Χάριν των φιλολόγων : Λόγος εις την ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού.

Του εν Αγίοις πατρός ημών Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κων/πόλεως του Χρυσοστόμου.

Πάσα μεν η από των χειρόνων επί τα κρείττονα μεταβολή μεγίστην χαράν και ευφροσύνην τω γένει των ανθρώπων κατεργάζεται· πέφυκε γαρ η ανθρωπίνη φύσις, των κρειττόνων ορεγομένη αεί, σπεύδειν επί την των βελτιόνων κατάληψιν. Ούτω γουν, ηδεία τοις πλέουσιν η εκ χειμώνος εις ευδίαν και γαλήνην μετάβασις· ηδεία δε και τοις οδοπόροις, η εκ καμάτου επ΄ ανάπαυσιν ησυχία· ηδεία δε και τοις λυπουμένοις, η εκ κατηφείας εις ευφροσύνην μετάθεσις· ηδυτέρα δε και τοις νοσούσιν η εξ ασθενείας εις υγίειαν και ευρωστίαν ανάληψις· ηδεία δε και τοις πολεμίοις η από έχθρας εις φιλίαν και ειρήνην βεβαίωσις· ηδυτέρα δε και η από του σκότους και της νυκτός εις την ημέραν μετάπτωσις. Και πάσα πράξις, ως έστιν ειπείν, ηδυτέραν έχει την εργασίαν, όταν όφελος μετά τοις ποθούσιν αυτήν απεργάζηται.                                                                     
Ούτω γουν ορώμεν και την υπό Θεού δεδομένην ημίν απόλαυσιν, τη μεταβολή την ευφροσύνην ημίν παρεχομένην. Σίτος μεν γαρ εστιν ούτως ηδύς· εις δε την γην μετά κόπου καταβαλλόμενος και πολυπλασιαζόμενος, ηδύτερος αναδείκνυται μετά πάσης χαράς εις πλήθος τροφής λαμβανόμενος. Εις μεν γαρ εστι τω σπόρω κόκκος εις αδηλίαν ριπτόμενος. Ούτω και φύσις αμπέλου ηδυτέραν ημίν παρέχει την ανάπαυσιν, τη μεταβολή του καρπού τον πότον από του ξύλου προσφερομένη. Έλικες μεν γαρ και φύλλα, δριμυτάτην και στυπτικωτάτην έχουσι την ενέργειαν, ως μηδέ στόματι δυνατόν προς γεύσιν εφάψασθαι· σταφυλή δε συν έλιξι και φύλλοις εν ενί ξύλω συμφυομένη, τοιαύτην γλυκείαν έχει την αίσθησιν, ως γλυκαίνειν των πικρών και λυπηρών την έξιν, τον ίδιον καρπόν εις ευφροσύνην τη πόσει παρεχομένη.                                        Ούτω και της ελαίας το πρέμνον, αειθαλές μεν έχει το φύλλον, αεί δε νεάζον το δένδρον·

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Αλλ΄ εκείνο το οποίον ιδιαιτέρως καθιστά τον Θεάνθρωπον Χριστόν αξίαν υπέρ όλας τας αξίας είναι το ότι Αυτός πρώτος και μόνος έλυσε εντελώς και αποτελεσματικώς το πρόβλημα της ζωής και του θανάτου, και το έλυσε πραγματικώς, φανερώσας εν τω Θεανθρωπίνω Προσώπω Αυτού την ενσαρκωθείσαν, την ενανθρωπήσασαν αθανασίαν και αιωνίαν ζωήν. Τούτο δε ιδίως έδειξε και απέδειξε δια της εκ νεκρών Αναστάσεώς Του και δια της Αναλήψεώς Του εις την αιώνιον ζωήν της Θεότητος. Και γενικώς, όλη η θεανθρωπίνη ζωή του Χριστού προ και μετά την Ανάστασιν είναι μία πασιφανής απόδειξις, ότι Αυτός είναι η προσωποποίησις της αθανασίας και της αιωνίου ζωής, και επομένως ο εξουσιαστής του θανάτου. Δια της Αναστάσεώς Του εξησφάλισε δια παντός εις την ανθρωπίνην φύσιν την νίκην επί του θανάτου, δια δε της Αναλήψεώς Του την αθάνατον ζωήν εν τη αιωνιότητι της Τρισηλίου Θεότητος. Δια τούτο Αυτός μόνος εν τω γένει των ανθρώπων είχε το δικαίωμα να ειπή δι΄ Εαυτόν: «Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή» (Ιωάνν. 11, 25). Αυτός είναι η ανάστασις και η ζωή με την Θεανθρωπίνην Προσωπικότητά Του, διότι είναι αναμάρτητος. Όπου δεν υπάρχει αμαρτία, εκεί δεν υπάρχει και θάνατος, διότι μόνον η αμαρτία δημιουργεί τον θάνατον. Και όπως η αμαρτία είναι η μόνη δημιουργός του θανάτου, ούτω και η αναμαρτησία, η τελεία δηλ. αγιότης, είναι η μόνη δημιουργός της αθανασίας.    

     Συνεχίζεται.                                                                                                                        

Η Ελένη η παραδουλεύτρα

Ζούσε στο όμορφο Καρπενήσι. Από τα παιδικά της χρόνια την συνώδευε η φτώχεια. Υπανδρεύθη έναν άνδρα σκληρό και αγροίκο. Και μετά τον γάμο της εξακολούθησε να ξενοδουλεύη , για να επιβιώσουν , γιατί τα έσοδα του συζύγου δεν επαρκούσαν ούτε για το δικό του ποτήρι. Τα πόδια, της κοντόσωμης γυναίκας είχαν στραβώσει από την δουλειά. Έμοιαζαν με τις κουτσούρες του αμπελιού. Έτσι τα είχε χαρακτηρίσει ο μακαριστός πατέρας μου, προσθέτοντας πως αυτή η γυναίκα πρέπει να είναι πολύ τυραννισμένη. Τα βάσανα της ζωής και οι πόνοι της και οι σωματικές της κακώσεις την έκαναν να ταχθή στην Παναγιά την Προυσιώτισσα, να Την διακονή κάθε δεκαπενταύγουστο. Εκεί την γνώρισα και μου εκμυστηρεύθηκε το μεγάλο θαύμα της ζωής της:

- Δούλευα , Γέροντά μου, από νύχτα σε νύχτα και το βράδυ με το παραμικρό έτρωγα ξύλο από τον σχωρεμένο τον άνδρα μου. Με χτυπούσε στην γη, όπως τα παιδιά το τόπι στο γήπεδο.
Μια περίοδο δούλευα παραδουλεύτρα σ’ ένα γιατρό. Ήταν καλοπληρωτής, αλλά κι αυτός σκληρός και δύστροπος σαν τον άνδρα μου. Δεν μου επέτρεπε καμμιά κουβέντα να κάνω απ’ όσα άκουγα και έβλεπα στο ιατρείο του.
Κάποτε πήρα τα σκουπίδια να τα πετάξω. Φορτώθηκα τον κάδο στην πλάτη και προχωρούσα μέσα στο παγερό απόβραδο για τον σκουπιδότοπο. Όπως βάδιζα, άκουγα ένα σιγανό κλαυθμύρισμα. Γύριζα δεξιά, ζερβά∙ δεν έβλεπα κανέναν. Άρχισα να σκιάζομαι , να σταυροκοπιέμαι. «πειρασμός –λέγω- θα είναι. Κανείς δεν φαίνεται στον δρόμο και το μωρουδίστικο κλάμα με συνοδεύει». Έφθασα στον σκουπιδότοπο, άνοιξα το καπάκι του κάδου και βλέπω ένα μωρό στα αίματα να κλαίη. «Παναγιά μου, τι να κάνω; Στον γιατρό δεν πρέπει να κάνω λόγο, αφού αυτός το πέταξε. Στον σύζυγό μου πού να το δείξω; Θα με σφάξη σαν λαμπριάτικο αρνί ∙ άσε και τι θα βάλη στον λογισμό του». Το πήρα στην ποδιά μου. Ήταν ζεστό. Κλαυθμύριζε. «Ζωντανό πλάσμα του Θεού δεν πάει η καρδιά μου να το πετάξω. Θα το πάρω στο σπίτι μου κι ο Θεός βοηθός». Το φίλησα. Τα αίματα τρέχανε από το κεφαλάκι του. Φαίνεται πως το χτύπησε το καπάκι του κάδου. Το ‘σφιγξα στην αγκαλιά μου για να το ζεστάνω, και τράβηξα για το σπίτι μου. Τον κάδο στην πλάτη και το παιδί στην αγκαλιά. Το ‘σφιγξα, Γέροντά μου, όπως σου ‘πα , όσο μπορούσα περισσότερο, για να το ζεστάνω.
Στο σπίτι δεν βρήκα κανέναν. Είπα μέσα μου: «Ο Θεός είναι μαζί μου». Το έπλυνα από τα αίματα το τύλιξα στα κουρέλια μου, σε μια παλιά πουκαμίσα , το θήλασα (ήμουνα μωρομάννα ) και το έβαλα στη σκάφη που ζύμωνα το ψωμί να κουρνιάση το πουλί μου. Το σταύρωσα και είπα: «Παναγιά μου, Προυσιώτισσα, χαρίτωσέ το να μη κλάψη». Έγινε, Γέροντά μου, το θαύμα της Προυσιώτισσας. Ποτέ δεν έκλαψε! Το τάιζα κρυφά και το κοίμιζα κάτω από το κρεβάτι μας. Όταν ερχόταν ο άνδρας μου, έτρεμα από φόβο. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν ρολόι , μη κλάψη και πού θα σταθώ.
Πέρασε ο καιρός και άρχισε να μπουσουλά. Οπότε ένα μεσημέρι , την ώρα που τρώγαμε ξετρύπωσε το μωρό και ήρθε κάτω από το τραπέζι. Μόλις το είδε ο άνδρας μου, γυάλισαν τα μάτια του σαν του λιονταριού.
- Τι είναι αυτό;- μου λέγει.
Τότε έκαμα τον σταυρό μου και του είπα το μυστικό. Συγκινήθηκε και το δέχτηκε σαν να ήταν δικό του. Το παιδί αυτό σήμερα είναι νυμφευμένο και εργάζεται στο Καρπενήσι. Από το παιδί αυτό έχω ένα ποτήρι νερό∙ από τα δικά μου τίποτες.


Έκλαιγε η κυρά – Ελένη , οσάκις έκανε λόγο γι’ αυτό το γεγονός. Το διηγείτο τόσο ζωντανά, που ένιωθα πως κι εγώ πως βρισκόμουν μαζί της την ώρα που μετέφερε τον κάδο και σκιαζόμουνα το κλάμα του μωρού, άνοιγα τον κάδο και κατάπληκτος έπιανα το πεταμένο βρέφος στην αγκαλιά μου. Το ‘κρυβα στον αποκρέβατο με την ευχή ψάρι να γίνη, να μη κλάψη και βάλη σε ζάλη λογισμών τον γερο-σαμαρά. Και συγκινούμουνα την εμφάνισή του στο φτωχό τραπέζι της Ελένης.
Την ρώτησα πολλές φορές:
- Νοιάστηκες να μάθης ποιοι ήταν οι γονείς του;
Και μου απαντούσε:
- Σε τι θα ωφελούσε αυτό; Εγώ το έχω δικό μου, το πονώ περισσότερο από τα δικά μου παιδιά. Αυτό μ’ έκανε να συμβουλεύω τις παραδουλεύτρες των γιατρών: «Προσέχετε τι έχουν οι κάδοι που μεταφέρετε στα σκουπίδια». Μπορεί να έχω αμαρτία που το ‘λεγα, αλλ’ εγώ το σύστηνα.
Το διηγούμαι και το γράφω, για να μείνη η μάννα Ελένη στην ιστορία και το θαύμα της Παναγίας γνωστό, που κράτησε δύο χρόνια περίπου τον κλαυθμυρισμό του, για να μη προδώση την Ελένη. Όλα τα οικονομεί ο Θεός,  όταν σ’ Αυτόν ακουμπάμε.

http://eisdoxantheou-gk.blogspot.ca/

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

      69) Το Βατικανό ήταν ιστορικά στα χέρια των Τοσκανο-Φράγκων με πρωτεύουσα την Φλωρεντία και των Λογγοβάρδων με πρωτεύουσα το Μιλάνο. Αυτό το Φραγκο-Λατινικό Βατικανό συνεσχεδίασε με τους ευγενείς της Φράντσιας, της Ιταλίας και Βρεττανίας τα ανωτέρω και την αντικατάστασιν των Ορθοδόξων επισκόπων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στα Δωδεκάννησα με Φραγκο-Τοσκάνους και Λογγοβάρδους επισκόπους. Αυτοί αποτελούν ακόμη την πλειοψηφίαν της ιεραρχείας της Ιταλίας και που περνάνε δια Ιταλούς από το 1870.

       

      Συνεχίζεται.

Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Σεραφείμ για τον εμπαιγμό του Γέροντος Παϊσίου στο facebook

Δεν είναι υπερβολή να γράψει κανείς και να πει ότι αυτό που αναφέρεται στις μεγάλες ασκητικές μορφές της Εκκλησίας μας, ότι «την οικουμένην εστήριξαν ταις ευχαίς αυτών», συμβαίνει και για τη μορφή του Γέροντος Παϊσίου.

Α) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού έφτασε στο σημείο της θεώσεως και η αγάπη του προς Θεό μετατράπηκε συγχρόνως και αγάπη προς το συνάνθρωπο.
Β) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού η προσευχή του για κάθε άνθρωπο γινόταν στήλη πυρός που έφτανε στο θρόνο του Θεού.
Πρόκειται για έναν μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας και αυτό φαίνεται από τις χιλιάδες λαού που συρρέουν καθημερινά στην Ιερά Μονή του Προδρόμου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, για να προσκυνήσουν τον τάφο του.
Προσωπικά καταθέτω και τη δική μου μαρτυρία περί της Αγιότητός του και όταν ζούσε αλλά και μετά την οσιακή κοίμησή του, απολαμβάνοντας ζωντανή την παρουσία του πολλές φορές στη ζωή μου.
Γι’ αυτούς οι οποίοι φτάνουν στο σημείο του εμπαιγμού του προσώπου του, στη συγκεκριμένη περίπτωση σε σελίδα του facebook : τους αφήνουμε στα χέρια και στη δικαιοσύνη του Θεού.

 http://anavaseis.blogspot.ca/

Ας αποβάλουν με θάρρος και τιμιότητα την ιδιότητα του Ορθοδόξου Ιεράρχου.

Κάθε ορθόδοξος χριστιανός δικαιούται να απαιτήση από τους ταγούς της Ορθοδοξίας συνέπειαν και εντιμότητα. Αυτό είναι δίκαιον να τεθή ως απαίτησις από κάθε σκεπτόμενον άνθρωπο προς τους συνανθρώπους του, που παρουσιάζονται ως εκφραστές των πεποιθήσεών του και της Πίστεώς του. Διότι προτού αναλάβουν τα ηγετικά αξιώματα, προέβησαν εις ομολογίαν συμφωνίας. Εν προκειμένω, οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι και Αρχιερείς, ενώπιον Θεού και ανθρώπων, δίδουν εκτεταμένην διαβεβαίωσιν ότι θα είναι εις το «Πιστεύω» των και εις την διαποίμανσιν των λογικών προβάτων του Χριστού και εις τον ευαγγελισμόν των ανθρώπων ευθυγραμμισμένοι πλήρως προς την Ορθόδοξη Πίστη. Δεν προσφέρεται το αξίωμα από την Εκκλησίαν, δια να χρησιμοποιηθή δια προσωπικήν ωφέλειαν προβολής, χρηματισμού, ή ως βήμα δια την έκθεσιν φιλοσοφικών αντιλήψεων και θεωριών. Προσφέρεται δια να «ποιήση» ο επίσκοπος «έργον ευαγγελιστού» (Β΄ Τιμ. Δ,5). Και το έργον του ευαγγελιστού προσφέρεται εις την Ορθοδοξίαν με κατεύθυνσιν την σωτηρίαν των ανθρώπων μέσω της Ορθοδόξου Πίστεως, Παραδόσεως, πιστής εφαρμογής των Ιερών Κανόνων, προς τον ενανθρωπίσαντα Κύριον και μέσω των Μυστηρίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας της μοναδικής Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Κυρίου μας, με βασικόν και υποχρεωτικόν το Μέγα Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Εάν όμως οι Επίσκοποι και Αρχιερείς, αλλάξουν σκέψεις και αντιλήψεις, οφείλουν να έχουν τουλάχιστον την εντιμότητα του συνεργάτου του Αποστόλου Παύλου, του Δημά. Αυτός, ο Δημάς, ως γνωστόν, απεμακρύνθη από κοντά του και μάλιστα πολύ μακράν, όταν διαπίστωσεν ότι έκλινε προς «άλλην αγάπην»… : «Δημάς δε με εγκατέλιπεν αγαπήσας τον νυν αιώνα» (Β΄ Τιμ. Δ,10). Η συμπεριφορά του Ιούδα, ο οποίος παρέμεινε εις τον κύκλον των Μαθητών του Κυρίου, διαφωνών μεν αλλά και με σκοπόν την προδοσίαν, συνιστά το τερατώδες πρόσωπον του Άδου, το οποίον και απήλαυσε τελικώς… Εκείνoι οι ηγήτορες οι οποίοι, μετά την χειροτονίαν των και την διαβεβαίωσιν, διαπίστωσαν ότι οι προτεσταντικές, παπικές ή οι Οικουμενιστικές θέσεις είναι γι΄ αυτούς πιο βολικές, ή έστω πιο ορθές, ας αποβάλουν με θάρρος και τιμιότητα την ιδιότητα του Ορθοδόξου Ιεράρχου. Διάφορος αντιμετώπισις του θέματος αυτού, δηλαδή η παραμονή εις την Ορθοδοξίαν με σύγχρονον ζωήν, συμπεριφοράν, ή διακηρύξεις που δεν συμφωνούν με την Ιεράν Παράδοσιν τους Ιερούς Κανόνας και την Ορθόδοξον Πίστιν επί των οποίων βασίζεται πλήρως η Ορθόδοξος θεολογία, τους τοποθετούν εις την τάξιν των αιρετικών. Εκφράζουμε εκ βαθέων την ευχή η Χάρις του Παναγίου Πνεύματος «η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα» φωτίση, ενισχύση και κατευθύνη τους αξίους της αποστολής τους επισκόπους, όπως τιθέμενοι επικεφαλής του πιστού λαού του Θεού απελευθερώσουν την Ορθόδοξο Εκκλησία από το αιρετικό οικουμενιστικο-παπικό καρκίνωμα και την οδηγήσουν δια της αγιοπνευματικής-χαρισματικής οργανώσεως προς την διαρκή Πεντηκοστή, «ίνα εν ενί στόματι και μια καρδία» αναπέμπεται από τον πιστό Ορθόδοξο λαό ο ύμνος και η δοξολογία προς τον εν Τριάδι προσκυνητό Θεό, τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων Αμήν.

Κινηματογραφική καταδίωξη λεωφορείου στα Ιωάννινα

13-09-2012 
 Σκηνές από αστυνομική ταινία εκτυλίχθηκαν  χθες κοντά στο αεροδρόμιο Ιωαννίνων, όταν άνδρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. και της Ασφάλειας...


 ακινητοποίησαν ένα λεωφορείο με αλβανικές πινακίδες και 33 επιβάτες για να συλλάβουν έναν νεαρό Αλβανό που ταξίδευε προς το εσωτερικό της χώρας αν και σε βάρος του υπήρχε απαγόρευση εισόδου!

Ο ανεπιθύμητος  αλλοδαπός, που κατηγορείται για σωρεία παραβατικών πράξεων στην Ελλάδα, είχε εντοπιστεί στο φυλάκιο της Κακαβιάς και αποτράπηκε η είσοδος του. Όμως, εκείνος πέρασε πεζός τα σύνορα από ένα μη ελεγχόμενο σημείο και… συνάντησε σε μικρή απόσταση το λεωφορείο που είχε προορισμό την Αθήνα, στο οποίο επιβιβάστηκε και πάλι!

Όμως, οι αστυνομικοί  τον αντιλήφθηκαν και υποχρέωσαν  τον οδηγό να σταματήσει. Ο  σεσημασμένος κακοποιός συνελήφθη και μαζί του ένας ακόμη Αλβανός που δεν είχε ταξιδιωτικά έγγραφα και οδηγήθηκαν στο μέγαρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ιωαννίνων. Εκεί μεταφέρθηκε και το… λεωφορείο για το οποίο διατάχθηκε κατάσχεση επειδή χρησιμοποιήθηκε στην μεταφορά λαθραίων επιβατών!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  

Επιστολή Πειραιώς κ. Σεραφείμ προς κ. Κλίντον Υπουργόν Εξωτερικών Η.Π.Α.

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς δημοσιοποιήσεως τῆς ἐτησίας ἐκθέσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ περί τῶν Θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν παγκοσμίως καί ἐπειδή γίνεται ὀνομαστικῶς λόγος γιά τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Πειραιῶς ἀπεστάλη ἔγγραφος διαμαρτυρία του στήν Ὑπουργό Ἐξωτερικῶν διά τοῦ ἐνταῦθα Πρέσβεως.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

᾿Ακτή Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Τηλ. 210 4514833

Fax210 4518476

                          ᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 7ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Πρός τόν

Ἐξοχώτατον Κύριον

Daniel B. Smith

Πρέσβυν τῆς ΗΠΑ

Εἰς ΑΘΗΝΑΣ

Ἐξοχώτατε κ. Πρέσβυ,

Σᾶς ὑποβάλλω τήν ἔγγραφη διαμαρτυρία μου γιά τήν ἀναφορά τοῦ προσώπου μου στήν Ἔκθεση γιά τίς θρησκευτικές ἐλευθερίες τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Χώρας Σας καί θερμῶς παρακαλῶ ὅπως εἴχατε τήν εὐγενῆ καλωσύνην νά προωθήσετε αὐτήν εἰς τήν Ἐξοχωτάτην κ. Ὑπουργόν.

Ἐκ προοιμίου εὐχαριστῶ τήν Ἐξοχότητα Σας καί διατελῶ μέ θερμές εὐχές, ὁ δωρεοδότης Θεός νά χαρίζη σέ Ἐσᾶς καί τήν οἰκογένειαν Σας ὑγιεία, εὐτυχία καί κάθε πρόοδο.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

᾿Ακτὴ Θεμιστοκλέους 190

185 39 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ

Τηλ. 210 4514833

Fax 210 4518476

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 7ῃ Σεπτεμβρίου 2012

   

Πρός

Τήν Ἐξοχωτάτην

Hilary Clinton

Ὑπουργόν Ἐξωτερικῶν

Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς;

Εἰς WASHINGTON

""""""""""""""""""""""""""

Ἐξοχωτάτη κ. Ὑπουργέ,

Εἰς τήν Ἔκθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Σας πού ἀναφέρεται στό σεβασμό τῶν θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν ἀνά τόν κόσμον καί εἰδικώτερα εἰς τήν χώρα μου χρησιμοποιεῖται τό ὄνομά μου καί περιγράφονται ἐνέργειές μου καί λόγοι μου χωρίς νά μοῦ δοθεῖ οὐδεμία δυνατότης νά ἐξηγήσω τί παραγματικά συμβαίνει.

Ὡς πολίτης τοῦ κόσμου καί κάτοικος αὐτοῦ τοῦ πλανήτη αἰσθάνομαι τήν ὑποχρέωση νά ἐκφράσω τήν διαμαρτυρία μου διότι προφανῶς μέ τόν τρόπο πού συντάσσονται οἱ συγκεκριμένες ἐκθέσεις τοῦ Ὑπουργείου Σας παραβιάζονται τά ἀνθρώπινα δικαιώματα καί κατά βάσιν τό Σύνταγμα τῶν Η.Π.Α., χώρας τήν ὁποία ἐθεμελίωσαν οἱ Πατέρες τοῦ Ἔθνους Σας ἐπί τῶν πανανθρωπίνων ἀξιῶν πού γεννήθηκαν στήν χώρα μου, δηλ. τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας καί τοῦ σεβασμοῦ τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητος.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Λογος Α΄ εις την Γέννησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας.

Του εν Αγίοις Πατρός ημών Ανδρέου Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου.

Εκ του υπ΄ αριθ. 52 χειρογράφου Μεγίστης Λαύρας.

Αρχή μεν εορτών η παρούσα πανήγυρις, πρώτη δε μετά τον νόμον και τας σκιάς, και μέντοι και προς την χάριν και την αλήθειαν είσοδος·  έστι δε η αυτή και πρώτη και μέση και τελευταία. Αρχήν μεν έχουσα την του νόμου περαίωσιν, μεσότητα δε την προς τα άκρα συνάφειαν, τέλος δε την της αληθείας φανέρωσιν·  τέλος γαρ Νόμου Χριστός, ου μάλλον ημάς απάγων του γράμματος, όσον επανάγων επί το πνεύμα·  τούτο γαρ η τελείωσις, καθ΄ ην αυτός ο του Νόμου δοτήρ άπαντα συμπεράνας, επί το πνεύμα το γράμμα μετήνεγκεν, ανακεφαλαιώσας εις εαυτόν τα πάντα, και διαιτήσας Νόμω και Χάριτι· και τον μεν υποζεύξας, την δε συνάψας εναρμονίως· ου φύρας τα θατέρου προς θάτερον ίδια, μετοχετεύσας δε και λίαν θεοπρεπώς επί το κούφον τε και ελευθέριον, όσον δυσαχθές τε και δούλον και υποχείριον, «ίνα μηκέτι υπό τα στοιχεία του κόσμου ώμεν δεδουλωμένοι», καθώς φησιν ο Απόστολος, μηδέ ζυγώ δουλείας του νομικού γράμματος ενεχώμεθα· τούτο γαρ το περί ημάς ευεργετημάτων Χριστού το κεφάλαιον. Τούτο η του μυστηρίου φανέρωσις· τούτο η κενωθείσα φύσις, Θεός και άνθρωπος, και η του προσχήματος θέωσις.  

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Η «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ», ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΚΙΝΗΜΑ

http://www.imgortmeg.gr/

1. Τό πολυτιμότερο πού ἔχουμε, ἀδελφοί χριστιανοί, εἶναι ἡ πίστη μας, ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας, πού μᾶς παραδόθηκε μέ ἀγῶνες καί θυσίες πολλές. Καί ἐμεῖς πρέπει νά τήν παραδώσουμε στά παιδιά μας, σάν προίκα ἱερή, ὅπως τήν παραλάβαμε. Νά τήν παραδώσουμε ἀναλλοίωτη, ἔτσι ὅπως τήν παραλάβαμε ἀπό τους ἁγίους Πατέρες μας.

2. Πάντοτε βέβαια ἡ πίστη μας, σάν ἀληθινή πού εἶναι, πάντοτε ἀντιμετώπιζε ἐχθρούς καί πολέμιους, οἱ ὁποῖοι, εἴτε μέ φρικτά βασανιστήρια εἴτε μέ πλανεμένες διδασκαλίες, ἤθελαν νά μᾶς καταργήσουν τήν πίστη ἤ νά μᾶς τήν ἀλλοιώσουν.

Στήν σημερινή μας ὅμως ἐποχή, σ᾿ αὐτά τά σημερινά μας χρόνια, ἡ ὀρθόδοξη πίστη μας ἔχει νά ἀντιμετωπίσει μία νέα πλάνη, ἡ ὁποία φαίνεται νά εἶναι ἡ χειρότερη ὅλων τῶν προηγουμένων. Ἡ πλάνη αὐτή λέγεται ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ. Την εἶπα χειρότερη ὅλων τῶν προηγουμένων τήν πλάνη αὐτή τῆς Νέας Ἐποχῆς για δυό λόγους: Πρῶτον μέν, γιατί περιλαμβάνει σχεδόν ὅλες τίς αἱρέσεις τῶν προηγουμένων ἐποχῶν· καί δεύτερον, εἶναι χειρότερη ἡ πλάνη τῆς Νέας Ἐποχῆς,γιατί προσφέρεται μέ τό σχῆμα τῆς συναδελφώσεως τάχα τῶν λαῶν, μιά ἰδέα πού «πιάνει» σήμερα στήν ἀνθρωπότητα, τήν κουρασμένη ἀπό τούς πολέμους καί τίς ἐχθρότητες τῶν ἐθνῶν.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Δευτέρα Ανακοίνωσις του Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ :

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 13ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Δημοσιοποιηθέντος τοῦ Ἀνακοινωθέντος τῆς 12ης Σεπτεμβρίου στό Διαδίκτυο πού ἀφοροῦσε στήν πρόταση τοῦ Ἐντιμοτάτου κ. Φώτη Κουβέλη καί τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. γιά τήν συμπερίληψη στά ἰσοδύναμα μέτρα πού προτείνει γιά τήν κάλυψη τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ τῶν 11,6 δισεκατομμυρίων Εὐρώ, πού ἐπιβάλει ἡ Τρόϊκα ὡς ἀπόλυτη προϋπόθεση γιά τήν συνέχιση τῆς στηρίξεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, τῆς ἀναλήψεως τοῦ 50% τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου ὑπό τῆς Ἐκκλησίας, δέχθηκα ἱκανές τηλεφωνικές κλήσεις μελῶν τοῦ κόμματος τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. μέ τίς ὁποῖες προσεπάθησαν νά μέ πείσουν ὅτι καί ὁ Πρόεδρος κ. Φώτης Κουβέλης καί τό κόμμα του ἀναγνωρίζουν τό διαχρονικό ρόλο τῆς Ἐκκλησίας καί σέβονται τήν πολυσχιδεστάτη προσφορά της. Ἡ πρότασίς τους ἀποτελεῖ προσπάθεια γιά τήν ἐξεύρεση τρόπου ἀνακούφισης τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων. Ἐπ’ αὐτῶν τούς ὑπέβαλα τίς κατωτέρω θέσεις μου τίς ὁποῖες καί δημοσιοποιῶ διά προφανεῖς λόγους:

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Και είδα πως είναι η κόλαση.

-         Γιώργο, να  κάνεις προσευχή στον Κύριο να σου δείξει την  κόλαση, όχι τον Παράδεισο, μπας και σωθείς.

-         Γέροντα, εσείς την έχετε δει;

-         Ναι. Με πήρε Άγγελος Κυρίου και με πήγε. Και είδα πως είναι η κόλαση. Δεν μπορείς να φανταστείς τι γίνεται εκεί κάτω. Νομίζουνε όλοι ότι αυτά είναι παραμύθια.

Serbian Patriarch Leads Ecumenical Gathering

Serbian Patriarch Irenaeus led an ecumenical event on September 9th.  The event was organized by the Community of Saint Egidio, and international ecumenist organization.  The organization has been well known for organizing joint prayer and trans-religious syncretistic services since the Assisi gather of 1987.

Present at the event were:

Izidbegovich Bakir, the president of Bosnia and Herzegovina, Ivo Josipovic, President of the Republic of Croatia, Philip Vuyanovich, President of the Republic of Montenegro, the Prime Minister of the Republic of Cote d’Ivoire, Woman Aussies Kouadio, President of the Ministerial Council of Italy, Mario Monti, the Serbian Patriarch IrenaeusCardinal, Archbishop of Upper Bosnia and Sarajevo Vinko Pulich and the Grand Mufti of Bosnia and Herzegovina, Mustafa Tserich and president of the Jewish Community of Bosnia and Herzegovina James Finch.

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Δι΄ όλης της ιστορίας του ο άνθρωπος εμφανίζεται ως εν ιδιαίτερον είδος όντος, δια του ότι ακαμάτως αναζητεί την θεμελιώδη και κυρίαν αλήθειαν, εκείνην επί της οποίας στηρίζονται και δια την οποίαν υπάρχουν όλοι οι κόσμοι. Το πρόβλημα της αληθείας προσεπάθει να λύση ο άνθρωπος μυθολογικώς και φιλοσοφικώς και θεϊστικώς και πνευματιστικώς και υλιστικώς. Όμως δεν το έλυσε το πρόβλημα τούτο, διότι προσεπάθει να το λύση με τας κατηγορίας του καθαρού, του αυτονόμου και αθέου ουμανισμού. Μόνον εις το θαυμαστόν Πρόσωπον του Θεανθρώπου Χριστού απεκαλύφθη η όλη αιωνία Αλήθεια, χωρίς καμμίαν έλλειψιν. Και το πρόβλημα της αληθείας ελύθη με την εμφάνισιν της απολύτου Θείας Αληθείας εις τα όρια της ανθρωπίνης φύσεως. Δια τούτο εκ του στόματος του Θεανθρώπου Χριστού προήλθεν η πλέον θαρραλέα δήλωσις, την οποίαν ηδυνήθη ποτέ να δώση εν ανθρώπινον ον, η δήλωσις: «Εγώ ειμι η Αλήθεια» (Ιωάνν. 14, 6). Τούτο δε σημαίνει ότι ο Θεάνθρωπος Χριστός είναι η αλήθεια ως πρόσωπον εις όλην την θεανδρικήν αυτού πληρότητα και πραγματικότητα.     

          Συνεχίζεται.                               

Θέμα: Κανονική Παραίτησις Ιερέως Δημητρίου Ζέρβα.

Σεβασμιώτατε,

Παρακαλώ, να δεχθήτε την παραίτησίν μου από την εφημεριακήν θέσιν του Ιερού Ναού αγίου Δημητρίου χωρίου Χαραυγή επαρχίας Πυλίας, εις το οποίον υπηρέτησα έως σήμερον συνεχώς από τότε που με εχειροτονήσατε και με διωρίσατε εφημέριον. Εις την απόφασίν μου αυτήν κατέληξα μετά από υπόδειξιν του πνευματικού μου πατέρα, και μετά από πολλήν προσευχήν και περισυλλογήν. Η αιτία που με ωδήγησε εις την απόφασίν μου αυτή, είναι λόγοι πίστεως. Δεν μου ήταν δυνατό, να εξακολουθώ να υποκρίνωμαι, ότι υπηρετώ σαν ιερεύς μια εκκλησία που λέει ότι είναι ορθόδοξος, αλλά εγώ γνωρίζω προσέτι ότι εις την πραγματικότητα είναι βυθυσμένη εις το ψεύδος της αιρέσεως του οικουμενισμού και της ασεβείας προς τους Ιερούς Κανόνας της Ορθοδοξίας. Επιτρέψατέ μου Σεβασμιώτατε να σας εξηγήσω: όπως γνωρίζετε, πολύ καλύτερα από εμέ, κατ΄ επανάληψιν έχει γραφή εις τα εκκλησιαστικά έντυπα «ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει διολισθήσει εις την αίρεσιν του Οικουμενισμού, εφ΄ όσον δέχεται την θεωρία των κλάδων και ότι δήθεν δεν κατέχει όλην την αλήθειαν, αλλά θα πρέπει να ενωθή με όλες τις αιρετικές παρασυναγωγές της Δύσεως για να επανιδρύσουν όλαι μαζί την Εκκλησία του Χριστού» (εκκλησιαστική εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος κ.λ.π.)!   Πως συμφωνεί, Σεβασμιώτατε, αυτή η παραδοχή με το σύμβολον της πίστεως της εκκλησίας μας, όπου ομολογούμε ότι αυτή είναι «η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία»;  Όπως γνωρίζετε, πολύ καλύτερα από εμέ, πριν από ολίγων ετών και αντιπρόσωποι της εκκλησίας της Ελλάδος έλαβον μέρος και υπέγραψαν τις προδοτικές συμφωνίες του Σαμπεζύ και του Μπελεμέντ, με τις οποίες αναγνωρίζεται:  ότι τόσο οι Παπικοί, όσο και οι αιρετικοί Μονοφυσίται, ήσαν πάντα μέλη της Εκκλησίας και επομένως σώζονται οι πιστοί τους. Με αυτή την απόφασιν και πρακτικήν, ειπέτε μου Σεβασμιώτατε, που πηγαίνουν οι αφορισμοί του αγίου Φωτίου και της Συνόδου του, της Συνόδου επί αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, αλλά και οι προτροπές του Πατρο-Κοσμά (τον Πάπα να καταράσθε αυτός είναι η αιτία) κατά των αιρετικών Φραγκολατίνων;  Που πηγαίνουν οι κατάρες και τα αναθέματα κατά των αιρετικών Μονοφυσιτών της Αγίας Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου αλλά και των υπολοίπων, που επεκύρωσαν τις αποφάσεις της; Όπως γνωρίζετε, πολύ καλύτερα από εμέ Σεβασμιώτατε, οι διάφοροι Πατριάρχαι αλλά και εκπρόσωποι της εκκλησίας της Ελλάδος, όχι μόνο ανήκουν αλλά και συμμετέχουν ενεργά στο περιβόητο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (στην πραγματικότητα Παγκόσμιο Συνονθύλευμα Ε(Αι)ρετικών).  Με αποτέλεσμα να συμπροσεύχωνται με όλους τους αιρετικούς, με παπαδίνες και επισκοπίνες των αντιχρίστων Προτεσταντών, αλλά ακόμη και με σατανιστές (ινδιάνοι και ειδωλολάτρες) και αλλοπίστους (Μουσουλμάνους, Θιβετιανούς κλπ) στις περιβόητες συμπροσευχές της Ασίζης, της Καμπέρας του Χαράρε και οπουδήποτε αλλού! Οι Ιεροί Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, όπως γνωρίζετε πολύ καλύτερα από εμέ καθότι είσθε και εγκρατής Θεολόγος, όχι μόνο απαγορεύουν τις πράξεις αυτές αλλά και επιβάλλουν επιτίμια εις όσους τολμήσουν να παρακούσουν τις απαγορεύσεις τους αυτές. Σας υπενθυμίζω δειγματοληπτικά τον ΜΕ΄ Αποστολικό Κανόνα ο οποίος λέγει: «Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω»!  Καταλαβαίνετε, Σεβασμιώτατε, τους λόγους που μου επιβάλλουν την παραίτησιν από την εφημεριακή μου θέσιν, αλλά και την διακοπήν κάθε πνευματικής επικοινωνίας μαζί σας.  Οι λόγοι δεν είναι προσωπικοί, ούτε εκδήλωσις αχαριστίας προς το πρόσωπό Σας. Γιατί, αναγνωρίζω την αγάπη και την εμπιστοσύνη με τις οποίες με περιεβάλλατε το διάστημα αυτό της ιερατικής μου σταδιοδρομίας. Ως άνθρωπος και ως ιερεύς, προσεπάθησα να φανώ αντάξιος αυτής της εμπιστοσύνης Σας. Λόγοι, όμως, ανώτεροι συναισθημάτων, λόγοι σωτηρίας ψυχής, επιβάλλουν την ενέργειά μου αυτή. Σεις, Σεβασμιώτατε, δεν μπορείτε να αποχωρισθήτε από την εκκλησία σας για λόγους τους οποίους Σεις γνωρίζετε. Παρ΄ όλη την αγάπη που τρέφω στο πρόσωπό Σας, επιτρέψετέ μου να μη Σας μιμηθώ. Διότι η παραμονή σε κοινωνία μαζί Σας, εφόσον Σεις δεν διακόπτετε την κοινωνία με όλους όσους προανέφερα, θα έχει σαν αποτέλεσμα για μένα να βρεθώ εις το ίδιον κρίμα με όλους αυτούς που τας ενεργείας τους καταγγέλλω ανωτέρω. Φυσικά τοιαύτην πολυτέλεια δεν επιτρέπουν οι άγιοι Απόστολοι που με προστάζουν να φύγω της τοιαύτης κοινωνίας «Ει τις ακοινωνήτω, καν εν οίκω συνεύξηται, ούτος αφοριζέσθω» (Ι΄ Αποστολικός Κανόνας)!                                                                             
Σεβασμιώτατε, πιστεύω εις την διάκρισιν και κατανόησίν Σας εις το διάβημά μου αυτό, ότι δηλαδή προκρίνω να είμαι πιστός και ταπεινός δούλος του ουρανίου Κυρίου και Σωτήρος μου Χριστού, παρά των επιγείων αρχόντων και διατελώ με τον πρέποντα σεβασμόν.

Δημήτριος Ζέρβας Ιερεύς.

+π.Ιωάννης Σ. Ρωμανίδης : Ορθόδοξος και Βατικάνιος Συμφωνία περί Ουνίας Μπαλαμάντ Λίβανος, Ιούλιος 1993.

     68) Η ανοησία και η αφέλεια των Νεο-Ελλήνων συνίστατο εις την πεποίθησιν ότι οι δήθεν σύμμαχοι πραγματικά ήθελαν να στηρίξουν και να αποκαταστήσουν, αν όχι την Ρωμαϊκήν Μεγάλην Ιδέαν, τουλάχιστον την Αρχαίαν Ελληνικήν Μεγάλην Ιδέαν, αφού ήταν λάτρες των Αρχαίων Ελλήνων. Οι Έλληνες του 1912 ήταν τόσον φουσκωμένοι από την δήθεν αρχαιοελληνικήν λατρείαν των δήθεν συμμάχων τους που δεν κατάλαβαν πόσον πιό σπουδαίον ήταν δια την Δύσιν η ίδρυσις μιάς μη Ισλαμικής αλλά κοσμικής Τουρκίας από κάποιαν αποκατάστασιν της Αρχαίας Ελλάδος στην Μικράν Ασίαν. Το ότι οι δήθεν σύμμαχοι έδωσαν το δικαίωμα εις τους Ρωμαίους της περιοχής της Σμύρνης να αποκτήσουν την Ελληνικήν ιθαγένειαν είχε ως μοναδικόν σκοπόν να αγριεύσουν και να αναγκάσουν τους Τούρκους να ανατρέψουν το Οθωμανικόν και το Ισλαμικόν τους καθεστώς και να στραφούν στον Ατατούρκ δια να τους σώση από την καταστροφήν. Αλλά οι Τούρκοι Ισλαμισταί έπαυσαν να τρώνε το κουτόχορτο του Δυτικού Πολιτισμού και θα επιδιώξουν να ηγηθούν και να ενώσουν τα Ισλαμιστικά κινήματα του κόσμου και ασφαλώς θα επαναφέρουν το Χαλιφάτο.

Συνεχίζεται.

Ποιος «άδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα – ο οποίος αποκόπηκε δίκαια από το Άγιο Πνεύμα εξ αιτίας της αυθαδείας του, εναντίον του Θεού και των θείων Μυστηρίων – και θα γίνει με αυτόν τον τρόπο εχθρός του Θεού ;

«Έτι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα 

Ρώμης Βενεδίκτου …»

Τελικά ο Αντίχριστος Πάπας, μας έκανε όλους επάνω στον πλανήτη Ουνίτες!!!

Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

 Η αδελφή μας  "Anny" από την Λάρισα γράφει :

Το έτος 326 η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της Μ. Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Αγία Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού. Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας πού είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, πού ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε. Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, πού αποτελεί το κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου". 
(Ορισμένοι Συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 από τον βασιλιά Ηράκλειο, πού είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους).

Σταυρός ο φύλαξ πάσης της οικουμένης.
Σταυρός η ωραιότης της Εκκλησίας.
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα.
Σταυρός πιστών το στήριγμα.
Σταυρός Αγγέλων η δόξα, και των δαιμόνων το τραύμα.

Ο Σταυρός που δέχτηκε επάνω του το πανάχραντο Σώμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και που την ύψωσή του γιορτάζει η Ορθόδοξη εκκλησία αύριο, να σκεπάζει όλους μας από ορατούς και αοράτους εχθρούς.

Ιερά Μητρ. Πειραιώς Ανακοίνωσις:

᾿Εν Πειραιεῖ τῇ 12ῃ Σεπτεμβρίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ὁ Ἐντιμότατος κ. Φώτης Κουβέλης, Πρόεδρος τοῦ κόμματος τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. καί ὁ κομματικός σχηματισμός του ἐμμένει μετά πείσματος μεταξύ τῶν ἰσοδυνάμων μέτρων 4,4 δισεκατομμυρίων Εὐρώ τά ὁποῖα προτείνει διά τήν ἀντικατάσταση ἐπιλογῶν τοῦ πακέτου τῶν 11,6 δισεκατομμυρίων Εὐρώ πού ἀπαιτεῖ ἡ Τρόϊκα γιά νά συνεχίση τό πρόγραμμα στήριξης τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας μέ τήν παροχή τῆς ἑπομένης δόσεως, νά συμπεριλαμβάνη ὡς ἰσοδύναμο μέτρο τήν πληρωμή κατά 50% τῆς μισθοδοσίας καί τῶν συντάξεως τῶν Κληρικῶν ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀναφέρων χαρακτηριστικῶς γιά νά δημιουργηθῆ καί ἡ σχετική ἀτμόσφαιρα, ὅτι ὁ Προϋπολογισμός τοῦ Δημοσίου θά ἐλαφρυνθῆ κατά 132 ἑκατομμύρια Εὐρώ.

Ἐπ’ αὐτῆς τῆς συνεχῶς προπαγανδιζομένης προτάσεως τῆς ΔΗΜ.ΑΡ. ἔχομε νά παρατηρήσωμε τά κάτωθι:

 1. Ἡ ΔΗΜ.ΑΡ. συνεστήθη ὡς κόμμα ἀριστεροῦ πολιτικοῦ λόγου, πού ἀποδέχεται στήν ἱδρυτική της διακήρυξη τόν Εὐρωπαϊκό προσανατολισμό τῆς Χώρας καί φυσικά τό Εὐρωπαϊκό κεκτημένο καί τίς συνταγματικές προβλέψεις καί τά ἀνθρώπινα δικαιώματα.

 2.  Ὁ ἐγκρατής περί τήν νομική ἐπιστήμη κ. Κουβέλης γνωρίζει καλῶς ὅτι ἡ μισθοδοσία τοῦ ἱεροῦ Κλήρου τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, δέν ἀποτελεῖ χαριστική πρᾶξι ἤ ἔστω πρᾶξι ἀναγνώρισης τῆς μοναδικῆς συμβολῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν διατήρησι τῆς ἐθνικῆς ἰδιοπροσωπείας καί στήν διάσωσι τῆς ἐθνικῆς ταυτότητος κάτω ἀπό τῶν 500 ἐτῶν βάναυσο, ἐγκληματικό ὀθωμανικό καί ἰσλαμικό ζυγό, ἀλλά ἀποτελεῖ 

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος.

Αναμφιβόλως, το πρόβλημα του καλού και του κακού είναι ένα από τα πλέον δύσκολα και πλέον βασανιστικά προβλήματα δια την ανθρωπίνην συνείδησιν. Αλλά και αυτό το πρόβλημα ελύθη τελικώς και αποτελεσματικώς μόνον εν τω Προσώπω του Θεανθρώπου Χριστού. Και ελύθη ουχί δια λόγων, ουχί θεωρητικώς ή διαλεκτικώς, αλλ΄ ουσιαστικώς, πραγματικώς, θεανθρωπίνως. Διότι ο Θεάνθρωπος Ιησούς εις όλην την ζωήν Του εφανερώθη ως η ενσάρκωσις, ως η ενανθρώπησις του απείρου, του υπερτελείου και απολύτου Αγαθού. Ούτε ο πλέον διορατικός οφθαλμός θα ηδύνατο να εύρη το ελάχιστον κακόν εν Αυτώ, διότι Αυτός «αμαρτίαν ουκ εποίησεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού» (Α΄ Πέτρ. 2, 22).                                                                                                                                      Η ανθρωπίνη γνώσις έχουσα ενώπιόν της, εν τω Προσώπω του Θεανθρώπου Χριστού, το απόλυτον θείον Αγαθόν εις τα όρια της ανθρωπίνης υπάρξεως γνωρίζει δια πρώτην φοράν δι΄ Αυτού, όπως και η ανθρωπίνη καρδία αισθάνεται πάλιν δι΄ Αυτού και κατά τρόπον συγκεκριμένον, τι είναι το αγαθόν και τι το κακόν. Το αγαθόν, το αιώνιον αγαθόν, είναι παν ό,τι ο Χριστός είναι εις την θεανθρωπίνην πραγματικότητά Του, παν δηλ. το θεανθρώπινον. Ως Μόνος αναμάρτητος και παντοδύναμος, ο Κύριος Ιησούς Χριστός έδωσε τας θείας ενεργείας της χάριτος εις την ανθρωπίνην φύσιν δια να δυνηθή αύτη να αυξάνη μέχρι τελειότητος εις το θείον αγαθόν και να νικήση τελείως την αμαρτίαν και το κακόν. Δια τούτο ο Θεάνθρωπος Ιησούς είναι η μεγίστη αξία εις όλους τους κόσμους, εις τους οποίους κινείται ανθρωπίνη σκέψις και αίσθησις.   

          Συνεχίζεται.                                                                            

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ

Σήμερα, ἀγαπητοί μου χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἡ ἑορτή αὐτή εἶναι πολύ μεγάλη, ἀφοῦ γιά τήν ἑορτή αὐτή μᾶς προετοίμασε ἡ Ἐκκλησία μας 40 ἡμέρες πρίν, μέ τήν ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως, στίς 6 Αὐγούστου.

Συνδέεται ἡ μία ἑορτή μέ τήν ἄλλη, γιατί ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ, ὅπου φαίνεται ἡ θεϊκή Του δόξα, ἔγινε λίγο πρίν ἀπό τό Πάθος Του, γιά νά δειχθεῖ ὅτι Αὐτός πού θά πάθει δέν πάσχει ἀπό ἀδυναμία, γιατί εἶναι Θεός, ἀλλά πάσχει ἑκούσια γιά τήν σωτηρία μας, γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μας. Τόν σύνδεσμο αὐτόν τῶν δύο ἑορτῶν, τῆς σημερινῆς καί τῆς Μεταμορφώσεως, τόν ἐκφράζει ἡ Ἐκκλησία, μέ τό ὅτι κατά τήν ἑορτή αὐτή, 6 Αὐγούστου, ψάλλεται ἡ Καταβασία «Σταυρόν χαράξας Μωσῆς».

Γιά τόν Σταυρό θέλω νά σᾶς πῶ λίγα λόγια, ἀδελφοί μου, καί παρακαλῶ δῶστε προσοχή σέ μιά σύντομη διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τό ἱερό μας αὐτό Σημεῖο.

H συνέχεια, ‘’κλικ’’ πιο κάτω στο: Read more