Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱεραπόλεως ψεύδεται ἢ μαρτυρεῖ τὴν κατάπτωσιν τοῦ Πατριαρχείου;

 Προφανῶς κοσμικοὶ ἄνθρωποι κάθε λογῆς ἔχουν ἐπιδοθῆ εἰς ἀγῶνα κλονισμοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ ἀφορμὴν καὶ ἐφέτος τὸ Ἅγιον Φῶς. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ μᾶς λυπεῖ εἶναι ὅτι τὴν λαβὴν δίδουν πάντοτε ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱεραπόλεως κ. Ἰσίδωρος εἶναι εἷς ἐξ ἐκείνων, ὁ ὁποῖος μὲ τὰς ἀντιφατικὰς δηλώσεις του κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ τὸ παρὸν τὸ μόνον ποὺ ἐπιτυγχάνει εἶναι νὰ ἐκθέτη τελικῶς τὴν ἰδίαν τὴν Ἐκκλησίαν. Πῶς νὰ μὴ σκεφθῆ κανεὶς ὅτι μὲ τὸν ἴδιον τρόπον λειτουργεῖ ὁλόκληρον τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων; Μήπως καὶ ἡ χρονίζουσα ὑπόθεσις τοῦ Σεβ. Ἀσκάλωνος κ. Νικηφόρου δὲν προδίδει τὰ ἴδια; Θὰ ἐπιληφθῆ κανεὶς περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἰσιδώρου; Παραθέτομεν ἄρθρον τοῦ κ. Παντελῆ Λαμψιώτη εἰς τὴν ἱστοσελίδα «sportime.gr» τῆς 20ῆς Ἀπριλίου 2022:

------------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ἔχω ἰδεῖ τήν συνέντευξιν τοῦ «Σκευοφύλακος» ἀπό τόν Δ. Ἀλικᾶκον. Πράγματι, ὁ «Σκευοφύλαξ» λέγει μέ δισταγμόν, ἀλλά καί μέ σαφήνειαν ὅτι ἡ κανδήλα τοῦ Παναγίου Τάφου δέν ἀνάπτει θαυματουργικῶς, ἀλλά τεχνητῶς! Τό αὐτό κατέθεσεν πρό ἐτῶν καί ἄλλος «ἐπίσκοπος» τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων. Ἐπίσης, τό αὐτό ἰσχυρίσθη πρό ἐτῶν καί κάποιος Κύπριος εἰς μίαν ἐκπομπήν τοῦ δημοσιογράφου Σπύρου Καρατζαφέρη. Δέν μ' ἐκπλήσσει ὁ ἰσχυρισμός αὐτός, καθότι τό Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων κολυμπᾶ εἰς τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Μοῦ κάμνει μεγάλην ἐντύπωσιν, ὅμως, τό γεγονός ὅτι δέν λέγουν τίποτε γιά τά ἑξῆς δύο σημαντικώτατα θέματα: (1) πῶς γίνεται νά ἵπταται καί νά ταξιδεύῃ τό Φῶς εἰς τόν Ναόν, νά μήν καίῃ τά γένια τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι τό βάζουν ἐπίτηδες στά γένια των κ.λπ., καί (2) πότε σταμάτησε ν' ἀνάβῃ ἡ κανδήλα θαυματουργικῶς, δεδομένου ὅτι τόν 16ον αἰῶνα τό Φῶς ἔσχισε μίαν κολῶνα τοῦ Ναοῦ καί βγῆκε ἀπό ἐκεῖ, ἐπειδή εἰς τόν Πανάγιον Τάφον εὑρίσκοντο Μονοφυσῖται.

ΑΝΑΓΚΗ ΕΛΕΓΧΟΥ -- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ.

Ένα από τα πιο φυσιολογικά γνωρίσματα του ανθρώπου είναι το ενδιαφέρον του για την ζωή και την υγεία του. Όλοι προσέχουμε τον εαυτό μας· αγωνιζόμαστε για τη συντήρησή του, αγωνιούμε για τη διατήρησή του, φροντίζουμε για την καλύτερη κατάστασή του. Οι προσπάθειές μας οι καθημερινές – από την πιο απλή ασχολία ως και την ίδια μας την εργασία – οι επιστήμες όλες – από την ιατρική ως και την αστρονομία – ο πολιτισμός που καλλιεργούμε, με μια λέξη τα πάντα αποβλέπουν στον έλεγχο και στην φροντίδα της φυσικής μας ζωής. Και είναι πράγματι σωστό αυτό το ενδιαφέρον, αφού ο ίδιος ο Πλάστης μας φύτεψε μέσα μας ισχυρό το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως και είναι ευλογημένο, όταν δεν γίνεται αυτοσκοπός και δεν καταντά θεότητα για τον άνθρωπο. Αλλά εμείς, όσοι έχουμε βαπτισθεί στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, υποτίθεται ότι ζούμε εκτός από την φυσική ζωή και την πνευματική ζωή της πίστεως.

Οικουμενισμός : Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω Αγίω!


 

Ο ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ -- Ὑπὸ τοῦ κ. ΑΝΔΡΕΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Πανηγυρικὸς Λόγος ἐκφωνηθεὶς ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Ἱστορίας Δογμάτων καὶ Συμβολικῆς κ. Ἀνδρέου Θεοδώρου ἐν τῇ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κατὰ τὴν συνοδικὴν θείαν Λειτουργίαν ἐν τῷ Καθολικῷ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Πεντέλης τὴν 6ην Φεβρουαρίου 1970, ἑορτὴν τοῦ Ἁγίου Φωτίου.

Ἡ 6η Φεβρουαρίου εἶναι ἡ ἡμερομηνία, τὴν ὁποίαν ἡ Ὀρθόδοξος Καθολικὴ Ἐκκλησία ἡμῶν ὥρισεν εἰς μνήμην Φωτίου τοῦ Μεγάλου. Δι’ ὃ καὶ ἡμεῖς σήμερον, ἀγαλλομένῳ ποδὶ καὶ σκιρτώσῃ καρδίᾳ, προσήλθομεν εἰς τὸν Ἱερὸν τοῦτον Ναόν, ἵνα, ἐν ἱεροπρεπεῖ καὶ κατανυκτικῷ καὶ ἡσυχίῳ μοναστικῷ περιβάλλοντι, τιμήσωμεν τὸν ἑορταζόμενον Ἅγιον, ὅστις, διαγράψας τροχιὰν αἰγλήεσσαν καὶ λαμπροφόρον ἐν τῷ πνευματικῷ στερεώματι τῆς Ἐκκλησίας, κατέστη ἀστὴρ παμφαὴς καὶ πολύφωτος, ἀποστίλβων τὴν θεσπεσίαν μαρμαρυγὴν καὶ τὸ ἀείζωον πνευματικὸν κάλλος τῆς Ὀρθοδοξίας, καταλάμπων δὲ τοῖς ἑαυτοῦ μεγαλείοις ἐν οἷς ἐθαυμάστωσεν αὐτὸν ὁ Κύριος, ἅπαν τὸ οἰκουμενικὸν πλήρωμα τῆς γεραρᾶς καὶ σεπτῆς ἡμῶν Μητρὸς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Τη ΙΑ΄ (11η) Μαϊου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΑΡΓΥΡΟΥ του Θεσσαλονικέως, αθλήσαντος εν έτει αωστ΄ (1806).

Αργυρός, ο νέος του Χριστού Αθλητής, ήτο από την Απονομήν της Θεσσαλονίκης. Τα ονόματα των γονέων του και της οικογενείας του δεν εγνώσθησαν. Προ του Μαρτυρίου του παρέμενεν ούτος εις την Θεσσαλονίκην και ήτο υπηρέτης ράπτου τινός. Ήτο όμως νέος χαριτωμένος, καθώς τον περιέγραψαν αξιόπιστοι άνθρωποι εκ Θεσσαλονίκης, οίτινες τον εγνώρισαν, τούτο δε είναι εκτός πάσης αμφιβολίας, διότι δια την αρετήν του ταύτην ο Θεός τον ηξίωσε της μαρτυρικής χάριτος, την δε αιτίαν του υπέρ Χριστού Μαρτυρίου του και τον τρόπον με τον οποίον ηξιώθη του μακαρίου τέλους θέλομεν διηγηθή ενταύθα με συντομίαν, κατά τας εγγράφους πληροφορίας αξιοπίστων ανθρώπων της Θεσσαλονίκης.

ΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ


 

Τη ΙΑ΄ (11η) Μαϊου, επιτελείται η ανάμνησις των ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ, ήτοι ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ, της θεοφυλάκτου και θεομεγαλύντου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, εξαιρέτως ανακειμένης τη προστασία της Παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ και παρ’ Αυτής διασωζομένης.

Κωνσταντίνος ο Μέγας, ο πρώτος των Χριστιανών βασιλεύς, όταν κατέλαβε την πόλιν του Βύζαντος, έκτισεν αυτήν πολύ μεγαλυτέραν από ό,τι ήτο πρότερον και αλλάξας το όνομά της μετωνόμασε ταύτην δια του ιδίου αυτού ονόματος, καλέσας αυτήν, αντί Βυζαντίου, Κωνσταντινούπολιν. Αφού δε ετελείωσεν όλον το τειχόκαστρον, τας οικίας και τας ιεράς Εκκλησίας, αφιέρωσεν αυτήν κατ’ εξαίρετον τρόπον εις την υπερένδοξον ημών Δέσποιναν και αειπάρθενον Θεοτόκον. Ευχαριστών όθεν ο μακάριος τον Θεόν δια το τοιούτον μεγαλοπρεπές έργον, όπερ κατώρθωσεν, ετέλεσε λιτανείαν προεξάρχοντος του τότε Πατριάρχου και ακολουθούντος όλου του Κλήρου και του λαού. Ανελθόντες δε εις τον Φόρον, έστησαν εκεί οι πολίται τον ιδικόν του ανδριάντα, εντός της κεφαλής του οποίου ετοποθέτησαν τους αγίους Ήλους, με τους οποίους εκαρφώθη επί του Σταυρού ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Κάτωθεν δε του ανδριάντος, εις την βάσιν αυτού, ετοποθέτησαν τους δώδεκα καλάθους εντός των οποίων είχον περισυλλέξει τα περισσεύματα των πέντε άρτων, τους οποίους ηυλόγησεν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και επλήθυναν. Έκτοτε λοιπόν παρέλαβεν η του Χριστού Εκκλησία να εορτάζη κατ’ έτος την τοιαύτην εορτήν, προς ανάμνησιν.

Μ. Βασίλειος : «ουκ εν τοίχοις εστίν η Εκκλησία αλλ΄ εν τη των δογμάτων αληθεία».

Οι Χριστιανοί σήμερα αρκούμεθα στην επίφαση που δίνουν τα φαινόμενα, «οι τοίχοι» και «ο όροφος» του ναού, «οι ποιμένες» και «αρχιποιμένες», τα άμφια και η υμνωδία, οι εικόνες και η διοικητική συγκρότηση και οργάνωση, και κλείνουμε τα μάτια στην απουσία της αληθείας και της συμφωνίας.

Εκκλησία, λέγει ο άγιος Χρυσόστομος, «ου τοίχος και όροφος, αλλά πίστις και βίος» P.G. 52, 495).

Oι της του Χριστού Εκκλησίας, λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, της αληθείας εισί, και οι μη της αληθείας όντες ουδέ της του Χριστού Εκκλησίας εισί. (Συγγρ. Β’  627).                                                                        

Η Ισόβια ψηφιακή Κάθειρξή μας -- Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

Ο όγκος και η διάδοση της πληροφορίας μέσω του διαδικτύου έχει δημιουργήσει ιλιγγιωδώς μία Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπου η έννομη τάξη υπολείπεται να καλύψει το φαινόμενο της διασποράς ψευδών ειδήσεων αλλά και εν γένει το αδίκημα της προσβολής προσωπικότητας καθώς και της συκοφαντικής δυσφημίσεως.

Ναι μεν υφίσταται αρκούντως ικανοποιητικό νομικό πλαίσιο, εντούτοις όμως εις την πράξη καθίσταται ιδιαίτατα δυσχερής η επέμβαση περιστολής της διάδοσης μέσω ασφαλιστικών μέτρων, εις περίπτωση διάδοσης συκοφαντικών ή εξυβριστικών χαρακτηρισμών, δοθέντος ότι ένεκεν του ιλιγγιώδους της ταχύτητος της είδησης και της άμεσης, εν ριπή οφθαλμού αναπαραγωγής, ήδη ελλοχεύει ο κίνδυνος άμεσης μετάδοσης της προσβλητικής είδησης ή του υβριστικού δημοσιεύματος.

Μαρίνος Ριτσούδης, ένας σύγχρονος φιλάδελφος ήρωας

 

Μαρῖνος Ριτσούδης, ἕνας σύγχρονος φιλάδελφος ἥρωας

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος - Θεολόγος 

Ἦταν  24 Μαρτίου τοῦ 1999, ὅταν  ἐκτοξεύτηκαν οἱ πρῶτοι πύραυλοι ἀπό τήν Ἀδριατική καί ἔπληξαν συστήματα ἀεράμυνας στό Κόσοβο, τό Μαυροβούνιο καί τή δυτική Σερβία. Ἡ ἐπιχείρηση συνεχίστηκε γιά 78 ἡμέρες μέχρι τίς 10 Ἰουνίου, ὁπότε ἔλαβε τέλος.

Στό διάστημα αὐτό πραγματοποιήθηκαν 2.300 ἀεροπορικές ἐπιδρομές, χρησιμοποιήθηκαν 1.130 πολεμικά ἀεροσκάφη, ἐκτοξεύτηκαν συνολικά 420.000 βλήματα, πύραυλοι καί βόμβες. Ἀπό τά πλοῖα στήν Ἀδριατική ἐκτοξεύτηκαν 1.300 πύραυλοι τύπου Cruise, ἐνῶ μάλιστα τό ΝΑΤΟ ἔριξε 37.000 βόμβες διασπορᾶς, πού εὐθύνονται γιά τόν θάνατο πολλῶν ἀμάχων. Συνολικά 500.000 βόμβες ἀπό οὐράνιο μόλυναν τήν περιοχή.

---------------

Ο/Η Δημήτριος Χατζηνικολάου είπε...

Ὅπως πολύ εὐστόχως λέγει ὁ Ποινικολόγος κ. Κ. Βαθιώτης, ἡ Ἑλλάς κυριαρχεῖται ἀπό τόν «ἀνάποδον κόσμον», ὅπου οἱ μέν ἅγιοι καί ἥρωες ὑβρίζονται/διώκονται οἱ δέ ἀντίχριστοι καί προδόται θεωροῦνται «σωτῆρες» καί καταλαμβάνουν τά ὕψιστα ἀξιώματα, ἤτοι γίνονται ΠτΔ, πρωθυπουργοί, ὑπουργοί, βουλευταί κ.λπ.

-----------------

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

Ακόμη και δικαστικοί...

Για ποιο λόγο μνημονεύουμε το όνομα του Αρχιερέως κατά την Θεία Λειτουργία:

Αυτό γίνεται, όχι γιατί, χωρίς την μνημόνευση του ονόματος του Αρχιερέως, δεν επιτελείται το μυστήριο, κατά την σφαλερή γνώμη μερικών συγχρόνων οικουμενιστών, αλλά για να φανεί η «τέλεια συγκοινωνία» και η ταυτότητα πίστεως του μνημονεύοντος και του μνημονευομένου. Σύμφωνα με την εξήγηση της Θείας Λειτουργίας του Θεοδώρου Ανδίδων, ο ιερουργός αναφέρει το όνομα του Αρχιερέως, για να δείξει ότι κάνει υπακοή στον προϊστάμενό του, ότι έχει την ίδια πίστη με αυτόν και ότι είναι διάδοχος των θείων Μυστηρίων.

Ἀπό τήν ἁγιοπατερική παράδοση στήν «μεταπατερική ἀσυνέχεια» -- π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παράδοση στήν γλῶσσα τῆς Ὀρθοδοξίας σημαίνει τήν ἀδιάκοπη συνέχεια τοῦ ὀρθοδόξου τρόπου ὑπάρξεως, πού κλείνει μέσα του τήν ἀληθινή πίστη, ὡς φρόνημα καί στάση ζωῆς σέ ὅλες τίς πτυχές της.

1. Ἡ Θεολογία καί Ποιμαντική Πράξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέχρι τήν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπό τούς Ὀθωμανούς (1453) εἶχε ὡς κύριο στόχο της τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς« ἅπαξ τοῖς ἁγίοις παραδοθείσης πίστεως» (Ἰούδ. 3), γιά τήν συνέχεια τῆς ὁμολογίας καί παραδόσεως τῶν Ἀποστόλων καί τῶν ἁγίων Πατέρων. Αὐτό ὅμως ἀπαιτοῦσε καί τήν λόγῳ καί ἔργῳ ἀπόκρουση τῶν αἱρέσεων γιά τήν προστασία τοῦ Ποιμνίου καί τήν διασφάλιση τῆς δυνατότητας σωτηρίας, δηλαδή θεώσεως.

Ἔτσι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀπό τόν 15ο ὥς τά τέλη τοῦ 19ου αἰῶνα παρέμεινε ἀμετακίνητη στή στάση της ἀπέναντι στόν δυτικό χριστιανισμό, τόν παπισμό καί τόν προτεσταντισμό (λουθηρανισμό, καλβινισμό, κ.λπ.) καί τόν ἀγγλικανισμό, πού χαρακτηρίζονται σαφῶς ὡς αἱρετικές ἐκπτώσεις ἀπό τή Μία Ἐκκλησία.

Ανέτειλε το έαρ. Η ευωδία της Αναστάσεως – Φώτη Κόντογλου.

Έχω την ιδέα πως κι ένας που είναι τυφλός και κουφός, θα νιώσει την άνοιξη που ήρθε, δίχως να βλέπει και δίχως να ακούει τίποτα απ’ όσα τη μαρτυρούν. Γιατί ο κάθε άνθρωπος αισθάνεται από μέσα του τον ερχομό της. Σε μένα, όπως και σε κάθε Έλληνα που αγαπά τη θρησκεία μας, όλα τα φυσικά φαινόμενα είναι δεμένα με το μυστήριο της Εκκλησίας και πιο πολύ η άνοιξη, που γίνεται πνευματική με την Ανάσταση του Χριστού. Άν μπορούσε κανένας να βγάλει από μέσα μου το γλυκό σκίρτημα της θρησκείας, ξέρω πως δε θα’ νιωθα τη φυσική ομορφιά όπως τη νιώθω τώρα, δίχως τον κρυφό ενθουσιασμό, δίχως την αγιασμένη αγαλλίαση που αισθάνομαι τώρα που τα νιώθω όλα συνταιριασμένα με την ευωδία της θρησκείας. ’Θα αισθανόμουν τη φύση όπως την αισθάνονται οι λεγόμενοι «φυσιολάτρες», ποιητικά, εξωτερικά, κι όχι με τη μυστική μακαριότητα και με την αγιασμένη ειρήνη που αισθάνεται ο χριστιανός.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΙ ΥΜΝΟΙ


 

Τη Ι΄ (10η) Μαϊου μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΣΙΜΩΝΟΣ του Ζηλωτού.

Σίμων ο Άγιος Απόστολος είναι ο ίδιος εκείνος όστις και Ναθαναήλ ονομάζεται, καταγόμενος εκ Κανά της Γαλιλαίας, λέγεται δε ότι ούτος ήτο και ο νυμφίος του εν Κανά γάμου, εις τον οποίον προσκληθείς ο Κύριος μετά των μαθητών Αυτού μετέβαλε το ύδωρ εις οίνον. Όθεν, ιδών ο Σίμων το θαύμα τούτο, αφήκε νύμφην και γάμον και οικίαν και ηκολούθησε τω Χριστώ, τω φίλω και θαυματουργώ και νυμφαγωγώ και Νυμφίω των καθαρών ψυχών. Επειδή δε ο Άγιος Σίμων ήτο εις εκ των Εβδομήκοντα Μαθητών και Αποστόλων του Χριστού, ευρίσκετο μετά των λοιπών Αποστόλων εν τω υπερώω, ένθα επλήσθη εκ της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, όταν επεδήμησεν εν είδει πυρίνων γλωσσών κατά την ημέραν της Αγίας Πεντηκοστής.

Εἶναι ποτέ δυνατόν; -- Τοῦ κ. Δηµητρίου Ἰ. Κάτσουρα, Θεολόγου

Εἶναι ποτέ δυνατόν, ἐνῶ ὑφίσταται καί δρᾶ καταλυτικῶς εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας ἡ παναίρεσις τοῦ Οἰκουµενισµοῦ, νά συγκαλῆται κατ’ αὐτάς πανορθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία ἀρνεῖται ἐν τῇ πράξει νά ἐπιληφθῆ πρωτίστως τοῦ µείζονος τούτου θέµατος Πίστεως. Εἶναι ποτέ δυνατόν Ὀρθόδοξος Χριστιανός, εἴτε λαϊκός, εἴτε µοναχός, εἴτε Κληρικός νά ἀποδεχθῆ καί ἀναγνωρίση ὡς συνέχεια τῶν Ἁγίων Συνόδων τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὡς φωνή τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Σύνοδο ἀποτελουµένη ἀπό δεδηλωµένους Οἰκουµενιστάς, δηλαδή αἱρετικούς, φιλοπαπιστές, συγκρητιστές, κοινωνικούς πρός κατεγνωσµένες ἀρχαῖες αἱρέσεις, ὅπως ὁ Μονοφυσιτισµός, διῶκτες ὀρθοδόξων ἀγωνιστῶν ὑπέρ τῆς εὐσεβείας, καινοτόµους, ὑποστηρικτές τῆς Βαπτισµατικῆς, συναφειακῆς καί µεταπατερικῆς Θεολογίας, καταφρονητές τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί ἀρνητές τῶν ἱερῶν παραδόσεων;

«Δίπλα σε κάθε πολίτη»: Ένα ακόμη ρεσιτάλ προπαγάνδας στο 14ο συνέδριο της ΝΔ --- Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ποινικού Δικαίου

Εκεί στη Νέα Δημοκρατία, διάβαζε Νέα Δικτατορία, όταν θέλουν να πλασάρουν ένα καινούργιο δολωματικό σύνθημα για να τσιμπήσουν οι χρήσιμοι ηλίθιοι, δεν μπορεί παρά να έχουν στις υπηρεσίες τους έναν σατανικό συμβουλάτορα ταχυδακτυλουργό, μετρ της προπαγάνδας, ο οποίος ακολουθεί την εξής τακτική:

Πρώτα ψάχνει να βρει ποια είναι η χειρότερη επίδοση της κυβέρνησης και μετά την παρουσιάζει ως ωραιοποιημένο στόχο.

Σαν να προσφέρει μουχλιασμένα καρβέλια σε κυριλέ περιτύλιγμα!

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΣΧΑ -- Τοῦ κ. Δημ. Γ. Καραχάλιου, τ. Γυμνασιάρχου–Φιλολόγου

Ὁ Θεόπνευστος ὑμνογράφος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας εἰς ἕν ἀναστάσιμον στιχηρόν του ὀνομάζει τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ «Πάσχα καινὸν» καὶ «Πάσχα μέγα». Ἡ λέξις ὅμως Πάσχα εἶναι Ἑβραϊκὴ καὶ σημαίνει διάβασις καὶ διαβατήριον. Ἀλλὰ διατὶ ἐπεκράτησεν εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν; Αὐτὸ θὰ φανῇ ἀπὸ τὴν σύγκρισιν τῶν τριῶν Πάσχα ποὺ ὑπάρχουν: τοῦ Ἑβραϊκοῦ, τοῦ Χριστιανικοῦ καὶ τοῦ Οὐρανίου. Τὸ ἀρχαιότερον εἶναι τὸ Ἑβραϊκὸν Πάσχα. Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ ὠνομάσθη Πάσχα, ἐπειδὴ οἱ Ἑβραῖοι ἐπρόκειτο κατ᾽ εὐδοκίαν Θεοῦ νὰ διαβοῦν τὰ σύνορα τῆς Αἰγύπτου, ὅπου ἐπὶ τετρακοσίους χρόνους ἦσαν σκλάβοι τῶν Αἰγυπτίων, καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν πατρίδα των. Τὸ δὲ Πάσχα αὐτὸ κατ᾽ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ ἔπρεπε νὰ τὸ ἑορτάσουν, προτοῦ νὰ φύγουν ἀπ᾽ ἐκεῖ, κατ᾽ αὐτὸν τὸν τρόπον· κάθε Ἑβραῖος οἰκογενειάρχης ἔπρεπε νὰ σφάξῃ ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους ἢ ἕν ἐρίφιον, χωρὶς κανένα ἐλάττωμα, κατὰ τὰς τρεῖς μετὰ μεσημβρίαν τῆς 14ης ἡμέρας τοῦ Ἑβραϊκοῦ μηνὸς Νισάν, καί, ἀφοῦ τὸν ψήσουν, νὰ τὸν φάγουν μὲ ἄζυμον ἄρτον καὶ πικρὰ χόρτα, διὰ νὰ ἐνθυμοῦνται τὴν πίκραν τῆς δουλείας των, ἀλλὰ καὶ χωρὶς νὰ σπάσουν κανένα ἀπὸ τὰ ὀστᾶ του.

The Redemptive dialogue between created and uncreated in history by fr. George Metallinos, Professor Emeritus of the Athens University

"THE WAY"

(An Introduction to the Orthodox Faith)


CHAPTER 1

THE REDEMPTIVE DIALOGUE BETWEEN CREATED AND UNCREATED IN HISTORY

History, according to one point of view, is the eternal “carriage of world reality”, which takes every man from the first moment of his life, and transports him to his eternal destination.  Man, as a persona, i.e. a God-created, free being, deposits his acts (RES GESTAE) in History and at the same time he self-actualizes in accordance with the purpose of his existence. Christianly speaking, however, History has a “mind”.  It is not just an arbitrary flow and interweaving of events and occurrences; it simultaneously offers itself to Man as a possibility for affirmation of his worth, for the fulfillment of his destiny.  That is, universal history is comprised of the personal histories of all men, as success or   failure to realize this common purpose of every man.

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΟΛΟΓΙΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ --- Αθωνικά Άνθη

«… ουδέν γαρ εδόκει μοι τοιούτον, οίον μύσαντα τας αισθήσεις, έξω σαρκός και κόσμου γενόμενον, και εις εαυτόν συστραφέντα μηδενός των ανθρωπίνων προσαπτόμενον…» Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος.

Εκπληρούντες υπόσχεσίν μας προς τους αναγνώστας των «Τριών Ιεραρχών», αρχόμεθα της δημοσιεύσεως σειράς άρθρων περί του αγίου Γρηγορίου και της Θεολογίας αυτού. Εκ προοιμίων δηλούμεν, ότι η παμμερής απεικόνισις του Παλαμά, ως Μυστικού και Δογματικού Θεολόγου, είναι ανέφικτος εις τον περιωρισμένον χώρον ενός περιοδικού και εις ολίγα μόνον άρθρα. Θα προσπαθήσωμεν να εμφανίσωμεν τα θέματα, τα οποία προέβαλε και τα οποία συνετάραξαν την εποχήν του, εις λιτάς και αδράς γραμμάς, ελπίζοντες λίαν προσεχώς να δώσωμεν ωλοκληρωμένον τον θείον Παλαμάν κατά την βίωσιν και την Θεολογίαν του. Τούτο είναι εκ των ων ουκ άνευ αιτημάτων της Ορθοδοξίας, διότι ως Δογματικός και Μυστικός Θεολόγος έθιξε ζητήματα, τα οποία δια πρώτην φοράν ενηρθρώθησαν εις Συνοδικάς αποφάσεις, δι’ ων η Εκκλησία οιονεί ανεκεφαλαίωσεν εν τω προσώπω του Παλαμά μέγα μέρος της δογματικής διδασκαλίας της και της εξ αυτής πηγαζούσης οικείας πνευματικότητος. Παρά ταύτα ουδείς των Πατέρων είναι τόσον παρεξηγημένος, και παρ’ αυτοίς τοις Ορθοδόξοις, όσον ο Παλαμάς, και ουδενός άλλου αγίου Πατρός δεν έχομεν τόσην ανάγκην σήμερον, εις την εποχήν του ψυχικού άγχους και της αγωνίας προς λύτρωσιν, όσον από τον μέγιστον τούτον Θεολόγον.

Πάσχα 2022 - ΚΥΡΙΑΚΗ των ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ ---- π. Γεώργιος Αγγελακάκης


 https://patergeorgiosaggelakakis.blogspot.com/2022/05/2022_8.html

Αναστάσεως Ημέρα --- Ύμνοι του Πεντηκοσταρίου