικά τους αμαρτήματα ολοκληρωτική φροντίδα, (γνώση) και μνήμη. Διότι όποιος αφαιρέσει «το περικάλυμμα της φιλαυτίας και ιδεί με ακρίβεια τα ιδικά του κακά, για τίποτε άλλο δεν θα φροντίσει πλέον στην ζωή του , αναλογιζόμενος ότι ο χρόνος της ζωής του δεν του επαρκεί για να πενθήσει τις ιδικές του αμαρτίες, έστω και αν θα ζούσε εκατό έτη και αν θα έβλεπε ολόκληρο τον Ιορδάνη ποταμό να βγαίνει από τους οφθαλμούς του ως δάκρυ.