Το ταξίδι στη “Μάλτα” -- Του Αλεξάνδρου Καλόμοιρου(1931-1990)

Επειδή δεν μπορούμε να είμαστε χριστιανοί σαν άτομα αλλά μόνον σαν Εκκλησία σημασία καίρια έχει όχι μόνον η δική μας πίστη να είναι αληθινή αλλά και αυτή των αδελφών και των πατέρων μας. Το ποικιλόπιστο άθροισμα δεν έχει σχέση με την Εκκλησία του Χριστού  που είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος. Στην Εκκλησία υπάρχει μία πίστη, η αληθινή, και συμφωνία όλων στην Ορθοδοξία και ομόνοια. Δεν το νοιώθουν, άραγε, αυτό οι ευσεβείς και καλοπροαίρετες ορθόδοξες ψυχές; Αλλά τότε τι είναι αυτό που τις συγκρατεί μέσα σ΄ αυτό το όζον σύμπλεγμα της ψευτιάς; Είναι το ότι δεν βλέπουν που να πάνε. Γιατί δυστυχώς καμιά οργανωμένη Εκκλησία σήμερα δεν έχει  εχέγγυα πιστότητας στη γνήσια Πατερική Ορθοδοξία, αφού φυσικά Ορθοδοξία δεν είναι μόνον η τήρηση του ακενοτόμητου εορτολογίου. Γιατί όμως αισθάνονται οι χριστιανοί τόσο πολύ έντονα την ανάγκη να καταφύγουν οπωσδήποτε σε μια διοικητικά οργανωμένη Εκκλησία; Αυτό γίνεται γιατί η ιστορία έχει μεγάλη δύναμη στην ψυχή μας. Eπειδή την Εκκλησία μέσα στους αιώνες, την γνωρίσαμε οργανωμένη σε Πατριαρχεία και σε Συνόδους την ταυτίσαμε με την οργάνωσή της αυτήν, ξεχνώντας ότι κατά την διάρκεια των αιρέσεων, η οργάνωση αυτή χανόταν για τους Ορθοδόξους και γινόταν το όπλο της κακοδοξίας εναντίον τους. Όμως στους αποκαλυπτικούς καιρούς που ζούμε έχουμε αφήσει πια πίσω την ιστορία και μπήκαμε στην Εσχατολογία.

----------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Τό ἐξαιρετικόν αὐτό κείμενον ἐγράφη πρό 35ετίας περίπου. Γιά τότε, ἴσως γιά μερικούς (ὅσους δέν ἐγνώριζαν τά ἐκκλησιαστικά) ἐφάνταζεν ὡς ὑπερβολικόν. Σήμερα, ὅμως, τό κείμενον αὐτό ἰσχύει 1000 φορές περισσότερον, καθότι οἱ Οἰκουμενισταί ἔχουν πλέον πλήρως ἀποδειχθῆ ὡς φανατικοί ἐχθροί τοῦ Χριστοῦ, τοὐτέστιν Σατανισταί. Οἱ ἐν γνώσει κοινωνοῦντες μέ αὐτούς κολάζονται!

Αθανάσιος Σακαρέλλος, θεολόγος:

…Ένας από τους λόγους ήταν, ο προβληματισμός του Σίλβερ, για την Ορθοδοξία του γέροντα Σωφρονίου του Έσσεξ, 1ον, για το περίφημο μικτό μοναστήρι, ανδρών και γυναικών! 2ον, για την διακοινωνία του μοναστηρίου με τους παν-οικουμενιστάς της εν Γαλλία ECOF, 3ον για την μηδέποτε αναφορά του γέροντα Σωφρονίου εναντίον της σατανικής ομοιοπαθητικής που εφήρμοζε η μονή του στο Άγιο Όρος (Ι. Μ. Παντελεήμονος), και 4ον, αν και ο γέροντας Σωφρόνιος έζησε τα πιο μεστά χρόνια του, την εποχή που ο οικουμενισμός έκανε θραύση επί Αθηναγόρου, σε κανένα συγγραφικό έργο του, κάνει αναφορά εναντίον του οικουμενισμού προς οφειλομένη προστασία του ποιμνίου του, αν ο ίδιος φυσικά ήταν εναντίον του οικουμενισμού. 

Στόν υβριδικό κόσμο τού σήμερα -- Σχόλιο του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη

Αγαπητοί διαδικτυακοί φίλοι, καλημέρα σας. Να έχετε ειρήνη , χαρά και υγεία.

Να γνωρίζετε ότι ο κάθε είδους φόβος που ενσταλάζει η τηλεόραση και οι πάτρωνες της μέσα στις ψυχές μας, όσο φοβερός και τρομερός και αν παρουσιάζεται ως φόβος για την υγεία, για την οικονομία, για την ενέργεια , για τη πείνα, για τη δίψα , για τον εξανδραποδισμό από τους εχθρούς μας, για τη κλιματική αλλαγή, για τα ακραία καιρικά φαινόμενα και για οτιδήποτε άλλο, αυτός ο οποιοσδήποτε κατευθυνόμενος φόβος, που σκοπό έχει να γίνουμε άβουλα πειθήνια "ανθρωπάκια" στις εντολές της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης και όχι στις εντολές του Χριστού. ( … ) Όσο φοβερός και τρομερός και αν παρουσιάζεται, στην ουσία είναι ένας γίγαντας με ατροφικά πόδια, δυσκίνητος και αργός, που ίσα - ίσα στηρίζουν το απατηλό πελώριο σώμα του. Δεν μπορεί να καταδιώξει τις ψυχές που είναι αφιερωμένες στο Χριστό, γιατί η δύναμη του Χριστού φανερώνεται πάντα μέσα στις αδυναμίες μας. ( … ) Ο φόβος που κυριαρχεί σήμερα μέσα στις ψυχές μας ήταν άγνωστος στους αρχαίους προγόνους μας, κι ας ήταν ειδωλολάτρες. Διαβάστε την αρχαία Ελληνική Ιστορία, αλλά και τη Μυθολογία, και θα το διαπιστώσετε. ( … ) Το τραγικό είναι στα σημερινά χρόνια, ότι όσο πιο πολύ μορφωνόμαστε , όσο πιο πολλά πτυχία αποκτούμε, τόσο πιο πολύ φοβόμαστε για τα πάντα! Επειδή πρέπει να μας φοβίσουν για κάθε τι, επειδή πρέπει να φοβόμαστε για τη ζέστη, για το κρύο, για τη βροχή, για το χιόνι; Καταντήσαμε να φοβόμαστε ακόμη και για τις ευλογίες που μας στέλνει ο Θεός, ενώ αποδεχόμαστε με ευχαρίστηση τις κατάρες του διαβόλου! Γι΄ αυτό οι απειλές τους αυξάνονται μέρα με την ημέρα ( … ) Γι΄ αυτό έχουμε γίνει το παίγνιο τους. Όμως θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο γίγαντας φόβος εξαφανίζεται, όταν τον δούμε με τα μάτια της πίστης μας στο Χριστό!

Κωνσταντίνος Στρατής
(Από ιστοσελίδα φέησμπουκ Κωνσταντίνος Στρατής)
https://www.facebook.com/100027069530507/posts/pfbid0XNnyBrnYrGHsXTkeFzKbtse5nDPEwD3woQjEPeDNSsUetBCeQD7Rh6ri3j6HAHqDl/

Σχόλιο Κυπριανός Χ.
Αυτό που περιγράφεις ορθά αγαπητέ Κωνσταντίνε, μέ άλλες λέξεις λέγεται "ο υβριδικός κόσμος όπου ζούμε σήμερα". Θά περιοριστώ νά εξηγήσω τήν λέξη "υβρίδιο" καί "υβριδικός", επειδή νομίζω ότι τήν χρησιμοποιούν πολλοί, χωρίς νά μάς λένε τί ακριβώς σημαίνει.

Λοιπόν, ανεξάρτητα τί λέγουν τά σύγχρονα λεξικά τής ελληνικής γλώσσας, η λέξη αυτή δέν περιέχεται στά παλαιότερα, πχ τό Ορθογραφικό Ερμηνευτικό Λεξικό Δημητράκου. Είναι προφανώς δανεισμένη λέξη από τήν αγγλική. Η προέλευσή της όμως έχει ρίζα ελληνική καί είναι η λέξη "ύβρις", όπου τό επίθετο αυτής είναι η λέξη "υβριστικός". Οι Αγγλοσάξονες στή θέση τού "στ" βάζουν τό δέλτα (δ) ή ντί (d). Έτσι μάς προκύπτει η λέξη hybrid τήν οποία εμείς κάνουμε "υβρίδιο" καί "υβριδικός", χωρίς νά αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται περί ύβρεως. Σημειώνω ότι κατά τήν Βικιπαίδεια η λέξη "υβρίδιο" έχει ως ακολούθως :

"Υβρίδιο είναι το αποτέλεσμα της διασταύρωσης δύο γενετικά ανόμοιων ατόμων, τα οποία όμως εκφράζουν κάποιο κοινό χαρακτηριστικό με διαφορετικό τρόπο. Πιο συγκεκριμένα, αφορά την ανάμιξη μέσω εγγενούς αναπαραγωγής, δύο ζώων ή φυτών από διαφορετικές ράτσες, ποικιλίες, είδη ή γένη."

Όπως καταλαβαίνεις, πρόκειται γιά μία μή φυσική δημιουργία κατόπιν ανθρώπινης (Γενετική) παρέμβασης, η οποία ουσιαστικά συνιστά ύβρι.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης : Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Το θέμα της κοινωνίας με τους αιρετικούς, ως και της εν συνεχεία κοινωνίας με τους κοινωνούντες, οι οποίοι με την πράξη τους αυτή αποβαίνουν ακοινώνητοι, είναι το μείζον και επείγον θέμα στην σημερινή εκκλησιαστική ζωή. Το εκκλησιαστικό σώμα νοσεί επικίνδυνα· υπεύθυνοι για την νόσο είμαστε όλοι, όχι μόνον οι κοινωνούντες με τους ετεροδόξους, αλλά και όσοι κοινωνούμε με τους κοινωνούντες· η εκτροπή και η παράβαση μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την μόλυνση του περιβάλλοντος, η οποία δεν περιορίζεται στον προκαλούντα την μόλυνση. Μνημονεύοντας τους πατριάρχες, αρχιεπισκόπους και επισκόπους στις ιερές ακολουθίες, συμμετέχουμε στην οικουμενιστική αποστασία.

Mητροπολίτης Φιλάρετος της Εκκλησίας των Ρώσων της Διασποράς:

Αὐτὸ τὸ ὁποῖο προηγουμένως ἦταν ἰδίωμα τῶν ξεπεσμένων γυναικῶν, οἱ ὁποῖες, στὴν ἐνάσκησι τοῦ ἐπαισχύντου ἐπαγγέλματός τους ἐνεδύοντο προκλητικὰ γιὰ νὰ προκαλέσουν αἰσθησιακὰ τοὺς ἄνδρες, ἔχει πλέον γίνει ἡ μόδα καὶ κανόνας ἀκόμη καὶ γιὰ σεμνές γυναίκες, οἱ ὁποῖες σὲ πολλὲς περιπτώσεις δὲν λαμβάνουν κἄν ὑπ᾿ ὄψιν τους τὸ νόημα καὶ τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς μόδας ποὺ τὶς ἐσκλάβωσε.῎Αν ἡ ἐλαχιστοποίησις τοῦ μάκρους τοῦ φορέματος ἤ ὁ ἰδιαίτερος τονισμὸς τῶν «γραμμῶν» τοῦ σώματος ἀντιτίθενται πρὸς τὴν σεμνότητα, ἡ ὁποία θὰ πρέπει γενικὰ νὰ στολίζη τὶς Χριστιανὲς γυναῖκες, τότε ἀκόμη πιὸ ἀκατάλληλη εἶναι ἡ ἐμφάνισίς τους μὲ τέτοιου εἴδους ἐνδυμασία στὸν Ναὸ τοῦ Θεοῦ.

Ποιοι προσκυνούν την εικόνα του Αντιχρίστου χωρίς καν να το υποψιάζονται - π .Αθανάσιος Μυτιληναίος

 

Άγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) : Άνθρωπος και Θεάνθρωπος

Από τους βίους των Αγίων γνωρίζομεν ότι ο άνθρωπος είναι μία ύπαρξις με τας πλέον μεγάλας διαστάσεις : εκτείνεται από του διαβόλου μέχρι του Θεού, και δύναται να γίνη και Θεός κατά χάριν, και διάβολος κατά την ελευθέραν βούλησίν του. Μέσα εις κάθε αμαρτίαν υπάρχει και ολίγον τι του διαβόλου. Δια της φιλαμαρτίας και της εκουσίας και επιμόνου παραμονής εις την αμαρτίαν ο άνθρωπος βαθμιαίως διαβολοποιείται, μεταβάλλεται βαθμιαίως εις διαβολάνθρωπον και δημιουργεί θεληματικώς την κόλασιν δια τον εαυτόν του. Διότι κάθε αμαρτία είναι μία μικρή κόλασις. Αντιθέτως, μέσα εις την Εκκλησίαν του Χριστού, δια των Αγίων Μυστηρίων και των αγίων ευαγγελικών αρετών, ο άνθρωπος πληρούται με τον Θεάνθρωπον Χριστόν, ενδύεται τον Χριστόν, και μεταμορφώνεται βαθμιαίως εις άνθρωπον χριστοφόρον και χριστοειδή, «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφεσ  Δ:13, Κολ: Α:28). Γίνεται βαθμηδόν θεάνθρωπος κατά χάριν και κατ’ αυτόν τον τρόπον αποκτά μέσα εις την ψυχήν του τον Παράδεισον. Διότι εκάστη αγία ευαγγελική αρετή είναι μικρός παράδεισος δια την ψυχήν.

Είναι η Ελλάδα εις θέσιν να μετανοήσει;

Ο μακρόθυμος Θεός μας, περιμένει την μετατροπή, την αλλαγή της καρδιάς μας, την μετάνοιά μας. Σαν τα Σόδομα γίνεται εκείνη η τοπική κοινωνία στην οποία εστιάζεται η βδελυγμία των αιρετικών δογμάτων του Οικουμενισμού, και ο ανήθικος τρόπος ζωής. Ο Λωτ προειδοποίησε τους γαμπρούς του δια την επερχόμενη Κρίση αλλά εχλευάσθη από αυτούς. Και οι γαμπροί του εκάησαν μαζί με όλους τους Σοδομίτες. Επίσης έχουμε το παράδειγμα της Νινευή. Οι Νινευίτες μετενόησαν και η κρίσις του Κυρίου ανεβλήθη. Αλλά η Ελλάδα;  Είναι η Ελλάδα  εις θέσιν να μετανοήσει; Η Ελλάδα  στην  οποία δεν υπάρχει καν συναίσθηση ανάγκης για μετάνοια;

Μακρυγιάννης:

Καί ἐπῆγα πάλιν εἰς τούς φίλους μου τούς Ἁγίους. Ἄναψα τά καντήλια καί ἐλιβάνισα λιβάνιν καλόν ἁγιορείτικον. Καί σκουπίζοντας τά δάκρυά μου τούς εἶπα: "Δέν βλέπετε ποῦ θέλουν νά κάνουν τήν Ἑλλάδα παλιοψάθα; Βοηθεῖστε, διότι μᾶς παίρνουν, αὐτοί οἱ μισοέλληνες καί ἄθρησκοι, ὅ,τι πολύτιμον τζιβαϊρικόν ἔχομεν….

Ενημέρωση -- του ιατρού Κυπριανού Χριστοδουλίδη

https://drive.google.com/file/d/1N1TcJYx2Hd6KHfW2xnrYU_wbHS0gb1vS/view?usp=sharing

 

Οι εντολοδόχοι και το τίμημα κλοπής του ελαχίστου

 

Οι λειτουργοί της διαφθοράς και της απώλειας

«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν...».

Προλογικό

Απεβίωσε πρόσφατα ο καθηγητής Εντατικής Θεραπείας τής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ κ. Σεραφείμ Νανάς. Πολλοί, όπως καί ο γράφων, θά τού ευχήθηκαν τό γνωστό τής Νεκρώσιμης Ακολουθία «Εἰς τὴν κατάπαυσίν σου, Κύριε, ὅπου πάντες οἱ Ἅγιοί σου ἀναπαύονται». Ωστόσο, παραμένει σέ εκκρεμότητα ένα θέμα. Είναι αυτό τού “εγκεφαλικού θανάτου” καί τών συναφών Μεταμοσχεύσεων, όπου καί, στίς 27 Μαρτίου 2013, έγραφα τά εξής, έχοντας αφορμή ένα απόσπασμα από τό άρθρο του.

Ενημέρωση -- Απο τον ιατρό Κυπριανό Χριστοδουλίδη

Γιά όσους έχουν Skype, συζήτηση περί εκτρώσεων. Άν έχετε Skype σέ υπολογιστή ή smart phone, πιέσετε τόν σύνδεσμο καί ανοίξει, τότε Πιέστε εκεί που λέει "Άνοιγμα". Θά δείτε καί θά ακούσετε ότι ειπώθηκε. Δέν έχει βγεί ακόμη στό Yutube, δέν ξέρω καί άν βγεί.

 

https://join.skype.com/zjbjOPMz108E

π. Θεόδωρος Ζήσης:

«Ἔγ­γα­μος ἱ­ε­ρε­ύς, μοῦ εἶ­πε: “Προ­τι­μῶ νὰ καλ­λι­ερ­γῶ τὰ χω­ρά­φι­α μου, ὡς ἁ­πλὸς ἀ­γρό­της, καὶ νὰ κρα­τή­σω τὴν πί­στη μου, πα­ρὰ νὰ συ­νερ­γή­σω στὴν κατεδάφισή της καὶ νὰ πά­ω στὴν κό­λα­ση μα­ζὶ μὲ τὸν πα­τρι­άρ­χη καὶ τοὺς ἐ­πι­σκό­πους”­.­.. Αὐ­τὰ ποὺ εἶ­πε ὁ ὀ­λι­γο­γράμ­μα­τος ἱ­ε­ρεὺς .­..ἐκ­φρά­ζουν τὴν δι­α­χρο­νι­κὴ συ­νε­ί­δη­ση τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας γι­ὰ τὴν στά­ση ὅ­λων τῶν πι­στῶν καὶ τῶν λα­ϊ­κῶν ἀ­πέ­ναν­τι τῶν ἐ­πι­σκό­πων καὶ τῶν πρε­σβυ­τέ­ρων σὲ πε­ρί­πτω­ση ποὺ δὲν ὀρ­θο­το­μοῦν τὸν λό­γο τῆς ἀ­λη­θε­ί­ας, ἀλ­λὰ ἐ­νι­σχύ­ουν τὴν αἵ­ρε­ση καὶ τὴν πλά­νη».

Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί.

Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν. Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ' όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων, και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας και να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας. Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς  μας «δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, που εμαρτύρησαν ματαίως και προ του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13^ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα. Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πυρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν! 

Του Σταυρού: Τι γιορτάζουμε και γιατί - Η θαυματοποιός δύναμή του

Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδοξίας. Η τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Οι επιστολές του Αποστόλου Παύλου είναι γεμάτες από χωρία στα οποία εξαίρεται ο ρόλος του Σταυρού για τη σωτηρία του κόσμου. Το γεγονός ότι οι κατακόμβες είναι γεμάτες από χαραγμένους σταυρούς αποδεικνύει ότι οι διωκόμενοι χριστιανοί θεωρούσαν τους εαυτούς τους τύπους του αδίκως παθόντος Κυρίου Ιησού Χριστού. Το ιερό αυτό σύμβολο τους εμψύχωνε και τους έδινε τη δύναμη του μαρτυρίου.

π. Γεώργιος Μεταλληνός - Ἡ ὀρθὴ «Χριστολογία» ἐξασφαλίζει τὴ σωτηρία

Τὸ ἐρώτημα τοῦ Χριστοῦ πρὸς τοὺς Μαθητές Του «τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι;» (Ματθ. 16, 16) ἔθεσε ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Ἂν τὸ ἐρώτημα αὐτὸ δὲν ἀπαντηθεῖ ὀρθά, στὰ ὅρια δηλαδὴ τῆς αὐθεντικῆς «Χριστολογίας», δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει γιὰ τὸν ἄνθρωπο δυνατότητα σωτηρίας.

Συχνὰ δὲ πλαστογραφεῖται τὸ Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Ὅλες οἱ «χριστολογικὲς» αἱρέσεις προσφέρουν ἕνα ἀνύπαρκτο Χριστό, τελείως ἄσχετο μὲ Ἐκεῖνον ποὺ σαρκώθηκε γιὰ τὴ σωτηρία μας: Δοκητισμός, Ἀρειανισμός, Νεστοριανισμός, Μονοφυσιτισμός, Μονοθελητισμός, Μονοενεργητισμός, ὡς τὶς σημερινὲς πλαστογραφίες τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, τῶν Σαηεντολόγων κ.ἄ. Ὁ ὑποθετικὰ ἀποδεκτὸς Χριστὸς δὲν εἶναι ὁ Χριστὸς τῆς ἱστορίας, ἀλλὰ τῆς πλάνης καὶ μεταφυσικῆς φαντασίας.

 

Οι Αγιορείτες μοναχοί το 1273 απαντούν με τον «Τόμο» του Ιασίτου Ιώβ:

......πως είναι λοιπόν νόμιμο και θεάρεστο να ενωθούμε με εκείνους από τους οποίους αποκοπήκαμε δίκαια και κανονικά , εφόσον παραμένουν αμετάβλητα στις αιρέσεις τους; Εάν το δεχθούμε αυτό ανατρέπουμε μονομιάς τα πάντα και καταργούμε την Ορθοδοξία ...... Ποιος «άδης» θα εκφωνήσει το μνημόσυνο του πάπα – ο οποίος αποκόπηκε δίκαια από το Άγιο Πνεύμα εξ αιτίας της αυθαδείας του, εναντίον του Θεού και των θείων Μυστηρίων – και θα γίνει με αυτόν τον τρόπο εχθρός του Θεού ; Διότι αν ακόμη και ο απλός χαιρετισμός, μας καθίστα κοινωνούς των πονηρών έργων αυτού που χαιρετάμε , πόσο μάλλον η μνημόνευσης του, εκφώνως, και μάλιστα την στιγμή που αντικρίζουμε με φρίκη τα θεία Μυστήρια ; Αν αυτός ο Ίδιος που βρίσκεται μπροστά μας είναι η Αυτοαλήθεια , πως είναι δυνατό να ανεχθεί ένα τόσο μεγάλο ψεύδος , το να συγκατατάσσεται δηλαδή ο πάπας μεταξύ των λοιπών Ορθοδόξων πατριαρχών ; Μήπως θα παίξουμε θέατρο κατά τον καιρό των φρικτών Μυστηρίων ; Και πως θα τα ανεχτεί αυτά η ψυχή του Ορθοδόξου και δεν θα απομακρυνθεί αμέσως από την εκκλησιαστική κοινωνία αυτών πού τον μνημόνευσαν και δεν θα τους θεωρήσει ιεροκαπήλους ; Άλλωστε η Ορθόδοξη Εκκλησία του Θεού δεχόταν από παλιά την αναφορά του ονόματος του αρχιερέως ενώπιον των Αγίων Μυστήριων ως τελεία συγκοινωνία....

Η προφητεία του Αββά Παμβώ προς μαθητήν του

…Σου λέγω και τούτο Τέκνον μου, ότι θα έρθει καιρός, οπόταν οι χριστιανοί θα προσθέτουν και θα αφαιρούν και θα μεταβάλουν τας βίβλους των Αγίων Ευαγγελίων και των Αγίων Αποστόλων και των Θεσπέσιων Προφητών και των Ιερών Πατέρων και θα μαλακώνουν τας Αγίας Γραφάς και θα γράφουν τροπάρια και άσματα και λόγους τεχνολογικούς. Και ο νους των θα ξεχυθεί εις αυτούς, θα απομακρυνθούν δε από τα Θεϊκά πρότυπα. Και δια τούτον τον λόγον οι Άγιοι Πατέρες είχαν προαναγγείλει ότι οι μονασταί της ερήμου πρέπει να γράφουν τους βίους των Πατέρων όχι επάνω εις μεμβράνας, αλλά επάνω εις χάρτινους διφθέρας, διότι η ερχόμενη γενεά θα τους μεταβάλλει σύμφωνα με την δική των αρέσκεια. Όθεν και το κακό που μέλλει να προέλθει θα είναι φρικτόν. Κατόπιν λέγει ο μαθητής:                                                                                                                       

-Ώστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται να αλλάξουν οι παραδόσεις και τα έθιμα των Χριστιανών; Μήπως δεν θα υπάρχουν πλέον ιερείς εις την Εκκλησίαν αφού θα βαδίσει προς αυτό το κατάντημα; Τότε ο αββάς εσυνέχισεν:                                                                                                                                          

-Εις τους καιρούς εκείνους πλέον, θα κρυώσει η αγάπη του Θεού από τις περισσότερες ψυχές και θα πέσει θλίψις μεγάλη εις τον κόσμον.                                                                                     

Το ένα έθνος θα ρίχνεται εναντίον του άλλου. Οι λαοί θα μετακινούνται από τους τόπους των.          

Οι άρχοντες θα ανακατωθούν, οι ιερωμένοι θα το ρίξουν εις την αναρχίαν, οι δε μοναχοί θα ξεκλίνουν εις την αμέλειαν.                                                                                                                       

Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες θα θεωρούν ανάξιον πράγμα να φροντίζουν για την σωτηρίαν τόσον της ιδικής των ψυχής, όσον και του ποιμνίου των και θα περιφρονούν παντελώς ένα τοιούτον ζήτημα.                                                                                                                                                   

Όλοι θα δείχνουν προθυμίαν και δραστηριότητα προ πάντων δια τα τραπέζια και διά τας ορέξεις των. Θα είναι οκνηροί εις τας προσευχάς και πρόχειροι εις τας κατακρίσεις. Τους βίους και τας διδαχάς και τα παραδείγματα των αγίων Πατέρων δεν θα ενδιαφέρονται μήτε να τα μιμηθούν, μήτε καν να τα ακούσουν, αλλά μάλλον θα κατηγορούν και θα λέγουν ότι, εάν εζούσαμε και μεις εις εκείνα τα χρόνια, έτσι θα συμπεριφερόμεθα. Οι δε αρχιερείς θα υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς της γης. Και θα λύνουν τις διάφορες υποθέσεις, βγάζοντες από πολλές μεριές δώρα και απολαβές λογιών λογιών για λογαριασμό των.                                                                                                                                                         

Τον πτωχόν δεν θα τον υπερασπίζουν, θα θλίβουν τας χήρας γυναίκας και θα καταπονούν τα ορφανά. Αλλά και εις τον λαόν θα εισχωρήσει ασωτία.                                                                         

Οι περισσότεροι δεν θα πιστεύουν εις τον Θεόν, θα μισούνται αναμεταξύ των και θα αλληλοτρώγονται ωσάν τα θηρία, θα κλέπτουν ο ένας τον άλλον και θα μεθύουν και θα περπατούν ωσάν τυφλοί.                                                                                              

Τέλος ξαναρωτά ο μαθητής:                                                                                              

-Τι λοιπόν πρέπει να κάνει κάποιος σε κείνη την περίστασιν;                                                           

Και ο Γέρων Παμβώ απεκρίθη:                                                                                        

-Τέκνον μου, εις εκείνους πλέον τους καιρούς, όποιος αν ημπορέσει να σώσει την ψυχή του και να παρακινά και τους άλλους δια να σωθούν, αυτός θα ονομασθεί μέγας εις την βασιλείαν των Ουρανών.

ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ -- ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ

  Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη εὐλογία, ἀπό τό νά ἔχουμε τήν δυνατότητα, νά ὀνομάζουμε τόν Θεό, Πατέρα. Εὐλογία νά ἔχουμε παντοκράτορα Ἰησοῦ Χριστό Σωτῆρα. Πῶς μποροῦμε νά δοξάζουμε τόν Τριαδικό Πατέρα μας; Μά ὅπως ἀκριβῶς ὁ Θεάνθρωπος Χριστός. « Ἐγώ σέ ἐδόξασα ἐπί τῆς γῆς », λέει ὁ Ἰησοῦς. Καί ὁ Πατέρας ἀντιδοξάζει τόν Υἱόν, δίνοντάς Του τήν ὑποταγή τῶν πάντων « ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καί ἐπί γῆς», « πᾶσαν τήν κρίσιν δέδωκε τῷ Υἱῷ ». Ὁ Μεσσίας δέν μπορεῖ νά ἀρνηθεῖ τόν ἑαυτό Του. Τώρα ἄν οἱ ἄνθρωποι ἀρνοῦνται νά σηκώσουν τόν Τίμιο Σταυρό Του καί πεθαίνουν ἄδοξα καί μέ πόνο, εἶναι δική τους ὑπόθεση. Ἡ εὕρεσις καί ὕψωσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ πού ἑορτάζουμε σήμερα ἀδελφοί μου, εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξις τῆς σταυρωμένης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί Πατρός, ὅπως ἐπίσης καί ἡ φανερή παρουσία καί ἀέναος φροντίδα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιά ὅλους ὅσους θελήσουν νά ζοῦν στήν ὑπακοή καί στό θέλημά Του « ὅλην τήν ἡμέρα θανατούμεθα ».

ΜΙΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΑΠΕΙΝΟΥ ΛΕΥΊΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Κύριε Διευ/τά Ορθοδόξου λόγου της Αληθείας, μαχητικής Εφημερίδος ''ΑΓΩΝΑΣ'', κ. Τριαντάφ. Τασιόπουλε,

    Μέ οδυνηρή έκπληξη-διάβασα στο φύλλο αριθ. 298, Απρίλιος 2022, και στην σελ. 8, το άρθρο σας με τίτλο ''Παλαιοημερολογίτες Ιερώνυμος Προφητείες'', ένθα αποκαλύπτετε και ορθώς σχολιάζετε, την επίθεση του Μητροπολίτου Λαρίσης Ιερωνύμου προς Ορθοδόξους Χριστιανούς του Πατρίου Ημερολογίου, τους οποίους μάλιστα χαρακτήρισε ... Αιρετικούς!! Ποιούς, εκείνους που ακολουθούν απαρέγκλιτα εκείνα που εθέσπισαν οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες μεταξύ Αυτών και ο Άγιος Αχίλλειος!!

     1] Όμως, πριν προχωρήσω στην εξιστόρηση ενός ΘΑΥΜΑΣΤΟΥ γεγονότος και εμπειρίας που είχα εγώ ό ανάξιος πολυ-αμαρτωλός, θέλω να σας αναφέρω ένα τραγικό, συγκλονιστικό Ιστορικό Γεγονός που διάβασα, για τα ''έργα και ημέρες'', ενός θηριώδους Καρδιναλίου του Πάπα και της Φράγκικης Ρωμαιοκαθολικής-αιρετικής παρασυναγωγής, που διαχρονικά επισυσσώρευσε στη Δύση, στην Πατρίδα μας και στους Ορθοδόξους Έλληνες, τόσα απαίσια δεινά και που νυν ονομάζεται ...''Αδελφή Εκκλησία'' από τον Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.

Αββά, τί κλαίεις;

Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται. Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν; Και ο Αγγελος εγένετο άφαντος.

Eμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει.

Αποκηρύσσομεν τα φιλενωτικά συνθήματα και φιλενωτικάς τάσεις και μένομεν στερεοί και ακλόνητοι εις την Ορθόδοξον ημών Πίστιν, ακολουθούντες όσα προεφήτευσαν οι Θεηγόροι Προφήται και εδίδαξαν οι Θεοκήρυκες Απόστολοι, ο των Θεοφόρων Πατέρων Σύλλογος, αι επτά άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι, και αι τοπικαί τοιαύται, έχοντες επί κεφαλής τον ακρογωνιαίον Λίθον Χριστόν, τον Θεόν ημών, και εν γένει εμμένομεν εις όσα η Ορθόδοξος ημών Πίστις διδάσκει είτε δια γραφίδος είτε δια παραδόσεως, αποκρούοντες την «Ένωσιν» ή «Ενότητα», όπως την αποκαλούν εσχάτως οι φιλενωτικοί παπόδουλοι οικουμενιστές.

Ἀπάντηση στήν δήλωση τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου Β´

Μεταφέρουμε ἀπό τήν ἐφημερίδα Ὀρθόδοξος Τύπος (31.1.2020, σ. 1):

Λυπᾶμαι γιά τά ὅσα λέχθηκαν (καί βιντεοσκοπήθηκαν) ἀπό τό στόμα ἑνός Ἀρχιερέως τήν ὥραν, μάλιστα, τῆς Θείας Λειτουργίας, ὅτι δηλαδή: στά «ἱερά τζαμιά λατρεύεται ὁ θεός» καί ὅτι «ἀναπέμπονται ἀπ᾽ αὐτά ἅγιες προσευχές». Αὐτή ἡ δήλωση ἀποτελεῖ προσβολή στή μνήμη ὅλων ἐκείνων πού σφαγιάστηκαν ἀνελέητα ἀπό τό Ἰσλάμ χάριν τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τους πρός τόν Χριστό. Ὁ Θεός τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ὁ Ἕνας καί Μοναδικός Ἀληθινός Θεός. Δέν ὑπάρχουν ἄλλοι θεοί. Οἱ θεοί τῶν ἐθνῶν εἶναι κατασκευάσματα τοῦ ἀνθρώπου, τῆς φιλοσοφικῆς σκέψεως, τῶν κοσμικῶν ὀργανισμῶν καί σωματείων, καί ἑπομένως ψευδεῖς θεοί καί κατά συνέπεια ἀποτελοῦν σύγχρονα εἴδωλα. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ὁμολογοῦμε Ἕνα Θεόν, Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα. Τήν Ἁγία Τριάδα ὁμολογοῦμεν καί κηρύττομεν ὡς τὸν Μόνον Ἀληθινόν Θεόν. Σεβόμαστε τήν θρησκευτική ἐλευθερία, ἀλλά δέν ἰσοπεδώνουμε τά πάντα. Ἐξ ἄλλου, δέν πρέπει νά λησμονοῦμε ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς διδάσκουν ὅτι «ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχει σωτηρία». Πῶς εἶναι δυνατόν αὐτοί, πού κατέσφαξαν τόσους Χριστιανούς, νά προσφέρουν λατρεία θεάρεστον πρός τόν Θεόν; Προτρέπομεν λοιπόν μετάνοια καί ἀνάκληση τῶν ἀνωτέρω δηλώσεων.

Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων [τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας].

Κάλυμνος 25.01.2020

-------------------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων: «Αὐτή ἡ δήλωση ἀποτελεῖ προσβολή στή μνήμη ὅλων ἐκείνων πού σφαγιάστηκαν ἀνελέητα ἀπό τό Ἰσλάμ χάριν τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης τους πρός τόν Χριστό».

Σχόλιον: Πρωτίστως ἀποτελεῖ βλασφημίαν κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος! Ὁ κ. Χορευτάκης ἐμπαίζει Θεόν καί ἀνθρώπους! Ὅπως, βεβαίως, κάμνουν καί ὅλοι οἱ Οἰκουμενισταί (Βαρθολομαῖος, Ἱερώνυμος, Ἐλπιδοφόρος κ.ἄ.) Δυστυχῶς, δέν κολάζονται μόνον αὐτοί, ἀλλά καί ὅσοι ἐν γνώσει των κοινωνοῦν μετ' αὐτῶν. Ἐπαληθεύεται ἡ Προφητεία τοῦ Κυρίου: «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν» (Ματ. 13:14).