ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΚΟΡΟΝΟΪΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ -- Του Νικολάου Πανταζή, Θεολόγου

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Όχι όμως για τους πολλούς. Μόνο για τους λίγους, για “το μικρό ποίμνιο” (Λουκ. 12, 32). Το μεγάλο ποίμνιο, το τεράστιο πλήθος της κρατικής- κρατούσης “εκκλησίας” διαπερνά μεγάλους πυρετούς, τιτάνιους πανικούς και ανυπέρβλητες φοβίες. Διέρχεται αδάμαστες «τρικυμίες εν κρανίω». Στέκεται στύλη άλατος «εν τω Αποστολείω». Δεν προσκυνά τον Τίμιο Σταυρό. Δεν φιλάει τις εικόνες. Προσκυνάει πανικόβλητος τα μέτρα προστασίας από τον Κορονοϊό. Αποδίδει στον Καίσαρα όσα ανήκουν «τω Θεώ».

Ο μέχρι πρότινος «περιούσιος Λαός του Θεού» κατήντησε θυσιαστικός βωμός του «Σεργιανισμού». Έπαυσε να ψάλλει πλέον «Τίς Θεός Μέγας ως ο Θεός ημών»! Ψάλλει σύγκορμος, απομονωμένος και κλειδαμπαρωμένος: «Τίς ιός μέγας ως ο Κορονοϊός»! Η Αυγούστα Πολιτεία «Αυγούστου μοναρχήσαντος» δεσπόζει, επικρατεί και παγκοσμίως κυριαρχεί «τω δόγματι τω τυραννικώ»: Οι Εκκλησίες να κλείσουν, να πάψουν τα Χερουβικά και για καλά «να μην κολλήσουν οι πιστοί…». Μα, αν φοβούνται μη κολλήσουν, τί σοϊ “πιστοί” είναι;

Οι οικουμενιστές ιεράρχες και οι συμβιβασμένοι στην παναίρεση νεο-ορθόδοξοι, προσκυνούν την Εικόνα του Θηρίου. Απαρνήθηκαν τρις το Δόγμα το Αγιοπατερικό της Αγίας Ζ΄ Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου: «η τιμή της Εικόνος επί το πρωτότυπον διαβαίνει» και προβαίνει σήμερα στην ασυγχώρητη βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος: Δεν κοινωνάω, δεν εκκλησιάζομαι, δεν φιλώ τις Εικόνες ούτε το χέρι του ιερέως «για να μην κολλήσω τον κορονοϊό».

Η νηστεία κάνει θαύματα

                                    

Έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης δείχνει ότι οι διατροφικές επιταγές της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι άκρως ευεργετικές για την υγεία των παιδιών

Oι διατροφικές επιταγές της Ορθόδοξης Εκκλησίας φαίνεται ότι λειτουργούν… θαυματουργά για την υγεία των παιδιών. Νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κρήτης καταδεικνύει ότι οι 180 με 200 ημέρες νηστείας τον χρόνο όχι μόνο δεν «φρενάρουν» την ομαλή ανάπτυξη όσων παιδιών απέχουν από την κατανάλωση ζωικών τροφίμων, αλλά βοηθούν και στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους, κόντρα στη διαρκώς αυξανόμενη παιδική παχυσαρκία. Αφότου οι οικογένειες έπαψαν να μαγειρεύουν καθημερινά, τα παιδιά άρχισαν να καταναλώνουν συχνότερα φαγητά-«σκουπίδια», με συνέπεια το βάρος τους να αυξηθεί.
Oι διατροφικές επιταγές της Ορθόδοξης Εκκλησίας φαίνεται ότι λειτουργούν… θαυματουργά για την υγεία των παιδιών. Νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κρήτης καταδεικνύει ότι οι 180 με 200 ημέρες νηστείας τον χρόνο όχι μόνο δεν «φρενάρουν» την ομαλή ανάπτυξη όσων παιδιών απέχουν από την κατανάλωση ζωικών τροφίμων, αλλά βοηθούν και στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους, κόντρα στη διαρκώς αυξανόμενη παιδική παχυσαρκία.

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

4. Ο 15 ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου

Α. Πότε η παύση της «κοινωνίας» με τον επίσκοπο επαινείται

Η Πρωτοδευτέρα Σύνοδος συγκλήθηκε το έτος 861, από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ, γιο του εικονομάχου Θεοφίλου. Ο 15 ος Κανόνας της Συνόδου αυτής, είναι ένας άλλος Κανόνας, που προβλέπει την παύση ή διακοπή της «κοινωνίας» από τον επίσκοπό του. Ο Κανόνας αυτός είναι πολύ σημαντικός. Αναφέρεται όμως, μόνο σε μία ειδική περίπτωση. Όταν κάποιος επίσκοπος κηρύττει δημόσια αίρεση, καταδικασμένη από Συνόδους και Πατέρες. Στη περίπτωση αυτή ο Κανόνας λέει, πως όποιος παύει την «κοινωνία» από τον επίσκοπο, που κηρύττει αίρεση, προτού ακόμα αποφασίσει η Σύνοδος, αυτός όχι μόνο δεν πρέπει να τιμωρείται, αλλ’ απεναντίας να επαινείται, γιατί έπαψε την κοινωνία» από ψευδεπίσκοπο και ψευδοδιδάσκαλο, όπως αποκαλεί τον αιρετικό επίσκοπο, και δεν τεμάχισε την Εκκλησία, αλλ’ απεναντίας την έσωσε από σχίσματα. 

Β. Ποιες αιρέσεις αφορά ο 15 ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου:

Τη Β΄ (2α) Απριλίου, ο Όσιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ο εν τω κόλπω της Νικομηδείας ασκήσας εν έτει ασμ΄ (1240), εν ειρήνη τελειούται.

Γρηγόριος, ο Θεοφόρος Πατήρ ημών, κατήγετο από τα μέρη της Βιθυνίας· οι γονείς του ήσαν ευσεβείς και περιφανείς, ευγενείς μεν κατά το γένος, ευγενέστεροι δε κατά την γνώμην και την αρετήν. Ανατραφείς δε ούτος από τοιούτους γονείς, δεν επρόσεχεν εις τα παιχνίδια των παιδίων, εις τα οποία χαίρεται η νεότης, αλλ’ είχεν ως απασχόλησίν του διαρκή τους θείους λόγους των Γραφών. Όμως δεν εστάθη έως εδώ, αλλά ηθέλησε να μάθη και τα Ελληνικά μαθήματα και να προτιμήση εκ τούτων ό,τι εύρη καθαρόν από κακίαν. Όθεν, με την φυσικήν οξύτητα του νοός του και με την μελέτην και άσκησιν, εις ολίγον καιρόν έμαθεν όλα τα καλά και ωφέλιμα μαθήματα, δια να ημπορή με αυτά να μη συλλαμβάνεται από τας παγίδας και τα σοφίσματα των εναντίων εις την Ορθοδοξίαν, αντιθέτως δε να δύναται να πολεμή αυτούς από μακράν με τα πτερά των λόγων του ή να τους κτυπά με τα άρματα της ελλογίμου γλώσσης του, όταν ήθελε τύχει να συνομιλούν.

1η Απριλίου : Ο αγώνας της ΕΟΚΑ για Ένωση με την Ελλάδα

Προκήρυξη ΕΟΚΑ

Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν του αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο, το οποίον μας κατέλιπον οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην "Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ".

Αδελφοί Κύπριοι,

Από τα βάθη των αιώνων, μας ατενίζουν όλοι εκείνοι, οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν ιστορίαν διά να διατηρήσουν την ελευθερίαν των, οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι τριακόσιοι του Λεωνίδα και οι νεώτεροι του Αλβανικού έπους.

Ἡ ὀρθόδοξος μαρτυρία μέ λόγους καί κείμενα, ἡ ὁποία ὅμως δέν συνοδεύεται μέ ἀποτείχισιν ἀπό τούς κακοδόξους, εἶναι λόγος κενός ἤ μᾶλλον παραπλανητικός -- Τοῦ Δημητρίου Χατζηνικολάου, ἀν. καθηγητοῦ τοῦ Παν/μίου Ἰωαννίνων

Γιά ὅποιον γνωρίζει στοιχειωδῶς τά δογματικά τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ ἰσχυρισμός πού ὑπάρχει εἰς τόν τίτλον τοῦ συντόμου αὐτοῦ ἄρθρου εἶναι αὐτονόητος καί ἀναντίρρητος. Ἔχει δέ ἀποδειχθῆ χιλιάδες φορές κατά τά τελευταῖα 100 περίπου χρόνια, μέ βάσιν τήν ἁγίαν Γραφήν, τίς ἱερές Συνόδους καί τούς Ἁγίους Πατέρας, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἐδίδαξαν αὐτά τά αὐτονόητα, ἀλλά καί τά ἐφήρμοσαν εἰς τήν πρᾶξιν, μέ τήν στάσιν των ἔναντι τῶν αἱρετικῶν καί τῶν ἀλλοθρήσκων. Ἑπομένως, δέν ὑπάρχει ἀνάγκη γιά ἕν ἀκόμη μακροσκελές ἄρθρον πού ν’ ἀποδεικνύῃ αὐτά τά αὐτονόητα. Στόχος τοῦ παρόντος εἶναι νά τά ὑπενθυμίσῃ σέ κάποιους ἀγαπητούς ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι δείχνουν μέν ζῆλον εἰς τήν ὑπεράσπισιν τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅταν αὐτή κακοποιῆται ἀπό τούς ἰδίους τούς ταγούς της, ἀλλ’ ἀρνοῦνται κατηγορηματικῶς ν’ ἀποτειχισθοῦν ἀπό αὐτούς! Μάλιστα, μερικοί ἀπό αὐτούς πηγαίνουν ἕν βῆμα παραπέρα καί κατηγοροῦν ὅσους ἔχουν ἤδη ἀποτειχισθῆ, ὅτι δῆθεν κάνουν σχίσμα! 

Αὐτοί, λοιπόν, οἱ γιαλαντζί «ὀρθόδοξοι», ἔχουν κάνει τήν Ἁγίαν Γραφήν, τούς Ἱερούς Κανόνας καί τούς Ἁγίους Πατέρας «λάστιχον», καί ὄχι μόνον ἀρνοῦνται νά συμμορφωθοῦν μέ τήν διδασκαλίαν καί πρᾶξιν τῆς Ἐκκλησίας, ἀποτειχιζόμενοι ἀπό τούς κακοδόξους πατριάρχας καί ψευδεπισκόπους πού κηρύσσουν διάφορες αἱρέσεις καί ἑνώνονται μέ διάφορα σχίσματα, ἀλλά καί «προσαρμόζουν» τήν Ὀρθόδοξον διδασκαλίαν στά δικά τους μέτρα, ὥστε αὐτή νά «συμφωνῇ» μέ τήν ἀντορθόδοξον στάσιν των! Τό ἀποτέλεσμα εἶναι μία τερατογονία, τήν ὁποίαν περιέγραψε μέ γλαφυρόν τρόπον ὁ ἀείμνηστος λόγιος Ἱερομόναχος τῆς Πάρου π. Θεοδώρητος (+2007) μέ τά ἑξῆς (περίπου) λόγια: «Οἱ λεγόμενοι ‘συντηρητικοί ἀντιοικουμενισταί’ τήν Παρασκευήν γράφουν πύρινα ἄρθρα κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τό Σάββατον συντρώγουν φιλικώτατα καί ἐν ἑνί φρονήματι μέ τούς Οἰκουμενιστάς καί τήν Κυριακήν συλλειτουργοῦν καί συνεορτάζουν μέ αὐτούς!» Ὅταν δέ τούς ἐλέγξῃ κάποιος διά τήν ἀντιφατικήν αὐτήν συμπεριφοράν, τότε εὑρίσκουν διαφόρους -- παντελῶς ἀστηρίκτους -- δικαιολογίες, οἱ ὁποῖες οὐσιαστικῶς σημαίνουν ὅτι ἡ διδασκαλία καί πρᾶξις τῆς Ἐκκλησίας στό θέμα τῆς ἀποτειχίσεως εἶναι δῆθεν ἀνεφάρμοστος, χωρίς ν’ ἀντιλαμβάνωνται οἱ δυστυχεῖς ὅτι ἔτσι ἐφαρμόζουν εἰς τήν πρᾶξιν τήν διδασκαλίαν τοῦ «πατριάρχου» (διάβαζε «αἱρεσιάρχου») Βαρθολομαίου, τόν ὁποῖον οἱ ἴδιοι κατηγοροῦν ὡς ὀλετῆρα τῆς Ὀρθοδοξίας! Ἰδού ἡ ἐν λόγῳ διδασκαλία:

«Δέν δύνανται νά ἐφαρμοσθοῦν σήμερον καί πρέπει νά τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αἱ κανονίζουσαι τάς σχέσεις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν πρός τούς ἑτεροδόξους καί ἑτεροθρήσκους. Δέν δύναται ἡ Ἐκκλησία νά ἔχῃ διατάξεις ἀπαγορευούσας τήν εἴσοδον εἰς τούς ναούς τῶν ἑτεροδόξων καί τήν μετ’ αὐτῶν συμπροσευχήν, καθ’ ἥν στιγμήν αὕτη διά τῶν ἐκπροσώπων αὐτῆς προσεύχεται ἀπό κοινοῦ μετ’ αὐτῶν διά την τελικήν ἕνωσιν ἐν τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ἐλπίδι. (Βαρθολομαίου Ἀρχοντώνη, διδακτορική διατριβή μέ τίτλον «Περί τήν Κωδικοποίησιν τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί τῶν Κανονικῶν Διατάξεων ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ», Ἀνάλεκτα Βλατάδων, Ἀριθμ. 6, Πατριαρχικόν Ἵδρυμα Πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη 1970, σ. 73.)

Βεβαίως, ἡ τροποποίησις τῶν ἱερῶν Κανόνων δέν εἶναι ἡ μόνη διδασκαλία τοῦ κ. Ἀρχοντώνη. Ἔχει διδάξει καί πράξει χιλιάδες ἄλλα ἀτοπήματα, τά ὁποῖα ἔχουν γίνει ὅλα γνωστά! Συνεπῶς, οἱ ὡς ἄνω «θεολογοῦντες» εἶναι παντελῶς ἀναπολόγητοι πού παραμένουν εἰς ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν μέ αὐτόν. Χάριν παραδείγματος, ἄς θυμηθοῦμε καί τό ἄλλο ἀμίμητον, πού ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἠρεύχθη τό 1998:

Ὀφείλομεν ἀπό τοῦδε . . . νά ἀναθεωρήσωμεν τήν τακτικήν ἡμῶν, νά ἐκκαθάρωμεν τήν παλαιάν ζύμην, νά γίνωμεν νέον φύραμα . . . Ἡ μετάνοια ἡμῶν διά τό παρελθόν εἶναι ἀπαραίτητος . . . Οἱ κληροδοτήσαντες εἰς ἡμᾶς τήν διάσπασιν προπάτορες ἡμῶν ὑπῆρξαν ἀτυχῆ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καί εὑρίσκονται ἤδη εἰς χεῖρας τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ» («Ορθόδοξος Τύπος», 23-7-1999).

Προφανῶς, ἄν ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἦτο ἀληθινός Πατριάρχης τῶν Ὀρθοδόξων, θά ἐμακάριζε τούς Ἁγίους Πατέρας (Γρηγόριον Παλαμᾶν, Μᾶρκον Εὐγενικόν, Κοσμᾶν Αἰτωλόν, Νικόδημον Ἁγιορείτην κ.ἄ.) πού ἐκράτησαν τήν Ὀρθοδοξίαν καί δέν συνεχωνεύθησαν μέ τίς αἱρέσεις. Αὐτός, ὅμως, λέγει τά ἀκριβῶς ἀντίθετα, ὅτι δηλαδή ὁ χωρισμός των ἀπό τόν «πάπαν» δῆθεν τούς ὡδήγησεν εἰς τήν Κόλασιν! Οὔτε ὁ ἴδιος ὁ Διάβολος δέν θά τά ἔλεγε τόσον «ὡραῖα»!

Λοιπόν, τί ἀπαντᾶτε, ὦ ‘συντηρητικοί ἀντιοικουμενισταί’ πού παραμένετε εἰς κοινωνίαν μέ τόν κ. Βαρθολομαῖον καί τούς ὁμόφρονάς του, οἱ ὁποῖοι προχωροῦν ἀκάθεκτοι εἰς τήν ἵδρυσιν τῆς Πανθρησκείας, πού εἶναι εἷς ἐκ τῶν στόχων τῆς δαιμονικῆς παγκοσμιοποιήσεως, κηρύττοντες διαρκῶς νέες αἱρέσεις (Σεργιανισμόν, Νεο-αρειανισμόν, Νεο-εικονομαχίαν κ.λπ.) καί ἑνούμενοι μέ ὅλους τούς αἱρετικούς καί σχισματικούς (ὅπως τούς Οὐνίτας τῆς Οὐκρανίας) καί μάλιστα μέ νέες «συνοδικές» ἀποφάσεις, ὅπως αὐτή τοῦ Κολυμβαρίου (2016), πολεμοῦν δέ λυσσωδῶς τούς Ὀρθοδόξους;

Μία «ἱστορικὴ» ἀπόφασις τοῦ ΣτΕ (= Συμβούλιο της Επικρατείας)

 Γράφει ἡ κ. Ἑλένη Μπούτσικα

Πηγὴ ἔμπνευσης τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου ἀποτέλεσε μία ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ, ποὺ ἦρθε νὰ συμπληρώσει τὸ πὰζλ τοῦ κράτους «παράνοιας» ποὺ ζοῦμε. Μία ἀπόφαση ποὺ ἀποτελεῖ ἀτράνταχτο καὶ διόλου εὐκαταφρόνητο ἀποδεικτικὸ στοιχεῖο τῆς διάλυσης τοῦ δικαιϊκοῦ μας συστήματος καὶ τῆς μαζικῆς μας παράκρουσης, ποὺ ἀπειλεῖ νὰ λάβει διαστάσεις πανδημίας… Ἆραγε πρόκειται νὰ ληφθοῦν μέτρα γιὰ χάρη τοῦ Δημοσίου συμφέροντος ἢ μήπως ὁ «νέος ἰὸς» δὲν εἶναι σὲ θέση νὰ βάλλει τὸ Πολίτευμα; Πάντως ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὰ κρούσματα ἔχουν ἀρχίσει νὰ αὐξάνονται ἀνησυχητικά, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἤδη βρισκόμαστε σὲ πόλεμο μὲ τὸν Κορωνοϊὸ μποροῦμε νὰ ἀναβάλλουμε τὴν περίθαλψη τῆς Δικαιοσύνης… Μόνο ποὺ τότε ποὺ θὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι τὴν ἔχουμε ἀνάγκη ἴσως νὰ εἶναι ἤδη ἀργά….

Αγία μανία -- Τοῦ αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ὁμ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ

Μπροστά στόν βασιλιά τῆς Ἰουδαίας Ἀγρίππα καί στόν Ρωμαῖο ἡγεμόνα Φῆστο, ὁ ἀπ. Παῦλος εἶχε, κάποια στιγμή τῆς θεοκίνητης ζωῆς του, τήν εὐκαιρία νά ἀπολογηθεῖ για τήν πίστη του. Στήν λαμπρότητα τῆς βασιλικῆς αὐλῆς καί στήν μεγαλοπρέπεια τῆς ρωμαϊκῆς ἰσχύος, ὁ ἀπόστολος μέ τίς χειροπέδες ἀντέταξε τό φῶς τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί τήν δύναμη τοῦ θείου λόγου. Πρέπει, ὅμως, νά ῾χεις γερά μάτια, γιά ν᾽ ἀντικρύσεις τό φῶς, και πρέπει νά σκύψεις ταπεινά, γιά να πάρεις πάνω σου τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ· κι ὁ Φῆστος δέν μποροῦσε. Τόν τύφλωσε ἡ διαφθορά τῆς ζωῆς του, ἡ φιλαργυρία κι ἡ φιληδονία του· τόν κρατοῦσε ἀλύγιστο ὁ ἐγωισμός κι ἡ κενοδοξία του. Γι᾽ αὐτό, δέν ἀφήνει τόν Παῦλο νά συνεχίσει, ἀλλά «μεγάλῃ τῇ φωνῇ», σάν γιά να σκεπάσει καί τήν ἀντίρρηση τῆς ἴδιας του τῆς καρδιᾶς, «ἔφη· Μαίνῃ, Παῦλε· τά πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει» (Πρξ 26,24). Εἶναι ἕνας διάλογος, πού δεν ἔπαψε νά ἐπαναλαμβάνεται μέσα στήν ἱστορία τῶν ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ, κάθε φορά μέ διαφορετικό σχῆμα, ἀλλά πάντοτε μέ τό ἴδιο περιεχόμενο.

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

3. Ο 31 ος Αποστολικός Κανόνας

Α. Λόγοι διακοπής της «κοινωνίας»

Η διακοπή της «κοινωνίας» για λόγους πίστεως, πηγάζει από την ίδια την αγία Γραφή, η οποία λέγει «τις κοινωνία φωτί προς σκότος; 154 Υπάρχουν Κανόνες, που προβλέπουν τη διακοπή της «κοινωνίας» από τον επίσκοπo, για συγκεκριμένους λόγους. Είναι, ο 31 ος Αποστολικός και ο 15 ος της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Η παύση, ή διακοπή της «κοινωνίας» με τον επίσκοπο, λέγεται και «αποτείχιση». Η «αποτείχιση» έχει την έννοια ότι, όσοι διακόπτουν την «κοινωνία» με τον επίσκοπό τους, είναι σαν να ανεγείρουν γύρω από τον αιρετικό επίσκοπο κάποιο φραγμό για να τον αποκλείσουν εντελώς από τον εαυτό τους! Ο 31 ος Αποστολικός είναι ένας τέτοιος Κανόνας. Προβλέπει την διακοπή της «κοινωνίας» με τον επίσκοπο, για λόγους «ευσεβείας και δικαιοσύνης»! Πουθενά όμως, ο Κανόνας δεν εξηγεί τι είναι αυτοί οι λόγοι «ευσεβείας και δικαιοσύνης». Όταν έγινε ο Κανόνας, η έννοια των λέξεων «ευσέβεια» και «δικαιοσύνη» ήταν κατανοητή από τους πιστούς. Δεν υπήρχε λόγος να δοθούν τότε άλλες εξηγήσεις. Με την πάροδο όμως του χρόνου, η έννοια των λέξεων αυτών ξεθώριασε, μέχρι το σημείο, σήμερα να μη καταλαβαίνουμε τι θέλει να ειπεί ο Κανόνας με τις λέξεις «ευσέβεια» και «δικαιοσύνη».

Η πορεία για τη φιλοπατρία και την αληθινή Ελευθερία, κατά τον Διονύσιο Σολωμό

 Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ)

Διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821, για την επανάκτηση της Ελευθερίας της Ελλάδας, υπάρχει μια ισχνή μειοψηφία συνανθρώπων στη χώρα μας, που πιστεύουν στον κοινωνικό απομονωτισμό και στον ατομοκεντρισμό και όχι στο συλλογικό «εμείς».

Υβρίζουν, περιφρονούν, αδιαφορούν και μηδενίζουν συλλογικούς φορείς με διαχρονικές αξίες, όπως είναι η οικογένεια, η πατρίδα και η Εκκλησία.

Θεωρούν ως πρότυπο ζωής την απομόνωση του ανθρώπου σε μια ολιγομελή ομάδα, με αυταρχική, αντιεξουσιαστική, αντιδημοκρατική και ανατρεπτική ιδεολογία, που αντί να διαλέγεται με τους πολλούς μάχεται και πολεμά, προκειμένου να κυριαρχήσει και να επιβάλλει στους πολλούς τις δικές της θέσεις με δολιοφθορές, με εμπρηστικές επιθέσεις και άλλες πράξεις βίας και εκφοβισμού.

Απολυτίκιον Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

 

Τη Α΄ (1η) Απριλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΜΑΡΙΑΣ της Αιγυπτίας.

Μαρία η Οσία Μήτηρ ημών ήτο εκ της Αιγύπτου, ακμάσασα κατά τους χρόνους του μεγάλου Ιουστινιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565). Έζησε δε πρότερον αύτη ακολάστως και προκαλούσα εις όλεθρον ψυχικόν πολλούς ανθρώπους δια της αισχράς ηδονής, επί δεκαεπτά έτη, διότι παιδιόθεν εκρημνίσθη εις τας πονηράς πράξεις της σαρκός και έμεινεν εις αυτάς καθ’ όλον αυτό το διάστημα. Ύστερον επεδόθη η μακαρία εις άσκησιν και αρετήν, και τοσούτον υψώθη δια της απαθείας, ώστε περιεπάτει επί των υδάτων και των ποταμών, χωρίς να καταβυθίζηται και όταν προσηύχετο, ίστατο υπεράνω της γης, μετέωρος εις τον αέρα. Η δε αιτία της μεταβολής αυτής και μετανοίας είναι η εξής: Κατά την δεκάτην τετάρτην του Σεπτεμβρίου μηνός, όταν εις την Ιερουσαλήμ εγίνετο η Ύψωσις του Τιμίου Ξύλου του ζωοποιού Σταυρού, πολλοί Χριστιανοί συνέρρεον πανταχόθεν εις τα Ιεροσόλυμα, όπως ίδωσι το Τίμιον  Ξύλον του Σταυρού. Τότε επήγεν εκεί και η Οσία αύτη, ομού με ακολάστους και ασελγείς νέους, ζητούσα δε να εισέλθη εις τον Ναόν της Αγίας Αναστάσεως όπως ίδη τον ζωοποιόν Σταυρόν, ημποδίζετο αοράτως και δεν ηδύνατο ούτε να εισέλθη, ούτε να ίδη. Κατέστησε λοιπόν την Κυρίαν Θεοτόκον εγγυήτριαν, ότι εάν αφεθή να εισέλθη, και ίδη τον Σταυρόν του Κυρίου, θα φυλάξη εις το εξής σωφροσύνην και άλλην φοράν δεν θα μολύνη το σώμα της με επιθυμίας και ηδονάς. Όθεν, επιτυχούσα του ποθουμένου, δεν εψεύσθη εις την δοθείσαν υπόσχεσίν της, αλλά διελθούσα τον Ιορδάνην ποταμόν, μετέβη εις την έρημον και εκεί έζησεν η τρισολβία τεσσαράκοντα έτη χωρίς να ίδη άνθρωπον, μόνον δε τον Θεόν είχε θεατήν της· και τοσούτον ηγωνίσθη, ώστε ανέβη μεν υπεράνω της ανθρωπίνης φύσεως, απέκτησε δε ζωήν επί γης αγγελικήν τε και υπεράνθρωπον και ούτως εν ειρήνη απήλθε προς Κύριον.

1η ΑΠΡΙΛΙΟΥ: «ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ»

Οι «ΕΡΩΣ ΕΛΛΑΣ» ερμηνεύουν τον Ύμνο «ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ» που είναι αφιερωμένος στους Ηρωϊκούς Κύπριους Αγωνιστές που πάλεψαν και θυσιάστηκαν για την Ελευθερία της Κύπρου και την Ένωση της με την Μητέρα Ελλάδα. Ο Αγώνας τους αποτελεί ιερή παρακαταθήκη και συνεχίζεται μέχρι την τελική Νίκη και Δικαίωση! Μουσική: Φώτης Μήλιος, Στίχοι: Αρτ Κυδωνάκης.

Δείτε εδώ το βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=DDJnOiN_XUA

ΟΙ ΓΟΧ ΘΝΠ ΘΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΑ ΤΣΕΠΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ ;;;

 Πηγή: https://scripta---manent.blogspot.com/2021/03/blog-post_848.html

Οι ΓΟΧ ΘΝΠ μετά την υπαγωγή τους στα αιρετικά νομικά θρησκευτικά πρόσωπα, και την αυστηρή καθολική υπακοή στα αντίχριστα κρατικά κελεύσματα του κλεισίματος των Εκκλησιών, ζυγίστηκαν, μετρήθηκαν και αξιολογήθηκαν πετυχημένοι, για τα αργύρια από τον Καίσαρα, αυτών της Σταύρωσης του ποιμνίου των...

 

ΟΙ ΓΟΧ ΘΝΠ ΚΑΙ....ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΔΩΡΑΚΙ !!! ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ....ΟΙ ΓΟΧ ΘΝΠ ΘΑ ΔΗΛΩΣΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΑ ΤΣΕΠΩΣΟΥΝ ΑΠΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ ;;;

Μαρτίου 31, 2021

Στη Βουλή η τροπολογία για την ενίσχυση της Εκκλησίας

ΣΧΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΤΕ! -- Ἐπιστολὴ Γέροντος Σάββα Λαυριώτη πρὸς τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον

 https://agiooros.org/viewtopic.php?f=93&t=16348&mobile=on

Ορθόδοξος Τύπος (αριθ. φύλλου: 2027) : Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

…Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἔχασε τὴ φωνή του ἀπέναντι στὶς συγκεκριμένες οἰκουμενιστικὲς πράξεις τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Δὲν τολμοῦν οἱ Ἁγιορεῖτες Πατέρες νὰ ποῦν δημοσίως αὐτὰ ποὺ ἀδιακόπως ψυθυρίζουν μεταξύ τους. Χάθηκε ἀπὸ τοὺς μεγαλόσχημους τῆς ἁγιορειτικῆς Πολιτείας ἡ παρρησία καὶ αὐξήθηκε ὁ φόβος. Δὲν ἀντισκέκονται πιὰ οἱ Ἁγιορεῖτες.

Στον Κανόνα Α΄ της 7ης Οικουμενικής Συνόδου διαβάζουμε:

«Ημείς τοιγαρούν πατρώοις νόμοις επόμενοι παρά του ενός Πνεύματος λαβόντες χάριν ακαινοτομήτως και αμειώτως πάντα τα της Εκκλησίας εφυλάξαμεν, καθώς αι Άγιαι Οικουμενικαί εξ Σύνοδοι παραδεδώκασι και όσα είασαν τιμάσθαι εν τη Καθολική Εκκλησία αποδεχόμεθα δίχα πάσης αμφιβολίας».

 Όσοι Ορθόδοξοι ζητούν την εφαρμογή του 15^ου κανόνας της Α-Β Συνόδου, δεν είναι ούτε πλανεμένοι, ούτε εκτός Εκκλησίας, ούτε ανυπάκουοι.

«Τέκνα υπακοής εσμέν και εγκαυχώμεθα εν προσώπω της Μητρός τη παραδόσει της Καθολικής Εκκλησίας».

(Κανών Α΄ της 7^ης Οικουμενικής Συνόδου)

Ὅταν «εἶσαι» δὲν χρειάζεται νὰ «φαίνεσαι»!

 Καλοί μου φίλοι, δὲν ξέρω ἂν τὸ ἔχετε προσέξει. Σήμερα δίνεται πολὺ μεγάλη σημασία στὸ «φαίνεσθαι» καὶ ἐλάχιστη ἢ καὶ καθόλου στὸ «εἶναι». Δηλαδὴ στὸ ποιὸς εἶσαι ἐξωτερικὰ καὶ καθόλου στὸ ποιὸς εἶσαι ἐσωτερικά! Αὐτὸ ποὺ μετράει εἶναι ἡ ἐξωτερική σου εἰκόνα καὶ καθόλου ἡ ἐσωτερική. Ἢ μὲ ἄλλα λόγια δίνεται μεγάλη βάση στὸ περιτύλιγμα καὶ καθόλου στὸ περιεχόμενο, ποὺ ἀσφαλῶς εἶναι καὶ ἡ οὐσία.

Βλέπετε ἡ κοινωνία μας σήμερα δίνει ἰδιαίτερη σημασία στὸ λεγόμενο «πρεστίζ», ἀκόμη δὲ καὶ σ’ ἐκεῖνο τὸ καπιταλιστικὸ «ἔχειν» καὶ σχεδὸν καθόλου στὸ ποιοὶ εἴμαστε πραγματικά. Δηλαδὴ δίνει βάση στὸ προσωπεῖο καὶ τὴ μάσκα ποὺ φορᾶς κι ὄχι στὸ ἴδιο τὸ πρόσωπο κι αὐτὸ ποὺ ὄντως εἶσαι!

Κι ἐμεῖς ἐνεργώντας σύμφωνα μὲ τὴ λογικὴ αὐτὴ τί κάνουμε; Μὰ τὰ πάντα γιὰ τὴν εἰκόνα μας πρὸς τὰ ἔξω! Κι ὄχι μόνο δὲν κάνουμε κάτι γιὰ τὸ μέσα, δηλαδὴ γιὰ τὴν ἴδια μας τὴν προσωπικότητα καὶ τὴν ψυχή μας, ἀλλὰ τὰ θυσιάζουμε κιόλας ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε τούτη τὴν εἰκόνα μας πρὸς τὰ ἔξω.

ΒΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ -- Του Φώτη Κόντογλου

Περπατώντας σε βουνά και σε λαγκάδια

Περπατούμε ανάμεσα σε βουνά και σε μικρά καμποβούνια. Περνούμε μέσα από κλεισούρες. Δρόμο παίρνουμε, δρόμο αφήνουμε. Είναι πρωί. Ο ήλιος βρίσκεται ως τρία μπόγια ψηλά. Πέρα φαίνονται τα βουνά, το’να πίσω απ’ τ’ άλλο. Από πίσω μας αφήσαμε άλλα βουνά. Τι είναι αυτά τα ελληνικά βουνά! Δεν είναι βράχοι και χώματα σωριασμένα, όπως σε άλλα μέρη· είναι ζωντανά· είναι ψυχές. Θαρρείς πως σε κοιτάζουνε. Κάποια απ’ αυτά θαρρείς πως κάθονται συλλογισμένα όπως οι άνθρωποι. Και τα σχέδιά τους είναι πολύ έμορφα και πολύ παράξενα. Άλλο στέκεται με όρθιο κεφάλι, παλληκαρόβουνο, κι αγναντεύει τον κάμπο, άλλο έχει γυρτή στο πλάγι την κεφαλή του, σαν να’ ναι παραπονεμένο, άλλο έχει ξαπλωμένο το κορμί του σαν τον άνθρωπο που ξεκουράζεται, άλλο θαρρείς πως τεντώνει τον λαιμό του για να κοιτάξει πίσω από τ’ άλλα που βρίσκονται πιο μπροστά, κι από πίσω απ’ αυτό προβάλλει το κεφάλι του άλλο, και πιο μακριά άλλα, πολλά βουνά. Τα πιο έμορφα είναι όσα είναι ξεμοναχιασμένα, αποτραβηγμένα από τ’ άλλα, κι αυτά είναι τις περισσότερες φορές στρογγυλά και μυτερά στην κορφή και στέκουνται μέσα στον αγέρα σαν να’ναι από κρούσταλλο.

Παληό και Νέο ημερολόγιο -- Του αειμνήστου Αθανασίου Σακαρέλλου, Θεολόγου

2. Τι λένε οι ιεροί Κανόνες για την «αποτείχιση»

1. Η Εκκλησία είναι θείος οργανισμός. Έχει μέλη της, ανθρώπους. Η κοινότητα αυτή των ανθρώπων, δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς οργάνωση και τάξη. Ήδη, στη κοινότητα των Αποστόλων υπήρχε η τάξη αυτή. Η Εκκλησία απ΄ τη πρώτη στιγμή της ύπαρξής της μετά την Πεντηκοστή, θέσπισε τους νόμους της, που έπρεπε να διέπουν τόσο την ίδια, όσο και τα μέλη της. Έτσι, οι άγιοι Πατέρες, εκτός από τη διδασκαλία και τις εντολές τους στους πιστούς, άφησαν στην Εκκλησία και συγκεκριμένους νόμους. Είναι οι ιεροί Κανόνες, οι οποίοι έχουν τεράστια σημασία για τη ζωή της και τη σωτηρία των μελών της. Η αγία Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος αναφερόμενη στη σημασία των ιερών Κανόνων λέει τα εξής σημαντικά:

Το σύμβολο της Επανάστασης ήταν ο Σταυρός

Γιάννης Μάζης: Σου ανήκει ό,τι υπερασπίζεις ακόμα και με τη ζωή σου. Όχι σε ασφυκτικές σχέσεις με ΗΠΑ. Σταυρός και «Ελευθερία ή Θάνατος» ένωσαν τους Έλληνες. Σου ανήκει αυτό που έχεις αποφασίσει να υπερασπίσεις ακόμα και με τη ζωή σου. Οι στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ να μη γίνουν ασφυκτικές. Από την εκπομπή «Τώρα ό,τι συμβαίνει» με την Φαίη Μαυραγάνη στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN TV, της 27-3-2021.

"O.T."

Ψαλμωδίες Μεγάλης Τεσσαρακοστής